Το κρυμμένο αξιοθέατο των Νέων Φλογητών!!!

Written by on 14/01/2021

image_print

Τα Νέα Φλογητά Χαλκιδικής έχουν μια πολύ όμορφη, πολυσύχναστη, παραλία με καταγάλανα νερά, με ψιλή χρυσή άμμο, αποτελώντας πόλο έλξης τουριστών, αμέτρητα beach bar, αλλά και ένα καλά κρυμμένο τουριστικό αξιοθέατο. Χρησιμοποιώ τον όρο αυτό, διότι λίγοι Χαλκιδικιώτες, ελάχιστοι Θεσσαλονικείς και σχεδόν κανένας τουρίστας, δεν γνωρίζει αυτό το αξιοθέατο. Ο λόγος γίνεται για το Ρωσικό μετόχι με Βυζαντινά κτίσματα της Ιεράς Μονής του Αγίου Παντελεήμονα, το οποίο από το 1999 περιήλθε στην 10η Εφορεία Βυζαντινών αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους. Οι πρώτες μαρτυρίες αναφέρονται στο μετόχι ως αγιορείτικη μονή του Αγίου Παντελεήμονα, το 1311.

Κάθε χρόνο λοιπόν, την παραμονή του Αγίου Παντελεήμονα ξεκινούν οι εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν του Αγίου. Το απόγευμα της παραμονής μαζεύονται όλοι οι κάτοικοι του χωριού και τουρίστες, στην κεντρική εκκλησία των Φλογητών, τον Άγιο Γεώργιο. Με κατάνυξη και ιδιαίτερη μυσταγωγία, ξεκινάει η λιτανεία της εικόνας του Αγίου Παντελεήμονα, συνοδεία του ιερέα, των εξαπτέρυγων και όλων των παραβρισκόμενων, οι οποίοι με τα πόδια διανεύουν την διαδρομή έως το μετόχι. Μέσα βρίσκεται και η ομώνυμη εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα, η οποία λειτουργεί μια φορά τον χρόνο. Ιδιαίτερη σημασία έχει κατά την διάρκεια της λιτανείας έως το μετόχι, την εικόνα του Αγίου να την κουβαλούν μόνο γυναίκες, οι οποίες αλλάζουν την σειρά τους, εναλλάξ. Αφού τοποθετούν την εικόνα στην εκκλησία του Αγίου, αρχίζει και η λειτουργία. Όσοι δεν μπορούν περπατήσουν την διαδρομή λόγω της απόστασης ή λόγω της αφόρητης καλοκαιρινής θερμοκρασίας, χρησιμοποιούν τα οχήματά τους.

Θεωρείται μεγάλη γιορτή για τους ντόπιους μιας και έχει συνδεθεί το μετόχι και η εκκλησία, με την ιστορία των προγόνων τους. Το 1923 ο Αμερικανός Ερυθρός Σταυρός, στα πλαίσια της προσφυγικής αποκατάστασης και υποστήριξης του πληθυσμού, δημιούργησε ένα νοσοκομείο με τον χαρακτήρα αγροτικού κέντρου υγείας. Χρησιμοποιήθηκε για την περίθαλψη των προσφυγικών οικογενειών από την Καππαδοκία και των ντόπιων. Την ίδια εποχή που οι αρρώστιες, οι κακουχίες και η ελονοσία μάστιζε τον πληθυσμό, στο μετόχι φιλοξενήθηκαν οι ταλαιπωρημένοι πρόσφυγες. Μέχρι το κράτος να έκτιζε τα σπίτια του εποικισμού και να τα μοίραζε με κλήρο.

Το μετόχι αποτελούσε πόλο έλξης όταν ήμασταν μικρά παιδιά , όχι μόνο την εορτή του Αγίου Παντελεήμονα. Μαζευόμασταν το καλοκαίρι όλοι οι φίλοι μου, οι οποίοι και αυτοί ερχόταν να περάσουν τις διακοπές τους στους παππούδες τους. Μέσα στα πλαίσια του καθημερινού μας παιχνιδιού, αναζητούσαμε την περιπέτεια και το μετόχι αποτελούσε το ιδανικό μέρος. Αυτός ο τόπος φάνταζε τέλειος καθώς ανέπνεε μέσα από τα ερειπωμένα χτίσματα ένα μυστήριο, έτοιμο προς ανακάλυψη.

Ξεκινούσαμε σχετικά πρωί, φορώντας τα αθλητικά μας παπούτσια. Δεν υπήρχε κίνδυνος διότι η διαδρομή εκτείνεται ανάμεσα με πλούσιους καταπράσινους ελαιώνες και χωράφια, με ένα επαρχιακό δρόμο καθόλου πολυσύχναστο, σε αντίθεση με τους άλλους του χωριού. Έπειτα από είκοσι λεπτά δέσποζε πάνω στο λόφο το μετόχι. Η καρδιά μας χτυπούσε για την έκπληξη που θα βιώναμε. Το ερειπωμένο μετόχι μας δημιουργούσε εικόνες και η παιδική μας φαντασία μας έτρεχε. Άλλοτε πλάθαμε ιστορίες με κλέφτες, κακοποιούς που βρίσκαν καταφύγιο στο μετόχι, άλλοτε για φαντάσματα, φωνές από ψυχές των αρρώστων που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο. Μάλιστα ήταν ένα κτίσμα σαν φούρνος δίπλα στο κεντρικό κτίριο ερεθίζοντας την φαντασία μας. Αρχικά θεωρούσαμε ότι ήταν φούρνος που καίγαν τους νεκρούς αρρώστους, βλέπαμε τάχα και τα οστά και τις νεκροκεφαλές οι οποίες το αποδείκνυαν. Οι πιο μεγάλοι, οι οποίοι ήταν οι πιο θαρραλέοι έσκυβαν στον φούρνο και έβλεπαν την άβυσσο και τότε φώναζαν και μας παρέτρεπαν να φύγουμε τρέχοντας. Τρέχαμε μακριά να ξεφύγουμε, να μην μας πιάσουν αιχμαλώτους και λαχανιασμένοι, κατάκοποι αναζητούσαμε τις ελιές να ξαποστάσουμε. Αλίμονο σε κάποιον από την παρέα εάν τολμούσε να μην βλέπει όλα αυτά τα δημιουργήματα της φαντασίας, των αρχηγών της παρέας, γινόταν ο αποδιοπομπαίος τράγος και θα γευόταν όλη την οργή των προγόνων.

Στην εφηβεία μας επισκεπτόμασταν το μετόχι, το οποίο αποτελεί έως και σήμερα φυσικό ησυχαστήριο, τόπο για ανασυγκρότηση, ψυχική ηρεμία, άμεση επαφή με την φύση, και ιδανική διαδρομή για άθληση.

Ο χώρος πλέον έχει αλλάξει καθώς φιλοξενείται το Κέντρο Βυζαντινού πολιτισμού Χαλκιδικής “Ιουστινιανός” όνομα το οποίο έχει δώσει η ομάδα αρχαιολόγων. Το μετόχι διατηρεί το μυστηριακό του χαρακτήρα και παραμένει ανοιχτό για όλους του “μελλοντικούς εξερευνητές”. Αξίζει να το επισκεφτείτε!!!

Μαρία Ζαμπίδου

image_print

CityVibes.gr

Read, Listen, Feel

Current track

Title

Artist


 



Current show

Group Therapy

16:00 17:59









 



Current show

Group Therapy

16:00 17:59