Εγκυμοσύνη στα 49; Μια ακούσια επανάσταση

Written by on 27/09/2020

Όταν η μητέρα μου είχε μείνει έγκυος στον μικρό μου αδερφό, ήταν σχεδόν 38 χρονών έχοντας ήδη τρία παιδιά, με τα δύο μεγαλύτερα να βγαίνουν από την εφηβεία.
Η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι πολλά από εκείνη την περίοδο, κυρίως αυτόνομες και θολές εικόνες με αρκετές διηγήσεις ιστοριών που έρχονται να συμπληρώσουν ένα παζλ αναμνήσεων.
Θυμάμαι όμως έντονα ως μικρότερη αλλά και το μόνο κορίτσι μεταξύ δύο μεγαλύτερων αγοριών, να έχω όλη την προσοχή στραμμένη πάνω μου. Οι γονείς μου αλλά και οι παππούδες μου προσπάθησαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο να με προετοιμάσουν για τον ερχομό του αδερφού μου. Αμέτρητες ώρες συζητήσεων για το πόσο ωραίο θα είναι να έχω ακόμα έναν αδερφό που θα ήμασταν και κοντά στην ηλικία, μιας κι εγώ τότε ήμουν σχεδόν 8 χρονών.

Μεγαλώσαμε σε μια μικρή επαρχιακή πόλη με όλο τον καλό και κακό συρφετό που ακολουθεί.
Την περίοδο που μαθεύτηκε πως η μητέρα μου είναι έγκυος στον μικρότερο αδερφό μου, το τι άκουσαν οι γονείς μου, θα μπορούσε να αποτελέσει σενάριο κωμικοτραγικής ταινίας με το περισσότερο βάρος φυσικά να πέφτει στη μητέρα μου. Γυναίκα αφού!
«Που πας με τρία μεγάλα παιδιά να κάνεις και τέταρτο;», «είστε μεγάλοι άνθρωποι, όταν θα μεγαλώσει το παιδί θα είστε παππούδες», «είναι επικίνδυνο στην ηλικία σου να κάνεις κι άλλο παιδί, θες να αφήσεις τα άλλα πίσω ορφανά;» και άλλα πολλά που εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς διαβάζοντας τα παραπάνω.
Μια έντονη ανάμνησή μου από εκείνη την περίοδο είναι, πως τις ημέρες που ετοιμαζόταν η μητέρα μου να γεννήσει, είχε ζητήσει άδεια ο μεγάλος μου αδερφός που εκείνο το διάστημα ήταν μόνιμος αξιωματικός του ελληνικού στρατού και δεν θέλανε να του την δώσουν γιατί δεν πίστευαν τον λόγο.
Κωμικοτραγικές καταστάσεις!

Όλα αυτά γίνανε κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 90. Παλιά, δύσκολα, περίεργα χρόνια θα σκεφτούν πολλοί.
Χμ, αν κρίνω από τα όσα έχω ακούσει αλλά και διαβάσει το τελευταίο διάστημα για την ιστορία της Τζένης Μπαλατσινού και την εγκυμοσύνη της στα 49 της, θα έλεγα πως έχουν σχεδόν την ίδια απόχρωση και εσάνς με τότε κι ας πέρασαν σχεδόν τριάντα χρόνια.


Στην Ελλάδα η κακεντρέχεια , η ζήλια, η εμπάθεια, ο ανταγωνισμός είναι στάση ζωής και θέασης για μία μεγάλη μερίδα εκεί έξω. Το «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα» είναι βαθιά ριζωμένο στην κουλτούρα αυτού του τόπου κι απαισιόδοξη δεν με λες σε καμία περίπτωση, κάθε άλλο, είναι όμως τα βιώματα.


Η Τζένη Μπαλατσινού, άθελα της, προκάλεσε μία μικρή επανάσταση και η στάση της αλλά και του Βασίλη Κικίλια μέχρι σήμερα, δίνουν μια σταθερή γροθιά σε κάθε πικρόχολο σχόλιο εκεί έξω.
Προφανώς κατ’ εμέ, μέσα στον έρωτα και την αγάπη της για τον σύντροφό και άντρα της δεν την ενδιέφερε να επαναστατήσει απέναντι στην εθιμοτυπικά ευγενόλογη ελληνική κοινωνία που μπροστά σου λέει τον δήθεν καλό λόγο αλλά πριν προλάβεις να γυρίσεις καλά καλά την πλάτη σε έχει ήδη θάψει δύο μέτρα κάτω από τη γη και θεωρεί μια γυναίκα ξοφλημένη στα 40 (αλλά και νωρίτερα), ακούσια όμως συνέβη.


Αντί αυτά τα νέα να είναι ευχάριστα νέα που δύο άνθρωποι έχουν πάθος κι όρεξη να πορευτούν μαζί και να δημιουργήσουν ζωή, με τον όποιο τρόπο, να υπάρχουν αντιδράσεις, όπου ο καθένας μπορεί να βγάζει την χολή του, την κακία του και να έχει λόγο είτε για την ηλικία που κυρίως βρίσκεται η γυναίκα -σχεδόν πάντα σε κάθε τέτοια ιστορία η γυναίκα τραβά τα βέλη-, είτε για την απόφασή της να κάνει τέταρτο παιδί από άλλο γάμο, ακόμα και για την απόφαση της να θελήσει να ερωτευτεί ξανά, να αγαπήσει ξανά, να ζήσει την ζωή που ονειρεύεται και επιθυμεί.
Η ευτυχία δεν αρέσει βλέπεις γιατί δεν έχει την τάση να κάνει θόρυβο. Πρέπει να αγαπάς πολύ τον εαυτό σου για να τον αφήσεις ελεύθερο να ευτυχίσει. Πρέπει να το πιστεύεις απόλυτα μέσα σου πως το αξίζεις.


Ακούσια λοιπόν η Τζένη Μπαλατσινού έκανε μια επαναστατική πράξη. Μέσα από την απόφαση της να ευτυχίσει στη ζωή της, έφερε στο προσκήνιο ένα βαθιά ριζωμένο και πονεμένο θέμα για κάθε γυναίκα άνω των 30 εκεί έξω που δεν έχει σύντροφο, δεν έχει παντρευτεί και δεν έχει κάνει παιδί (λες και η ευτυχία μιας γυναίκας περιστρέφεται μόνο γύρω από την απόκτηση συντρόφου και παιδιών) και να θυμίσει πως η ευτυχία δεν έχει ημερομηνία λήξης.
Γιατί υπάρχουν γυναίκες που δεν μπόρεσαν, γυναίκες που δεν θα μπορέσουν ποτέ, γυναίκες που δεν στάθηκαν τυχερές, γυναίκες που δεν θέλησαν μέχρι σήμερα ή γυναίκες που δεν θα θελήσουν ποτέ.
Κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα στη μητρότητα, σε κάθε ηλικία, κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα στην ευτυχία, σε κάθε ηλικία, σε κάθε περίσταση, με κάθε τρόπο και σ’ έναν κόσμο που το 2020 σε λίγο καιρό θα αποτελεί παρελθόν, η απόφαση για ευτυχία μέσα σ’ έναν κόσμο απέραντης δυστυχίας, είναι μια πράξη επανάστασης.


Μπράβο στην μητέρα μου που τόλμησε σε δύσκολα χρόνια, μπράβο στην Τζένη που αποφάσισε να γίνει για τέταρτη φορά μανούλα στα 50 της, μπράβο σε κάθε Υπέροχη γυναίκα εκεί έξω που τολμά να αντιστέκεται σε νόρμες και κοινωνικά στερεότυπα που προσπαθεί ως κοστούμι να φορέσει μια κοινωνία θεμελιωμένη στη δυστυχία.


Για την ιστορία, μία από τις ωραιότερες εξόδους μου, την έχω κάνει με τον μικρό μου αδερφό και τις ανιψιές μου, κόρες ενός εκ των μεγαλύτερων αδερφών μου που είναι κοντά ηλικιακά με τον μικρό μου αδερφό.
Βόλτες το καλοκαίρι με τα μηχανάκια, με παγωτό στο χέρι κατεβαίνοντας τη νέα παραλία και άφθονο γέλιο για τις γκάφες μας στα ερωτικά μας.
Γιατί η ευτυχία ήταν, είναι και θα είναι πάντα δικαίωμα, απόφαση και στάση ζωής!

~be Creative and stay Metal~
Κατερίνα Γιάτσα

Tagged as

CityVibes.gr

Read, Listen, Feel

Current track

Title

Artist



Upcoming

No(w) On Air

16:00 18:00






Upcoming

No(w) On Air

16:00 18:00