Το 2021 φτάνει στο τέλος του. Δύσκολη χρονιά ελέω Covid-19, αλλά με περισσότερη δράση, και περισσότερη δουλειά σε σχέση με το 2020, σε πολλούς και διάφορους τομείς. Από τα κύρια πράγματα που κρατάμε από τη φετινή χρονιά, είναι σίγουρα η συντροφιά της μουσικής. Κι αυτό γιατί η καλή μουσική δεν καταλαβαίνει από πανδημίες, ειδικά όταν γίνεται με μεράκι. Πάμε να δούμε τα 10+1 ροκ άλμπουμ που ξεχώρισε ο μουσικός συντάκτης για φέτος.

10. Kings Of Leon – When You See Yourself

Σπουδαίο δισκογραφικό comeback πραγματοποίησαν οι Kings Of Leon, καθώς επανήλθαν με νέα μουσική μετά από το 2016 και το WALLS που κυκλοφόρησαν εκείνη τη χρονιά. Συγκριτικά με τις προηγούμενες δισκογραφικές τους δουλειές, οι Kings Of Leon αποφάσισαν να ρίξουν κάπως τις ταχύτητές τους, με αποτέλεσμα να μην αποδίδουν την απαραίτητη συνολική δυναμική στο When You See Yourself, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι δεν είναι καλό άλμπουμ. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

9. Greta Van Fleet – The Battle At Garden’s Gate

Οι λεγόμενοι “νέοι Led Zeppelin“, δεν έμειναν στις στεφάνες του εντυπωσιακού ξεκινήματος που είχαν το 2017 με το Highway Tune, αλλά και του πρώτου τους άλμπουμ Anthem Of The Peacefull Army το 2018. Επανήλθαν με τον 2ο τους δίσκο τον Απρίλιο, δείχνοντας ότι συνεχίζουν να δουλεύουν για να καθιερωθούν κι αυτοί στην ροκ ιστορία. Μια πολύ σπουδαία δουλειά από τους Greta Van Fleet, καθώς μας ταξιδεύουν στις δεκαετίες ’70 & ’80, την εποχή δηλαδή που η hard rock μουσική κάλπαζε. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

8. The Killers – Pressure Machine

Η πανδημία του Covid-19, ώθησε τους The Killers να συνεχίζουν να δουλεύουν πάνω στη νέα τους μουσική, και να κυκλοφορήσουν νέο άλμπουμ σχεδόν 12 μήνες μετά από το Imploding The Mirage (2020). Παραδόξως, η συνολική ακουστική εικόνα που παρουσιάζει το Pressure Machine είναι αρκετά καλύτερη συγκριτικά με το Imploding The Mirage, παρόλο που είναι πιο απλό ως προς τη σύνθεση, πιο μελωδικό ως προς τα ακούσματα, και αρκετά διαφορετικό ως προς τη γενική προσέγγιση, σε σχέση με τις προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

7. Iron Maiden – Senjutsu

Η είδηση της δισκογραφικής τους επιστροφής, σκόρπισε αναμφίβολα μεγάλο ενθουσιασμό στους fans τους κι όχι μόνο, κι αυτό γιατί επανήλθαν με νέα μουσική μετά από το 2015, όταν και κυκλοφόρησαν το The Book Of Souls. Μπορεί να τους πήραν λίγο τα χρόνια, και να μην αποδίδουν πλέον όπως απέδιδαν τις προηγούμενες δεκαετίες, σίγουρα όμως οι Iron Maiden δεν ξεχνούν να διδάσκουν καλή heavy metal στους νεότερους. The Writting On The Wall, Stratego, Days Of Future Past, & Darkest Hour, είναι μερικά από τα τραγούδια που ξεχώρισαν από αυτό το άλμπουμ.

