Μια άλλη άποψη….
Written by Ιωάννα Γκαβριλίου on 18/03/2021
Η ζωή είναι γεμάτη επιλογές. Για όλες μας τις σκέψεις, πάντα υπάρχουν πολλά ΑΝ. Σκεφτόμαστε και ξανά σκεφτόμαστε πολλές φορές κάτι πριν αποφασίσουμε για τον τελικό ορισμό για εκείνο το ΑΝ που μας ταλαιπωρεί. Εννοείται φυσικά πως ούτε τότε δεν είμαστε απόλυτα σίγουροι, αλλά τουλάχιστον μοιάζει να είναι η πιο σωστή και λογική απόφαση για την δεδομένη στιγμή. Πολλές φορές αν το καλοσκεφτούμε η ζωή θα μπορούσε να παρομοιαστεί με ένα σκάκι. Η κάθε πιθανή κίνηση έχει και τις ανάλογες συνέπειες. Που σημαίνει ότι στην απόφαση που παίρνουμε έχει ήδη προκαθορίσει τι ή ποιος θα θυσιαστεί, για να φανεί σωστή η επιλογή.
Ο τρόπος που κυλάει ο χρόνος και η έννοια του, στην δική μας αντίληψη μπορεί να οριστεί μόνο και μόνο από αυτά που είναι στο δικό μας χέρι. Οι εξωτερικοί παράγοντες όμως είναι εκείνοι που μεγαλοποιούν ακόμα περισσότερο το ΑΝ σε κάθε σκέψη. Και επειδή είτε μας αρέσει είτε όχι δεν μπορούμε να δούμε ή να προβλέψουμε το μέλλον, όλα τα ΑΝ αφορούν πάντα το τώρα. Ως άνθρωποι γνωρίζουμε ότι όλα γύρο μας βασίζονται στα αισθήματα, εκείνα είναι που μας κάνουν αυτό που είμαστε. Οπότε και όλα μας τα ΑΝ λειτουργούν βάση συναισθημάτων.
Όπως όλα στην ζωή, ακόμα και η ζωή είναι θέμα στιγμής. Την μια στιγμή μπορεί να γελάς και μια μόνο κουβέντα χρειάζεται να σου κοπεί το γέλιο. Που σημαίνει ότι η ζωή μπορεί να αλλάξει σε κάθε της στιγμή ανάλογα και με το ΑΝ που διαλέξαμε. Αυτό που δεν γνωρίζουμε και απλά υποθέτουμε ακόμα, είναι αν ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες έχει σημασία όντως το ΑΝ ή οι άνθρωποι με τους οποίους είσαι προορισμένος να ζήσεις. Σε μια πρόσφατη ταινία που είδα, όσα διαφορετικά ΑΝ και αν ζούσαμε ο βασικός μας χαρακτήρας πάντα είναι ίδιος και καταλήγουμε πάντα με τους ίδιους ανθρώπους. Φυσικά όλα αυτά υπό διαφορετικές συνθήκες και τρόπους ζωής, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει ίδιο.
Όπως λέμε δεν έχει σημασία ο προορισμός, αλλά το ταξίδι. Το ενδιάμεσο μεταξύ αρχή και τέλους είναι εκείνο που μας δείχνει αυτό που είμαστε ή αυτό που γινόμαστε. Και η ειρωνεία είναι ότι η ζωή, δεν μας γυρνάει μπούμερανγκ το αποτέλεσμα αλλά τις ενδιάμεσες πράξεις. Σίγουρα η ειλικρίνεια με τον εαυτό μας θα μας περιόριζε σε λιγότερα Αν κάθε φορά και με περισσότερες πιθανότητες το αν που θα διαλέγαμε να είναι πιο κοντά στην δική μας αλήθεια. Η ανασφάλεια του ΑΝ είναι εκείνη που πολλές φορές δεν μας αφήνει να δούμε ή να ρισκάρουμε για αυτό που ποθούμε όντως. Το over thinking ούτως ή άλλως δεν συνίσταται γιατί εκεί είναι που χάνουμε και την ουσία. Το ΑΝ στην ζωή μας θα έπρεπε να λειτουργεί ως συνήγορος και όχι να μας δυσκολεύει περισσότερο στην επεξεργασία και κατανόηση των καταστάσεων.
Έχουμε μάθει να αναλύουμε τα πράγματα και αυτό δεν είναι κακό, αλλά σε σημείο μέχρι που απλά μας επιτρέπει να πάρουμε αποφάσεις, και όχι να αποθαρρύνουμε τους εαυτούς μας. Αν το ένα, Αν το άλλο είναι απλά εκδοχές ότι πάντα έχουμε επιλογές σε οποιοδήποτε μονοπάτι και αν βρισκόμαστε, είτε να γυρίσουμε πίσω αν πήραμε λάθος στροφή, είτε να συνεχίσουμε αν είμαστε στον σωστό δρόμο.
Όλη η ζωή ένα ΑΝ…
