Πολλοί από εμάς προσπαθούμε να ακολουθήσουμε ένα πρόγραμμα διατροφής αύτη την περίοδο της καραντίνας. Κάποιοι τα καταφέρνουμε, άλλοι αποτυγχάνουμε παταγωδώς και άλλοι τα παρατήσαμε εδώ και καιρό. Βομβαρδιζόμαστε με την γνωστή ατάκα «τώρα που έχουμε χρόνο είναι πολύ καλή ευκαιρία να προσέξουμε την διατροφή μας» και κατευθείαν υψώνουμε τις απαιτήσεις απέναντι μας. Ακούμε το ότι έχουμε ελεύθερο χρόνο, σαν αυτό να ήτανε το πρόβλημα μας και δεν τρεφόμασταν σωστά (σύμφωνα με τον στόχο μας).

Γιατί δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε το πρόγραμμα διατροφή μας; Μήπως ένας από τους λόγους είναι επειδή προσπαθούμε υπερβολικά;

Γεμίζουμε με ενοχές τον εαυτό μας επειδή έχουμε πολύ χρόνο. Έχουμε αναρωτηθεί αν αυτός ήταν ο πραγματικός λόγος που δεν κάναμε διατροφή; Ή γυμναστική; Έχουμε καθίσει να αναλογιστούμε αν αυτός ο λόγος είναι δημιούργημα δικός μας και δεν τον ενστερνιστήκαμε επειδή τον ακούσαμε πολλές φορές;

Η ξαφνική παρουσία άφθονου ελεύθερου χρόνου, δεν είναι κάτι που επιλέξαμε όλοι μαζί συνειδητά! Είναι κάτι που προέκυψε λόγω των συνεπειών του covid. Επομένως για το δικό μας καλό, θα ήταν προτιμότερο να ξεχωρίσουμε τα πράγματα στο μυαλό μας και να μην χρησιμοποιούμε την σημερινή κατάσταση ως κύριο αίτιο για τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα που μας απασχολούσαν προ κορονοϊού. (Βρείτε τις δικιές σας αιτίες και τα δικά σας γιατί! Για τον κάθε ένα μας διαφέρουν, καθώς έχουμε διαφορετικά βιώματα και μοναδική ψυχοσύνθεση.)

Σε συνάρτηση με τα προαναφερθέντα, η αδράνεια και η στασιμότητα σε οποιοδήποτε τομέα φέρνει προσωπικές ανασφάλειες· φαινόμενο απόλυτα φυσιολογικό καθώς όσο πιο μακρινή βλέπουμε μία εικόνα, τόσο πιο δύσκολο είναι να την πιστέψουμε και να την ακολουθήσουμε. Το πρόβλημα προκύπτει από το πόσο συναισθηματικά δεμένοι είμαστε με αυτήν.

Η σχέση που έχουμε με το σώμα μας επηρεάζει άμεσα την σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας και διαδοχικά με τους γύρω μας. Ένα υγιές πρότυπο σώματος δεν εξαρτάται από την καλύτερη γωνία του σε φωτογραφία, ούτε από τα κιλά των εορτών, ούτε από το αν οι καμπύλες θα είναι στη μόδα την δεκαετία του ’20.

Διαβάστε ακόμη:  Καραντίνα: Αυτοί οι τύποι τα πάνε πολύ χειρότερα με τη μοναξιά

Σύμφωνα με έρευνα που έγινε το 2020 κατά μέσο όρο ξοδεύουμε 2 ώρες και 24 λεπτά την ημέρα στα social media. Όλοι γνωρίζουμε ποια είναι τα κοινωνικά πρότυπα της σημερινής εποχής και ποια είναι το κύρια μέσα αναπαραγωγής τους. Η τηλεόραση και τα social media. Θα σταθώ στο δεύτερο γιατί εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς η χρήση του και ο σκοπός που εξυπηρετεί. Ουσιαστικά εκθέτουμε τον εαυτό μας επί 2,24 ώρες σε περιεχόμενο που ενισχύει τις αρνητικές σκέψεις και ανασφάλειες μας. Εκτός από την κοινωνική πίεση που υπάρχει γενικότερα στον κόσμο ασκούμαι άλλη μία επιπλέον. Σε αυτό το σημείο οφείλω να αναφέρω πως δεν αποτελεί λύση η ολική κατάργηση και αποχή από αυτά. Δεν είναι ανάγκη να διαβούμε σε ακραιότητες, μία αλλαγή είναι αρκετά ικανή να μας βγάλει από τον φαύλο κύκλο της ατέρμονης σύγκρισης του εαυτού μας με άλλους.

Ποια είναι αυτή; Να μην ακολουθούμε λογαριασμούς και κατ’επέκταση άτομα που τρέφονται με αριθμούς like, προβάλλουν μια μονότονα «ευτυχισμένη» ζωή και είναι αψεγάδιαστοι. Να βρούμε ανθρώπους που μας εμπνέουν και που όταν θα εμφανιστούν στην αρχική μας όχι μόνο δεν θα μας κάνουν να αισθανθούμε άσχημα αλλά θα μας δώσουν το κίνητρο για το κάτι παραπάνω, το κάτι καλύτερο! Ανθρώπους που προβάλλουν ένα lifestyle που ταιριάζει με το δικό μας ή με αυτό που θέλουμε να επιδιώξουμε και πρωτίστως είναι αληθινό.

Οι διατροφικές διαταραχές διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην σύνδεση τους με το body image. Η εικόνα που έχουμε για το σώμα μας είναι αρκετά ισχυρή από μόνη της και όταν είναι αρνητική πολλές φορές μας ωθεί σε μοτίβα συμπεριφορών που μας βλάπτουν. Θεοποιούμε ένα σώμα και αναγάγουμε την ευτυχία και την επιτυχία στη ζωής μας σε αυτό.

Τι είμαστε;

Μερικοί αδέξιοι ακροβάτες που ονειροβατούμε στο νοερό σχοινί των πλασματικών επιθυμιών πάνω από το γκρεμό της κοινωνικής αποδοχής. Καιρός να το συνειδητοποιήσουμε και να αρχίσουμε να ζούμε από εμάς προς εμάς.

Πηγές

Αλίκη Αϊδίνη