Το γέλιο είναι απόρροια του πιο δυνατού θετικού συναισθήματος. Είναι ικανό να πάρει τα αρνητικά και να τα μεταμορφώσει, είναι το μεγαλύτερο μέσο επιβίωσης στην ζωή μας. Όμως στις μέρες μας γελάμε όλο και λιγότερο. Πόση χαρά έχουμε στην δουλειά μας; Πόση χαρά έχουμε στην οικογένεια μας;

 Ένα πρωί που είχα ξυπνήσει με άσχημη διάθεση, μπήκα σε ένα μαγαζί και το χαμόγελο της υπαλλήλου, η ζεστή της καλημέρα, αμέσως χάρισε χαμόγελο και στο δικό μου πρόσωπο. Έτσι κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το γέλιο είναι μεταδοτικό. Υπάρχουν άνθρωποι που με δέκα λεπτά γέλιου την ημέρα, έχουν θεραπεύσει πολλά προβλήματα είτε ψυχολογικά είτε ψυχοσωματικά. Το γέλιο απελευθερώνει ηρεμιστικές ορμόνες, καταπολεμά το στρές και διώχνει τα αρνητικά συναισθήματα.

Το γέλιο είναι ευτυχία. Η ευτυχία του καθενός είναι προσωπική του υπόθεση.  Ο δρόμος προς την ευτυχία είναι η ανάπτυξη των θετικών συναισθημάτων, η καλή διάθεση. Να σκεφτόμαστε θετικά, να βλέπουμε την θετική πλευρά της ζωής.

Ο άνθρωπος έχει συσσωρευμένη ενέργεια μέσα του και πρέπει να την εκτονώσει με κάθε τρόπο ακόμα και αν αυτή η εκτόνωση γίνεται με αρνητικό τρόπο. Ωστόσο, το γέλιο απελευθερώνει ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας που παραμένει φυλακισμένη στον οργανισμό. Ο άνθρωπος που γελά προστατεύει την πνευματική και ψυχική του υγεία, η οποία απειλείται συνήθως από τον φόβο και τον θυμό.  Το γέλιο εμποδίζει το νου να γεννά συνεχώς σκέψεις αφήνοντας για λίγο στην άκρη αγωνίες και έγνοιες, είναι αντίδοτο στον πόνο και έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Γελώντας, φέρνουμε στην επιφάνεια τα θετικά και όμορφα συναισθήματα, τη χαρά, την ηρεμία, την ελπίδα, την πίστη.

Αν φέτος θέλουμε να κάνουμε ένα καλό ξεκίνημα στη χρονιά μας, ένα μεγάλο δώρο θα είναι να  βάλουμε περισσότερο γέλιο στη ζωή μας. Με αυτό τον τρόπο ακόμα και οι μικρό-ατυχίες, οι προκλήσεις, οι απογοητεύσεις της ζωής αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη ευκολία. Μπορούμε να γελάμε με πράγματα που μας φαίνονταν «μεγάλα» κι έτσι τα κάνουμε  αστεία και «μικρά». Αυτό δεν σημαίνει πως παύουν να υπάρχουν προβλήματα και ατυχίες, απλά δεν τα αφήνουμε να μας κυριεύουν. Το γέλιο μπορεί να διώξει μακριά τον αρνητισμό, τις  εντάσεις, να μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ημέρας και της ζωής.

Ας μην αφήσουμε το χρόνο να κυλά χωρίς γέλιο. Ας Αφήσουμε το  γέλιο να βγει από μέσα μας για να ενεργοποιήσουμε την αληθινή μας ύπαρξη, τη μοναδικότητά μας, να βρούμε τη δημιουργικότητα και τη χαρά.

Η σοβαρότητα συχνά δεν είναι η σωστή αντίδραση μπροστά στον παραλογισμό της ζωής. Η ζωή είναι πολύ μικρή,  γι’ αυτό πρέπει να γελάμε όσο ακόμα έχουμε δόντια.  Γελάστε!

Αντελίνα Παπαδοπούλου

Τι όμορφο συναίσθημα για τα παιδικά μας χρόνια να υπάρχει κάποιος που στην αρχή του χρόνου μπορούσαμε να του ζητήσουμε κι αυτός να ανταποκριθεί άμεσα και με ακρίβεια, στην επιθυμία μας…

Μεγαλώνοντας τα πράγματα άλλαξαν ο Άγιος υπήρχε μόνο στις διαφημίσεις και εμείς πάψαμε να ζητάμε ο καθένας το έμαθε με διαφορετικό τρόπο… πάντως το θέμα ήταν πως ο κυριούλης με τα κόκκινα, το έλκηθρο και οι τάρανδοι σταμάτησαν να πραγματοποιούν τα θέλω μας…

Αν για μια στιγμή τώρα που μάθαμε να υπάρχουμε στον κόσμο των ενηλίκων και ξέρουμε πως αυτός ο κόσμος δεν είναι με τα χρώματα που τον σκεφτόμασταν όταν η παιδική μας φαντασία έπλαθε το μέλλον μας, αν μόνο για μια στιγμή κλείναμε τα μάτια μας, τι θα ζητούσαμε από τον αγαπημένο μας Άγιο…Μη βιαστείτε να πείτε χρήματα… πολύ εύκολη απάντηση και καθόλου μα καθόλου συνετή… η υγεία άλλωστε τώρα που είμαστε μεγάλα παιδιά εκτιμάται στο βαθμό που της αξίζει… ας πάμε λίγο πιο πέρα όμως σκεπτόμενοι πιο βαθιά τι θα θέλαμε για μας, τι θα μας έδινε χαρά…Λοιπόν αυτό θα ζητούσα από τον Άγιο, χαρά… ένα συναίσθημα που τα μέσα του υπάρχουν μόνο θετικά πρόσημα, μόνο που όλο πιο σπάνια το νιώθουμε και δεν το διεκδικούμε βουτηγμένοι στη μιζέρια που επιβάλλει η καθημερινότητα και οι υποχρεώσεις μας. Εκπαιδευτήκαμε άριστα στο να εκφράζουμε παράπονα, να βάφουμε τον κόσμο μας γκρι ή και μαύρο και ξεχάσαμε τη χαρά…

Αυτήν που σου δίνει ένα χαμόγελο στο δρόμο το πρωί με μια καλημέρα, τη χαρά που υπάρχει όταν κρατάς ένα ζεστό καφέ στα χέρια σου ένα παγωμένο πρωινό, την χαρά που σου δίνει η θέα του ουρανού, το γέλιο ενός παιδιού, τη χαρά που εισπράττεις από τους ανθρώπους και μόνο… Νομίζω πως κάπου έχουμε χαθεί και δεν την έχουμε στις δόσεις που θα ήταν ικανές να μας κάνουν να αξιολογούμε τα σημαντικά της ζωής. Γιατί αν φανταστούμε πόσο υπέροχο δώρο είναι αυτό και μόνο είναι αρκετό να πλημμυρίσει κάθε κύτταρο μας με αυτή. Τώρα θα μου πείτε ναι αυτά τα περί δώρων και τα λοιπά όταν δεν υπάρχουν τα χρήματα τα αφήνεις στην άκρη. ΟΧΙ πιο μεγάλο από του Μεταξά έχω να πω… Αφήνουμε την ουσία και κυνηγάμε την επιφάνεια, ξεχνάμε να ζούμε και το θυμόμαστε όταν είναι πια αργά… Σε μια συζήτηση που είχα με κάποιον φίλο μου είπε πως ναι καλά όλα αυτά αλλά τι θα είμαστε χαζοχαρούμενοι…. Κοιμήσου ύπνο βαθύ φίλε μου αν έχεις μπερδέψει τόσο τις αξίες σου και έχεις μπει για τα καλά στους λαβύρινθους τις σοβαροφάνειας… Μιλάμε για χαρά που αντλείται από την ευγνωμοσύνη αρχικά για όλα αυτά που έχουμε, για τη χαρά που ψάχνουμε κι αυτή αγνοείται.. ακατανόητο να λέμε στους ανθρώπους να χαίρονται κι αυτοί να το παρεξηγούν… πως κατάφεραν να δώσουν τόσο λάθος χρώμα στη ζωή τους… Ας ζήσουν έτσι αυτή η ζωή τους αξίζει…

Αν όμως εγώ κλείσω τα μάτια μου κι ευχηθώ Άγιε μου Βασίλη σε παρακαλώ φέρε μου μεγάλες δόσεις χαράς για φέτος, χαμόγελα που θα γίνουν του χρόνου τέτοια εποχή, όμορφες αναμνήσεις… 2021 όμορφες ευχές για μια χρονιά γεμάτη χαρά λοιπόν!!!!

από την Κωνσταντίνα Γεράκη

Η χαρά της περιόδου των Χριστουγέννων είναι καθαρά προσωπική υπόθεση και όλοι οι άνθρωποι την αντιλαμβάνονται διαφορετικά. Κυριαρχεί η αντίληψη ότι πρέπει να είμαστε χαρούμενοι αυτές τις ημέρες που το επιβάλλει το πνεύμα των εορτών. Παράλληλα, προβάλλεται έντονα η συγκεκριμένη κατάσταση μέσα από τα μέσα ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Απεικονίζεται μέσα από ενημερωτικά δελτία, διαφημίσεις και πωλήσεις προιόντων που θα δημιουργήσουν τις απαραίτητες προυποθέσεις ώστε να ανταποκριθούμε με επιτυχία στη διάχυτη χαρά των ημερών.

Ωστόσο υπάρχουν απορρυθμιστικοί παράγοντες που μας επηρεάζουν διαφορετικά, όπως η οικονομική κρίση, η ψυχική σύγχυση και ο πνευματικός αποπροσανατολισμός. Είναι πολύ εύκολο να αφεθούμε στα προβλήματα και τις έννοιες της καθημερινότητας και χωρίς να το αντιληφθούμε να επιτρέψουμε να αναπτυχθούν και να ενσταλαχθούν αισθήματα απογοήτευσης και μελαγχολίας. Ο απολογισμός στο τέλος της χρονιάς σε συνδυασμό με τις παραλείψεις, τα λάθη και τις προσδοκίες που δεν ευοδώθηκαν, επιτείνουν το αρνητικό πρόσημο που αποκτά η διαθεσή μας. Οφείλουμε να μην εγκλωβιστούμε σε πεποιθήσεις και αυταπάτες σχετικά με την ευτυχία των υπόλοιπων ανθρώπων και τη διαφαινόμενη χαρούμενη κατάσταση τους.

Στην αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης καθώς και ως εφαλτήριο μίας νέας αντιμετώπισης της πραγματικότητας, μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας με μία σειρά από ερωτήσεις οι οποίες θα οδηγήσουν σε αποκαλυπτικές απαντήσεις. Πρέπει να αφιερώσουμε όσο χρόνο χρειαζόμαστε για να καταλήξουμε σε ασφαλή και ειλικρινή συμπεράσματα που θα μας υποδείξουν έναν εναλλακτικό δρόμο. Οι ερωτήσεις είναι οι ακόλουθες:

• Τι σημάινουν και τι είναι τα Χριστούγεννα για μας;
• Ποιες είναι οι αληθινές ανάγκες της ψυχής μας;
• Ποιες απ’ αυτές φροντίσαμε και εκπληρώσαμε μέσα στο 2020;
• Τι χρειάζονται τα παιδιά μας, τα αδέρφια μας, οι γονείς μας και οι φίλοι μας από μας;
• Είμαστε διατεθειμένοι να μπούμε σε έναν ειλικρινή διάλογο μαζί τους, ώστε να ακούσουμε από κείνους, από τους ίδιους, τι πραγματικά περιμένουν από μας για να είναι χαρούμενοι, και αυτές τις γιορτές, αλλά και μετά το τέλος των γιορτών;
• Έχουμε πραγματικά την διάθεση να τους προσφέρουμε αυτό που μας ζητούν;
• Ποιο είναι το τίμημα αυτής μας της προσφοράς και τι θα αποκομίζουμε απ’ αυτήν μας προσφορά;
• Τι ειλικρινά εμείς χρειαζόμαστε από τους δικούς μας ανθρώπους;
• Τι μας εμποδίζει να τους το ζητήσουμε;
• Ποιες είναι οι προτεραιότητες μας αυτό το δωδεκαήμερο; (η υλική, η ψυχολογική, η σχεσιακή, η πνευματική διάσταση; Ένας συνδυασμός των παραπάνω;)

Αφουγκραζόμενοι τις πραγματικές μας επιθυμίες και ανάγκες θα είμαστε σε θέση να συνειδητοποιήσουμε τι είναι αληθινά απαραίτητο για εμάς και να χαράξουμε ένα νέο μονοπάτι ψυχικής ανασύστασης και προσωπικής εξέλιξης. Θα επιδιώξουμε με διαφορετικό τρόπο να αγωνιστούμε και να κατακτήσουμε τις ημέρες των εορτών, εντάσσοντας τες σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ευτυχισμένων και ουσιαστικών στιγμών της ζωής μας! Ας μην ξεχνάμε ότι παραμένουμε για πάντα παιδιά, με παρελθόν!

Γιάννης Κυρίτσης