Όσοι πάσχουν από τη νόσο του Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές άνοιας παρουσιάζουν συχνά δυσκολίες να ενυδατωθούν σωστά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό οφείλεται σε διάφορους λόγους που σχετίζονται με τη διαδικασία γήρανσης, αλλά προκαλείται επίσης από το γεγονός ότι μερικοί ασθενείς απλώς ξεχνούν να πίνουν αρκετό νερό ή δεν θυμούνται πού έβαλαν το ποτήρι τους. Άλλοι μπορεί να μην αισθάνονται διψασμένοι, αλλά επειδή το σώμα δυσκολεύεται να μεταδίδει σήματα όσο γερνάμε, μπορεί να αφυδατωθούν και να μην το συνειδητοποιήσουν. Κάποιοι άλλοι μπορεί να έχουν δυσκολία στην κατάποση, μια κατάσταση γνωστή δυσφαγία, από την οποία πάσχουν πολλοί ασθενείς με άνοια.ν για να ενυδατώνουν τους ασθενείς με άνοια.

Ο Lewis Hornby, ένας φοιτητής στο Λονδίνο, είναι ένας εγγονός που έχει μια ειδική αποστολή. Περίπου ένα χρόνο πριν, η γιαγιά του μεταφέρθηκε εσπευσμένα και ξαφνικά στο νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ότι ήταν σοβαρά αφυδατωμένη. Ευτυχώς, μετά από 24 ώρες κλινικής ενυδάτωσης επέστρεψε στο σπίτι και εξακολουθεί να απολαμβάνει μια καλή ποιότητα ζωής μέχρι σήμερα. Αυτό το γεγονός ήταν η αιτία που έσπρωξε τον Hornby να δημιουργήσει τα Jelly Drops, τις γλυκιές σταγόνες βρώσιμου νερού που μοιάζουν με ζελεδάκια. Κάθε μία από αυτές τις πολύχρωμες “καραμέλες” αποτελείται κυρίως από νερό, με πηκτωματικούς παράγοντες και ηλεκτρολύτες που αποτελούν μόλις το 10% της σύνθεσής τους. Διατίθενται σε διάφορα χρώματα και παρουσιάζονται σε συσκευασία που θυμίζουν κουτί με σοκολατάκια. Τα Jelly Drops είναι ένας εύκολος και απολαυστικός τρόπος για να αποφευχθεί η αφυδάτωση – ένα κοινό πρόβλημα για όσους πάσχουν από εκφυλιστικές νευρολογικές ασθένειες.

Έχοντας υπόψη του όλα αυτά και βιώνοντας το πρόβλημα της γιαγιάς του από κοντά, ο Hornby προσπάθησε να βρει μια λύση. Εκτός από την αναζήτηση συμβουλών από ψυχολόγους και γιατρούς, επέλεξε να «βιώσει» τη ζωή με την άνοια μέσω της χρήσης εργαλείων εικονικής πραγματικότητας και μένοντας για μια εβδομάδα σε ένα ίδρυμα για ασθενείς με άνοια. Αφού εξοικειώθηκε με το τι χρειάζονται αυτοί οι ασθενείς, προσπάθησε να καταλάβει αυτό που πραγματικά θέλουν. “Από τις παρατηρήσεις μου, τα άτομα με άνοια βρίσκουν το φαγητό πολύ πιο εύκολο από το να πίνουν. Βρήκα ότι ο καλύτερος τρόπος για να ξεπεραστεί αυτό το πρόβλημα είναι να τους προσφέρουμε μια λιχουδιά! Η συγκεκριμένη μορφή του γλυκού τους ενθουσιάζει, την αναγνωρίζουν αμέσως και ξέρουν πώς να αλληλεπιδράσουν με αυτήν”, εξήγησε ο Hornby. Η αντίδραση της γιαγιάς του την πρώτη φορά που είδε τα Jelly Drops ήταν να φάει επτά σταγόνες-ζελέ μέσα σε 10 λεπτά, ποσότητα που ισοδυναμεί με ένα κύπελλο γεμάτο νερό και που συνήθως χρειαζόταν ώρες και απαιτούσε πολύ περισσότερη βοήθεια για να καταναλωθεί.

Γράφει η Φωτεινή Πουρνάρα

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου

Η 1η Οκτωβρίου είναι Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας και δεν είναι λίγοι οι ηλικιωμένοι που προσπαθούν να ξεγελάσουν τη μοναξιά τους…

Μια διαφορετική ιστορία 4 λεπτών με έναν συναρπαστικό χαρακτήρα που μπορεί να μας αφήσει ένα δάκρυ και συνάμα ένα χαμόγελο. Μία ιστορία που δύσκολα θα διαγραφεί από το μυαλό μας.

