Το όνομα ακόμα ζωντανό, 7 χρόνια μετά το τραγικό θάνατο κανείς δεν τον έχει ξεχάσει. Νιώθουμε πως θα τραγουδήσει ξανά σε ένα νυχτερινό κέντρο και όχι στα ουράνια. Τι μαγικό συνέβη με τον Παντελή που ακόμα και σήμερα τον τραγουδάμε ακόμα και η πορεία του στο χώρο της μουσικής ήταν μικρή;
Το λαϊκό παιδί, μεγαλωμένο στις γειτονιές της Νέας Ιωνίας που είχε όνειρο να γίνει ποδοσφαιριστής. Το αγόρι που ήταν μόνιμος στο ναυτικό και τα παράτησε για να ακολουθήσει το μεγάλο του όνειρο. Να τραγουδάει με την αγαπημένη του κιθάρα όπως τον μάθαμε μέσα από τα βίντεο του στο YouTube. Και τελικά τα κατάφερε, γιατί ήταν τίμιος με όνειρα και στόχους. Γιατί η καρδιά του ήταν γεμάτη αγάπη και πόνο που ήθελε να τον εκφράσει.
Η ιστορία του σαν παραμύθι. Δούλεψε με μεγάλα ονόματα, έγινε ξαφνικά γνωστός στο χώρο του θεάματος με το γνωστό «Δεν ταιριάζετε σου λέω» που όλοι το 2012 το σιγοτραγουδήσαμε. Το μικρό παιδί που έγραφε ακατέργαστους μα πολύτιμους στίχους στο δωμάτιό του με την κιθάρα του είχε ανέβει στις αθηναϊκές πίστες. Ήξερε πως δεν είναι κορυφαίος στιχουργός μα σαν «παιδί της πάτσιας» είχε βρει τον τρόπο να τρυπώνει ο στίχος στην καρδιά σου.
Ο Παντελής δεν έγραψε ύμνους, μίλησε στην καρδιά μας για τον έρωτα και την καψούρα. Δεν αναλώθηκε να δημιουργήσει έναν άλλον εαυτό. Απλά βγήκε και τραγούδησε με τη φωνή της καρδιάς του. Οι στίχοι του είχαν μέσα πίκρα, εγκατάλειψη και προδοσία. Στην Ελλάδα είχε εμφανιστεί χρόνια ένας τραγουδιστή που να τον αγαπήσει τόσο πολύ το κοινό και να κατακτήσει την κορυφή σε σύντομο χρονικό διάστημα και να αγαπηθεί από τα διαφορετικά είδη μουσικόφιλων. Με μεράκι, με απλότητα και με μια αμεσότητα που μπορούσε να “μιλήσει” ακόμη και στον πιο “δύσκολο” ακροατή. Ο Παντελίδης τραγουδήθηκε από τα πιο λαϊκά στρώματα στα σπίτια των πλουσίων.
Ο Παντελής , «τα όνειρα τα έκανε μαζί μας» καθώς «γίνεται να ξαναείμαστε μαζί» Έδωσε «άλλη μια ευκαιρία» για «να σκουπίσει τα πόδια του να περάσει» . Βάλαμε «στοίχημα πως θα ξαναρθείς» αλλά τελικά δεν ήρθε και «πίνει από εκεί ψηλά για εμάς». Εμείς προσευχόμαστε «να είσαι καλά εκεί που είσαι» και να κάνεις τον παράδεισο να τραγουδάει μαζί σου για τις αγάπες που είχες. Για τις καψούρες που καίνε τα σωθικά μας και τα «Ψεύτικα φεγγάρια» που χορεύουμε στα μεθύσια μας.
Όσοι ακούνε λαική μουσική μέσα από τον Παντελή αναγνώρισαν τον εαυτό τους που μέσα από απλά λόγια κατάφερε να μας κάνει να πονέσουμε, να αγαπήσουμε και να υμνήσουμε την καψούρα που μας τρώει. Ο Παντελής ήταν ο Έλληνας που σκόραρε τελικά και από τα παρασκήνια ανέβηκε στη μεγάλη πίστη χωρίς να χάσει τον ατόφιο χαρακτήρα του. Μα και να διατηρήσει τα δυο θεμέλια που τον ανέβασαν στο βάθρο : την τρέλα του και την κιθάρα του.
Ο θάνατος του ένα ακόμα τροχαίο δυστύχημα. Και ο χρόνος σταμάτησε , πάγωσε που ένα νέο παιδί χάθηκε. Είναι ακόμα ζωντανός μέσα από τα τραγούδια του. Ήταν το «φαινόμενο» που έγινε «μύθος» και είχε πολλά ακόμα να χαρίσει στην ελληνική σκηνή.
Γιατί ακούμε περισσότερο τα παλιά τραγούδια και όχι τα νέα; Μήπως η παλιά μουσική και τα τραγούδια των 80’s, 90’s και 00’s υπερισχύουν των νέων τραγουδιών; Σύμφωνα με έρευνα στην Αμερική, το 70 τοις εκατό της μουσικής αγοράς αποτελείται από παλιότερα τραγούδια. Η μουσική βιομηχανία των νέων κομματιών έχει αρχίσει να συρρικνώνεται, ενώ ανάπτυξη εμφανίζει ο αριθμός εκείνων των ατόμων που θα προτιμήσουν παλαιότερα και διαχρονικά τραγούδια.
Η σημερινή λίστα τραγουδιών με τις περισσότερες λήψεις στο i-Tunes είναι γεμάτη με ονόματα καλλιτεχνών του προηγούμενου αιώνα. Το κοινό φαίνεται να λατρεύει τις επιτυχίες των περασμένων δεκαετιών. Πλέον βλέπουμε να γίνονται επιτυχίες αρκετά remakes παλιότερων κομματιών. Ένα τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί το Βegging από τους Μaneskin, το οποίο ακούμε ξανά και ξανά στο ραδιόφωνο, ένα τραγούδι-επιτυχία του 2010 από το ντουέτο Μadcon. Η επιτυχία ήταν πάντα εφήμερη στη μουσική βιομηχανία, αλλά σήμερα, ακόμη και τα νέα τραγούδια, αν και γίνονται επιτυχίες, πολύ πιθανό είναι να περάσουν απαρατήρητα από μεγάλο μέρος του πληθυσμού.
Σίγουρα βλέπουμε εκατοντάδες δημοσιογράφους, δισκογραφικές, διευθυντές συγκροτημάτων και άλλους επαγγελματίες να θέλουν να διαφημίσουν τους νέους καλλιτέχνες. Ολόκληρο το επιχειρηματικό μοντέλο της μουσικής βιομηχανίας βασίζεται στην προώθηση νέων τραγουδιών. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, τους DJs και τους ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι λίγοι ακροατές δίνουν πραγματική προσοχή στη μουσική που είναι άγνωστη εκείνη τη στιγμή για αυτούς.
Μπορούμε να δούμε και το παράδειγμα των βραβείων Grammy. Η μεγαλύτερη μουσική γιορτή της Αμερικής αναβλήθηκε και το κοινό της φάνηκε να το αποδέχεται χωρίς κάποια αντίδραση. Η αλλαγή φάνηκε και από τη μείωση του τηλεοπτικού κοινού που παρακολούθησε τα Grammy. Το 2021, η τηλεθέαση για την τελετή μειώθηκε κατά 53 τοις εκατό από το προηγούμενο έτος – από 18,7 εκατομμύρια σε 8,8 εκατομμύρια. Ήταν η χρονιά με τις λιγότερες προβολές όλων των εποχών.
