Στο lockdown ουκ ολίγες φορές περπατάω με την φίλη μου την Μαρία, μιας και είναι και αυτή ιδιαίτερα αθλητική. Στα ατελείωτα χιλιόμετρα που διανύουμε βλέπουμε σπίτια σε περιοχές και γενικότερα εκφράζουμε και τις προσωπικές μας προτιμήσεις μας. Η άποψή μου σχετικά με το ιδεατό σπίτι συνοψίζεται στο να είναι κοντά στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, με εύκολη πρόσβαση στην τοπική αγορά και με τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας και με ένα μπαλκόνι που θα έχει θέα όλη την Θεσσαλονίκη.

Μία μέρα βροχερή λοιπόν ματαιώθηκε η βόλτα μας. Παρόλα αυτά για να μη χάσουμε το καθιερωμένο μας καφεδάκι και κους κουσακι, με κάλεσε στο σπίτι της να πιούμε τον καφέ μας και να πούμε τα νέα μας. Μόλις μπήκα σπίτι, με το που έκλεισε η εξώπορτα, έμεινα άναυδη. Μου κέντρισε το ενδιαφέρον το ηλιόλουστο σαλόνι της, το οποίο έχει μία τεράστια, από τη μία μεριά ως την άλλη, τζαμαρία και είχε θεά πιάτο όλη τη Θεσσαλονίκη, χωρίς κανέναν περιορισμό.

Καθώς αρχίσαμε την συζήτησή μας μου εξήγησε για το μεγάλο κόλπο που ακολούθησε να το αποκτήσει και άρχισε να μου εξιστορεί την ιστορία του σπιτιού. Ξεκίνησε να μου να μου εξηγεί πώς δημιούργησε το παζλ των επιθυμιών της. Έκοβε φωτογραφίες από μέρη, εικόνες, διάφορα που της άρεσαν και τα κολλούσε σε ένα κολλάζ απέναντι από το γραφείο της εργασίας της. Λένε ότι αν επιθυμείς κάτι να βάζεις τις φωτογραφίες του και να τις βλέπεις κάθε μέρα. Και συνέχισε να μου εξηγεί, πριν πολλά χρόνια, πριν βρει το σπίτι της, είχε συλλέξει στις φωτογραφίες της τυχαία, μία κουζίνα με πορτοκαλί πλακάκια. Την είχε δει κάπου σε κάποιο περιοδικό και της είχε κάνει φοβερή εντύπωση. Έκοψε την φωτογραφία και την πρόσθεσε στο κολλάζ της. Επίσης εκείνο το κολλάζ είχε και μία φωτογραφία με μία απέραντη τζαμαρία στο σαλόνι με θέα όλη τη Θεσσαλονίκη. Όταν λοιπόν τυχαία ο μεσίτης την πήγε σε αυτό το σπίτι κόντεψε να κλάψει τη χαρά της. Γιατί αυτά που είχε το κολλάζ τυχαία τα βρήκε μπροστά της.

