Σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη κοινωνία, με ραγδαίους ρυθμούς και αλλαγές στο πεδίο δράσης της ζωής, ξεχνάμε, ή μάλλον δεν προλαβαίνουμε, να απολαύσουμε πλέον τις μικρές καθημερινές στιγμές. Όπως τη μυρωδιά του πρωινού καφέ που μόλις φτιάξαμε στην κουζίνα πάνω στον πάγκο, ή την ανατολή του ηλίου γύρω στις 6 πμ όπου ο ουρανός γεμίζει με ζοφερά χρώματα που χορεύουν στον ανοιχτόχρωμο μπλε καμβά του.

Αυτές οι μικρές, καθημερινές στιγμές θαρρεί κανείς πως είναι «ασήμαντες». Αλλά πόσο πραγματικά είναι, δίχως δηλαδή σημασία, ουσία, όταν εμείς οι ίδιοι δεν τις προσδίδουμε την αρμόζουσα προσοχή; Όταν δεν τις θεωρούμε ξεχωριστές; Όταν γίνονται δεδομένες; Ίσως αυτό να οφείλεται και στον αέναο κύκλο της καθημερινής ρουτίνας.

Πιθανώς, αυτή η χρονική στιγμή που διανύουμε να είναι από τις πλέον ιδανικές για να αναζωπυρώσουμε και να αναδημιουργήσουμε -από τις στάχτες του φοίνικα- απλές, καθημερινές στιγμές. Μπορεί να είναι είτε μια δραστηριότητα είτε μια απόφαση ή επιλογή.

Για τους μη λάτρες του πρωινού καφέ, ναι ναι υπάρχουν και αυτοί ανάμεσά μας, μια όμορφη στιγμή είναι και το ζεστό τσάι με μια κουταλιά μέλι για έντονη και γλυκιά οσμή, που αμέσως μοσχομυρίζει όλο το δωμάτιο, και περιέχει καφεΐνη που επίσης «σοκάρει» το σώμα που με τη σειρά του αφυπνίζεται.

Επιπλέον, τα οικογενειακά γεύματα. Από το πρωί έως και το βράδυ βρισκόμαστε όλοι σε μια αποτελμάτωση εκκρεμών υποχρεώσεων και έτσι είναι «περιορισμένος» ο χρόνος για τις οικογενειακές αυτές στιγμές ή μάλλον έτσι πιστεύεται. Ακόμη και το πρωινό τείνει να γίνεται ένα τοστ ή μια μπάρα δημητριακών που καταναλώνουμε καθ’ οδόν λόγω «έλλειψης» χρόνου. Το δε lunch είναι και κάθε φορά από κάποιο διαφορετικό μαγαζί take away.

Πόσο ωραία στιγμή να γυρνάμε σπίτι περπατώντας, να κάνουμε μια βόλτα, αντί να πάρουμε το όποιο ΜΜΜ. Έτσι, να αφεθούμε στη στιγμή, στα τοπία, να απολαύσουμε το τι υπάρχει γύρω μας, ακόμη και στην πόλη υπάρχουν αρκετά σημεία με πράσινο, όπως πάρκα και αλάνες. Ή πάλι έστω να ρίξουμε μια φευγαλέα ματιά στα γεωμετρικά κτήρια με τις εντυπωσιακές προσόψεις και τα καλοσχηματισμένα μπαλκόνια.

Διαβάστε ακόμη:  Των Αγίων Πάντων

Και φυσικά δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε την πιο μοναδική στιγμή της ημέρας, τότε που όλος ο κόσμος βρίσκεται σε «σίγαση» και αυτό διότι είμαστε σπίτι και μόλις έχουμε φορέσει πιτζάμες, πλύναμε δόντια και ετοιμαζόμαστε να κάνουμε έφοδο στο κρεβάτι κάτω από τα σκεπάσματα. Ναι, καταλάβατε ακριβώς σε ποια στιγμή αναφέρομαι. Την οποία, δυστυχώς, δεν της αποδίδουμε την αντίστοιχη σημασία, καθώς εξαντλημένοι από την όποια κούραση της ημέρας καταλήγουμε απλώς να προσκρούουμε στο στρώμα και να αποκοιμόμαστε στο λεπτό.

Αικατερίνη Συμφέρη