Γλαρόκαμπος, Πευκοχώρι

Η ησυχία που προσφέρει αυτό το μέρος , μοιάζει με πειρατικό θησαυρό . Μακριά από πολυσύχναστους δρόμους και το καυσαέριο των αυτοκινήτων , η παραλία του Γλαρόκαμπου , στην τοποθεσία Πευκοχώρι Χαλκιδικής , μοιάζει ιδανική για απομόνωση. Γεμάτη βράχια και αχινούς , δεν προτιμάται από τους κολυμβητές , αλλά είναι μέρος διαφυγής από την βαβούρα της πόλης. Η σκιά των ελαιών , που εκτείνονται κατά μήκος της παραλίας , δημιουργεί το κατάλληλο σκηνικό για ατελείωτη σιέστα σε καρέκλες και αιώρες ! Πάρτε το αμάξι σας και κατασκηνώστε στο υπέροχο αυτό μέρος , δίχως δισταγμό. Προμηθευτείτε τρόφιμα και νερό , αναψυκτικά , καθώς δεν υπάρχει τριγύρω κάποια πηγή ανεφοδιασμού , παρά μόνο αν βγείτε στον κεντρικό. Η αίσθηση ηρεμίας που κατακλύζει το τοπίο είναι ικανή να σας αποζημιώσει για τα χιλιόμετρα που διανύσατε..

Πολύχρονο Χαλκιδικής

Μια όχι και τόσο συνηθισμένη επιλογή για τους ταξιδιώτες , μολονότι κυριαρχεί η ομορφιά της φύσης και το τοπίο φιλοξενεί τις πιο βαθιές σας επιθυμίες ! Σε απόσταση αναπνοής από το Πευκοχώρι και την Χανιώτη , ο οικισμός του Πολύχρονου σε καλεί να μοιραστείς μαζί του ατελείωτα βράδια. Οργανωμένη παραλία , με μικρά μαγαζάκια , να ξεπροβάλλουν δειλά δειλά , καλωσορίζοντας τον επισκέπτη και προσφέροντας του μοναδικές στιγμές ξεγνοιασιάς.

Μια ιδιαίτερη επισήμανση για τους λάτρεις τη φύσης και μη. Άνθρωπος και περιβάλλον μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά , όταν εκείνος το θέλει. Οι εικόνες που αντικρίζουμε , στις παραλίες και όχι μόνο ντροπιάζουν την νοημοσύνη μας και αδικούν την προσπάθεια που γίνεται όλα αυτά τα χρόνια , για την διάσωση του περιβάλλοντος. Παρακαλώ , μην πετάτε σκουπίδια στο χώμα και οπουδήποτε εντοπίζετε κενό χώρο. Η μόλυνση του οικοσυστήματος είναι αρκετή για να αποτρέψει τον άνθρωπο να επισκεφτεί το μέρος και παράλληλα οδηγεί τον πλανήτη σε τέλμα , όσον αφορά την ρύπανση του. Τοποθετήστε τα σκουπίδια και άχρηστα αντικείμενα ΜΟΝΟ στους κάδους , εφόσον υπάρχουν. Αν δεν υπάρχει τριγύρω διαθέσιμος κάδος ,βάλτε τα σε ένα ασφαλές μέρος έως ότου βρεθεί . Τέτοιες εικόνες αμαυρώνουν το όνομα της ανθρωπότητας και προκαλούν δυσφορία.

Μια βόλτα στην παραλία θα καλύψει κάθε γευστική ανάγκη σας , ικανοποιώντας ακόμα και τους πιο δύσκολους επισκέπτες ! Προσιτές τιμές , με ποικιλία πιάτων και με θέα το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας .

Παρακάτω , το πιάτο που παρήγγειλα , μανιτάρια ψητά , τυλιγμένα σε στυλ σουβλάκι .Τι λέτε , δοκιμάζουμε ;

Τρανή Αμμούδα , δεύτερο πόδι Χαλκιδικής

Από όλες τις φωτογραφίες των διακοπών μου , αυτή αντικατοπτρίζει την φύση των διακοπών που συνήθως επιλέγω. Αμμουδιά και άθληση, θάλασσα και διασκέδαση. Η παραλία Τρανή Αμμούδα βρίσκεται κοντά στον Όρμο Παναγιάς. Είναι πολύ μεγάλη, εξωτική και ήσυχη. Είναι πιθανότατα μία από τις μεγαλύτερες αμμώδεις εκτάσεις στη Σιθωνία. Βραβεύεται κάθε χρόνο με τη Γαλάζια Σημαία. Το νερό είναι ήρεμο και ρηχό, η άμμος ψιλή και λευκή και για αυτό θεωρείται ιδανικός προορισμός για οικογένειες. Είναι μερικώς οργανωμένη, ενώ ποτέ δεν δημιουργείται συνωστισμός εκεί λόγω του μεγέθους της. Έτσι αποτελεί θαυμάσια επιλογή για όσους επιθυμούν να χαλαρώσουν στην ακροθαλασσιά.

Νικήτη Χαλκιδικής

Η Νικήτη είναι μία παραθαλάσσια κωμόπολη στη Σιθωνία Χαλκιδικής. Απέχει από τη Θεσσαλονίκη 105 χλμ. και από τον Πολύγυρο 36 χλμ.. Πρόκειται για μία μικρή πόλη με πολλές φυσικές ομορφιές και μεγάλη ακτογραμμή. Η Νικήτη τους καλοκαιρινούς μήνες κατακλύζεται από Έλληνες και ξένους τουρίστες οι οποίοι είτε διαμένουν στην πόλη, είτε την επισκέπτονται για μπάνιο στην όμορφη παραλία τους ή για να εξυπηρετηθούν από την πληθώρα καταστημάτων που υπάρχουν. Στη Νικήτη οι επιλογές διαμονής σας είναι πολλές, αφού υπάρχουν ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και βίλες στις οποίες μπορείτε να περάσετε αξέχαστες διακοπές.  

