Τι νόημα έχει να αποδέχεσαι μια κατάσταση όταν εσύ ο ίδιος δεν έχεις καταλάβει τι γίνεται. Όλοι γνωρίζουμε ότι για να λυθεί ένα πρόβλημα, πρέπει αρχικά να δούμε, ή πιο σωστά να καταλάβουμε πιο είναι το πρόβλημα. Σε αυτήν την διαδικασία όμως προκύπτει και άλλο πρόβλημα, το τι καταλαβαίνει ο καθένας, ή τι θέλει να καταλάβει. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη μας είναι ότι ποτέ δεν μπαίνουμε στην θέση του άλλου και απλά κρίνουμε επειδή μας βολεύει.

Σίγουρα η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, ούτε γεννιόμαστε με κάποιο εγχειρίδιο χρήσης, που σημαίνει ότι όλα εμείς πρέπει να τα ανακαλύψουμε, που μέχρι τώρα έχει αποδεχτεί αρκετά δύσκολη διαδικασία.  

Άνθρωποι που δεν αντέχουν την αλήθεια, ικανοποιούνται με τις συμπτώσεις. Που πολλές φορές δεν τις βλέπουν καν τις συμπτώσεις, αλλά ακόμη και όταν τις βλέπουν, επικρατεί η κλασική καραμέλα, ο θεός ήθελε έτσι. Αν και όλοι ψάχνουμε για κάτι, εκείνοι επειδή ψάχνουν τόσο επιφανειακά όλα τους φαίνονται πολύ πιο απλά και εύστοχα, που το υπόβαθρο δεν έχει καμία σημασία για αυτούς. Η ζωή είναι σαν ένα θεατρικό έργο, όλοι κρεμάμενοι από την εξέλιξη του έργου χωρίς να σκεφτούν τα παρασκήνια. Στα παρασκήνια βρίσκεται όμως όλη η αλήθεια και ο κόπος της πετυχημένης παράστασης.

Όλη η ζωή μας διαδραματίζεται μέσα από άπειρους ρόλους που καλούμαστε να παίξουμε ανά διαστήματα, ο κάθε ρόλος έχει και την δική του μάσκα. Τα ψέματα προκύπτουν όταν ο άνθρωπος έχει χάσει τον εαυτό του μέσα από τον ρόλο και έγινε ένα και το αυτό. Οι άτυχοι σε όλη αυτήν την παράσταση είναι όλοι εκείνοι που μπορούν να διακρίνουν το αληθινό πρόσωπο από το ψεύτικο, με αποτέλεσμα να τα βλέπουν πλέον όλα ψεύτικα, που έχει γίνει πλέον η αλήθεια τους.

Εκείνο είναι το σημείο στο οποίο ο παρατηρητής πρέπει να πάρει μια απόφαση, μιας και δεν μπορεί να επαναφέρει κανέναν στην αρχική του μορφή, πριν την μάσκα, να θυμηθούν ποιοι ήταν. Θα συμβιβαστεί λέγοντας ψέματα στον εαυτό του ότι αυτή είναι πλέον η παράσταση της ζωής, θα γίνει και αυτός ένα με το ψέμα ή θα προσποιείται ότι δεν βλέπει ???

Η διάκριση της αλήθειας από το ψέμα στην πραγματικότητα είναι μια πολύ λεπτή γραμμή, φυσικά όμως όπως το κακό είναι πιο εύκολο να γίνει, έτσι και η επιλογή του ψέματος μοιάζει πιο εύκολη λύση. Η αυταπάτη του ωραίου δεν είναι δημιούργημα του διαβόλου, αλλά του ίδιου μας του εαυτού, που φοβάται να αντιμετωπίσει τον εαυτό του.

Το μυαλό είναι ο δημιουργός μας, είναι ο θεός μας. Εμείς επιλέγουμε σε τι θέλουμε να στηρίξουμε την ύπαρξη μας. Θέλουμε να χτίζουμε παλάτια στην άμμο, ή καμάρες γαλήνιες για την ψυχή μας από πέτρα, διαχρονικά στον χρόνο. Ο εξωτερικός μας κόσμος χτίζεται από τα υλικά που εμείς δώσαμε την άδεια να χρησιμοποιηθούν. Όταν έχουμε δώσει όλα τα δικαιώματα να μας πουλάνε ψέματα για καλημέρα, η ευθύνη δεν είναι δική τους, αλλά απόλυτα δική μας. Ξεκαθαρίζοντας την θέση σου ξεκινώντας από μέσα σου μέχρι τους έξω σου, δεν διατρέχεις κανένα κίνδυνο να παραπλανηθείς γιατί γνωρίζουν τα όρια σου.

Οτιδήποτε μας προσεγγίζει στην ζωή μας, αληθινό ή ψεύτικο, πρώτα έχει πάρει την συγκατάθεση μας, τίποτα δεν συμβαίνει από μόνο του. Η ειλικρίνεια με τον εαυτό μας είναι η αρχή του τέλους, όπως και το τέλος της αρχής σε ότι μας βαραίνει.

Ιωάννα Γκαβριλίου

Και τι κατάλαβες μετά απο όλα αυτα; Είπες να κάνεις την αρχή του τέλους . Είπες να διορθώσεις όλα τα λάθη σου . Ήρθε η στιγμή σου , να παραδεχτείς , αποδεχτείς ότι ήταν λάθος για σένα μέχρι τώρα . Ό, τι σε έκανε να είσαι το τώρα ! Μα πώς; Πάλι με ψέματα ;

Ψέματα ! Και πρώτα σε εσένα τον ίδιο . Με ψέματα μωρό μου δεν διορθώνονται όλα . Όχι! Το να κρύψεις την αλήθεια έιναι και αυτό ψέμα . Το να πείς απο μέσα σου την αλήθεια σου και να ξεκινήσεις απο το μηδέν είναι μεγάλη υπόθεση , κανείς δεν το αρνήτε. Το να πείς όμως ψέματα σε αυτους που σε στήριξαν , σε πίστεψαν και πολέμησαν για σένα , χρόνια τώρα δαίμονες και τέρατα , δεν κάνεις καμία νέα αρχή!

• 

Λύνεις ένα πρόβλημα , δημιουργόντας ένα μεγαλύτερο ! Πόσο λάθος την πήρες την απόφαση! Πόσο λάθος σε συμβούλεψαν ! Πόσο λάθος σε υποκίνησαν ! Πόσο λάθος να πιστέψεις πώς ο κύκλος που κλείνει , θα κλείνει για πάντα με τον ίδιο τρόπο;! Όλοι οι κύκλοι της ζωής κλείνουν εκεί που ξεκίνησαν , αλλά πάντα κάτι σου παίρνουν και κάτι σου αφήνουν. Αν είσαι τυχερός και το παιχνίδι σου το έπαιξες σωστά και δίκαια μάλλον πήρες αυτο που ήθελες. Αν πάλι όχι , τότε η ρουλέτα περιμένεις να σταματήσει για να δεις τι τυχερό αριθμό πέτυχες! Και ξέρεις κάτι…στο άδικο παιχνίδι μια κερδίζεις χίλιες χάνεις.

Και δεν θα ήταν πιο ωραίο , πιο τίμιο και αξιοπρεπές να πείς την αλήθεια;! Αυτήν , που τόσα γράφονται και τόσα έχουν ειπωθεί , μα ελάχιστοι την λένε , ελάχιστοι την αντέχουν , ελάχιστοι την αποδέχοντε. Φαντάσου , με το να κρύψεις την μισή αλήθεια , να περιμένεις απο τον άλλον να την αποδεχτεί και να πάει παρακάτω , τι θα είχες καταφέρει λέγοντας όλη την αλήθεια. Φαντάσου , πόσο λυτρωτικό θα ήταν για σένα. Πόσο πόνο θα έδινες; Ναι, ισχύει , μα θα ήταν αυτό και τίποτα άλλο! Μένει μόνο η αποδοχή. Κανένα ερωτιματικό , καμία άνω τελεία. Και ξέρεις κάτι; Τον έχεις κερδίσει , αν μέχρι τώρα δεν το είχες καταφέρει , πίστεψε με θα γίνει τώρα.

• 

Σε έναν κόσμο τόσο επιφανειακό , τι πιο ωραίο να είσαι εσύ ένας απο τους λίγους αυθεντικούς! Δεν κουράστηκες μωρέ , να κυνηγάς να καλύψεις το ένα ψέμα με το άλλο , και πάλι απο την αρχή; Δεν θέλεις να είσαι ένας απο αυτούς που ομόρφηναν πραγματικά και ουσιαστικά αυτον τον κόσμο ;

Γιατί να σου πώ την αλήθεια , έχουμε ανάγκη κάτι τέτοιους τύπους. Αυθεντικούς! Έχουμε ανάγκη τα καθαρά μάτια ! Ο κόσμος μας έχει ανάγκη απο την αλήθεια των ματιών . Μάθαμε να χαμογελάμε για να κρύψουμε την αλήθεια. Μάθαμε να λέμε ένα ¨καλά είμαι ¨ γιατί δεν θέλουμε να ξέρει ο κόσμος… μα δεν μας νοιάζει και τι θα πεί! Πείσαμε τους εαυτούς μας πως είμαστε ένας κόσμος χωρίς ταμπού και το πρώτο που κάνουμε είναι να κρυβόμαστε με την δικαιολογία , δεν θέλω να δώσω δικαιώματα ! Μα καρδιά μου τα έδωσες τα δικαιώματα, σε κάθε λέξη , σε κάθε κίνηση , σε κάθε άρνηση ! Και στην τελική , εσύ δεν είσαι απο αυτούς που δε σε νοιάζει τι θα πεί ο κόσμος ; Τι έγινε τώρα; Τι έγινε τότε;

Φόβος… θα έλεγα εγώ! Φοβόμαστε μην χάσουμε κάτι και κάνουμε πάντα το ίδιο και το ίδιο λάθος. Λέμε ψέματα! Φόβος!