6. DIAMANTE – American Dream

Η εκρηκτική γαλαζομάλλα rocker, κυκλοφόρησε φέτος το 2ο της προσωπικό άλμπουμ, 3 χρόνια μετά από το ντεμπούτο της Coming In Hot (2018). Η DIAMANTE μας χάρισε ένα δυναμικό hard rock άλμπουμ, με υπέροχες συνθέσεις, που σίγουρα προδιαθέτουν τον ακροατή να κουνηθεί πάνω κάτω στους ρυθμούς των τραγουδιών. Το ομότιτλο American Dream, το Ghost Myself, και το Wake Up Call είναι αυτά που ξεχώρισαν περισσότερο, όπως και η πολύ όμορφη διασκευή της στο Iris των Goo Goo Dolls.

5. Måneskin – Teatro D’Ira – Vol.I

Είναι η 3η δισκογραφική δουλειά για τους φετινούς νικητές της Eurovision, οι οποίοι επανήλθαν δισκογραφικά μετά από το 2018, και το Il Ballo Della Vita. Σαφώς μετά από τη νίκη τους στη Eurovision του Ρότερνταμ, οι ταλαντούχοι Ιταλοί rockers Måneskin όπως είναι λογικό έχουν αποκτήσει πιο μεγάλη προβολή ως μπάντα, και το άλμπουμ τους Teatro d’Ira Vol.I να ανεβαίνει ακόμη περισσότερο στις εκτιμήσεις του κόσμου. Πέρα από το Zitti E Buoni, που είναι και η μεγάλη αιτία που κέρδισαν τον φετινό θεσμό, ξεχωρίζουν επίσης και το For Your Love, και το I Wanna Be Your Slave, αλλά και το Lividi Sui Gomiti.

4. Foo Fighters – Medicine At Midnight

Σπουδαία η επιστροφή των Foo Fighters με το δυναμικό Medicine At Midnight, 4 χρόνια μετά από το Concrete And Gold. Ο Dave Grohl και η παρέα του, φρόντισαν να χαρίσουν στο κοινό ένα τίμιο δισκογραφικό αποτέλεσμα, με τους αρκετά εκρηκτικούς ήχους στα τραγούδια τους. Όπως δηλαδή αυτό που κάνουν χρόνια. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

3. KALEO – Surface Sounds

Οι KALEO ανήκουν κι αυτοί στα συγκροτήματα που πραγματοποίησαν σπουδαίες δισκογραφικές επιστροφές φέτος, καθώς κυκλοφόρησαν το υπέροχο Surface Sounds, 5 χρόνια μετά από το εκπληκτικό Α/Β (2016). Με τον πολύ όμορφο παλιομοδίτικο/old school ροκ ήχο, καλύπτουν σχεδόν όλες τις διαθέσεις των ακροατών, καθώς παρουσιάζουν μια ιδιαίτερη ποικιλομορφία στο άλμπουμ. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

2. The Offspring – Let The Bad Times Roll

Αναμφίβολα από τις πιο σπουδαίες δισκογραφικές επιστροφές για το 2021, καθώς είχαν να κυκλοφορήσουν άλμπουμ 9 χρόνια. Οι The Offspring παρόλο που απείχαν από τη κυκλοφορία νέας μουσικής για αρκετά χρόνια, και να έχασαν λίγη από τη δυναμική τους, δεν έχουν ξεχάσει το κύριο στοιχείο που τους καθιέρωσε ως μπάντα, που είναι φυσικά η punk. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

1. Evanescence – The Bitter Truth

Αν αναλογιστεί κανείς την τελευταία αλλαγή στη σύνθεση της μπάντας (Jen Majura αντί Terry Balsamo το 2015), αλλά και τον Covid-19 που τους πήγε πίσω το 2020, οι Evanescence είναι από τα συγκροτήματα που έχουν πραγματοποιήσει μια από τις πιο σπουδαίες δισκογραφικές επιστροφές στη ροκ μουσική για το 2021, καθώς επέστρεψαν μετά από 10 χρόνια με ολοκαίνουργια μουσική. Παρά το γεγονός ότι έχουν πιο φρέσκο και πιο τροποποιημένο ήχο συγκριτικά με τα προηγούμενα άλμπουμ, δεν έχουν αλλάξει τη βασική τους ταυτότητα. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

