Σκοτώνει η παλιά μουσική τη νέα;

Written by on 01/02/2022

image_print

Γιατί ακούμε περισσότερο τα παλιά τραγούδια και όχι τα νέα; Μήπως η παλιά μουσική και τα τραγούδια των 80’s, 90’s και 00’s υπερισχύουν των νέων τραγουδιών; Σύμφωνα με έρευνα στην Αμερική, το 70 τοις εκατό της μουσικής αγοράς αποτελείται από παλιότερα τραγούδια. Η μουσική βιομηχανία των νέων κομματιών έχει αρχίσει να συρρικνώνεται, ενώ ανάπτυξη εμφανίζει ο αριθμός εκείνων των ατόμων που θα προτιμήσουν παλαιότερα και διαχρονικά τραγούδια.

Η σημερινή λίστα τραγουδιών με τις περισσότερες λήψεις στο i-Tunes είναι γεμάτη με ονόματα καλλιτεχνών του προηγούμενου αιώνα. Το κοινό φαίνεται να λατρεύει τις επιτυχίες των περασμένων δεκαετιών. Πλέον βλέπουμε να γίνονται επιτυχίες αρκετά remakes παλιότερων κομματιών. Ένα τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί το Βegging από τους Μaneskin, το οποίο ακούμε ξανά και ξανά στο ραδιόφωνο, ένα τραγούδι-επιτυχία του 2010 από το ντουέτο Μadcon. Η επιτυχία ήταν πάντα εφήμερη στη μουσική βιομηχανία, αλλά σήμερα, ακόμη και τα νέα τραγούδια, αν και γίνονται επιτυχίες, πολύ πιθανό είναι να περάσουν απαρατήρητα από μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Σίγουρα βλέπουμε εκατοντάδες δημοσιογράφους, δισκογραφικές, διευθυντές συγκροτημάτων και άλλους επαγγελματίες να θέλουν να διαφημίσουν τους νέους καλλιτέχνες. Ολόκληρο το επιχειρηματικό μοντέλο της μουσικής βιομηχανίας βασίζεται στην προώθηση νέων τραγουδιών. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, τους DJs και τους ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι λίγοι ακροατές δίνουν πραγματική προσοχή στη μουσική που είναι άγνωστη εκείνη τη στιγμή για αυτούς.

Μπορούμε να δούμε και το παράδειγμα των βραβείων Grammy. Η μεγαλύτερη μουσική γιορτή της Αμερικής αναβλήθηκε και το κοινό της φάνηκε να το αποδέχεται χωρίς  κάποια αντίδραση. Η αλλαγή φάνηκε και από τη μείωση του τηλεοπτικού κοινού που παρακολούθησε τα Grammy. Το 2021, η τηλεθέαση για την τελετή μειώθηκε κατά 53 τοις εκατό από το προηγούμενο έτος – από 18,7 εκατομμύρια σε 8,8 εκατομμύρια. Ήταν η χρονιά με τις λιγότερες προβολές όλων των εποχών.

Θα μπορούσε να πει κανείς, πως η τάση αυτή είναι απλώς μια συνέπεια που ίσως προκλήθηκε από την πανδημία. Μπορεί όταν ξαναλειτουργήσουν τα κλαμπ και αρχίσουν οι DJ να παίζουν τα νέα τραγούδια στα πάρτι, ο κόσμος να επιστρέψει στην κανονικότητα. Θα είναι και πάλι δηλαδή στη μόδα τα νέα-hit τραγούδια. Όμως αυτό, υπάρχει μια πιθανότητα να μην συμβεί.

Εκτός από την πανδημία, υπάρχουν και άλλα πιθανά αίτια της αναφερόμενης κρίσης:

Ο κυριότερος παράγοντας είναι η συναισθηματική σύνδεση που νιώθουμε στη ζωή μας με τραγούδια που ακούγαμε στο παρελθόν μας. Είτε στα παιδικά μας χρόνια, είτε σε έντονες καταστάσεις της ζωής μας, όπως είναι ένας χωρισμός ή ένα χαρμόσυνο συμβάν, έχουμε την τάση να συνδέουμε ένα τραγούδι με το συναίσθημα που νιώθαμε τη στιγμή που το πρωτοακούσαμε. Ένα τραγούδι μπορεί να προκαλέσει νοσταλγία για κάτι που μας συνέβη παλιά και για τον λόγο αυτό λατρεύουμε να το ακούμε.

