Έρωτες ανεκπλήρωτοι… και ο ένας, ο μοναδικός.

Written by on 13/09/2021

image_print

Από τον Κώστα Κρομμύδα.


«Έρως ανίκατε μάχαν…» και μπλα μπλα μπλα. Όχι. Φυσικά και δεν «κοροϊδεύω» το αρχαίο ρητό, σε καμία περίπτωση. Αυτό το κάνουν πολύ καλύτερα από εμένα όσοι έχουν πάρει τον Έρωτα και τον έχουν κοσμήσει με επίθετα που, αν ο ίδιος είχε τη δυνατότητα, θα σηκωνόταν και θα έφευγε μόνος του από το ρητό.

Από αυτά, λοιπόν, τα αταίριαστα με τον Έρωτα επίθετα, θα διαλέξω εκείνο που με ενοχλεί περισσότερο. Το «ανεκπλήρωτος». Αναλύσεις, κείμενα-δοκίμια, οϊμέ, πόνος δοσμένος με παθητικές καταστάσεις θύματος-θύτη, κι ένα Σύμπαν να κατηγορείται πως δεν φέρνει τα πράγματα όπως τα θέλουμε (κι αν το Σύμπαν είχε δικηγόρο, θα το είχε πανηγυρικά αθωώσει).

Στ’ αλήθεια τώρα, μπορούμε να σοβαρευτούμε; Μπορούμε να μην μπλέκουμε την ιερή έννοια του Έρωτα σε καταστάσεις αδύναμες να τον υπερασπιστούν και να τον εξυμνήσουν, αλλά τον βάζουν σε καλούπια, πρέπει, όχι και ίσως; Ενδιαφέρουσα για κάποιους προσέγγιση, αλλά τραγική συγκάλυψη των επιλογών τους.

Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή… Κι ας μου επιτραπεί να εκφράσω την άποψή μου, όχι για το τι είναι Έρωτας, αλλά για το τι ΔΕΝ είναι.

Κατ’ αρχάς, υπάρχουν πάρα πολλοί εκεί έξω που μπερδεύουν τον Έρωτα με την ίδια του την ιδέα. Σας μπέρδεψα; Είναι εντελώς διαφορετικό το να είσαι ερωτευμένος με έναν άνθρωπο από το να είσαι ερωτευμένος με την ιδέα του έρωτα ως συναίσθημα που πρέπει να ζήσεις…

Και κάπως έτσι φτάνουμε στο πρώτο ΔΕΝ. Ο Έρωτας, αγαπημένοι μου, δεν έχει πρέπει. Δεν ξέρει καν τι σημαίνει αυτή η λέξη, και το άκουσμά της και μόνο τον κάνει να κλείσει τα φτερά του πεισματικά και να στρέψει τα βελάκια του σε άλλες καρδιές.

Έρωτας δεν είναι μόνο σωματική επιθυμία. Σωματική επιθυμία και απόλαυση είναι και το φαγητό. Να συνεχίσω;

Έρωτας δεν είναι να έχω μια παρέα να πηγαίνω για φαγητό, ποτό, σινεμά, κι έναν σύντροφο-γλάστρα να με συνοδεύει στις κοινωνικές εκδηλώσεις μην τυχόν και με πουν… (συμπληρώστε ό,τι νομίζετε όσοι αρέσκεσθε σε χαρακτηρισμούς και ετικέτες).

Έρωτας δεν είναι να έχω ένα ακόμα πορτοφόλι στα έξοδα του σπιτιού και στις διακοπές.

Έρωτας δεν είναι «έχω περάσει τα τριάντα, εγώ πότε θα γίνω μάνα-πατέρας, να νοικοκυρευτώ, να συγυριστώ, το ράφι δεν με χωράει πια και τα πουκάμισά μου βαρέθηκα να τα πλένω μόνος μου».

Έρωτας δεν είναι σπάω τη μονοτονία της καθημερινότητάς μου και επιβεβαιώνομαι με τον θαυμασμό, που επειδή ικανοποιεί τον εγωισμό μου τον ονοματίζω με την πρώτη λέξη της πρότασης.

Έρωτας δεν είναι «σε θέλω με θέλεις, γιατί να το σκεφτόμαστε, σε θέλω με θέλεις γιατί δεν παντρευόμαστε;»

Και για να τελειώνουμε, Έρωτας δεν είναι σίγουρα μια κατάσταση που πρέπει να ασπαστούμε και να θεωρήσουμε πως τη ζούμε γιατί έτσι ‒λέει‒ κάνει ο κόσμος γύρω μας.

Αρχίζοντας, λοιπόν, σχεδόν από το τέλος των «δεν» και προς τα πάνω, στον Έρωτα δεν χωράνε ερωτηματικά. Δεν χωράνε «μήπως», «ίσως», «γιατί», «ναι, και γιατί όχι». Στον Έρωτα δεν χωράνε ΔΕΝ. Τελεία, παύλα, πέντε, δέκα θαυμαστικά και κλειδαριά.

Στον Έρωτα δεν χωράνε συμβιβασμοί, ούτε βολέματα και οικονομικά καλοπιάσματα. Δεν χωράνε κοινωνικά στερεότυπα με ταμπέλες «ανύπαντρη» και «αιώνιος εργένης», που τρέχουμε όλοι να στριμώξουμε σε δύο κύκλους, έναν της βέρας κι έναν του «τιμημένου» μας στεφανιού.

Στον Έρωτα δεν χωράνε κοινωνικές κατακραυγές και «ορθές» συμπεριφορές.

Κι αν κάπου εδώ ο αντίλογος μιας λογικής πει πως ίσως σου έρθει όταν η ζωή σου δεν αποτελείται μόνο από τη δική σου ύπαρξη αλλά και ενός, δύο ή τριών ακόμα ανθρώπων, τότε τι κάνεις; Τότε, αγαπημένε/αγαπημένη μου, αν είναι Έρωτας, αν όντως είναι Έρωτας και δεν είναι διάλειμμα ενδιαφέροντος από μια καθημερινότητα, έχεις δύο επιλογές: να διαχωρίσεις το «θέλω» από το «πρέπει» και να είσαι εντάξει απέναντι και στα δύο. Γιατί αν μείνεις στα «πρέπει» σου, το μόνο που θα καταφέρεις θα είναι να σκορπίσεις τη δυστυχία γι’ αυτό που πάντα χάνεις και ποτέ δεν ζεις, όχι μόνο στον εαυτό σου, αλλά και στους γύρω σου.

Και ναι… Είμαι από αυτούς τους ρομαντικούς, τους ονειροπόλους, πείτε με όπως θέλετε, που πιστεύω πως τον ΕΡΩΤΑ, με όλα τα γράμματα κεφαλαία, τον ζεις μία και μοναδική φορά (άντε και μια λανθάνουσα).

Ο Έρωτας ο αληθινός, ο ένας Έρωτας, είναι ισοπεδωτικός. Είναι καθηλωτικός και σε τυλίγει με τόση δύναμη στα φτερά του, που σε κάνει να πετάς και όχι να σέρνεσαι στα πατώματα. Ο Έρωτας ο ένας, ο αληθινός, έχει τόση δύναμη μέσα του, που γκρεμίζει όλα τα τείχη τού μέσα και του έξω σου. Του σωστού και του λάθους. Γιατί ο Έρωτας δεν είναι ποτέ λάθος. Ποτέ. Ο Έρωτας είναι επαναστάτης. Και όποιος τον νιώσει, γίνεται κι αυτός το ίδιο. Επαναστάτης κι εκείνος!

Ο Έρωτας, ο αληθινός Έρωτας, ο ένας Έρωτας, είναι η προέκταση της ψυχής, της καρδιάς, του κορμιού και του μυαλού σου. Δεν μπορείς χωρίς να τον έχεις, δεν αντέχεις να τον αφήσεις και να συμβιβάσεις τη ζωή σου με τίποτα λιγότερο.

Ο Έρωτας ο αληθινός, ο ένας Έρωτας είναι αυτός που θα σε κάνει να καταλάβεις τι δεν ήταν ό,τι μέχρι να τον βρεις ζούσες… Θα σε πάρει από το χέρι και θα σε μάθει να τον ζεις για μία και μοναδική φορά… Αν του αφεθείς και τον νιώσεις να καίει μέχρι και το τελευταίο χιλιοστό της ύπαρξής σου, ναι, θα κρατήσει για πάντα. Κι αν σταθείς τυχερός και τον συναντήσεις, μη χάσεις την ευκαιρία να τον ζήσεις… Επιλογή σου να τον αφήσεις να σου φύγει και να μείνεις συμβιβασμένος με ό,τι σου προσφέρει η εκάστοτε σιγουριά σου.

Ωστόσο μην ξεχνάς ποτέ πως η μεγαλύτερη εξύμνηση του Έρωτα είναι για το μεγαλείο του και όχι για την αδυναμία του…

Πηγή

Ανήμερα του έρωτα – Γιάννης Πάριος & Χάρης Βαρθακούρης

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Κώστας Κρομμύδας είναι απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Συμμετείχε στον τρίτο και τέταρτο κύκλο της σειράς The Durrells. Είναι ιδιαίτερα αγαπητός από το κοινό για την πορεία του στον χώρο του θεάματος, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει γνωρίσει την επιτυχία και ως συγγραφέας υπηρετώντας με ήθος την ελληνική λογοτεχνία . Τον Μάιο του 2012 εκδόθηκε το πρώτο ­βιβλίο του, Μπαμπά, Mεγάλωσέ με, του ­οποίου η αναθεωρημένη και επικαιρο­ποιημένη έκδοση κυκλοφόρησε ξανά το 2021 από τις εκδόσεις Διόπτρα, και τον Μάιο του 2013 το πρώτο μυθιστόρημά του, Η Ζωή που Έλειπε (αγγλική έκδοση Cave of Silence). Τον Ιούνιο του 2014 εκδόθηκε το δεύτερο μυθιστόρημά του, με τίτλο Ογκρέσα. Ακολούθησε το Μη με Λησμόνει τον Μάιο του 2015 (αγγλική έκδοση Lake of Memories). Τον Μάιο του 2016 εκδόθηκε το βιβλίο του Ουρανόεσσα, το οποίο βραβεύτηκε το 2017 ως το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς στην κατηγορία «Ηρωίδα έμπνευση» (αγγλική έκδοση Dominion of the Moon). Τον Μάιο του 2017 εκδόθηκε το μυθιστόρημα με τίτλο Φως μέσα στη Θύελλα (αγγλική έκδοση Athora), ενώ το 2018 κυκλοφόρησε το Μυρωδιά από Σανίδι, το 2019 το Μια Νύχτα Ακόμη και το 2020 η Εβόρα. Όλα τα μυθιστορήματά του βρίσκονταν στην τελική δεκάδα του διαγωνισμού βιβλίου των Public. Παραδίδει μαθήματα συγγραφής (Master Class) και «δημόσιου λόγου-public speech». Αρθρογραφεί σε sites, εφημερίδες και περιοδικά και είναι αρκετά ενεργός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου μπορείτε και να τον ακολουθήσετε αρχικά στην επίσημη ιστοσελίδα του kostaskrommydas.gr καθώς επίσης και στους προσωπικούς του λογαριασμούς στο Facebook , το Twitter και το Instagram.

Νένα Ευθυμιάδου

image_print

CityVibes.gr

Read, Listen, Feel

Current track

Title

Artist


 



Current show

M for Mike

21:00 22:59









 



Current show

M for Mike

21:00 22:59