Το τελευταίο αντίο

Written by on 24/04/2021

image_print

Ο τίτλος του άρθρου ίσως σε προϊδεάζει για το τι θα διαβάσεις . Για το τι θα ακολουθήσει. Για αυτούς που δεν γνωρίσανε ποτέ τους χωρισμό , το τελευταίο αντίο πονάει πολύ . Το τελευταίο αντίο πονάει περισσότερο από όλα σε μια σχέση . Αυτό το είδος αντίου , δεν περικλείει λέξεις του τύπου επανένωση , έσμιξαν και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Το τελευταίο αντίο περιέχει κλάμα , αγωνία , συνειδητοποιήσει , βλέμματα και πόνο. Ποιος να τολμήσει από τους δύο να το πει , όταν κανείς δεν θέλει ; Ποιος να τολμήσει να το ξεστομίσει όταν βλέπεις τον άλλον έτοιμο να καταρρεύσει. Οι αναίσθητοι μόνο χαμογελάνε στην όψη του τελευταίου αντίου και αφήνουν πίσω τους σκόνη και ερείπια. Ανθρώπινα ερείπια θα έλεγε κανείς . Το τελευταίο αντίο είναι το πιο σκληρό χάδι του έρωτα από μεριάς του. Διότι ξαφνικά , από εκεί που πετούσες στα ουράνια ευτυχισμένος ,προσγειώνεσαι άτσαλα στην γη επάνω . Θα μπορούσα να γράψω και να αναλύσω σε τόμους ολόκληρους για το τελευταίο αντίο .  Πως διαφέρει από σχέση σε σχέση , από άνθρωπο σε άνθρωπο , από άκρη σε άκρη του πλανήτη . Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για το πόσο μας κόστισε, πόσο στοίχισε τελικά η τιμή του τελευταίου αντίου . Έχουμε όμως την ψυχική δύναμη να αποδεχτούμε ότι πράγματι αυτό είναι το τελευταίο αντίο ; 

Υπάρχουν διάφορα είδη αντίου . Το αντίο θα σε δω στο πλοίο entered the chat. Αστειεύομαι. Το αντίο της αποχώρησης. Καλό αντίο δεν λέω , σου αφήνει μια γεύση ευθυμίας και προσμονής για την επόμενη φορά που θα συναντηθείτε. Αντίο θα τα πούμε , λες στους φίλους σου , στην μάνα σου , στους συμφοιτητές σου. Με την προϋπόθεση ότι θα τους δεις ξανά , θα ξαναμιλήσεις με εκείνους , θα τους αντικρίσεις. Και εδώ τίθεται το εύστοχο ερώτημα – γιατί αυτό το αντίο δεν σε πονάει ; Δεν σε γεμίζει ενοχές και τύψεις ; Δεν σου προκαλεί τίποτα ; Μα φυσικά επειδή δεν είναι τελειωτικό , πάρα μόνο προσωρινό . Γνωρίζεις ότι θα ξαναδείς το πρόσωπο που επιθυμείς για αυτό και δεν σε παίρνει από κάτω . Το αντίο της αποχώρησης είναι ένδοξο , ηρωικό , το προτιμάμε σίγουρα από τα άλλα . Ύστερα , έρχεται το αντίο στην οικογένεια . Μεγαλώνεις , ωριμάζεις, ανεξαρτητοποιείσαι , δημιουργείς οικογένεια. Αντίο λες στην παλιά σου λοιπόν . Τους διαγράφεις ; Όχι προφανώς . Είναι και θα είναι πάντοτε εκεί για να σε στηρίζουν και εσύ το ίδιο θέλω να πιστεύω. Ούτε αυτό το αντίο είναι μόνιμο . Είναι απλώς η φυσική εξέλιξη του ανθρώπου . Για το αντίο του θανάτου , δεν μπορώ να σου το αναλύσω εδώ μέσα . Ολόκληρος τόμος , ξεχωριστή παράγραφος , σοβαρό θέμα , δεν αγγίζεις. Το αντίο του θανάτου το διαχειρίζεσαι μόνος σου , και δεν υπάρχουν συμβουλές για αυτό , πάρα μόνο η ίδια σου η ψυχή θα βρει την δική της λύση στο μόνιμο αυτό αντίο. Το τελευταίο αντίο του χωρισμού είναι μια κατηγορία από μόνο του . Ιδιαίτερο , διαχρονικό , αναμφισβήτητο.

