Album Review: Πιο απλοϊκοί και πιο μελωδικοί οι Killers στο Pressure Machine

Το Pressure Machine κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 13 Αυγούστου, κι αποτελεί την 7η δισκογραφική δουλειά για τη ροκ μπάντα από το Λας Βέγκας. Το εν λόγω άλμπουμ διαδέχεται το Imploding The Mirage που κυκλοφόρησε σχεδόν 1 χρόνο πιο πριν (21.08.20). Κάτι τέτοιο δεν μας έχουν συνηθίσει οι Killers, μιας και το ελάχιστο διάστημα κυκλοφορίας του νέου άλμπουμ από το προηγούμενο ήταν μόλις 2 χρόνια, και το κάνανε κυρίως τα χρόνια που κυκλοφόρησαν τα 3 πρώτα τους άλμπουμ (Hot Fuss 2004, Sam’s Town 2006, Day & Age 2008). Σίγουρα η πανδημία του Covid-19 έπαιξε ένα καθοριστικό ρόλο στα σχέδιά τους, μιας και αυτή τη περίοδο δεν μπορούν να περιοδεύσουν για να προωθήσουν τη νέα τους δισκογραφική δουλειά, οπότε το ρίξανε στη παραγωγή της νέας τους μουσικής. Και η αλήθεια να λέγεται, εξαιτίας του άπλετου χρόνου, οι Killers έχουν αναπτύξει μεγάλη δημιουργικότητα, και απέκτησαν περισσότερη όρεξη στο να υλοποιήσουν τις ιδέες τους δισκογραφικά.

Ρίχνοντας μια “ακουστική ματιά” σ’ αυτό το άλμπουμ, σίγουρα θα ακούσει κάποιος μια αρκετά διαφορετική προσέγγιση των Killers. Εδώ οι Killers αφήνονται περισσότερο στην απλότητα που χαρίζει η μελωδία στο μεγάλο μέρος του άλμπουμ. Δεν θέλησαν να κινηθούν στα μονοπάτια που τους καθιέρωσαν τα προηγούμενα χρόνια, αντίθετα θέλησαν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό για να δείξουν τι πραγματικά μπορούν. Με λίγα λόγια, δοκιμάζουν το μονοπάτι, που είναι εφάμιλλο μ’ αυτό που ακολουθεί ο Bruce Springsteen τα τελευταία χρόνια.

Αυτό που σίγουρα συναντάμε στο Pressure Machine, και δεν το συναντήσαμε ιδιαίτερα στο Imploding The Mirage, είναι το καθαρό κιθαριστικό στοιχείο. Αυτές οι κιθαριστικές νότες ντύνουν πολύ όμορφα αρκετά τραγούδια του άλμπουμ. Σίγουρα έπαιξε ρόλο η επιστροφή του Dave Keuning, που ήταν επί χρόνια βασικός κιθαρίστας των Killers, αλλά απείχε από τη μπάντα για κάποια χρόνια, ενδεχομένως για δικούς του λόγους. Αυτό όμως που απουσιάζει ιδιαίτερα, είναι το μπάσο. Οι δυσκολίες που γενικά προέκυψαν εξαιτίας του Covid-19, δεν επέτρεψαν τον Mark Stoermer να συμμετέχει αρκετά στις ηχογραφήσεις του άλμπουμ. Οπότε και ο ρόλος του περιορίστηκε αρκετά.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το άλμπουμ έχει κι ένα είδος movie concept, καθώς αρκετά τραγούδια έχουν στην έναρξη μια ηχογραφημένη συζήτηση μεταξύ κάποιων ανθρώπων, και δίνουν τη δυνατότητα στον ακροατή να σχηματίσει μια έως και πολλές σκηνές στο μυαλό του. Κάποια τραγούδια του άλμπουμ μοιάζουν μεταξύ τους, κάποια άλλα πιθανόν όχι. Το τραγούδι που θα μπορούσε να προσέξει κάποιος, είναι το In The Car Outside. Η σύνθεση του τραγουδιού και η γενική προσέγγισή του, είναι αρκετά γνώριμη, καθώς θυμίζει πολύ τη μουσική που ηχογράφησαν σε προηγούμενους δίσκους τους. Το main single του άλμπουμ Quiet Town, θυμίζει τραγούδι που ηχογράφησε ο Bruce Springsteen στο τελευταίο του άλμπουμ Letter To You (2020). Το Terrible Thing είναι από τα πιο μελωδικά τραγούδια που ηχογράφησαν μέχρι τώρα οι Killers, και αυτό σίγουρα αξίζει τη προσοχή του.

Συνοψίζοντας λοιπόν, οι Killers παρόλο που άφησαν το γκάζι του τέμπο, προσέφεραν ένα αρκετά τίμιο ακουστικό αποτέλεσμα. Το Pressure Machine ξεχωρίζει ιδιαίτερα από τις προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές τους, εξαιτίας της μελωδίας που διαθέτει στο μεγάλο μέρος του. Το τι επιτυχία θα γνωρίσει φέτος κανείς δεν γνωρίζει, αλλά σίγουρα ο ήχος του είναι ευκολοάκουστος για έναν απλό ακροατή.

Album Tracklist

1. West Hills
2. Quiet Town
3. Terrible Thing
4. Cody
5. Sleepwalker
6. Runaway Horses
7. In The Car Outside
8. In Another Life
9. Desperate Things
10. Pressure Machine
11. The Getting By

Ολόκληρο το άλμπουμ μπορείτε να το ακούσετε εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης