Το άγχος είναι δεύτερη φύση μας και πώς να μην είναι άλλωστε όταν απ’ την ώρα που ξυπνάς μέχρι την ώρα που κοιμάσαι τρέχεις σαν τον Βέγγο. Γέμισε ο τόπος με αγχώδεις διαταραχές και η αλήθεια είναι πως κανείς δεν ξέρει πώς να τις διαχειριστεί.

Βλέπεις στην Ελλάδα ξέρουμε όλοι που να πάμε αν σπάσουμε ένα πόδι, ένα χέρι, ένα κεφάλι( κούφια η ώρα) αλλά κανείς δεν ξέρει πού να πάει όταν έχει άγχος που του δυσκολεύει την καθημερινότητα. Πλέον πολύς κόσμος πάσχει από κρίσεις πανικού. Στην πλειονότητά τους είναι νέοι άνθρωποι, στις πλάτες των οποίων έχει πέσει το βαρύ φορτίο που ονομάζεται κρίση.

Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, είναι ικανοί να βιώσουν μια κρίση πανικού. Είναι ξαφνική κι αιφνίδια η επίσκεψή της και δε λογαριάζει ευγένειες στο χρόνο που θα αποφασίσει να στρογγυλοκάτσει δίπλα σου. Είναι αναιδής και τρομακτική, ανάθεμα την.

Άτομα που βιώνουν πανικό βρίσκονται συνεχώς σε εγρήγορση. Η καρδιά τους βαράει ταμπούρλο και η ανάσα τους βγαίνει κοφτή σαν να έχουν τρέξει χιλιόμετρα. Βρίσκονται συνεχώς κάτω από ένα καθεστώς τρόμου. Ανάλογα με το σημείο που τους έτυχε η πρώτη τους κρίση μαθαίνουν να αποφεύγουν μέρη που μπορεί να τους κάνουν να νιώσουν άβολα και να επιδεινώσουν την κατάστασή τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να απομονώνονται και να κλείνονται στην ασφάλεια του σπιτιού τους και των οικείων τους.

Μην βιαστείς να τους κρίνεις. Η αλήθεια είναι πως δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα να συναναστρέφεσαι άτομα που το βιώνουν. Δεν ξέρουν τι θέλουν και πως το θέλουν. Στην πραγματικότητα δεν φταίνε ούτε οι ίδιοι. Απλά φοβούνται πολύ και δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν αυτό που τους χτύπησε την πόρτα. Θέλουν απελπισμένα να νιώσουν πως είναι ασφαλείς, πως τους καταλαβαίνεις και πως θα είσαι εκεί να τους προστατεύεις από κάθε πιθανό κίνδυνο.

Κίνδυνος: λέξη κλειδί. Παντού βλέπουν κίνδυνο. Παντού νιώθουν ευάλωτοι κι αδύναμοι. Ακόμη και όταν βρίσκονται σε ασφαλές για εκείνους περιβάλλον η αίσθηση του φόβου μπορεί να τους αποσυντονίσει τελείως. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι τρελοί. Έχουν απόλυτη επίγνωση του γεγονότος πως οι φόβοι τους είναι παράλογοι. Ξέρουν πως δεν θα λιποθυμήσουν, πως δεν θα πεθάνουν, πως δεν είναι αληθινό το αίσθημα που βιώνουν. Κι όσο το εξηγούν με τη λογική τόσο θυμώνουν που δεν μπορούν να ξεφύγουν από αυτή την έμμονη σκέψη που τους ακολουθεί όλες τις ώρες της μέρας.

Οι κρίσεις θέλουν υπομονή, αντοχή και συμπαράσταση. Δε θέλουν εκφράσειςτου τύπου: «είσαι δυνατός, πάντα ήσουν, τι στο καλό έπαθες, ηρέμησε κι όλα θα γίνουν». Δεν είναι πονοκέφαλος για να ξεφύγεις από αυτές. Είναι ο τρόπος που βρίσκει ο εαυτός σου να σου φωνάξει πως τον ζορίζεις, πως κάτι κάνεις λάθος, πως θέλει να τον ακούσεις. Θέλει θεραπεία και ειδικό. Θέλει να δώσεις χρόνο και κόπο. Να εκτεθείς σε αυτά που φοβάσαι και να τα απομυθοποιείς σιγά-σιγά σαν να μαθαίνεις να περπατάς σαν πρώτη φορά. Θέλει αγάπη.

Ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνεις τι περνάει ο άλλος απέναντί σου μην τον χλευάσεις. Μάθε να ακούς και να συμπονάς. Αυτός έχει ένα βάσανο που εύχεται να μη σου συμβεί ποτέ. Αυτός νευριάζει που οι άλλοι συνεχίζουν τη ζωή τους κι εκείνος δεν μπορεί. Αυτός ξαγρυπνάει γιατί δεν μπορεί να αποκοιμηθεί απ’ το άγχος όταν εσύ ροχαλίζεις του καλού καιρού.

Το χειρότερο που μπορείς να κάνει σε όποιον πάσχει από αγχώδη διαταραχή είναι να μη σταθείς στο πλευρό του, να μην δείξεις κατανόηση και σεβασμό σε αυτό που περνάει. Άλλωστε, όπως είπαμε η κρίση πανικού χτυπάει παντού και δεν κάνει εξαιρέσεις.

Κι εύχομαι να μην χτυπήσει ποτέ τη δική σου πόρτα.

Γράφει η Κατερίνα Χήναρη

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου

Οι εγκέφαλοι των παιδιών αναπτύσσονται σε «εκτοξεύσεις» που ονομάζονται κρίσιμες περίοδοι. Η πρώτη συμβαίνει γύρω στην ηλικία των 2 και η δεύτερη εμφανίζεται κατά την εφηβεία.

Η πρώτη κρίσιμη περίοδος ανάπτυξης του εγκεφάλου αρχίζει γύρω στην ηλικία των 2 και καταλήγει γύρω στην ηλικία των 7, διότι κατά την περίοδο αυτή, μπορούν να τεθούν τα θεμέλια για μια ολιστική εκπαίδευση για τα παιδιά. Εκείνη την περίοδο, τα παιδιά μπορούν να μάθουν ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ζωής!

Οι πλούσιες εμπειρίες – από το παιχνίδι μέχρι τις τέχνες και τις σχέσεις-

διαμορφώνουν θεμελιωδώς την ανάπτυξη ενός μικρού παιδιού.

Οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς μπορούν να τονίσουν τις χαρές της προσπάθειας νέων δραστηριοτήτων και της μάθησης. Τα μικρά παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν τη διαδικασία μάθησης αντί να εστιάζουν στην απόδοση και γι’ αυτό πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά να καταλάβουν ότι τα λάθη είναι μέρος της μάθησης.

Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να αποφεύγουν να βάζουν ταμπέλες στα παιδιά ή να κάνουν καθολικές δηλώσεις σχετικά με τις ικανότητες τους.

Η πλήρως αναπτυγμένη προσωπικότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα παιδιά ηλικίας 2 έως 7 ετών. Πέρα από τη μάθηση, όμως, δεν πρέπει να αγνοήσουμε τη συναισθηματική νοημοσύνη.

Καταλήγοντας, θα ήθελα να τονίσω πως εάν η νοημοσύνη ορίζεται ως η ικανότητα μάθησης, τα παιδιά ηλικίας μεταξύ 2 και 7 ετών μπορεί να είναι οι πιο έξυπνοι άνθρωποι στον πλανήτη!!!

