Όπως αναφέρθηκε και πέρσι τέτοιες μέρες, το συγκεκριμένο είδος διαχρονικά είναι το πιο διαδεδομένο, και το πιο εμπορικό καθώς ακούγεται πάρα πολύ στο ραδιόφωνο, στη τηλεόραση, ακόμη και στο ίντερνετ. Και αναμφίβολα το πιο ευκολοάκουστο είδος για το αυτί του μέσου ακροατή. Τα τελευταία χρόνια βέβαια η ποπ παρουσιάζει μια τροποποίηση του είδους (είτε καλή, είτε κακή, ανάλογα με τη κρίση του κόσμου), και δεν θυμίζει πλέον στην ποπ που απολαμβάναμε τα προηγούμενα χρόνια. Ο μουσικός συντάκτης επιλέγει τα 10+1 ποπ άλμπουμ που ξεχώρισε για φέτος.

10. Demi Lovato – Dancing with the Devil… the Art of Starting Over

Αποτέλεσε το 7ο προσωπικό άλμπουμ για την 29χρονη Αμερικανίδα τραγουδίστρια, η οποία επανήλθε δισκογραφικά μετά από 4 χρόνια, κι έπειτα από τα όποια προβλήματα που αντιμετώπισε μέσα στη προηγούμενη περίοδο. Το ομότιτλο single Dancing With The Devil, αναμφίβολα είναι από τα τραγούδια που ξεχώρισαν ιδιαίτερα στο άλμπουμ, με τα υπόλοιπα singles όπως το Anyone, το What Other People Say, και το Met Him Last Night να ξεχωρίζουν επίσης.

9. Madison Beer – Life Support

Αυτή ήταν η 1η ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά για την 22χρονη Αμερικανίδα τραγουδίστρια, και η 2η συνολικά μετά από το EP της As She Pleases που κυκλοφόρησε το 2018. Με singles Good In Goodbye, Selfish, Baby, & Boyshit που κυκλοφόρησαν το 2020, το Stained Glass και το Everything Happens For A Reason είναι από τα τραγούδια που ξεχώρισαν αρκετά στο άλμπουμ.

8. Zara Larsson – Poster Girl

Η 24χρονη Σουηδέζα κυκλοφόρησε τον Μάρτιο το 3ο της προσωπικό άλμπουμ Poster Girl, 4 χρόνια μετά από το So Good (2017). Με πολύ όμορφο scandipop μουσικό περιεχόμενο στο άλμπουμ, και τραγούδια όπως το Look What You’ve Done, και το FFF να ξεχωρίζουν ιδιαίτερα. Μαζί και τα singles Love Me Land, Wow, & Talk About Love.

7. London Grammar – Californian Soil

Ήταν η 3η δισκογραφική δουλειά για το Αγγλικό indie-pop συγκρότημα, πραγματοποιώντας comeback μετά από το 2017, όταν δηλαδή κυκλοφόρησαν το Truth Is A Beautiful Thing. Με αρκετή slow pop προσέγγιση, αλλά και με τραγούδια όπως το Baby It’s You, το Call Your Friends, αλλά και το I Need The Night να ξεχωρίζουν στο άλμπουμ.

6. Coldplay – Music Of The Spheres

Αυτή ήταν η 9η δισκογραφική δουλειά για την Βρετανική pop-rock μπάντα, που διαδέχθηκε το Everyday Life που κυκλοφόρησε το 2019. Με μεγάλη στροφή προς τη pop, και με σπουδαίες συνεργασίες, τραγούδια όπως το Higher Power, το My Universe (μαζί με τους BTS), αλλά και το Let Somebody Go (μαζί με την Selena Gomez), είναι αυτά που ξεχωρίζουν.

5. Olivia Rodrigo – Sour

Η 18χρονη Αμερικανίδα, πραγματοποίησε το δισκογραφικό της ντεμπούτο τον Μάιο, κλέβοντας τις εντυπώσεις, τόσο με το ταλέντο της, την φρέσκια αύρα της, και την πολύ όμορφη και χαριτωμένη ερμηνεία της. Τραγούδια όπως το Driver’s Licence, το Good 4 U, και το Traitor, ξεχωρίζουν αρκετά σ’ αυτό το άλμπουμ.

4. Ed Sheeran – =

Ήταν η 5η προσωπική δισκογραφική δουλειά για τον 31χρονο Βρετανό καλλιτέχνη, συνεχίζοντας το μοτίβο του μαθηματικού τύπου ως όνομα άλμπουμ. Όπως και το ÷ (divide) το 2017, έτσι και στο = (equals), υπάρχει μεγάλη pop προσέγγιση στα ακούσματα, με το Overpass Graffiti να ξεχωρίζει στο άλμπουμ.

3. Billie Eilish – Happier Than Ever

2 χρόνια μετά από το δισκογραφικό της ντεμπούτο με το When We All Fall Asleep, Where Do We Go?, η 20χρονη ταλαντούχα, αλλά και ιδιόρρυθμη Αμερικανίδα τραγουδίστρια, επανήλθε με το 2ο της προσωπικό άλμπουμ Happier Than Ever τον Ιούλιο. Με φόρα από το πρώτο της άλμπουμ, συνεχίζει στα γνώριμά της downtempo μουσικά μονοπάτια. Πέρα από τα singles My Future, & Therefore I Am που κυκλοφόρησαν το 2020 κι εμπεριέχονται στο άλμπουμ, το NDA, αλλά και το Lost Cause είναι επίσης από τα τραγούδια που ξεχώρισαν στο άλμπουμ.

2. Adele – Easy On Me

Από τις πιο σπουδαίες δισκογραφικές επιστροφές για φέτος, καθώς η 33χρονη Βρετανίδα ερμηνεύτρια, επανήλθε δισκογραφικά μετά από 6 χρόνια, όταν και κυκλοφόρησε το 25. Συνεχίζοντας στο ίδιο μοτίβο, ονομάζοντας το κάθε νέο της άλμπουμ με την ηλικία που ξεκινάει να το γράφει, εξακολουθεί να συγκλονίζει με τις μοναδικές της ερμηνείες σε μελωδικά τραγούδια όπως το Easy On Me, και το Strangers By Nature, αλλά και σε τραγούδια με πιο ποπ ακούσματα όπως το Oh My God, και το Can I Get It.

1. ABBA – Voyage

Αναμφίβολα, ήταν η επιστροφή της χρονιάς. Το θρυλικό Σουηδικό ποπ συγκρότημα επανήλθε δισκογραφικά μετά από 40 χρόνια(!), προκαλώντας τεράστιο ενθουσιασμό στο ευρύ κοινό. Παρά τα πολλά χρόνια απουσίας τους ως συγκρότημα, τα έχουν εκμηδενίσει με πολύ μαγικό τρόπο στο άλμπουμ τους, και τα τραγούδια τους να ακούγονται σαν να έχουν γραφτεί εκείνη την εποχή (όταν διαλύθηκαν). Όλα τα τραγούδια του άλμπουμ είναι μοναδικά, με το Don’t Shut Me Down, το I Still Have Faith In You, και το Keep An Eye On Dan να ξεχωρίζουν λίγο παραπάνω.