Τορώνη Χαλκιδικής

Η Τορώνη είναι ένας οικισμός που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της χερσονήσου της Σιθωνίας, σε απόσταση 20 χλμ από την Νέο Μαρμαρά και 130χλμ από το αερόδρομιο της Θεσσαλονίκης. Είναι ένας όμορφος τουριστικός προορισμός κατάλληλος για ήσυχες και ξεκούραστες διακοπές. Η μαγευτική αμμώδης παραλία της με τα καταγάλανα νερά της εκτείνεται για 3 χιλιομέτρα και προσφέρει πανοραμική θέα σε όλον τον Τορωναίο κόλπο αλλά και στο Αιγαίο. Απλωμένη κατά μήκος της παραλίας και δίπλα από τον παράλληλο δρόμο που τη διασχίζει, σας παρέχει όλες τις σύγχρονες ανέσεις κατά τις καλοκαιρινές σας διακοπές. Εδώ θα βρείτε πληθώρα καταλυμάτων για την διαμονή σας αλλά και super market, εστιατόρια και beach bar όπου μπορείτε να απολαύσετε τον καφέ, το παγωτό ή το ποτό σας με θέα το πανέμορφο ηλιοβασίλεμα.

Ο τωρινός επισκέπτης της Τορώνης μπορεί να δει το ερείπια του τείχους της Ληκύθου (μία εκ των δυο ακροπόλεων της αρχαίας Τορώνης), στη μικρή χερσόνησο στην νότια πλευρά της παραλίας της, και τον στρόγγυλο ανεμόμυλο στην ομώνυμη θέση. Αξίζει επιπλέον να επισκεφτεί τον χώρο της παλαιοχριστιανικής τρίκλιτης βασιλικής του Αγίου Αθανασίου, κτίσμα του 5ου αι., η οποία καταστράφηκε από πυρκαγιά τον 6ο αι. και στη θέση της οικοδομήθηκε νέα, καταστράφηκε όμως και πάλι και σήμερα σώζεται το μωσαϊκό του μεσαίου κλίτους.

Πιάσε μια μπύρα και άραξε στο ωραιότερο μέρος , κατά πολλούς. Η ψιλή άμμος , η οργανωμένη παραλία , τα μικρά μαγαζιά , που εκτείνονται κατά μήκος της παραλιακής , δίνουν την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε νησί !

Το ηλιοβασίλεμα στην Τορώνη είναι μοναδικό. Ανεπανάληπτο , χρυσαφένιο , ντυμένο με όλα τα χρώματα του ουρανού , ανεμειγμένα με τα σύννεφα που δεσπόζουν στον καλοκαιρινό ουρανό. Καθώς ο ήλιος συνεχίζει το ταξίδι του προς την Δύση , διακρίνεις την μαγεία της φύσης , να χάνεται μέσα στην θάλασσα και το απέραντο γαλάζιο.

Τα χρώματα του δειλινού συγκινούν και τον πιο απόμακρο επισκέπτη. Η αρμονία που εκπνέουν μαγνητίζει το εσωτερικό των ματιών και αποτυπώνει εικόνες αγαλλίασης . Άλλωστε , ποιος μπορεί να μείνει απαθής , μπροστά στο μεγαλείο της φύσης ;

Πευκοχώρι , Γλαρόκαμπος , Πολύχρονο , Νικήτη και Τορώνη. Ό,τι και να επιλέξεις , ο προορισμός σε ανταμείβει. Τα τοπία της φύσης , η παραλία με τους λουόμενους , η οργάνωση και η εξυπηρέτηση , όλα απαραίτητα και όλα σημαντικά. Μην ξεχνάτε όμως : στο ταξίδι δεν έχει σημασία ο προορισμός . Αλλά η παρέα . Βρες την ιδανική συντροφιά , για σένα και ξεκίνα εξορμήσεις στα μέρη που σου δείξαμε. Και αν δεν πείθεσαι , δοκίμασε να τα επισκεφτείς και δεν θα χάσεις. Οι φωτογραφίες αντιπροσωπεύουν μόνο τις δικές μου εμπειρίες , μέσα από την κάμερα του κινητού μου.

Τι λες , δοκιμάζουμε ;

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Τελειώνοντας με το μαρτύριο που ονομάζεται Πανελλαδικές , αρχίζεις να ρωτάς τον εαυτό σου , που θα ήθελες να βρισκόσουν τώρα. Σε κανένα νησί , προφανώς , συμμετέχοντας σε ένα από τα ατελείωτα πάρτι που οργανώνονται κάθε χρόνο και περιλαμβάνουν αλκοόλ , χορό , ξενύχτι και κέφι. Ωραία η νυχτερινή ζωή του νησιού , δεν λέω. Για σένα , όμως , που θέλεις να ηρεμήσεις και να διασκεδάσεις ταυτόχρονα με τους πιο ευφάνταστους τρόπους , σε μια τοποθεσία που δεν εμπεριέχει συρροή τουριστών και την ίδια στιγμή , μια αρκετά φθηνή διαμονή, σου έχω την λύση. Δεν μιλάω για τις Μπαχάμες , βέβαια , όπου ο καθένας θα πλήρωνε για να βρίσκεται τώρα , αλλά για κάτι πιο…. κοντινό μας ! Άλλωστε , έχεις ακούσει που λένε πως… σαν την Χαλκιδική δεν έχει ;

Στην παραλία Διονυσίου , μπορείς να βρεις τα πάντα ! Αν δεν έχεις ακούσει ξανά , αυτό το μαγευτικό μέρος , επίτρεψε μου να σε διαφωτίσω για την ύπαρξη του. Η Παραλία Διονυσίου είναι μια όμορφη γωνιά στην Δυτική Χαλκιδική, ένα τυπικό ελληνικό χωριό, μόλις 2 χλμ. από τα Νέα Μουδανιά. Υπάρχει μια μεγάλη αμμώδη παραλία κατά μήκος του χωριού. Η παραλία είναι ελεύθερη για όλους, στην οποία μπορείτε να πάτε με τον δικό σας εξοπλισμό. Επίσης μπορείτε να βρείτε και beach bars, όπου μπορείτε να αγοράσετε ένα ποτό – καφέ και να χρησιμοποιήσετε τις ξαπλώστρες και τις ομπρέλες τους δωρεάν. Ο βυθός της θάλασσας είναι ιδανικός , υπάρχουν ορισμένες περιοχές με βότσαλα και κάποιες περιοχές με άμμο. Η είσοδος στη θάλασσα είναι μεγάλη και επίπεδη, που κάνει τις παραλίες ιδανικές για διακοπές με τα παιδιά .Ο οικισμός της Παραλίας (παραλία) Διονυσίου δημιουργήθηκε το 1964 από τους κατοίκους του παλιού χωριού Διονυσίου, που ιδρύθηκε το 1922, μόλις λίγα χιλιόμετρα πιο βόρεια, από πρόσφυγες που ήρθαν εδώ από την Κωνσταντινούπολη. Ο κεντρικός δρόμος , που ενώνει τα Φλογητά με την Παραλία Διονυσίου , μας επαναφέρει στην σύγχρονη πραγματικότητα. Τα χιλιάδες αυτοκίνητα που διασχίζουν την άσφαλτο διαταράσσουν την ηρεμία που εκπνέει το χωριό.

Μένοντας εκεί , λίγες μέρες , συνειδητοποιείς πως ο παράδεισος , βρίσκεται εκεί που αισθάνεσαι ευτυχισμένος. Κάνοντας μια μικρή βόλτα στο χωριό , από τον παραλιακό δρόμο , αντικρίζεις περιποιημένα σπιτάκια , με όμορφες αυλές γεμάτες πράσινο , ενώ δεν λείπουν οι παραδοσιακές ψαροταβέρνες που δεσπόζουν στην άκρη του κύματος. Παρακάτω , στρίβοντας δεξιά από την παραλία , έρχεσαι σε επαφή με την γραφική όψη του χωριού. Η πλατεία , με τα μικρά μαγαζάκια γύρω γύρω να την περιτριγυρίζουν, το ψητοπωλείο “ Λαδόκολλα” με πλούσιες επιλογές σε κρέας , καθώς και σε ….  vegan / vegetarian απολαύσεις για εμάς , τους πιο απαιτητικούς γνώστες της γεύσης ! Το εξαιρετικό μπιφτέκι λαχανικών , συνδυασμένο με πατάτες , μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω , το παγωτατζίδικο στην γωνία , με ποικιλία γεύσεων που καλύπτουν όλες τις επιθυμίες του τουρίστα. Η ευγενική εξυπηρέτηση , θα μπορούσε να θεωρηθεί το ατού τους…. Δυο σούπερ μάρκετ στην αρχή και το τέλος του χωριού , διαθέτουν τα απαραίτητα εφόδια για την διαβίωση σας , αν πρόκειται να μαγειρέψετε ο ίδιος ( προσοχή , η περιοχή δεν διαθέτει πυροσβεστικό κέντρο )

Ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο , φτάνεις στον συνοικισμό Μουριές , την τελευταία στάση , πριν το χωριό Φλογητά. Αν επιχειρήσετε να το διασχίσετε με πόδια ή ακόμα καλύτερα ποδήλατα, η διαδρομή είναι 10 λεπτά. Μια εξόρμηση στα γειτονικά Φλογητά , μπορεί να ανανεώσει τις διακοπές σας και να προσθέσει στο πιάτο σας , νέες εμπειρίες και γεύσεις. Θα λέγαμε , πως συμπληρώνει την νυχτερινή ζωή που δεν διαθέτει στο έπακρο η παραλία Διονυσίου. Για εσάς , τους μοναχικούς λάτρεις της μουσικής, θα σας συμβούλευα να προμηθευτείτε μια μπύρα και να απολαύσετε τον μαγευτικό ουρανό με τα αναρίθμητα αστέρια , κάτω από το φως του παραλιακού δρόμου. Δίχως κόσμο , η παραλία , ιδιαίτερα το βράδυ , αποτελεί ιδανικό προορισμό για ηρεμία και χαλάρωση! Όσον αφορά την παραλία , θέλει μεγάλη προσοχή , καθώς σε μερικά σημεία παρατηρούνται ανεμώνες και μπορούν να προκαλέσουν πόνο με το τσίμπημα τους. Γενικότερα , η παραλία είναι ιδανική για κολύμπι και εξερεύνηση του βυθού , ενώ οργανωμένη πλαζ διακρίνεται στην αρχή του χωριού.

Διασχίζοντας τον πεζόδρομο του χωριού , αντικρίζεις αυτό που λέγαμε παράδεισο. Μια τεράστια αλάνα , καλυμμένη με χορτάρι , ξεπροβάλλει στα πόδια σου . Ιδανικό μέρος για πικνίκ και παιχνίδια με τον αγαπημένο τετράποδο φίλο σου. Το ηλιοβασίλεμα , φαντάζει εκπληκτικό , με τον ήλιο να παίζει κρυφτό ανάμεσα στα κτήρια και τα σύννεφα να ζωγραφίζουν το τοπίο. Θα μπορούσες να ζητήσεις κάτι παραπάνω ;

Η χαραυγή , στην παραλία Διονυσίου μαγεύει και τους πιο δύσπιστους. Περιμένοντας όλο το βράδυ , μέχρι να δούμε τον ήλιο να ξεπροβάλλει , πίσω από τους λόφους , στην παραλία , αναρωτιέσαι πόσο άραγε αξίζει μια χαραυγή στις μέρες μας. Το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Τα χρώματα δένουν αρμονικά μεταξύ τους , σε μια προσπάθεια της φύσης να αναδείξει την ομορφιά της , ενώ ο ήλιος κάνει την εμφάνιση του.

Το Κτελ Χαλκιδικής εξυπηρετεί την διαδρομή Θεσσαλονίκη – Παραλία Διονυσίου , καθημερινές με 3 δρομολόγια (9:00, 11:00 , 17:00 ) , ενώ διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα. Δημοφιλής προορισμός ή όχι , η παραλία Διονυσίου έχει το εξής μοναδικό : συνδυάζει ηρεμία με διακοπές , διασκέδαση και θέα , ευτυχία και παράδεισο σε ένα. Δεν είναι αυτό που λέμε κοσμοπολίτικο μέρος , η Μύκονος της Χαλκιδικής . Καταφέρνει , όμως , να ηρεμήσει τον ταξιδιώτη και να αποτυπώσει στο μυαλό του εικόνες που πηγάζουν από την ομορφιά που διαθέτει. Η παρέα αποτελεί σημαντικός παράγοντας στην διαμόρφωση της εικόνας του πανέμορφου μέρους. Είναι εκείνη που θα δώσει το αλατοπίπερο στις διακοπές σας. Μια ακόμα φωτογραφία , που απεικονίζει την μοναδικότητα του , ίσως σας πείσει να το επισκεφτείτε σύντομα…

Για όλους εσάς , που ακόμα διστάζετε να πάτε , επειδή ανησυχείτε μήπως οι φίλοι σας δεν θελήσουν να επισκεφτούν ένα τόσο γραφικό και ήρεμο χωριουδάκι , σας έχω την λύση. Διαβάστε ξανά και ξανά το άρθρο και δείτε μερικές φωτογραφίες. Δεν αξίζει μια επίσκεψη άραγε ; Άλλωστε , ο καλύτερος μας φίλος , φαίνεται να απολαμβάνει την ομορφιά του τοπίου. Έτσι δεν είναι Joonie ;

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Καύσωνας και σήμερα και η Χαλκιδική ήδη «βουλιάζει» από τους Θεσσαλονικείς που αναζητούν ανάσες δροσιάς. Μία ξεχωριστή πρόταση για όσους θα βρεθούν στο «δεύτερο πόδι» της Σιθωνίας, είναι η παραλία Τηγάνια.

Πρόκειται για μία εξωτική «κρυφή» παραλία που τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει ολοένα και περισσότερους θαμώνες, παρότι μέχρι και την περασμένη δεκαετία ήταν επί της ουσίας άγνωστη στο ευρύ κοινό.  Οι ακτές με τα τιρκουάζ νερά θυμίζουν Καραϊβική, ενώ  αποτέλεσε και το φυσικό σκηνικό για μέρος γυρισμάτων της ταινίας του Θοδωρή Αθερίδη «Μια μέλισσα τον Αύγουστο».

Τα Τηγάνια, συναντώνται μεταξύ των παραλιών Κληματαριά και Κριαρίτσι και ξεχωρίζουν αμέσως για τα τιρκουάζ, σχεδόν διάφανα νερά τους, τη χρυσή αμμουδιά και τα βράχια που διεισδύουν επιβλητικά στην υδάτινη αγκαλιά της θάλασσας. Η παραλία αποτελείται από τρεις πιο μικρές διαδοχικές ακτές, me ενδιάμεσα βράχια. Οι δύο πρώτες διαθέτουν πάρκινγκ και beach bar, ενώ η τρίτη είναι πιο απομονωμένη. Για να προσεγγίσει κανείς την παραλία παίρνει τον κεντρικό δρόμο της Σιθωνίας από τη Συκιά προς το Καλαμίτσι ή την παραλιακή διαδρομή που ξεκινάει από την ακτή της Συκιάς.

Αριστερά από το Κριαρίτσι και μέσω ενός χωματόδρομου θα βρείτε τη μικρή παραλία Τηγάνια. Δυστυχώς δεν υπάρχουν πινακίδες και θα πρέπει να ψάξετε αρκετά, αλλά η αναζήτηση αξίζει τον κόπο! Η μικρή αμμώδης ακτή περικλείεται από βράχια.

Ο δρόμος είναι δύσβατος χωματόδρομος στην αρχή κ μετά σε κάποιο σημείο ασφαλτωμένος λαβύρινθος όπου είναι εμφανής η εγκατάλειψη μιας μεγάλης τουριστικής επένδυσης η οποία σταμάτησε άδοξα…

Πηγή

Αυτές τις μέρες θυμάμαι μια συνάδελφο από το ξενοδοχείο το οποίο εργαζόμουν το καλοκαίρι, ξέκλεβε κάθε μέρα λίγα λεπτά πριν αρχίσει την εργασία της και ερχόταν να μου μιλήσει, να μου πει μια καλημέρα. Είχε πάθος με τα βιβλία και μου δάνειζε μερικά να περνάω τις ελεύθερες ώρες μου. Με το ίδιο πάθος μου μιλούσε και για τον τόπο που διέμενε, τον Ταξιάρχη. Ουκ ολίγες φορές με είχε καλέσει να το επισκεφτώ. Όταν μου μιλούσε για αυτό το χωριό, την παρομοίαζα σαν τις σειρήνες στην Οδύσσεια. Για τον Ταξιάρχη Χαλκιδικής, είχα ακούσει την περίοδο λίγο πριν τα Χριστούγεννα, γιατί στην Θεσσαλονίκη υπήρχαν πολλοί παραγωγοί, αγρότες, έμποροι, οι οποίοι πουλούσαν τα περίφημα έλατα του Ταξιάρχη.

Μια Αυγουστιάτικη μέρα λοιπόν πήρα το αυτοκίνητο μου και από την Γερακινή ακολούθησα τον δρόμο, για το χωριό. Πριν το νοσοκομείο του Πολυγύρου, στα δεξιά είδα την πινακίδα «Ταξιάρχης» και άρχισα να ανεβαίνω το βουνό , το οποίο ήταν καταπράσινο με πλούσια βλάστηση. Τα παράθυρα ήταν ανοιχτά και οι μυρωδιές της φύσης άρχισαν να μου γαργαλούν τα ρουθούνια , μύριζα τα δέντρα, την Πεύκη, το ρετσίνι , το χώμα και τα αρώματα των άγριων λουλουδιών. Μια κατάφυτη περιοχή ασύγκριτης ομορφιάς, φάνταζε ειδυλλιακή από τα τεράστια καταπράσινα πεύκα, τις καστανιές, τα έλατα και τα μικρά ζώα που έτυχε να δω στην διαδρομή. Βέβαια έπρεπε να ήμουν απολύτως αφοσιωμένη στην οδήγηση, γιατί ο δρόμος ήταν γεμάτος απότομες στροφές.

Πραγματικά η ομορφιά της Ελληνικής φύσης με συναρπάζει, η εναλλαγή του τοπίου από την αλμύρα της θάλασσας και τους 40 βαθμούς κελσίου, στην δροσιά του βουνού με μαγεύει, πόσο ευλογημένη είναι η Ελλάδα μας!!! Έπειτα από είκοσι λεπτά ανεβαίνοντας τον Χολομώντα, έφτασα στον Ταξιάρχη. Ένα πετρόκτιστο χωρίο, με πέτρινα πλακόστρωτα δρομάκια, παλιά αρχοντικά και στην είσοδο του χωριού να δεσπόζει η περίφημη βρύση Σιποτούρα, η οποία βρίσκεται για να ξεδιψούν οι επισκέπτες του τόπου. Πάρκαρα στο δημόσιο πάρκινγκ και καθώς κατηφόριζα έφτασα στην πλατεία, όπου και περίμενα την συνάδελφο μου.

Αμέσως μόλις με συνάντησε πήρε τον ρόλο του ξεναγού μου. Πρώτα πήγαμε στον Ιερό Ναό του Αγίου Αρχαγγέλου, το στολίδι του Ταξιάρχη. Όπως μου αφηγήθηκε γνώρισε εκεί τον σύζυγο της σε ένα γάμο, αφήνοντας το χωρίο της, στις Σέρρες να έρθει ερωτική μετανάστρια, στην ορεινή Χαλκιδική. Στην περίοδο της τουρκοκρατίας δεν υπήρχε ούτε μια τουρκική οικογένεια, η οποία να είχε εγκατασταθεί μόνιμα στο χωρίο , γεγονός το οποίο κάνει ακόμη και τώρα υπερήφανους τους κατοίκους. Από τον Ναό φαίνεται απέναντι να δεσπόζει το Άθως, Άγιο Όρος, το οποίο μετόχι της μονής του Αρχαγγέλου βρίσκεται στο χωρίο. Μου ανέλυσε για όλα τα δρώμενα, πανηγύρια, γιορτές που λαμβάνουν χώρα στο χωρίο και στο μεγάλο προαύλιο της εκκλησίας, το οποίο μου θύμισε εξέδρα χτισμένη στο βουνό με θέα σε πολλές μεριές. Καθώς φεύγαμε από την εκκλησία, περπατούσαμε στα δρομάκια αντίκρυσα άγριες συκιές και μπήκα στον πειρασμό να δοκιμάσω τους βιολογικούς καρπούς. Στην διαδρομή χαιρέτουσε τους συγχωριανούς της, είδαμε την οικία του Μακεδονομάχου οπλαρχηγού καπετάν Γιάννη Παρλιάρη και το χάνι, με την τελική κατεύθυνση την πλατεία του χωρίου, στην οποία δεσπόζει το άγαλμα του οπλαρχηγού. Καθίσαμε σε μια καφετέρια, η οποία ήταν πιο ψηλά χτισμένη από τις άλλες και είχε αμφιθεατρική θέα.

Έπειτα ήρθε ο σύζυγος της με τον γιό της και όπως προστάζουν οι άγραφοι κανόνες φιλοξενίας, πήγαμε σε ένα από τα ταβερνάκια της πλατείας. Καθίσαμε σε ένα τραπεζάκι ενώ μου έκανε εντύπωση η διακόσμηση, μίας και στην μέση του τραπεζίου κοσμούσε ένα βάζο, όχι με λουλούδια, αλλά με ένα κλωνάρι ρίγανη. «Μα καλά ένα κλαδάκι με ρίγανη;», «Πόσο πίσω είναι;» σκέφτηκα. Αμέσως δόθηκε η παραγγελία από τον σύζυγο, με σεβασμό στα γούστα της φιλοξενούμενης τους, απλά πιάτα με κρέατα, σαλάτα και πατάτες τηγανιτές φρεσκοκομμένες στο χέρι. Μόλις ήρθαν, άλλαξα γνώμη. Ήταν μια πανδαισία μυρωδιών και γεύσεων. Ποικιλία κρεάτων, ανάμεσα τους τα φημισμένα χειροποίητα χωριάτικα λουκάνικα με πορτοκάλι. Δεν χόρταινα να τα μυρίζω και να τα γεύομαι, ασυναίσθητα λοιπόν, πήρα το κλωνάρι με την ρίγανη και το έτριψα επάνω στα πιάτα. Τώρα εξηγείται η χρησιμότητα και ο λόγος ύπαρξης του. Ο Ταξιάρχης, πέρα των άλλων φημίζεται για την ρίγανη, όπως για τα δέντρα και τους χτίστες του. Μου είπαν ότι θα μου έδιναν ένα βαζάκι ρίγανης μαζί μου, όταν θα έφευγα. Τί ωραίο σκηνικό εξελίσσονταν, ουζάκι, φαγητό, γέλια, ανεμελιά, καθαρός αέρας στην φύση, στο βουνό και καθαροί- αγνοί άνθρωποι να απαρτίζουν την παρέα μου. «Πόσο ανέμελα και ουσιαστικά, περνάει εδώ η ζωή σας» είπα στην συνάδελφο μου.

Το καλύτερο μου το κράτησε για το τέλος την «απολυμένη πέτρα», ένα συγκρότημα ορεινού τουρισμού, έξω από τον Ταξιάρχη. Απολαύσαμε το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα, την αμόλυντη ατμόσφαιρα, περπατήσαμε στην φύση ανάμεσα στα δέντρα, στην πλούσια χλωρίδα που προσφέρει ο Χολομώντας, ένας προορισμός για περιηγητές, φυσιολάτρες, οικογένειες.

Έφυγα τα μεσάνυχτα από τον Ταξιάρχη, ενώ οι προτροπές για να με φιλοξενήσουν στο σπίτι τους ήταν έντονες. Στο δρόμο, το τοπίο το ίδιο επιβλητικό, όμως χωρίς το φως της μέρας ήταν άγριο και λίγο με φόβιζε. Μου έσπαγε τα ρουθούνια η μυρωδιά της ρίγανης που ξεχύθηκε σε όλο το αυτοκίνητο και άρχισαν οι εικόνες, από την μέρα που πέρασε, να ξετυλίγονται στο μυαλό μου, δημιουργώντας ένα ασυναίσθητο χαμόγελο στο πρόσωπο. Τι ήταν αυτό που το προκάλεσε; Ήταν η κίνηση αγάπης που μου προσφέρθηκε στα πλαίσια της επίσκεψης μου, το μικρό διάλειμμα από την καθημερινότητα που ζούσα, ήταν το επιβλητικό τοπίο το οποίο επισκέφτηκα; Η αναλλοίωτη απλότητα των ανθρώπων και η προσήλωση τους να διατηρούν αυτή την παραδοσιακή ανθρώπινη συμπεριφορά σεβασμού τόσο προς τους συνανθρώπους τους, όσο και προς το δάσος το φυσικό τοπίο, το περιβάλλον. Με κατακλίσαν οι σκέψεις μου, ξεχνώντας το φόβο μου και χωρίς να το καταλάβω έφτασα στον Πολύγυρο, συνεχίζοντας για τον προορισμό μου, εντελώς διαφορετική απ’ ότι ξεκίνησα να πάω.

Μαρία Ζαμπίδου

Σας παρουσιάζουμε τον ανέγγιχτο παράδεισο που βρίσκεται στα σύνορα του Αγίου Όρους.

Πρόκειται για την παραλία Τρίμη.
Στην ουσία πρόκειται για τρεις παραλίες, που χωρίζονται μεταξύ τους από πανύψηλα κάθετα βράχια που ρίχνουν τη σκιά τους στη θάλασσα προσφέροντας πολύτιμο καταφύγιο από τις καλοκαιρινές ακτίνες του ηλίου, αλλά προσφέρονται και για βουτιές για τους πιο τολμηρούς.

Οι κολπίσκοι είναι σχήματος Ω και θυμίζουν σε μικρογραφία το σχήμα της διάσημης Βοϊδοκοιλιάς της Μεσσηνίας.

Ένας πραγματικά ανέγγιχτος παράδεισος, προσβάσιμος κυρίως με σκάφος αλλά και με μονοπάτι ή κολύμπι από διπλανή παραλία για τους πιο επιδέξιους.

Στην επόμενη επίσκεψή σας στην Χαλκιδική, πρέπει να πάτε.

Πηγή

Μία όαση δροσιάς στην πανέμορφη αμμώδη παραλία στο πρώτο πόδι

Μία μαγευτική πτήση πάνω από τη φυσική «πισίνα» της Χαλκιδικής μας χαρίζει ο ερασιτέχνης κινηματογραφιστής George Sal, ταξιδεύοντας όσους έμειναν στη Θεσσαλονίκη στην παραλία του Γλαρόκαβου.

Όπως αναφέρει ο George Sal στο κείμενο που συνοδεύει το βίντεο «Η φύση προίκισε την Χαλκιδική με αυτήν την πανέμορφη λιμνοθάλασσα(φυσική πισίνα) με καταγάλανα καθαρά νερά, αλλα και την  όμορφη αμμώδης παραλία κ πυκνοφυτο δάσος πεύκου μέχρι την άκρη του κύματος.

Η μόνη παραφωνία ειναι τα σκουπίδια κ μάλιστα ογκώδη (στρώματα καναπέδες κλπ) σε αρκετά σημεία της ευρύτερης περιοχής. Ελπίζω οι υπεύθυνοι να καταλάβουν τη σοβαρότητα της κατάστασης κ να δράσουν άμεσα, διότι εκτός του οτι ντροπιάζουν κ υποβαθμίζουν τον τόπο τους, εκτίθενται κιόλας.  

Η παραλία Γλαρόκαβος απλώνεται στην ανατολική ακτή της Κασσάνδρα, κοντά στο χωριό Πευκοχώρι. Είναι αμμώδης, αναμιγνύεται με μικροσκοπικά βότσαλα, με διαφανές καταγάλανο νερό και σχετικά ρηχό θαλάσσιο πυθμένα.

Υπάρχουν μερικά beach bars με ξαπλώστρες και ομπρέλες αλλά ακόμα υπάρχει άφθονος κενός χώρος μεταξύ τους. Τα τελευταία χρόνια ο τόπος έχει γίνει δημοφιλής στο Crazyland Water Park – μια μεγάλη παιδική χαρά με φουσκωτά στη θάλασσα, κατάλληλη για ενήλικες και παιδιά άνω των 6 ετών. Το υδάτινο πάρκο βρίσκεται στο άκρο της παραλίας, γνωστό ως Φάρος.

Πίσω από την παραλία υπάρχουν μεγάλα δέντρα κάτω από τα οποία μπορείτε να σταθμεύσετε το όχημά σας. Ο Γλαρόκαβος τελειώνει με λιμνοθάλασσα που χρησιμοποιείται ως λιμάνι για αλιευτικά σκάφη. Το Πευκοχώρι απέχει 3χλμ».

Δείτε το βίντεο.

Πηγή

Η Λιμνοθάλασσα του Αγίου Μάμα, στη Χαλκιδική, μας επιφύλαξε φέτος μία εξαιρετική έκπληξη, καθώς φιλοξενεί για πρώτη φορά στην χώρα μας την αναπαραγωγή φοινικοπτέρων, των γνωστών σε όλους μας φλαμίνγκο. Ήδη έχουν καταγραφεί τα πρώτα μικρά που μεγαλώνουν με τη φροντίδα των γονιών τους, ενώ συνολικά έχουν καταγραφεί περίπου 180 φωλιές, από τις οποίες αναμένεται να έχουμε φέτος 120 – 140 νεοσσούς.

Τις φωλιές των φοινικοπτέρων ανακάλυψαν στις αρχές Μαΐου εθελοντές της Δράσης για την Άγρια Ζωή, ωστόσο ήταν κρίσιμο να παραμείνει η πληροφορία κρυφή, προκειμένου να μην συρρεύσουν επισκέπτες και ενοχλήσουν τα πουλιά, προκαλώντας ενδεχομένως εγκατάλειψη των φωλιών και αποτυχία της αναπαραγωγής.

Τα φοινικόπτερα, με την επιστημονική ονομασία Phoenicopterus roseus, έκαναν την εμφάνισή τους στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια και έκτοτε η παρουσία τους έχει επεκταθεί σε πολλούς υγροτόπους, όπου συναντώνται σε μεγαλύτερους αριθμούς το χειμώνα. Την άνοιξη, τα ενήλικα άτομα πηγαίνουν για την αναπαραγωγή σε αποικίες της Μεσογείου (στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία την Τουρκία και τη Βόρεια Αφρική). Στην Ελλάδα είχαν γίνει προσπάθειες αναπαραγωγής σε υγροτόπους όπως η Λιμνοθάλασσα Αλυκής Κίτρους, η Κορώνεια και το Έλος Πτελέας, δίχως όμως επιτυχία.

«Η αναπαραγωγή των φοινικοπτέρων στον Άγιο Μάμα είναι σπουδαίο γεγονός, καθώς και στο παρελθόν προσπάθησαν να αναπαραχθούν και σε άλλους υγροτόπους της χώρας μας», αναφέρει η Πηνελόπη Καραγιάννη, ορνιθολόγος και εθελόντρια της Δράσης για την Άγρια Ζωή, που παρακολουθεί τα τελευταία χρόνια την περιοχή. «Είναι μάλιστα πολύ σημαντικό το μέρος που επέλεξαν για αναπαραγωγή, τον μικρό αλλά πολύτιμο για τη βιοποικιλότητα υγρότοπο του Αγίου Μάμα, ο οποίος αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα από την ανθρωπογενή δραστηριότητα μέσα στην προστατευόμενη περιοχή».

Η Αθηνά Παναγιώτου, πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Θερμαϊκού Κόλπου, στην εποπτεία του οποίου έχει προστεθεί τα τελευταία χρόνια και η λιμνοθάλασσα του Αγίου Μάμα αναφέρει: «Το γεγονός της επιλογής από τα φλαμίνγκο της συγκεκριμένης περιοχής για αναπαραγωγή δείχνει πόσο σημαντική είναι η προστασία των περιοχών που εντάσσονται στο Δίκτυο Natura 2000 και την υποχρέωση που έχουμε όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, υπηρεσίες και πολίτες για τη ορθή χρήση και διαχείρισή τους».

Κίνδυνος από τα drone

Έκκληση στους επισκέπτες να μην πλησιάζουν την αποικία, γιατί τα πουλιά ενοχλούνται και υπάρχει κίνδυνος να εγκαταλείψουν τα μικρά τους απευθύνει η βιολόγος του Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Θερμαϊκού Κόλπου, Εύα Κατράνα. «Όσο και αν θέλουμε να τα δούμε από κοντά, είναι σημαντικό να κρατάμε τις αποστάσεις μας. Είναι κρίμα να αποτύχει αυτή η πρώτη προσπάθεια αναπαραγωγής του είδους στη χώρα μας από τη δική μας απερισκεψία και περιέργεια», τονίζει.

Μεγάλος είναι ο κίνδυνος που προκαλείται από τις πτήσεις drone πάνω από τον υγρότοπο, οι οποίες άλλωστε απαγορεύονται στις περιοχές Natura 2000. Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, πρόσφατο βίντεο από drone που κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες στα κοινωνικά δίκτυα, στο οποίο εμφανώς τα πουλιά της αποικίας πετούν σε πανικό και είναι πιθανόν να έχουν καταστραφεί φωλιές.

* Φωτογραφία του Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Θερμαϊκού Κόλπου

Πηγή

Αν βρεθείς στην Χαλκιδική για πρώτη φορά, αυτά είναι τα πράγματα που δεν πρέπει να χάσεις με τίποτα…

Ακόμα κι αν δεν έχεις πάει ποτέ στην Χαλκιδική, έχεις σίγουρα ακούσει ότι σαν την Χαλκιδική δεν έχει. Και όχι μόνο από τους ντόπιους. Για την ακρίβεια, ο περισσότερος κόσμος που βρέθηκε να κολυμπάει στα κρυστάλλινα νερά της, να κάνει βόλτες στα όμορφα μονοπάτια της ή να εξερευνά τα γραφικά της χωριουδάκια, την ερωτεύτηκε.

Και σου έχουμε τα απόλυτα must αν αποφασίσεις να επισκεφτείς για πρώτη φορά αυτό το μαγικό μέρος…

Αρχικά, οι παραλίες
Είναι πολλές. Δηλαδή, τόσο πολλές που είναι πραγματικά δύσκολο να τις επισκεφτείς όλες σε μια εκδρομή, ακόμα κι αν κάποιος σου έχει φτιάξει λίστα με τις καλύτερες. Σας προτείνουμε τρεις, έτσι για…ορεκτικό.

Κα-βου-ρό-τρυ-πες. Μόνο Καβουρότρυπες, είναι μια παραλία με απίστευτη άμμο, πεντακάθαρα νερά και βράχια που σχηματίζουν απόκοσμες μορφές. Από τα πιο εξωτικά σκηνικά που έχει να σου προσφέρει η Χαλκιδική, και πιστεύουμε ότι θα είναι αμαρτία να μην τις επισκεφτείς. Βρίσκονται ανατολικά, στο δεύτερο πόδι, και σε έναν πιο πριβέ κολπίσκο παίζει και παραλία γυμνιστών, αν είναι κάτι που σε ενδιαφέρει.

Καρύδι. Σαν εξωτικός προορισμός, με την κατάλευκη άμμο και τα πεντακάθαρα, γαλανά νερά της. Τα βραχάκια της, ό,τι πρέπει για ηλιοθεραπεία και μακροβούτια!

Σάνη. Στο πρώτο πόδι, δεν μπορείς να χάσεις την Σάνη. Είναι φουλ οργανωμένη και κοσμοπολίτικη, απίστευτα δημοφιλής, έχει ρηχά νερά για ατέλειωτα πλατσουρίσματα αν έχεις και πιτσιρίκια μαζί, και μπόνους θέα στον Όλυμπο απέναντι.

Ελεύθερο κάμπινγκ παίζει;
Παίζει. Και στις Καβουρότρυπες, και στην Τριστινίκα που αναφέραμε πριν. Το πρόβλημα, όμως, είναι πως έχουν αναφερθεί πού και πού ντου αστυνομικών ή καταγγελίες από οργισμένους ιδιοκτήτες οργανωμένων υποδομών. Εμείς οφείλαμε να σε ενημερώσουμε. (Και να σου θυμίσουμε ξανά ότι αν θες ελεύθερο κάμπινγκ, πρέπει να είσαι τύπος και υπογραμμός, πεντακάθαρος και να μην δημιουργείς ηχορύπανση.)

Με το Άγιο Όρος τι γίνεται;
Υπάρχει 🙂
Όχι, εντάξει, υπάρχει και είναι πολύ όμορφο και μπορείς να το επισκεφτείς, αν θες. Αλλά δεν θα σου δώσουμε περισσότερες πληροφορίες, επειδή έχουμε πολλές γυναίκες αναγνώστριες, και τις σεβόμαστε υπερβολικά για να τις αναγκάσουμε να διαβάζουν πράγματα για ένα μέρος που εξακολουθεί να τις αποκλείει.

Αν θέλω να τα σπάσω;
Αν θέλεις να τα σπάσεις, θα πας στην Καλλιθέα. Είναι ο απόλυτος προορισμός για καλοκαιρινό clubbing. Angels Club, Ahoy και Pearl είναι μερικά από τα ονόματα στα οποία ορκίζονται Χαλκιδική και Θεσσαλονίκη τους καλοκαιρινούς μήνες. Πανέμορφες παρουσίες, χορός μέχρι το πρωί και το ένα κοκτέιλ μετά το άλλο. Φυσικά, αν μένεις μακριά από την Καλλιθέα, θα μπορείς να τα σπάσεις και όπου βρίσκεσαι—τα beach bars της Χαλκιδικής ξέρουν να το ζουν (πολύ) σωστά, μην ανησυχείς.

Δυο χωριά που πρέπει να επισκεφτείς

Αρχικά, τα Στάγειρα. Είναι η γενέτειρα του Αριστοτέλη, είναι μες στο πράσινο και ό,τι πρέπει για καλοκαιρινή πεζοπορία. Λίγο πιο μακριά βρίσκονται τα Αρχαία Στάγειρα, με πολύ σημαντικά μνημεία και συγκλονιστική θέα σε βουνό και θάλασσα. Και πρόσφατα, το 2016, αποκαλύφθηκε πως το “προβληματικό κτίριο” που μπέρδευε τόσα χρόνια τους αρχαιολόγους είναι εν τέλει ο τάφος του Αριστοτέλη.