Το τελευταίο αντίο του χωρισμού πάντα το λέει ο ένας . Σπάνια και οι δύο μαζί . Ποιος να θελήσει να τερματίσει με αυτόν τον τρόπο όνειρα,  φιλοδοξίες και δύο σώματα που ενώθηκαν κάτω από το φως του υπέρλαμπρου έρωτα ; Το τελευταίο αντίο μπορεί να γίνει και σκέτο αντίο . Με ημερομηνία λήξης , μα σπάνια . Μπορεί να σκάσει και ως βόμβα , από εκεί που δεν το περιμένεις και να καταρρεύσουν σε μόλις λίγα λεπτά οι κόποι μιας σχέσης , ή στον αντίποδα , να προετοιμάζεται καιρό το έδαφος για τούτο. Το τελευταίο αντίο σε όποια γλώσσα και αν το εκφράσεις την ίδια ζημιά κάνει. Goodbye , Au revoir , Auf Wiedersehen, Adiós, addio. Σε όλες τις γλώσσες του κόσμου , το τελευταίο αντίο αφήνει πάντα την ίδια πικρία , όπως και να γράφεται ή προφέρεται. Ο λυγμός του τελευταίου αντίου σε ισοπεδώνει , σε διαλύει , σε εξουθενώνει . Ακολουθούν λέξεις όπως ξανασκέψου το , όχι , δεν το δέχομαι. Άρνηση της δεδομένης κατάστασης αυτό συμβαίνει . Δεν παραδέχεσαι ότι αυτό είναι το τελευταίο σας αντίο. Το οριστικό , το τελειωτικό. Μετά δεν έχει άλλο , ποιες λέξεις να συμπληρώσουν την φράση που τα λέει όλα ; Ποια γλώσσα είναι ικανή να περιγράψει τι γίνεται μετά το τελευταίο αντίο ; 

Το τελευταίο αντίο συνοδεύεται από δάκρυα. Πάντα από δάκρυα . Εμπεριέχει ίχνη συναισθηματικής φόρτισης και αποπνικτικής ατμόσφαιρας . Το τελευταίο αντίο είναι πάντα βουβό , δίχως μουσική στο προσκήνιο. Και σαν ειπωθεί , κανένας δεν τολμάει να κοιτάξει τον άλλον κατάματα. Οι κόρες των ματιών διαστέλλονται και η μπόρα δεν αργεί να ξεσπάσει . Το τελευταίο αντίο παγώνει τα άκρα του σώματος και αδρανοποιεί το σώμα , το μυαλό και την καρδιά. Δεν νιώθεις την ζεστασιά στο κορμί σου , που σε συνεπαίρνει όταν βρίσκεσαι μαζί με τον άνθρωπο σου. Μόνο πάγο . Μόνο θλίψη. Μουδιάζεις , ανασηκώνεις το βλέμμα , μισανοίγεις το στόμα , προσπαθώντας να ξεστομίσεις δύο λέξεις. Και μια φράση. Τίποτα δεν βγαίνει , η βουβαμάρα παραμένει. Τα βλέμματα κυριαρχούν ,όχι η γραμματική και οι εκφράσεις. Και αυτό φτάνει , φτάνει για να συνειδητοποιήσετε τι κάνετε και πως ορίζετε την ζωή σας, από δω και πέρα. Το τελευταίο αντίο σε φέρνει προ των ευθυνών σου και σε βάζει σε διαδικασία ωρίμανσης και σκέψης. Αν ξέρεις από τελευταία αντίο , από άλλες φορές , το ξέρεις το εργάκι , το έχεις ξαναπαίξει άλλωστε και με επιτυχία. Αν είσαι πρωτάρης , το τελευταίο αντίο θα σου βουνό και θάλασσα μαζί. Ίσως να σε γλυκάνει η σκέψη ότι υπάρχουν περιπτώσεις που το αντίο δεν γίνεται τελευταίο. Μην τρέφεις όμως αυταπάτες. Κάποιοι άνθρωποι είναι γραμμένο από το ριζικό μας να μπαίνουν στην ζωή μας ωσάν αστραπές του φωτός και γρήγορα πάλι να φεύγουν. Μην δεσμεύεσαι από εκείνους , αυτοί είναι που σίγουρα θα σου πουν το τελευταίο αντίο και θα νιώθεις τον κόσμο σου να καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Και πονάει το ρημάδι. Πονάει που να μην πόναγε , καταραμένη καρδιά , γιατί όλα πρέπει να τα περνάς εσύ;

Και ύστερα , θα με ρωτήσεις ; Ύστερα τι γίνεται από το τελευταίο αντίο ; Εντάξει τα κλάματα , οι φωνές , το ξέσπασμα , ο πόνος ; Τι κάνουμε μετά το τελευταίο αντίο; Συνειδητοποιούμε , θα ‘λεγα. Τι πρόκειται να γίνει και μέλλει να έρθει. Κανένα τελευταίο αντίο δεν σου προσφέρει ηδονή , αυτό να μου το ξέρεις. Η υπομονή νικάει το τελευταίο αντίο , στην άνιση αυτή μάχη. Του καλού και του κακού, της θλίψης και της ευτυχίας. Το τελευταίο αντίο είναι ουσιαστικό το κλείσιμο ενός κεφαλαίου. Η σφραγίδα στο χαρτί , η υπογραφή με μελάνι , η τελείωσις του Αριστοτέλη . Και όσο για αυτόν που σου είπε το τελευταίο αντίο , άσε τον να φύγει. Τι έχει να χάσει ; Πήρε ό,τι ήθελε. Μην του δείξεις πως σε άγγιξε , πως τόλμησε να αμαυρώσει την ψυχή σου. Το τελευταίο αντίο δεν θέλει παρακάλια , αξιοπρέπεια μόνο και ένστικτο. Ας πάρει παρέα το τελευταίο του αντίο και από δω παν και άλλοι. Θα βρει άλλους υποψηφίους – μνηστήρες του τελευταίου αντίου. Σκέψου , αφουγκράσου το σώμα σου και άσε την οργή να κυλήσει. Σιγά σιγά , θα το χωνέψει το αντίο ο οργανισμός σου , ακόμα , να ακόμα και αν δηλαδή είναι το τελευταίο. Κανένα αντίο δεν μπορεί να χωνέψει το σώμα μας , ακόμα και αν είναι παροδικό. Θέλει χρόνο και θυσίες , με κόπο χτίζεις την άμυνα σου απέναντι στις συνέπειες του αντίου και οχυρώνεσαι όλο και περισσότερο στο απόρθητο κάστρο που έχεις φτιάξει για να σε προστατεύει από τους γύρω σου.

Κανένας δεν άκουσε αντίο και την ίδια στιγμή γέλασε γιατί ήξερε πως σε λίγο καιρό δεν θα θυμάται ακόμα και αυτόν που του το είπε , κανένας δεν θέλησε να διαγράψει αυτομάτως συνθήκες και καταστάσεις κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το αντίο . Δικαιολογείς , δικαιολογείς και ψάχνεις να βρεις αιτίες , ακόμα και αν είναι μπροστά στα μάτια σου . Δεν έφταιγε ο άλλος , το αντίο έπρεπε να έρθει , τι να έκανα άραγε και διάφορα τοιούτα . Ερωτήσεις αναπάντητες να σε βασανίζουν μέσα στην σκοτοδίνη που επιπλέει η πορσελάνινη καρδιά σου , εκεί που υπέπεσε μετά την αποχώρηση και το συνοδευτικό πιάτο του αντίου. Δεν μπορείς να σταματήσεις να αισθάνεσαι , όσο και αν προσπαθείς και δυστυχώς το όμορφο καλησπέρα που σε παρασέρνει στα δόλια δίχτυα της αγάπης , το ίδιο καλησπέρα μεταμορφώνεται σε τελευταίο αντίο , έτσι απλά, σαν μια σπίθα σε σπίρτο που ξαφνικά πήρε μπρος . Και αυτή , η ίδια σπίθα που νιώθεις τόσο καιρό , αυτή η σπίθα θα σε κάψει και θα σου μαραζώσει τα όμορφα συναισθήματα που άπλωνες οσαν πέταλα λουλουδιού , προσέχοντας να μην καεί το τελευταίο πάντα. Το τελευταίο αντίο δεν επιδιώκει συγχώρεση και εξιλέωση αμαρτιών. Δεν θέλει στεναγμούς και γέλια , παρά μονάχα την σιωπή που ορίζει ο άλλος . Και αν κάπου κάποτε , βρεθεί κανένας άνθρωπος , που θελήσει να μετατρέψει το τελευταίο αντίο σε αιώνια αγάπη, που θελήσει να σταματήσει το ανάποδο , που συνειδητοποιήσει την ζημιά του αντίου , τότε ναι. Ο έρωτας θα έχει βρει την αλήθεια που αξίζει και το αντίο την τιμωρία που του αρμόζει. Μέχρι τότε ας προσπαθήσουμε εμείς να μετατρέψουμε το τελευταίο αντίο σε νέα ελπίδα. Γιατί το τελευταίο αντίο δεν είναι πια η δική σου αμαρτία…..

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

image_print

CityVibes.gr

Read, Listen, Feel

Current track

Title

Artist


 



Current show









 



Current show