Χριστούγεννα vs Corono-Χριστούγεννα.

Written by on 26/12/2020

image_print

Χρόνια Πολλά και καλές γιορτές με υγεία, όμορφες στιγμές και αγκαλιές!!! Ήρθαν και φέτος τα Χριστούγεννα, μια από τις μεγαλύτερες, εάν όχι η μεγαλύτερη εορτή στην Ελλάδα. Τα Χριστούγεννα είναι αγάπη, οικογένεια, φίλοι, διασκέδαση και πολύ φαγητό. Κάθε χρόνο γιορτάζονταν με το ανάλογο δέος και με διαφορά έθιμα ανά την Ελλάδα.

Φέτος, τα πρώτα corono-Χριστούγεννα είναι γεγονός! Είναι τελείως διαφορετικά απ’ ότι έχουμε βιώσει έως τώρα. Περιμέναμε τα παιδάκια να μας τραγουδήσουν τα κάλαντα. Βέβαια, καθώς μεγαλώναμε παρακαλούσαμε να χτυπήσουν την πόρτα, όσο πιο αργά γίνεται, ώστε να έχουμε χρόνο να κοιμηθούμε. Ανήμερα είτε μαζευόμασταν οικογενειακά γύρω από το γιορτινό τραπέζι, είτε φεύγαμε ταξίδι, μιας και είχαμε τουλάχιστον δύο μέρες άδεια. Η ουσία είναι ότι ήταν μέρες με πολύ διασκέδαση, ξενύχτι, κοινωνικότητα και πέρα από την ρουτίνα μας, δραστηριότητες.

Ανατρέχοντας πιο παλιά, στις παιδικές μου μνήμες, θυμάμαι την γιαγιά μου να μας περιμένει στο χωριό την παραμονή. Περνούσαμε την καγκελόπορτα, την φρέσκο ασπρισμένη αυλή, διακρίναμε την φιγούρα της, μας περίμενε στην εξώπορτα. “Καλώς τους” και με μια γρήγορη κίνηση, έπιανε το κεφάλι μας και μας γεμίζει φιλιά. Μπαίναμε στο σπίτι και έλαμπε το χριστουγεννιάτικο δεντράκι. Μπορεί να ήταν μόλις 30εκατοστα, με δύο, τρία στολίδια αλλά στις μνήμες μου φάνταζε πιο μεγάλο και από το δέντρο της πλατείας Αριστοτέλους. Η μυρωδιά του χειροποίητου τραχανά και χαρακτηριστικός ήχος που κόχλαζε επάνω στην ξυλόσομπα, ήταν γεγονός. “Φάτε τώρα που είναι ζεστό, να μαλακώσει τον λαιμό σας, να σας ζεστάνει!” μας έλεγε.

Ανήμερα Χριστουγέννων είχαμε πρωινό εγερτήριο στις 06:00. Ξυπνούσαμε όλοι και πηγαίναμε εκκλησία. Πάντα με έπαιρνε ο ύπνος στο στασίδι. Λίγο πριν το τέλος της Θείας Λειτουργίας, περιμέναμε καρτερικά την σειρά μας για να “λάβουμε Χριστούλη”. Έβαζα πρώτη στην σειρά την αδελφή μου και έπειτα κοινωνούσα εγώ, γιατί αισθανόμουν μεγαλύτερη ασφάλεια. Στο τέλος λαμβάναμε το αντίδωρο. Έπειτα ξεκινούσαν τα καλύτερα, ευχές, αγκαλιές και ατέλειωτο παιχνίδι με τα ξαδέλφια μου. Απαράβατος κανόνας ήταν να βγάλουμε τα καλά μας ρούχα, τα γιορτινά, ώστε να μας επιτρέψουν να συνεχίσουμε το παιχνίδι. Τρέχαμε στην αυλή της γιαγιάς, στον δρόμο, παίζαμε παιχνίδια με την μπάλα με τόση ελευθερία, μέχρι που κοντοζύγωνε το μεσημέρι.

Όλα τα παιδιά της γιαγιάς μου, με τις οικογένειες τους και τα παιδιά τους ήταν μαζεμένα. Φωνές, συζητήσεις, μυρωδιές, δύο τραπέζια τεράστια γεμίζαμε, καταλάμβαναν όλο το χώρο της σαλονοκουζίνας. Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι ήταν γεγονός και ξεκινούσε. Δεν με ενδιαφέρει ποτέ, τι πιάτα είχε, τι φαγητά. Χόρταινα από την εικόνα όλης της οικογένειας, με τους θείους και τις θείες μου, τα ξαδέλφια μου. Ευχές, χαρά, λάμψη αισιοδοξία στο φτωχικό, πεντακάθαρο “παλάτι της γιαγιάς”. Η μεγαλύτερη λιχουδιά μου ήταν το φρεσκοψημμένο στην ξυλόσομπα ψωμάκι, με ρίγανη και ελαιόλαδο, το οποίο ήταν για ατελείωτες “βούτες” μέσα στο λάδι της σαλάτας. Το απόγευμα έκλεινα το εορταστικό κλίμα διοργανώνοντας γιορτούλα. Ανέβαινα στα σκαλιά της κουζίνας που οδηγούσαν στα υπνοδωμάτια και απάγγελα το ποίημα, ανοίγοντας την αυλαία. Εάν ήθελαν ακολούθησαν η αδελφή μου και τα ξαδέλφια μου.

Όταν τελείωναν οι γιορτές και έπρεπε να επιστρέψουμε στην Θεσσαλονίκη, να ξαναγυρίσουμε στα θρανία πόσο λυπημένη αισθανόμουν.

Φέτος τα corono-Χριστούγεννα, δείχνοντας απόλυτο σεβασμό στην πολιτεία και στους επιστήμονες μας, καλούμαστε να υπακούσουμε και να περάσουμε μόνοι ή με ελάχιστα μέλη της οικογένειας μας, τις γιορτές.

Ας μας συντροφεύουν οι γλυκιές, ξεχωριστές αναμνήσεις μας, που έχει ο καθένας μας και οι έντονες μυρωδιές των Χριστουγέννων. Ευχή όλων η υγεία και του χρόνου να είμαστε γέροι να ξαναζήσουμε τα Χριστούγεννα, όπως παλιά…

Μαρία Ζαμπίδου

image_print

CityVibes.gr

Read, Listen, Feel

Current track

Title

Artist


Αν σταματήσετε τον player

χρειάζεται η σελίδα refresh

Πατήστε εδώ



Current show









Αν σταματήσετε τον player

χρειάζεται η σελίδα refresh

Πατήστε εδώ



Current show