Αναστασία Κακλαμάνου

Μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, αλλά και ειδικά εστιασμένη σε μια κατάσταση που απασχολεί πολλούς ανθρώπους γύρω μας, μας παραχώρησε η κ. Παλιακούδη Δήμητρα.

Η Ψυχολόγος–Ψυχοθεραπεύτρια, με πολυετή εμπειρία στην Επιστήμη της Ψυχολογίας μας μίλησε για τις κρίσεις πανικού αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί κάποιος να απεμπλακεί από αυτές.

Παράλληλα αναφέρθηκε στην υπηρεσία της Online Ψυχοθεραπείας που παρέχει η ίδια, ενώ τόνισε το πόσο σημαντικό είναι για έναν επαγγελματία να έχει παρουσία στο διαδίκτυο.

Ποια είναι όμως η κ. Δήμητρα Παλιακούδη? Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ανατρέξετε στην ιστοσελίδα που διατηρεί η ίδια κάνοντας κλικ εδώ !

Τι είναι μια κρίση πανικού? Ποια είναι τα συμπτώματά της και πως μπορεί κάποιος να την αντιμετωπίσει και να βρει οριστική λύση στο πρόβλημα?

« Ως Κρίση Πανικού ορίζουμε μια αιφνίδια και απότομη κατάσταση, στην οποία μπορεί να επέλθει ένα άτομο και να βιώσει έντονο άγχος, έντονη ψυχολογική διέγερση με συνωδά σωματικά συμπτώματα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΑΝΙΚΟΥ:

– Ταχυπαλμία

-Κρύος ιδρώτας

-Τρέμουλο και ρίγη

– Δύσπνοια-Πόνος/ σφίξιμο στο στήθος

-Ναυτία

-Αδυναμία στα γόνατα

– Ζαλάδα

– Φόβος για το θάνατο

-Μούδιασμα

-Αποδιοργάνωση του νου

-Απώλεια αίσθησης ελέγχου από το ίδιο το άτομο

Συναισθήματα, όπως

-Φόβος

-Τρόμος

-Ανημποριά

-Απελπισία

-Γενικευμένο καταστροφικό άγχος

Εμφανίζονται από το πουθενά, χωρίς όμως να υπάρχει στην πραγματικότητα κάποια απειλή. Πολλοί περιγράφουν μια κρίση πανικού ως ένα επεισόδιο εμφράγματος, κάτι το οποίο όμως δεν υφίσταται. Μια κρίση πανικού μπορεί να ποικίλλει στη συχνότητα της και στο βαθμό έντασης της. Άτομα που βιώνουν μια τέτοια κρίση, αναφέρουν ότι έχει διάρκεια που ξεκινά από κάποια δευτερόλεπτα, έως λίγα λεπτά. Το άτομο νιώθει φοβερή εξάντληση και κούραση όταν αυτή έχει πλέον παρέλθει. Πολλά άτομα δεν καταφέρνουν να χαλαρώσουν ούτε στιγμή μετά από ένα τέτοιο γεγονός και βρίσκονται διαρκώς σε μια κατάσταση εγρήγορσης για την ενδεχόμενη επόμενη κρίση πανικού, η οποία μπορεί βέβαια να μην εμφανιστεί και ποτέ. Έτσι το άτομο ζει υπό μια πολιορκία φόβου αποφεύγοντας δραστηριότητες και ψυχαγωγία μήπως βιώσει πάλι μια τέτοια κατάσταση και μη ξέροντας πώς να την αντιμετωπίσει. Δημιουργείται ουσιαστικά ένας φαύλος κύκλος, όπου το άτομο νιώθει εγκλωβισμένο και φοβισμένο. Μένει άπραγο, γιατί ακριβώς δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί την κατάσταση.

Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού, είναι η Γνωστικό-Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία και η φαρμακευτική αγωγή. Αυτές οι θεραπευτικές προσεγγίσεις μπορούν να συνδυαστούν ή να επιλεγεί η μια εκ των δύο ανάλογα με τις επιθυμίες και την κρίση του θαραπευόμενου. Το αν βρεθεί οριστική λύση στο πρόβλημα εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως τη συνεργασία που θα έχει ο θεραπευόμενος με τον θεραπευτή, τη θέληση του ατόμου να εφαρμόσει τις τεχνικές και τις οδηγίες του θεραπευτή και τη θετική διάθεση που θα επιδείξει ο θεραπευόμενος κατά την όλη διαδικασία.»

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Γνωστικό-Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία μπορείτε να ανατρέξετε εδώ

Οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας (πολλές υποχρεώσεις), αλλά και οι δύσκολες συνθήκες εργασίας πολλές φορές (εξαντλητικά ωράρια εργασίας, εργασιακό περιβάλλον με πίεση), οδηγούν σε μια κρίση πανικού?

« Σαφέστατα όλοι οι παράγοντες που περιγράφηκαν στην ερώτηση, συμβάλλουν στο να υπάρχει πρόσφορο έδαφος για να δημιουργηθεί και να εκδηλωθεί μια κρίση πανικού.

Το στρεσάρισμα που βιώνει ένα άτομο από τις προαναφερθείσες  συνθήκες είναι πολύ έντονο και πολλές φορές ασυναίσθητο. Δηλαδή δεν διακρίνεται και  κατανοείται συνειδητά από το άτομο.

Το στρες ενεργοποιεί τον μηχανισμό του καταστροφικού άγχους και έτσι το συσσωρευμένο άγχος μη βρίσκοντας τρόπο να αντιμετωπιστεί με άλλο τρόπο, δημιουργεί όλες τις ιδανικές συνθήκες για να εκδηλωθεί μια κρίση πανικού με όλα ή κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα.

Ουσιαστικά, μια κρίση πανικού αποτελεί ένα προειδοποιητικό σήμα, όπου το σώμα ¨φωνάζει¨ στο άτομο ότι δεν αντέχει πλέον αυτό το φορτίο και θέλει έτσι να κινητοποιήσει το άτομο να βρει λύσεις και τρόπους, ώστε να αντιμετωπίσει αυτή τη βεβαρημένη κατάσταση που βιώνει καθημερινά και ακινητοποιεί το ίδιο το άτομο. »

Παρέχετε και τη δυνατότητα της Online Συμβουλευτικής ψυχοθεραπείας. Ποια τα πλεονεκτήματα που προσφέρει μια τέτοια υπηρεσία σε κάποιον που θέλει να έχει μια συνεδρία μαζί σας?

«Μια συνάντηση με ζωντανή παρουσία είναι πάντα πολύ καλύτερη, αλλά επειδή κάποιες φορές διάφοροι παράγοντες την κάνουν να μοιάζει ανέφικτη, είναι δυνατόν μια συνεδρία να πραγματοποιηθεί και μέσω του Υπολογιστή. 

Σε μια Online συνάντηση μπορούν εξίσου αποτελεσματικά και περιεκτικά να συζητηθούν όλα τα θέματα που ανησυχούν το άτομο και του προκαλούν ταραχή.

Κάποιος μπορεί να επιλέξει την Online Ψυχοθεραπεία όταν:

• Όταν υπάρχει απόσταση μεταξύ της Οικίας σας και του Γραφείου μου και δεν υπάρχει η δυνατότητα να προσέλθετε εύκολα και γρήγορα σε αυτόν.
• Όταν θα προκύψει ένα έκτακτο ζήτημα που θα χρήζει άμεσης συζήτησης.

