Αγαπημένε μου εαυτέ  μέρες σαν τη σημερινή συμβολική, ο νους ταξιδεύει στο παρελθόν και όχι άδικα. Λες και ανάβει ένας διακόπτης και έρχονται εικόνες μιας ταινίας που θες να ξεχάσεις μα πάντα θυμάσαι. Μιας ταινίας σαν μικρή βιογραφία που νιώθεις πως κάθε σκηνή είναι ένα μικρό κομμάτι της ψυχής σου. 4 Φεβρουαρίου, Παγκόσμια ημέρα κατά του Καρκίνου. Τι να ξεχάσεις και τι να πρωτοθυμηθείς;

Απρίλιος 2015 ξεκινά το ταξίδι. Πάσχα ήταν που έμαθα πως κάτι δεν πήγαινε καλά με τους λεμφαδένες στο λαιμό μου. Αξονική, βιοψία και άλλες εξετάσεις που τρυπούσαν το κορμί μου μέχρι να φτάσω στην άκρη του νήματος. Να μάθω τι έχω! Είχα λέμφωμα, καρκίνο στους λεμφαδένες. Και τότε όλη η ζωή μου άλλαξε, χωρίς να το θέλω και ούτε να το ζητήσω. Η γη έφυγε κάτω από τα πόδια μου και εγώ ανήμπορη να προσπαθώ να βρω τη δύναμη.

Δεν ξέρω πως βρήκα τη δύναμη. Νομίζω πως ο Θεός δίνει τη δυσκολία, μα δίνει και τη μαγική ικανότητα να ψάξεις βαθιά μέσα σου και να έρθεις αντιμέτωπος με τις καταστάσεις. Να προσευχηθείς για το σημαντικότερο αγαθό σου την υγεία και να ζητάς από το Θεό τη δύναμη να συνεχίσεις να παλεύεις. Ο καρκίνος ,αγάπη μου, δεν είναι αγώνας δρόμου αλλά μαραθώνιος. Ακολουθείς τη διαδρομή και προσπαθείς να πιάσεις σταθερό ρυθμό που με στάσεις θα κατορθώσεις να τερματίσεις.

Το λέμφωμα μου λοιπόν έπρεπε να αντιμετωπιστεί με χημειοθεραπείες. Φάρμακα που εισέρχονται στο σώμα σου ενδοφλέβια και πρέπει να σκοτώσουν τον εχθρό που έχει κατοικήσει στο κορμί σου και είναι άτρωτος. Μένει μέσα σου και διαλύει ότι όμορφο υπάρχει στον οργανισμό σου και εσύ του ρίχνεις φάρμακα που το σώμα σου τα αντιδρά. Αχ, εκείνα τα μαλλάκια που έπεσαν πόσο στεναχωρήθηκα..Φόρεσα την ωραία μου περούκα, σηκώθηκα μαζεύοντας τρίχες και συνέχισα. Μετά βέβαια έκανα και ακτινοβολίες που το ραντεβού ήταν επώδυνο και καθημερινό.

Στο μαραθώνιο δεν έχεις επιλογή να σταματήσεις, να δειλιάσεις και να πεις πως έφτασα στα όρια μου! Οφείλεις μόνο να τα ξεπεράσεις και να προχωράς με περισσότερο θάρρος και θράσος! Ο καρκίνος να τον παλέψεις θέλει θράσος και κότσια για να του πας όσο κόντρα σε πηγαίνει. Έχεις χρέος στον εαυτό σου να μη σταματήσεις να ζεις την κάθε στιγμή με χαμόγελο και καλή ψυχολογία. Εκεί καταλαβαίνεις πως η ψυχολογία παίζει το σημαντικότερο ρόλο στη ζωή μας.