Το «Geri’s Game» ( Το παιχνίδι του Τζέρι) είναι μια ταινία μικρού μήκους Κινουμένων Σχεδίων από την Pixar. Δημιουργήθηκε από τον Γιαν Πινκάβα το 1997 και απέσπασε Όσκαρ κατηγορία Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους, χαρίζοντας το πρώτο χρυσό αγαλματίδιο στην Pixar.

Η ταινία αυτή προβλήθηκε στους κινηματογράφους μαζί με την ταινία  «Toy Story»

Η ιστορία έχει ως πρωταγωνιστή έναν ηλικιωμένο άνδρα, τον Τζέρι (με την φωνή του Μπομπ Πίτερσον), ο οποίος παίζει μια παρτίδα σκάκι εναντίον του εαυτού του σε ένα πάρκο.

Ο Τζέρι παίζει ολομόναχος, μέχρι που κάποια στιγμή εμφανίζεται ένας «σωσίας» του. Στον αγώνα μεταξύ του Τζέρι και του «σωσία» υπάρχει ένα έπαθλο: η μασέλα του Τζέρι. Όποιος κέρδιζε τον αγώνα, θα κέρδιζε και την μασέλα.

Ενώ ο «σωσίας» του έχει καθαρά το προβάδισμα… κάτι αλλάζει και το αποτέλεσμα είναι συγκινητικό.

Πηγή

Είναι γεγονός πως τα περισσότερα άτομα Τρίτης ηλικίας, λόγω ηλικίας διακατέχονται από  φόβους και ανησυχίες. Αυτό διότι τα άτομα παρατηρούν σωματικές αλλαγές, οι οποίες είναι αναπόφευκτες στο χρόνο. Το δέρμα υφίσταται μεταβολές λόγω του γήρατος και υπάρχει σημαντική μείωση ακοής, όρασης και κινητικότητας. Επίσης, υποφέρουν από παθήσεις(οστεοπόρωση, άνοια), γεγονός που τους καθιστά ευάλωτους. Σημειώνουν αναπνευστικές δυσλειτουργίες, καρδιαγγειακές παθήσεις, καθώς επίσης εντοπίζεται φθορά στο μυϊκό, σκελετικό και κυκλοφοριακό σύστημα.

Η δύσκολη μετάβαση από τη μέση στη Τρίτη ηλικία

Οι βιολογικές αλλαγές μπορεί να έχουν αντίκτυπο στη ψυχολογία των ατόμων Τρίτης ηλικίας. Οι αλλαγές αυτές “υπενθυμίζουν” πως τα άτομα έχουν φτάσει σε μια μεταγενέστερη περίοδο της ζωής τους και οι συγκεκριμένες αλλαγές είναι μη αναστρέψιμες. Ιδιαίτερα σε κοινωνίες που αναδεικνύονται ως βασικά πρότυπα ομορφιάς άτομα χωρίς ουλές, ραγάδες και στίγματα, οι ψυχολογικές επιπτώσεις είναι εντονότερες. Επιπρόσθετα, στην ηλικία των 65 και άνω, τα άτομα έχουν αποσυρθεί από το πλαίσιο εργασίας, δεν νιώθουν παραγωγικοί και για αυτό αρχίζει να καλλιεργείται η άποψη πως δεν είναι χρήσιμοι στην κοινωνία, εφόσον ισχυρίζονται πως δεν προσφέρουν ουσιαστικά. Η θετική αυτό-εικόνα και η αυτοεκτίμηση διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη ψυχολογική ενδυνάμωση των ατόμων της Τρίτης ηλικίας. Επιπλέον, τα άτομα αυτά σε αυτήν την ηλικία ανατρέχουν στο παρελθόν κάνοντας μια σύντομη ανασκόπηση. Μερικά άτομα δεν νιώθουν ευχαριστημένα, καθώς δεν έχουν συνεισφέρει αποτελεσματικά στην επίτευξη των στόχων-ζωής. Βέβαια η αρνητική στάση απέναντι στα κατορθώματα ενίοτε πηγάζει από την υπάρχουσα ψυχολογική κατάσταση. Για παράδειγμα, να σημειωθεί πως τα άτομα μπορεί να βιώνουν κάποια απώλεια, ακόμα και των συντρόφων του, κάτι που αδιαμφισβήτητα έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ψυχική και συναισθηματική τους υγεία. Ακόμη, μπορεί να ταλαιπωρούνται από χρόνια νοσήματα, γεγονός που αποτελεί τροχοπέδη στην δυνατότητα προσφοράς και παροχής βοήθειας. Αυτό συνεπάγεται ανάγκη παροχής φροντίδας από το οικογενειακό τους περιβάλλον και η σκέψη πως άλλοι κινητοποιούνται για την εξυπηρέτηση των αναγκών τους τους απογοητεύει, καθώς θεωρούν πως είναι βάρος. Τέλος, στη περίοδο αυτή αναδύεται ο φόβος του θανάτου, ο οποίος εντείνεται όσο αυξάνονται οι απώλειες και επιδεινώνεται η κατάσταση του οργανισμού του.

Κοινωνική αποστασιοποίηση

Στο κοινωνικό πλαίσιο, είναι αισθητή η διαφορετικότητα μεταξύ νεαρής ηλικία και ηλικίας άνω των 65. Επισημαίνεται πως τα άτομα Τρίτης ηλικίας έζησαν σε άλλες εποχές και για αυτό σήμερα υποστηρίζεται από άτομα  νεότερης ηλικίας πως τα αάτομα μεγαλύτερης ηλικίας διακατέχονται από απαρχαιωμένες αντιλήψεις. Ακόμη, τα άτομα δεν δύναται να συμβαδίζουν με τα νέα δεδομένα που προκύπτουν με την ανάπτυξη της τεχνολογίας. Αποτραβιούνται από το εργασιακό χώρο λόγω συνταξιοδότησης και αυτό συμβάλλει στη μείωση κοινωνικής αλληλεπίδρασης και κοινωνικοποίησης. Είναι ευρύτατα εδραιωμένη η άποψη πως η εργασία, εκτός από το αίσθημα προσφοράς που παρέχει, δίνει τη δυνατότητα στα άτομα να αναπτύξουν διαπροσωπικές σχέσεις αποτελώντας βασικό πυλώνα ψυχικής ανάτασης. Τα νέα άτομα είναι σημαντικά γιατί επιδεικνύουν ζήλο και όρεξη για δουλεία, αλλά καθίσταται επιτακτική η ανάγκη συνεισφοράς ατόμων με εμπειρία και με πολυάριθμες γνώσεις.

Ενεργός γήρανση και ποιότητα ζωής στην Τρίτη ηλικία

Ο άνθρωπος που φτάνει στο στάδιο Τρίτης Ηλικίας δεν πρέπει να παραιτείται. Αν όντως επιλέξει να το κάνει, αν καταφέρει να φτάσει στην ηλικία των 90, 20 χρόνια πέρασαν απλά αναμένοντας τον θάνατο. Γιατί; Τα άτομα μπορούν να συμμετέχουν σε δραστηριότητες που συντελούν στην αντιμετώπιση χρόνιων ασθενειών. Ακόμα και άτομα με αναπηρικά αμαξίδια μπορούν να συμμετέχουν σε δραστηριότητες που συντελούν στην ενδυνάμωση των μυών με απώτερο σκοπό της εξασφάλιση της προστασίας και αυτονομίας τους. Τα άτομα πρέπει να νιώθουν ανεξάρτητα καθώς η συνεχή φροντίδα και εξυπηρέτηση των ατόμων από το κοντινό τους περιβάλλον αποτελεί σοβαρό πλήγμα για τους ίδιους. Μπορούν να διατηρούν κοινωνικές επαφές, καθώς αποδεικνύεται πως αυτό συμβάλλει στη καταπολέμηση ψυχικών νοσημάτων, όπως κατάθλιψη και νευρωτικό άγχος.

Χρήζει ιδιαίτερης προσοχής αυτό που υποστηρίζεται σύμφωνα με τη ψυχοκοινωνική προσέγγιση της Τρίτης Ηλικίας. Είναι σημαντικό το άτομο να κάνει μία αναδρομή στο παρελθόν και να βλέπει πως η ζωή έχει νόημα. Η ικανοποιητική ανασκόπηση της ζωής του συμβάλει στην απόκτηση μιας αίσθηση πληρότητας. Βασικό στοιχείο στην αίσθηση ακεραιότητας είναι η σοφία, μια αποστασιοποιημένη αλλά και ενεργή ενασχόληση με τη ζωή και το νόημά της (Erikson). Άτομα ανεξαρτήτου ηλικίας, η δύναμη που καθορίζει το πεπρωμένο τους είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι. Ας δώσουμε όλοι εμείς αγάπη στα άτομα Τρίτης Ηλικίας και κίνητρο για ζωή.