Θα μπορούσε να πει κανείς, πως η τάση αυτή είναι απλώς μια συνέπεια που ίσως προκλήθηκε από την πανδημία. Μπορεί όταν ξαναλειτουργήσουν τα κλαμπ και αρχίσουν οι DJ να παίζουν τα νέα τραγούδια στα πάρτι, ο κόσμος να επιστρέψει στην κανονικότητα. Θα είναι και πάλι δηλαδή στη μόδα τα νέα-hit τραγούδια. Όμως αυτό, υπάρχει μια πιθανότητα να μην συμβεί.
Εκτός από την πανδημία, υπάρχουν και άλλα πιθανά αίτια της αναφερόμενης κρίσης:
Ο κυριότερος παράγοντας είναι η συναισθηματική σύνδεση που νιώθουμε στη ζωή μας με τραγούδια που ακούγαμε στο παρελθόν μας. Είτε στα παιδικά μας χρόνια, είτε σε έντονες καταστάσεις της ζωής μας, όπως είναι ένας χωρισμός ή ένα χαρμόσυνο συμβάν, έχουμε την τάση να συνδέουμε ένα τραγούδι με το συναίσθημα που νιώθαμε τη στιγμή που το πρωτοακούσαμε. Ένα τραγούδι μπορεί να προκαλέσει νοσταλγία για κάτι που μας συνέβη παλιά και για τον λόγο αυτό λατρεύουμε να το ακούμε.
Έναν βασικό παράγοντα όμως, αποτελεί και το γεγονός ότι πλέον, ο κορυφαίος τομέας επένδυσης στη μουσική βιομηχανία είναι τα παλαιότερα τραγούδια. Οι εταιρείες επενδύσεων μπαίνουν σε διαδικασία πολέμου προσφορών για να αγοράσουν καταλόγους τραγουδιών από μεγάλους αστέρες της ροκ και της ποπ. Οι κατάλογοι που έχουν μεγαλύτερη ζήτηση είναι από μουσικούς που είναι στα 70 ή 80 τους χρόνια ή έχουν αποβιώσει. Ακόμη και μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες συμμετέχουν στη ζήτηση για την παλιά μουσική: η Universal Music, η Sony Music, η Warner Music, επενδύουν τεράστια ποσά σε παλιές επιτυχίες. Πριν κάποια χρόνια, τα χρήματα αυτά θα είχαν χρησιμοποιηθεί για την προώθηση των νέων καλλιτεχνών.
Καθώς οι δισκογραφικές εταιρείες χάνουν το ενδιαφέρον τους για τη νέα μουσική, οι ανερχόμενοι καλλιτέχνες αναζητούν απεγνωσμένα άλλους τρόπους για να βρουν την αναγνωρισιμότητα που επιζητούν. Ευελπιστούν στη χρήση των κομματιών τους στις λίστες αναπαραγωγής ή σε διαφημίσεις και τηλεοπτικές εκπομπές. Οι επιλογές αυτές μπορεί να τους φέρουν κάποιο εισόδημα, όμως δεν συμβάλλουν στην διαφήμιση του ονόματός τους. Πολλές φορές μπορεί να ακούμε τα τραγούδια αυτά, όμως δεν μπαίνουμε στη διαδικασία να μάθουμε το όνομα των καλλιτεχνών τους.
Σύμφωνα με τον Ted Gioia, Αμερικανό κριτικό και ιστορικό της jazz μουσικής, παρά την έλλειψη φαντασίας στους στίχους των σύγχρονων mainstream επιτυχιών, εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένοι εξαιρετικοί νέοι καλλιτέχνες οι οποίοι προσπαθούν να επιτύχουν στο είδος τους. Όμως, η μουσική βιομηχανία έχει χάσει την ικανότητά της να ανακαλύπτει και να καλλιεργεί τα ταλέντα τους. Πέρα από τα αμέτρητα ζητήματα πνευματικών δικαιωμάτων που έχουν να αντιμετωπίσουν οι μουσικές βιομηχανίες στη σημερινή εποχή, οι άνθρωποι που τις διευθύνουν έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στη νέα μουσική. Ενώ ενδιαφέρονται για ένα νέο, ριζοσπαστικό ταλέντο, τα κλασικά πρότυπα που έχουν δημιουργηθεί εδώ και πολλά χρόνια τούς αναγκάζουν να ακολουθούν ένα συγκεκριμένο κανόνα. Αυτός είναι στην πραγματικότητα ο τρόπος με τον οποίο έχει σχεδιαστεί να λειτουργεί το τρέχον σύστημα.
Παρ’ όλα αυτά, η άποψη του Ted βασίζεται στο ότι η δημιουργικότητα και η πρωτοτυπία των νέων καλλιτεχνών, όπως έχει δείξει και η ιστορία, βρίσκει στο τέλος τον τρόπο να αναδειχτεί ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο κύμα μουσικών επιτυχιών. Η νέα μουσική εμφανίζεται πάντα απροσδόκητα. Και έτσι τελειώνει αυτή η ιστορία: όχι με τον αποκλεισμό της νέας μουσικής αλλά με κάτι φρέσκο που σπάει τα πρότυπα και μπορεί να εμφανιστεί από εκεί που δεν το περιμένεις.
Αγαπημένα τραγούδια που κλείνουν φέτος 10 χρόνια κυκλοφορίας
Όλοι έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να τρώει σκάλωμα σε διάφορα τραγούδια, τα οποία είτε μεταδίδονται συχνά στο ραδιόφωνο και τα ακούμε, είτε τα ακούμε σε διάφορες πλατφόρμες (YouTube, Spotify, Deezer, κλπ.) και το replay button να είναι μονίμως σε εμπλοκή. Μερικά από αυτά τα τοποθετούμε στις λίστες των αγαπημένων μας, και ανακαλύπτουμε νέα αγαπημένα με το πέρασμα των χρόνων. Τα χρόνια περνάνε όμως, αρκετά τραγούδια κλείνουν αρκετά χρόνια κυκλοφορίας, και πολλά από αυτά τα ξεχνάμε σε βάθος χρόνου θέλοντας και μη. Φέτος το 2022, μερικά από τα τραγούδια που λατρεύαμε να ακούμε επανειλημμένα, κλείνουν 10 χρόνια κυκλοφορίας. Οπότε είναι μια καλή ευκαιρία να φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη μας, και να δούμε μαζί κάποια από αυτά.
Playmen ft. Demy – Fallin
Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 11 Ιανουαρίου του 2012, και ήταν από τις συνεργασίες που λατρεύαμε να ακούμε παντού. Ο Παύλος Μανώλης και ο Λευτέρης Ξενάκης (ή αλλιώς Playmen), ένωσαν τις δυνάμεις τους με την νεαρή και νεοεισερχόμενη τότε στον μουσικό χώρο Demy, και βγάλανε αυτό το πολύ όμορφο dance hit. Το Fallin ήταν μόλις το πρώτο αγγλόφωνο τραγούδι για την Demy, και μάλιστα εντυπωσίασε με την ερμηνεία της πάνω στους αγγλικούς στίχους.
Demi Lovato – Give Your Heart A Break
Κυκλοφόρησε ως single στις 23 Ιανουαρίου του 2012, και ήταν το 2ο single από το 3ο της άλμπουμ Unbroken (2011). Μπορεί να μην ήταν από τις μεγάλες ραδιοφωνικές επιτυχίες στην Ευρώπη, και να μην σημείωνε γενικά την ίδια καλή πορεία στα charts σε σχέση με το Skyscraper, αλλά η δυναμική ερμηνεία της Demi Lovato σ’ ένα πιο up tempo τραγούδι, είναι εξαιρετική.
Loreen – Euphoria
Κυκλοφόρησε στις 26 Φεβρουαρίου του 2012, και ήταν το νικητήριο τραγούδι της Eurovision 2012 που διεξήχθη στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Είναι από τα νικητήρια τραγούδια του θεσμού που έχει τη μεγαλύτερη συγκομιδή βαθμών στην ιστορία, καθώς συγκέντρωσε 372 βαθμούς, αλλά με τον παλιό τρόπο ανακοίνωσης αποτελεσμάτων. Επίσης είναι από τα μοναδικά νικητήρια τραγούδια της Eurovision που γνώρισαν και μεγάλη εμπορική επιτυχία, καθώς βρέθηκε στη κορυφή σε charts αρκετών χωρών στον κόσμο. Αντίστοιχο κατόρθωμα είχαν και το Waterloo των ABBA (1974), αλλά και το Save Your Kisses For Me των Brotherhood Of Man (1976).
Linkin Park – Burn It Down
Κυκλοφόρησε στις 16 Απριλίου του 2012, και ήταν το lead single του 5ου τους άλμπουμ Living Things που κυκλοφόρησε 2 μήνες πιο μετά. Αφού δέχτηκαν ανάμεικτες κριτικές από το 4ο τους άλμπουμ A Thousand Suns (2010), οι Linkin Park θέλησαν να επαναφέρουν μερικά από τα μουσικά στοιχεία που είχαν στα 3 πρώτα τους άλμπουμ και τους καθιέρωσαν, σε συνδυασμό μερικών στοιχείων που είχαν στο 4ο άλμπουμ για να δημιουργήσουν νέο ήχο στο 5ο τους άλμπουμ.
The Lumineers – Ho Hey
Κυκλοφόρησε στις 4 Ιουνίου του 2012, και ήταν το debut single για τους Αμερικανούς folk rockers, οι οποίοι ουσιαστικά συστήθηκαν και στο ευρύ κοινό μ’ αυτό το τραγούδι. Ήταν και lead single του πρώτου τους ομώνυμου άλμπουμ The Lumineers, ενώ σημείωσε και σπουδαία εμπορική επιτυχία, κατακτώντας υψηλές θέσεις σε αρκετά charts απ’ όλο τον κόσμο.
PSY – Gangnam Style
Κυκλοφόρησε στις 15 Ιουλίου του 2012, και λίγο αργότερα έγινε παγκόσμια τάση εξαιτίας αυτού του ιδιαίτερου χορευτικού. Αναμφίβολα έγινε και από τα τραγούδια που σημείωσαν πολύ μεγάλη εμπορική επιτυχία το 2012, κατακτώντας την κορυφή σε πολλά charts απ’ όλο τον κόσμο. Επίσης έγινε το πρώτο βίντεο στην ιστορία του YouTube που έσπασε το φράγμα του 1 δις προβολών (21 Δεκεμβρίου του 2012), και μάλιστα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Η επιτυχία που σημείωσε ο PSY με το Gangnam Style, έδωσε μεγάλο βήμα στην K-Pop μουσική να γνωρίσει κι αυτή μεγάλη επιτυχία σ’ όλο τον κόσμο μετά από κάποια χρόνια.
The Script ft. will.i.am – Hall Of Fame
Κυκλοφόρησε στις 20 Αυγούστου του 2012, και ήταν το lead single του 3ου τους άλμπουμ #3. Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία που κυκλοφόρησαν μέχρι τώρα οι Ιρλανδοί pop rockers The Script, κι επειδή συνεργάστηκαν με τον will.i.am (μέλος των Black Eyed Peas), αλλά και το πολύ ωραίο νόημα που έχει το τραγούδι, καθώς μιλάει για τα όνειρα που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος και να επηρεάζει τον κόσμο. Πέρα από τις υψηλές θέσεις σε αρκετά charts που κατέκτησε, το Hall Of Fame έχει χρησιμοποιηθεί κι ως θεματικό τραγούδι για τις τελετές Impact Wrestling και Hall of Fame του WWE. Έχει χρησιμοποιηθεί επίσης και σε αγώνες Arena Football League και National Football League Hall of Fame.
P!nk – Try
Κυκλοφόρησε στις 6 Σεπτεμβρίου του 2012, και αποτέλεσε lead single του 6ου της άλμπουμ The Truth About Love, που κυκλοφόρησε μερικές μέρες πιο μετά. Το τραγούδι έχει ένα πολύ όμορφο νόημα, καθώς μιλάει για τα ρίσκα που μπορεί να πάρει κάποιος με αγάπη, ανεξάρτητα από τις συνέπειες. Για την ιστορία να πούμε ότι το Try σημείωσε σπουδαία επιτυχία, κατακτώντας αρκετές υψηλές θέσεις σε αρκετά charts απ’ όλο τον κόσμο.
Swedish House Mafia ft. John Martin – Don’t You Worry Child
Κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2012, και ήταν το 6ο τους single σε μια πολύ όμορφη συνεργασία με τον συμπατριώτη τους John Martin στα φωνητικά. Ήταν το τελευταίο single που κυκλοφόρησαν, πριν ο Steve Angello, ο Axwell, και ο Sebastian Ingrosso βάλουν ένα τέλος στο μουσικό project που λέγεται Swedish House Mafia, για να ασχοληθούν και με άλλα project ο καθένας τους. Μέχρι να επανέλθουν το 2018.
Imagine Dragons – Radioactive
Κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου του 2012, και αποτέλεσε το 2ο single του ντεμπούτου τους άλμπουμ Night Visions, που κυκλοφόρησε προηγουμένως στις 4 Σεπτεμβρίου. Το εν λόγω τραγούδι τους έκανε πολύ γνωστούς στο ευρύ κοινό, κι αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για να γνωρίσουν μεγάλη επιτυχία μετέπειτα οι Imagine Dragons. Στα charts απ’ όλο το κόσμο, βρέθηκε σε υψηλές θέσεις, ενώ κατέκτησε τη κορυφή στο chart της Σουηδίας (Sverigetopplistan), και σε 2 charts του Billboard (Rock Airplay, & Hot Rock & Alternative Songs). Στο Billboard Hot 100, μπορεί να βρέθηκε μέχρι και το Νο. 3, ωστόσο κατέχει το ρεκόρ μεγαλύτερης παρουσίας στο εν λόγω chart, καθώς βρέθηκε εκεί συνολικά για 87 εβδομάδες για 7 χρόνια.
Τραγούδια που ακούμε μέχρι και σήμερα, και φέτος γίνονται 30 ετών
Και αν έχουν γραφτεί δεκάδες τραγούδια για το πόσο γρήγορα κυλάει ο χρόνος. Οι μέρες και οι μήνες περνάνε τόσο γρήγορα που κάποιες φορές μας κάνει τρομερή εντύπωση πως ένα συμβάν ή ένα γεγονός ήταν πριν δέκα ή είκοσι χρόνια. Κάπως έτσι και με τα τραγούδια.
Υπάρχουν κομμάτια που τα ακούμε συνέχεια όλα αυτά τα χρόνια, όμως μπορεί να έχουν περάσει δεκαετίες από την αρχική της κυκλοφορία! Τέτοια κομμάτια, που φέτος κλείνουν 30 χρόνια κυκλοφορίας είναι τα παρακάτω all time classic hits, που σίγουρα έχεις αγαπήσει!
Το θρυλικό “Losing My Relegion” κλείνει φέτος 30 χρόνια και μοιάζει σαν χθες που το είδαμε να κερδίζει το Βραβείο Grammy για το καλύτερο μουσικό βίντεο.
H πιο όμορφη ίσως μπαλάντα που τραγούδησε ποτέ ο Bryan Adams. Το “(Everything I Do) I Do It For You” είναι σίγουρα στα αυτιά μας ακόμα, παίζει συνέχεια στο ραδιόφωνο και μας κάνει να θυμόμαστε τα μπλουζ που χορεύαμε στα πάρτυ!
Μπορεί να μην ξέρεις πολλά για τους Extreme όμως σίγουρα έχεις τραγουδήσει το “More Than Words”. Παραμένει ένα αγαπημένο κομμάτι για όλες τις ώρες της ημέρας, και είναι και αυτό φέτος 30 ετών!
Δεν χρειάζονται συστάσεις για την Paula Abdul και αυτό το υπέροχο κομμάτι που κολλάει στο μυαλό και θες να το τραγουδάς συνέχεια! Κάντε το, και ας έχουν περάσει 30 χρόνια!
Όταν κυκλοφόρησε αυτό το video clip ήταν θέμα στα Ελληνικά δελτία ειδήσεων. Το κομμάτι αυτό σημάδεψε ένα album, μια εποχή και μια γενιά ολόκληρη. Το θρυλικό “Black or White” είναι πάντα επίκαιρο και πάντα απολαυστικό στα αυτιά μας!
To ίδιο σύγχρονο στα αυτιά μας είναι και αυτό εδώ το ανεβαστικό tune των Two Princes. Το Spin Doctors μόλις έγινε και αυτό 30 ετών και δεν μας φάνηκε καθόλου.
Φιγουράρει όλο τον χρόνο (όχι μόνο τον Νοέμβριο) στα facebook timeline μας, και είναι και αυτό ένα διαχρονικό κομμάτι από τους αγαπημένους Guns N’ Roses!
To παρακάτω video είναι από την Live εμφάνιση της Mariah Carey για το τραγούδι “Someday” που είχε κάνει μεγάλη επιτυχία την χρονιά αυτή. Την ίδια χρόνιά, η Mariah κέρδισε και το βραβείο για την καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη!
Δεν θέλουμε να σας σοκάρουμε άλλο, αλλά και το “Nothing Else Matters” κλείνει φέτος τα 30 του χρόνια!
Μάλλον είναι το μεγαλύτερο hit των U2 και ένα από τα αγαπημένα κομμάτια όλων. Το “One” είναι ακριβώς αυτό που λέει το όνομα του, ένα και μοναδικό!
Ένα ακόμα μοναδικό κομμάτι από το μακρινό 1991. Το “Joyride” που ήταν και ο τίτλος του album των Roxette είναι δεδομένο ότι χαρίζει χαρά, ακόμα και σήμερα.
To “Wind of Change” ηχογραφήθηκε το 1990, και κυκλοφόρησε στις 20 Ιανουαρίου του 1991. Από τότε μέχρι σήμερα παραμένει ένα από τα πιο αγαπημένα κομμάτια όλων των εποχών με δεκάδες διακρίσεις! Του αξίζει γιατί είναι κομματάρα!
H χρονιά που ο Michael Jackson έσπασε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, αφού με την κυκλοφορία του “Dangerous” album έγινε το απόλυτο Pop είδωλο της γενιάς του. Το “Remember The Time” είναι ένα από τα πιο ακριβοπληρωμένα music videos όλων των εποχών και ένα υπέροχο τραγούδι που χαιρόμαστε να ακούμε ακόμη και σήμερα.
Οι Massive Attack με τον πάντα ξεχωριστό ήχο τους, ταιριάζουν απόλυτα στα κομμάτια που ακούμε μέχρι και σήμερα, αν και κυκλοφόρησαν 30 χρόνια πριν. Ένα από αυτά είναι το Unfinished Sympathy.
Ένα ακόμα κομμάτι που δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε. Το “Don’t Cry” κατασκήνωσε στα charts του 1991 και τόσα χρόνια μετά παραμένει ακόμα ένα κομμάτι, που λατρεύουμε να τραγουδάμε!
Η τραγουδίστρια με το όνομα Crystal Water και ένα κομμάτι που σε κάνει να χορεύεις δίχως αύριο. Αυτό το κομμάτι μοσχομυρίζει 90s και είναι ένα Pop διαμάντι που άνετα ακούμε μέχρι και σήμερα.
Μόλις χώρισες. Βρίσκεσαι στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού ! Θεωρείς πως μόλις έχασες τον/την σύντροφο της ζωής σου και πως κανένας δεν θα μπορέσει να αντικαταστήσει την κενή θέση που άφησε φεύγοντας . Ο άνθρωπος , που ορκιζόταν πως θα είναι στο πλευρό σου , που σε κοιτούσε στα μάτια και έλιωνε, που τσακώθηκες μαζί του για χαζά πράγματα , που καταλήγατε και πάλι αγκαλιά στο κρεβάτι , έφυγε. Μόνο που ανέφερα την λέξη φεύγω, ένα δάκρυ κυλάει σίγουρα στο μάγουλο σου . Σου ήρθαν στο μυαλό , όλες οι αναμνήσεις που είχες δημιουργήσει με αυτό το συγκεκριμένο άτομο. Χαρούμενες, στενάχωρες , δεν έχει σημασία. Κάποτε θα έκανες τα πάντα για εκείνον. Δώσε προσοχή στα επόμενα λόγια μου . Σήκω πάνω. Σκούπισε τα υπέροχα μάτια σου και ξανασκέψου. Αν ήταν όντως ο άνθρωπος σου γιατί έφυγε; Μήπως δεν ήταν τελικά η σωστή επιλογή; Λάθος άνθρωπος την σωστή στιγμή . Ή και το ανάποδο . Σωστός άνθρωπος την λάθος στιγμή. Πολλά μπορεί να συμβούν σε αυτήν την ζωή . Οπότε γιατί να χαλιέσαι για κάτι περαστικό ; Μπορείς να το δεχτείς ως εμπειρία που θα χρειαστείς αργότερα στην ζωή σου . Ή και ως μια αποτυχία. Εσύ ορίζεις.
Το playlist σου αυτήν την περίοδο ενδέχεται να αλλάξει την συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Ίσως γεμίσει με καταθλιπτικά τραγούδια , τύπου Someone you loved ή All of me . Θα προσπαθήσω να το αλλάξω αυτό! Παρακάτω προτείνουμε μια ενδεδειγμένη λίστα τραγουδιών , ελληνικά και ξένα , ανάλογα με το τι ακούει ο καθένας . H λίστα αυτή , έχει ως σκοπό την αναπτέρωση του ηθικού σου και την συνειδητοποίηση ότι δεν άξιζε ένα κομμάτι του χρόνου σου . Ο/Η πρώην σου αποτελεί παρελθόν και πρέπει να τον ξεπεράσεις! ‘Αλλωστε τι λένε ; Ο χρόνος γιατρεύει τις ανοιχτές πληγές. Το ίδιο και η μουσική…
1.Little Mix : Shout to my ex
Και ποιος λάτρης της pop μουσικής δεν ξέρει αυτό το εκπληκτικό κομμάτι; Η ίδια η Perrie Edwards , με πάθος, πρόσθεσε την δική της νότας , δεδομένου τον χωρισμό της με τον Zayn Malik ,το πρώην μέλος του επιτυχημένου συγκροτήματος One Direction. Οι στίχοι του αποδίδουν ξεκάθαρα το συναίσθημα ευγνωμοσύνης που αισθάνεσαι προς τον πρώην σύντροφο σου, την στιγμή που συνειδητοποιείς ότι δεν τον χρειάζεσαι πια ! You made my heart break and that made me who I am! Here’s to my ex, hey, look at me now, well, I I’m all the way up, I swear you’ll never bring me down!
2. Fifth Harmony :Miss moving on
Αρκετά παλιό τραγουδάκι. Ανταποκρίνεται , όμως , ξεκάθαρα στις προσδοκίες μας. Ποιος ο λόγος να κλαις ολημερίς και να νιώθεις χάλια ; Δεν σου φέρνει πίσω τον σύντροφο σου , ούτε αλλάζει την δεδομένη κατάσταση. Το συγκρότημα των Fifth Harmony τραγουδάει ανοιχτά για την ανεξαρτησία που αποκτάς , έπειτα από έναν χωρισμό !My lips are saying goodbye! My eyes are finally dry…. Το πιο όμορφο συναίσθημα !
3. Demi Lovato feat Cher Lloyd : Really don’t care
Το είδωλο της pop , Demi Lovato , με την μαγευτική φωνή της , ερμηνεύει ένα ιδιαίτερα ξεσηκωτικό κομμάτι , που μας υπενθυμίζει ότι ακόμα και αν καταρρεύσουν τα αστέρια , το φεγγάρι , ο γυρισμός σε πρώην απαγορεύεται! Ίσως συνιστά και ένα μήνυμα απέναντι στην ομοφοβία που προωθεί η κοινωνία μας τα τελευταία χρόνια. You can take your words and all your lies !Oh oh oh I really don’t care….
4. Κaty Perry : Part of me
Η εικόνα μιλάει από μόνη της . Στο βίντεο κλιπ , μετά την απάτη του συζύγου της , η πρωταγωνίστρια Katy Perry , αποφασίζει να καταταγεί στον στρατό . Εκεί , ο πρώην σύντροφος της , την πολιορκεί με θεμιτά μέσα ,όπως γράμματα που της στέλνει διαρκώς , ενώ ο νους της διατρέχει συνεχώς σε εκείνον. Ώσπου απελευθερώνεται από τα δεσμά της προηγούμενη της σχέσης , και ευτυχισμένη πλέον , συνηθίζει τον νέο τρόπο ζωής της . Ένα μπράβο στην εκκεντρική τραγουδίστρια για τους υπέροχους στίχους που μας χάρισε !Like I was poison in your mouth.You took my light, you drained me down .But that was then and this is now .Now look at me!
5. Christina Aguilera : Fighter
Πολεμιστής , όπως λέει και το τραγούδι. After all of the stealing and cheating you probably think that I hold resentment for you. Η Αγκιλέρα , με την μεγαλοψυχία που διαθέτει , ” ευχαριστεί ” τον σύντροφο της που της έδωσε την δυνατότητα να γίνει ακόμα πιο δυνατή , να αντιληφθεί την αξία της και δηλώνει πως δεν πρόκειται να τον αφήσει να μπει ξανά στην ζωή της, μετά από όλα αυτά τα ψέματα . Αναρωτιέται , μάλιστα , πως αυτός ο γλυκός άνδρας που γνώρισε , μετατράπηκε σε αυτό τον ξένο! Μήπως ήρθε η ώρα να ταυτιστείς μαζί της ;
Ώρα να αλλάξουμε κλίμα ! Τι θα λέγατε για κάτι πιο … ελληνικό ; Για τους λάτρεις του ελληνικού τραγουδιού , για αυτούς που γουστάρουν να ανεβαίνουν στα τραπέζια και να προκαλούν χαμό , που αποφασίζουν να λάμψουν , μέσα στο καινούριο τους συνολάκι και να χαμογελάσουν ειρωνικά στον πρώην τους που κάθεται στο απέναντι τραπέζι . Για σας , λοιπόν , φιλαράκια μου προτείνουμε 5 ελληνικά τραγούδια για να δείξετε στους άλλους , πως… η ζωή ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ! Άλλωστε … όλο και κάποιος θα βρεθεί να σας παρηγορήσει….;)
6. Ελένη Χατζίδου: Δεν θα σε περιμένω
Όλο και κάποιος θα βρεθεί να με παρηγορήσει. Πάντα μετά το χωρισμό αυτή είναι η λύση. Μόνο που ακούς , πρώτα πρώτα, αυτούς τους στίχους, αυτόματα σου ανεβαίνει το ηθικό . Τι να τον κάνεις τον καργιόλη/α πια !Πάμε για άλλα . Θα έρθει η σειρά άλλου να σε κάνει ευτυχισμένη . Ήρθε η ώρα να λάμψει επιτελούς το συννεφιασμένο σου πρόσωπο. Άσε πίσω το ψεύτικο ενδιαφέρον του , τα μηνύματα του που σε βομβαρδίζουν κάθε λεπτό! Έχεις εσύ τον τρόπο σου για να τον/την ξεχάσεις…
7. Δέσποινα Βανδή : Να την χαίρεσαι
Α ρε θεάρα Δέσποινα . Ό,τι νιώσαμε το είπες σε 10 στίχους…Ας την χαίρεται, επομένως , την καινούρια του αγάπη. Ας την έχει στην αγκαλιά του , ο άνθρωπος που σε πλήγωσε. Τι έχεις να χάσεις ; Θα τρελαθείς μόλις τον δεις σε άλλα χέρια , το ξέρω! Όμως , σκέψου . Αν ήταν όντως ο άνθρωπος σου δεν θα ήταν σε άλλη αγκαλιά . Θα ήταν στην δική σου. Σημείωση : Αφιερωμένο στην καλύτερη μου φίλη , Γεωργία που αποτελεί το ύμνο μας !
8. Δέσποινα Βανδή : Δέστε μου τα μάτια
Έχω ένα κόλλημα με την Βανδή , όπως καταλάβατε . Δεν αδικούμαι όμως . Η γυναίκα έχει ερμηνεύσει τραγούδια -γροθιά για τα συναισθήματα απέναντι στους πρώην . Μόνοι από τους στίχους , καταλαβαίνεις πως ήρθε η ώρα να ανέβεις στην πίστα και να του /της δείξεις τι χάνει! Προχώρησε και είναι με άλλη ; Ακόμα καλύτερα ! Χαμογέλα και πέρνα καλά . Δεν υπάρχει μεγαλύτερη εκδίκηση από την ευτυχία σου…
9. Πάολα : Τι σε πιάνει
Έλα και ποιος δεν το έχει ακούσει ; Είτε αγαπάς τα σκυλάδικα ή όχι , η Πάολα , με την καταπληκτική φωνή και τον δυναμισμό της , μεταφέρει σε λίγες μόνο νότες το συναίσθημα της απαλλαγής από την τοξική σχέση που σε βασάνιζε τόσο καιρό και την επαναφορά σου στο κλαμπ των singles. Σε ρυθμούς τσιφτετελιού , σε ξεσηκώνει , σου χαρίζει την απαραίτητη δύναμη και ενέργεια για να βγάλεις από την σκέψη σου τον πρώην σου και να απολαύσεις , επιτέλους , ευχάριστες στιγμές με τους φίλους ή την οικογένεια σου! Επιπλέον , δίνει ένα ακόμα μήνυμα στον/στην πρώην σύντροφο σου , ότι μπορεί να μην το δέχεται αλλά τελειώσατε για πάντα και να σταματήσει να σε αναζητά στα τηλέφωνα , καθώς δεν πρόκειται να το ξανασηκώσεις . Who’s bigger bitch now;
10. Παντελής Παντελίδης : Το φίδι
Τα λόγια περιττά για αυτό το νέο αστέρι της μουσικής που δυστυχώς έσβησε νωρίς… Ο απίστευτος και ταλαντούχος Παντελής Παντελίδης μιλάει για χωρισμό , για νέες περιπέτειες της άλλης πλευράς και πως ο ίδιος τις αντιμετωπίζει. Όσο δέρμα και αν πετάξεις , τραγουδάει , ο Παντελής , φίδι είσαι και δεν θα αλλάξεις !Συνήθως όταν μπαίνει το συγκεκριμένο τραγούδι , όσοι αγαπούν αυτόν τον καλλιτέχνη , αλληλοκοιτάζονται με βλέμματα τύπου :
Kαι συνήθως ακούγεται η γνωστή ατάκα : Περασμένα ξεχασμένα , ας πάει στο καλό του ! Ευγενικά το λέω πάντα ….
Ας είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας οι νέοι «ρομαντικοί»: κάπου το χάσαμε μουσικά. Κάπου μπλέξαμε κι εμείς μέσα στους νεοτερισμούς της ευκολίας, κάπου ψάχνουμε απελπισμένοι μια «παλιά» νότα να μας οδηγήσει προς το μέλλον. Και στραμμένοι πάντοτε παρελθοντικά, αναστενάζουμε στο παρόν ένα «γιατί;». Κάπως έτσι νοιώθω εγώ. Η λογική λέει ότι καμία άποψη δεν μπορεί να έχει μόνον έναν υποστηρικτή, όσο τρελή κι αν ακούγεται. Κάπου το χάσαμε μουσικά. Ποιος ξέρει γιατί ; Ίσως γιατί το μάτωμα των δαχτύλων από μια κιθάρα ή οι κάλοι στην παλάμη ενός ντράμερ έπαψαν να συγκινούν τα αυτιά μας. Ίσως θέλαμε μια αλλαγή. Ίσως κουραστήκαμε να ταυτίζουμε τα βαθειά μας συναισθήματα με τη μουσική. Ίσως να σπανίζουν πια και τα βαθειά συναισθήματα.
Το άρθρο αυτό δεν είναι οχετός κατά της μοντερνοποιημένης μουσικής κοινωνίας που αναπτύσσεται γύρω μας. Ποιος είμαι εγώ για να «κράξω» ; ο Μπετόβεν ; μουσικά είμαι απαίδευτος, τις επτά νότες ξέρω. Και δυο-τρεις απ’ τις διέσεις. Μουσικό αυτί ας πούμε ότι έχω. Ας το πούμε για να αποκτήσω ένα μηδαμινό κύρος να συνεχίσω να γράφω. Όχι, ως μουσικός δε μιλάω σε καμία περίπτωση. Ίσως να’ μαι κι ο μόνος της οικογένειάς μου που να μην μπορεί να μιλήσει ως μουσικός. Σε ένα τραγούδι, οι υπόλοιποι είχαν πάντοτε την ικανότητα, αλλά και την εσωτερική ανάγκη αν θέλετε, να ανιχνεύουν τη μελωδία και να την περνούν σε μια κιθάρα, σε ένα πιάνο ή στο λαρύγγι τους. Εγώ όχι. Εγώ πάντοτε κέντραρα στις λέξεις. Περπάταγα με τα ακουστικά στον δρόμο και η κάθε λέξη ταξίδευε απ’ το hands-free στο αυτί, απ’ το αυτί στο μυαλό. Κι εκεί δημιουργούσε μια ιστορία, κάθε φορά και άλλη. Συγχωρήστε με εάν άρχισα να μιλάω για’ μένα, δεν έχω τέτοια ανάγκη άλλωστε. Είναι απλώς ένας πρόλογος για να πω ότι ο αρθρογράφος τούτου εδώ ασχολείται με τη στιχουργική. Αυτό. Και σε αυτό ίσως και να εστιάσουμε σήμερα.
Ας πάρουμε ως δεδομένο για μια φορά-ας μη χρειαστεί να το επιχειρηματολογήσω και αυτό, σας παρακαλώ- ότι το ελληνικό τραγούδι έχει βασιστεί στους στίχους όσο καμία άλλη εθνική μουσική. Κι άντε, για να μην είμαι κι άδικος, είναι στο τοπ 3 σίγουρα. Η ελληνική μουσική και η ελληνική μελωδία ήταν πάντοτε εξαρτημένες από τις λέξεις κι απ’ τους στίχους που τις εμπλούτιζαν. Και είναι αλήθεια ότι στην ελληνική μουσική δεν παρατηρούμε τέτοιο πλήθος ‘’soundtracks’’ ή ‘’instrumentals’’, όπως πχ στην Αμερική. Εδώ, η ωραία μελωδία, αυτούσια ένοιωθε την ανάγκη να ζευγαρώσει με μια ωραία λέξη, μια ωραία φράση, έναν ωραίο στίχο. Παρέα μαζί χόρευαν γύρω απ’ τις χορδές ενός μπουζουκιού, μιας κιθάρας, ενός μπαγλαμά και φυσικά ενός ερμηνευτή. Καλώς ή κακώς, κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν, μπορούμε εύκολα να καταλήξουμε σε ένα συμπέρασμα που επιβεβαιώνει, αν θέλετε, το πόσο εθισμένη ήταν η μουσική μας στη στιχουργική: τα είδη της ελληνικής μουσικής ως βασική ειδοποιό διαφορά έχουν τον στίχο. Τι εννοώ ; Σε τι διαφέρει το ρεμπέτικο απ’ το λαϊκό ; Στην πλειονότητα των ασμάτων που τα συνοδεύουν κυριαρχούν τα ίδια μουσικά όργανα. Εύλογα παρατηρούμε τις διαφορές μεταξύ του «μαγκιόρικου» ρεμπέτικου, που μίλαγε για βαποράκια και μάγκες, με το πονεμένο, προσφυγικό λαϊκό. Η διαφορά πάντα ήταν στο τι «ήθελες» να πεις εσύ, ο καλλιτέχνης. Ίσως σήμερα σημασία να έχει το τι θέλει να ακούσει ο ακροατής. Η κοινωνία πάντα επηρεάζει και επηρεάζεται απ’ την τέχνη. Είναι ένας κύκλος. Ένα μεγάλο «σουξέ» θα δημιουργήσει ακόλουθους. Οι ακόλουθοι θα δημιουργήσουν ένα μεγάλο «σουξέ». Δεν είναι κακό ο καθένας να ακούει ό, τι θέλει. Αυτή άλλωστε είναι και η ομορφιά της ελευθερίας. Ονομάζεται «γούστο» και απαιτεί το να μην υπάρχει τίποτα (μα τίποτα) στη ζωή και στη φύση που να αρέσει σε όλους. Εμείς όμως, οι άπληστοι ρομαντικοί, αναζητούμε κάτι άλλο. Αναζητούμε κάτι παλιό. Αναζητούμε, όπως είπα και στην αρχή, το «μάτωμα». Τη δυσκολία. Την αλήθεια-η πιο σωστά, την αληθινότητα (δική μου λέξη ; δεκτό).
Αναζητούμε λόγια που, όσο κλισέ κι αν είναι αυτή η φράση, έβγαιναν απ’ την ψυχή, ενός φουκαρά που είχε την ατυχία να πονάει τόσο πολύ. Ναι… αλλά αυτός ο πόνος τον έκανε καλλιτέχνη. Δε θέλω να παρεξηγηθώ, δεν είναι ο πόνος και η λύπη τα μόνα κριτήρια για την καλλιτεχνία. Είναι ένα παράδειγμα για να εξηγήσω τα «αληθινά συναισθήματα». Καλώς ή κακώς ζούμε σε μια εποχή «ευκολίας». Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Η τεχνολογία βοηθά απίστευτα στο να μπορεί να προωθηθεί και να μαθευτεί κάποιος ή κάτι. Έχει όμως κι ένα μεγάλο μειονέκτημα. Αποβάλλει πολύ κόπο. Παραπάνω απ’ όσο θα’ έπρεπε. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τον Πουλόπουλο, να μην πήγαινε κάθε μέρα στα διαλείμματα του απ’ τις οικοδομές, στο διπλανό «στούντιο», να προσπαθεί να τους πείσει να τον δοκιμάσουν. Και μετά από τόσο «πρήξιμο» να ακούνε μια φωνή που να τους οδηγεί στο να του κάνουν δίσκο κατ’ ευθείαν. Δε θέλω να παρεξηγηθώ, δεν επαινώ τις δυσκολίες. Ίσως όμως και να’ ναι αυτές που κρίνουν τελικά το πόσο το θέλει κάποιος αυτό που κάνει και το πόσο καλός πραγματικά είναι. Ως στιχουργό, οι σημερινές λέξεις των τραγουδιών δε με συγκινούν. Να πω ψέματα ; βρήκα ένα βήμα να πω τον καημό μου. «Γράψε εσύ καλύτερους» θα μου πει κάποιος. Δίκιο θα’ χει. Πραγματικά θα’ χει δίκιο. Και θα’ χει δίκιο για έναν και μόνο λόγο: γιατί στην αρχή της παραγράφου είπα «ως στιχουργό». Μου επιτρέπετε να το διορθώσω ; Ως ακροατή, καλώς ή κακώς δε με συγκινούν. Κι ο λόγος που το λέω δεν είναι για να «κράξω». Είναι για να προσπαθήσω να «βελτιώσω». Ελπίζω να έδωσα τροφή για σκέψη. Μέχρι την επόμενη φορά, ακούστε με το μυαλό και την καρδιά σας.
Οι συναρπαστικές ιστορίες που κρύβονται πίσω από αγαπημένα τραγούδια όλων των εποχών (Μέρος 1ο)
Η μουσική είναι μια μορφή τέχνης, μέσω της οποίας κάθε μουσικός ή μπάντα εκφράζει το όραμά του με το μοναδικό του στυλ. Οι καλλιτέχνες για τις δημιουργίες τους αντλούν έμπνευση από όπου μπορούν, όπως είναι η φύση, τα διάφορα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στον κόσμο ή άτομα που έρχονται στη ζωή τους.
Η Usher Weber συγκέντρωσε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες και κλασικά τραγούδια των τελευταίων δεκαετιών, εμείς εμπλουτίσαμε τη λίστα και ανακαλύψαμε τις πραγματικές εμπνεύσεις πίσω από κάθε μία από αυτές:
1. “Jolene” της Dolly Parton (1973)
Το 1973, η Dolly Parton κυκλοφόρησε το πιο πολυερμηνευμένο τραγούδι της από άλλους ερμηνευτές το “Jolene”, στο ομότιτλο CD-single, που συμπεριελάμβανε και το τραγούδι “I will always love you”. Μάλιστα, στο «The Dolly Show», (1987-1988), η ίδια της υπενθυμίζει στο κοινό, με χιουμοριστικό τρόπο την ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτό το άσμα:
«Πρόκειται για μια κοκκινομάλλα υπάλληλο τραπέζης στην πόλη Nashville, (πρωτεύουσα του Tennessee των ΗΠΑ), η οποία προσπάθησε να “περιποιηθεί” τον άντρα μου, όσο εγώ ήμουν σε περιοδεία. Δεν πήγε πολύ μακριά η ιστορία καθώς της επιτέθηκα σαν αγριόγατα. Μου ξερίζωσε την περούκα και σχεδόν με χτυπούσε με αυτήν μέχρι θανάτου. Αλλά κράτησα τον άντρα μου. Εκείνο το δευτερόλεπτο πήγα σπίτι και του έφερα την κιθάρα στο κεφάλι. Για την ακρίβεια η Jolene έμοιαζε πολύ με αυτήν εδώτην κοκκινομάλλα»!
2. “I Will Always Love You” της Dolly Parton (1974)
Μπορεί να αποτελεί έκπληξη, αλλά αυτό το τραγούδι της Parton δεν αφορά στην πραγματικότητα μια ρομαντική σχέση, όπως θα περίμενε κανείς από τον τίτλο, αλλά αφορά έναν επαγγελματικό χωρισμό με τον μέντορά της, τον παραγωγό και συνεργάτη της σε ντουέτα, Porter Wagoner.
Ο Wagoner ανακάλυψε την Parton το 1967 και της προσέφερε μόνιμο ρόλο στην τηλεοπτική του εκπομπή «The Porter Wagoner Show». Μαζί, είχαν φτάσει στην κορυφή στα μουσικά charts, αλλά η Parton πάντα ονειρευόταν να έχει μια επιτυχημένη σόλο καριέρα και παρόλο που ο Wagoner δεν ήθελε να χωριστούν, εκείνη του το ανακοίνωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, δηλαδή με το συγκεκριμένο τραγούδιτης.
Αξίζει να σημειωθεί, πως αυτό το τραγούδι απογειώθηκε στα music charts και με τη διασκευή και ερμηνεία της Whitney Huston αργότερα, το 1985, καθώς ήταν και το soundtrack της ταινίας «Ο Σωματοφύλακας» (1992), όπου συμπρωταγωνιστούσε με τον Kevin Kostner (ηθοποιός και συμπαραγωγός).
3. “Woodstock” της Joni Mitchell (1970)
H Joni Mitchell ήταν προγραμματισμένο να παίξει στο Woodstock, αλλά κατέληξε να ακυρώσει την εμφάνισή της λόγω προηγούμενης δέσμευσης, καθώς έπρεπε να εμφανιστεί στο “The Dick Cavett Show”. Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, κατάλαβε τη σημασία του Woodstock πολύ περισσότερο αυτήν τη φορά, ακριβώς επειδή δεν ήταν παρούσα σε αυτό.
«Η στέρηση του να μην μπορώ να πάω μου έδωσε μια έντονη οπτική του Γούντστοκ», εξήγησε αργότερα σε μια συνέντευξη. Ερμήνευσε για πρώτη φορά το τραγούδι “Woodstock” ζωντανά, μόλις ένα μήνα μετά το ιστορικό φεστιβάλ και συνέλαβε το πνεύμα του Woodstock τόσο καλά, που το τραγούδι πλέον έχει πάρει τη δική του ζωή ως ύμνος αντικουλτούρας.
Ο όρος αντικουλτούρα (counter-culture) αναφέρεται σε έναν τρόπο ζωής και ένα σύνολο ιδεών που είναι εντελώς διαφορετικές από αυτές που γίνονται αποδεκτές από την πλειονότητα της κοινωνίας, την αποκαλούμενη νόρμα ή την ομάδα ανθρώπων που ζουν με αυτόν τον τρόπο. Στα συνώνυμα συγκαταλέγεται και ο όρος εναλλακτική κουλτούρα (alternativeculture)/ μουσική/ τρόπος ζωής κλπ.
4. “Wild World” του Cat Stevens (1970)
Υπήρχαν πολλές εικασίες γύρω από την έμπνευση για το τραγούδι του Cat Stevens “Wild World”. Πολλοί άνθρωποι πίστευαν ότι είχε το είχε γράψει για την τότε φίλη του Patti D’ Arbanville, αλλά, σύμφωνα με τον ίδιο, στην πραγματικότητα δεν είχε καμία σχέση με αυτήν.
Μάλιστα, ο Cat Stevens αποκάλυψε σε μια συνέντευξή του το 2009 ότι, στην πραγματικότητα, έγραψε το τραγούδι για τον εαυτό του. «Προσπαθούσα να συσχετιστώ με τη ζωή μου… Είχα κάνει την καριέρα μου στο παρελθόν και κατά κάποιον τρόπο προειδοποιούσα τον εαυτό μου να είμαι προσεκτικός αυτή τη φορά, γιατί ξανασυνέβαινε. Δεν ήμουν εγώ που έγραφα για κάποιον συγκεκριμένο», είπε ο Stevens.
5. “My Sharona” των The Knack (1979)
Το εμβληματικό τραγούδι των Knack “My Sharona” ήταν εμπνευσμένο από μια πραγματική αγάπη για ένα κορίτσι με το όνομα Sharona Alperin. Ο επικεφαλής τραγουδιστής Doug Fieger ερωτεύτηκε την Sharona όταν ήταν 25 ετών, η οποία και αποτέλεσε τη μούσα για πολλά ακόμα τραγούδια της μπάντας.
«Ήταν σαν να δέχομαι χτύπημα στο κεφάλι με ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ. Την ερωτεύτηκα αμέσως», θυμάται ο Fieger, τονίζοντας ότι ο μόνος τρόπος που ήξερε για να εκφράσει την αγάπη του για αυτήν, ήταν μέσω της μουσικής. Σύμφωνα με τον μουσικό, το “My Sharona” γράφτηκε σε περίπου 15 λεπτά.
6. “Layla” των Derek and the Dominos (1970)
Ο Eric Clapton έγραψε το τραγούδι “Layla” όταν ήταν ακόμα μέλος του συγκροτήματος Derek and the Dominos. Πρόκειται για μια ιστορία ανεκπλήρωτης αγάπης του 7ου αιώνα, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως έμπνευση του τραγουδιού, αλλά είχε επίσης είχε και ένα άλλο κρυφό νόημα, πάλι συνδεδεμένο με ανεκπλήρωτη αγάπη.
Ο Eric Clapton έγραψε το τραγούδι έχοντας στο νου του την Pattie Boyd. Ο Clapton είχε ερωτευτεί τρελά την Boyd, αλλά εκείνη ήταν ήδη παντρεμένη με τον μουσικό των Beatles, George Harrison. Στην πορεία όμως, το ζευγάρι χώρισε και στο τέλος, ο Clapton παντρεύτηκε την Boyd. Το συγκεκριμένο τραγούδι θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα ροκ τραγούδια όλων των εποχών, κυκλοφορεί συνήθως σε πιο ακουστική έκδοση από κάποια lives του δημιουργού, αλλά σαν την official version του “Layla” δεν έχει!
7. “I Shot The Sheriff” του Bob Marley (1975)
Το τραγούδι του Bob Marley “I Shot the Sheriff” ξεπέρασε τα charts παγκοσμίως και γρήγορα έγινε ύμνος κατά της διαφθοράς και της αδικίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι υπέθεσαν, και ο ίδιος ο Marley το επιβεβαίωσε, ότι ο «σερίφης» στον οποίο αναφέρεται το τραγούδι, ήταν μια μεταφορά για τα «στοιχεία της κακίας».
Μόλις πρόσφατα, το 2011, αποκαλύφθηκε ότι υπήρχε ένα βαθύτερο και πιο προσωπικό επίπεδο στους στίχους του τραγουδιού. Σύμφωνα με την Esther Anderson, πρώην σύντροφο του μουσικού, οι στίχοι εμπνεύστηκαν από μια διαφωνία που είχε το ζευγάρι, σχετικά με τη χρήση του ελέγχου των γεννήσεων, στην οποία ήταν αντίθετος ο Marley. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στον στοίχο: “Every time I plant a seed/He said kill it before it grow.”
8. “You’re So Vain” της Carly Simon (1972)
Το “You’re So Vain” της Carly Simon είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια χωρισμού όλων των εποχών. Εάν δεν είναι στη λίστα αναπαραγωγής τραγουδιών σας, όσων θέλετε να χωρίσετε, τότε δεν το κάνετε σωστά. Δεκαετίες αργότερα η τραγουδίστρια επιβεβαίωσε για ποιον γράφτηκε το τραγούδι.
Και ακόμη και τότε, η τραγουδίστρια επιβεβαίωσε μόνο ένα μέρος της αλήθειας. Προφανώς, το τραγούδι γράφτηκε για πολλούς ανθρώπους, αλλά αυτός που ξεχωρίζει είναι ο ηθοποιός και πρώην κατακτητής της καρδιάς της Warren Beatty, ο οποίος απεικονίζεται στη φωτογραφία. Εικασίες υποστηρίζουν ότι ένας άλλος από τους «μάταιους άντρες» είναι ενδεχομένως ο David Geffen, αλλά η Simon απέρριψε τις φήμες ως ψευδείς.
9. “Sweet Child o’ Mine” των Guns N’ Roses (1987)
Μπορεί να σας εκπλήξει μόλις μάθετε ότι το “Sweet Child o ‘Mine“, ένα από τα καλύτερα τραγούδια του κόσμου όλων των εποχών, ξεκίνησε στην πραγματικότητα ως αστείο. Ο ντράμερ και ο κιθαρίστας του συγκροτήματος προθερμαίνονταν για ανεπίσημη παράσταση χωρίς να έχουν κάνει πρόβες, κι έτσι άρχισαν να παίζουν μελωδία τσίρκου.
Ο Axl Rose, ο τραγουδιστής της μπάντας, εντυπωσιάστηκε από τον ήχο τόσο πολύ, που αποφάσισε να το μετατρέψει σε ένα πλήρες τραγούδι με συγχορδίες και στίχους. Αντίθετα, ο κιθαρίστας της μπάντας, Slash, έχει δηλώσει ότι το τραγούδι αυτό τον αρρωσταίνει και ότι μισεί αυτό που αντιπροσωπεύει. Εκατομμύρια θαυμαστές παγκοσμίως όμως θα διαφωνούσαν με αυτήν την άποψη!
10. “Smells Like Teen Spirit” των Nirvana (1991)
Η έμπνευση πίσω από το τραγούδι των Νιρβάνα “Smells Like Teen Spirit” είναι στην πραγματικότητα αποσμητικό… αλλά σύμφωνα με τον στιχουργό του τραγουδιού, Kurt Cobain, ο ίδιος του δεν είχε ιδέα πριν από την κυκλοφορία του τραγουδιού. Ένας φίλος του είχε γράψει τη φράση «Ο Kurt μυρίζει σαν εφηβικό άρωμα» (“Kurt smells like teen spirit”) στον τοίχο του, αναφερόμενος σε αυτόν, σαν να μυρίζει γυναικείο αποσμητικό.
Η τότε κοπέλα του Kurt, η Tobi Vail, φορούσε ένα συγκεκριμένο εφηβικό αποσμητικό, η μυρωδιά του οποίου ήταν κολλημένη επάνω στο αγόρι της. Ο Cobain δήλωσε ότι πίστευε ότι η φράση: «εφηβικό άρωμα» ακουγόταν σαν να είχε πολύ βαθύτερο και επαναστατικό νόημα. Όπως καταλάβατε, απλώς εξαρτάται από το πώς ερμηνεύουμε και νοηματοδοτούμε τα πράγματα κάθε φορά…