Έναν βασικό παράγοντα όμως, αποτελεί και το γεγονός ότι πλέον, ο κορυφαίος τομέας επένδυσης στη μουσική βιομηχανία είναι τα παλαιότερα τραγούδια. Οι εταιρείες επενδύσεων μπαίνουν σε διαδικασία πολέμου προσφορών για να αγοράσουν καταλόγους τραγουδιών από μεγάλους αστέρες της ροκ και της ποπ. Οι κατάλογοι που έχουν μεγαλύτερη ζήτηση είναι από μουσικούς που είναι στα 70 ή 80 τους χρόνια ή έχουν αποβιώσει. Ακόμη και μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες συμμετέχουν στη ζήτηση για την παλιά μουσική: η Universal Music, η Sony Music, η Warner Music, επενδύουν τεράστια ποσά σε παλιές επιτυχίες. Πριν κάποια χρόνια, τα χρήματα αυτά θα είχαν χρησιμοποιηθεί για την προώθηση των νέων καλλιτεχνών.

Καθώς οι δισκογραφικές εταιρείες χάνουν το ενδιαφέρον τους για τη νέα μουσική, οι ανερχόμενοι καλλιτέχνες αναζητούν απεγνωσμένα άλλους τρόπους για να βρουν την αναγνωρισιμότητα που επιζητούν. Ευελπιστούν στη χρήση των κομματιών τους στις λίστες αναπαραγωγής ή σε διαφημίσεις και τηλεοπτικές εκπομπές. Οι επιλογές αυτές μπορεί να τους φέρουν κάποιο εισόδημα, όμως δεν συμβάλλουν στην διαφήμιση του ονόματός τους. Πολλές φορές μπορεί να ακούμε τα τραγούδια αυτά, όμως δεν μπαίνουμε στη διαδικασία να μάθουμε το όνομα των καλλιτεχνών τους.

Σύμφωνα με τον Ted Gioia, Αμερικανό κριτικό και ιστορικό της jazz μουσικής, παρά την έλλειψη φαντασίας στους στίχους των σύγχρονων mainstream επιτυχιών, εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένοι εξαιρετικοί νέοι καλλιτέχνες οι οποίοι προσπαθούν να επιτύχουν στο είδος τους. Όμως, η μουσική βιομηχανία έχει χάσει την ικανότητά της να ανακαλύπτει και να καλλιεργεί τα ταλέντα τους. Πέρα από τα αμέτρητα ζητήματα πνευματικών δικαιωμάτων που έχουν να αντιμετωπίσουν οι μουσικές βιομηχανίες στη σημερινή εποχή, οι άνθρωποι που τις διευθύνουν έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στη νέα μουσική. Ενώ ενδιαφέρονται για ένα νέο, ριζοσπαστικό ταλέντο, τα κλασικά πρότυπα που έχουν δημιουργηθεί εδώ και πολλά χρόνια τούς αναγκάζουν να ακολουθούν ένα συγκεκριμένο κανόνα. Αυτός είναι στην πραγματικότητα ο τρόπος με τον οποίο έχει σχεδιαστεί να λειτουργεί το τρέχον σύστημα.

Παρ’ όλα αυτά, η άποψη του Ted βασίζεται στο ότι η δημιουργικότητα και η πρωτοτυπία των νέων καλλιτεχνών, όπως έχει δείξει και η ιστορία, βρίσκει στο τέλος τον τρόπο να αναδειχτεί ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο κύμα μουσικών επιτυχιών. Η νέα μουσική εμφανίζεται πάντα απροσδόκητα. Και έτσι τελειώνει αυτή η ιστορία: όχι με τον αποκλεισμό της νέας μουσικής αλλά με κάτι φρέσκο που σπάει τα πρότυπα και μπορεί να εμφανιστεί από εκεί που δεν το περιμένεις.

Πηγή

Αναστασία Χαρίση

image_print

CityVibes.gr

Read, Listen, Feel

Current track

Title

Artist


 



Current show

(S)mash (it) up

18:00 19:59









 



Current show

(S)mash (it) up

18:00 19:59