Κωσταντάρας
Νωχελικό καλοκαίρι από εκείνα που αρχίζουν νωρίς και θαρρείς πως δεν θα τελειώσουν ποτέ. Πρωί σαν μεσημέρι, εμπριμέ πλαστικό στα παλιά τραπεζάκια, που χορεύανε σαν ακουμπούσες. Οι πρώτες λεμονάδες, ξεχειλισμένα από πάγο τα ποτήρια. Πιτσιρικάδες κυνηγούν μια ξεφούσκωτη μπάλα, μετρούν τα έως τότε παγωτά τους –τα μπάνια δεν είχανε αρχίσει– όπως σε λίγα χρόνια θα […]
-
Pages