Bonus: Against The Current – Fever (EP)

Ξεκίνησαν αρχικά ως YouTube Cover Band, αλλά στη συνέχεια καθιέρωσαν τη δικιά τους μουσική. Μετά από το πολύ pop Past Lives (2018), οι Against The Current θέλησαν να επαναφέρουν τον εκρηκτικό ροκ ήχο τους, χαρίζοντάς μας μοναδικά τραγούδια στο πρόσφατο EP τους Fever. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Οι φετινοί νικητές της Eurovision, και ανερχόμενοι αστέρες της ροκ σκηνής Måneskin, ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον ιδιαίτερα καταξιωμένο καλλιτέχνη της ροκ μουσικής, και νονό της punk Iggy Pop, στη νέα εκδοχή του ιδιαίτερα πετυχημένου τους single I Wanna Be Your Slave, η οποία κυκλοφόρησε στις 6 Αυγούστου. Μπορεί αυτή η version να μην ενθουσιάζει ιδιαίτερα ως προς το αποτέλεσμα, αλλά δεν είναι και λίγο πράγμα για μια πολλά υποσχόμενη ροκ μπάντα από την Ιταλία, να συνεργάζεται με μεγάλο όνομα της μουσικής όπως ο Iggy Pop. Πόσο μάλλον, όταν πρόκειται για νικητές της Eurovision. Κι εις ανώτερα στους Måneskin!!!

Ακούστε τη νέα version σε συνεργασία με τον Iggy Pop!!!

Έπειτα από την επικράτησή τους στη φετινή Eurovision στο Ρότερνταμ οι Maneskin έχουν ανέβει κατά πολύ ως όνομα, κι αυτό γιατί άρχισε πολύς κόσμος να τους γνωρίσει αλλά και να τους λατρέψει ακόμη περισσότερο με τη μουσική τους. Έπειτα από τη μεγάλη τους επιτυχία Zitti E Buoni (σκάσε και συμμορφώσου), οι Ιταλοί rockers κυκλοφόρησαν το νέο video clip του I Wanna Be Your Slave, το οποίο κι αυτό το συναντάμε στη πρόσφατη δισκογραφική τους δουλειά Teatro d’Ira: Vol. I.

Το I Wanna Be Your Slave έτσι κι αλλιώς γνωρίζει μεγάλη επιτυχία ως single, καθώς στο Spotify έχει συγκεντρώσει μέχρι τώρα πάνω από 180 εκατομμύρια streams, ενώ έχει πλασαριστεί και σε υψηλές θέσεις στα διάφορα charts. Το video clip έκανε πρεμιέρα το βράδυ της Πέμπτης 15/7, και μέχρι τώρα έχει συγκεντρώσει πάνω από 9 εκατομμύρια προβολές, ενώ ταυτόχρονα είναι και ψηλά στις τάσεις του Youtube.

Οι Maneskin όπως δείχνουν, δεν θα είναι οι νικητές που θα γνωρίσουν μεγάλη επιτυχία για κάποιο σύντομο χρονικό διάστημα και μετά θα εξαφανιστούν. Αντίθετα, θέλουν να είναι οι νικητές που θα ξεκινήσουν τώρα διεθνή καριέρα, και να διαγράψουν μια σπουδαία πορεία στη ροκ μουσική, αφήνοντας το δικό τους στίγμα.

Απολαύστε το νέο τους βίντεο κλιπ

Πηγή

Ο ιδιαίτερα αγαπημένος στο κοινό Ευρωπαϊκός Διαγωνισμός Τραγουδιού (ή αλλιώς Eurovision Song Contest), διοργανώνεται παραδοσιακά κάθε χρόνο τον Μάιο. Στη φετινή διοργάνωση που διεξήχθη στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, φρόντισαν με το δικό τους τρόπο να κάνουν τον τελικό μια ιδιαίτερη γιορτή της μουσικής, και το πέτυχαν σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό. Κι αυτό γιατί η Eurovision δεν διοργανώθηκε το 2020 εξαιτίας της πανδημίας, κι έλειψε ιδιαίτερα στον κόσμο για να κάνει και τον δικό του “χουλιαμά”.

