Το 2021 φτάνει στο τέλος του. Δύσκολη χρονιά ελέω Covid-19, αλλά με περισσότερη δράση, και περισσότερη δουλειά σε σχέση με το 2020, σε πολλούς και διάφορους τομείς. Από τα κύρια πράγματα που κρατάμε από τη φετινή χρονιά, είναι σίγουρα η συντροφιά της μουσικής. Κι αυτό γιατί η καλή μουσική δεν καταλαβαίνει από πανδημίες, ειδικά όταν γίνεται με μεράκι. Πάμε να δούμε τα 10+1 ροκ άλμπουμ που ξεχώρισε ο μουσικός συντάκτης για φέτος.

10. Kings Of Leon – When You See Yourself

Σπουδαίο δισκογραφικό comeback πραγματοποίησαν οι Kings Of Leon, καθώς επανήλθαν με νέα μουσική μετά από το 2016 και το WALLS που κυκλοφόρησαν εκείνη τη χρονιά. Συγκριτικά με τις προηγούμενες δισκογραφικές τους δουλειές, οι Kings Of Leon αποφάσισαν να ρίξουν κάπως τις ταχύτητές τους, με αποτέλεσμα να μην αποδίδουν την απαραίτητη συνολική δυναμική στο When You See Yourself, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι δεν είναι καλό άλμπουμ. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

9. Greta Van Fleet – The Battle At Garden’s Gate

Οι λεγόμενοι “νέοι Led Zeppelin“, δεν έμειναν στις στεφάνες του εντυπωσιακού ξεκινήματος που είχαν το 2017 με το Highway Tune, αλλά και του πρώτου τους άλμπουμ Anthem Of The Peacefull Army το 2018. Επανήλθαν με τον 2ο τους δίσκο τον Απρίλιο, δείχνοντας ότι συνεχίζουν να δουλεύουν για να καθιερωθούν κι αυτοί στην ροκ ιστορία. Μια πολύ σπουδαία δουλειά από τους Greta Van Fleet, καθώς μας ταξιδεύουν στις δεκαετίες ’70 & ’80, την εποχή δηλαδή που η hard rock μουσική κάλπαζε. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

8. The Killers – Pressure Machine

Η πανδημία του Covid-19, ώθησε τους The Killers να συνεχίζουν να δουλεύουν πάνω στη νέα τους μουσική, και να κυκλοφορήσουν νέο άλμπουμ σχεδόν 12 μήνες μετά από το Imploding The Mirage (2020). Παραδόξως, η συνολική ακουστική εικόνα που παρουσιάζει το Pressure Machine είναι αρκετά καλύτερη συγκριτικά με το Imploding The Mirage, παρόλο που είναι πιο απλό ως προς τη σύνθεση, πιο μελωδικό ως προς τα ακούσματα, και αρκετά διαφορετικό ως προς τη γενική προσέγγιση, σε σχέση με τις προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

7. Iron Maiden – Senjutsu

Η είδηση της δισκογραφικής τους επιστροφής, σκόρπισε αναμφίβολα μεγάλο ενθουσιασμό στους fans τους κι όχι μόνο, κι αυτό γιατί επανήλθαν με νέα μουσική μετά από το 2015, όταν και κυκλοφόρησαν το The Book Of Souls. Μπορεί να τους πήραν λίγο τα χρόνια, και να μην αποδίδουν πλέον όπως απέδιδαν τις προηγούμενες δεκαετίες, σίγουρα όμως οι Iron Maiden δεν ξεχνούν να διδάσκουν καλή heavy metal στους νεότερους. The Writting On The Wall, Stratego, Days Of Future Past, & Darkest Hour, είναι μερικά από τα τραγούδια που ξεχώρισαν από αυτό το άλμπουμ.

6. DIAMANTE – American Dream

Η εκρηκτική γαλαζομάλλα rocker, κυκλοφόρησε φέτος το 2ο της προσωπικό άλμπουμ, 3 χρόνια μετά από το ντεμπούτο της Coming In Hot (2018). Η DIAMANTE μας χάρισε ένα δυναμικό hard rock άλμπουμ, με υπέροχες συνθέσεις, που σίγουρα προδιαθέτουν τον ακροατή να κουνηθεί πάνω κάτω στους ρυθμούς των τραγουδιών. Το ομότιτλο American Dream, το Ghost Myself, και το Wake Up Call είναι αυτά που ξεχώρισαν περισσότερο, όπως και η πολύ όμορφη διασκευή της στο Iris των Goo Goo Dolls.

5. Måneskin – Teatro D’Ira – Vol.I

Είναι η 3η δισκογραφική δουλειά για τους φετινούς νικητές της Eurovision, οι οποίοι επανήλθαν δισκογραφικά μετά από το 2018, και το Il Ballo Della Vita. Σαφώς μετά από τη νίκη τους στη Eurovision του Ρότερνταμ, οι ταλαντούχοι Ιταλοί rockers Måneskin όπως είναι λογικό έχουν αποκτήσει πιο μεγάλη προβολή ως μπάντα, και το άλμπουμ τους Teatro d’Ira Vol.I να ανεβαίνει ακόμη περισσότερο στις εκτιμήσεις του κόσμου. Πέρα από το Zitti E Buoni, που είναι και η μεγάλη αιτία που κέρδισαν τον φετινό θεσμό, ξεχωρίζουν επίσης και το For Your Love, και το I Wanna Be Your Slave, αλλά και το Lividi Sui Gomiti.

4. Foo Fighters – Medicine At Midnight

Σπουδαία η επιστροφή των Foo Fighters με το δυναμικό Medicine At Midnight, 4 χρόνια μετά από το Concrete And Gold. Ο Dave Grohl και η παρέα του, φρόντισαν να χαρίσουν στο κοινό ένα τίμιο δισκογραφικό αποτέλεσμα, με τους αρκετά εκρηκτικούς ήχους στα τραγούδια τους. Όπως δηλαδή αυτό που κάνουν χρόνια. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

3. KALEO – Surface Sounds

Οι KALEO ανήκουν κι αυτοί στα συγκροτήματα που πραγματοποίησαν σπουδαίες δισκογραφικές επιστροφές φέτος, καθώς κυκλοφόρησαν το υπέροχο Surface Sounds, 5 χρόνια μετά από το εκπληκτικό Α/Β (2016). Με τον πολύ όμορφο παλιομοδίτικο/old school ροκ ήχο, καλύπτουν σχεδόν όλες τις διαθέσεις των ακροατών, καθώς παρουσιάζουν μια ιδιαίτερη ποικιλομορφία στο άλμπουμ. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

2. The Offspring – Let The Bad Times Roll

Αναμφίβολα από τις πιο σπουδαίες δισκογραφικές επιστροφές για το 2021, καθώς είχαν να κυκλοφορήσουν άλμπουμ 9 χρόνια. Οι The Offspring παρόλο που απείχαν από τη κυκλοφορία νέας μουσικής για αρκετά χρόνια, και να έχασαν λίγη από τη δυναμική τους, δεν έχουν ξεχάσει το κύριο στοιχείο που τους καθιέρωσε ως μπάντα, που είναι φυσικά η punk. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

1. Evanescence – The Bitter Truth

Αν αναλογιστεί κανείς την τελευταία αλλαγή στη σύνθεση της μπάντας (Jen Majura αντί Terry Balsamo το 2015), αλλά και τον Covid-19 που τους πήγε πίσω το 2020, οι Evanescence είναι από τα συγκροτήματα που έχουν πραγματοποιήσει μια από τις πιο σπουδαίες δισκογραφικές επιστροφές στη ροκ μουσική για το 2021, καθώς επέστρεψαν μετά από 10 χρόνια με ολοκαίνουργια μουσική. Παρά το γεγονός ότι έχουν πιο φρέσκο και πιο τροποποιημένο ήχο συγκριτικά με τα προηγούμενα άλμπουμ, δεν έχουν αλλάξει τη βασική τους ταυτότητα. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

Bonus: Against The Current – Fever (EP)

Ξεκίνησαν αρχικά ως YouTube Cover Band, αλλά στη συνέχεια καθιέρωσαν τη δικιά τους μουσική. Μετά από το πολύ pop Past Lives (2018), οι Against The Current θέλησαν να επαναφέρουν τον εκρηκτικό ροκ ήχο τους, χαρίζοντάς μας μοναδικά τραγούδια στο πρόσφατο EP τους Fever. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το Pressure Machine κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 13 Αυγούστου, κι αποτελεί την 7η δισκογραφική δουλειά για τη ροκ μπάντα από το Λας Βέγκας. Το εν λόγω άλμπουμ διαδέχεται το Imploding The Mirage που κυκλοφόρησε σχεδόν 1 χρόνο πιο πριν (21.08.20). Κάτι τέτοιο δεν μας έχουν συνηθίσει οι Killers, μιας και το ελάχιστο διάστημα κυκλοφορίας του νέου άλμπουμ από το προηγούμενο ήταν μόλις 2 χρόνια, και το κάνανε κυρίως τα χρόνια που κυκλοφόρησαν τα 3 πρώτα τους άλμπουμ (Hot Fuss 2004, Sam’s Town 2006, Day & Age 2008). Σίγουρα η πανδημία του Covid-19 έπαιξε ένα καθοριστικό ρόλο στα σχέδιά τους, μιας και αυτή τη περίοδο δεν μπορούν να περιοδεύσουν για να προωθήσουν τη νέα τους δισκογραφική δουλειά, οπότε το ρίξανε στη παραγωγή της νέας τους μουσικής. Και η αλήθεια να λέγεται, εξαιτίας του άπλετου χρόνου, οι Killers έχουν αναπτύξει μεγάλη δημιουργικότητα, και απέκτησαν περισσότερη όρεξη στο να υλοποιήσουν τις ιδέες τους δισκογραφικά.

Ρίχνοντας μια “ακουστική ματιά” σ’ αυτό το άλμπουμ, σίγουρα θα ακούσει κάποιος μια αρκετά διαφορετική προσέγγιση των Killers. Εδώ οι Killers αφήνονται περισσότερο στην απλότητα που χαρίζει η μελωδία στο μεγάλο μέρος του άλμπουμ. Δεν θέλησαν να κινηθούν στα μονοπάτια που τους καθιέρωσαν τα προηγούμενα χρόνια, αντίθετα θέλησαν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό για να δείξουν τι πραγματικά μπορούν. Με λίγα λόγια, δοκιμάζουν το μονοπάτι, που είναι εφάμιλλο μ’ αυτό που ακολουθεί ο Bruce Springsteen τα τελευταία χρόνια.

Αυτό που σίγουρα συναντάμε στο Pressure Machine, και δεν το συναντήσαμε ιδιαίτερα στο Imploding The Mirage, είναι το καθαρό κιθαριστικό στοιχείο. Αυτές οι κιθαριστικές νότες ντύνουν πολύ όμορφα αρκετά τραγούδια του άλμπουμ. Σίγουρα έπαιξε ρόλο η επιστροφή του Dave Keuning, που ήταν επί χρόνια βασικός κιθαρίστας των Killers, αλλά απείχε από τη μπάντα για κάποια χρόνια, ενδεχομένως για δικούς του λόγους. Αυτό όμως που απουσιάζει ιδιαίτερα, είναι το μπάσο. Οι δυσκολίες που γενικά προέκυψαν εξαιτίας του Covid-19, δεν επέτρεψαν τον Mark Stoermer να συμμετέχει αρκετά στις ηχογραφήσεις του άλμπουμ. Οπότε και ο ρόλος του περιορίστηκε αρκετά.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το άλμπουμ έχει κι ένα είδος movie concept, καθώς αρκετά τραγούδια έχουν στην έναρξη μια ηχογραφημένη συζήτηση μεταξύ κάποιων ανθρώπων, και δίνουν τη δυνατότητα στον ακροατή να σχηματίσει μια έως και πολλές σκηνές στο μυαλό του. Κάποια τραγούδια του άλμπουμ μοιάζουν μεταξύ τους, κάποια άλλα πιθανόν όχι. Το τραγούδι που θα μπορούσε να προσέξει κάποιος, είναι το In The Car Outside. Η σύνθεση του τραγουδιού και η γενική προσέγγισή του, είναι αρκετά γνώριμη, καθώς θυμίζει πολύ τη μουσική που ηχογράφησαν σε προηγούμενους δίσκους τους. Το main single του άλμπουμ Quiet Town, θυμίζει τραγούδι που ηχογράφησε ο Bruce Springsteen στο τελευταίο του άλμπουμ Letter To You (2020). Το Terrible Thing είναι από τα πιο μελωδικά τραγούδια που ηχογράφησαν μέχρι τώρα οι Killers, και αυτό σίγουρα αξίζει τη προσοχή του.

Συνοψίζοντας λοιπόν, οι Killers παρόλο που άφησαν το γκάζι του τέμπο, προσέφεραν ένα αρκετά τίμιο ακουστικό αποτέλεσμα. Το Pressure Machine ξεχωρίζει ιδιαίτερα από τις προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές τους, εξαιτίας της μελωδίας που διαθέτει στο μεγάλο μέρος του. Το τι επιτυχία θα γνωρίσει φέτος κανείς δεν γνωρίζει, αλλά σίγουρα ο ήχος του είναι ευκολοάκουστος για έναν απλό ακροατή.

Album Tracklist

1. West Hills
2. Quiet Town
3. Terrible Thing
4. Cody
5. Sleepwalker
6. Runaway Horses
7. In The Car Outside
8. In Another Life
9. Desperate Things
10. Pressure Machine
11. The Getting By

Ολόκληρο το άλμπουμ μπορείτε να το ακούσετε εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Σίγουρα το 2020 δεν ήταν η χρονιά που θα θέλαμε να θυμόμαστε, τουλάχιστον με το τρόπο που κύλησε. Σίγουρα μας έχουν λείψει οι συναυλίες που θέλαμε τόσο πολύ να πάμε, αλλά ακυρώθηκαν λόγω της πανδημίας του Covid-19. Παρ’ όλα αυτά, από τα μόνα πράγματα που κρατάμε από τη φετινή χρονιά, είναι σίγουρα η συντροφιά της μουσικής. Κι αυτό γιατί η καλή μουσική δεν καταλαβαίνει από πανδημίες, ειδικά όταν γίνεται με μεράκι. Πάμε να δούμε τα 10 ροκ άλμπουμ που ξεχώρισε ο μουσικός συντάκτης για φέτος.

10. Bon Jovi – 2020

Παρά το γεγονός ότι οι Bon Jovi ακολουθούν μια φθίνουσα πορεία τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της απόδοσης του Jon Bon Jovi στη φωνή, συνεχίζουν ακάθεκτοι να παράγουν νέα μουσική, κυκλοφορώντας το 15ο τους άλμπουμ. Ωστόσο συνεχίζουν να μη πείθουν, ειδικά μετά από την αποχώρηση του βασικού τους κιθαρίστα Ritchie Sambora το 2013. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

9. The Killers – Imploding The Mirage

Οι The Killers φέτος κυκλοφόρησαν το 6ο τους άλμπουμ, το οποίο είναι αρκετά διαφορετικό στα ακούσματα σε σχέση με τα προηγούμενα που κυκλοφόρησαν. Χωρίς πλέον το βασικό τους κιθαρίστα Dave Keuning, οι The Killers πειραματίστηκαν με διάφορες συνεργασίες, αλλά και με νέους ήχους. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

8. Alanis Morissette – Such Pretty Forks In The Road

Η Alanis Morissette επέστρεψε δισκογραφικά μετά από 8 χρόνια (Havoc and Bright Lights 2012), και μας χάρισε αυτό το υπέροχο άλμπουμ, το οποίο είναι το 9ο της. Καλοδιατηρημένη φωνητικά, η Alanis Morissette συνέχισε και φέτος να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα καλλιτεχνικά. Πέρα από το Reasons I Drink, ξεχωρίζει και το Smilling.

