Η τέχνη της ισορροπίας: Πώς να φροντίζουμε τον εαυτό μας σε έναν κόσμο που τρέχει συνεχώς

Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα κινούνται γρήγορα. Υποχρεώσεις, ειδοποιήσεις, deadlines, κοινωνικές απαιτήσεις. Η καθημερινότητα μοιάζει συχνά με έναν ατελείωτο αγώνα δρόμου, όπου ο χρόνος δεν φτάνει ποτέ και η ξεκούραση θεωρείται πολυτέλεια. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η έννοια του «ευ ζην» αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία.

Το ευ ζην δεν αφορά μόνο τη σωματική υγεία. Είναι μια ολιστική προσέγγιση ζωής που συνδυάζει σώμα, νου και ψυχή, με στόχο την ισορροπία και την εσωτερική ηρεμία. Δεν πρόκειται για τέλειες συνθήκες, αλλά για μικρές, συνειδητές επιλογές που βελτιώνουν την ποιότητα της ζωής μας.

Τι σημαίνει πραγματικά ευ ζην;

Ο όρος «ευ ζην» συχνά παρεξηγείται. Δεν σημαίνει απλώς καλή διατροφή ή γυμναστική. Σημαίνει να ζούμε με τρόπο που μας κάνει να νιώθουμε καλά σε βάθος χρόνου. Να ακούμε τις ανάγκες μας, να σεβόμαστε τα όριά μας και να καλλιεργούμε μια καθημερινότητα που δεν μας εξαντλεί, αλλά μας στηρίζει.

Το ευ ζην δεν είναι ίδιο για όλους. Για κάποιον μπορεί να σημαίνει περισσότερη ησυχία, για άλλον περισσότερη κοινωνική επαφή. Το κλειδί βρίσκεται στην αυτογνωσία.

Η σημασία της ψυχικής ισορροπίας

Η ψυχική υγεία αποτελεί βασικό πυλώνα του ευ ζην. Το άγχος και η πίεση είναι πλέον μέρος της καθημερινότητας, όμως όταν γίνονται μόνιμα, επηρεάζουν σοβαρά τη ζωή μας. Η συνεχής ένταση μειώνει τη συγκέντρωση, επηρεάζει τον ύπνο και μπορεί να οδηγήσει σε συναισθηματική εξάντληση.

Μικρές πρακτικές, όπως λίγα λεπτά σιωπής μέσα στη μέρα, συνειδητή αναπνοή ή ακόμα και η αποσύνδεση από τις οθόνες, μπορούν να κάνουν σημαντική διαφορά. Δεν χρειάζονται ριζικές αλλαγές, αλλά συνέπεια.

Σώμα και κίνηση: όχι τιμωρία, αλλά φροντίδα

Η σωματική δραστηριότητα συχνά αντιμετωπίζεται ως υποχρέωση. Στο πλαίσιο του ευ ζην όμως, η κίνηση γίνεται πράξη φροντίδας. Δεν χρειάζεται έντονη γυμναστική ή εξαντλητικά προγράμματα. Ένας περίπατος, λίγες διατάσεις, χορός στο σπίτι ή ήπια άσκηση μπορούν να βελτιώσουν τη διάθεση και την ενέργεια.

Το σώμα «θυμάται» την κίνηση και ανταποδίδει με καλύτερη λειτουργία, λιγότερους πόνους και περισσότερη ζωντάνια.

Η σχέση μας με τον χρόνο

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης ζωής είναι η αίσθηση ότι δεν έχουμε ποτέ αρκετό χρόνο. Στην πραγματικότητα, συχνά έχουμε χρόνο, αλλά όχι χώρο. Το πρόγραμμα γεμίζει με υποχρεώσεις και ξεχνάμε να αφήσουμε περιθώριο για ξεκούραση.

Το ευ ζην περιλαμβάνει και την ικανότητα να λέμε «όχι». Να μην γεμίζουμε κάθε κενό με δραστηριότητα. Η ξεκούραση δεν είναι τεμπελιά, είναι αναγκαία συνθήκη για ισορροπία.

Διατροφή χωρίς ενοχές

Η σωστή διατροφή παίζει ρόλο στο ευ ζην, αλλά όχι με τη μορφή αυστηρών κανόνων και στερήσεων. Η σχέση με το φαγητό πρέπει να βασίζεται στη φροντίδα και όχι στην ενοχή. Να τρώμε συνειδητά, να ακούμε το σώμα μας και να απολαμβάνουμε το φαγητό χωρίς άγχος.

Η ισορροπία βρίσκεται στην ποικιλία και στο μέτρο, όχι στην τελειότητα.

Οι σχέσεις ως κομμάτι του ευ ζην

Οι ανθρώπινες σχέσεις επηρεάζουν άμεσα την ποιότητα της ζωής μας. Σχέσεις που μας στηρίζουν, μας ακούνε και μας καταλαβαίνουν λειτουργούν προστατευτικά απέναντι στο στρες. Αντίθετα, τοξικές σχέσεις εξαντλούν την ενέργεια και επηρεάζουν αρνητικά την ψυχική υγεία.

Το ευ ζην περιλαμβάνει και το θάρρος να απομακρυνόμαστε από ό,τι μας βαραίνει, ακόμα κι αν αυτό δεν είναι εύκολο.

Μικρές συνήθειες, μεγάλη αλλαγή

Δεν χρειάζεται να αλλάξουμε τα πάντα για να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Μικρές καθημερινές συνήθειες, όπως ένας καλύτερος ύπνος, λιγότερη χρήση οθονών πριν το βράδυ ή λίγα λεπτά αυτοφροντίδας, συσσωρεύονται και δημιουργούν μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

Το ευ ζην δεν είναι προορισμός. Είναι μια διαδικασία που εξελίσσεται μαζί μας.

Συμπέρασμα

Σε έναν κόσμο που απαιτεί συνεχώς περισσότερα, το να φροντίζουμε τον εαυτό μας είναι πράξη ευθύνης, όχι πολυτέλεια. Το ευ ζην δεν έχει να κάνει με τέλειες συνθήκες, αλλά με συνειδητές επιλογές που μας βοηθούν να ζούμε με περισσότερη ηρεμία, ενέργεια και νόημα.

Η πραγματική ισορροπία δεν βρίσκεται στο να τα κάνουμε όλα, αλλά στο να κάνουμε αυτά που μας κάνουν πραγματικά καλά.




Η τέχνη της αργής ζωής: Πώς να μάθουμε να ζούμε καλύτερα σε έναν κόσμο που τρέχει

Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα κινούνται γρήγορα. Οι ειδοποιήσεις στο κινητό δεν σταματούν, οι υποχρεώσεις συσσωρεύονται και η αίσθηση ότι «δεν προλαβαίνουμε» έχει γίνει σχεδόν μόνιμη κατάσταση. Μέσα σε αυτόν τον ρυθμό, η έννοια του ευ ζην μοιάζει συχνά με πολυτέλεια. Κι όμως, είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Το ευ ζην δεν σημαίνει απλώς υγεία ή άνεση. Είναι ένας τρόπος ζωής που εστιάζει στην ποιότητα, στη συνειδητότητα και στη σύνδεση με τον εαυτό μας και τους άλλους. Και η «αργή ζωή» δεν είναι τεμπελιά — είναι επιλογή.

Τι σημαίνει πραγματικά «αργή ζωή»

Η φιλοσοφία της αργής ζωής (slow living) δεν μας καλεί να κάνουμε λιγότερα, αλλά να τα κάνουμε καλύτερα. Να ζούμε τη στιγμή αντί να τη βιαζόμαστε. Να απολαμβάνουμε τον καφέ μας χωρίς να κοιτάμε το ρολόι, να ακούμε πραγματικά όταν μας μιλούν, να δίνουμε χώρο στη σιωπή.

Δεν πρόκειται για άρνηση της σύγχρονης ζωής, αλλά για επαναπροσδιορισμό των προτεραιοτήτων μας. Να βάζουμε τον άνθρωπο —και τον εαυτό μας— πάνω από την ταχύτητα.

Η καθημερινότητα που μας εξαντλεί

Πολλοί άνθρωποι νιώθουν διαρκώς κουρασμένοι χωρίς να ξέρουν γιατί. Δεν είναι πάντα η σωματική κούραση. Είναι η ψυχική υπερφόρτωση. Πάρα πολλές πληροφορίες, συνεχείς συγκρίσεις, προσδοκίες που δεν τελειώνουν ποτέ.

Το σώμα και το μυαλό μας δεν είναι φτιαγμένα για μόνιμη εγρήγορση. Χρειάζονται παύσεις. Χρειάζονται ρυθμό. Και όταν αυτός ο ρυθμός χάνεται, εμφανίζονται άγχος, ευερεθιστότητα και εξάντληση.

Μικρές αλλαγές με μεγάλο αντίκτυπο

Το ευ ζην δεν απαιτεί δραστικές αλλαγές. Ξεκινά από μικρές, καθημερινές επιλογές:

  • Να ξυπνάς λίγα λεπτά νωρίτερα για να ξεκινήσεις τη μέρα σου ήρεμα
  • Να περπατάς χωρίς ακουστικά, απλώς παρατηρώντας
  • Να τρως χωρίς οθόνες
  • Να λες «όχι» χωρίς ενοχές
  • Να αφιερώνεις χρόνο σε κάτι που δεν έχει στόχο ή αποτέλεσμα

Αυτές οι μικρές στιγμές λειτουργούν σαν επαναφορά. Μας επανασυνδέουν με το παρόν.

Η σχέση μας με το σώμα

Το ευ ζην δεν είναι μόνο ψυχική κατάσταση — είναι και σωματική εμπειρία. Όταν ζούμε βιαστικά, το σώμα γίνεται απλώς «μέσο μεταφοράς» από υποχρέωση σε υποχρέωση. Χάνουμε τα σημάδια του: την ένταση, την κούραση, την ανάγκη για ξεκούραση.

Η αργή ζωή μας μαθαίνει να ακούμε το σώμα μας. Να ξεκουραζόμαστε όταν το χρειαζόμαστε, να κινούμαστε με ευχαρίστηση και όχι τιμωρία, να τρεφόμαστε με φροντίδα και όχι βιασύνη.

Η αξία του να μην κάνεις τίποτα

Σε μια κοινωνία που επιβραβεύει τη διαρκή παραγωγικότητα, το «δεν κάνω τίποτα» θεωρείται σχεδόν λάθος. Κι όμως, η πλήξη και η αδράνεια είναι απαραίτητες για τη δημιουργικότητα και την ψυχική ισορροπία.

Όταν αφήνουμε τον εαυτό μας χωρίς πρόγραμμα, ο νους ξεκουράζεται. Εκεί γεννιούνται οι καλύτερες ιδέες, οι βαθύτερες σκέψεις και η αληθινή επαφή με τον εσωτερικό μας κόσμο.

Ευ ζην και σχέσεις

Η ποιότητα ζωής συνδέεται άμεσα με την ποιότητα των σχέσεών μας. Όταν ζούμε βιαστικά, οι σχέσεις γίνονται επιφανειακές. Μιλάμε χωρίς να ακούμε, συναντιόμαστε χωρίς να συνδεόμαστε.

Η αργή ζωή μάς καλεί να είμαστε παρόντες. Να κοιτάμε τον άλλον στα μάτια. Να ακούμε χωρίς να απαντάμε αμέσως. Να δίνουμε χρόνο — το πιο πολύτιμο δώρο.

Η επανασύνδεση με το «αρκετό»

Ίσως το μεγαλύτερο μάθημα του ευ ζην είναι η αποδοχή του «αρκετού». Δεν χρειάζεται πάντα περισσότερα. Περισσότερη δουλειά, περισσότερα χρήματα, περισσότερες εμπειρίες.

Όταν μάθουμε να αναγνωρίζουμε πότε κάτι είναι αρκετό, μειώνεται η εσωτερική πίεση. Και εκεί γεννιέται η ευγνωμοσύνη.

Συμπέρασμα

Το ευ ζην δεν είναι προορισμός. Είναι στάση ζωής. Δεν απαιτεί τέλειες συνθήκες, αλλά συνειδητές επιλογές. Σε έναν κόσμο που τρέχει, η επιλογή να ζήσεις λίγο πιο αργά είναι πράξη φροντίδας — και ίσως, πράξη επανάστασης.

Γιατί τελικά, η ζωή δεν μετριέται με το πόσα προλάβαμε, αλλά με το πόσο παρόντες ήμασταν.




Η Τέχνη του Να Ζεις Καλά σε Έναν Κόσμο που Τρέχει

Στη σύγχρονη καθημερινότητα, όπου ο χρόνος μοιάζει να κυλά όλο και πιο γρήγορα, η έννοια του «ευ ζην» αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία. Δεν πρόκειται απλώς για καλή φυσική υγεία ή για μια επιφανειακή αίσθηση ευτυχίας. Το ευ ζην είναι ένας ολιστικός τρόπος ζωής που συνδυάζει ψυχική ισορροπία, σωματική ευεξία, ποιοτικές σχέσεις και ουσιαστική σύνδεση με τον εαυτό μας.

Σε έναν κόσμο γεμάτο άγχος, υποχρεώσεις και αδιάκοπη πληροφορία, το να ζει κανείς καλά δεν είναι δεδομένο. Είναι επιλογή — και πολλές φορές συνειδητός αγώνας.


🧠 Ευ ζην και ψυχική ισορροπία

Η ψυχική υγεία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του ευ ζην. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ποιοτική ζωή όταν το μυαλό βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση συναγερμού. Το άγχος, η υπερένταση και η συναισθηματική εξάντληση έχουν γίνει σχεδόν «κανονικότητα».

Η φροντίδα της ψυχικής ισορροπίας δεν απαιτεί απαραίτητα ριζικές αλλαγές. Μικρές καθημερινές πρακτικές μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά:

  • λίγα λεπτά σιωπής μέσα στη μέρα
  • περιορισμός της υπερβολικής έκθεσης σε αρνητικές ειδήσεις
  • συνειδητή αναπνοή
  • αποδοχή των συναισθημάτων χωρίς ενοχή

Το ευ ζην ξεκινά από τη στιγμή που επιτρέπουμε στον εαυτό μας να νιώθει, χωρίς να πιέζεται να είναι συνεχώς «καλά».


🏃‍♀️ Το σώμα ως σύμμαχος και όχι ως εχθρός

Πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν το σώμα τους με αυστηρότητα, ενοχές και εξαντλητικές απαιτήσεις. Το ευ ζην όμως δεν έχει να κάνει με εξαντλητικές δίαιτες ή ακραία προγράμματα γυμναστικής. Έχει να κάνει με σεβασμό.

Η ήπια σωματική δραστηριότητα, όπως το περπάτημα, το stretching, η γιόγκα ή το κολύμπι, βοηθά όχι μόνο στη φυσική κατάσταση αλλά και στη συναισθηματική αποφόρτιση.
Το σώμα θυμάται — αποθηκεύει στρες, ένταση και κόπωση. Όταν το φροντίζουμε, φροντίζουμε και το μυαλό μας.


🥗 Διατροφή: καύσιμο ζωής, όχι τιμωρία

Η σχέση μας με το φαγητό επηρεάζει άμεσα την ποιότητα ζωής. Το ευ ζην δεν επιβάλλει αυστηρούς κανόνες ή στερήσεις, αλλά συνειδητές επιλογές.
Η ισορροπημένη διατροφή:

  • ενισχύει την ενέργεια
  • βελτιώνει τη διάθεση
  • υποστηρίζει το ανοσοποιητικό
  • μειώνει τη χρόνια κόπωση

Το ζητούμενο δεν είναι η «τέλεια» διατροφή, αλλά η βιώσιμη. Το να απολαμβάνουμε το φαγητό χωρίς ενοχές αποτελεί βασικό στοιχείο ψυχικής ευεξίας.


🕰️ Ο χρόνος ως ποιότητα, όχι ποσότητα

Στο κυνήγι της παραγωγικότητας, ο χρόνος μετατρέπεται σε εχθρό. Όμως το ευ ζην απαιτεί επαναπροσδιορισμό της σχέσης μας με τον χρόνο. Δεν έχει σημασία μόνο πόσα πράγματα κάνουμε, αλλά πώς τα κάνουμε.

Το να επιβραδύνουμε συνειδητά — έστω και για λίγο — μας επιτρέπει να ξανασυνδεθούμε με τη στιγμή. Ένας καφές χωρίς κινητό, μια βόλτα χωρίς προορισμό, λίγος χρόνος χωρίς πρόγραμμα είναι μικρές πράξεις αντίστασης σε έναν κόσμο που απαιτεί διαρκή ταχύτητα.


🤝 Σχέσεις που θρέφουν, όχι που εξαντλούν

Οι ανθρώπινες σχέσεις παίζουν καθοριστικό ρόλο στο ευ ζην. Οι ποιοτικές σχέσεις λειτουργούν ως συναισθηματικό καταφύγιο, ενώ οι τοξικές αποστραγγίζουν ενέργεια και ισορροπία.

Το ευ ζην περιλαμβάνει:

  • όρια
  • ειλικρινή επικοινωνία
  • απομάκρυνση από σχέσεις που βασίζονται στην ενοχή ή τον φόβο
  • χώρο για αυθεντική σύνδεση

Δεν είναι εγωισμός να προστατεύουμε την ψυχική μας ηρεμία. Είναι αυτοσεβασμός.


🌱 Η σημασία της επαφής με τη φύση

Η φύση έχει αποδεδειγμένα θεραπευτική δράση. Μια βόλτα στο πάρκο, η επαφή με το φως του ήλιου, ο ήχος της θάλασσας ή του αέρα στα δέντρα μειώνουν τα επίπεδα άγχους και επαναφέρουν την εσωτερική ισορροπία.

Ακόμη και σε αστικά περιβάλλοντα, μικρές «δόσεις φύσης» μπορούν να λειτουργήσουν ευεργετικά. Ένα φυτό στο σπίτι, ένα ανοιχτό παράθυρο, λίγα λεπτά στο μπαλκόνι είναι μικρές αλλά ουσιαστικές πράξεις φροντίδας.


📱 Ψηφιακή αποσύνδεση: μια νέα ανάγκη

Η συνεχής σύνδεση με οθόνες, ειδοποιήσεις και κοινωνικά δίκτυα έχει άμεσο αντίκτυπο στην ψυχική μας υγεία. Το ευ ζην δεν σημαίνει απόρριψη της τεχνολογίας, αλλά ισορροπημένη χρήση της.

Η ψηφιακή αποσύνδεση — έστω και για λίγες ώρες — επιτρέπει στο νευρικό σύστημα να χαλαρώσει. Ο εγκέφαλος χρειάζεται σιωπή για να επαναφορτιστεί.


✨ Ευ ζην: μια καθημερινή επιλογή

Το ευ ζην δεν είναι προορισμός, αλλά διαδικασία. Δεν απαιτεί τέλεια ζωή, αλλά αυθεντική. Δεν χρειάζεται μεγάλες αλλαγές, αλλά συνέπεια στις μικρές.

Είναι η απόφαση να ακούμε τον εαυτό μας. Να σεβόμαστε τα όριά μας. Να ζούμε με περισσότερη επίγνωση και λιγότερη πίεση.
Σε έναν κόσμο που μας θέλει διαρκώς απασχολημένους, το να ζούμε καλά είναι ίσως η πιο γενναία επιλογή.




Η Ψυχολογία του ΑυτοSabotage: Γιατί Μπλοκάρουμε τον Εαυτό μας και Πώς Σταματάμε τον Κύκλο

Στη σύγχρονη εποχή, όπου το άγχος, η πίεση και οι προσδοκίες αυξάνονται διαρκώς, όλο και περισσότεροι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με ένα φαινόμενο που υπονομεύει σιωπηλά την προσωπική τους πρόοδο: το αυτοSabotage. Πρόκειται για εκείνες τις συμπεριφορές, συνειδητές ή ασυνείδητες, που λειτουργούν σαν εσωτερικά εμπόδια προς την επιτυχία, την ευτυχία και την ψυχική ισορροπία.

Μπορεί να εμφανιστεί στη δουλειά, στις σχέσεις, στην υγεία, στη δημιουργικότητα, ακόμη και στη διάθεση για αλλαγή. Αλλά η μεγάλη ερώτηση παραμένει: Γιατί να μπλοκάρει κάποιος τον ίδιο του τον εαυτό; Η απάντηση, όσο παράδοξη και αν ακούγεται, κρύβεται βαθιά μέσα σε μηχανισμούς που κάποτε μας προστάτευαν — αλλά πια λειτουργούν εις βάρος μας.


Τι είναι τελικά το αυτοSabotage;

Το αυτοSabotage δεν είναι απλά «κακή συνήθεια». Είναι ένα σύστημα συμπεριφορών που λειτουργούν ως αόρατα φρένα. Μπορεί να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους, όπως:

  • Αναβλητικότητα
  • Τελειομανία
  • Αυστηρή αυτοκριτική
  • Αρνητικό εσωτερικό διάλογο
  • Το να επιλέγουμε άτομα ή καταστάσεις που μας πληγώνουν
  • Το να τα παρατάμε λίγο πριν την επιτυχία

Συνήθως δεν γίνεται επίτηδες. Αντίθετα, αποτελεί μια βαθιά ριζωμένη αντίδραση του ψυχισμού μας βασισμένη σε φόβους, ανασφάλειες και επαναλαμβανόμενα μοτίβα.


Γιατί σαμποτάρουμε τον εαυτό μας;

1. Φόβος της αποτυχίας

Πολλοί φοβούνται μήπως προσπαθήσουν και αποτύχουν. Το αυτοSabotage λειτουργεί σαν ένας τρόπος να αποφύγουμε την απογοήτευση. Αν δεν προσπαθήσουμε ποτέ πραγματικά, δεν υπάρχει κίνδυνος αποτυχίας.

2. Φόβος της επιτυχίας

Ναι, όσο παράλογο κι αν ακούγεται: η επιτυχία μπορεί να τρομάζει. Για κάποιους σημαίνει νέα ευθύνες, νέες απαιτήσεις, περισσότερη έκθεση ή το ότι μπορεί να ζηλευτούν ή να κριθούν.

3. Χαμηλή αυτοεκτίμηση

Όταν κάποιος βαθιά μέσα του πιστεύει πως «δεν αξίζει» ή «δεν είναι αρκετός», μπορεί ασυνείδητα να διαλέγει επιλογές που επιβεβαιώνουν αυτήν την πεποίθηση.

4. Παλιά τραύματα και εμπειρίες

Τα βιώματα παιδικής ηλικίας μπορούν να δημιουργήσουν ασυνείδητα μοτίβα που επαναλαμβάνονται. Αν, για παράδειγμα, κάποιος μεγάλωσε σε περιβάλλον όπου η επιτυχία δεν επιβραβευόταν ή όπου επικρατούσε κριτική, ίσως ως ενήλικας να δυσκολεύεται να προχωρήσει.

5. Συνήθεια στο χάος

Για πολλούς, το χάος, το άγχος ή οι τοξικές καταστάσεις είναι… γνώριμες. Ό,τι είναι γνωστό, αισθάνεται ασφαλές, ακόμη κι αν είναι βλαβερό.


Πώς αναγνωρίζεις ότι κάνεις αυτοSabotage;

1. Προσπαθείς, αλλά πάντα κάτι «στραβώνει»

Λες ότι θέλεις μια αλλαγή, αλλά βρίσκεις δικαιολογίες, καθυστερείς ή αποφεύγεις την ανάληψη δράσης.

2. Είσαι υπερβολικά αυστηρός με τον εαυτό σου

Η εσωτερική φωνή που σε κριτικάρει συνεχώς είναι ένας από τους βασικότερους μηχανισμούς αυτοSabotage.

3. Επαναλαμβάνεις συνεχώς τα ίδια λάθη

Από επιλογές συντρόφων μέχρι εργασιακές αποφάσεις, η ιστορία επαναλαμβάνεται και δεν ξέρεις το γιατί.

4. Δυσκολεύεσαι να δεχτείς συγχαρητήρια ή θετικά σχόλια

Κάτι μέσα σου τα απορρίπτει ως υπερβολικά ή άδικα.

5. Παρατάς πράγματα ενώ είσαι κοντά στο στόχο

Σαν κάποιος να τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια σου — αλλά ο «κάποιος» είσαι εσύ.


Πώς σταματάς τον κύκλο του αυτοSabotage;

1. Αναγνώρισε το μοτίβο

Η επίγνωση είναι το πρώτο βήμα για την αλλαγή. Γράψε σε χαρτί πότε συμβαίνει, τι σκέφτεσαι και πώς νιώθεις.

2. Δώσε χώρο στη φωνή της αυτοσυμπόνιας

Αντί για αυστηρή αυτοκριτική, μίλησε στον εαυτό σου με καλοσύνη όπως θα μιλούσες σε έναν φίλο.

3. Θέσε μικρούς, ρεαλιστικούς στόχους

Οι μεγάλες αλλαγές ξεκινούν από μικρά βήματα. Μην πιέζεις τον εαυτό σου να αλλάξει τα πάντα μονομιάς.

4. Άκου τα συναισθήματά σου

Το αυτοSabotage είναι συχνά σημάδι ότι υπάρχει ένας φόβος που κρύβεται από πίσω. Αντί να τον αγνοείς, εξερεύνησέ τον.

5. Ζήτα υποστήριξη

Η θεραπεία, η συμβουλευτική ή ακόμη και ένας εξομολόγος φίλος μπορεί να σε βοηθήσει να δεις αυτά που εσύ αγνοείς.

6. Αντικατάστησε τις τοξικές πεποιθήσεις

Χρειάζεται δουλειά, αλλά είναι εφικτό. Ξεκίνα από απλές, υγιείς επιβεβαιώσεις όπως:
«Αξίζω την προσπάθεια»,
«Είμαι ικανός να πετύχω»,
«Μπορώ να μάθω».


Το αυτοSabotage δεν είναι εχθρός — είναι μήνυμα

Αντί να το βλέπουμε ως καταστροφική δύναμη, μπορούμε να το δούμε σαν ένδειξη πως κάτι μέσα μας χρειάζεται θεραπεία, κατανόηση και προσοχή. Με επίγνωση, ενσυναίσθηση και σταδιακές αλλαγές, μπορούμε να μετατρέψουμε αυτή τη δύναμη από αυτοκαταστροφική σε αυτοενδυναμωτική.

Και τότε, ο δρόμος προς την προσωπική εξέλιξη και την ευτυχία γίνεται επιτέλους ανοιχτός.




🐕 Η Απίστευτη Σχέση Ανθρώπου και Κατοικιδίου: Μια Ιστορία Αγάπης, Θεραπείας και Ζωής

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ειλικρινές από το βλέμμα ενός σκύλου που σε κοιτάζει με αφοσίωση ή από τη γουργουρητή αγκαλιά μιας γάτας που κουρνιάζει στο στήθος σου. Τα κατοικίδια δεν είναι απλώς «ζώα συντροφιάς» — είναι οικογένεια, θεραπεία, χαρά και συνοδοιπόροι ζωής.

Η σχέση ανθρώπου και κατοικιδίου έχει τις ρίζες της βαθιά στην ιστορία, αλλά ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε τόσο ισχυρή όσο σήμερα. Σε έναν κόσμο γεμάτο άγχος, μοναξιά και ψηφιακή απομόνωση, τα ζώα γίνονται η πιο γνήσια μορφή συντροφικότητας που μπορούμε να έχουμε.


1. Από την επιβίωση στη συναισθηματική σύνδεση

Η σχέση ανθρώπου-ζώου ξεκίνησε χιλιάδες χρόνια πριν, με πρακτικούς σκοπούς: οι σκύλοι βοηθούσαν στο κυνήγι, οι γάτες κρατούσαν μακριά τα παράσιτα, τα άλογα μετέφεραν ανθρώπους και εμπορεύματα.
Όμως, με το πέρασμα του χρόνου, αυτή η σχέση πήρε μια βαθύτερη, συναισθηματική διάσταση. Ο άνθρωπος άρχισε να βλέπει στα ζώα κάτι περισσότερο από εργαλεία – τα είδε ως συντρόφους, φίλους, ψυχές με τις οποίες μπορεί να επικοινωνήσει.

Σήμερα, σε κάθε σπίτι με ένα κατοικίδιο υπάρχει μια μικρή ιστορία αγάπης. Και αυτή η αγάπη δεν χρειάζεται λόγια.


2. Τα κατοικίδια ως φυσική θεραπεία της ψυχής

Η επιστήμη έχει πλέον επιβεβαιώσει αυτό που οι ιδιοκτήτες ζώων γνώριζαν πάντα: τα κατοικίδια μας κάνουν πιο ευτυχισμένους.
Μελέτες έχουν δείξει ότι όσοι ζουν με σκύλο ή γάτα έχουν χαμηλότερα επίπεδα άγχους και πίεσης, μειωμένη πιθανότητα κατάθλιψης και καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία. Ακόμα και η απλή πράξη του χαϊδέματος ενός ζώου αυξάνει την παραγωγή σεροτονίνης και οξυτοκίνης – των ορμονών της ευτυχίας.

Πολλά νοσοκομεία και γηροκομεία έχουν εισαγάγει προγράμματα «θεραπείας με ζώα». Ένας σκύλος που κάθεται δίπλα σε έναν ασθενή δεν κάνει θαύματα από ιατρικής πλευράς, αλλά μπορεί να δώσει ελπίδα, χαμόγελο και αίσθηση ότι «δεν είσαι μόνος».


3. Μαθήματα ζωής από τα κατοικίδιά μας

Τα ζώα δεν μιλούν, αλλά διδάσκουν.
Διδάσκουν υπομονή, ανιδιοτέλεια και αγάπη χωρίς όρους. Ένας σκύλος δε νοιάζεται αν είσαι κουρασμένος, θυμωμένος ή στεναχωρημένος – θα σε περιμένει πάντα στην πόρτα με κουνιστή ουρά. Μια γάτα μπορεί να δείχνει ανεξάρτητη, αλλά όταν νιώθει ότι τη χρειάζεσαι, θα έρθει σιωπηλά και θα κουρνιάσει δίπλα σου.

Τα κατοικίδια μας θυμίζουν τη σημασία του «εδώ και τώρα». Δεν σκέφτονται το παρελθόν ή το μέλλον, δεν κρατούν κακία, δεν παριστάνουν. Ζουν στο παρόν – και μας εμπνέουν να κάνουμε το ίδιο.


4. Η ευθύνη πίσω από την αγάπη

Η απόκτηση ενός κατοικιδίου δεν είναι παιχνίδι, αλλά δέσμευση.
Κάθε σκύλος, γάτα, κουνέλι ή παπαγάλος είναι μια ζωή που εξαρτάται πλήρως από εμάς. Χρειάζεται φροντίδα, τροφή, ιατρική παρακολούθηση, εκπαίδευση και – πάνω απ’ όλα – αγάπη.

Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι παίρνουν κατοικίδια παρορμητικά, χωρίς να συνειδητοποιούν τις ευθύνες. Όταν το ζώο μεγαλώσει, αρρωστήσει ή απλώς «δεν χωράει» στο πρόγραμμά τους, το εγκαταλείπουν.

Η εγκατάλειψη είναι η πιο σκληρή προδοσία, γιατί τα ζώα αγαπούν άνευ όρων. Ευτυχώς, υπάρχουν χιλιάδες εθελοντές και φιλοζωικές οργανώσεις που αγωνίζονται καθημερινά για να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία σε αυτά τα πλάσματα.


5. Οι ιστορίες που μας συγκινούν

Κάθε ζώο που έχει σωθεί ή βρει ένα σπίτι κρύβει πίσω του μια συγκινητική ιστορία.
Η Μάγια, ένα κουτάβι που βρέθηκε εγκαταλελειμμένο μέσα σε κουτί στη Θεσσαλονίκη, σήμερα ζει ευτυχισμένη με μια οικογένεια και βοηθά παιδιά με αυτισμό.
Η Λούνα, μια μαύρη γάτα που φοβόταν τους ανθρώπους, σήμερα κοιμάται στα πόδια μιας ηλικιωμένης κυρίας που βρήκε ξανά τη χαρά της ζωής χάρη στη νέα της φίλη.

Τέτοιες ιστορίες δεν είναι απλώς «Pet Stories». Είναι ιστορίες ελπίδας, συμπόνιας και ανθρωπιάς.


6. Τα κατοικίδια στην εποχή των social media

Τα τελευταία χρόνια, τα social media έχουν γεμίσει με φωτογραφίες, βίντεο και προφίλ κατοικιδίων που έχουν εκατομμύρια ακολούθους. Αν και πολλές φορές αυτό φαίνεται επιφανειακό, έχει και θετικές πλευρές.

Μέσα από αυτές τις σελίδες, προβάλλεται η σημασία της φροντίδας, της υιοθεσίας και του σεβασμού απέναντι στα ζώα. Πολλοί influencers χρησιμοποιούν τη δημοτικότητα των κατοικιδίων τους για να ευαισθητοποιήσουν το κοινό σε φιλοζωικά θέματα ή να συγκεντρώσουν δωρεές για καταφύγια.


7. Η δύναμη της υιοθεσίας

Υιοθετώντας ένα ζώο από το δρόμο ή από ένα καταφύγιο, δεν αλλάζεις μόνο τη δική του ζωή – αλλά και τη δική σου.
Τα ζώα που έχουν περάσει δυσκολίες δείχνουν ευγνωμοσύνη με έναν μοναδικό τρόπο. Το βλέμμα τους, η συμπεριφορά τους, η αφοσίωσή τους είναι κάτι που δεν μπορεί να συγκριθεί.

Η υιοθεσία είναι πράξη αγάπης και ανθρωπιάς. Δεν είναι λύση μόνο για το ζώο, αλλά και για εμάς τους ίδιους, γιατί μας θυμίζει πόσο όμορφο είναι να δίνεις αγάπη χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα.


8. Συμπέρασμα

Τα κατοικίδια δεν είναι απλώς «κομμάτι της ζωής μας» — είναι μια καθαρή αντανάκλαση της αγάπης, της φροντίδας και της καλοσύνης που μπορεί να υπάρχει στον άνθρωπο.
Μας κάνουν καλύτερους, μας διδάσκουν να αγαπάμε βαθύτερα, να συγχωρούμε πιο εύκολα και να εκτιμούμε τις απλές στιγμές.

Αν υπάρχει ένα πράγμα που μπορούμε να μάθουμε από αυτά, είναι ότι η αγάπη δεν χρειάζεται λέξεις – χρειάζεται παρουσία, εμπιστοσύνη και καρδιά.
Και κάθε φορά που ένα ζώο βρίσκει το σπίτι του, ο κόσμος γίνεται λίγο πιο όμορφος.




Όταν είσαι πάντα διαθέσιμος και “βολικός”, δεν θα εκτιμηθεί πραγματικά αυτό που δίνεις

Σου έχει τύχει ποτέ να δίνεις τα πάντα για μια σχέση, ή να βοηθάς πολύ τους άλλους, να είσαι πάντα καλός και σωστός και να σου το ξεπληρώνουν με «αχαριστία»;

Ίσως νιώθεις ότι ανταποκρίνεσαι πάντα στις ανάγκες των άλλων, βάζεις πίσω τα δικά σου θέλω για να μην προκαλέσεις εντάσεις, και φροντίζεις τη σχέση (μπορεί να είναι και σε εργασιακό περιβάλλον). Έτσι θέλεις να τους δείξεις πόσο τους εκτιμάς.

Εκείνοι γιατί δε σε εκτιμούν όμως; Ή τουλάχιστον, όχι όσο θα ήθελες. Η εξήγηση που συνήθως δίνεις είναι ότι είναι αχάριστοι ή σε εκμεταλλεύονται. Ίσως πεις ότι είναι σκληροί άνθρωποι που δεν τους νοιάζει παρά μόνο ο εαυτός τους.Ακούγεται λογικό εκ πρώτης όψεως.

O ψυχο-λογικός δρόμος

Μπορεί όμως να υπάρχει και μια άλλη εξήγηση. Μπορεί οι άλλοι να μη σε εκτιμούν τόσο πολύ αν και εσύ είσαι πάντα εκεί για εκείνους, ακριβώς επειδή εσύ είσαι πάντα εκεί για εκείνους…«Δηλαδή, τι μου λες;» θα ρωτήσεις. «Ότι εγώ φταίω που δε με εκτιμούν οι άλλοι; Και δαρμένος και φταίχτης;»

Ίσως ακούγεται παράλογο. Είναι όμως ψυχο-λογικό.Να ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι δε φταις εσύ σαν άνθρωπος. Όμως όλες οι συμπεριφορές έχουν συνέπειες. Και οι συνέπειες της δικής σου στάσης είναι πολύ πιθανό να συμβάλουν στην αδιαφορία που εισπράττεις. Ο λόγος είναι πολύ απλός και πολύ ανθρώπινος.

Το διαμάντι

Σκέψου για λίγο. Πότε σου γεννιέται μεγαλύτερη επιθυμία για κάτι; Συνήθως είναι όταν το αντικείμενο της επιθυμίας σου είναι σε έλλειψη. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι διαφημιστές και μας προβάλουν μηνύματα όπως:

«Εκπτώσεις για λίγες μέρες ακόμα»«Τρέξτε να προλάβετε!»«Μόνο σε επιλεγμένα καταστήματα»«Η τιμή ισχύει για περιορισμένο αριθμό τεμαχίων».

Ο σκοπός είναι να μας δημιουργήσουν το αίσθημα της έλλειψης, καθώς είναι ένα πολύ καλά καταγεγραμμένο ψυχολογικό φαινόμενο πως δημιουργείται μεγαλύτερη επιθυμία για κάτι όταν είναι δυσεύρετο. Βαθυθέλουμε την έλλειψη. Ένα διαμάντι και ένα κρύσταλλο ίδιου σχήματος μπορεί να λάμπουν το ίδιο, όμως το διαμάντι είναι πιο ακριβό επειδή είναι πιο σπάνιο. Η σπανιότητα αυξάνει την τιμή. Όχι η εμφάνιση. Όσο μεγαλύτερη η διαθεσιμότητα, τόσο μικρότερη η τιμή.

Πίσω στις σχέσεις

Εσύ πόσο διαθέσιμος είσαι στις σχέσεις σου; Πόσο συμφωνείς με ό,τι σου προτείνουν; Πόσο λες «δεν έχω πρόβλημα» όταν συζητάτε τι να κάνετε; Πόσο παίρνεις πρώτος τηλέφωνα και στέλνεις πρώτος μηνύματα για να δεις τι κάνουν οι άλλοι ή αν θα βγείτε; Πόσο παραπονιέσαι στον άλλον; Πόσο δεν λες αν κάτι σε ενοχλεί; Πόσο αφήνεις ό,τι κάνεις για να ασχοληθείς με το πρόβλημα του άλλου, ή με ό,τι τον απασχολεί; Εσύ πόσο διαθέσιμος είσαι στις σχέσεις σου;

Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουμε ότι με το να είμαστε «καλοί» και βολικοί και διαθέσιμοι, οι άλλοι θα μας εκτιμήσουν. Αν λέμε πάντα «Ναι». Συχνά κρύβεται από πίσω η ανασφάλεια μας πως αν δεν είμαστε βολικοί, δε θα μας θέλουν γύρω τους. Κι όμως, ίσως με αυτή τη συμπεριφορά να πετυχαίνουμε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από το επιθυμητό.Και όχι επειδή βγάζουν «κακία» ή αχαριστία. Αλλά επειδή είναι άνθρωποι. Και όλοι οι άνθρωποι έχουμε τους ίδιους ψυχο-λογικούς νόμους συμπεριφοράς.

Το κάνεις και εσύ…

Σκέψου για τον εαυτό σου. Έχεις κάποιον φίλο ή φίλη που πάντα σε παίρνει τηλέφωνο, είναι πάντα εκεί, χωρίς εσύ να χρειάζεται να προσπαθήσεις ιδιαίτερα και δε σου φέρνει ποτέ αντίρρηση; Πώς νιώθεις απέναντί του; Ίσως δεις ότι τον θεωρείς πιο δεδομένο από άλλους και τείνεις πιο εύκολα να τον παραμελήσεις.

Το έχω δει και εγώ στον εαυτό μου και προβληματίστηκα. Έχω ένα φίλο που τον αγαπάω πολύ και παρατηρώ ότι συχνά έχω την τάση να τον αγνοήσω περισσότερο από άλλους φίλους μου που δεν είναι τόσο διαθέσιμοι. Και θεωρώ τον εαυτό μου καλό άνθρωπο!

Αλλά κανένας δεν είναι προστατευμένος από τον αυτόματο τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου μας.

Συμπέρασμα

Ίσως μέχρι τώρα να επιδίωκες να κερδίσεις την εκτίμηση και την προσοχή των άλλων προσπαθώντας να είσαι πάντα διαθέσιμος. Με το να μην τους χαλάς χατίρι. Αν το αποτέλεσμα των προσπαθειών σου δεν είναι το προσδοκώμενο, τότε ίσως η εξήγηση να μην είναι ότι οι άλλοι δε νοιάζονται, δε σε συμπαθούν ή δείχνουν αχαριστία. Είναι πολύ πιθανό να έχεις ενεργοποιήσει άθελά σου ένα πολύ ανθρώπινο χαρακτηριστικό τους. Πως τείνουμε να εκτιμούμε λιγότερο ό,τι είναι σε υπερπροσφορά.

Κάτι για το οποίο δε χρειάζεται να κοπιάσουμε με κάποιον τρόπο. Ίσως είσαι σε υπερπροσφορά.Αν το συνειδητοποιήσεις θα δεις πως πιθανώς να μην είναι τόσο αχάριστοι οι άλλοι και να μην είσαι το θύμα της σχέσης, όπως μέχρι τώρα μπορεί να νόμιζες (αυτό βέβαια μπορεί να μη σου αρέσει και τόσο να το δεις…).

Η γνώση είναι δύναμη, όπως λέω συνεχώς στο βιβλίο μου «Ψυχο-λογικά Μυστικά που μακάρι να γνώριζα νωρίτερα)». Γνωρίζοντας τις συνέπειες των συμπεριφορών σου, αποφεύγεις τις παρεξηγήσεις και αποκτάς το δικαίωμα να δράσεις διαφορετικά.

Ας συνειδητοποιήσουμε πως συμβάλλουμε και εμείς στις συμπεριφορές που εισπράττουμε. Άρα έχουμε δύναμη να τις αλλάξουμε αν θέλουμε. Αλλά και αν δεν θέλουμε, ή νομίζουμε πως δεν μπορούμε να τις αλλάξουμε, πάλι δεν πειράζει. Θα ξέρουμε τι άλλο μπορεί να συμβαίνει και δε θα κατηγορούμε τόσο εύκολα τους άλλους.

Έκφρασε τις ανάγκες σου. Είναι πολύ εντάξει να πεις όχι. Είναι πολύ εντάξει να μην έχεις χρόνο κάποιες φορές. Είναι πολύ εντάξει να σε ενοχλεί κάτι και να λες τι σε ενοχλεί. Είναι πολύ εντάξει να βάλεις όριο.Μάλιστα όχι μόνο είναι πολύ εντάξει αλλά ίσως είναι και ο μοναδικός δρόμος για να πετύχεις αυτό που θέλεις.Σκέψου ψυχο-λογικά και μην επιτρέπεις στην ανασφάλειά σου να σου στερεί αυτό που τόσο πολύ έχεις ανάγκη. Σχέσεις όμορφες, ισότιμες και ανταποδοτικές.Με αμοιβαία εκτίμηση και σεβασμό. Μπορείς να το πετύχεις και σου αξίζει!

Γράφει ο Δημήτρης Φλαμούρης

Πηγή




Μέσα από το «σκοτεινό» Λαβύρινθο: Ψυχολογική Κατανόηση των Εξαρτήσεων

Οι εξαρτήσεις αποτελούν ένα μεγάλο «άλυτο» κεφάλαιο για τις ζωές πολλών ανθρώπων.Η αντιμετώπιση των εξαρτήσεων απαιτεί συχνά την ψυχολογική υποστήριξη ειδικών, που μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των συναισθημάτων, των σκέψεων και των συμπεριφορών που συνδέονται με την εξάρτηση. Μέσω της θεραπευτικής συνεδρίας και της ψυχολογικής συμβουλευτικής, οι άνθρωποι μπορούν να ανακτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους και να αναπτύξουν τις δεξιότητες που απαιτούνται για να διαχειριστούν αποτελεσματικά την εξάρτησή τους.

Το Cityvibes.gr «φιλοξενεί» την Ψυχολόγο – Ψυχοθεραπεύτρια, Μαρία Άννα Τσακίρη, η οποία έδωσε τις δικές της απαντήσεις αναφορικά με το θέμα.

Περισσότερες πληροφορίες για την Ψυχολόγο, μπορείτε να αντλήσετε εδώ.

Πώς μπορεί να επηρεάσει η ψυχολογική κατάσταση ενός ατόμου την ανάπτυξη
και την αντιμετώπιση εξαρτήσεων;

«Η εξάρτηση, είναι ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο, το οποίο έχει να κάνει με ατομικούς , οικογενειακούς και κοινωνικούς παράγοντες, είναι η συνάντηση ενός ατόμου με μία ουσία μια συγκεκριμένη κοινωνικοπολική στιγμή (Olivenstein). Η ψυχολογική κατάσταση ενός ατόμου λοιπόν, όπως αυτή τίθεται στην ερώτηση, έχει να κάνει με τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις σχέσεις, τις δυσκολίες στις σχέσεις, τις συνθήκες μέσα στις οποίες ζει το άτομο και τις επιπτώσεις που αυτές
δημιουργούν καθώς και πολλά άλλα. Ασταθή, χωρίς όρια, ανασφαλή περιβάλλοντα καθώς και δυσλειτουργίες μέσα στην οικογένεια μπορούν να δημιουργήσουν συναισθηματικά κενά τα οποία το άτομο θα θελήσει να καλύψει με διάφορους τρόπους, ένας εκ των οποίων είναι η χρήση. Η χρήση μπορεί να γίνει κατάχρηση και να εξελιχθεί σε εξάρτηση. Η αντιμετώπιση των εξαρτήσεων πρέπει να γίνεται σε δημόσια, στεγνά προγράμματα απεξάρτησης, κατά την γνώμη μου, γιατί διαθέτουν όχι μόνο την τεχνογνωσία, καθώς είναι πρωτοπόρα σε όλη την Ευρώπη αλλά και γιατί η απεξάρτηση είναι μια κοινωνική διαδικασία. Είναι μια διαδικασία που το άτομο μαθαίνει να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται εκ νέου, να κατανοεί τι το ώθησε στην χρήση, να περπατάει καθαρό δίπλα σε καθαρούς ανθρώπους που αγωνίζονται επίσης. Αυτή η προσωπική ανάπτυξη συμβαίνει μέσα από θεραπευτικές ομάδες διαφόρων ειδών με στόχο το άτομο να κατακτήσει την προσωπική του ελευθερία
που η εξάρτηση του στέρησε.»

Ποια είναι η σχέση μεταξύ των ψυχολογικών παραγόντων, όπως το άγχος ή η
κατάθλιψη, με την εμφάνιση εξαρτήσεων;

«Εδώ χρειάζεται να γίνει ένας διαχωρισμός. Υπάρχει το κομμάτι της συννοσηρότητας, δηλαδή της συνύπαρξης ενός προβλήματος εξάρτησης και μιας ψυχοπαθολογίας, που είναι πολύ δύσκολο να πούμε τι προηγήθηκε καθώς είναι γνωστό ότι κάποιες ουσίες ευνοούν την εμφάνιση ψυχοπαθολογίας (κάνναβη, κοκαΐνη, κ.α) την ίδια στιγμή που είναι γνωστό και συναντάμε χρήστες που εμφανίζουν ψυχοπαθολογία αφού μπουν σε διαδικασία απεξάρτησης και εκεί καταλαβαίνουμε ότι η ουσία “κοίμιζε” σε ένα βαθμό τα σύμπτώματα. Το άλλο κομμάτι έχει να κάνει με χρήστες που δεν είναι εξαρτημένοι, όχι τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό που να αναζητήσουν βοήθεια σε κάποιο πρόγραμμα.
Αυτό που συναντάμε όλο και πιο συχνά είναι άνθρωποι να κάνουν χρήση, σε μια λειτουργική κατά τα άλλα καθημερινότητα, είτε για να μπορέσουν να χαλαρώσουν από το στρες, είτε για να μπορέσουν να διασκεδάσουν, είτε για να νιώσουν καλύτερα με τον ίδιο τους τον εαυτό. Πολύ συχνά συναντάω στην δουλειά, νέους ανθρώπους, φοιτητές, εργαζόμενους που δεν μπορούν να διασκεδάσουν ή δεν διανοούνται να διασκεδάσουν το Σάββατο χωρίς τη χρήση κοκαΐνης και αλκοόλ, ή την χρήση md. Την ίδια στιγμή ένας τρόπος να κοιμηθούν ή να χαλαρώσουν σε μια εργάσιμη, είναι η κάνναβη. Αυτοί οι άνθρωποι δε θα ζητήσουν βοήθεια από κάποιο πρόγραμμα αλλά πηγαίνουν σε ψυχολόγο και εκεί είναι μια ολόκληρη δουλειά ψυχοθεραπευτική που πρέπει να γίνει για να δει το άτομο τι καλύπτει αυτή η, κοινωνικά αποδεκτή πια, χρήση του, ποια βαθύτερα συναισθήματα και αγωνίες έρχεται να εξυπηρετήσει, ποια ελλειπή σχέση με τον εαυτό ή ποιο κενό. Γιατί, όταν κάτι μου γίνεται αναγκαίο για να υπάρξω, με τον οποιοδήποτε τρόπο, τότε δεν με ελευθερώνει αλλά με εγκλωβίζει.»

Πώς μπορεί η ψυχολογική θεραπεία να συμβάλλει στην αντιμετώπιση και την
αποτροπή εξαρτήσεων;

«Για μένα είναι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί η εξάρτηση. Είτε μιλάμε για
προγράμματα σε μια προχωρημένη εξάρτηση είτε μιλάμε για ιδιώτες στην
κατάχρηση και την χρήση ουσιών, η ανάπτυξη του εαυτού, η αναζήτηση του
εσωτερικού κενού που έρχεται να καλύψει η ουσία, τα βιώματα και τα τραύματα που
κρύβονται από πίσω , οι οικογενειακές σχέσεις κτλ είναι όλα θέματα που αναδύονται
και δουλεύονται μέσα στην θεραπευτική διαδικασία ώστε το άτομο να μπορέσει να
νιώσει ελεύθερο και αρκετά δυνατό ώστε να σταθεί καθαρό στα πόδια του.»

Ποιες είναι οι ψυχολογικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που
προσπαθούν να ξεπεράσουν μια εξάρτηση;

«Σίγουρα το γεγονός πώς η χρήση είναι παντού γύρω μας δεν είναι βοηθητικό. Το
αλκοόλ είναι παντού και η χρήση του είναι συνδεδεμένη με τη διασκέδαση σε τέτοιο
βαθμό που αν δεν πιεις είσαι ξενέρωτος, η κάνναβη θεωρείται κάτι απόλυτα αθώο
ενώ είναι αποδεδειγμένο ότι συνδέεται με κρίσεις πανικού, ψυχωσικά επεισόδια κ.α
ενώ όπως ανέφερα παραπάνω η χρήση είναι τρόπος διασκέδασης σήμερα.
Επιπλέον, η ανεργία, το κόστος ζωής, η ταχύτητα και το άγχος της καθημερινότητας,
η μη σύνδεση με τη φύση αποξενώνουν τον άνθρωπο από τον εαυτό και τους γύρω
του. Ζούμε σε μια συνθήκη τόσο ξένη και τόσο ανοίκεια από αυτό που πραγματικά
έχουμε ανάγκη σαν άνθρωποι, που είναι τρομερά δύσκολο να ανταποκριθούμε όλοι
πόσο μάλλον κάποιοι που είχαν βρει έναν τρόπο έστω και ψεύτικο να το “αντέχουν”
όλο αυτό.»

Πώς μπορεί η ψυχολογική υποστήριξη να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των
ριζικών αιτιών μιας εξάρτησης και όχι μόνο στην αντιμετώπιση των
συμπτωμάτων;

«Όπως είπα, στο γραφείο δέχομαι ανθρώπους με προβληματική χρήση ουσιών αλλά
όταν πρόκειται για εξάρτηση παραπέμπω πάντα σε δημόσια προγράμματα (Αργώ,
ΚΕΘΕΑ, 18Άνω) και όσοι άνθρωποι πραγματικά γνωρίζουν από εξάρτηση κάνουν το
ίδιο. Οπότε, η πρόκληση αυτή τη στιγμή είναι όσοι έρχονται στο γραφείο και είναι
λειτουργικοί στην καθημερινότητα και τις σχέσεις τους, αλλά δεν μπορούν π.χ να
ησυχάσουν χωρίς “να πιουν ένα τσιγάρο” ή να διασκεδάσουν χωρίς λίγη σκόνη ή ένα
χάπι. Εκεί, πάμε στην ουσία και τον πυρήνα του ατόμου, στις ανάγκες, τα θέλω του,
στον αυθορμητισμό και τα όνειρα που έχει ξεχάσει, στην σύνδεση με τον εαυτό, πάμε
σε όλα αυτά που η χρήση καλύπτει.
Επίσης, εξαρτήσεις δεν είναι μόνο οι ουσίες. Εξάρτηση είναι ο τζόγος, με τις τόσες
διαφημίσεις και εφαρμογές στο κινητό, είναι το gaming, είναι ακόμα και τα
ενεργειακά ποτά σε μικρότερες ηλικίες. Εξαρτητικά στοιχεία μπορεί να έχει η σχέση
με το φαγητό. Εξαρτητικές μπορούν να είναι οι σχέσεις με την οικογένεια και τους
στενούς άλλους, και αυτή η εξάρτηση μπορεί να μη φαίνεται, αλλά είναι εξαιρετικά
δυσλειτουργική για το ίδιο το άτομο, το εγκλωβίζει και το κρατάει πίσω.
Όλες οι εξαρτήσεις κάτι έρχονται να καλύψουν, κάποιο εσωτερικό κενό και πάντα
έχουν σαν αποτέλεσμα το άτομο να μη μπορεί να μεγαλώσει και να ελευθερωθεί, να
κρατιέται δέσμιο ουσιών, συνηθειών είτε ανθρώπων.»

Μαρία Άννα Τσακίρη, Ψυχολόγος ΑΠΘ
Μsc Ποινικό Δίκαιο και Εξαρτήσεις
Εκπαιδευόμενη Ψυχοδραματίστρια
Ψυχοθεραπεύτρια NDI
Θεσσαλονίκη, 54623, Ερμού 57, 5ος Όροφος
e-mail: info@mtsakiri-psy.gr
Ιστοσελίδα: mtsakiri-psy.gr




Να μάθεις να φεύγεις χωρίς αποσκευές, χωρίς ενθύμια για το τέλος.

Να περιμένεις μέχρι εκεί που μπορείς όχι μέχρι εκεί που θέλεις. Ο χρόνος δεν είναι Πηνελόπη, δεν περιμένει κανέναν.

Να μάθεις να φεύγεις χωρίς αποσκευές, χωρίς ενθύμια για το τέλος. Να φεύγεις με το κεφάλι ψηλά. Να μη δίνεις ψεύτικες ελπίδες στον εαυτό σου. Το είδες, το έμαθες πια, δεν ωφελεί. Να περιμένεις μέχρι εκεί που μπορείς όχι μέχρι εκεί που θέλεις. Ο χρόνος δεν είναι Πηνελόπη, δεν περιμένει κανέναν. Να μη στερείς από τον εαυτό σου το δικαίωμα να πας παρακάτω.

Ο κύκλος έκλεισε πια. Μάζεψε την κομματιασμένη σου αξιοπρέπεια και φύγε. Τρέξε μακριά. Ως εδώ ήταν, κατάλαβέ το. Μην καταπονείς άλλο τον οργανισμό σου. Δεν κουράστηκες πια; Ως εδώ ήταν.

Πάρτο απόφαση. Δεν ήταν γραφτό να γίνει. Ελευθέρωσε τον εαυτό σου, επίτρεψέ του να πάει παρακάτω.

Έχεις κάθε δικαίωμα να το κάνεις αυτό. Μη χαραμίζεσαι άλλο, μη σπαταλάς την ουσία σου. Όσο νωρίτερα το αντιληφθείς τόσο καλύτερα θα είναι για σένα. Σε περιμένουν κι άλλες Ιθάκες παρακάτω.

Σταμάτα να αποδίδεις ευθύνες στον εαυτό σου. Φταις που πίστεψες ότι θα αλλάξει κι όλα θα γίνουν όπως πριν αλλά ως εκεί. Δεν είσαι υπεύθυνος για όλα τα δεινά του κόσμου κι είναι λάθος να πιστεύεις το αντίθετο.

Άνοιξε τα μάτια σου επιτέλους. Αφέσου στο παρόν, άφησέ το να σε κερδίσει, επίτρεψέ του να σε συμπαρασύρει, να σου κλείσει πονηρά το μάτι. Μάθε να φεύγεις χωρίς αποσκευές, χωρίς ενθύμια για το τέλος.

Μάθε να ζεις ελεύθερος κρατώντας μόνο τις αναμνήσεις σου. Τίποτα άλλο δε χρειάζεσαι για να κάνεις μια νέα αρχή. Όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά, είναι βαρίδια που σε τραβούν στον πάτο και δε θέλεις κάτι τέτοιο. Προσπάθησε να ευτυχήσεις κάνοντας απλώς μια νέα, αξιοπρεπή αρχή. Είναι αυτό ακριβώς που έχεις ανάγκη, αυτό που χρειάζεσαι στην παρούσα φάση της ζωής σου.

Πηγή




Find Your Way: Το σημείο συνάντησης της Διατροφής, της Γυμναστικής και της Ψυχολογίας

Σε έναν κόσμο όπου η αλλαγή και η πρόοδος αποτελούν έννοιες δυσεύρετες, η ικανότητα να σκεφτόμαστε εκτός των συνηθισμένων πλαισίων γίνεται ακόμα πιο επιβεβλημένη. Η καινοτομία είναι η κλειδαριά που ανοίγει τις πόρτες προς ένα πιο δυναμικό και εξελισσόμενο περιβάλλον και αυτό φαίνεται πως το γνωρίζει πολύ καλά, η Ειρήνη Ζάχου. Εμπνεύστρια και ιδρύτρια του Find your Way!

Η Ειρήνη έχει αποφοιτήσει από το τμήμα φυσικής αγωγής και αθλητισμού, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ο μεταπτυχιακός της τίτλος θα είναι σύντομα στο Innovation Management & Entrepreneurship. Η ενασχόλησή της με τον αθλητισμό ξεκίνησε από παιδική ηλικία ως αθλήτρια στίβου, συγκεκριμένα 100μ., με πανελλήνιες διακρίσεις. Αυτό ήταν και το έναυσμα για να αφιερωθεί στον χώρο της άσκησης και της εκπαίδευσης με 10ετή εμπειρία στο personal training και την ανάδειξη νέων γυμναστών. Ο σκοπός της ήταν πάντα ένας. Να βρει ο καθένας μας τον δικό του τρόπο για να αισθάνεται υγιής. Πλέον το καταφέρνει μέσα από την πλατφόρμα findyourway.gr.

Τι είναι το Find your Way, πως ξεκίνησε η ιδέα και ποια ήταν τα βήματα για την υλοποίησή του?

« Το Find your Way είναι μία διαδικτυακή κοινότητα ευεξίας. Βοηθάμε γυναίκες να αισθάνονται υγιείς, μέσα από μία εμπειρία υπηρεσιών άσκησης, διατροφής και ψυχολογίας. Η ιδέα ξεκίνησε από μία διαπίστωση. Το 80% των γυναικών εγκαταλείπουν μία δίαιτα, καθώς δεν μπορούν να είναι συνεπείς και δεν έχουν την ψυχολογική υποστήριξη που χρειάζεται. Πολλές κυρίες με τις οποίες κάναμε προπόνηση, είχαν στόχο την απώλεια βάρους, ενώ η αφετηρία για να καταφέρεις αυτό τον στόχο είναι η ολιστική προσέγγιση. Το να ξεκινήσεις πραγματικά να σε αγαπάς και να μάθεις να σε φροντίζεις. »

Πώς το τρίπτυχο της άσκησης, της διατροφής και της ψυχολογίας μπορεί να βοηθήσει τον κάθε ένα, να φτάσει πιο γρήγορα στους στόχους του?

« Αν δεν έχεις καλή ψυχολογία, συχνά δεν έχεις όρεξη για προπόνηση και στρέφεσαι σε τροφές που σε βλάπτουν. Αν δεν ασκείσαι, δεν έχεις την ενέργεια και τη δύναμη να ανταπεξέλθεις στην καθημερινότητά σου και η διατροφή από μόνη της δεν επαρκεί για να έχεις το αποτέλεσμα που θέλεις. Για να αισθάνεσαι πραγματικά υγιής το μυστικό είναι στο mindset. Να αλλάξεις τη νοοτροπία σου σε σχέση με το πώς βλέπεις εσένα. Να αρχίσεις να σέβεσαι το σώμα σου και να το φροντίζεις, να το τρέφεις όπως του αξίζει και να βρεις τον ιδανικό τρόπο που σου ταιριάζει. Να αφιερώσεις χρόνο σε εσένα, καθώς αν δεν αισθάνεσαι εσύ καλά, ενδεχομένως να μην μπορείς να φροντίσεις και τους γύρω σου. »

Πως μπορεί κάποιος πρακτικά να ξεκινήσει και τι περιλαμβάνει ο νέος κύκλος που ξεκινάει τον Οκτώβρη?

« Το πρόγραμμα είναι μηνιαίο και περιλαμβάνει:

✔️1 ατομική συνεδρία με διατροφολόγο
Είναι live και συζητάτε με την διατροφολόγο στις ανάγκες σου και τον επόμενό σου στόχο.

✔️1 μηνιαίο πλάνο διατροφής
Εξατομικευμένο πλάνο διατροφής, διάρκειας 1 μήνα, βασισμένο στον ατομικό σου στόχο.

✔️1 ομαδικό workshop διατροφής
Στόχος των workshops είναι η εκπαίδευση σου γύρω από βασικά θέματα που αφορούν τη διατροφή και είναι αναγκαίο να γνωρίζεις.

✔️1 ατομική συνεδρία με ψυχολόγο
Η συνεδρία είναι online, live και ο ψυχολόγος σε υποστηρίζει ώστε να κατακτήσεις κάθε στόχο σου, κάνοντας χρήση της συμβουλευτικής μεθόδου.

✔️1 ομαδικό workshop ψυχολογίας
Τα online workshops ψυχολογίας έχουν σαν στόχο την ενδυνάμωση της ομάδας, τη γνωριμία και αλληλεπίδραση με άτομα που ταυτίζεσαι. Πραγματοποιούνται ομιλίες που σε εκπαιδεύουν σε θέματα αντιμετώπισης κρίσεων.

✔️8 μαθήματα προπόνησης
Πραγματοποιούνται σε μικρά group έως 8 ατόμων, για να υπάρχει έλεγχος και εξατομίκευση στις ανάγκες σου.

Η εγγραφή γίνεται μέσω της ιστοσελίδας μας findyourway.gr, εκεί υπάρχουν όλες οι λεπτομέρειες καθώς και φόρμα επικοινωνίας σε περίπτωση που χρειαστεί κάποια κυρία οτιδήποτε. 

Ξεκινάμε τον επόμενο κύκλο στις 2 Οκτωβρίου με πολύ χαρά και ενθουσιασμό, καθώς όσες κυρίες παρακολουθούν τον κύκλο του Σεπτεμβρίου, θα συνεχίσουν μαζί μας και τον Οκτώβριο! »

Ποια καινούρια πράγματα ή προσθήκες, θα μπορούσαμε να περιμένουμε από το Find your Way?

« Σκεφτόμαστε πολλά πράγματα, πραγματικά είναι τόσο δημιουργικό αυτό που κάνουμε, καθώς είναι πολύ όμορφο να βλέπεις το αποτέλεσμα και να βελτιώνεις την καθημερινότητα κάποιου. Είναι ανεκτίμητο. Η επόμενή μας προσθήκη θα είναι ένα νέο target group, οι νέες μαμάδες, όπου θα υπάρχει κύκλος μόνο για εκείνες που έχουν ανάγκη μετά τον ερχομό ενός παιδιού, να φροντίσουν ξανά και τις ίδιες! »

Ακολούθησέ τους στο instagram για να παραμείνεις ενήμερος για οτιδήποτε καινούριο!




Μια αγάπη για το καλοκαίρι

Καλοκαίρι…Μια περίοδος που όλοι περιμένουμε για να βρούμε τον εαυτό που έχουμε χάσει το χειμώνα. Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο για να βρεί τον εαυτό του… μπορεί να μην είναι δυνατό για όλους αλλά ο καλός καιρός πάντα ευνοεί για τέτοιου είδους συναναστροφές…

Όμως τι αποκομίζουμε απο αυτή τη προσπάθεια εύρεσης του εαυτού μας ;

Σημασία έχει να καταλάβουμε οτι πρέπει να εκτιμάμε όσα μας παρέχονται , και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είναι μόνο οι καλές στιγμές στη ζωή μας. Οι δυσκολίες πρέπει να υπάρχουν καθώς αν δεν υπήρχαν η ζωή μας θα ήταν μονότονη και δεν θα μπορούσαμε να εκτιμήσουμε τις καλύτερες στιγμές που έρχονται.

Τι μπορύμε να κάνουμε αυτό το καλοκαίρι για να βρούμε τον εαυτό μας ;

Ο καθένας πορεύεται διαφορετικά , θεωρώντας εκείνος τι είναι καλό για τον εαυτό του. Παρ’ όλα αυτά δεν μπορούμε να αποκλείσουμε περιπτώσεις που ίσως είναι κοινές για πολλούς.

  1. Μία ανάσα ξεκούρασης απαιτείται : Όλοι έχουμε ανάγκη την ξεκούραση. Οι μικρές αποδράσεις σε κοντινές αποστάσεις και οι ανάσες δροσιάς απο τις καλοκαιρινές βόλτες, μας κάνουν έστω και λίγο να ξεχάσουμε την πλάνη της καθημερινότητας.
  2. Φίλοι : Η παρέα με φίλους το καλοκαίρι ενισχύει περισσότερο τους δεσμούς μεταξύ της παρέας, καθώς μπορόυν να γίνουν δραστηριότητες που δεν μπορούν να γίνουν καθημερινά.
  3. Λιγό κρασί , λίγο θάλασσα και τα βιβλία μου : Για λάτρεις της λογοτεχνίας , συνιστούνται βιβλία που σε βάζουν στο δικό τους κόσμο. Για όσους θεωρούν τη λογοτεχνία περιττή καλό θα ήταν να αναθεωρήσουν αυτή τους την απόφαση στο χρόνο του καλοκαιριού.

Δηλαδή να μην ερωτευτούμε ;

Αν θεωρείς ότι αυτό απουσιάζει απο τη ψυχική σου γαλήνη , καθώς μην ξεχνάς ότι το καλοκαίρι είναι η προετοιμασία του χειμώνα , μπορείς να προσπαθήσει αρκεί και ό άλλο/η να αισθάνεται το ίδιο !

Άλλωστε Ἔρως ἀνίκατε μάχαν

Καλή απόλαυση στις στιγμές που έρχονται… και ας τις χαρούμε πριν τις κάψει η φλογα :(((

Αθανάσιος Αντζαράς