Η 5η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως Διεθνής Ημέρα Εθελοντισμού για την Οικονομική και Κοινωνική Ανάπτυξη με το ψήφισμα 40/212 της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ στις 17 Δεκεμβρίου του 1985, και πρόκειται για ανθρωπιστικό κίνημα ως μεγάλο και αποτελεσματικό μέσο κοινωνικής αλληλεγγύης, φιλανθρωπίας και ανιδιοτελούς προσφοράς.

Η θεσμοθέτηση αυτή, αποσκοπεί αφενός στο να προβάλλεται το έργο των εθελοντών, που πλαισιώνουν όλες τις Εθελοντικές Οργανώσεις, και αφετέρου να παροτρύνονται και άλλοι ως προς αυτόν. Και, ίσως, αποτελέσει το εφαλτήριο για τη διάδοση της αξίας του εθελοντισμού και την εξάπλωση της εθελοντικής συνείδησης στη νέα γενιά, στους μελλοντικούς εθελοντές.

Ιδίως με την πάροδο των τελευταίων ετών, η εθελοντική προσφορά είναι εμφανώς εντονότερη, καθώς ακόρεστα διευρύνεται και επεκτείνεται σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Επιπρόσθετα, ο εθελοντισμός αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι κάθε υγιούς κοινωνίας και προϋποθέτει υψηλό αίσθημα ευθύνης και προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο. Φυσικά, υπό των κατάλληλων προϋποθέσεων για την ενεργό συμμετοχή και την συμπαράσταση της κοινωνίας όλων των πολιτών σε εθελοντικές δράσεις, βοηθά στην επίλυση κοινωνικών προβλημάτων ως μιας μορφής συμμετοχής στα κοινά, αλλά και σε περιπτώσεις πρόληψης και αντιμετώπισης των φυσικών καταστροφών.

Διαβάστε ακόμη:  Γ. Κιζιρίδου: Παιχνίδια εξουσίας στις ερωτικές σχέσεις

Εθελοντισμός στο σύγχρονο κοινωνικό περιβάλλον σημαίνει προσφορά. Σημαίνει αυταπάρνηση και αυτοθυσία. Σχετίζεται με την ανάγκη των ατόμων να συμμετέχουν και να νιώθουν ότι είναι σημαντικοί για τους συνανθρώπους τους, με γνώμονα την ανιδιοτελή προσφορά. 

Ο εθελοντισμός διαπνέεται από τις αξίες της αλληλεγγύης, της αμοιβαιότητας, του αλτρουισμού της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και της ενδυνάμωσης της κοινωνικής συνοχής, συμβάλλοντας θετικά στη ποιότητα της ζωής. 

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