7. Green Day – Father Of All…

Οι Green Day κυκλοφόρησαν φέτος το 13ο τους άλμπουμ, στο οποίο δεν έχουν τον ίδιο εκρηκτικό ήχο μ’ αυτόν που είχαν τουλάχιστον στο προηγούμενο άλμπουμ (Revolution Radio 2016). Παρ’ όλα αυτά, διατηρούν τον pop-punk ήχο, και δεν αλλάζουν τελείως τη μουσική τους ταυτότητα. Σίγουρα το μόνο που ξεχωρίζει είναι το Oh Yeah!.

6. Deep Purple – Whoosh!

Η τέχνη της καλής hard-rock μουσικής, δεν ξεχνιέται εύκολα. Κάτι τέτοιο έδειξαν τουλάχιστον οι Deep Purple φέτος, κυκλοφορώντας το 21ο τους άλμπουμ. Παρόλο που βρίσκονται στη μουσική 51 χρόνια, συνεχίζουν ακάθεκτοι να παράγουν την ίδια καλή μουσική, δείχνοντας ότι η ηλικία τους είναι απλά νούμερο. Αυτό που ξεχώρισε σίγουρα είναι το Throw My Bones.

5. Linkin Park – Hybrid Theory (20th Anniversary Edition)

Το συγκεκριμένο είναι από τα κορυφαία σε πωλήσεις άλμπουμ, και από τα πιο πετυχημένα για τον 21ο αιώνα. Το γεγονός ότι φέτος κυκλοφόρησαν την επετειακή του έκδοση για τα 20 χρόνια κυκλοφορίας, αυτό από μόνο του αποτελεί ως ένα από τα πιο όμορφα μουσικά highlight του 2020. Δεν πρόκειται για καινούργια μουσική των Linkin Park, αλλά για μια συλλογή κυρίως από διάφορα ακυκλοφόρητα demo. Μη ξεχνάμε ότι μιλάμε για ένα ροκ συγκρότημα που επηρέασε την εφηβεία μας.

4. Pearl Jam – Gigaton

Οι Pearl Jam επέστρεψαν δισκογραφικά μετά από 7 χρόνια (Lightning Bolt 2013), και μας χάρισαν αυτό το πολύ όμορφο άλμπουμ, το οποίο είναι το 11ο τους. Οι Pearl Jam συνεχίζουν να προσφέρουν απλόχερα αυτή τη πολύ όμορφη grunge μουσική, βγαλμένη από τη δεκαετία του 90. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν περισσότερο είναι το Superblood Wolfmoon, και το Who Ever Said.

3. Bruce Springsteen – Letter To You

Για έκτη συνεχόμενη δεκαετία κυκλοφορεί νέο άλμπουμ το “αφεντικό”. Αν πάμε στη πρώτη του κυκλοφορία το 1973 (Greetings from Asbury Park, N.J.) μέχρι τη φετινή, κυκλοφόρησε 20 άλμπουμ. Τώρα το Letter To You θα είναι το τελευταίο του; Ένα από τα τελευταία του; Το μόνο σίγουρο είναι, ότι πρόκειται για ένα από τα εξαιρετικά μελωδικά ροκ άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φέτος, με τη γαλήνια φωνή που διαθέτει ο Bruce Springsteen, κι ας είναι 71 χρονών. Πέρα από το ομότιτλο single Letter To You, ένα άλλο τραγούδι που ξεχωρίζει σίγουρα είναι το House Of A Thousand Guitars.

2. Ozzy Osbourne – Ordinary Man

Τώρα τον Ozzy Osbourne πως θα τον χαρακτηρίσουμε; Τρελό; Ψυχάκια; Εθισμένο με τη μουσική; Ότι και να είναι, παρά τα θέματα υγείας που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια, πάντα βρίσκει τη δύναμη και την όρεξη να παράγει καλή ροκ μουσική και να τη διαθέσει στο κόσμο που ακούει το ρεπερτόριό του. Άλλωστε είχε δηλώσει ότι αρνείται να συνταξιοδοτηθεί, κι ότι είναι προς ολοταχώς για τον νέο του δίσκο στο κοντινό μέλλον. Τώρα στο άλμπουμ, πέρα από το ομότιτλο single Ordinary Man, όπου συνεργάστηκε με τον Elton John, ξεχωρίζει και το Scary Little Green Men.