Έπειτα, έχουμε στο πρώτο πόδι την Άφυτο. Είναι ένα πανέμορφο, γραφικό χωριουδάκι που κάθε χρόνο μαζεύει κόσμο από παντού. Τα νερά της είναι ακόμα πιο πανέμορφα, και μπορείς στο εξής να φαντάζεσαι ότι κάθε ουσιαστικό αυτής της παραγράφου έχει μπροστά αυτόν τον επιθετικό προσδιορισμό. Επειδή η Άφυτος είναι αλήθεια μαγική, με πετρόχτιστα δρομάκια, παραδοσιακά κτίρια και σχετική ηρεμία—παρά το γεγονός ότι είναι πολύ δημοφιλής προορισμός. Δημοφιλής και πανέμορφος, οκέι, συγγνώμη, δεν θα ξαναπούμε αυτή τη λέξη.

Χαρές και πανηγύρια (κορωνοϊού επιτρέποντος)

Πανηγύρια πολλά στην Χαλκιδική, όλο το καλοκαίρι, και φεστιβάλ. Στα μέσα Ιουλίου, στα Μουδανιά και στη Νέα Ρόδα, διοργανώνεται η Γιορτή της Σαρδέλας, μια σημαντική γιορτή για το ψάρεμα και την κοινωνικο-οικονομική ιστορία της περιοχής και ποιον κοροϊδεύουμε, λέγεται Γιορτή της Σαρδέλας και θα έχει σαρδελάκι φρέσκο σε κάθε πιθανή μορφή. Χρειάζεται παραπάνω πληροφορίες; Τοπικές συνταγές, διασκέδαση και κέφι, και πολύτιμα λιπαρά οξέα ω-3.
Τον Αύγουστο θα συμβεί επίσης το 20ο Φεστιβάλ Βαρβάρας (στο ομώνυμο χωριό, φυσικά), σε υψόμετρο 600 μέτρων. Θα εμφανιστούν, μεταξύ άλλων, η Ελευθερία Αρβανιτάκη με τον Γιάννη Κότσιρα στις 2 Αυγούστου, και οι Πυξ Λαξ στις 3 Αυγούστου. Εκτός από την μουσική, στο Φεστιβάλ Βαρβάρας απολαμβάνεις και λαχταριστά τοπικά πιάτα, όπως και τα διάσημα σουβλάκια τους. (Δεν θα εξηγήσουμε τι εννοούμε στην συγκεκριμένη πρόταση με το ‘σουβλάκια’.)
*Τις τελευταίες μέρες του Αυγούστου, επίσης, συμβαίνει και το πανηγύρι του Άγιου Μάμα (ξανά, στο ομώνυμο χωριό), ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά πανηγύρια της Χαλκιδικής. Συνεπώς, αν θες να στηρίξεις τον τοπικό πολιτισμό (και να αγοράσεις απίστευτα ντόπια προϊόντα), δεν πρέπει να το χάσεις. Ταυτόχρονα, δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι χοροί, οι μουσικές και οι συναυλίες.

Πηγή

Το ανεπανάληπτο τοπίο της και η άγρια ομορφιά της αποτέλεσαν σκηνικό γνωστής ταινίας

Το καλοκαίρι είναι μπροστά μας κι εμείς έχουμε να σας προτείνουμε μία μαγευτική παραλία στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής.

Για την ακρίβεια, βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά της Σιθωνίας, κοντά σε ένα από τα παλαιότερα και πιο παραδοσιακά χωριά της Χαλκιδικής, τη Συκιά, δίπλα στο Κριαρίτσι. Πρόκειται για την παραλία Τηγάνια, που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν ένας πολύ καλά κρυμμένος… θησαυρός, το τελευταίο διάστημα όμως η φήμη της εξαπλώθηκε λόγω της μοναδικής και άγριας ομορφιάς της.

Δεν υπάρχει περίπτωση να μην την ερωτευτείτε με την πρώτη ματιά… Χρώματα Καραϊβικής, με χρυσή άμμο, τυρκουάζ κρυστάλλινα νερά, λευκό τοπίο λόγω των βράχων αλλά και πράσινο από τη βλάστηση των γύρω λόφων. Όταν το φως του ήλιου τη «λούζει» από ψηλά, την κάνει πραγματικά ακαταμάχητη. Μία άγρια απείραχτη ομορφιά, με μαγευτική θέα, που φθάνει μέχρι το ιερό βουνό του Άθωνα και τη σκήτη της Αγίας Άννας.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως η παραλία Τηγάνια αποτέλεσε και το σκηνικό της ταινίας του Θοδωρή Αθερίδη, «Μία μέλισσα τον Αύγουστο». Απολαύστε το μπάνιο σας σε ένα ήσυχο και ειδυλλιακό τοπίο, περπατήστε πάνω στα βράχια, πιείτε το κοκτέιλ σας, χαλαρώστε και σκεφθείτε πως είστε στον… παράδεισο!

Η τοποθεσία
Η παραλία Τηγάνια στη Σιθωνία της Χαλκιδικής είναι μια ιδιαίτερη παραλία με τρεις όρμους. Στους πρώτους δύο υπάρχει πάρκινγκ, ένα ωραίο ξύλινο beach bar, που δένει όμορφα με το τοπίο και ξαπλώστρες, ενώ στον τρίτο κυριαρχεί η ηρεμία, οι σκηνές και ενίοτε οι γυμνιστές. Βρίσκεται ανάμεσα στην Κληματαριά και την παραλία Κριαρίτσι και ο μόνος τρόπος να φτάσετε εκεί είναι από έναν χωματόδρομο, που σας οδηγεί στο πάρκινγκ ακριβώς πάνω από την παραλία.

Η αλήθεια είναι πως το να την βρείτε είναι λίγο δύσκολο, καθώς στη γύρω περιοχή υπάρχει ένας δαιδαλώδης λαβύρινθος από δρόμους. Υπάρχουν δύο επιλογές για να φτάσετε. Η πρώτη είναι μέσω του παραλιακού δρόμου που ξεκινάει από την παραλία της Συκιάς και η άλλη διαδρομή είναι από τον κεντρικό δρόμο της Σιθωνίας που οδηγεί από την Συκιά προς το Καλαμίτσι. Το σίγουρο είναι πως θα πρέπει να ρωτήσετε τους ντόπιους ώστε να μην ταλαιπωρηθείτε. Προτιμήστε να πάτε σχετικά νωρίς ώστε να βρείτε ξαπλώστρα.

Πηγή