Για τη βασιλεία των ουρανών, πάντα πίστευα πρώτους στη σειρά τους ποιητές, τους συγγραφείς , όσοι από αυτούς αγάπησαν βαθιά με ανιδιοτέλεια την ανθρώπινη φύση, ακούραστοι σκαπανείς της ψυχής.

Έχουν προσφέρει στην ανθρωπότητα όλη την ομορφιά και σμίλεψαν χαρακτήρες, όπως ο γλύπτης τη πέτρα.

Μέσα σ’ αυτούς θα προσθέσω και τους ζωγράφους, που κι αυτοί “γράφουν” με το πινέλο τόνους ιστορίας, ματώνουν ως το αποτέλεσμα και ξέρουν να αφοσιώνονται απόλυτα με κάθε ανάσα στο έργο τους.

Με ευλάβεια παρατηρούμε και μελετάμε  πίνακες, που ακόμη και αιώνες μετά, δεν μας αποκάλυψαν όλα τους τα μυστικά..

Ο κόσμος θα ήταν ανούσιος δίχως τα έργα τους.

Από πού αντλεί ο ζωγράφος έμπνευση είναι κάτι που μπορεί να μας εκπλήξει και σοκάρει!

Υπάρχουν βέβαια πίνακες που απεικονίζουν ένα ιστορικό γεγονός γνωστό ή ένα θρησκευτικό θέμα της Παλαιάς και Καινής διαθήκης, σε αυτές τις περιπτώσεις η έμπνευση είναι το ίδιο το θέμα! 

Ακόμη βέβαια κι έτσι πολλοί πίνακες έχουν δημιουργήσει ατέλειωτες ιστορίες γύρω από το θέμα τους , έως και φανταστικά σενάρια ! Όπως ο Μυστικός Δείπνος του Ντα Βίντσι, που έγινε έμπνευση για βιβλίο και ταινία με τίτλο “ο κώδικας ντα Βίντσι”.

Στο μυαλό μου έρχεται ο πίνακας του Ελ Γκρέκο ” η ταφή του κόμη Οργκάθ”,  όπου  στην παρουσίαση του πίνακα, στον χώρο της εκκλησίας, υπήρξε μαζική συρροή θεατών για να τον δουν, γεγονός το οποίο οφείλονταν κυρίως στις ρεαλιστικές προσωπογραφίες  ευγενών του Τολέδο της εποχής και όλοι είχαν τη περιέργεια να δουν ποια πρόσωπα διάλεξε ο Ελ Γκρέκο! 

Ο πίνακας όμως που ξεπερνάει τα παραπάνω, όσων αφορά στη πηγή έμπνευσης και εκπλήσσει δυνατά με την ιστορία πίσω από το πρόσωπο, είναι αυτός, του Χριστού με το ακάνθινο στεφάνι, του Γαβριήλ Φον Μαξ! 

Διαβάστε ακόμη:  Οι νέοι και η καλοσύνη σαν σύμφυτο τους γνώρισμα

-Ας πάρουμε όμως την ιστορία από την αρχή:

Το 1870 πραγματοποιήθηκε η γνωστή ληστεία που έμεινε στην ιστορία ως  «Η Σφαγή του Δήλεσι» με τη δολοφονία των ομήρων, Άγγλων περιηγητών, από συμμορία ληστών! 

Το γεγονός αυτό προκάλεσε σοβαρό διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδας και Αγγλίας. Η τότε κυβέρνηση αποφάσισε  να κοπούν τα κεφάλια των ληστών και να εκτεθούν «προς παραδειγματισμόν» στο Πολύγωνο, δηλαδή στο Πεδίον του Άρεως. Ένας από τους γνωστούς φωτογράφους των Αθηνών, ο Ξενοφών Βάθης, έσπευσε να φωτογραφίσει τα κομμένα κεφάλια και να παραδώσει τις εικόνες στην αιωνιότητα.

Μία από αυτές τις φωτογραφίες δώρισε ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος, Νικηφόρος Λύτρας, στον Γερμανό ζωγράφο και συμφοιτητή του στη σχολή, Γαβριήλ Φον Μαξ!

Ο Μαξ με τη σειρά του σε μία από τις εικόνες βρήκε στο πρόσωπο ενός ληστή, τα χαρακτηριστικά που του ενέπνευσαν τη δημιουργία κεφαλής του Σωτήρος που προκαλεί ως σήμερα μεγάλο θαυμασμό και έχει μελετηθεί πολύ!

Το έργο αυτό έχει και τα ιδιαίτερα στοιχεία του.. οι μισοί ισχυρίζονται ότι βλέπουν τον Ιησού με μάτια κλειστά κι οι άλλοι μισοί βλέπουν τα μάτια του ανοιχτά και σκοτεινά! 

Μη προβληματίζεστε! 

Ανοιχτά είναι τα μάτια του, με ένα βαθύ σκοτεινό βλέμμα που δεν αντέχεις να κοιτάξεις πάνω από λίγα δευτερόλεπτα!

Ήταν τυχαία η έμπνευση του ζωγράφου; Κρύβει κάποιο συμβολισμό, μια θεωρία εξιλέωσης των αμαρτιών του ληστή, μέσω του Χριστού , με το ακάνθινο στεφάνι και το μαρτύριο της Σταύρωσης..;

Γεγονός παραμένει ότι ο πίνακας αυτός προκαλεί δέος , έχει εκτυπωθεί ακόμη και σε μπλουζάκια και χρησιμοποιήθηκε και σαν φωτογραφία εξωφύλλου σε δίσκο ροκ μπάντας!

Σοφία Άγγελος