1. AC/DC – Power Up

Με το πρώτο άκουσμα αυτού του άλμπουμ, καταλάβαμε κατευθείαν ότι πρόκειται για ένα από τα κορυφαία άλμπουμ, αν όχι το κορυφαίο, που κυκλοφόρησαν φέτος. Ήταν απλά θέμα χρόνου να αποδειχθεί, καθώς κατέκτησε τη κορυφή των album charts σε πολλές χώρες του κόσμου (ΗΠΑ, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, και Αυστραλία μεταξύ των οποίων). Οι AC/DC επέστρεψαν δισκογραφικά μετά από 6 χρόνια (Rock or Bust 2014), και κυκλοφόρησαν το 17ο τους άλμπουμ, το οποίο και είναι το 1ο χωρίς τον Malcolm Young στη ζωή (πέθανε το 2017). Μετά από το Shot In The Dark, δύσκολα ξεχωρίζει κάποιο άλλο τραγούδι, καθώς ακούγονται σχεδόν το ίδιο εκρηκτικά. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το Imploding The Mirage κυκλοφόρησε την Παρασκευή 21 Αυγούστου, και είναι το 6ο άλμπουμ που κυκλοφορούν οι The Killers στη καριέρα τους. Είναι το 1ο άλμπουμ που κυκλοφορούν χωρίς τον βασικό τους κιθαρίστα Dave Keuning, ο οποίος κάπου στα τέλη του 2017 αποφάσισε να μην περιοδεύσει ή συμμετείχει σε μελλοντικές ηχογραφήσεις με τους Killers. Ωστόσο πάντα υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού του το ενδεχόμενο να επιστρέψει στη μπάντα. Στα κιθαριστικά μέρη του άλμπουμ συμμετέχουν ο μπασίστας των Killers Mark Stoermer, ο παραγωγός του άλμπουμ Jonathan Rado, ενώ μέσα στο άλμπουμ συνεργάζονται και με διάφορους μουσικούς όπως: Lindsey Buckingham (πρώην μέλος των Fleetwood Mac), k.d. lang, Weyes Blood, Adam Granduciel, Blake Mills & Lucius. Στη σύνθεση και γενικά στη παραγωγή όλων των τραγουδιών του άλμπουμ βρίσκονται ο Brandon Flowers (φωνητικά) και ο Ronnie Vannucci Jr. (ντραμς).

Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι οι Killers πειραματίστηκαν αρκετά με τον ηλεκτρονικό ήχο πάνω στη ροκ ιδιότητά τους. Γι αυτό και μέσα στο άλμπουμ συναντάμε είδη όπως new wave, synth-pop, pop rock, synth-rock, & heartland rock. Το νέο άλμπουμ είναι μια πρόκληση για τους Killers. Μπορεί με το προηγούμενο άλμπουμ τους να μην έχει πολλές διαφορές (Wonderful Wonderful 2017), αλλά διαφέρει πολύ με όλα τα υπόλοιπα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μέχρι τώρα. Παρ’ όλη τη στροφή που πήραν μουσικά στο Imploding The Mirage, δεν έχουν ξεφύγει πολύ από το είδος του ρεπερτορίου τους.

Το τραγούδι που προφανώς ξεχωρίζει σ’αυτό το άλμπουμ είναι το Caution, το οποίο δικαιολογημένα κυκλοφόρησαν ως πρώτο single, κι αυτό γιατί ταυτίζεται πολύ με την τωρινή Covid-19 περίοδο που διανύουμε όλοι μας. Να σημειώσουμε ότι σ’αυτό το τραγούδι συνεργάζονται με τον Lindsey Buckingham, που ήταν μέλος των Fleetwood Mac.

Ένα άλλο τραγούδι που αξίζει να ακούσει κάποιος σ’αυτό το άλμπουμ είναι το Dying Breed, το οποίο ως προς το είδος μοιάζει αρκετά με παλιότερα τραγούδια που είχαν κυκλοφορήσει οι Killers, και γενικά το είδος του εναλλακτικού ροκ μπορεί να συνδυαστεί αρμονικά με διάφορα ηλεκτρονικά στοιχεία. Επίσης ένα άλλο τραγούδι που έχει ένα ενδιαφέρον είναι το Lightning Fields, καθώς ο ήχος του και γενικά ο ρυθμός του είναι πολύ διαφορετικός για Killers, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι είναι κακό. Παρομοίως θα μπορούσαμε να πούμε και για το My God, που έχουν μια πολύ ωραία συνεργασία με την Weyes Blood.

Κλείνοντας να πούμε ότι το Imploding The Mirage, μπορεί να μην είναι και το superwow album που κυκλοφόρησε φέτος, αλλά ακουστικά είναι αρκετά τίμιο. Τα νέα ακούσματα που συναντήσαμε στο άλμπουμ, όπως επίσης και οι συνεργασίες με διάφορους μουσικούς εξαιτίας της απουσίας του Dave Keuning (κιθάρα), δείχνουν ότι οι Killers δεν μένουν στάσιμοι αποκλειστικά στο είδος που καθιερώθηκαν κι έγιναν γνωστοί. Δοκιμάζουν νέα πράγματα, οπότε ως μπάντα έχουν εξέλιξη με ότι αυτό συνεπάγεται. Το κατά πόσο αποδεκτό θα είναι στο ροκ (και μη ροκ) κοινό, αυτό θα το δείξει η πορεία.

Ολόκληρο το άλμπουμ μπορείτε να το ακούσετε εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Πέρασαν 3 χρόνια από την ημέρα που οι The Killers επιτέλους δώσανε συναυλία επί ελληνικού εδάφους, καθώς δεν κατάφεραν να δώσουν συναυλία στο Rockwave Festival του 2008, εξαιτίας της καταιγίδας. Αυτή ήταν η πρώτη συναυλία με μεγάλο όνομα και παράλληλα το πρώτο μεγάλο μουσικό φεστιβάλ που παρακολούθησε ο συναυλιολόγος και θα σας διηγηθεί την εμπειρία του.

Ας πάρουμε από την αρχή τα πράγματα. 24 Ιουνίου του 2017 έδειχνε το ημερολόγιο, μια σχετικά ζεστή μέρα στην Αθήνα, πραγματοποιήθηκε η 1η από τις 2 ημέρες του Ejekt Festival όπου εμπεριείχε φυσικά το μεγάλο όνομα της ημέρας, τους The Killers. Στο line up εκείνης της ημέρας βρέθηκαν οι Αγγλοαμερικανοί The Kills, οι Βρετανοί Circa Waves, και οι τοπικοί Deaf Radio. Για τους Deaf Radio δεν έχουμε να πούμε κάτι, γιατί ο συναυλιολόγος εκείνη την ώρα βόλταρε κάπου, και δεν τους παρακολούθησε. Συνεχίζουμε παρακάτω.

Circa Waves: Ερχόμενοι από το Λίβερπουλ, σχετικά καινούριοι στο μουσικό προσκήνιο, καθώς 3 μήνες πριν έρθουν Αθήνα, κυκλοφόρησαν μόλις το 2ο τους άλμπουμ (Different Creatures). Εμφανίστηκαν στη σκηνή λίγο πριν τις 19:00, και το live set τους διήρκησε περίπου 1 ώρα. Παρά τη δύσκολη ώρα που εμφανίστηκαν έδειχναν ορεξάτοι επί σκηνής, και προθερμάνανε το κοινό για το τι θα ακολουθούσε στη συνέχεια της ημέρας. Κέρδισαν φυσικά το χειροκρότημα από ένα σημαντικό μέρος του κοινού που βρισκόταν εκείνη την ώρα στη Πλατεία Νερού.

The Kills: Αυτό το εκρηκτικό ροκ δίδυμο που αποτελείται από την Αμερικανίδα Alisson Mosshart (φωνητικά) και τον Άγγλο Jamie Hince (κιθάρα), ήρθε να δώσει τη δική του παράσταση στη σκηνή του Ejekt Festival. Εμφανίστηκαν στις 20:30, ωστόσο τελείωσαν κάπως πρόωρα το live set τους (βάσει προγράμματος), ίσως επειδή αντιμετώπισαν κάποια τεχνικά θέματα. Ωστόσο μέσα τη διάρκεια που εμφανίστηκαν στη σκηνή, ερμήνευσαν κάποια αγαπημένα τραγούδια όπως: Heart Of A Dog, Siberian Nights, Tape Song, Sour Cherry.

The Killers: Το ζουμί της ιστορίας, η στιγμή της βραδιάς, όπως θέλετε πάρτε το. Το ρολόι κοντεύει σχεδόν 23:00, και ο Brandon Flowers και η παρέα του από το Λας Βέγκας επιτέλους εμφανίζονται στη σκηνή επί ελληνικού εδάφους. Η στιγμή που ακόμη και ο πιο αδιάφορος/άσχετος παρευρισκόμενος ξεσηκώνεται, κυρίως του έντονου συναυλιακού vibe από τη μπάντα κι από το κοινό. Οι Killers φρόντισαν με το “καλημέρα” να ξεσηκώσουν για τα καλά το κοινό, ερμηνεύοντας στην έναρξη τη μεγάλη τους επιτυχία Mr. Brightside. Κατά τη διάρκεια του live τους, ερμήνευσαν κι άλλες πολύ μεγάλες τους επιτυχίες όπως Somebody Told Me, Human, Read My Mind, For Reasons Unknown, ενώ φυσικά ερμήνευσαν και το ολοκαίνουργιο single τους τότε The Man. Η αγαπημένη στιγμή του συναυλιολόγου στο live, ήταν όταν ερμήνευσαν το The Way It Was. Το πιο αγαπημένο τραγούδι της βραδιάς, και κάπου στη μέση του τραγουδιού βγάζει λόγο προς το κοινό ο Brandon Flowers, όπως συνηθίζει να κάνει σε κάθε συναυλία. Στο λόγο του, αρχικά είπε τα ελάχιστα ελληνικά που έμαθε, ενώ απολογήθηκε για το γεγονός που έβαλαν το ελληνικό κοινό σε αναμονή για πολλά χρόνια, ενώ ανέφερε και το γεγονός ότι δεν μπόρεσαν να δώσουν συναυλία στο Rockwave, κι έδωσε την υπόσχεση ότι θα ξανάρθουν σύντομα(;). Κι αφού ολοκλήρωσε το λόγο του, έδωσε το ρυθμό στο κοινό να τραγουδήσει μαζί τους, και να ολοκληρώσουν το τραγούδι. Το πρώτο μέρος της συναυλίας ολοκληρώθηκε με το All These Things That I’ve Done, όπου πετάχτηκε πολύ κομφετί στο κοινό. Με το που επέστρεψαν στη σκηνή, είχαν το καθιερωμένο encore όπου ερμήνευσαν το Shot At The Night και ολοκλήρωσαν την live εμφάνισή τους με το When You Were Young.
Η συναυλία τους κράτησε για 1 ώρα και 10 λεπτά περίπου, σχετικά μικρότερη διάρκεια από αυτή που περίμενε ο κόσμος, ωστόσο όσοι τους παρακολούθησαν έφυγαν χορτάτοι, καθώς δεν υπήρχε κάποιο σημαντικό τραγούδι που να μην είπαν οι Killers στο live. Συνεπώς και ο συναυλιολόγος συγκράτησε μια πολύ δυνατή και πολύ όμορφη ανάμνηση από τη πρώτη συναυλία που παρακολούθησε με μεγάλο όνομα.

Setlist:

1. Mr. Brightside
2. Spaceman
3. Somebody Told Me
4. The Way It Was
5. Smile Like You Mean It
6. The Man
7. Human
8. Shadowplay (Joy Division cover)
9. Glamorous Indie Rock & Roll
10. For Reasons Unknown
11. A Dustland Fairytale
12. Read My Mind
13. Runaways
14. All These Things That I’ve Done
    Encore:
15. Shot at the Night
16. When You Were Young

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης