Πολλές φορές ως απότοκο μιας δυσάρεστης κατάστασης ή εμπειρίας μπαίνουμε στη διαδικασία των τυρρανικών, επαναλαμβανόμενων σκέψεων και της ατέρμονης διαδικασίας αναζήτησης του διαφορετικού τρόπου, που θα μπορούσαμε να έχουμε διαχειριστεί τη συγκεκριμένη περίπτωση. Αυτό με τη σειρά του, επιφέρει έντονη αυτοκριτική ενώ πυροδοτεί αισθήματα προσωπικής ευθύνης και θυματοποίησης. Στην πάροδο του χρόνου, οι διαδικασίες αυτές φθάνουν να αφομοιώνονται πλήρως από το ψυχικό όργανο του ανθρώπου και γίνονται τροχοπέδη σε οποιαδήποτε εξελικτική προσπάθεια. Παράλληλα, ο καταιγισμός των αρνητικών και τόσο επιβαρυντικών σκέψεων, δημιουργεί αυξημένο στρες και ψυχική κόπωση τα οποία επηρεάζουν δραματικά, τόσο την κατάσταση και λειτουργία του εγκεφάλου όσο και τη σωματική και ψυχική υγεία. Έτσι τα ενοχικά σενάρια ανακυκλώνονται και προκαλούν συναισθήματα αυτό-ματαίωσης και περιορισμένου ψυχικού δυναμικού.

Η κατανόηση στη δυσκολία της κατάστασης, η αποδοχή του εαυτού μας και των ενδεχόμενων λάνθασμένων χειρισμών καθώς και η συμπόνοια με την οποία πρέπει να τον περιβάλλουμε, θα οδηγήσει σταδιακά στη συγχώρεση. Η συμφιλίωση με τον εαυτό μας, το αίσθημα της συγχώρεσης και της ειλικρινούς μεταστροφής, προκαλεί υγιείς μετασχηματισμούς και φέρνει ισορροπία και δύναμη. Αποτελεί δε το καλύτερο εφαλτήριο για την κατανόηση και βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων, ενώ ταυτόχρονα τις οδηγεί σε μία νέα φάση ζωής απαλλαγμένη από τις αρνητικές εγγραφές του παρελθόντος!

Διαβάστε ακόμη:  Το πράσινο είναι ζωή

“Το κακό παρελθόν πρέπει να ξεχνιέται, αλλιώς μετατρέπεται σε νεκροθάφτη του παρόντος. Η ικανότητα να θεραπεύουμε τα τραύματα μας, να αναπληρώνουμε αυτό που χάθηκε, να προχωράμε πάρα κάτω είναι βασική δεξιότητα επιβίωσης. Εκείνοι που αρνούνται να συγχωρέσουν, επιμένουν να πενθούν και έτσι η ψυχή τους αιμορραγεί μόνιμα”.

Νίτσε

Γιάννης Κυρίτσης