Η τύχη στην ώρα της…
Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι από εμάς ελπίζουμε ότι με τον χρόνο θα μάθουμε να βλέπουμε καλύτερα, να διακρίνουμε το κατάλληλο και το ακατάλληλο. Σίγουρα δεν ωριμάζουμε από την μία μέρα στην άλλη, αλλά έστω και μια μικρή αλλαγή κάθε μέρα στον τρόπο σκέψεις θα ήταν ένα βήμα μπροστά. Κάθε φορά όμως που θεωρούμε ότι πήραμε την σωστή απόφαση, πρέπει να παραδεχτούμε ότι όντως ήταν η σωστή απόφαση, αλλά για την δεδομένη χρονική στιγμή, δεν σημαίνει ότι και στο τώρα θα ήταν σωστή.
Όπως και η ζωή μας, έτσι και οι αποφάσεις μας είναι όλα στο τώρα. Ακόμη και αν μια απόφαση έχει παρθεί για μακροχρόνια απόδοση, το γεγονός ότι η απόφαση πάρθηκε τώρα, αυτό δεν αλλάζει. Για αυτό άλλωστε λέμε και επιμένουμε στο να ζούμε το σήμερα, γιατί το αύριο όσο κοντά και αν φαίνεται είναι πολύ μακριά. Βρίσκεται 1.440 λεπτά μακριά, στα οποία αυτά λεπτά η ζωή μπορεί να αλλάξει 365 μοίρες, χρόνος που για το μυαλό ενός απλού ανθρώπου δεν είναι αρκετός να επεξεργαστεί ή και να αποδεχτεί απότομες αλλαγές.
Αρκετοί άνθρωποι όμως, όπως εκείνοι που βρήκαν τον εαυτό τους και ξέρουν τι ψάχνουν, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να δουν τις ευκαιρίες που τους δίνονται σε καθημερινή βάση, αρπάζοντάς τες στην ώρα τους, χωρίς καμία καθυστέρηση. Σε αντίθεση με άλλους που χαθήκαν μέσα στις σκέψεις τους και έχασαν ευκαιρίες, επειδή απλά κοιτούσαν αλλού. Πολλές φορές αυτό που ψάχνουμε είναι μπροστά στα μάτια μας, και εμείς το ψάχνουμε στα αστέρια. Υπάρχουν φορές όμως που μπορεί να βρεθήκαμε σε κάποιο σταυροδρόμι και η επιλογή που κάναμε να έδειχνε ότι αφήσαμε μια ευκαιρία να χαθεί, γιατί άλλα ήταν τα πιστεύω μας την συγκεκριμένη στιγμή. Σαν την κλασική έκφραση, αν χάσεις αυτό το τρένο, δεν ξέρεις αν θα περάσει άλλο. Εγώ πάντα ήθελα όμως να πιστεύω ότι πάντα θα υπάρχει επόμενο, γιατί αν όντως θα ήμασταν έτοιμοι για εκείνο, η επιβίβαση θα ήταν μια τελείως μηχανική αντίδραση, χωρίς καμία περαιτέρω σκέψη ή ανάλυση πάνω σε ένα εκατομμύριο αν το ένα, αν το άλλο.
Όπως λέμε όλα έρχονται στην ώρα τους, έτσι και η κάθε ευκαιρία και η τύχη. Η διαφορά όμως είναι όταν πλέον είμαστε έτοιμοι, να μην αφήνουμε τον φόβο της προηγούμενης αναμονής να μας αποτρέψει να χάσουμε μια πραγματική ευκαιρία. Και εδώ έρχεται ο ρόλος της τύχης. Η τύχη αντίθετα με τις ευκαιρίες δεν έρχεται σε κάθε βήμα, είναι λίγο πιο περιορισμένη, και σίγουρα να έρθουν αυτές οι δύο έννοιες πακέτο, είναι τόσο σπάνιο, όσες και οι πιθανότητες να κερδίσεις τρείς φορές σε μια ζωή το τζόκερ.
Οπότε πως άραγε θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε όταν η τύχη μας χτυπάει την πόρτα, ώστε εμείς να είμαστε εκεί να της την ανοίξουμε διάπλατα, αφήνοντας από έξω όλα τα περιοριστικά μέτρα και τους τοίχους που χτίσαμε γύρο μας. Σίγουρα ο πλέον καχύποπτος και σκληρός τρόπος ζωής, ή καλύτερα ο ψεύτικος κόσμος, να μας δυσκολεύει καμιά φορά να δούμε καθαρά ολόκληρη την εικόνα, αλλά σίγουρα δεν μας αποτρέπει να αναζητάμε διαρκώς μόνο το καλό, τόσο μέσα μας αλλά και γύρο μας. Μπορεί κατά την γέννηση μας να μην χώσαμε το χέρι πολύ βαθιά στο βάζο της τύχης, αλλά σίγουρα όλοι μας έχουμε από λίγο, και αυτό το λίγο σίγουρα έρχεται όχι απλά όταν το έχουμε περισσότερο ανάγκη, αλλά και όταν είμαστε έτοιμοι να την δούμε και ας έχουμε τις αμφιβολίες μας.