Bonus: Selena Gomez – Revelación (EP)

Έπειτα από το μέτριο Rare που κυκλοφόρησε αρχές του 2020, η 29χρονη Αμερικανίδα τραγουδίστρια αποφάσισε να κάνει μια στροφή προς τις ρίζες της, ανακαλύπτοντας και την latin πλευρά της στο καινούργιο της EP άλμπουμ. Τραγούδια όπως το Baila Conmigo, το Adiós, και το De Una Vez ξεχωρίζουν σ’ αυτό το άλμπουμ.

https://open.spotify.com/album/2jGa3OwXatFYQAIS7OV7k9?si=dWNtqKhgR5iy-JJyrjHlkg

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ωραίο να ακούμε διεθνή ονόματα κατά καιρούς, είτε στο Spotify, είτε στο YouTube, είτε σε μια καφετέρια που θα αράξουμε, είτε ακόμη και στο ραδιόφωνο. Δεν θα ήταν ωραίο όμως να ρίξουμε μια ματιά και στα δικά μας ονόματα, που κάνουν μια πολύ τίμια δουλειά για να ανθίσει περισσότερο η εγχώρια μουσική σκηνή; Αρκετοί εγχώριοι αποφάσισαν μέσα στο 2021 να κυκλοφορήσουν τις δισκογραφικές τους δουλειές, παρά τις συνεχείς δυσκολίες ελέω πανδημίας, δείχνοντας ότι η μουσική εξακολουθεί να ανθίζει περισσότερο σε τέτοιες δύσκολες περιόδους. Πάμε να δούμε μαζί τους 10+1 εγχώριους με τις δισκογραφικές τους δουλειές, όπου μερικοί από αυτούς είχαν δώσει και συνέντευξη στο CityVibes.gr.

10. Re_TRONICK – RetroFuture

Ο εξαιρετικός μουσικός παραγωγός από τα Ιωάννινα συνέθεσε αυτό το υπέροχο άλμπουμ, ταξιδεύοντας μας στη δεκαετία του ’80 με τις υπέροχες synthwave μελωδίες, και τις φωνές του Χριστόδουλου Σιούτη και της Κωνσταντίνας Νάστου να ντύνουν πολύ όμορφα τα τραγούδια. Ο Re_TRONICK (Νίκος Χαριτάκης), νωρίτερα αυτού του μήνα έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 41 ετών, κατά τη διάρκεια της πρόβας. Δημιουργίες του σαν κι αυτή, θα μείνουν πλέον ανεξίτηλες.

9. Onism – The Diary Of Fools

Το ταλαντούχο μουσικό δίδυμο από την Αθήνα, μετρά πλέον σχεδόν 2 χρόνια επίσημης παρουσίας τους, και ήδη προλάβανε να παρουσιάσουν γρήγορα τη δουλειά τους. Το The Diary Of Fools είναι μόλις το 2ο τους EP album μετά από το Leyes που κυκλοφόρησαν το 2020. Πρόκειται για άλλη μία εξαιρετική δουλειά από τον Lupe (Μιχάλης Λατουσάκης) και την Luna (Εφραιμία Μίχου), και τους υπέροχους dark wave ήχους που ντύνουν στο ολοκαίνουργιο τους άλμπουμ.

8. Love Itoya – Introduction

Η ταλαντούχα Ελληνο-νιγηριανή τραγουδίστρια από τη Θεσσαλονίκη, κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο την πρώτη της προσωπική δισκογραφική δουλειά, παρουσιάζοντάς μας με λίγα λόγια τον καλλιτεχνικό εαυτό της. Η συγγραφή του άλμπουμ ξεκίνησε κάπου το 2018, την ίδια περίοδο που αποχώρησε από τους Souled Out, και η τελική ηχογράφηση έγινε τέλη του 2020 στο Παρίσι, όταν η ίδια αποφάσισε να κάνει αυτό το ταξίδι μαζί με τον αδερφό της. Το αποτέλεσμα είναι μοναδικό, καθώς συνδυάζονται αρμονικά η Pop με την R&B, την Soul, και την Funk.

7. Popscene – Limousine Eyelash

Οι εξαιρετικά ταλαντούχοι alternative rockers από τη Θεσσαλονίκη, κυκλοφόρησαν νωρίτερα του μήνα τη πρώτη τους δισκογραφική δουλειά, κλέβοντας αρκετές εντυπώσεις με τα πρώτα ακούσματα. Ο εκπληκτικός ροκ ήχος τους, που μας ταξιδεύει σε παλιότερες δεκαετίες και μας επαναφέρει στο σήμερα, είναι κάτι που το κάνουν οι Popscene με τον δικό τους τρόπο. Μια πάρα πολύ ωραία δουλειά από τον Μένη Χριστόπουλο (φωνητικά/κιθάρα), τον Νίκο Πολυζόπουλο (κιθάρα), την Λία Αμπρικίδου (τύμπανα), την Κωνσταντίνα Ποιμενίδου (πιάνο/πλήκτρα), και τον Αντώνη Δεκάριστο (μπάσο).

6. Silvernite – Silvernite

Αυτή ήταν η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική τους δουλειά ως μπάντα, μετά από 2 χρόνια ύπαρξής τους (δημιουργήθηκαν το 2019), και η 2η συνολικά μετά από το EP τους So It Began (2019). Ο εξαιρετικός συνδυασμός του ροκ ήχου από τη κιθάρα του Nash G (Θανάσης Γούσης), με τις synth πινελιές του Strutter (Στράτος Καραγιαννίδης), τα τύμπανα του Μηνά Χατζημηνά, αλλά και τη φωνή της Tanja Härkönen, βγάζουν αυτό το μοναδικό αποτέλεσμα, γυροφέρνοντας τον ακροατή μεταξύ της δεκαετίας του ’80 και του σήμερα. Αυτή ήταν και η τελευταία δισκογραφική δουλειά με την Tanja Härkönen στα φωνητικά, μιας και η ίδια πλέον δεν αποτελεί μέλος της μπάντας από το καλοκαίρι.

5. Cargo Lift – THEN

Ήταν η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά για τους Θεσσαλονικείς heavy rockers, μετά από τα 2 EP που κυκλοφόρησαν (First το 2017 και Disguised το 2019). Ο εκρηκτικός ροκ ήχος, και γενικά η εκπληκτική σύνθεση των τραγουδιών, ωθούν τον ακροατή να κουνηθεί μόνος του πάνω κάτω. Μια πολύ όμορφη δουλειά από τον Κώστα Χατζιμηλιούδη (φωνητικά), τον Χρήστο Αυγερινό (κιθάρα), τον Γιάννη Κουτσό (μπάσο), και τον Αλέξανδρο Σταμάτη (τύμπανα).

4. Within Progress – INNER

Η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά για την progressive/alternative metal μπάντα από τη Θεσσαλονίκη, έπειτα από το EP τους Oceans Of Time (2018) και το single τους Need More (2019). Με αρκετές επιρροές από Carnival, Deftones, & SOEN, οι Within Progress παρουσίασαν ένα άρτιο αποτέλεσμα του progressive metal ήχου τους στο INNER. Μια πολύ σπουδαία δουλειά από τον Τάσο (πιάνο/κιθάρα), τον Ευθύμη (φωνητικά), τον Γιώργο (μπάσο), τον Βαγγέλη (κιθάρα), και τον Πολύδωρο (τύμπανα).

3. Culture Of Digital Elegance – No Excuses

Το electronic rock συγκρότημα από την Αθήνα, επανήλθε με νέα μουσική τον Οκτώβριο μετά από αρκετά χρόνια, κυκλοφορώντας το 2ο ολοκληρωμένο άλμπουμ, μετά από το ομώνυμο (2008), και 3η κυκλοφορία συνολικά μετά από το EP τους Machine (2013). Μπορεί το νέο τους άλμπουμ να δίνει No Excuses για την μεγάλη χρονική απόσταση που είχαν από την τελευταία τους κυκλοφορία με την καινούργια τους, αλλά οι Culture Of Digital Elegance είχαν καλύτερα “excuses” για να επανέλθουν ανανεωμένοι, και με ολόφρεσκο ήχο. Και το έχουν καταφέρει πολύ καλά η Βίκυ Φυσίκα (φωνητικά), ο Γιάννης Κατσαρός (κιθάρα), ο Μίλτος Σχηματαριώτης (μπάσο), και ο Ηλίας Γούλας (τύμπανα).

2. Bonecrack – Cracked Paradise

Το punk συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη κυκλοφόρησε την πρώτη δισκογραφική δουλειά τον Απρίλιο, 3 χρόνια μετά από την δημιουργία τους, ξεπερνώντας τις οποιεσδήποτε δυσκολίες που συνάντησαν κατά καιρούς. Με βασικές επιρροές από MxPx, blink-182, Rise Against, & Avril Lavigne, οι Bonecrack παρουσίασαν αυτό το υπέροχο αποτέλεσμα στο σύνολο που παρουσιάζουν στο Cracked Paradise, στο οποίο δούλεψαν για αρκετό καιρό. Πολύ όμορφη δουλειά από τη Χαρούλα Στεργιάδου (φωνητικά/κιθάρα), την Μαίρη Μπίκα (φωνητικά/πλήκτρα), τον Θανάση Σαπουντζή (τύμπανα), τον Σταύρο Παπαδημητρίου (κιθάρα), και το τέως μέλος της μπάντας Μιτς Βουλγαρίδη (μπάσο).

1. OCEANDVST – Floating

Οι πολύ γνωστοί (πλέον) pop punkers από τη Θεσσαλονίκη, κυκλοφόρησαν τον Ιούνιο την πρώτη τους ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά, μετά από το EP που κυκλοφόρησαν το 2017 με τίτλο Escape Rovte. Μετά από την αλλαγή σύνθεσης στη μπάντα τους το 2019, αλλά και τον Covid-19 που τους πήγε ιδιαίτερα πίσω, οι OCEANDVST παρουσίασαν ένα άρτιο αποτέλεσμα στο Floating, με την εξαιρετική και αρκετά προσεγμένη παραγωγή που έγινε στο άλμπουμ. Πολύ όμορφες συνθέσεις στα τραγούδια του άλμπουμ, που συνδυάζουν αρμονικά διάφορα ακούσματα, όπως η Pop, η Punk, και ίσως ελαφρά η Metal. Εκπληκτική δουλειά από την Χρύσα Τσιακίρη (φωνητικά), τον Δημήτρη Μπαλά (κιθάρα), και τον Βαγγέλη Καραφώτη (τύμπανα).

Bonus: Gus G. – Quantum Leap

Η 4η σόλο δουλειά του διεθνώς καταξιωμένου metal κιθαρίστα μετά από το Fearless (2018), ο Gus G. (Κωνσταντίνος Καραμητρούδης) συνεχίζει “τη κιθάρα του” θα έλεγε κανείς. Τα μοναδικά solo riffs που γεμίζουν και αυτό το άλμπουμ, αλλά και η απουσία της ερμηνείας στα τραγούδια, προσφέρουν μοναδική απόλαυση στον φανατικό rock/metal ακροατή.

Το 2021 φτάνει στο τέλος του. Δύσκολη χρονιά ελέω Covid-19, αλλά με περισσότερη δράση, και περισσότερη δουλειά σε σχέση με το 2020, σε πολλούς και διάφορους τομείς. Από τα κύρια πράγματα που κρατάμε από τη φετινή χρονιά, είναι σίγουρα η συντροφιά της μουσικής. Κι αυτό γιατί η καλή μουσική δεν καταλαβαίνει από πανδημίες, ειδικά όταν γίνεται με μεράκι. Πάμε να δούμε τα 10+1 ροκ άλμπουμ που ξεχώρισε ο μουσικός συντάκτης για φέτος.

10. Kings Of Leon – When You See Yourself

Σπουδαίο δισκογραφικό comeback πραγματοποίησαν οι Kings Of Leon, καθώς επανήλθαν με νέα μουσική μετά από το 2016 και το WALLS που κυκλοφόρησαν εκείνη τη χρονιά. Συγκριτικά με τις προηγούμενες δισκογραφικές τους δουλειές, οι Kings Of Leon αποφάσισαν να ρίξουν κάπως τις ταχύτητές τους, με αποτέλεσμα να μην αποδίδουν την απαραίτητη συνολική δυναμική στο When You See Yourself, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι δεν είναι καλό άλμπουμ. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

9. Greta Van Fleet – The Battle At Garden’s Gate

Οι λεγόμενοι “νέοι Led Zeppelin“, δεν έμειναν στις στεφάνες του εντυπωσιακού ξεκινήματος που είχαν το 2017 με το Highway Tune, αλλά και του πρώτου τους άλμπουμ Anthem Of The Peacefull Army το 2018. Επανήλθαν με τον 2ο τους δίσκο τον Απρίλιο, δείχνοντας ότι συνεχίζουν να δουλεύουν για να καθιερωθούν κι αυτοί στην ροκ ιστορία. Μια πολύ σπουδαία δουλειά από τους Greta Van Fleet, καθώς μας ταξιδεύουν στις δεκαετίες ’70 & ’80, την εποχή δηλαδή που η hard rock μουσική κάλπαζε. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

8. The Killers – Pressure Machine

Η πανδημία του Covid-19, ώθησε τους The Killers να συνεχίζουν να δουλεύουν πάνω στη νέα τους μουσική, και να κυκλοφορήσουν νέο άλμπουμ σχεδόν 12 μήνες μετά από το Imploding The Mirage (2020). Παραδόξως, η συνολική ακουστική εικόνα που παρουσιάζει το Pressure Machine είναι αρκετά καλύτερη συγκριτικά με το Imploding The Mirage, παρόλο που είναι πιο απλό ως προς τη σύνθεση, πιο μελωδικό ως προς τα ακούσματα, και αρκετά διαφορετικό ως προς τη γενική προσέγγιση, σε σχέση με τις προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

7. Iron Maiden – Senjutsu

Η είδηση της δισκογραφικής τους επιστροφής, σκόρπισε αναμφίβολα μεγάλο ενθουσιασμό στους fans τους κι όχι μόνο, κι αυτό γιατί επανήλθαν με νέα μουσική μετά από το 2015, όταν και κυκλοφόρησαν το The Book Of Souls. Μπορεί να τους πήραν λίγο τα χρόνια, και να μην αποδίδουν πλέον όπως απέδιδαν τις προηγούμενες δεκαετίες, σίγουρα όμως οι Iron Maiden δεν ξεχνούν να διδάσκουν καλή heavy metal στους νεότερους. The Writting On The Wall, Stratego, Days Of Future Past, & Darkest Hour, είναι μερικά από τα τραγούδια που ξεχώρισαν από αυτό το άλμπουμ.

6. DIAMANTE – American Dream

Η εκρηκτική γαλαζομάλλα rocker, κυκλοφόρησε φέτος το 2ο της προσωπικό άλμπουμ, 3 χρόνια μετά από το ντεμπούτο της Coming In Hot (2018). Η DIAMANTE μας χάρισε ένα δυναμικό hard rock άλμπουμ, με υπέροχες συνθέσεις, που σίγουρα προδιαθέτουν τον ακροατή να κουνηθεί πάνω κάτω στους ρυθμούς των τραγουδιών. Το ομότιτλο American Dream, το Ghost Myself, και το Wake Up Call είναι αυτά που ξεχώρισαν περισσότερο, όπως και η πολύ όμορφη διασκευή της στο Iris των Goo Goo Dolls.

5. Måneskin – Teatro D’Ira – Vol.I

Είναι η 3η δισκογραφική δουλειά για τους φετινούς νικητές της Eurovision, οι οποίοι επανήλθαν δισκογραφικά μετά από το 2018, και το Il Ballo Della Vita. Σαφώς μετά από τη νίκη τους στη Eurovision του Ρότερνταμ, οι ταλαντούχοι Ιταλοί rockers Måneskin όπως είναι λογικό έχουν αποκτήσει πιο μεγάλη προβολή ως μπάντα, και το άλμπουμ τους Teatro d’Ira Vol.I να ανεβαίνει ακόμη περισσότερο στις εκτιμήσεις του κόσμου. Πέρα από το Zitti E Buoni, που είναι και η μεγάλη αιτία που κέρδισαν τον φετινό θεσμό, ξεχωρίζουν επίσης και το For Your Love, και το I Wanna Be Your Slave, αλλά και το Lividi Sui Gomiti.

4. Foo Fighters – Medicine At Midnight

Σπουδαία η επιστροφή των Foo Fighters με το δυναμικό Medicine At Midnight, 4 χρόνια μετά από το Concrete And Gold. Ο Dave Grohl και η παρέα του, φρόντισαν να χαρίσουν στο κοινό ένα τίμιο δισκογραφικό αποτέλεσμα, με τους αρκετά εκρηκτικούς ήχους στα τραγούδια τους. Όπως δηλαδή αυτό που κάνουν χρόνια. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

3. KALEO – Surface Sounds

Οι KALEO ανήκουν κι αυτοί στα συγκροτήματα που πραγματοποίησαν σπουδαίες δισκογραφικές επιστροφές φέτος, καθώς κυκλοφόρησαν το υπέροχο Surface Sounds, 5 χρόνια μετά από το εκπληκτικό Α/Β (2016). Με τον πολύ όμορφο παλιομοδίτικο/old school ροκ ήχο, καλύπτουν σχεδόν όλες τις διαθέσεις των ακροατών, καθώς παρουσιάζουν μια ιδιαίτερη ποικιλομορφία στο άλμπουμ. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

2. The Offspring – Let The Bad Times Roll

Αναμφίβολα από τις πιο σπουδαίες δισκογραφικές επιστροφές για το 2021, καθώς είχαν να κυκλοφορήσουν άλμπουμ 9 χρόνια. Οι The Offspring παρόλο που απείχαν από τη κυκλοφορία νέας μουσικής για αρκετά χρόνια, και να έχασαν λίγη από τη δυναμική τους, δεν έχουν ξεχάσει το κύριο στοιχείο που τους καθιέρωσε ως μπάντα, που είναι φυσικά η punk. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

1. Evanescence – The Bitter Truth

Αν αναλογιστεί κανείς την τελευταία αλλαγή στη σύνθεση της μπάντας (Jen Majura αντί Terry Balsamo το 2015), αλλά και τον Covid-19 που τους πήγε πίσω το 2020, οι Evanescence είναι από τα συγκροτήματα που έχουν πραγματοποιήσει μια από τις πιο σπουδαίες δισκογραφικές επιστροφές στη ροκ μουσική για το 2021, καθώς επέστρεψαν μετά από 10 χρόνια με ολοκαίνουργια μουσική. Παρά το γεγονός ότι έχουν πιο φρέσκο και πιο τροποποιημένο ήχο συγκριτικά με τα προηγούμενα άλμπουμ, δεν έχουν αλλάξει τη βασική τους ταυτότητα. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

Bonus: Against The Current – Fever (EP)

Ξεκίνησαν αρχικά ως YouTube Cover Band, αλλά στη συνέχεια καθιέρωσαν τη δικιά τους μουσική. Μετά από το πολύ pop Past Lives (2018), οι Against The Current θέλησαν να επαναφέρουν τον εκρηκτικό ροκ ήχο τους, χαρίζοντάς μας μοναδικά τραγούδια στο πρόσφατο EP τους Fever. Θυμηθείτε ένα album review εδώ.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το Human κυκλοφόρησε την Παρασκευή 27 Αυγούστου, κι αποτελεί την 5η δισκογραφική δουλειά για την pop rock μπάντα από το Κολοράντο. Το Human διαδέχεται Oh My My, το οποίο κυκλοφόρησε το 2016. 5 χρόνια δηλαδή πέρασαν για να κυκλοφορήσουν οι OneRepublic νέο άλμπουμ. Αυτή η μακρά περίοδος οφειλόταν σε διάφορες καθυστερήσεις, είτε εξαιτίας του Covid-19, είτε κάποιων άλλων ζητημάτων, παρ’ όλα αυτά κατάφεραν να το ολοκληρώσουν, και να το κυκλοφορήσουν. Μάλιστα είχαν ξεκινήσει να κυκλοφορούν νέα τραγούδια από το 2019.

Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς ότι δεν είναι και το άλμπουμ το οποίο άξιζε την μεγάλη αναμονή. Οι OneRepublic θέλανε σ’ αυτό το άλμπουμ να κινηθούν σε αρκετά διαφορετικά μονοπάτια σε σχέση με τις προηγούμενες δισκογραφικές τους δουλειές, και το δείξανε ήδη από τα singles που κυκλοφόρησαν μέχρι πριν κυκλοφορήσουν ολόκληρο το Human. Εν μέρει καλά κάνουν και δοκιμάζουν νέα στοιχεία της μουσικής τους, και νέα μονοπάτια, όμως έχουν χάσει πολύ τον δυναμισμό τους στα ακούσματα. Σίγουρα δεν αγγίζουν ούτε το Dreaming Out Loud (2007), ούτε το Waking Up (2009), ούτε και το Native (2013). Οι συνθέσεις αρκετά μέτριες, πολλά ηλεκτρονικά στοιχεία, και αρκετά εμπορικές μελωδίες. Τέτοια δεν χαρακτηρίζουν τους OneRepublic που γνωρίσαμε πριν κάποια χρόνια, ασχέτως αν κάποιοι λένε ότι οι OneRepublic επιστρέφουν σε γνώριμα ακούσματα. Αλλοιώθηκε αρκετά η μουσική τους ταυτότητα στο νέο τους άλμπουμ.

Αν μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε κάποιο τραγούδι από το Human, σίγουρα είναι το Someday. Η σύνθεση και το τέμπο του, θυμίζουν κάτι από Native, και ιδιαίτερα τη μεγάλη τους επιτυχία Counting Stars. Είναι ίσως και το μοναδικό τραγούδι του άλμπουμ που εμπεριέχεται έντονα ο ήχος της κιθάρας, και γενικά μια πιο αληθοφανή σύνθεση. Μια άξια ακουστική ματιά θα μπορούσε να δοθεί και στα πιο μελωδικά τραγούδια του άλμπουμ, δηλαδή το Take It Out On Me, και το Ships + Tides. Σίγουρα και το Rescue Me ξεχωρίζει ιδιαίτερα, μιας και είναι και το κεντρικό single του άλμπουμ, αλλά είναι και το μοναδικό που ξεχωρίζει από όλα τα singles που κυκλοφόρησαν από αυτό το άλμπουμ.

Συνοψίζουμε λοιπόν, λέγοντας ότι το Human μπορεί να είναι αρκετά ευκολοάκουστο άλμπουμ για τον μέσο ακροατή, αλλά δεν είναι και το άλμπουμ που θα περίμενε μεγάλη μερίδα του κοινού. Πράγματι οι OneRepublic έκαναν ένα σημαντικό comeback στη δισκογραφία, αλλά δεν μπόρεσαν να δικαιολογήσουν απόλυτα την καθυστέρησή τους μ’ αυτό το αποτέλεσμα. Μπορεί βέβαια να γίνει κι από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς, ποιος ξέρει;

Album Tracklist

1. Run
2. Distance
3. Someday
4. Didn’t I
5. Rescue Me
6. Savior
7. Take Care Of You
8. Forgot About You
9. Somebody To Love
10. Wanted
11. Take It Out On Me
12. Better Days
13. Wild Life
14. Ships + Tides
15. Someday – Acoustic
16. Lose Somebody

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το Pressure Machine κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 13 Αυγούστου, κι αποτελεί την 7η δισκογραφική δουλειά για τη ροκ μπάντα από το Λας Βέγκας. Το εν λόγω άλμπουμ διαδέχεται το Imploding The Mirage που κυκλοφόρησε σχεδόν 1 χρόνο πιο πριν (21.08.20). Κάτι τέτοιο δεν μας έχουν συνηθίσει οι Killers, μιας και το ελάχιστο διάστημα κυκλοφορίας του νέου άλμπουμ από το προηγούμενο ήταν μόλις 2 χρόνια, και το κάνανε κυρίως τα χρόνια που κυκλοφόρησαν τα 3 πρώτα τους άλμπουμ (Hot Fuss 2004, Sam’s Town 2006, Day & Age 2008). Σίγουρα η πανδημία του Covid-19 έπαιξε ένα καθοριστικό ρόλο στα σχέδιά τους, μιας και αυτή τη περίοδο δεν μπορούν να περιοδεύσουν για να προωθήσουν τη νέα τους δισκογραφική δουλειά, οπότε το ρίξανε στη παραγωγή της νέας τους μουσικής. Και η αλήθεια να λέγεται, εξαιτίας του άπλετου χρόνου, οι Killers έχουν αναπτύξει μεγάλη δημιουργικότητα, και απέκτησαν περισσότερη όρεξη στο να υλοποιήσουν τις ιδέες τους δισκογραφικά.

Ρίχνοντας μια “ακουστική ματιά” σ’ αυτό το άλμπουμ, σίγουρα θα ακούσει κάποιος μια αρκετά διαφορετική προσέγγιση των Killers. Εδώ οι Killers αφήνονται περισσότερο στην απλότητα που χαρίζει η μελωδία στο μεγάλο μέρος του άλμπουμ. Δεν θέλησαν να κινηθούν στα μονοπάτια που τους καθιέρωσαν τα προηγούμενα χρόνια, αντίθετα θέλησαν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό για να δείξουν τι πραγματικά μπορούν. Με λίγα λόγια, δοκιμάζουν το μονοπάτι, που είναι εφάμιλλο μ’ αυτό που ακολουθεί ο Bruce Springsteen τα τελευταία χρόνια.

Αυτό που σίγουρα συναντάμε στο Pressure Machine, και δεν το συναντήσαμε ιδιαίτερα στο Imploding The Mirage, είναι το καθαρό κιθαριστικό στοιχείο. Αυτές οι κιθαριστικές νότες ντύνουν πολύ όμορφα αρκετά τραγούδια του άλμπουμ. Σίγουρα έπαιξε ρόλο η επιστροφή του Dave Keuning, που ήταν επί χρόνια βασικός κιθαρίστας των Killers, αλλά απείχε από τη μπάντα για κάποια χρόνια, ενδεχομένως για δικούς του λόγους. Αυτό όμως που απουσιάζει ιδιαίτερα, είναι το μπάσο. Οι δυσκολίες που γενικά προέκυψαν εξαιτίας του Covid-19, δεν επέτρεψαν τον Mark Stoermer να συμμετέχει αρκετά στις ηχογραφήσεις του άλμπουμ. Οπότε και ο ρόλος του περιορίστηκε αρκετά.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το άλμπουμ έχει κι ένα είδος movie concept, καθώς αρκετά τραγούδια έχουν στην έναρξη μια ηχογραφημένη συζήτηση μεταξύ κάποιων ανθρώπων, και δίνουν τη δυνατότητα στον ακροατή να σχηματίσει μια έως και πολλές σκηνές στο μυαλό του. Κάποια τραγούδια του άλμπουμ μοιάζουν μεταξύ τους, κάποια άλλα πιθανόν όχι. Το τραγούδι που θα μπορούσε να προσέξει κάποιος, είναι το In The Car Outside. Η σύνθεση του τραγουδιού και η γενική προσέγγισή του, είναι αρκετά γνώριμη, καθώς θυμίζει πολύ τη μουσική που ηχογράφησαν σε προηγούμενους δίσκους τους. Το main single του άλμπουμ Quiet Town, θυμίζει τραγούδι που ηχογράφησε ο Bruce Springsteen στο τελευταίο του άλμπουμ Letter To You (2020). Το Terrible Thing είναι από τα πιο μελωδικά τραγούδια που ηχογράφησαν μέχρι τώρα οι Killers, και αυτό σίγουρα αξίζει τη προσοχή του.

Συνοψίζοντας λοιπόν, οι Killers παρόλο που άφησαν το γκάζι του τέμπο, προσέφεραν ένα αρκετά τίμιο ακουστικό αποτέλεσμα. Το Pressure Machine ξεχωρίζει ιδιαίτερα από τις προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές τους, εξαιτίας της μελωδίας που διαθέτει στο μεγάλο μέρος του. Το τι επιτυχία θα γνωρίσει φέτος κανείς δεν γνωρίζει, αλλά σίγουρα ο ήχος του είναι ευκολοάκουστος για έναν απλό ακροατή.

Album Tracklist

1. West Hills
2. Quiet Town
3. Terrible Thing
4. Cody
5. Sleepwalker
6. Runaway Horses
7. In The Car Outside
8. In Another Life
9. Desperate Things
10. Pressure Machine
11. The Getting By

Ολόκληρο το άλμπουμ μπορείτε να το ακούσετε εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το EP album με τίτλο Fever, κυκλοφόρησε στις 23 Ιουλίου, κι αποτελεί τη 3η δισκογραφική δουλειά για τη μπάντα από τη Νέα Υόρκη. Η Chrissy Costanza (φωνητικά), ο Dan Gow (κιθάρα), και ο Will Ferri (τύμπανα), επανέρχονται δισκογραφικά μετά από 3 χρόνια, όταν και κυκλοφόρησαν το ιδιαίτερα μέτριο Past Lives το 2018, το οποίο εμπεριείχε αρκετά pop ακούσματα.

Με μια “ακουστική ματιά” αυτού του EP, το πρώτο πράγμα που θα καταλάβει ένας ακροατής, είναι αναμφίβολα ο ήχος της κιθάρας. Αυτός ο ήχος που καθιέρωσε τους Against The Current, απουσίαζε από το προηγούμενο άλμπουμ τους. Αυτό το ροκ στοιχείο, σίγουρα προσθέτει μια μεγάλη δυναμική στο άλμπουμ, κι επαναφέρει την ταυτότητα που είχαν οι Against The Current στα ξεκινήματά τους.

Οι Against The Current μας είχαν προϊδεάσει εδώ και αρκετό καιρό, όταν κοντά στα τέλη του 2020 κυκλοφόρησαν το That Won’t Save Us, δηλώνοντας ουσιαστικά ότι ο ροκ πυρετός τους επανήλθε δριμύτερος. Ενώ φυσικά κυκλοφόρησαν στη συνέχεια το Weapon και το Again&Again, δείχνοντας ότι το EP τους γέρνει προς τη pop-punk κατεύθυνση. Το Weapon, είναι και το τραγούδι που ξεχωρίζει αρκετά από αυτό το EP.

Με τη κυκλοφορία του Fever έγιναν διαθέσιμα και τα υπόλοιπα τραγούδια, με το Lullaby να προκαλεί μια ιδιαίτερη αίσθηση, τόσο στο άκουσμά του που διαφέρει αρκετά από τα άλλα τραγούδια, αλλά και στο νόημά του. Το Shatter είναι το μοναδικό τραγούδι που έχει πιο pop ήχο, ενώ το Burn It Down έχει παρόμοια ακούσματα με τα πρώτα τραγούδια που είχαν ηχογραφήσει οι Against The Current. Τέλος το Jump, το οποίο είναι ένα επίσης pop-punk τραγούδι, θυμίζει αρκετά Paramore, τη περίοδο τότε που κυκλοφόρησαν το Brand New Eyes (2009).

Συνοψίζουμε, λέγοντας ότι αυτή η νέα δουλειά των Against The Current έχει πολύ ωραία και δυνατά ακούσματα. Αναμφίβολα ήταν μια μεγάλη επιστροφή τους, ακόμα κι αν είναι EP album. Οι Against The Current διαθέτουν πολύ ωραίο ταλέντο, και θέλουμε να είμαστε σίγουροι ότι στο μέλλον θα μας χαρίσουν κι άλλες ακόμη δυνατές δισκογραφικές δουλειές.

Album Tracklist

1. That Won’t Save Us
2. Weapon
3. Again&Again
4. Jump
5. Shatter
6. Burn It Down
7. Lullaby

Ολόκληρο το EP album, μπορείτε να το ακούσετε εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το The Battle At Garden’s Gate κυκλοφόρησε στις 16 Απριλίου, κι αποτελεί μόλις τη 2η δισκογραφική δουλειά για τη ροκ μπάντα από το Μίσιγκαν. Οι Greta Van Fleet που απαρτίζονται από τα αδέρφια Kiszka (Josh, Jake, & Sam) και τον Danny Wagner, επανέρχονται δισκογραφικά 3 χρόνια μετά από το παρθενικό τους Anthem Of The Peacefull Army (2018).

Με μια “ακουστική ματιά” στο άλμπουμ, μπορούμε να καταλάβουμε λίγο πολύ ότι οι Greta Van Fleet κρατάνε χαμηλά το κεφάλι τους και συνεχίζουν να δουλεύουν, ώστε κάποια στιγμή να καθηλωθούν κι αυτοί στην ιστορία της ροκ μουσικής. Δεν θέλουν να έχουν τον τίτλο του one hit wonder συγκροτήματος, εξαιτίας του debut single τους Highway Tune (2017), κι ούτε θέλουν να παραμείνουν στις δάφνες του ξεκινήματος. Θέλουν να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που πάνω απ’ όλα αγαπούν, και να το μοιράσουν απλόχερα στο κοινό τους. Θέλουν να δικαιώσουν τον τίτλο τους ως “οι νέοι Led Zeppelin“, αλλά να αφήσουν το δικό τους στίγμα στη ροκ μουσική.

Και σ’ αυτό το άλμπουμ, οι Greta Van Fleet επιλέγουν να μας ταξιδέψουν με τις ροκ μελωδίες τους στη δεκαετία του 70, τότε δηλαδή με τις ιδιαίτερα μοναδικές συνθέσεις. Σίγουρα η κεντρική βιτρίνα του άλμπουμ είναι το Heat Above, που είναι κι ένα από τα singles που κυκλοφόρησαν. Αλλά γενικά το κάθε τραγούδι του άλμπουμ έχει και την δικιά του αξία. Κάποια που ξεχωρίζουν λίγο παραπάνω είναι το Caravel, το Built By Nations, και το μελωδικό Light My Love. Η ερμηνεία του Josh Kiszka σε πολλά σημεία του άλμπουμ, εξακολουθεί να είναι σχεδόν παρόμοια με του Robert Plant (Led Zeppelin).

Συνοψίζουμε λοιπόν, λέγοντας ότι οι Greta Van Fleet επανήλθαν δριμύτεροι στη δισκογραφία, χαρίζοντας αυτό το υπέροχο δημιούργημα. Μ’ αυτό το δημιούργημα απέδειξαν γι’ άλλη μία φορά ότι δεν μένουν στάσιμοι, κι ότι έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους για να μας προσφέρουν ακόμη περισσότερα. Σίγουρα οι ανοιχτόμυαλοι ροκάδες θα εκτιμήσουν αρκετά αυτή τη δουλειά.

Album Tracklist

1. Heat Above
2. My Way, Soon
3. Broken Bells
4. Built By Balloons
5. Age Of Machine
6. Tears Of Rain
7. Stardust Chords
8. Light My Love
9. Caravel
10. The Barbarians
11. Trip The Light Fantastic
12. The Weight Of Dreams

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο το άλμπουμ εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το Surface Sounds κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 23 Απριλίου, κι αποτελεί τη 2η επίσημη δισκογραφική δουλειά για τους KALEO, και η 3η συνολικά (μαζί με το ομώνυμο άλμπουμ τους το 2013) στη καριέρα τους. Ο JJ Julius Son και η παρέα του από το Μόσφελσμπερ (Ισλανδία), επανέρχονται στη δισκογραφία μετά από το 2016, όταν και κυκλοφόρησαν το Α/Β, το οποίο εμπεριέχει και την επιτυχία που τους έκανε πολύ γνωστούς στον κόσμο, δηλαδή το Way Down We Go. Σχεδίαζαν αρχικά να το κυκλοφορήσουν στα μέσα του 2020, αλλά η πανδημία του Covid-19 τους άλλαξε τα σχέδια, οπότε αυτό είχε ως συνέπεια να αναβάλλουν τη κυκλοφορία του άλμπουμ τους για μεταγενέστερη ημερομηνία.

Ο ακροατής που λατρεύει τον αγνό ροκ ήχο, σίγουρα δεν θα απογοητευτεί από το συνολικό ηχητικό αποτέλεσμα του Surface Sounds. Οι KALEO και σ’ αυτό το άλμπουμ, παρέμειναν πιστοί στον ήχο με τον οποίο ξεκίνησαν, αναδύθηκαν στη συνέχεια, και παραμένουν μέχρι και σήμερα γνωστοί. Με λίγα λόγια, κινούνται στον παλιομοδίτικο/old school ροκ ήχο που τον ακούμε κυρίως σε τραγούδια που κυκλοφόρησαν σε παλιότερες δεκαετίες.

Το άλμπουμ έχει μια ιδιαίτερη ποικιλομορφία, καθώς τα τραγούδια κινούνται κυρίως σε rock & blues ήχο με groovy διάθεση. Μπορεί ο ακροατής να ταξιδέψει νοερά με τις μελωδίες του I Want More, του My Fair Lady, του Backbone, και του Into My Mother’s Arms. Μπορεί επίσης να σηκωθεί και να χορέψει απολαμβάνοντας το Hey Gringo, ή να δυναμώσει και να κουνηθεί πάνω-κάτω ακούγοντας το Alter Ego. Μπορεί επίσης να κάτσει και να απολαύσει τον πολύ δυναμικό ροκ ήχο και το ιδιαίτερο τέμπο που έχουν το Break My Baby, το Skinny, και το Free The Slave. Συνεπώς μπορεί το άλμπουμ να καλύψει σε μεγάλο βαθμό την οποιαδήποτε διάθεση που έχει ο ακροατής στην οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας.

Ας συνοψίσουμε λοιπόν, λέγοντας ότι οι KALEO πραγματοποίησαν μια πολύ ωραία επιστροφή στη δισκογραφία, χαρίζοντας αυτό το πολύ σπουδαίο άλμπουμ. Δεν επιδιώκουν απαραίτητα να γνωρίσουν την ανάλογη επιτυχία που γνώρισαν με το Way Down We Go. Αυτό που κοιτάζουν πρώτα απ’ όλα, είναι να απολαμβάνουν τη μουσική που γράφουν και κυκλοφορούν κατά καιρούς, και μετέπειτα ο κόσμος να αγαπήσει πολύ τη μουσική τους. Αν καταφέρουν να το πετύχουν σε μεγάλο βαθμό, τότε σίγουρα θα μπορούμε να πούμε ότι οι KALEO γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία.

Album Tracklist

1. Broken Run Fast
2. Break My Baby
3. Alter Ego
4. Free The Slave
5. Skinny
6. Hey Gringo
7. My Fair Lady
8. I Want More
9. Backbone
10. I Walk On Water
11. Into My Mother’s Arms

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο το άλμπουμ εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το Let The Bad Times Roll κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 16 Απριλίου, κι αποτελεί το 10ο στούντιο άλμπουμ για τους Offspring στη καριέρα τους. Ο Dexter Holland και η παρέα του, επιστρέφουν δισκογραφικά μετά από 9 χρόνια, καθώς η τελευταία τους δουλειά Days Go By, κυκλοφόρησε το 2012.

Γιατί οι Offspring απουσίαζαν τόσα χρόνια από τη δισκογραφία; Υπήρξαν αρκετοί παράγοντες που τους κράτησαν για κάποια χρόνια εκτός. Γενικά αντιμετώπιζαν διάφορα νομικά ζητήματα, ενώ παράλληλα ήταν σε αναζήτηση νέας δισκογραφικής ετικέτας καθώς χώρισαν τους δρόμους τους με τη Columbia Records. Αυτά τα ζητήματα τους πήγαν πολύ πίσω, ως προς την παραγωγή της νέας τους μουσικής. Παρόλο που ξεκίνησαν να δουλεύουν σε νέο υλικό το καλοκαίρι του 2013, ηχογραφούσαν το νέο τους υλικό σε διάφορες χρονικές περιόδους μεταξύ του 2014 και 2019. Επίσης το 2019, οι Offspring προχώρησαν και σε αλλαγή της σύνθεσής τους, καθώς έφυγε ο μπασίστας Greg K., και ήρθε ο Todd Morse στη θέση του. Τέλος αντιμετώπισαν και το παγκόσμιο ζήτημα του Covid-19, καθώς το Let The Bad Times Roll το ολοκλήρωσαν αρχές του 2020 και σχεδίασαν να το κυκλοφορήσουν αργότερα εκείνου του έτους, αλλά η πανδημία τους πήγε πίσω ως προς τη κυκλοφορία.

Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, σίγουρα έχουμε καταλάβει τις διαθέσεις των Offspring. Σίγουρα έχουν μεσολαβήσει 9 χρόνια, και πιθανώς να υστερούν ελαφρώς σε σχέση με το Days Go By τουλάχιστον ως προς την ηχητική δύναμη, αλλά σίγουρα δεν κάνουν εκπτώσεις στην punk διάθεσή τους. Ο ήχος τους παραμένει στο ίδιο πλαίσιο, φρεσκάροντας ουσιαστικά κάποια στοιχεία. Πράγματι η μουσική τους έλειπε ιδιαίτερα στο κόσμο, και σίγουρα έλειψε πολύ και στους ίδιους να κυκλοφορήσουν νέα τους μουσική.

Η κύρια “βιτρίνα” του άλμπουμ, είναι φυσικά το ομότιτλο single Let The Bad Times Roll, που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο. Ωστόσο συμπεριλαμβάνεται και το Coming To You που κυκλοφόρησε το 2015, καθώς κυκλοφόρησε μέσα στις περιόδους που ηχογραφούσαν γενικά το νέο τους άλμπουμ. Ο ακροατής δύσκολα θα βαρεθεί το άλμπουμ, γιατί διαθέτει μια ποικιλομορφία ως προς τα ακούσματα, και γενικά το κάθε τραγούδι του άλμπουμ είναι ξεχωριστό. Πέρα από τα προαναφερθέντα singles, ξεχωρίζουν επίσης και το επίσης single We Never Have Sex Anymore, το This Is Not Utopia, και το Behind Your Walls. Αίσθηση προκαλεί το Gone Away, κι αυτό γιατί οι Offspring δεν μας έχουν συνηθίσει σε μπαλαντοειδή τραγούδια. Αν και αυτή η version δεν είναι η κανονική, καθώς είναι από το παλιό τους single, που είναι σε rock.

Εδώ η κανονική version:

Εδώ η νέα version:

Συνοψίζοντας, το Let The Bad Times Roll είναι πολύ τίμιο στα ακούσματα, και οι Offspring μ’ αυτό το άλμπουμ πραγματοποίησαν ένα σπουδαίο comeback στη δισκογραφία. Μπορεί να απουσίασαν για κάποια χρόνια, αλλά δεν ξέχασαν την punk διάθεσή τους, και την πρόσφεραν απλόχερα στον κόσμο που περίμενε υπομονετικά για την επιστροφή τους.

Album Tracklist

1. This Is Not Utopia
2. Let The Bad Times Roll
3. Behind Your Walls
4. Army Of One
5. Breaking These Bones
6. Coming For You
7. We Never Have Sex Anymore
8. In The Hall Of The Mountain King
9. The Opioid Diaries
10. Hassan Chop
11. Gone Away
12. Lullaby

Ολόκληρο το άλμπουμ μπορείτε να το ακούσετε εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το πολυαναμενόμενο The Bitter Truth κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 26 του μηνός, κι αποτελεί το 5ο άλμπουμ που κυκλοφορούν οι Evanescence έπειτα από το Synthesis το 2017. Ωστόσο με πλήρως στούντιο άλμπουμ, και με ολοκαίνουργιο υλικό επανέρχονται μετά από 10 χρόνια, και πιο συγκεκριμένα μετά από το ομώνυμο άλμπουμ τους το 2011. Είναι το 1ο στούντιο άλμπουμ που συμμετέχει η κιθαρίστρια Jen Majura (2ο συνολικά μαζί με το Synthesis), η οποία το 2015 αντικατέστησε τον Terry Balsamo. Να αναφέρουμε για την ιστορία ότι το The Bitter Truth αρχικά προγραμματίστηκε να κυκλοφορήσει μέσα στο 2020, ωστόσο η πανδημία εμπόδισε τους Evanescence στο να ολοκληρώσουν όπως πρέπει τη νέα τους δισκογραφική δουλειά, οπότε την ημερομηνία κυκλοφορίας την άφησαν για τη μεταγενέστερη ημερομηνία.

Παρά τη μεγάλη αναμονή του The Bitter Truth, οι Evanescence φρόντισαν από νωρίς να δώσουν μια πρώτη γεύση της νέας τους δουλειάς, κάνοντας την αρχή με το Wasted On You τον Απρίλιο του 2020. Εν συνεχεία κυκλοφόρησαν το The Game Is Over (τον Ιούλιο), το Use My Voice (τον Αύγουστο), το Yeah Right (τον Δεκέμβριο), και το Better Without You 3 εβδομάδες πριν από την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ. Από τα 5 singles είχαμε σχηματίσει μια πρώτη εικόνα για το τι άλμπουμ πρόκειται να περιμένουμε.

Αφού κυκλοφόρησε κι επίσημα το άλμπουμ, και ακούσαμε και τα υπόλοιπα τραγούδια του, οφείλουμε να πούμε ότι τα τελικά μας συμπεράσματα δεν ξέφυγαν ιδιαίτερα από τις αρχικές μας εκτιμήσεις. Είναι ένα άλμπουμ πολύ δυναμικό, κι ακούγεται όπως πρέπει όταν μιλάμε για Evanescence. Το βασικό πλαίσιο του άλμπουμ κινείται πάνω σε 3 βασικά στοιχεία: Στον σκοτεινό και σκληρό ροκ ήχο, στους ιδιόρρυθμους στίχους, και στην καθηλωτική φωνή της Amy Lee. Το άλμπουμ ποικίλλει ιδιαίτερα, καθώς όλα τα τραγούδια διαφέρουν κάπως μεταξύ τους και ως προς τα ακούσματα, και ως προς στο ύφος τους.

Σίγουρα θα πουν κάποιοι ότι το The Bitter Truth ακούγεται κάπως διαφορετικά σε σχέση με τις προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές των Evanescence, κι ότι δεν αγγίζει τη κορυφή του παρελθόντος. Ναι πράγματι ο ήχος της Jen Majura στη κιθάρα δεν είναι ίδιος με του Ben Moody, ή του Terry Balsamo, αλλά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και ιδιαίτερα υποβαθμισμένος ο ήχος. Αντιθέτως, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο γενικός ήχος της μπάντας ανανεώνεται, ή και εξελίσσεται. Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν μένουν στάσιμοι.

Μπορεί τα 5 singles να πλαισιώνουν πολύ όμορφα το καινούργιο άλμπουμ, όμως αξίζει να δώσουμε έστω και λίγο παραπάνω προσοχή σε 2 τραγούδια του άλμπουμ που αναδεικνύουν τη κύρια ταυτότητα των Evanescence: Στο εκρηκτικό και δυναμικό Broken Pieces Shine, και στο ιδιόρρυθμo και σκοτεινό Feeding The Dark. Αυτά τα 2 τραγούδια, υπενθυμίζουν γι’ άλλη μία φορά το λόγο που αγάπησε ο κόσμος τους Evanescence. Φυσικά και τα υπόλοιπα τραγούδια του άλμπουμ έχουν την δικιά τους σημαντική αξία.

Συνοψίζοντας, το The Bitter Truth αποτέλεσε το εκρηκτικό δισκογραφικό comeback για τους Evanescence, και αντάμειψε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την αναμονή και την μεγάλη υπομονή που έδειξε το κοινό. Είναι άλμπουμ το οποίο ακούγεται πολύ ευχάριστα στα αυτιά του ακροατή, με τις ιδιαίτερα δυνατές ροκ μελωδίες. Μπορεί να μην ήταν το άλμπουμ που θα συζητιόταν για το 2020, αλλά σίγουρα είναι άλμπουμ που θα συζητηθεί ιδιαίτερα για το 2021.

Album Tracklist

1. Artifact/The Turn
2. Broken Pieces Shine
3. The Game Is Over
4. Yeah Right
5. Feeding The Dark
6. Wasted On You
7. Better Without You
8. Use My Voice
9. Take Cover
10. Far From Heaven
11. Part Of Me
12. Blind Belief

Ολόκληρο το άλμπουμ μπορείτε να το ακούσετε εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης