Σπάνιο ψάρι από τα βάθη του Ειρηνικού ξεβράστηκε σε ακτή της Καλιφόρνια

Με το στόμα ορθάνοιχτο, αποκαλύπτοντας τα μυτερά, μαύρα δόντια του, το θαλάσσιο πλάσμα, που ξεβράστηκε στην Καλιφόρνια, μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από κάποια ταινία.

Όχι όμως. Το ψάρι πλάτους περίπου 45 εκατοστά, κατάφερε με κάποιον τρόπο να βγει από τα βάθη του Ειρηνικού και να φτάσει στις ακτές του Newport την περασμένη Παρασκευή.

Είναι ένα από τα περίπου τέτοια 300 είδη ψαριών που έχουν βρεθεί σε όλο τον κόσμο. Το Himantolophus groenlandicus, εντοπίστηκε στο κρατικό πάρκο Crystal Cove, από τον Ben Estes. Το περίεργο σε αυτό το δείγμα του ψαρού είναι η τέλεια διατηρημένη κατάστασή του.

«Ήξερα ότι ήταν ένα ασυνήθιστο εύρημα», είπε ο Estes στον Guardian για την ανακάλυψή του. Περιέγραψε τον εαυτό του ως τακτικό ψαρά στην παραλία αλλά είπε πως ποτέ στη ζωή του δεν έχει δει κάτι παρόμοιο.

«Δεν ξέρω αν κατάλαβε τις συνέπειες αυτού που βρήκε», δήλωσε η Jessica Roame, συντονίστρια της εκπαίδευσης στο Davey’s Locker Sportfishing & Whale Watching.

Ο οργανισμός ήταν από τους πρώτους που δημοσίευσαν φωτογραφίες από το ψάρι αυτό του Ειρηνικού στο Facebook και το Twitter, αφού ο Estes ειδοποίησε τις αρχές.

«Συμβαίνει όταν κάποιος περπατά να βρίσκει στην παραλία νεκρά πράγματα εδώ και εκεί, που απλά δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί. Το θέμα είναι ότι ήταν σχεδόν ανέπαφο. Από πόσο βάθος, πώς κατάφερε να φτάσει εδώ; »

Δεν υπάρχουν ακόμη απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, δήλωσε ο John Ugoretz του τμήματος ψαριών και θηραμάτων της Καλιφόρνιας.

Οι ερευνητές είναι απλά χαρούμενοι που βλέπουν αυτό το είδος, το οποίο συνήθως κατοικεί στη σκοτεινή υποβρύχια άβυσσο περίπου 1 χλμ σε βάθος από την επιφάνεια της θάλασσας. Σπάνια ανακτώνται τέτοια είδη από τα βάθη.

Αξιωματούχοι στην υπηρεσία κρατικών πάρκων της Καλιφόρνιας συνδέθηκαν με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της επαρχίας του Λος Άντζελες «με την ελπίδα ότι θα μεταφερθεί στη συλλογή τους», δήλωσε ο Ugoretz. Το μουσείο έχει μόνο τρία άλλα τέτοια είδη στη συλλογή του, αλλά μόνο ένα από την Καλιφόρνια και κανένα δεν είναι σε τόσο καλή κατάσταση.

Παρόλο που σπάνια συναντώνται, τα ψάρια αυτά είναι από τα πιο γνωστά πλάσματα των βαθέων υδάτων. Τα ακανθωτά δόντια τους, αν και απειλητικά, χρησιμεύουν περισσότερο για να παγιδεύσουν παρά να καταστρέψουν το θήραμα τους.

Σύμφωνα με την Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνια, το είδος αυτό παγιδεύει τα θηράματά του, που βρίσκονται σε βάθος ακόμα και 1 χλμ στη θάλασσα, δελεάζοντάς τα με τους φωσφορίζοντες λαμπτήρες τους, που λάμπουν υποβρύχια με τη βοήθεια βακτηρίων.

Ή τουλάχιστον αυτή είναι η τακτική των θηλυκών. Τα αρσενικά έχουν εξελιχθεί σε «σεξουαλικά παράσιτα» και έχουν πολύ μικρότερο μέγεθος. Αφού συνευρεθούν με τα θηλυκά, χάνουν όλα τα εσωτερικά τους όργανα – συμπεριλαμβανομένων των ματιών τους – και δεν έχουν παρά μόνο όρχεις. Το αρσενικό παρέχει σπέρμα με αντάλλαγμα τροφή.