Δεδομένης της κατάστασης, ο τελικός που διοργανώθηκε στο Ahoy Arena έγινε με όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας, με 3.500 κόσμο στις κερκίδες, και το green room (ο χώρος που αράζουν οι συμμετέχοντες) να βρίσκεται στην αρένα. Εμείς θα πάμε να δούμε κάποια πράγματα που μας έμειναν από τον τελικό της Eurovision στο Ρότερνταμ.

Το υπέροχο dj set του Afrojack και η μεταφορά από το βίντεο κλιπ στη σκηνή

Σίγουρα η πινελιά του Ολλανδού dj Afrojack ήταν πολύ σημαντική στο να γίνει τεράστια γιορτή της μουσικής ο τελικός. Το υπέροχο ολιγόλεπτο dj set του, το concept του βίντεο μ’ ένα κορίτσι να το σκάει κρυφά από το σπίτι και να πάει μαζί με το αγόρι προς το μουσικό τρένο, και να τερματίζουν προς τη γέφυρα, το ξεκίνημα του μουσικού πάρτι στη γέφυρα, και η μεταφορά αυτού του πάρτι επί σκηνής με συνοδεία χορευτών, πυροτεχνημάτων, και την Glenis Grace στην ερμηνεία, σίγουρα είναι από τις έντονες στιγμές του τελικού.

Η εμφάνιση της Έλενας Παπαρίζου κι άλλων προηγούμενων νικητών στο Rock The Roof

Μία επίσης από τις αξιομνημόνευτες στιγμές του τελικού, ήταν σίγουρα η σύντομη εμφάνιση διαφόρων προηγούμενων νικητών στο Rock The Roof. Εκεί εμφανίστηκαν με τη σειρά: Ο νικητής της Eurovision του 2015 Måns Zelmerlöw, οι νικητές της Eurovision του 1975 Teach-In, η νικήτρια της Eurovision του 1986 Sandra Kim, η νικήτρια της Eurovision του 1969 Lenny Kuhr, η νικήτρια της Eurovision του 2005 Έλενα Παπαρίζου, και οι νικητές της Eurovision του 2006 Lordi. Σίγουρα η εμφάνιση της Έλενας Παπαρίζου εντυπωσίασε πολύ το κοινό, αλλά και τους διαγωνιζόμενους, ωστόσο σχολιάστηκε αρνητικά από διάφορους κακοπροαίρετους στα social media. Μπορεί να μην είναι ίδια όπως τότε, αλλά παραμένει το ίδιο εκθαμβωτική.

Κριτικές επιτροπές όπως λέμε Ελληνικό VAR

Η αλήθεια να λέγεται. Οι κριτικές επιτροπές των συμμετέχουσων χωρών της Eurovision κάθε χρόνο είναι από τα κεντρικά θέματα σχολιασμού, αλλά με την αρνητική έννοια. Από τη Eurovision του 2016, τότε που καθιερώθηκε η νέα ανακοίνωση αποτελεσμάτων (επιτροπές και κοινό), οι κριτικές επιτροπές μέχρι τώρα έχουν πέσει έξω 4 φορές ως προς τους νικητές. Επίσης υπήρξαν τεράστιες αλλαγές αποτελεσμάτων κυρίως στη κορυφαία 10αδα. Σίγουρα τα κριτήρια που βαθμολογούν διάφορες συμμετοχές, μόνο μουσικά δεν είναι. Με λίγα λόγια, έχουν πάνω κάτω την ίδια λειτουργία με το Ελληνικό VAR.

