Την στιγμή που μέσα σου κάνεις κρακ

Written by on 04/07/2021

image_print

Κάποιες καταστάσεις παρόλο που εμείς τις διαλέγουμε, κάπου βαθιά όπου δεν φτάνει το ημερήσιο πρόγραμμα, ένα ράγισμα προκλήθηκε και απλά εμείς δεν το παίρνουμε χαμπάρι. Καλό είναι να έχουμε ανεβασμένο τον πήχη για τα δικά μας θέλω. Κακό όμως όταν μπαίνει στην μέση το πείσμα και ξεπερνάμε τα όρια της αντοχής μας.

Ναι όπως όλοι γνωρίζουμε, τα όρια είναι για να τα ξεπερνάμε. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που ακόμη και τα όρια του ορίου έχουν ξεφύγει; Η υπομονή και το πείσμα είναι μεν από τα προτερήματα του ανθρώπου, με την κατάχρηση τους όμως γίνονται μειονεκτήματα. Δεν είναι έγκλημα να καθίσεις και να πάρεις μια ανάσα, να αφομοιώσεις τα δεδομένα. Έγκλημα είναι όταν παραμυθιάζεις τον εαυτό σου ότι όλα είναι εντάξει.

Υπομένουμε πολλές φορές γιατί έχουμε ανεβάσει την αξία των προσδοκιών, χωρίς να κοιταχτούμε στον καθρέπτη να ελέγξουμε αν  παραμένουμε το ίδιο άτομο με εκείνο πριν ξεκινήσαμε την διαδρομή.  Δεν κερδίζουμε μόνο. Χάνουμε κιόλας. Αυτό που χάνουμε ή κερδίζουμε όμως είναι κατά βάση κομμάτια του εαυτού μας. Κανένα από τα δύο δεν είναι κακό, γιατί και να χάσουμε κάτι που απλά πέρασε ο χρόνος του, κερδοφόρο είναι για εμάς. Όλα πρέπει να κάνουν τον κύκλο τους.

 Τελεία σε μια κατάσταση μπορούμε να βάλουμε οποιαδήποτε στιγμή. Εμείς όμως σαν όντα με ενσυναίσθηση δίνουμε παράταση, με την ελπίδα να πεθαίνει τελευταία. Τα συμπτώματα της κάθε τελειωμένης κατάστασης γίνονται πάντα αντιληπτά, η παράταση μένει παράταση όμως. Και έτσι συνεχίζουμε να τρέχουμε, και όχι επειδή η ζωή μας κυνηγάει, εμείς κυνηγάμε την ζωή, επειδή μια μέρα λες τι κάνω και που πάω.

Κανείς δεν είναι τέλειος, και δεν θα γίνει. Οι στιγμές όμως που δεν δίνουμε σημασία στις αντοχές μας, στο πως νιώθουμε, σίγουρα μας απομακρύνουν από το να φτάσουμε έστω και κοντά στην τελειότητα. Το κάθε κρακ που κάνει η ψυχή μας, για εμάς είναι μείον. Γιατί μας δείχνει πόσο ευάλωτοι είμαστε, μπροστά στο άγνωστο, που εν τέλει η ύπαρξη μας ολόκληρη είναι μια άγνωστη αλήθεια.

Με το κάθε κρακ που αφήνουμε την ψυχή και το σώμα να βιώσει, ένα αστέρι της αιώνιας ζωής μας πέφτει. Σαν απότομο χαστούκι που σου πέφτει ο καφές από το χέρι. Κάτι μετρήσιμο χάνουμε. Όπου συνήθως σε τέτοιες καταστάσεις οι συμπτώσεις παίρνουν ζωή, και η κοσμοθεωρία σου αλλάζει.

Ιωάννα Γκαβριλίου

image_print

CityVibes.gr

Read, Listen, Feel

Current track

Title

Artist


 



Current show

Group Therapy

16:00 17:59









 



Current show

Group Therapy

16:00 17:59