Επιπροσθέτως

• Υπάρχει οπτική εικόνα, όπου θα μπορεί να βλέπει ο ένας τον άλλον και δεν είναι τόσο απόμακρη όσο μια τηλεφωνική επικοινωνία.
• Υπάρχουν πολλές εφαρμογές (Viber, Messenger, Skype), που μπορεί να συνδεθεί κάποιος εύκολα και γρήγορα και να τις χειριστεί με μια σχετική άνεση.
• Είναι ευεργετικές και αποτελεσματικές στο να προσφέρουν λύσεις και ανακούφιση σε δύσκολες καταστάσεις που χρήζουν άμεσης παρέμβασης. »

Πόσο σημαντικό είναι πλέον για έναν επαγγελματία να έχει παρουσία στο διαδίκτυο και πόσο αυτό μπορεί να βοηθήσει την επιχείρησή του?

« Το να έχει ένας επαγγελματίας παρουσία στο διαδίκτυο, πιστεύω ότι είναι άκρως σημαντικό.

Σε μια εποχή όπου ο άνθρωπος κατακλύζεται από πληροφορίες που ως επί το πλείστον προέρχονται από το διαδίκτυο και ο ίδιος αφιερώνει κατά μέσο όρο 2-4 ώρες σε αυτό, είναι εύκολο να εννοηθεί ότι το διαδίκτυο υπερτερεί, όταν κάποιος θα κάνει την έρευνα του για να αναζητήσει την υπηρεσία του Ψυχολόγου.

Παλαιότερα υπήρχε η μέθοδος του ¨από στόμα σε στόμα¨ όταν επιθυμούσε να επισκεφτεί κάποιον επαγγελματία. Σήμερα αυτή η κατάσταση έχει αλλάξει ριζικά.

Αν και ισχύει ακόμη αυτή η μέθοδος, το άτομο επιθυμεί πλέον να ασχοληθεί ενεργά με την εύρεση του επαγγελματία που θέλει να επισκεφτεί.

Θέλει να συλλέξει περισσότερες πληροφορίες, να επεξεργαστεί το βιογραφικό του, τη σταδιοδρομία του, το πώς παραθέτει κάποιες πληροφορίες για τον εαυτό του και την επιστημονική προσέγγιση που ακολουθεί.

Ο επαγγελματίας από την άλλη επιτυγχάνει πολύ καλά αποτελέσματα εάν δημιουργήσει έναν ολοκληρωμένο, εμπεριστατωμένο και απλό τρόπο προβολής του.

Συνεπώς, αφήνεται να εννοηθεί, ότι ο επαγγελματίας που επιθυμεί να αποδώσει στο μέγιστο τις γνώσεις και δεξιότητες του, οφείλει να στραφεί στο διαδίκτυο και μέσα από αυτό να συστηθεί στους ανθρώπους που κάνουν την έρευνα τους, ώστε να επιτευχθεί ένα πρώτο βήμα αλληλεπίδρασης , το οποίο θα είναι πολύ ωφέλιμο και βοηθητικό και για τις δυο πλευρές αυτής της αλληλεπίδρασης. »

Πανδημία, πόλεμος, κλιματική αλλαγή, οικονομική κρίση – το 2022 σίγουρα δεν είναι μία εύκολη χρονιά. Περνάμε ατέλειωτες ώρες στις οθόνες μας, διαβάζοντας άσχημα νέα και, αντί να σταματάμε, συνήθως μπαίνουμε όλο και πιο βαθιά στη λαγουδότρυπα. Αυτό έχει oρισμό και όνομα – είναι «η αδιάκοπη ανάγνωση δυσάρεστων ειδήσεων», λέγεται doomscrolling, ο εγκέφαλός μας το λατρεύει και έχει τεράστια επίδραση στην ψυχολογία μας.

Το doomscrolling μας επηρεάζει χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Μας προκαλεί άγχος και κατάθλιψη, εξάντληση από όλα τα τραγικά γεγονότα γύρω μας. Αισθανόμαστε ανήμποροι να ελέγξουμε τις καταστάσεις και καταλήγουμε όλο και πιο δυστυχισμένοι, κάθε μέρα που περνά.

Τι μας συμβαίνει;

Τα επίπεδα της σεροτονίνης, την οποία πολλοί γνωρίζουμε ως ορμόνη της ευτυχίας, πέφτουν σημαντικά και αυξάνεται η πιθανότητα να αντιμετωπίσουμε κατάθλιψη ή αγχώδη διαταραχή. Αποκτούμε υπερβολική ενσυναίσθηση και αφήνουμε κάθε άσχημο που συμβαίνει στον κόσμο να επηρεάσει την ευεξία μας, οι αρνητικές σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό μας και βυθιζόμαστε στο σκοτάδι. Κι όσο περισσότερο μένουμε σε αυτήν την κατάσταση, τόσο τη συνηθίζουμε και βρισκόμαστε κολλημένοι σε αδιέξοδο.

Πώς σταματάμε;

Το σημαντικό είναι να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει πρόβλημα, ότι η συνήθειά μας είναι, στην πραγματικότητα, βλαβερή για την ψυχική μας υγεία και η επιθυμία μας να ενημερωνόμαστε για όλες τις εξελίξεις, καταλήγει τοξική.

Όταν συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει, δεν έχουμε παρά να βάλουμε όρια στον εαυτό μας. Ίσως μας επιτρέψουμε να διαβάζουμε ειδήσεις για 15 μόνο λεπτά την ημέρα, ή να επικεντρωνόμαστε στα θετικά νέα.

Ψυχολόγοι προτείνουν να διαβάζουμε έστω τρεις χαρμόσυνες ειδήσεις, να τις σημειώνουμε σε ένα χαρτί και να τις κοιτάμε κάθε φορά που νιώθουμε να χανόμαστε.

Μία ακόμη καλή ιδέα, είναι να γίνουμε μέρος της λύσης των προβλημάτων που τόσο μας βαραίνουν. Για παράδειγμα να συμμετάσχουμε ως εθελοντές σε οργανισμούς που συγκεντρώνουν τρόφιμα για Ουκρανούς πρόσφυγες.

Κι αν τίποτα δε λειτουργεί, οι ειδικοί ψυχικής υγείας αναλαμβάνουν να δώσουν χρήσιμες συμβουλές για να αναθεωρήσουμε την παρούσα πνευματική μας κατάσταση και να επέλθει η ψυχική ανάταση και αισιόδοξη ματιά απέναντι στην ζωή.

Όταν η ενημέρωση γίνεται εμμονή και η θλίψη, κανονικότητα, είναι απαραίτητο να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου

«Να είσαι ο εαυτός σου» λένε. Τι σημαίνει αλήθεια;

Λογικά να είσαι πρωτότυπο, όχι αντίγραφο, όχι δεύτερης κατηγορίας εκδοχή κάποιου άλλου. Να τιμάς τη μοναδικότητά σου.

Βέβαια κάποιοι δεν ήθελαν να υπάρχουν στην κοινωνία άνθρωποι ξεχωριστοί, διαφορετικοί, πολύχρωμοι.

Φρόντισαν λοιπόν να γαλουχήσουν τις γενιές με πρότυπα.

Βομβάρδισαν με πλύση εγκεφάλου, ώστε να χαθεί η ατομικότητα, η ιδιαιτερότητα του καθενός, και να δημιουργηθούν μάζες.

Έτσι χτίστηκε μια κοινωνία με ανθρώπους κατακερματισμένους.

Η ανάγκη αποδοχής από τους άλλους, μας έκανε είτε να θέλουμε να είμαστε ΣΑΝ κάποιον άλλο, είτε να προβάλλουμε μόνο το φωτεινό μας κομμάτι.