Πόσοι δεν απορούσαν γιατί βγαίνω και ξενυχτάω; Πόσοι απορούσαν γιατί πήγαινα σε πάρτυ και περνούσα τέλεια απλά πίνοντας χυμό; Δεν ένιωθα; Ήμουν αναίσθητη; Όχι φυσικά. Απλά πολεμούσα με ότι όπλα είχαν απομείνει. Μια ψυχή γεμάτη ζωντάνια και δίψα για ζωή. Είχα δίπλα όμως μια οικογένεια που στάθηκε βράχος ακόμη και να πονούσε. Φίλους που γνώρισα μέσα σε εκείνο το ταξίδι και ξενυχτούσαμε μαζί όλα εκείνα τα βράδια με χορούς, γλέντια. Όταν γύριζα από μια χημειοθεραπεία που έπιαναν το χέρι και με έβγαζαν από το σπίτι και με οδηγούσαν στην έξω ζωή. Αν ένα ζευγάρι το αντέξει αυτό, μια οικογένεια τα βγάλει πέρα, όταν μια φίλια επιβιώσει από ζόρια, τότε έχει ρίξει γερά μπετά. Βέβαια, να σου πω και κάτι συνάντησα  φίλους μετά από τον αγώνα μου που τους ανέλυσα τον καρκίνο μου και τον αγκάλιασαν.

Στον καρκίνο παλεύεις με τις επιθυμίες σου και την ψυχοσύνθεση σου. Θα αγωνιστείς νιώθοντας πως η ζωή προχωράει και εσύ μένεις αμέτοχος. Να σου πω και κάτι : η ζωή σου κάνει επανεκκίνηση και όταν το κοντέρ χτυπήσει ξανά μηδέν τότε ζεις μια δεύτερη ζωή. Και όταν ο καρκίνος χτυπήσει την πόρτα του διπλανού σου μη δείξεις λύπηση. Να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων και να συνεχίσεις απλά να χαμογελάς. Να λυπάσαι κάποιον όταν στέκεται με τα χέρια σταυρωμένα και δεν παλεύει για τη ζωή. Τους ανθρώπους που αγωνίζονται για το σημαντικότερο αγαθό, την υγεία, να μην τους λυπάσαι, αλλά να τους χαίρεσαι. Να χαίρεσαι που βρίσκουν τη δύναμη και το παλεύουν. Να χαίρεσαι που τίποτα δεν τους σταματά. Να παραμείνεις δίπλα τους κι η συμπεριφορά σου να μην αλλάζει απέναντί τους.

Μακάρι μια μέρα ο καρκίνος να είναι απλά ένα ζώδιο.Η νίκη προσφέρει έναν πλούτο από εμπειρίες και συναισθήματα. Τα άσχημα περνούν, άλλωστε για κάποιο λόγο μας συμβαίνουν όσα ζούμε. Να θυμάσαι ότι ο καρκίνος είναι ένα μικρό αγκάθι και η όλη μας η ζωή είναι τριαντάφυλλο που πάντα όταν το αγγίζεις πονάει αλλά όμως το αποτέλεσμα είναι κόκκινο και πανέμορφο.

Βασιλική Κόντε

Η 5η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως «Διεθνής Ημέρα Εθελοντισμού» από τον ΟΗΕ το 1985 θέλοντας να τιμήσει την εθελοντική δράση και προσφορά αλλά και να παροτρύνει προς αυτήν.
Η εθελοντική προσφορά δεν γνωρίζει από όρια και περιορισμούς, είναι διαχρονική και επεκτείνεται σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Ο εθελοντισμός είναι τρόπος και στάση ζωής.

Είναι η μορφή δράσης που από μόνη της αποτελεί την υπέρτατη αίσθηση και έκφραση αλληλεγγύης στον συνάνθρωπο και σε κάθε μορφή ζωής. Είναι η στάση ανιδιοτελής και αφιλοκερδής προσφοράς και το υψηλό αίσθημα ευθύνης, προσφοράς και συνεισφοράς απέναντι στο κοινωνικό σύνολο.

Εθελοντικές δράσεις ανά τον κόσμο στοχεύουν στην ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου σε περιόδους ειρήνης ή πολέμου, στην καταπολέμηση της φτώχειας, των διακρίσεων κατά των γυναικών και κάθε μειονότητας, των δικαιωμάτων των παιδιών, στην καταπολέμηση της πείνας και των ασθενειών, της διακίνησης-εμπορίας και κάθε είδους εκμετάλλευσης ανθρώπων, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων, της υποβάθμισης του περιβάλλοντος.

Ο εθελοντισμός ως στάση ζωής σου διδάσκει υπέρτατες ανθρώπινες αξίες, γίνεται η «ηθική πυξίδα» για να βρεις τον δρόμο και το νόημα της ζωής, να κατανοήσεις τα γιατί των ερωτήσεών που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη ύπαρξη.
Σου δείχνει τον δρόμο για να μάθεις να γίνεσαι υπεύθυνος, να δεσμεύεσαι, σε ωριμάζει και σε ψηλώνει ψυχικά και πνευματικά.

Μαθαίνεις τη δύναμη της αλληλεγγύης, την αξία και δύναμη της συμμετοχής, μέσω της στάσης αφιλοκερδούς προσφοράς καλλιεργείς πως το χρήμα είναι ένα μέσο στη ζωή κι όχι αυτοσκοπός, νιώθεις χτίστης αυτού του κόσμου γιατί και το δικό σου λιθαράκι μπορεί να κάνει και κάνει αυτόν το κόσμο καλύτερο.

Ο εθελοντισμός σου μαθαίνει δεξιότητες κάθε είδους, σε διαμορφώνει, σου δίνει αυτοπεποίθηση, σε γεμίζει αυτοεκτίμηση, σε κάνει θαρραλέο.
Σε βοηθά να βρεις νόημα, να γίνεσαι κοινωνικός, να κάνεις φίλους που έχουν ίδιο όραμα και αξίες με σένα, να γεμίζεις τον χρόνο σου πλούσια, δημιουργικά και κυρίως ουσιαστικά, σου καλλιεργεί την χρησιμότητα και σπουδαιότητα της μονάδας και της ομάδας.

Μέσω του εθελοντισμού ζεις καινούργιες και πρωτόγνωρες εμπειρίες που σε άλλη περίπτωση μπορεί να μη συνέβαινε ποτέ.
Σου μαθαίνει πως τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή, σου διδάσκει να εκτιμάς τα όσα έχεις. Σε κάνει ψυχικά ανθεκτικό.

Ο Εθελοντισμός είναι Στάση Ζωής.
Είναι το όραμα για έναν πιο δίκαιο και καλύτερο κόσμο.
Η δική σου δράση και προσφορά μπορεί να σώσει τη ζωή ενός συνανθρώπου σου ή τη ζωή ενός ζώου ακόμη κι από θάνατο, να αλλάξει τη ζωή πολλών, να την βελτιώσει και να την κάνει καλύτερη. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από αυτό.

Το αίσθημα, η αξία κι ο πλούτος που σου επιστρέφεται όταν προσφέρεις, δεν περιγράφεται, μόνο βιώνεται.

Τόλμησε να ζήσεις τον εθελοντισμό ως τρόπο και στάση ζωής.
Θα σου δώσει τις συναρπαστικότερες και πολυτιμότερες εμπειρίες που θα χεις στη ζωή σου!

~be Creative and stay Metal~
Κατερίνα Γιάτσα

Μία μικρή ιστοριούλα με πολλά κρυμμένα νοήματα!

Η επιλογή είναι δική σου και σε περιμένει!

Μιλάμε για το περπάτημα την πιο διαδεδομένη μέθοδο εκγύμνασης και ιδίως στην καραντίνα. Αρκετοί άνθρωποι, ξεκινώντας από την πρωτόγνωρη περίοδο της καραντίνας, που ζήσαμε φέτος, υιοθέτησαν το περπάτημα, ως μια καινούργια συνήθεια στην ζωή τους και πολλοί την συνεχίζουν.

Που απευθύνεται. Μα σε όλους ,δεν κάνει διακρίσεις. Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να περπατήσουν, ανεξαρτήτως ηλικιών, κιλών, φυσικής κατάστασης, ύψους, ψυχολογικής διάθεσης. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια.

Ξεκίνα λοιπόν!!! Βάλε τα αθλητικά σου, πάρε εάν θέλεις ένα φίλο η μόνο το κινητό σου τηλέφωνο, άνοιξε την εξώπορτα σου και ξεκίνα να κατεβαίνεις τις σκάλες της πολυκατοικίας σου. Σκέψου μια διαδρομή και ακολούθησε την ή αφέσου στον δρόμο, στην χαρά της ανακάλυψης αυτής της καινούργιας διαδρομής. Αναλόγως με την ψυχολογική σου κατάσταση θα οδηγηθείς, είτε είναι δρόμος πολυσύχναστος, με κίνηση, είτε κοντά στην θάλασσα, στην παραλία, είτε σε λίμνη, ποτάμι, είτε σε ένα γήπεδο, σε ένα πάρκο, είτε σε δάσος . Ο ρυθμός και ο καρδιακός παλμός εξαρτώνται από εσένα αργός, ήπιος, γρήγορος, σε ανηφόρα, σε κατηφόρα, σε ίσιο ή σε συνδυασμό.

Χρειάζονται περίπου είκοσι λεπτά την ημέρα και θα αρχίσεις να ζεις και να νιώθεις τις ευεργετικές ιδιότητες στο σώμα σου, στο μυαλό σου και στην ψυχή σου. Δεν επικεντρώνομαι στην απώλεια βάρους μόνο η οποία φυσιολογικά προκύπτει από την άσκηση. Θα εστιάσω στο θαύμα που θα νοιώσεις στην ψυχή σου, έπειτα από την έκθεση σου στον ήλιο, στον φυσικό αέρα, στην επαφή σου με τους ήχους και τις μυρωδιές του περιβάλλοντος και τις πλούσιες εικόνες που θα καταλύσουν το μυαλό σου. Ως αποτέλεσμα αυτου είναι να βοηθηθεί το μυαλό σου, να αδειάσει από το ενδεχόμενο άγχος, στρες, αρνητικές σκέψεις τις καθημερινότητας. Η επιστροφή στο σπίτι σου, έπειτα από αυτή την διαδρομή θα είναι πλήρως αναζωογονητική και ωφέλιμη.

Θα σε συμβούλευα να έχεις και ένα μπουκαλάκι νερό, καθώς επίσης να κατεβάσεις στο κινητό σου μια εφαρμογή που μετράει τα βήματα σου (Pedometer – Step Counter, walking tracker). Με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργήσεις αρχείο, ώστε να έχεις καθημερινό ημερολόγιο με τα επιτεύγματα σου.

Σήμερα είναι η μέρα να ξεκινήσεις. Μπορείς!!!Θα βιώσεις το θαύμα…

Μαρία Ζαμπίδου

Χρησιμοποιώντας τον αγγλικό όρο όπου έτσι είναι ευρέος γνωστό, το slow living είναι ο αργός και απλός τρόπος προσέγγισης της καθημερινότητας. Η απόφαση του να ζεις απλά και με αργό ρυθμό όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητάς σου.
Ζώντας σ’ έναν κόσμο που κινείται με γρήγορους ρυθμούς όπου οι εναλλαγές γίνονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, ο αργός και απλός τρόπος προσέγγισης έχει σημαντικά οφέλη στην ψυχική αλλά και σωματική ευημερία του σύγχρονου ανθρώπου.

Η αρχή έγινε στην Ιταλία στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Ξεκίνησε ως κίνημα με το «slow eating» θέλοντας να δώσει έμφαση στις παραδοσιακές τεχνικές παραγωγής τροφίμων αντιμαχόμενη έτσι την επέκταση του γρήγορου φαγητού που τα χρόνια εκείνα είχε αρχίσει να ανθίζει.
Απέκτησε γρήγορα υποστηρικτές στις περισσότερες δυτικές χώρες προωθώντας μαζί την δίκαιη αμοιβή για τους παραγωγούς και σε ευρύτερο πλαίσιο την καλύτερη ποιότητα τροφίμων στην καθημερινή διατροφή.
Με την πάροδο του χρόνου το κίνημα επεκτάθηκε και σε άλλους τομείς που αφορούν την ποιότητα και το lifestyle όπως την μόδα «slow fashion», τα ταξίδια «slow travel» και πολλά ακόμη.

Ένα μεγάλο όφελος του να ζεις σε αργούς ρυθμούς ζωής είναι η σωματική και πνευματική ισορροπία. Όσο μειώνεις την ταχύτητα με την οποία κινείσαι καθημερινά, δίνεις χρόνο στο σώμα και τον νου να ξεκουραστούν και να χαλαρώσουν. Το πέπλος του άγχους παύει να επισκιάζει τις καθημερινές δραστηριότητες.

Η ποιότητα είναι ο πρωταγωνιστής κι όχι η ποσότητα.
Ζώντας μ’ έναν αργό ρυθμό παύεις να κάνεις πολλά, και ίσως, μέτρια πράγματα μαζί. Επικεντρώνεσαι σε λίγα, αυτά που μετράνε την κάθε φορά, τα αφομοιώνεις καλύτερα και αντλείς την απόλαυση που έχουν να σου προσφέρουν.

Γίνεσαι επιλεκτικότερος. Επικεντρώνεσαι σε αυτά που εσύ θέλεις, χρειάζεσαι κι έχεις ανάγκη κάθε φορά και όχι ο οποιοσδήποτε άλλος. Καταναλώνεις λιγότερο άρα απολαμβάνεις περισσότερο. Όσο καταναλώνεις λιγότερο ξοδεύεις και λιγότερο, άρα ένα ακόμα παράπλευρο όφελος είναι η οικονομία.

Η λιγότερη κατανάλωση αγαθών μειώνει το ενεργειακό αποτύπωμα μας στον πλανήτη. Όσο λιγότερο καταναλώνεις, τόσο λιγότερο πετάς. Γιατί η ουσία δεν είναι να ανακυκλώνεις περισσότερο αλλά να μην χρειάζεται να ανακυκλώνεις καθόλου.

Η εξοικονόμηση χρημάτων που ανέφερα παραπάνω σου δίνει επιλογές για να δοκιμάσεις και να ζήσεις καινούργιες εμπειρίες αλλά και να αποκτήσεις γνώσεις. Σε έναν γρήγορο κι ακριβό τρόπο ζωής όπου δίνεται έμφαση στην κατανάλωση και απόκτηση αγαθών κι όχι την εμπειρία και γνώση, ο αργός τρόπος ζωής σε βοηθά να εξοικονομήσεις χρήματα και να απολαύσεις εμπειρίες όπως ταξίδια, ασχολία με κάποιο σπορ ή δραστηριότητα, να κάνεις μαθήματα κιθάρας ή μαθήματα χορού, να παρακολουθήσεις σεμινάρια και γενικότερα ό,τι μπορεί να έχεις στο μυαλό σου και στην λίστα επιθυμιών σου. Σίγουρα υπάρχουν πολλές επιλογές που μπορείς να βρεις δωρεάν αλλά αν θέλεις να επενδύσεις σε κάποια δραστηριότητα ή γνώση, η προσεκτική επιλογή αγαθών και εξοικονόμηση χρημάτων σίγουρα μπορούν να βοηθήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η όξυνση της επιλογής αγαθών ακονίζει και την όξυνση της επιλογής ανθρώπων.
Εκπαιδεύεις τον εαυτό σου και μαθαίνεις να γίνεσαι επιλεκτικότερος στις επαφές σου και στην επιλογή ανθρώπων που θέλεις να έχεις στην ζωή σου. Βλέπεις ποιοι σε ωφελούν, ποιοι δίνουν αξία στην ζωή σου και η συντροφιά τους σου κάνει καλό.

Σε κάνει mindfullness. Σε κάνει ευσυνείδητο, να βρίσκεσαι εδώ, στο τώρα. Το πριν ή το μετά δεν έχουν καμία σημασία. Ζεις στο τώρα και μόνο αυτό μετράει. Επικεντρώνεσαι στο νόημα και το περιεχόμενο. Οξύνεις τις αισθήσεις σου, παρατηρείς, ζεις και απολαμβάνεις την κάθε σου στιγμή.
Είτε απολαμβάνοντας ένα ζεστό τσάι ή καφέ, νιώθοντας την θερμότητα της κούπας στην παλάμη σου και τα τόσα αρώματα που αναδύονται από αυτήν, είτε κάνοντας μια βόλτα στη φύση παρατηρώντας τα χρώματά της, νιώθοντας τον αέρα που σ’ αγγίζει, ακούγοντας τον ήχο των πουλιών ή του νερού κοντά σου.

Ο απλός και αργός ρυθμός ζωής σου δίνει ανάσα, διάλειμμα, χρόνο και χώρο.
Σε κάνει να είσαι εκεί, παρόν κάθε στιγμή.

~be Creative and stay Metal~
Κατερίνα Γιάτσα