Φιλία. Λέξη που μαθαίνουμε από μικρά παιδιά. Δεν γνωρίζουμε στα αρχικά στάδια της ζωής μας τη σημασία της αλλά έχουμε μάθει να είναι οικεία καθώς μεγαλώνουμε. Πόση αξία τελικά έχει στη ζωή μας η λέξη αυτή; Πόσο έχουμε επενδύσει για να έχουμε γύρω μας σταθερούς ανθρώπους;

Οι πρώτοι μας φίλοι ξεκινούν από τον παιδικό σταθμό. Άδολα και με την αθωότητα που μας διακατέχει ξεκινάμε να στήνουμε φιλίες σαν μικρά τουβλάκια. Παίζουμε μαζί στα διαλείμματα και συναντιόμαστε να ανταλλάξουμε κούκλες και αυτοκινητάκια. Στο δημοτικό αρχίζει να αλλάζει το σκηνικό καθώς νομίζουμε πως έχουμε μεγαλώσει αρκετά , στο λεξιλόγιο μας εισέρχεται η λέξη «κολλητός». Ανάλογα με τη σχολική βαθμίδα στήνονται διάφορες παρέες και φιλίες. Στο γυμνάσιο και στο λύκειο αν είμαστε τυχεροί θα παγιώσουμε τις παρέες που θα μας ακολουθούν για την υπόλοιπη ζωή μας. Δεν είναι όμως πάντα εφικτό και σταθερό.

Όταν ενηλικιωνόμαστε έχει διαμορφωθεί το κομμάτι του χαρακτήρα μας και της προσωπικότητας μας. Δημιουργούμε φιλίες που τις επιλέγουμε όχι με βάση τη σχολική μας βαθμίδα πια, αν και φτιάχνουμε ισχυρές φιλικές σχέσεις στα πανεπιστημιακά έδρανα. Αναπτύσσουμε φιλικές σχέσεις με άτομα που διαθέτουν κοινά ενδιαφέροντα, κοινούς κώδικες επικοινωνίας και περνάμε όμορφα μαζί τους τις στιγμές. Το πιο βασικό συστατικό μιας φιλίας είναι η εμπιστοσύνη. Χτίζεται αργά και σταθερά, αν όμως γκρεμίσει παίρνει στο διάβα της , ανθρώπους που μέχρι χθες πιστεύαμε ότι είναι οικογένεια μας.

Οι φιλίες για να χτιστούν και να εδραιωθούν θέλουν χρόνο και χώρο από τις 2 πλευρές. Πρέπει να παλεύεις  για να διατηρηθεί η φιλία . Να μη θεωρήσεις τίποτα και κανέναν δεδομένο γιατί όλα μπορούν να ανατραπούν. Φίλος δεν σημαίνει μόνο να στέκεσαι βράχος διπλά στα δύσκολα αλλά να νιώθεις χαρούμενος με τις επιτυχίες και την εξέλιξη του σαν να ήσουν ο ίδιος στην θέση του. Να αντιλαμβάνεσαι πότε θα χρειαστεί τη βοήθεια σου, να τον κρίνει με γνώμονα πως όλοι κάνουμε λάθη και να είσαι παρών να τα ξεπεράσει.  Και οι φιλίες που έρχονται ξαφνικά σε διάφορα στάδια της ζωή μας είναι Θεού Δώρο που δεν το πετάμε αλλά το κρατάμε σφιχτά σαν φυλαχτό.

Οι φίλοι μας δεν είναι κτήματα μας. Είναι άτομα που θέλουν το χρόνο και το χώρο τους οφείλοντας να το σεβαστούμε. Απλά κάποιες φορές να ξεπερνάμε τα όρια και αγκιστρωνόμαστε πάνω τους. Είτε γιατί ψυχολογικά δεν είμαστε στα καλύτερα μας, είτε γιατί νιώθουμε μοναξιά όταν δεν είμαστε σε κάποια σχέση είτε γιατί πιστεύουμε λανθασμένα μεν πως αν δεν μιλάμε συνέχεια θα τους χάσουμε από κοντά μας. Αν όμως τα όρια ξεπεραστούν τότε θα έχουμε αντίθετες συνέπειες και θα χάσουμε ότι θεωρούσαμε πως είναι όμορφο. Θα χάσουμε όλες εκείνες τις όμορφες στιγμές που έχουμε περάσει αλλά και που το μέλλον μας επιφυλάσσει. Χρειάζεται λοιπόν μια ισορροπία που οφείλουμε στον εαυτό μας και στους γύρω μας να διαθέτουμε.

Οι φιλίες είναι το αλάτι της ζωής. Οι σταθερές και όμορφες φιλίες είναι η μαγεία της. Θέλει υπομονή, κότσια και μπόλικη τρέλα για να διατηρήσουμε μια φιλική σχέση ζωντανή. Και αν κάνουμε λάθη να είμαστε διατιθέμενοι να τα διορθώσουμε.

Βασιλική Κόντε

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως όλοι μας έχουμε ανάγκη να περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους και να αναπτύσσουμε σχέσεις μαζί τους, φιλικές ή ερωτικές. Η πιο «στενή» σχέση λένε πως είναι η αγάπη. Πράγματι, αλλά δεν είναι ο μοναδικός τύπος «στενής» σχέσης που μπορούμε να δημιουργήσουμε.

Με τον όρο «σχέση» εννοούμε όταν δύο άνθρωποι ή περισσότεροι έρχονται πολύ κοντά ο ένας με τον άλλον. Οι διαπροσωπικές μας σχέσεις είναι πολύ σημαντικό μέρος της ζωής μας και αναπτύσσονται, αρχικά, στο οικογενειακό μας περιβάλλον.

Όλοι μας έχουμε την ανάγκη να έχουμε φίλους, δεσμό αλλιώς μας «κυριεύει» το αίσθημα της μοναξιάς. Σε κάθε περίπτωση, όμως, επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε μια υγιής σχέση που θα μπορεί να αντέξει στο χρόνο. Κατά κοινή ομολογία, υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά που οφείλουν να έχουν αυτές οι «στενές» σχέσεις.

Η εμπιστοσύνη, η ζεστασιά και η στοργή, η αποκάλυψη προσωπικών στοιχείων και η αφοσίωση αποτελούν μερικά από αυτά τα χαρακτηριστικά. Ας τα δούμε, αναλυτικά:

Εμπιστοσύνη: Η πίστη στον άλλον, η οποία εμπεριέχει μια δόση ρίσκου διότι δεν μπορείς να γνωρίζεις εξ’ αρχής εάν το ατόμο που αναπτύσσεις σχέση μαζί του δεν θα σε προδώσει ή αν θα σου προσφέρει τη συναισθηματική στήριξη που επιζητάς. Για να υπάρχει εμπιστοσύνη σε μια σχέση είτε φιλική είτε ερωτική πρέπει να υπάρχει εξίσου αξιοπιστία, ανταπόκριση, δυνατότητα και επιθυμία επίλυσης των συγκρούσεων μεταξύ σας αλλά και πίστη.

Ζεστασιά και στοργή: Αν δεν ανυπομονείς να βρεθείς με τους στενούς σου φίλους ή με τη σχέση σου και να περάσεις χρόνο μαζί τους/του, μάλλον κάτι πάει λάθος. Η ζεστασία και η στοργή είναι από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά μιας σχέσης. Πολύ βασικό να νιώθεις οικειότητα και αγάπη για τον άλλον, να χαίρεσαι με τη χαρά του, να απολαμβάνεις την παρέα του κ.α.

Αποκάλυψη προσωπικών στοιχείων: Οι άνθρωποι γνωρίζονται και καταλαβαίνονται καλύτερα όταν εκμυστηρεύονται ο ένας στον άλλον εμπειρίες, επιθυμίες κ.α. Μέσα από τις αποκαλύψεις, η σχέση γίνεται πιο δυνατή διότι δεν ανοιγόμαστε σε όλους και δεν υπάρχει κιόλας λόγος.

Αφοσίωση: Για να γίνει μια σχέση ανθεκτική και ανεπηρέαστη στο πέρασμα του χρόνου και να αποκρούσει κάθε πιθανό εμπόδιο χρειάζεται η αφοσίωση.

Για τους περισσότερους ανθρώπους, τα πρόσωπα με τα οποία διατηρούν «στενές» σχέσεις είναι ελάχιστα γιατί λίγοι είναι αυτοί που είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν ανά πάσα στιγμή, ενδιαφέρονται για την ευτυχία σου και βρίσκονται δίπλα σου στις χαρές και στις λύπες, χωρίς επικριτικά σχόλια και πικρία.

Βέβαια, στη ζωή μας θα συναντήσουμε και ανθρώπους που δεν μας προσφέρουν την υποστήριξη τους ή δεν χαίρονται με τη χαρά μας αλλά αντιθέτως μας δημιουργούν προβλήματα, μας μειώνουν ή μας κάνουν να αισθανόμαστε ότι κάνουμε λάθη και γι’ αυτό μας επικρίνουν συνεχώς. Οι σχέσεις αυτές, λοιπόν, σαμποτάρουν τις προσπάθειες μας για να φτάσουμε στην προσωπική μας ευτυχία.

Όσο δύσκολο και να είναι σε κάποιες περιπτώσεις, πρέπει να τους αποφεύγουμε και να μην επιτρέπουμε στον εαυτό μας να διατηρούμε τοξικές σχέσεις μακροχρόνια. Δεν έχουν τίποτα να μας προσφέρουν και είναι κρίμα να σπαταλάμε χρόνο σε ανθρώπους που δεν μας νοιάζονται πραγματικά.

Αναστασία Κακλαμάνου