Μα πώς θα μας αποδεχθούν οι άλλοι, αν δεν αποδεχθούμε εμείς πρώτα τον εαυτό μας;

Αν το φωτεινό μας κομμάτι αντιπροσωπεύει τις ποιότητες που σχετίζονται με την Αγάπη, τότε αυτό σημαίνει ότι η αγάπη ξέρει και να αποδέχεται, και να συγχωρεί.

Ποιον; μα τα σκοτεινά κομμάτια μέσα μας.

Γιατί η αγάπη δεν εξορίζει.

Τι σημαίνει τελικά να είσαι ο εαυτός σου;

Σκέφτομαι.

Να είσαι αυθεντικός. Και να είσαι ειλικρινής, απέναντι σε σένα πρώτα.

Να είσαι ολόκληρος.

Η ανθρωπότητα έχει πήξει από τεμαχισμένες τηλεκατευθυνόμενες προσωπικότητες.

Έχει ανάγκη από ολοκληρωμένες μονάδες.

Γιώργος Βασιλορεΐζης

Κοινωνιολόγος με master στις Επιστήμες της Αγωγής. Πτυχιούχος Ανωτέρων Θεωρητικών στη Μουσική, με σπουδές σε βιολί και πιάνο.

Πηγή

Αναγνωρίζοντας ποιες σχεσιακές δυναμικές βλάπτουν την ψυχική μας υγεία μπορούμε να πάρουμε αποφάσεις και να προστατεύσουμε τον εαυτό μας.

Μπορεί μερικές φορές να συμβιβαζόμαστε στις σχέσεις με τους αγαπημένους μας, αλλά υπάρχουν ορισμένες συμπεριφορές που είναι σημαντικό να μην ανεχόμαστε ποτέ και σε καμία σχέση. Οι τοξικές συμπεριφορές στη σχέση δεν αφορούν μόνο τους καβγάδες ή τη ζήλια. Μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν πιο «λεπτές» ενέργειες που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο.

---

Για να καταλάβετε αν η σχέση σας είναι τοξική χρειάζεται να ξεκινήσετε με την επίγνωση. Το τι θεωρείται τοξικό σε μια σχέση μπορεί να εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της κουλτούρας σας, του τρόπου με τον οποίο μεγαλώσατε και του τρόπου με τον οποίο αυτές οι συμπεριφορές σας επηρεάζουν.

Ορισμένα σημάδια που δείχνουν ότι η σχέση μπορεί να είναι τοξική περιλαμβάνουν το:

– να μην αισθάνεστε ασφαλείς

– να εξαρτάστε συναισθηματικά και οικονομικά από τον σύντροφό σας

– να αισθάνεστε δυστυχισμένοι

– να φοβάστε να μιλήσετε

– να αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας

– να μην μπορείτε να λέτε ή να κάνετε πράγματα που θα θέλατε να κάνετε

Πολλές συμπεριφορές που είναι επιζήμιες στις σχέσεις έχουν να κάνουν με τη δύναμη και τον έλεγχο.

Ακολουθούν 7 τέτοιες τοξικές συμπεριφορές.

Gaslighting

Gaslighting είναι όταν κάνεις κάποιον να αμφισβητεί τη λογική του, τις εμπειρίες του και την πραγματικότητά του. Πρόκειται για μια από τις πιο συνηθισμένες μορφές συναισθηματικής χειραγώγησης και μια τοξική συμπεριφορά που δεν πρέπει να ανεχόμαστε. Παραδείγματα gaslighting: «Δεν συνέβη με αυτόν τον τρόπο. Το φαντάστηκες. Είσαι απλά πολύ ανασφαλής», «Ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο. Πάντα παίρνεις τα πράγματα με λάθος τρόπο».

Ταπείνωση

Η ταπείνωση είναι τοξική συμπεριφορά που μπορεί να έρθει με τη μορφή σκληρής κριτικής ή σαρκαστικών αστείων εις βάρος σας. Ενώ μερικοί σύντροφοι απολαμβάνουν τα παιχνιδιάρικα πειράγματα μεταξύ τους, τα σχόλια ή οι συμπεριφορές που πληγώνουν ή στοχεύουν στις ανασφάλειές μας μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από απλά πνευματώδη σχόλια.

Παραδείγματα ταπεινωτικών δηλώσεων: «Ω, πάντα το κάνεις αυτό! Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν παντρεύτηκα έναν ηλίθιο», Σοβαρά το φοράς αυτό; Δεν νομίζω ότι μπορείς καν να καθίσεις με αυτό. Συνέχισε να τρως αυτά τα μπισκότα», «Μην της δίνεις σημασία. Δεν έχει ιδέα».

Απομόνωση

Η απομόνωση δεν είναι πάντα τόσο προφανής. Μερικές φορές, μπορεί να συμβεί διακριτικά και προοδευτικά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Συχνά, όταν συμβαίνει, δεν το αντιλαμβάνεστε μέχρι να βρεθείτε αποκομμένοι από τους φίλους και την οικογένεια και χωρίς σύστημα υποστήριξης.

Μπορεί να παρατηρήσετε ότι ο σύντροφός σας έχει πάντα μια δικαιολογία για να λείπει από κοινωνικές εκδηλώσεις. Ίσως παραπονιέται ότι οι φίλοι σας είναι κακές επιρροές ή ότι νιώθει άβολα κοντά στην οικογένειά σας.

Σε άλλες περιπτώσεις, μπορεί να «ξεχάσει» ότι είχατε εκείνη την ειδική περίσταση και αντ’ αυτού να προγραμματίσει ένα ρομαντικό δείπνο την ίδια ώρα. Ίσως αρρωστήσει λίγο πριν πάτε να επισκεφθείτε την ξαδέλφη σας ή ξαφνικά χρειάζονται τη βοήθειά σας σε κάτι.

Σιωπηλός πόλεμος (stonewalling)

Το stonewalling είναι το κλείσιμο και η άρνηση επικοινωνίας. Το stonewalling αναφέρεται μερικές φορές ως σιωπηλή χειραγώγηση. Ορισμένοι σύντροφοι μπορεί να έχουν επικοινωνιακές δυσκολίες όσον αφορά την έκφραση συναισθημάτων, ιδίως αν είναι αναστατωμένοι. Όμως, η σκόπιμη αγνόηση ή η απομάκρυνση από εσάς μπορεί να είναι μια μορφή τοξικής τιμωρίας της σχέσης.

Παραδείγματα: Βρίσκεστε στη μέση ενός καυγά και ο σύντροφός σας αρνείται να απαντήσει στις ερωτήσεις σας, στη μέση της συζήτησης, ο σύντροφός σας απομακρύνεται. Ο σύντροφός σας σταματά να σας μιλάγια μερικές ημέρες μετά από έναν καυγά σας.

Απειλές (εκβιασμός)

Οι απειλές μπορεί να κρύβονται διακριτικά στα λόγια, αλλά συχνά είναι άμεσες και έχουν σκοπό να σας προκαλέσουν φόβο ή αμφιβολία. Μπορεί να απευθύνονται σε εσάς, αλλά μπορεί επίσης να απευθύνονται σε πράγματα ή ανθρώπους που σας ενδιαφέρουν. Παραδείγματα απειλών: Θα ήταν κρίμα αν το αφεντικό σου μάθαινε ότι περνάς τόσο πολύ χρόνο στη δουλειά μιλώντας στο τηλέφωνο», «Αν δεν κάνεις αυτό που σου ζήτησα, θα ξεφορτωθώ τον σκύλο».

