Είναι η trap παρακμή για την (ελληνική) μουσική;

Written by on 19/04/2021

image_print

Πριν από λίγες μέρες με αφορμή το νέο τραγούδι του Κωνσταντίνου Αργυρού, «Παρασκευή Πρωί», άκουσα την εξής φράση από φίλο μου: «τι ωραίο τραγούδι έβγαλε ο Αργυρός, πάει προς τα λαϊκά μονοπάτια, αυτό θέλουμε! Κι όμως είναι δεύτερο στις τάσεις στο youtube και κοίτα ρε φίλε ποιο είναι πρώτο, είναι κρίμα!» Πρώτο στις τάσεις ήταν το «Baby» του Mad Clip. Και έτσι γεννήθηκε το σημερινό μου θέμα. Είναι λοιπόν η trap παρακμή για την μουσική;

Ας το πάρουμε από την αρχή όμως. Σε αυτό το σημείο, να διευκρινίσω ότι-δυστυχώς-δεν έχω καμία σχέση με την μουσική παρά μονάχα ως απλός ακροατής της. Συνεχίζουμε. Η trap είναι ένα είδος μουσικής το οποίο αποτελεί τάση όχι μόνο στα ελληνικά πράγματα, αλλά έχει έρθει στο προσκήνιο σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: ιδιαίτερη μουσική, που συχνά είναι και πάρα πολύ γοητευτική, αντισυμβατικό λεξιλόγιο(αργκό, νεολογισμοί, βωμολοχίες), γρήγορη και συχνά δυσνόητη εκφορά του λόγου με ελλιπή ή εντελώς απλοϊκή σύνταξη και αλληλουχία των προτάσεων-βγήκε για λίγο ο φιλόλογος από μέσα μου, αλλά τον στέλνω πίσω και συνεχίζω. Είναι η κατεξοχήν μουσική των νέων και σε αυτούς κυρίως απευθύνεται, χωρίς βέβαια να απορρίπτει κάποιον.

Οι νέοι σε κάθε εποχή κάνουν τις επιλογές τους σε όλες τις πτυχές της ζωής τους. Αυτές οι επιλογές χαρακτηρίζονται από ρήξεις με τις προηγούμενες γενιές και τις συνήθειές τους και αναδεικνύουν στον ύψιστο βαθμό το χάσμα γενεών που υπάρχει. Συνεπώς, είναι λογικό, η μουσική που ακούνε οι νέοι να θεωρείται από τους λίγο ή αρκετά μεγαλύτερούς τους ως κάτι κατώτερο, καθώς είναι κάτι νέο, πρωτόγνωρο για αυτούς που δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν με βάση τα δικά τους αισθητικά κριτήρια και τα συνηθισμένα τους ακούσματα.

Από την άλλη πλευρά, η ιντελεκτουέλ πλευρά της κοινωνίας απορρίπτει πολλά είδη μουσικής ως ευτελή, εκτός από όσα ακούνε οι ίδιοι, που συνήθως είναι «έντεχνα», κλασική μουσική, ίσως κανένα blues ή jazz. Όμως μεγάλο κομμάτι των ανθρώπων έχει την τάση να το κάνει αυτό: ο λαϊκός θα δυσανασχετήσει με τον ροκά, ο ροκάς θα πει φλώρο τον pop, ο pop ίσως θεωρήσει την house πολύ βαβούρα και λίγα λόγια. Όλα αυτά όμως δεν αποτελούν αντικειμενικό μέτρο σύγκρισης, καθώς εκβάλουν από τα προσωπικά βιώματα και υποκειμενικά αισθητικά κριτήρια του καθενός μας.

«Καλή» είναι η μουσική που έχει την δύναμη να γεννήσει στον ακροατή της έντονα συναισθήματα. Να τον ταξιδέψει νοερά σε μια ηλιόλουστη παραλία, σε ένα χιονισμένο βουνό, σε ένα σπίτι, μπροστά στο τζάκι με ουίσκι και καλή παρέα, σε ένα κλαμπάκι ή στα μπουζούκια να πετάει λουλούδια-πόσο μας έχει λείψει η πραγματική διασκέδαση; Να του ανεβάσει την διάθεση, να του δώσει το κίνητρο για ένα χιλιόμετρο ακόμα στο τρέξιμο στην φύση ή για ένα ακόμα σετ ασκήσεων στο γυμναστήριο, κουράγιο για μία επιπλέον ώρα διαβάσματος σε ένα δύσκολο βράδυ. Όσα αντικειμενικά κριτήρια και αν δημιουργηθούν από ειδικούς, αν η μουσική δημιουργεί συναισθήματα και αγγίζει τους ακροατές της, τότε θα συνεχίσει να ακούγεται.

Ωστόσο, ο καλλιτέχνης που μας έχει συντροφεύσει με τα τραγούδια του σε τόσες και τόσες στιγμές της καθημερινότητάς μας, παύει να αποτελεί ένα ψυχρό «μέσο» αναπαραγωγής μελωδικού ήχου και γίνεται κάτι πιο οικείο για εμάς, ένας φίλος που στέκεται δίπλα μας όταν τον έχουμε ανάγκη ή που μας κάνει παρέα, όταν θέλουμε να σπάσουμε την μονότονη σιωπή ενός άδειου δωματίου. Και ο κάθε καλλιτέχνης που έχει φτάσει σε αυτό το σημείο για εμάς, αποκτά περίοπτη θέση στην ζωή μας και συχνά μετατρέπεται σε πρότυπο.

Στην trap μουσική όμως προτάσσεται το πρότυπο «όπλα-αλκοόλ-λεφτά-γυναίκες». Για ένα νέο παιδί, αυτό ενέχει πολλούς κινδύνους. Το παιδί συχνά δεν είναι σε θέση να διακρίνει ανάμεσα στην έννοια του ορθού και του εσφαλμένου. Ή προκειμένου να αποκτήσει την δημοφιλία και την αποδοχή που τόσο θέλει αλλά δεν έχει στον μικρόκοσμο του σχολείου ή της γειτονιάς του, ίσως καταφύγει στην άκριτη μίμηση κάποιων από αυτά τα πρότυπα. Ειδικά, στην σκέψη, ότι εφόσον παρουσιάζονται έτσι ιδανικά, έτσι θα είναι κιόλας.

Συνεπώς, η trap μουσική δεν είναι παρακμή, γιατί δεν υπάρχει κακή μουσική, από την στιγμή που υπάρχουν ακροατές αυτής της μουσικής. Τα πρότυπα ζωής όμως που προβάλλει είναι στην καλύτερη περίπτωση αμφιλεγόμενα. Ο νέος είναι αναγκαίο να διαθέτει την κατάλληλη κριτική ικανότητα για να φιλτράρει όσα βλέπει και ακούει και όχι να τα εσωτερικεύει άκριτα και με αφέλεια. Τότε, ότι και αν ακούει-βλέπει-διαβάζει θα είναι σε θέση να διακρίνει τι κρατάει μέσα του και τι αφήνει να φύγει.

Γιώργος Τσαμήτρος

image_print

CityVibes.gr

Read, Listen, Feel

Current track

Title

Artist


 



Current show

50 Shades of Music

18:00 19:59









 



Current show

50 Shades of Music

18:00 19:59