Χρόνος.. σύμμαχος ή εχθρός;

Written by on 28/01/2021

image_print

Θεωρητικά, ο χρόνος μπορεί εύκολα να οριστεί. Αποτελεί, σύμφωνα με την επιστήμη αλλά και την κοινή λογική, τη διάρκεια που προσδιορίζεται αντικειμενικά από αστρονομικούς υπολογισμούς. Φαίνεται όμως πως στη ζωή κάθε ανθρώπου βιώνεται παράλληλα και υποκειμενικά, ανάλογα με την ψυχοσύνθεσή του γενικά και την ψυχολογική κατάστασή του ειδικά. Πώς μπορεί, λοιπόν, να μας επηρεάσει αυτός ο υποκειμενικός χαρακτήρας του χρόνου;

Κάθε άνθρωπος σε ορισμένες φάσεις της ζωής του έχει διατυπώσει δύο αντιφατικές μεταξύ τους σκέψεις: «Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός;» και «Πότε επιτέλους θα περάσει ο καιρός;». Τι πραγματικά ισχύει;

Προφανώς και οι δύο προαναφερόμενες σκέψεις είναι σωστές. Κατά το πέρας μιας ημέρας, η αντίληψή μας όσον αφορά στη διάρκειά της εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, πρωτίστως δε από τη διάθεσή μας και τις υποχρεώσεις μας. Συνεπώς, αν το ημερήσιο πρόγραμμά μας είναι επιβαρυμένο, η ημέρα φαντάζει ατελείωτη και κοπιαστική. Αντιθέτως, μία ξεκούραστη Κυριακή φαίνεται να περνάει αστραπιαία.

Ο χρόνος είναι γιατρός κι απόψε στον πυρετό πάλι ψήνεσαι (Παύλος Παυλίδης).

Ο σπουδαιότερος παράγοντας που επηρεάζει το ρόλο του χρόνου στη ζωή του ανθρώπου, όπως ήδη αναφέρθηκε, θεωρείται η ψυχολογία. Ωστόσο, εδώ υποδαυλίζει μία αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στον χρόνο και την ψυχολογία, καθώς ο πρώτος επιδρά στην ψυχική υγεία με διττό τρόπο. Ειδικότερα, όταν συμβαίνει ένα στενάχωρο γεγονός, όπως είναι η απώλεια ενός σημαντικού ανθρώπου ή η διακοπή σχέσεων μαζί του, ο χρόνος σε πρώτο στάδιο καθίσταται εχθρός. Κάθε δευτερόλεπτο μακριά από το συγκεκριμένο άτομο μετατρέπεται σε αβάσταχτο φορτίο στο μυαλό και ο χρόνος βασανιστικά παγιώνεται, αν και θα φάνταζε προτιμότερο να εξαφανιστεί. Εν συνεχεία όμως, η επίδραση του χρόνου είναι ιαματική. Μέρα με τη μέρα, δίχως να γίνεται άμεσα συνειδητό, επέρχεται βελτίωση. Ο πόνος και οι σκέψεις παραμένουν, αλλά το φορτίο μειώνεται και η επιστροφή στην καθημερινότητα χωρίς συστηματικά ξεσπάσματα επιτυγχάνεται σταδιακά. Συμπερασματικά, ο χρόνος λειτουργεί τόσο ως εχθρός όσο κι ως γιατρός.

Στην πραγματικότητα όμως, η απώλεια δεν ξεπερνιέται ποτέ και το κενό παραμένει επ’ αόριστον, εφόσον η σχέση των ατόμων ήταν ουσιαστική. Ο χρόνος δηλαδή θεραπεύει, χωρίς να διαγράφει το γεγονός οριστικά από τη μνήμη. Ίσως καλύτερα έτσι, γιατί όσο και να πονάει, η ανάμνηση μας δίνει δύναμη και κουράγιο να συνεχίσουμε.

Περίεργη, λοιπόν, η επίδραση του χρόνου στη ζωή μας. Αναλαμβάνει πολλούς και διαφορετικούς ρόλους, ενώ σύμφωνα με τη Φυσική παραμένει ένα σταθερό φυσικό μέγεθος.

Νεφέλη Καλογερή

image_print

CityVibes.gr

Read, Listen, Feel

Current track

Title

Artist