Social “undistancing”

Είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός πως τα social media έχουν γίνει ένα κομμάτι της καθημερινότητας, ειδικά για την καθημερινότητα των νέων. Άσχετα με το ποια διαδικτυακή πλατφόρμα θα είναι αυτοί συνήθως οι νέοι ακολουθούν τα “trends” και αποτελούν έναν χρήστη για όλες. Όμως, τι μπορεί να σημαίνει αυτό;

Σύμφωνα με πολυετές έρευνα της Αμερικής το 17% των εφήβων που εξετάσθηκαν δεν έκαναν καθόλου χρήση social media. Το 32% αφιέρωναν σε αυτά λιγότερο από 30 λεπτά τη μέρα, το 31% μισή ώρα έως τρεις ώρες, το 12% τρεις έως έξι ώρες, ενώ το 8% -δηλαδή ένα παιδί στα δέκα- πάνω από έξι ώρες τη μέρα. Βέβαια άσχετα με τις ώρες που περνάει κάποιος σε αυτές τις “εφαρμογές” τα αποτελέσματα μπορεί να είναι τα ίδια.

Αποτελέσματα από τα οποία τα αρνητικά είναι αυτά που συνήθως έρχονται πρώτα στο μυαλό κάποιου. Σύμφωνα και με την έρευνα οι νέοι που τείνουν να έχουν μία “αγάπη” για τα social media σε διάρκεια ενός χρόνου και παραπάνω ενδέχεται να εμφανίσουν προβλήματα κοινωνικής συμπεριφοράς, εσωτερίκευσης και εξωτερίκευσης.

Σε μακροχρόνια οπτική , τα αποτελέσματα αυτά είναι κάτι που σίγουρα έχει μεγάλη επίπτωση στη ζωή του νέου, μπορούμε όμως να ξέρουμε αν πραγματικά οι επιπτώσεις αυτές είναι αποτέλεσμα μόνο της χρήσης των social media;

Πάντα όμως υπάρχουν δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Όπως υπάρχουν αρνητικά στη χρήση των social media με τον ίδιο τρόπο πρέπει να υπάρχουν θετικά. Σίγουρα η ευκολία με την οποία μπορείς να επικοινωνήσεις με κάποιον φίλο σου ο οποίος βρίσκεται μακρυά, αλλά και να τον δεις, είναι κάτι το οποίο είναι “μαγικό” και δεν προϋπήρχε. Γενικότερα είναι ένα μέσω το οποίο παρέχει πολλές ευκολίες και με τη σωστή χρήση του πολλά θετικά.

Το σημαντικότερο όμως θα ήταν η γνώμη των ίδιων των νέων που είναι χρήστες αυτών των μέσων. Οι ίδιοι θα μπορούσαν να δουν τις διαφορές στον εαυτό τους μετά και πριν την έντονη χρήση των social media. Ποια θα μπορούσε να είναι αυτή;

Πηγή

Μπούτης Ηλίας