Όταν θέλεις κάτι όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το καταφέρεις, έγραψε ο Πάολο Κοέλο, στον Αλχημιστή πριν από 25 περίπου χρόνια. Ποτέ δεν πίστευα σε μαγικό ραβδάκι να το κουνήσω με χάρη και να εμφανιστεί μέσα από ένα σύννεφο χρυσόσκονης αυτό που ζητάω. Δυστυχώς δεν έδινα ποτέ σημασία στην πολύ ρομαντική αυτή θεωρία. Θεωρούσα ότι όλα είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και λίγο τύχης και timing. Παρόλα αυτά, αυτό που άκουσα με το κολλάζ των φωτογραφιών, οι οποίες απεικονίζουν τις επιθυμίες, δεν μου άρεσε απλά, με εντυπωσίασε! Μπορεί να ήταν το πρόσωπο που μου το εκμυστηρεύτηκε, ο τρόπος της φίλης μου, ίσως και το τελικό αποτέλεσμα. Δεν ξέρω τι ακριβώς ήταν, όμως αποτυπώθηκε πολύ καλά στο υποσυνείδητό μου. Μάλιστα με την πρώτη ευκαιρία άρχισα να συλλέγω και εγώ φωτογραφίες από το internet με σκοπό να δημιουργήσω το δικό μου φάκελο επιθυμιών στο κινητό μου. Κολλάζ θα ήταν δύσκολο να κάνω, λόγω δεδομένων συνθηκών, όμως θα μπορούσα να έχω ένα άλμπουμ φωτογραφιών που θα αποτυπώνουν τις επιθυμίες μου το οποίο ονόμασα ¨επιθυμίες¨. Επικεντρώθηκα στη συλλογή των φωτογραφιών καθώς είναι σημαντική η εκγύμναση του πνεύματος. Να συγκεντρώνεσαι, να αδειάζεις όλο το κεφάλι σου από τις αρνητικές σκέψεις και τις εικόνες. Να επικεντρώνεσαι μόνο σε αυτό που θέλεις να συμβεί. Άρχισε σιγά-σιγά η συλλογή, δημιουργήθηκε η πίστη και η προσήλωση στο επιθυμητό και έπειτα έρχεται η πεποίθηση. Ακριβώς εκείνη είναι η στιγμή που οι επιθυμίες γίνονται πραγματικότητα. Όταν δηλαδή ο εγκέφαλος τίθεται στην πραγματοποίηση των μελλοντικών στόχων μας, γεμίζει με πληροφορία και βρίσκει τρόπους να την υλοποιεί. Σύμφωνα με τους επιστήμονες πρέπει να έχουμε ορίσει ξεκάθαρα το στόχο μας, ασχέτως αν δεν ξέρουμε πώς θα το πραγματοποιήσουμε. Το υποσυνείδητό μας έχει τη δυνατότητα να γνωρίζει την τελική εικόνα του παζλ, χωρίς να έχει στη διάθεσή του όλα τα κομμάτια.

Διαβάστε ακόμη:  Κατάλογος αγγείων ελληνικής προελεύσεως

Αυτό που έκανε λοιπόν η Μαρία, ήταν να κρατάει ζωντανές τις εικόνες των επιθυμιών της και να δίνει υποσυνείδητες οδηγίες για το αποτέλεσμα. Βοηθώντας την να ενεργήσει κατάλληλα ώστε να το καταφέρει. Βλέποντας κάθε μέρα το κολλάζ δημιούργησε εμπειρίες που αντιλαμβανόταν με τις αισθήσεις της χωρίς να είναι χειροπιαστές. Κρατώντας κάθε μέρα ζωηρή την απεικόνιση του αποτελέσματος που ήθελε να πετύχει.

Αυτό είναι που δημιουργεί μία θετική στάση ζωής. Τα θετικά άτομα ακόμα και όταν συναντούν δυσκολίες και εμπόδια βλέπουν μπροστά και ξέρουν ότι θα υπερνικήσουν, έχοντας θετική πίστη υπομονή και επιμονή. Αν κλείσουμε τα μάτια μας και δημιουργήσουμε νοερές εικόνες με πρωταγωνιστές εμάς, θα καταφέρουμε να χαζογελάσουμε και να απολαύσουμε έστω και νοερά αυτά που θέλουμε. Διότι εστιάζουμε στο όραμα μας έχοντας προσδοκίες να πραγματοποιηθεί, έστω και να μοιάζει αδύνατο και μη πραγματοποιήσιμο.

Στο γκρίζο της καθημερινότητας να έχουμε ηλιαχτίδες χαράς, οι οποίες θα μας θυμίζουν για ποιο λόγο προσπαθούμε. Όλα μπορούν να συμβούν, ακόμα και πορτοκαλί πλακάκια να κοσμούν μία κουζίνα!!!

Καθημερινή ενασχόλησή μας λοιπόν με τα όνειρά μας και πίστη σε αυτά!!!

Μαρία Ζαμπίδου