Την κατάπιε ο διάβολος της 1ης θέσης στην σειρά εμφάνισης

Αν το δούμε στατιστικά, όποια χώρα εμφανιζόταν 1η στο τελικό, συνήθως τερμάτιζε πολύ μακριά από τη κορυφαία 10άδα, και δυστυχώς δεν αποτέλεσε εξαίρεση η Έλενα Τσαγκρινού. Πέρα το ότι της στοίχισε το γεγονός που εμφανίστηκε 1η στη σκηνή του τελικού, σίγουρα της στοίχισε και το άγχος που είχε, κι επηρέασε την ερμηνεία της. Η Έλενα Τσαγκρινού δεν είχε τον ίδιο αέρα μ’ αυτόν που είχε στον Α’ Ημιτελικό, και όσο να ‘ναι φάνηκε και στη συνολική εικόνα. Κρίμα πραγματικά, γιατί η Κύπρος φέτος είχε μια δυνατή συμμετοχή, και είχε λίγες παραπάνω πιθανότητες σε σχέση με την Ελλάδα να τερματίσει στη κορυφαία 10άδα.

Το μαγικό νούμερο ήταν 10

Ακούμε πολύ συχνά τη φράση “το 10 το καλό”. Στη προκειμένη περίπτωση αποδείχθηκε πολύ μαγικό. Η Στεφανία εμφανίστηκε 10η στη σειρά του τελικού, 10η ήταν στη βαθμολογία των κριτικών επιτροπών, και 10η στη βαθμολογία του κοινού. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν η 10η θέση που κατέλαβε για λογαριασμό της Ελλάδας. Μια θέση στη 10άδα την οποία η Ελλάδα είχε να δει από τη Eurovision του 2013, με τον (συγχωρεμένο πλέον) Αγάθωνα Ιακωβίδη και τους Koza Mostra (στην 6η θέση). Το μεγάλο όπλο της Στεφανίας στη βραδιά, ήταν αναμφισβήτητα η φωνή της, παρόλο που είναι pop τραγουδίστρια. Επίσης εντυπωσιακή ήταν και η στιλιστική της εμφάνιση, για την οποία ήταν υπεύθυνος ο Βρεττός Βρεττάκος. Η ιδέα του green screen ήταν αρκετά καλή, αλλά είχε σφάλματα. Το βίντεο που παίχτηκε στο green screen ήταν ιδιαίτερα άκυρο, ενώ φυσικά δεν έλειψαν και οι σκιές σε κάποια σημεία, κυρίως στους χορευτές. Θα μπορούσε να τα είχε πάει πολύ καλύτερα, παρ’ όλα αυτά τέλος καλό, όλα καλά. Συγχαρητήρια στη Στεφανία, η οποία ήταν και η νεότερη διαγωνιζόμενη.

Ο τυφώνας που ανέβασε τη θερμοκρασία στη σκηνή

Αυτές είναι οι Hurricane. Το γυναικείο συγκρότημα που εκπροσώπησε τη Σερβία στη φετινή Eurovision. Το συγκρότημα το οποίο έφερε τον τυφώνα, κι ανέβασε τη θερμοκρασία επί σκηνής, ξεσηκώνοντας το κοινό. Θέλησαν να επαναλάβουν την επιτυχία της Ελένης Φουρέιρα στη Eurovision του 2018, αλλά δεν τα κατάφεραν ιδιαίτερα. Παρ’ όλα αυτά το έζησαν, το απόλαυσαν, και πρόσφεραν απλόχερα σέξι θέμα στο κοινό του Ahoy Arena, και στους τηλεθεατές.

Μηδέν εις το πηλίκον

Το Κουλούρι της Θεσσαλονίκης είχε ζήτηση στο Ρότερνταμ; Φάνηκε ιδιαίτερα ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν παίρνει τόσο ζεστά τη Eurovision, οπότε αποφάσισε να στείλει ότι πιο πρόχειρο διέθετε στη μουσική φαρέτρα του. Τραγούδι το οποίο δεν στήριξε ούτε καν το αγγλικό κοινό, καθώς το Embers ήρθε μέχρι το No. 42 σε βρετανικό chart. Το αποτέλεσμα που εισέπραξε ο James Newman ήταν 0 στις κριτικές επιτροπές, και 0 στο κοινό. Ενδεχομένως όμως ο κόσμος να τον θυμάται περισσότερο με 0 βαθμούς, παρά με 10 βαθμούς π.χ.. Φυσικά μετά από την ανακοίνωση, ο James Newman το πανηγύρισε με μια μπύρα στο χέρι. Cheers lad.

Ήρθε η Billie Eilish στη Eurovision;

Αν παρατηρήσει κανείς το είδος του τραγουδιού, την ερμηνεία, αλλά και λίγο την εμφάνιση της τραγουδίστριας, εύκολα θα ερχόταν στο μυαλό του η Billie Eilish. Η Victoria φρόντισε να καθηλώσει τον κόσμο με τη δικιά της μοναδική ερμηνεία, και την ιδιαίτερα απλή εμφάνισή της στη σκηνή. Στάθηκε επάξια στο ύψος της, και λίγο έλειψε να μπει στη 10άδα, καθώς ήρθε ισόβαθμη με τη Στεφανία. Κέρδισε αρκετά τις κριτικές επιτροπές, αλλά όχι και τόσο το κοινό. Τίμια η συμμετοχή της Βουλγαρίας.

Όχι και η καλύτερη ιδέα να ενταχθεί ένας διεθνής star

Η Eurovision όλα αυτά τα χρόνια είναι κέντρο διερχομένων στη παγκόσμια μουσική βιομηχανία. Γεννήθηκαν αστέρια από τη Eurovision κι έκαναν λαμπρή καριέρα, όπως ο Julio Iglesias (Ισπανία 1970), οι ABBA (Σουηδία 1974), η Celine Dion (Ελβετία 1988), και η Lara Fabian (Λουξεμβούργο 1988). Επίσης έχουν συμμετάσχει με επιτυχία διάφορα αστέρια της μουσικής όπως ο Cliff Richard (Ηνωμένο Βασίλειο 1968 & 1973), οι t.a.t.u. (Ρωσία 2003), ο Arash (Αζερμπαϊτζάν 2009), και η Anouk (Ολλανδία 2013). Υπήρξαν και αστέρια που συμμετείχαν και απέτυχαν όπως οι Las Ketchup (Ισπανία), o Engelbert Humberdinck (Ηνωμένο Βασίλειο 2012), η Bonnie Tyler (Ηνωμένο Βασίλειο 2013), και οι Cascada (Γερμανία 2013). Ο Flo Rida ανήκει στη τελευταία κατηγορία, καθώς δεν βοήθησε ιδιαίτερα την Senhit να αναρριχηθεί έστω στη 10άδα, κι ας εμφανίστηκαν τελευταίοι. Αποτυχημένη απόπειρα για το Σαν Μαρίνο.

Όχι και πολύ έξυπνο ένα πισωγύρισμα

Και τους Hooverphonic θα μπορούσαμε να τοποθετήσουμε στη κατηγορία των αστέρων που συμμετείχαν ανεπιτυχώς. Υπάρχει όμως μια μεγάλη ένσταση. Οκ, ίσως να μη πήγαινε άλλο το κουπί με τη ταλαντούχα Luka Cruysberghs, και να θέλησαν να κάνουν μια αλλαγή. Θα τους δικαιολογούσαμε αν επέλεγαν μια καινούργια τραγουδίστρια. Ωστόσο αποφάσισαν να φέρουν πίσω την πρώτη τους τραγουδίστρια Geike Arnaet. Μπορεί να διαθέτει υπέροχη φωνή, να είναι υπεύθυνη για τη μεγάλη τους επιτυχία Mad About You, αλλά δεν έχει την ίδια φρεσκάδα όπως πριν 21 χρόνια. Τέτοια είδους πισωγυρίσματα δεν λειτουργούν ιδιαίτερα, κι όπως φάνηκε στη τελική, δεν έπεισαν τις κριτικές επιτροπές και το κοινό. Εφόσον όμως το απόλαυσαν, και δεν τους ενδιέφερε ιδιαίτερα το τελικό αποτέλεσμα, τότε όλα καλά.

Το ροκ ξεβράκωμα στις κριτικές επιτροπές

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι οι κριτικές επιτροπές δεν γουστάρουν ροκ και μέταλ μουσική, και φροντίζουν κατά καιρούς να χαντακώνουν τέτοιες συμμετοχές. Δυστυχώς όμως για τις κριτικές επιτροπές φέτος, δεν τους βγήκε. Φέτος το κοινό αποφάσισε να ψηφίσει το είδος που δεν επικρατεί ιδιαίτερα στον θεσμό. Και την αρχή την έκανε με τους Blind Channel που εκπροσώπησαν την Φιλανδία. Οι Blind Channel έφεραν την έκρηξη επί σκηνής, και ξεσήκωσαν για τα καλά κοινό και τηλεθεατές, και δικαίως βρέθηκαν στην 6η θέση. Εκπροσώπησαν με τον καλύτερο τρόπο την χώρα που ανέδειξε μεγάλα ονόματα της ροκ/μέταλ σκηνής, και μιμήθηκαν την ανάλογη επιτυχία των KEiiNO (Νορβηγία) στη Eurovision του 2019 που τερμάτισαν 5οι. Ευχή του ροκ κοινού, οι Blind Channel να καθιερωθούν και στη παγκόσμια ροκ σκηνή.

Έμεινε μόνο με τη σέξι σκηνική παρουσία κι εμφάνιση

Δεν βρίσκουμε κάποιο ιδιαίτερο λάθος από την Efendi, η οποία στάθηκε στο ύψος της ως προς την ερμηνεία, αλλά και ανέβασε για τα καλά τις θερμοκρασίες τόσο με την εμφάνισή της, όσο και με τις κινήσεις της. Απλά δεν συγκίνησε ιδιαίτερα κριτικές επιτροπές και κοινό, που μπούχτισαν από τέτοιες συμμετοχές. Παρ’ όλα, όπως και οι Hurricane, η Efendi έκλεψε κι αυτή τις εντυπώσεις. Ίσως θα γνωρίσει μεγάλη επιτυχία σε κάποια clubs που θα ανοίξουν, κι ενδεχομένως σε κάποια beach bars.

Επήλθε ροκ δικαιοσύνη

Αυτό που ξεκίνησαν οι Φιλανδοί Blind Channel, το τελείωσαν με τον πανηγυρικό τρόπο οι Ιταλοί Måneskin. Οι Måneskin επιβεβαίωσαν τα προγνωστικά που τους φέρνανε στη 1η θέση, φροντίζοντας να προσφέρουν και την ανάλογη εμφάνιση. Βεβαίως οι κριτικές επιτροπές φρόντισαν να τους βάλουν εμπόδια, ωστόσο οι Ιταλοί rockers δεν πτοήθηκαν, και με τη βοήθεια του κοινού, απέδειξαν στις κριτικές επιτροπές το πόσο λάθος έκαναν, και τους βαθμολόγησαν χαμηλότερα. Δεν χρειάζεται να πούμε το πόσο ξεσήκωσαν το Ahoy Arena και τους τηλεθεατές με το μοναδικό είδος που ακολουθούν στο ρεπερτόριό τους. Δικαιότατα αναδείχθηκαν νικητές της Eurovision Song Contest 2021, και πλέον περιμένουμε τα επόμενα βήματά τους. Κι όπως είπε ο τραγουδιστής της μπάντας Damiano David σ’ αυτούς που πιστεύουν ότι αυτό το είδος πέθανε: “Rock ‘n’ Roll Never Dies”

Αυτά είδαμε από τη φετινή Eurovision που διεξήχθη στο Ρότερνταμ, η οποία επέστρεψε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο έπειτα από το υποχρεωτικό διάλειμμα της πανδημίας. Παρακολουθήσαμε πολύ δυνατές συμμετοχές φέτος, και αναμένουμε πλέον ακόμη πιο δυνατές συμμετοχές στην Eurovision της επόμενης χρονιάς που θα διεξαχθεί σε πόλη της Ιταλίας.

See You In Italy!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης