Ήρθε η ώρα να μιλήσεις

Από παιδί θυμάμαι την μητέρα μου  και τον πατέρα μου να μου μιλάνε για την  ισότητα, όχι μόνο την φυλετική, αλλά και την εργασιακή. Μετά από τόσα χρόνια το θέμα του εκφοβισμού ανακυκλώνεται, οι ενέργειες όμως για την αντιμετώπιση του θέματος μένουν μόνος στις υποσχέσεις. Να είστε σίγουροι ότι θα παραμείνουν υποσχέσεις αν  οι παθόντες δεν μιλήσουν και αυτό το οφείλουν, πρωτίστως στον εαυτό τους και δευτερεύοντος για όλους τους υπόλοιπους που ακολουθούν και δεν χρειάζεται να έχουν την αντίστοιχη αντιμετώπιση. Σε αυτό το άρθρο θα εστιάσουμε κυρίως στις  εργασιακές διακρίσεις.

Δεν πέρασαν πολλές μέρες από  τότε που  η δήλωση της κυρίας Μπεκατώρου επανάφερε  το θέμα της παρενόχλησης  και των διακρίσεων στην επικαιρότητα. Μετά θέση πήρε η γνωστή ηθοποιός Ζέτα Δούκα που κατήγγειλε τον γνωστό θιασάρχη  Γιώργο Κιμούλη για βιαιοπραγία προς το πρόσωπο της και ακολουθήσαν πολλές άλλες ηθοποιοί και θα ακολουθήσουν. Είμαι σίγουρος ότι πολλές άλλες  γυναίκες σε επαγγέλματα που δεν προβάλλονται  έρχονται σε παρόμοια, για να μην πω χειρότερη θέση. Προσωπικά πιστεύω ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί αθέμητα μέσα προκειμένου να επιβληθεί σε έναν άλλο συνάδελφο του, εκμεταλλευόμενος την θέση εξουσίας που έχει. Αντίθετα, θα πρέπει να αποτελεί πρότυπο ώστε να βοηθήσει  και να παρακινήσει τα υπόλοιπα  μέλη της ομάδας για να πέτυχουν ένα κοινό στόχο. Για παράδειγμα, είμαι σερβιτόρος σε ένα εστιατόριο, τι θα ήταν προτιμότερο να έχω ένα αφεντικό  που θα ασκεί πάνω μου  λεκτική βία φωνάζοντας ή ένα αφεντικό που  θα μου μιλήσει  με όμορφο τρόπο τονίζοντας  μου τα σημεία που πρέπει να διορθώσω. Ο στόχος είναι κοινός,  να εξυπηρετηθούν οι πελάτες ο τρόπος αλλάζει. Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν την αποδοτικότητα και την παραγωγικότητά είναι και η ασφάλεια στο περιβάλλον εργασίας.

Από την  άλλη μεριά υπάρχουν και αυτοί που θα σου πούνε ότι πέρασαν τόσα χρόνια, άρα  το γεγονός αυτό πάει πέρασε. Μόνο που δυστυχώς αν  το αντιμετωπίσουμε  σαν κοινωνία έτσι, είναι σαν να παραδεχόμαστε το λάθος μας και να  αρνούμαστε να βρούμε λύση σε αυτό. Συνεπώς ας μην αναρωτιόμαστε  γιατί τώρα , να σκεφτόμαστε ότι είναι  χρέος μας να αλλάξουμε το τώρα και για τους επόμενους.

Ένα ακόμα ερώτημα που  για μένα είναι και το σημαντικότερο αφορά την  παρενόχληση που δυστυχώς στα αυτιά πολλών είναι μια έννοια οικία. Εδώ αξίζει να  αναφέρουμε  ότι η παρενόχληση δεν είναι μόνο η σεξουαλική  πράξη, αλλά και μια απλή  κίνηση ή εμμονή. Θα σας  δώσω ένα απλό παράδειγμα  που  μου το εξομολογήθηκε μία παλιά μου συμμαθήτρια. Δούλευε σε γνωστή αλυσίδα λιανικής, το ωράριο της ήταν μεταβλητό .Συνήθως δούλευε μαζί με ένα άλλο παλικάρι που ήταν λίγο μεγαλύτερος της, την πλησίασε αλλά αυτή του αρνήθηκε ευγενικά. Το αγόρι  αυτό επέμενε στέλνοντάς της μηνύματα ή  επιμένοντας να βγουν  έξω. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η παρενόχληση μπορεί να έχει διάφορες μορφές. Παρενόχληση είναι και  η μόδα του  revenge porn, που  το ένα μέλος από το ζευγάρι ανεβάζει  βίντεο ερωτικού περιεχομένου για εκδίκηση. Παρενόχληση είναι και  οι φωτογραφίες ακατάλληλου περιεχομένου   που στέλνουν αρκετά αγόρια σε κοπέλες που δεν γνωρίζουν. Ξέρετε ποιο είναι το κοινό σε όλα αυτά , ότι αν ρωτήσεις όλους αυτούς που  διέπραξαν την παρενόχληση θα  σου μιλήσουν ή για υπερβολικές αντιδράσεις από τα θύματα ή για πλάκα. Μόνο που  από  πότε έχει κάποιος το δικαίωμα να παίζει με την  ψυχολογία  ενός ανθρώπου.

Κλείνοντας, αν δούμε την θετική  πλευρά  της δημοσιοποίησης των  καταγγελιών αυτών είναι  η θέσπιση κώδικα δεοντολογίας και οι κόκκινες γραμμές που μπαίνουν στους ηθοποιούς. Αν νιώθεις και εσύ θύμα ,  η καλύτερη ώρα είναι τώρα, τώρα πρέπει να μιλήσεις.