Μετατόπιση ευθυνών

Η μετατόπιση ευθυνών είναι όταν είστε αναστατωμένοι για κάτι και αντί να αναλάβουν την ευθύνη, το στρέφουν εναντίον σας. Αυτή η συμπεριφορά μπορεί να έρθει με τη μορφή δηλώσεων τύπου «Αν εσύ δεν είχες κάνει αυτό, τότε εγώ δεν θα είχα αναγκαστεί να κάνω εκείνο».

Η μετατόπιση των ευθυνών μπορεί να σας κάνει να νιώσετε ένοχοι. Απορρίπτει τα δικά σας συναισθήματα για κάτι. Μπορεί να αποσπάσει την προσοχή από αυτό που αισθάνεστε και έχετε ανάγκη, σε αυτό που υποτίθεται ότι κάνατε ή δεν κάνατε.

Παραδείγματα μετατόπισης ευθυνών: «Είσαι λυπημένος επειδή θέλεις να είσαι. Τώρα, θέλεις να είμαι κι εγώ αναστατωμένος», «Υψώνω τη φωνή μου μόνο και μόνο επειδή ήξερες ότι είχα μια κακή μέρα και παρόλα αυτά επέλεξες να παραπονεθείς γι’ αυτό».

Εξαναγκασμένη εξάρτηση

Ορισμένα ζευγάρια έχουν έναν σύντροφο που πληρώνει τους περισσότερους λογαριασμούς. Η απόφαση αυτή μπορεί να είναι αμοιβαία συμφωνημένη και να αποτελεί μέρος της κατανομής των ρόλων και των καθηκόντων στη σχέση.

Μερικές φορές, ωστόσο, μπορεί να είναι μια τοξική συμπεριφορά που έχει ως στόχο να μας αφήσει ανίσχυρους και εξαρτημένους μέσα στη σχέση. Όταν δεν έχετε πρόσβαση σε λογαριασμούς χρημάτων, δεν σας επιτρέπεται να διαβάζετε έγγραφα ή σας κρατούν στο σκοτάδι για ορισμένα πράγματα, μπορεί να διαπιστώσετε ότι πρέπει να βασιστείτε στον σύντροφό σας για να πάρετε αποφάσεις.

Αυτό μπορεί να κάνει πιο πιθανό το να παραμείνετε σε μια καταχρηστική κατάσταση επειδή δεν έχετε τους πόρους για να φύγετε ή δεν είστε σίγουροι για το πώς θα μπορούσατε να φύγετε χωρίς να χάσετε τα πάντα. Παραδείγματα εξαναγκαστικής εξάρτησης: «Μην ανησυχείς για τα οικονομικά. Θα φροντίσω εγώ για τα πάντα και θα σου δίνω χαρτζιλίκι κάθε μήνα», «Όλα τα σημαντικά σου έγγραφα βρίσκονται στο χρηματοκιβώτιό μου. Αλλιώς θα τα έχανες», «Δεν χρειάζεσαι αυτοκίνητο. Μπορώ να σε πάω όπου θες να πας».

Πηγή μεταφρασμένη από την ιστοσελίδα Psychcentral.com

Νένα Ευθυμιάδου

Όλοι οι άνθρωποι, αν και τόσο διαφορετικοί, φαίνεται να έχουμε αρκετά κοινά. Ένα από αυτά είναι η επιθυμία που αποκτούμε στην αρχή ενός καινούριου χρόνου, για ένα νέο ξεκίνημα, θέτοντας νέους στόχους που θέλουμε να εκπληρώσουμε. Το να ξοδεύουμε λιγότερα χρήματα, το να κόψουμε το κάπνισμα, να πίνουμε λιγότερο αλκοόλ, να μάθουμε μία ξένη γλώσσα, είναι κάποιες από τις αλλαγές που προσπαθούμε να ακολουθήσουμε στην αρχή του κάθε έτους. Η φράση “new year, new me” και η δυνατότητά μας για αλλαγή, φαίνονται πολύ δελεαστικές για όλους εμάς που θέλουμε να αλλάξουμε συνήθειες.

Λέμε στον εαυτό μας ότι με τη νέα χρονιά θα αλλάξουμε πραγματικά όσα μάς ενοχλούν, η πραγματικότητα όμως έρχεται να μάς χτυπήσει κατακέφαλα, υπενθυμίζοντάς μας ότι, το για πάντα είναι πολύς καιρός. Οι επιθυμίες των ανθρώπων δεν εχουν όρια και ενώ πολλοί καταβάλλουν τεράστια προσπάθεια στο να δοκιμάσουν κάτι νέο, δεν καταφέρνουν τελικά να μετατρέψουν την αλλαγή αυτή σε μόνιμη συνήθεια. Αν μπορούσαμε απλώς να σηκωθούμε μία μέρα αποφασισμένοι να συμπεριφερθούμε διαφορετικά για το υπόλοιπο της ζωής μας, τότε γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι επαναλελειμένα αποτυγχάνουν σε αυτό;

Στη πραγματικότητα όμως ισχύει πως αν θελεις κάτι πολύ, μπορείς να το πραγματοποιήσεις. Και αν δεν τα κατάφερες μπορεί να μην προσπάθησες αρκετά. Η στάση που έχουμε απέναντι στα πράγματα αποτελεί την συμπεριφορά μας. Ό,τι καταφέρνουμε οφείλεται κυρίως σε δικές μας συνειδητές αποφάσεις, ενώ η μοίρα μας βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στα δικά μας χέρια.

Γιατί όμως πολλές φορές οι νέοι αυτοί στόχοι που θέτουμε αποτυγχάνουν; 

Σύμφωνα με την Amanda White, θεραπεύτρια και ομιλήτρια, συχνά οι άνθρωποι δεν σχεδιάζουν το πώς να πετύχουν έναν στόχο. Αντιθέτως, βασίζονται μόνο στον ενθουσιασμό που τους προκαλεί η αλλαγή της χρονιάς, ως ο κύριος λόγος που τους ωθεί στο να επιτύχουν τον στόχο τους. Τότε όμως έρχεται και η πράξη. Αυτό είναι και το δύσκολο σημείο. Το λάθος που κάνουμε είναι να επικεντρωνόμαστε μόνο στο επιθυμητό αποτέλεσμα και όχι στη πορεία, αγνοώντας τη προσπάθεια που πρέπει να καταβάλλουμε για να το πετύχουμε. Οι στόχοι χρειάζονται χρόνο. Όταν όμως κάποιος δεν βλέπει τα άμεσα αποτελέσματα που αναζητά, τείνει να αποθαρρύνεται και τελικά να υποχωρεί πριν καταφέρει να επιτύχει τον στόχο του.

Πώς θα αλλάξει αυτό; Ακολουθώντας τις παρακάτω συμβουλές:

Να κοιτάμε πίσω για να μπορέσουμε να δούμε μπροστά:

Συνήθως θέτουμε στόχους για το μέλλον χωρίς να αξιολογούμε με ειλικρίνεια γιατί δυσκολευτήκαμε στο παρελθόν. Η αλλαγή μπορεί να συμβεί, με το να σπάμε τον φαύλο κύκλο των ανεκπλήρωτων αποφάσεων που έχουμε πάρει στο παρελθόν. Πρέπει να ελέγχουμε τι μας κρατάει πίσω με όπλο την ειλικρίνεια απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό.

Να στοχεύουμε σε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα:

Η δημιουργία ενός σχεδίου δράσης που συνδέει τον μακροπρόθεσμο στόχο με βραχυπρόθεσμους εφικτούς και ρεαλιστικούς στόχους μπορεί να διασφαλίσει την επιτυχία.

Να έχουμε εμείς τον πλήρη έλεγχο:

Καλό είναι να σπάμε τους μεγάλους στόχους σε μικρότερους. Ως άνθρωποι οδηγούμαστε από το αίσθημα της κυριαρχίας και για τον λόγο αυτό, αν αναλύσουμε έναν στόχο σε μικρότερους μετρήσιμους στόχους, είναι πιο πιθανό να τον πετύχουμε. Χρειάζονται μικρά και καθημερινά βήματα, που θα μας οδηγήσουν στην επίτευξη του μεγαλύτερού μας στόχου.

Να δεχόμαστε όλα όσα μπορεί να μας φέρει μία επιτυχία:

Τι σημαίνει αυτό; Θα πρέπει να κατανοήσουμε πως η επίτευξη μεγάλων στόχων μπορεί να περιλαμβάνει και έναν βαθμό απώλειας. Όταν γινόμαστε πιο υγιείς, πιο επιτυχημένοι και πιο ευτυχισμένοι, οι σχέσεις μας μπορεί να αλλάζουν, κάτι που μπορεί να προκαλέσει πίεση και σύγχυση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να το κάνουμε. Αλλά να γνωρίζουμε ότι η επιτυχία μπορεί να έχει και τις προκλήσεις της.

Να χρησιμοποιούμε τις αξίες μας ως κίνητρο:

Οι αξίες μας, ως άνθρωποι, είναι αυτές που καθοδηγούν συνεχώς τη συμπεριφορά μας. Πρέπει να αποφεύγουμε στόχους, όπως είναι για παράδειγμα η επίτευξη ενός συγκεκριμένου βάρους, αλλά να στοχεύουμε στα βαθύτερα κίνητρα, στο να θέλουμε δηλαδή να είμαστε πιο υγιείς. Το γιατί πίσω από τον στόχο μας μπορεί να θεμελιώσει το σκοπό και να του αποδώσει μεγαλύτερη αξία.

Το σημαντικότερο όμως πριν ακολουθήσουμε όλα αυτά, ή προτού αποφασίσουμε ότι έχουμε αποτύχει, είναι ίσως να συμφιλιωθούμε με αυτό που είμαστε ως άτομα.

Αναστασία Χαρίση

Πηγή

Οι άνθρωποι φανερώνουν τον πραγματικό τους εαυτό όταν πια δεν σε χρειάζονται!

Μετά την πρώτη «ψυχρολουσία» ψάχνεις να βρεις τη δική σου αντίδραση σε αυτό που συμβαίνει. Να μιλήσεις, να προκαλέσεις, να σιωπήσεις, να αγνοήσεις ή να απομακρυνθείς; Ό,τι και να διαλέξεις, μέσα σου γνωρίζεις ότι τίποτα δεν θα είναι το ίδιο πια. Αποστασιοποιείσαι συναισθηματικά κι από εδώ και πέρα είσαι πάντα πιο προσεκτικός ως προς το τι κάνεις και ως προς το τι λες. Χάνεις, δηλαδή, τη δική σου αυθεντικότητα και τον αυθορμητισμό. Νιώθεις πιο σφιγμένος, πιο μαζεμένος. Αρχίζεις, δυστυχώς, και εσύ να σκέφτεσαι καχύποπτα και δεν νιώθεις άνετα να μένεις πολύ ώρα με αυτούς τους ανθρώπους.

Πολλές φορές θα συναντήσουμε στη ζωή μας ανθρώπους που άλλα λένε όταν είμαστε παρόντες κι άλλα όταν λείπουμε. Είναι πολύ λυπηρό να διαπιστώνεις πόση υποκρισία μπορεί να κρύβεται πίσω από μια συμπεριφορά. Στην αρχή δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις κι αναρωτιέσαι μήπως έχει γίνει κάποιο λάθος. Όταν, όμως, επιβεβαιώνεσαι σοκάρεσαι και στη συνέχεια απογοητεύεσαι. Απογοητεύεσαι, γιατί δεν το περίμενες από τα συγκεκριμένα άτομα, γιατί αισθάνεσαι ότι δεν έχεις κάνει κάτι ώστε να αξίζεις μια τέτοια αντιμετώπιση.

Αναρωτιέσαι ποια είναι εκείνη η αιτία που κάνει τα άτομα να προσποιούνται, να λένε άλλα από αυτά που εννοούν, ενώ θα μπορούσαν να είναι πιο ευθείς, πιο ειλικρινείς. Αν δεν συμπαθείς κάποιον, δεν χρειάζεται να του δείχνεις καταναγκαστικά ότι τον συμπαθείς. Με ευγενικό και διακριτικό τρόπο μπορείς να απέχεις και να αποφεύγεις. Δεν υπάρχει λόγος να γίνεσαι καυστικός, κακοπροαίρετος πίσω από την πλάτη του.

Οι ανθρώπινες σχέσεις πλήττονται από το ψέμα, την υποκρισία, την ανεντιμότητα. Γιατί τόσος κόπος, όμως, να διατηρήσουμε σχέσεις που δεν μας αρέσουν ή δεν μας ταιριάζουν; Γιατί μπαίνουμε στη διαδικασία να δώσουμε μια διαφορετική εικόνα στον άλλο από εκείνη που πραγματικά ισχύει;

Μπορεί να θέλουμε να κερδίσουμε κάτι, να θέλουμε να αποφύγουμε τσακωμούς και φασαρίες ή μπορεί να μην γίνεται να χαλάσουμε σχέσεις συγγενικές ίσως. Ό,τι και να ισχύει, το μόνο σίγουρο είναι ότι στο τέλος με κάποιον τρόπο η αλήθεια θα αποκαλυφθεί. Κάποια στιγμή θα γίνει αντιληπτό αν κάποιος πραγματικά μας φέρεται αυθεντικά ή καταβάλλει προσπάθεια να φανεί «σωστός» απέναντί μας.

Παρά τα όσα θα συναντήσουμε, παρά τις απογοητεύσεις που θα βιώσουμε, δεν θα πρέπει να πέσουμε στην παγίδα να βλέπουμε όλους τους ανθρώπους καχύποπτα. Όποιας κατηγορίας ανθρώπους και να συναντήσουμε, εμείς οφείλουμε να παραμείνουμε πιστοί στην αλήθειά μας.

Δεν χρειάζεται να υιοθετήσουμε το μοντέλο που ακολουθούν οι άλλοι. Δε χρειάζεσαι τα ψέματα για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς, για να εξελιχθείς, για να επιβιώσεις. Είναι πιο έντιμο να είσαι ειλικρινής και να πορευτείς χωρίς την ανάγκη να αρέσεις σε όλους. Υπερασπίζεσαι αυτό που είσαι –δεχόμενος φυσικά και την καλοπροαίρετη κριτική-, αλλά δεν θα πρέπει να επιδιώκεις διακαώς να γίνεις συμπαθής από όλους ή να τα έχεις καλά με όλους.

Με «όπλα» την ευγένεια, τη διακριτικότητα, την αξιοπρέπεια, την ακεραιότητα και την ωριμότητά σου μπορείς να αντιμετωπίσεις κάθε λογής ανθρώπους. Δεν είναι εύκολο να παραμείνεις αυθεντικός. Ωστόσο, αν το χάσεις αυτό, κινδυνεύεις να χάσεις την αλήθειά σου, την ουσία σου.

Αν έχεις ανάγκη από κολακείες και ψεύτικα λόγια, μπορεί εύκολα να παρασυρθείς και να αναζητάς συνεχώς την επιβεβαίωση, ακόμα κι αν βαθιά μέσα σου ξέρεις ότι δεν είναι αληθινή. Αν, όμως, αντέχεις την απόρριψη, τη μη αποδοχή από ανθρώπους που ίσως τελικά ούτε και εσύ θα ήθελες να έχεις στη ζωή σου, τότε δεν χρειάζεται να στεναχωριέσαι για σχέσεις που αποδεικνύονται ανάξιες των προσδοκιών σου.

Άλλωστε, δεν χρειαζόμαστε πολλούς ανθρώπους γύρω μας, αλλά μόνο αυτούς που το ενδιαφέρον τους, ο λόγος τους, η έγνοια τους για σένα είναι τόσο γνήσια που δεν γίνεται να μην το νιώσεις. Η καλοσύνη και η αγάπη σε «διαπερνούν» και σε «αγγίζουν» τόσο πολύ που σε κάνουν να ξεχωρίζεις οτιδήποτε άλλο είναι ψεύτικο και προσποιητό. Ας εστιάσουμε, λοιπόν, στις σχέσεις που μας γεμίζουν και μας εμπνέουν κι ας αφήσουμε όλους τους άλλους που κακοπροαίρετα μιλούν για εμάς να παραμείνουν αυτό που είναι, γιατί ίσως αυτό έχουν μάθει να είναι…

Πηγή

Ο γιος σας πλησιάζει στην εφηβεία και έχετε ήδη αρχίσει να αγχώνεστε για το τι θα συμβεί; Η εφηβεία είναι κομμάτι της ανάπτυξης ενός παιδιού και όπως τα περισσότερα στάδια αυτής δεν έρχεται με οδηγίες χρήσης ούτε για τους γονείς ούτε για τα παιδιά. Τα παιδιά συνήθως εισέρχονται σε αυτήν λιγάκι… απότομα και οι γονείς προσγειώνονται στην πραγματικότητά της… επίσης απότομα. Συνήθως, λένε, πως ξεκινά γύρω στα 12 έτη, αλλά μπορεί να ξεκινήσει και πολύ νωρίτερα, ειδικά για τα αγόρια, πράγμα το οποίο ορισμένες φορές αποτελεί έκπληξη για τους γονείς, που θα ήθελαν να έχουν πει πολλά στα παιδιά τους για αυτό το στάδιο της ανάπτυξής τους, αλλά δεν πρόλαβαν ή δεν ένιωσαν έτοιμοι εγκαίρως.

Μία μαμά, η οποία βλέπει την εφηβεία να πλησιάζει τον μεγάλο της γιο σαν …χιονοστιβάδα, συγκεντρώνει όλα αυτά που αποφάσισε να αρχίσει να του λέει καθημερινά, ελπίζοντας ότι έτσι θα μεγάλωσει έναν σωστό άνθρωπο:

1. Υποστήριξε τη γνώμη σου και όσα πιστεύεις ότι είναι σωστά. Δεν θα είναι πάντα εύκολο, αλλά θα νιώθεις πιο όμορφα αν υπερασπίζεσαι τα πιστεύω σου και δεν δειλιάζεις να πεις τη γνώμη σου.
2. Το παιδιάστικο χιούμορ δεν θα σε βοηθήσει με τα κορίτσια. Σε παρακαλώ μην κάνεις περίεργους ήχους με το σώμα σου μπροστά σε κορίτσια. Μην τα προσβάλλεις και πάντα να τα σέβεσαι. Οι αηδιαστικοί χαρακτήρες ποτέ δεν είχαν πραγματική επιτυχία.
3. Μην κάνεις bullying και μην ανέχεσαι όποιον εκφοβίζει τους άλλους. Υπερασπίσου και πάλι τη γνώμη σου και τους άλλους και θα δεις ότι πολλοί θα ακολουθήσουν το παράδειγμά σου.
4. Σε παρακαλώ, μη σταματήσεις να μου μιλάς και να κάνεις παρέα μαζί μου. Λατρεύω αυτές τις στιγμές και ξέρω ότι κάποια στιγμή θα με θεωρείς ξινή και «ξεπερασμένη», αλλά αν δεν μου μιλάς για την καθημερινότητά σου, το σχολείο, τους φίλους σου, πραγματικά νομίζω… θα πεθάνω.
5. Εμπιστεύσου το ένστικτό σου. Τις περισσότερες φορές δεν κάνει λάθος. Αν νιώθεις ότι κάτι δεν πρέπει να το κάνεις, μην το κάνεις όσο κι αν σε πιέζουν οι συμμαθητές σου.
6. Επίλεξε την ευτυχία. Η ευτυχία είναι επιλογή, αρκεί να το θέλουμε. Να είσαι αισιόδοξος, διαφορετικά η ζωή σου θα είναι δυστυχισμένη…
7. Να είσαι ευγνώμων για όσα έχεις. Μην ασχολείσαι με εκείνα που έχουν οι άλλοι και με το τι δεν έχεις εσύ. Να είσαι ευχαριστημένος για την καλύ σου υγεία, την οικογένειά σου και τους φίλους σου. Να νιώθεις εντάξει με τις επιλογές σου. Τα ρούχα και τα κινητά δεν καθορίζουν ποιος είσαι!
8. Τα αδέρφια σου μπορεί να σε εκνευρίζουν, αλλά θα γίνουν οι καλύτεροί σου φίλοι. Σου ακούγεται απίστευτο τώρα, αλλά είναι η αλήθεια.
9. Μείνε ταπεινός, αλλά όχι χωρίς αυτοπεποίθηση. Μην σε παρασύρει κάποια επιτυχία σου ή τα θετικά σχόλια των άλλων, όλοι είμαστε ικανοί για πολλά, αλλά κανένας δεν αξίζει περισσότερα από τον άλλο. Καμία ζωή και καμία ύπαρξη δεν έχει λιγότερη ή περισσότερη αξία από τη δική σου.
10. Ο μπαμπάς και εγώ σε αγαπάμε πάρα πολύ. Τώρα και για πάντα. Και αυτό είναι το μόνο «για πάντα» που πρέπει να πιστεύεις και να θυμάσαι σε όλη σου τη ζωή. Θα είμαστε πάντα δίπλα σου σε ό,τι κι αν χρειαστείς, θα σε υποστηρίξουμε, θα σε καθοδηγήσουμε, θα σε αγαπάμε…

Πηγή

Όταν ακούμε την λέξη ψυχανάλυση ,σκιαζόμαστε. Φοβόμαστε , φέρνουμε με τον νου μας τα χειρότερα. Πειράματα , συζητήσεις ανοιχτού περιεχομένου , λύτρωση. Το βασικό και σημαντικότερο . Το ένα και μοναδικό . Η λύτρωση , το τρόπαιο που σου εξασφαλίζει την ευτυχία , την ευτυχία που εσύ ορίζεις , με τους δικούς σου γνώμονες και κανόνες. Και η ψυχανάλυση , δεν είναι απαραίτητο να γίνει με ειδικό. Δεν είναι η ψυχανάλυση κάτι περισσότερο από μια κουβέντα δέκα λεπτών με τον στενό σου φίλο. Τι γίνεται στην περίπτωση που εσύ αγαπάς την ψυχανάλυση ; Τι συμβαίνει όταν επιζητάς να ρίξεις μια ματιά στην βαθύτερη σύσταση των ανθρώπων ; Στα άπλυτα , τα απόμερα , τα απόκρημνα , απόκρυφα σημεία της ψυχής τους ; Όταν νιώθεις την ανάγκη να δώσεις το κλειδί της λύτρωσης σε όλους , γιατί πιστεύεις πως όλοι έχουν δικαίωμα σε μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους ; Όταν πιστεύεις πως όλοι αξίζουν το φάρμακο της ευτυχίας γιατί έτσι ο κόσμος θα ήταν καλύτερος ;

Καταρχάς , οφείλω να σταθώ σε μερικά σημεία. Δεν πρόκειται να σωθούν όλοι. Δεν πρόκειται να βρει γατρειά το ανθρώπινο είδος στην πλειοψηφία του. Είναι αδύνατο , ακατόρθωτο , απλησίαστο. Ούτε όλοι θέλουν να σωθούν. Μερικοί ξεχνούν. Ξεχνούν πως τους βοήθησες και πως στάθηκες δίπλα τους , ωσάν ακοίμητος φρουρός. Ξεχνάνε πόσο έκλαψες με τον πόνο τους και πόσο χάρηκες με την χαρά τους. Ξεχνάνε , θυσίες , πολύτιμο χρόνο , που κάθισες για να τους γιατρέψεις , λησμονούν , διαγράφουν από την μνήμη τους , κάνουν πως δεν ξέρουν. Και προτιμούν να προσφύγουν σε άλλους , που δηλητηριάζουν την ήδη υπάρχουσα πρόοδο. Με ψέματα και αυταπάτες ! Όμως , η ψυχανάλυση δεν γίνεται για τους λίγους , για την μειοψηφία . Στόχος μας είναι οι πολλοί. Η κάθαρση της ψυχής τους , και συνάμα η δική μας . Γιατί , το να καταλαβαίνεις τους ανθρώπους , έχει και την καλή του πλευρά , το δώρο , την αξία του αυτούσια. Μερικοί το βρίσκουν βαρετό , να κάθεσαι και να ακούς τα προσωπικά του άλλου. Άλλοι το βρίσκουν πηγή ειδήσεων και κουτσομπολιού. Όμως η ψυχανάλυση , είναι το ομορφότερο πνευματικό αγαθό που μπορεί να κατέχει κάποιος.  Και ξέρεις γιατί ; Η σωτηρία της δικής σου ψυχής , κρύβεται ανάμεσα στις χαραμάδες της ψυχής του ατόμου , που κάθεται απέναντί σου.

Η ώρα της λύτρωσης κοντοζυγώνει , με την “άφεση “ αμαρτιών του ανθρώπου που ψυχολογείς . Μέσα από τα δικά του τραύματα , εξερευνείς τον εαυτό σου , αποφεύγεις συμπεριφορές , παράδειγμα προς μίμηση / αποφυγή για σένα. Ανακαλύπτεις μια διαφορετική διάσταση των πραγμάτων και ξεφεύγεις από την απόλυτη πλευρά της ζωής . Γεμίζεις το σώμα σου με “φρέσκο αίμα “ αντιλήψεων και προβλημάτων που μέχρι τώρα δεν παρατηρούσες. Οδηγείς μια ψυχή προς την κάθαρση , προς την ανεύρεση της αλήθειας , προς την λύτρωση που λαχταρά και επιθυμεί ! Πιο όμορφο συναίσθημα από το να βοηθάς τους άλλους , δεν υφίσταται , δεν ανιχνεύεται , δεν υπάρχει. Η ευτυχία στα μάτια τους , όταν λύνεται το πρόβλημα , όταν μπορούν και θέλουν να ανοιχτούν , όταν τους βοηθάς να ξεπεράσουν τις ανασφάλειες τους και όταν σου το ΑΝΑΓΝΩΡΊΖΟΥΝ, είναι θείο δώρο. Κοιτώντας τα μάτια των ανθρώπων καταλαβαίνω πολλά για εκείνους, για την φύση τους , για τα τραύματα τους , για τον τρόπου που τους ώθησε να συμπεριφέρονται έτσι. Άλλοι συγχωρούνται , άλλοι όχι.

Αν πιάσεις το χέρι μου , το χέρι που εσύ θεωρείς βήμα προς την λύτρωση , το χέρι που σε οδηγεί στην ψυχανάλυση , θα νιώσεις αμέσως την ζεστασιά που σου προσφέρει η ειλικρίνεια που υπάρχει στο κενό αέρος. Κανένα μυστικό δεν τολμήσει να διαβεί τις πόρτες που εμείς θα ορίσουμε και καμιά θεϊκή ύπαρξη δεν θα γνωρίζει τι λέμε και τι εννοούμε. Η ψυχανάλυση , το άνοιγμα της ψυχής , η λύτρωση , θέλει απομόνωση , μυστικότητα , προσήλωση . Κόπο και τρόπο , ηρεμία και αποδοχή , εστίαση στον στόχο , γαλήνη και ψυχική προετοιμασία. Είναι δύσκολο να ανοιχτεί κάποιος , το γνωρίζω , δεν είναι άλλωστε και το πιο λογικό πράγμα , στην κοινωνία που ζούμε . Δεν χωράνε άβολες καταστάσεις μεταξύ τους . Δεν μπορείς να αρνηθείς , όταν ο άλλος σου ζητά να αναλύσει την ψυχή σου . Επιθυμεί διακαώς να σε λυτρώσει , να σε οδηγήσει στην ευδαιμονία που εσύ θα επιλέξεις .

Είναι όμορφο να διεισδύεις στην ψυχή των ανθρώπων . Και ας λένε μερικοί πως πρέπει να κοιτάς εσένα πρώτα . Μέσα από τους άλλους μαθαίνεις να ζεις με ορθά πρότυπα , με δικούς σου κανόνες και μοιράζεσαι εμπειρίες και νέες απόψεις . Οι ψυχές των ανθρώπων είναι όμορφες , αυτές καθαυτές , απλά κάποιοι φρόντισαν να τις λασπώσουν πριν καν βγάλουν τα πρώτα άνθη τους . Γονείς , φίλοι , πρώην , δεν έχει σημασία . Η ζημιά που μπορείς να κάνει στην ψυχή του άλλου είναι ανυπολόγιστης αξίας . Και κανένας δεν σε τιμωρεί για αυτό . Ίσως θα έπρεπε να είχαμε όλοι μια ψυχανάλυσης στην ζωή μας , κάποιον να λέμε τα αληθινά προβλήματα μας , τις βαθύτατες σκέψεις μας , την αγωνία και τις ανασφάλειες μας . Ίσως και όχι . Οι άνθρωποι δεν αξίζουν να έχουν δίπλα τους κάποιον να τους ψυχαναλύει και να τους οδηγεί προς την λύτρωση , όταν οι ίδιοι δεν το εκτιμούν . Όταν δεν σέβονται την προσπάθεια του . Όταν τον κατακεραυνώνουν και τον απομακρύνουν , τον μοναδικό σωτήρα τους . Μα δεν είναι όλοι έτσι . Ανακαλύπτεις μόνος σου και αποφασίζεις . Ποιος θα είναι ψυχαναλυτής , αν αξίζει η ψυχανάλυση , πως τέλος πάντων θα ανοιχτείς σε κάποιον .

Η ψυχανάλυση , το ομορφότερο δώρο . Ευχή και κατάρα . Ή και όχι .

Αριάδνη Εμμανουηλίδου