Το πρώτο τέτοιο ψάρι βρέθηκε το 1833 στην Γροιλανδία, σύμφωνα με τους New York Times. Έκτοτε, οι περισσότερες από τις γνώσεις που αποκτήθηκαν, προήλθαν από τα λίγα νεκρά δείγματα που με κάποιον τρόπο κατέληξαν στην ακτή.

Αλλά τα τελευταία χρόνια, επιστήμονες και εξερευνητές βαθέων υδάτων μπόρεσαν να παρατηρήσουν τον κόσμο τους.

Σε μια υποβρύχια αποστολή του 2016, οι ερευνητές παρατήρησαν ένα ζευγάρι που γεννούσε για πρώτη φορά. «Ήταν καταπληκτικό», είπε ο Theodore W Pietsch, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ.

«Είναι υπέροχα πλάσματα που χρειάζονται την προσοχή μας και την προστασία μας».

Πηγή




Αντέχεις να ακούσεις την φωνή του ;

Ακούστηκε το κρακ. Και παραδίπλα ένα ακόμα. Για αρκετή ώρα επαναλαμβανόταν ο ήχος , χωρίς διακοπή. Περίμενα υπομονετικά , μέχρι να ακουστεί και στο δικό μου αβγό. Και ξάφνου, κάτι λαμπερό θόλωσε την όραση μου. Κάτι μεγάλο…και φωτεινό. Μετακινήθηκα , με δυσκολία και είδα μπροστά μου την θάλασσα. Το ωκεάνιο σπίτι μου. Ήξερα πως εκεί θα ήταν ασφαλές το μικροσκοπικό σώμα μου. Όυτε που πήρα είδηση , δύο γεροδεμένους τύπους που παίζανε με κάτι παράξενα αντικείμενα και με μια μπαλίτσα.-Πρόσεχε ρε μεγάλε, του φώναξα , καθώς επιχείρησε να πιάσει την μπάλα ,ποδοπατώντας εμένα φυσικά. Δεν με παρατήρησε. Στο πρόσωπο , φορούσαν κάτι παράξενο , κάτι μυστήριο. Έστρεψα το βλέμμα μου , γύρω γύρω. Μα πως δεν το είχα καταλάβει ; Όλοι φορούσαν αυτό το παράξενο αντικείμενο στο πρόσωπο τους. Δεν ήξερα ακριβώς με τι μοιάζει. Κάποιο κόσμημα ίσως.

Και εκεί με σκούντηξε ένα από τα αδέρφια μου.- Ώρα να φύγουμε , τι κάθεσαι και τους κοιτάς, με ρώτησε ειρωνικά. Αμέσως , βάλθηκα να κουνήσω τα πτερύγια μου. Μετά από αλλεπάλληλες κινήσεις , κατάφερα να μετακινηθώ. Στο δρόμο μου , συνάντησα κάτι που έβγαζε καπνούς. Έκανα να το δαγκώσω , νόμιζα πως ήταν τροφή. Με σταμάτησε η φωνή μιας άλλης χελώνας, λίγο μεγαλύτερης από εμένα.

-Τι θαρρείς πως κάνεις ; Δεν βλέπεις πως βγάζει καπνούς ; Το έχουν οι άνθρωποι αυτό στο στόμα τους , νομίζεις πως είναι για καλό; 

– Τι θα πει άνθρωποι ; Τι είναι αυτό ;

– Τους βλέπεις όλους αυτούς που κάθονται στην πλαζ ; Αυτοί δεν είναι σαν εμάς. Δεν έχουν πτερύγια , μα μόνο κάτι παράξενα μακρόστενα πράγματα , που τα χρησιμοποιούν για όλες τους τις δουλειές . Με αυτά χαιρετάνε ο ένας τον άλλον , μιλάνε , πίνουν νερό και κολυμπάνε. Με αυτά κρατούν και αυτό που πήγες να δαγκώσεις. Έχω ακούσει πως το πετάνε , όταν τελειώσει , μα για εμάς τις χελώνες , για καλό δεν είναι.

– Και τούτο δω το παράξενο πράγμα που φοράνε στο στόμα τους τι είναι; Πριν προλάβω να ολοκληρώσω , είχε φύγει. Είχα μείνει πολύ πίσω , σε σχέση με τους άλλους και βάλθηκα να τους φτάσω. Συνάντησα και άλλα αντικείμενα στο διάβα μου . Άσπρα χάρτινα πράγματα με μια καφέ ουσία στο εσωτερικό , ή τέλος πάντων ό,τι είχε απομείνει από εκείνη. Και ύστερα χαρτάκια . Και άλλα χαρτάκια . Μα πόσα αφήνουν εδώ στην άμμο , αυτοί οι άνθρωποι τέλος πάντων ; Δεν σκέφτηκαν καθόλου πως μπορεί να περάσω εγώ και άλλες πόσες χελώνες από δω ; Η μήπως δεν ξέρουν για εμάς ;

Και ώσπου να σκεφτώ παραπάνω, για το αν οι άνθρωποι ήξεραν ότι σε εκείνο εκεί το μέρος υπήρχαν χιλιάδες αβγά με ασήμαντα πλάσματα σαν εμάς , λύθηκε η απορία μου . Ξεπήδησε πιο δίπλα μια ταμπέλα με την φωτογραφία μου. Διάσημος είμαι και με έχουν σε επιγραφή , σκέφτηκα. Πρέπει να είχα κάνει κάτι σπουδαίο! Γράμματα ανθρώπινα ήταν από κάτω , δεν καταλάβαινα τι έλεγε. Μια ψηλή κοπέλα , που τριγύρω της είχε μαζέψει και άλλους ανθρώπους βρισκόταν ακριβώς σε εκείνο το σημείο και εξηγούσε κάτι σχετικό με μένα. Την άκουσα να λέει :Η χελώνα Καρέτα-Καρέτα θεωρείται είδος προς εξαφάνιση. Ο θόρυβος από τα ξενοδοχεία και τις ταβέρνες τρομάζει τις θηλυκές χελώνες,  τα φώτα αποπροσανατολίζουν τα μικρά χελωνάκια, ενώ τα οχήματα, οι ομπρέλες για τον ήλιο και οι ξαπλώστρες συμπιέζουν την άμμο προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στις φωλιές με τα αυγά. Ώστε μας ήξεραν τελικά. Δεν καταλάβαινα τι έλεγε , όμως από τον τρόπο που κουνούσε τα μακρόστενα πτερύγια , που έχουν όλοι οι άνθρωποι , έπρεπε να ήταν άκρως σημαντικό ! Ένας από αυτούς ξεμάκρυνε από το σημείο και έριξε το παράξενο αντικείμενο που είχε στο πρόσωπο του , στην θάλασσα. Στην αρχή πανικοβλήθηκα , καθώς θυμήθηκα πως έπρεπε να ακολουθήσω τα άλλα αδέρφια μου που είχαν πια φτάσει στο τέλος της αμμουδιάς και ετοιμαζόντουσαν να τους πάρει το κύμα. Και ύστερα σκέφτηκα , μα τι καλός,  ρίχνει το φαγητό του στην θάλασσα για να μπορέσουμε και εμείς να επιβιώσουμε ! Τελικά, ίσως να μην είναι τόσο κακοί οι άνθρωποι…

Με τα χίλια ζόρια , έφτασα επιτέλους στο νερό. Είχε βραδιάσει πια. Μα πόσα λαμπερά αντικείμενα έχει ο χώρος ! Μερικά κάνουν θόρυβο και πηγαινοέρχονται σε έναν μεγάλο δρόμο. Θα ήθελα να τα εξερευνήσω , κάποτε . Ίσως…. όταν ξαναγυρίσω. Όταν μπήκα στο νερό, ένιωσα σαν να έφτασα επιτέλους στο σπίτι μου. Ησυχία και ηρεμία , σε ολόκληρο τον ωκεανό δεν ακουγόταν τίποτα . Πως την αντέχουν οι άνθρωποι , τόσο φασαρία , μου λες ; Έπρεπε να βρω τα αδέρφια μου τώρα , την μάνα μου , κάποιον δικό μου . Και τροφή. Η πείνα μου υπενθύμιζε συνεχώς να κουνάω τα πτερύγια μου για να μπορέσω να βρω κάποια μέδουσα , που τόσο είχα την ανάγκη να φάω. Το ασταμάτητο κολύμπι μου , διέκοψε η σκιά ενός αντικειμένου. Επιτέλους , τροφή ! Όσο πλησίαζα , τόσο περισσότερο μου φαινόταν γνωστό εκείνο το σχήμα. Αφού , κοντοζύγισα , συνειδητοποίησα ότι ήταν αυτό που είχε πετάξει στην θάλασσα , εκείνος ο άνθρωπος ! Μα πως ήξερε τι ακριβώς τρώω ; Ήταν ακριβώς , σαν μια μέδουσα , δεν μπορούσα να δω διαφορές. Με μπέρδεψε , όμως. Έπρεπε τελικά να το δαγκώσω; Η πείνα δεν άφησε περαιτέρω ερωτήσεις. Προσπάθησα να το καταπιώ. Σαν κάπως βαρύ να ήταν .Ξάφνου , ένιωθα να πνίγομαι . Τα πλοκάμια αυτού του αντικειμένου τυλίχτηκαν με γρήγορο τρόπο , γύρω από τον λαιμό μου. Μα τι συνέβαινε ; Πώς μπορεί η τροφή να σε προδώσει , τόσο απλά ; Συνειδητοποίησα πως δεν μπορούσα να κουνηθώ. Απελπισμένα , κούνησα τα μικρά μου πτερύγια , ζητώντας για βοήθεια. Κανένας τριγύρω . Αργά και βασανιστικά , περίμενα τον βέβαιο θάνατο . Άνθρωπε , γιατί το έκανες αυτό; 

Τα ζώα δεν διαθέτουν έναρθρο λόγο . Δεν μπορούμε όμως να αγνοούμε επιδεικτικά την δική τους πλευρά. Πάνω από το 70% έχουν βρεθεί  να έχουν καταπιεί πλαστικά. Απορρίμματα ανθρώπινων δραστηριοτήτων υπάρχουν σε όλους τους θαλάσσιους βιοτόπους, από τις παραλίες μέχρι τα πιο απομακρυσμένα σημεία των ωκεανών. Από όλους τους τύπους των θαλάσσιων απορριμμάτων τα πλαστικά είναι τα πιο προβληματικά και τα μεγαλύτερα σε ποσότητα. Τα πλαστικά μπορούν να μπουν στην τροφική αλυσίδα όταν τυχαία καταναλωθούν από θαλάσσιους οργανισμούς και το πρόβλημα είναι ότι εκεί μπορούν να απελευθερώσουν επικίνδυνες χημικές ουσίες. Οι ερευνητές μελέτησαν τα δεδομένα από τον θάνατο περισσότερων των χιλίων χελωνών και διαπίστωσαν ότι οι νεαρές χελώνες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στα πλαστικά. Σε περισσότερα από τα μισά νεογέννητα χελωνάκια και στο 25% των ελαφρώς μεγαλύτερων, βρέθηκαν κομμάτια πλαστικού στο στομάχι. Αντίθετα, η κατανάλωση πλαστικών φαίνεται πως ήταν η αιτία θανάτου στο 15% των ενήλικων χελωνών. Ο αριθμός των πλαστικών που καταναλώθηκαν κυμαίνεται από 1 έως 300. Οι μελετητές υπολογίζουν ότι 14 κομμάτια πλαστικού αυξάνουν την πιθανότητα θανάτου στο 50%. Μπορείς να βοηθήσεις και εσύ, πετώντας οτιδήποτε δεν σου είναι χρήσιμο , στον κάδο απορριμμάτων. Ένα σκουπίδι που πετάς , ένα θαλάσσιο ζώο που πεθαίνει. Αντέχεις ; 

Αριάδνη Εμμανουηλίδου




Ο Ειρηνικός γίνεται τόσο όξινος, που διαλύεται το κέλυφος των καβουριών

Ο Ειρηνικός Ωκεανός γίνεται πιο όξινος και τα καβούρια που ζουν στις παράκτιες περιοχές ήδη βιώνουν τις συνέπειες.

Εξαιτίας των χαμηλότερων επίπεδα pH στον οικότοπο του καβουριού στον Ειρηνικό Ωκεανό, τμήματα του κελύφους του λιώνουν, ενώ προκαλείται ζημιά στα αισθητήρια όργανά του, σύμφωνα με νέα μελέτη. Αν και τα αποτελέσματα αυτά δεν ήταν απρόσμενα, οι ερευνητές λένε ότι η ζημιά στα καβούρια είναι πρόωρη. Η οξύτητα δεν προβλεπόταν να τα βλάψει τόσο γρήγορα.

«Αν τα καβούρια επηρεάζονται ήδη, πρέπει να πραγματικά να βεβαιωθούμε ότι δίνουμε μεγαλύτερη προσοχή στα διάφορα στοιχεία της τροφικής αλυσίδας προτού να είναι πολύ αργά», επεσήμανε η επικεφαλής της έρευνας, Νίνα Μπένταρσεκ, επιστήμονας του Southern California Coastal Water Research Project.

Ο ωκεανός γίνεται πιο όξινος απορροφώντας περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, κάτι που ρίχνει το επίπεδο του pH στο νερό. Αυτό το φαινόμενο αλλάζει τις ακτές, αυξάνει τη θερμοκρασία της θάλασσας και την αλμυρότητα.

Το φαινόμενο δεν επηρεάζει μόνο τα καβούρια αλλά και στρείδια, αχιβάδες, πλαγκτόν. Όλα τους βασίζονται στα ίδια ανθρακικά ιόντα για να «χτίσουν» πιο δυνατό κέλυφος, όστρακο ή περίβλημα. Και βέβαια επηρεάζονται οι τοπικές οικονομίες. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο, πρέπει να μειωθεί το συνολικό αποτύπωμα άνθρακα, για να μειωθεί το διοξείδιο του άνθρακα που απορροφά η θάλασσα.

Πηγή




Βράζουν οι ωκεανοί: Αύξηση της θερμότητας ίση με 3,6 δισ. ατομικές βόμβες

Τρομακτικά είναι τα στοιχεία για την υπερθέρμανση του πλανήτη.
Οι ωκεανοί της Γης σημείωσαν νέο ιστορικό ρεκόρ θερμοκρασίας το 2019, ιδίως μεταξύ της επιφάνειας των νερών και βάθους έως 2.000 μέτρων, σύμφωνα με μία νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.

Οι επιστήμονες προειδοποίησαν ότι η θερμοκρασία των θαλασσών όχι απλώς ανεβαίνει αλλά η άνοδος επιταχύνεται συνεχώς. Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία, τα τελευταία δέκα χρόνια υπήρξαν τα πιο θερμά στην καταγεγραμμένη ιστορία για τις ωκεάνιες θερμοκρασίες, ενώ τα τελευταία πέντε χρόνια έχουν σημειωθεί διαδοχικά ρεκόρ.

Οι 14 ερευνητές από 11 επιστημονικά ινστιτούτα, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Λιλίνγκ Τσενγκ του Ινστιτούτου Ατμοσφαιρικής Φυσικής της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Advances in Atmospheric Sciences», υπολόγισαν ότι πέρυσι η μέση θερμοκρασία των ωκεανών ήταν περίπου 0,075 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μέσο όρο της περιόδου 1981-2010.

«Η ποσότητα θερμότητας που προσθέσαμε στους ωκεανούς του κόσμου κατά τα τελευταία 25 χρόνια ισοδυναμεί με 3,6 δισεκατομμύρια ατομικές βόμβες που έπεσαν στη Χιροσίμα», δήλωσε ο Τσενγκ. «Η άνοδος της θερμοκρασίας των ωκεανών είναι μη αμφισβητήσιμη και συνιστά περαιτέρω απόδειξη για την παγκόσμια υπερθέρμανση. Δεν υπάρχουν λογικές εξηγήσεις για αυτό το φαινόμενο πέρα από τις ανθρώπινες εκπομπές αερίων τύπων», πρόσθεσε.

Συγκρίνοντας την περίοδο 1987-2019 με την περίοδο 1955-1986, η μελέτη δείχνει μία αύξηση κατά περίπου 450% στην ταχύτητα ανόδου της θερμοκρασίας των ωκεανών, δηλαδή η θερμοκρασία των θαλασσών ανεβαίνει στην εποχή μας με υπερτετραπλάσιο μέσο ετήσιο ρυθμό από ό,τι πριν μερικές δεκαετίες.

«Είναι κρίσιμο να κατανοήσουμε πόσο γρήγορα αλλάζουν τα πράγματα. Η συντριπτική πλειονότητα της θερμότητας καταλήγει στους ωκεανούς. Και αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου που πρόκειται να ακολουθήσει», ανέφερε ο καθηγητής Τζον Άμπραχαμ του Πανεπιστημίου Σεντ Τόμας των ΗΠΑ.

Από το 1970 μέχρι σήμερα, πάνω από το 90% της θερμότητας λόγω της κλιματικής αλλαγής κατέληξε στους ωκεανούς, ενώ λιγότερο από 4% αύξησε τη θερμοκρασία στην ατμόσφαιρα και στην ξηρά. Όσο θερμαίνονται οι θάλασσες τόσο διαταράσσεται ο κύκλος του νερού στον πλανήτη μας, φέρνοντας περισσότερες πλημμύρες, καταιγίδες, ξηρασίες, πυρκαγιές και άλλα ακραία φαινόμενα, καθώς επίσης επιταχυνόμενη τήξη των παράκτιων πάγων.

Πηγή