Ταξιδεύοντας για την Γαλλία , συγκεκριμένα για την πόλη του φωτός , το μαγευτικό Παρίσι , μου έρχονται στο μυαλό , όλα τα παιδικά όνειρα που εκπληρώνονται στο άκουσμα της λέξης : εξωτερικό . αυτό δεν ονειρευόμαστε , έστω οι περισσότεροι , από μικροί ; Να ταξιδεύουμε έξω από τα σύνορα της χώρας μας , να έρθουμε σε επαφή με λαούς και νοοτροπίες . Να ξεφύγουμε από την βαρετή καθημερινή ρουτίνα και να δώσουμε μια ανάσα ζωής στον εαυτό μας . Γιατί του το χρωστάμε . Το Παρίσι , μοιάζει ιδανική επιλογή . Η πόλη με τους περισσότερους τουρίστες σε όλο τον κόσμο .  Η πόλη που έχει ταυτιστεί με τον πύργο του Άιφελ και τον Λούβρο . Η πόλη που φιλοξενεί το αριστούργημα της τέχνης , την Μόνα Λίζα και την αψίδα του θριάμβου , να στέκεται επιβλητική στον πολυσύχναστο δρόμο των Ηλυσίων πεδίων . Η πόλη , που σε κάθε γωνιά της , τραβάς και μια φωτογραφία , νιώθοντας θαυμασμό για την αρχιτεκτονική της.  Για τα καλοδιατηρημένα μνημεία της . Για τους θησαυρούς που κρύβονται σε μικρές γειτονιές . Αν σχεδιάζετε να επισκεφτείτε μια ευρωπαϊκή πόλη , το Παρίσι αποτελεί τοπ επιλογή για πολλούς λόγους . Θα μπορούσαμε να γράψουμε άρθρα 10.000 λέξεων για το πόσο αξίζει κανείς να επισκεφτεί αυτήν την όμορφη πρωτεύουσα . Θα αρκεστούμε σε φωτογραφίες και μερικά λόγια για τα μνημεία , τα μουσεία και γενικότερα τα μέρη που αξίζει να δώσετε μια ευκαιρία . Δεν θα μιλήσουμε μόνο για τον Λούβρο και την Αψίδα . Σε αυτό το άρθρο , θα φροντίσουμε να καλύψουμε και την ποικιλία ποτών – τροφίμων που προσφέρει η Γαλλία . Το Παρίσι , αν και ακριβότερο σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις , ξέρει σίγουρα τι θα πει ποιότητα και εκλεπτυσμένο φαγητό . Αν δεν νιώθετε σίγουροι , για την επιλογή του Παρισιού , ως μέρος διακοπών , μην αγχώνεστε . Οι ερασιτεχνικές φωτογραφίες , από τα χεράκια μου μπαρντόν , θα σας μαγέψουν . Έπειτα , κάποιος πρέπει να διαψεύσει και αυτές τις φήμες για την γαλλική πρωτεύουσα. Μιλάνε τελικά οι Γάλλοι αγγλικά ; Πόσο ακριβή , είναι τέλος πάντων , η ζωή στο Παρίσι ; Από φιλοξενία , πως τα πάμε ; Είναι εύκολο να χαθείς , σε αυτήν την τεράστια πόλη ;  Ερωτήματα που ο κλασσικός ταξιδιώτης ψάχνει στο google για να είναι προετοιμασμένος . Εδώ σου τα έχουμε όλα . Πάρε θέση και άσε μας να σε ταξιδέψουμε , σε αυτήν την ονειρεμένη παριζιάνικη ζωή .

Διαμονή στο Le Marai

Με μια γρήγορη αναζήτηση , καταλαβαίνει κανείς ότι η περιοχή Le Marai του Παρισιού είναι από τις καλύτερες για διαμονή . Ο δείκτης εγκληματικότητας της περιοχής , βρίσκεται αρκετά χαμηλά , ενώ η εύκολη πρόσβαση , με μέτρο, σε όλες τις τουριστικές περιοχές , την καθιστά ιδανική για να μείνετε , όσο θα βρίσκεστε στο Παρίσι . Κυριολεκτικά , στην περιοχή Le Marai μπορεί να βρει κανείς τα πάντα . Από ακριβά γαλλικά εστιατόρια , μέχρι αυθεντικές γαλλικές κρέπες , στο χέρι , ως γνήσια λαϊκά παιδιά . Η περιοχή Le Marai απέχει μόλις 20 λεπτά από το μουσείο του Λούβρου , ενώ βρίσκεται κοντά σε μνημεία της γαλλικής πρωτεύουσας , όπως η Παναγία των Παρισίων , το Πάνθεον , το πανεπιστήμιο της Σορβόννης κ.α. Ο ποταμός Σηκουάνας συνοδεύει την ροή του περπατήματος , καθώς εξερευνάτε τους δρόμους του Παρισιού , ενώ η ποδηλατοδρομία είναι ένα συχνό φαινόμενο- ποδηλάτες ξεπροβάλλουν από όλες τις κατευθύνσεις , κινούμενοι πάντα στους ειδικούς ποδηλατόδρομους, που πλαισιώνουν τον αυτοκινητόδρομο. Μην διστάσετε να εξερευνήσετε τα μικρά στενά – διαθέτουν τους καλύτερους φούρνους με ζεστά κρουασάν και φρεσκοστυμμένους χυμούς , όλα σε ικανοποιητική τιμή . Προσοχή ! Η περιοχή Le Marai κοστολογείται , γενικότερα , ως ένα από τα ακριβότερα διαμερίσματα της πρωτεύουσας- και έχουν δίκιο. Να είστε προετοιμασμένη , με ένα γερό budget , για τις επιλογές που προσφέρει η γαλλική συνοικία . Να σημειώσουμε , επιπλέον , ότι η γαλλική πρωτεύουσα διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα μετρό , στον ευρωπαϊκό χάρτη, ενώ από την συγκεκριμένη περιοχή διέρχονται πληθώρα διαδρομών που οδηγούν εντός και εκτός Παρισιού , σε διάσημα μνημεία και τουριστικά μέρη , όπως η Ντίσνεϊλαντ , Πύργος του Άιφελ, Μονμάρτη .

Hôtel-de-Ville

Στο Le Marai βρίσκεται , επιπλέον , το διάσημο Hotel De Ville ,κατά κόσμο Δημαρχείο του Παρισιού.Το Δημαρχείο του Παρισιού είναι το κτίριο που στεγάζει την τοπική διοίκηση της πόλης από το 1357. Βρίσκεται στην πλατεία Οτέλ ντε Βιλ, στο 4ο διαμέρισμα. Η νότια πτέρυγα κατασκευάστηκε αρχικά από τον Φραγκίσκο Α’ από το 1535 μέχρι το 1551. Η βόρεια πτέρυγα χτίστηκε από τον Ερρίκο Δ΄ και τον Λουδοβίκο ΙΓ΄ μεταξύ 1605 και 1628. Κάηκε από την Παρισινή Κομμούνα, μαζί με όλα τα αρχεία της πόλης, κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών της τον Μάιο του 1871.Το εξωτερικό ανακατασκευάστηκε ακολουθώντας τον αρχικό σχεδιασμό μεταξύ 1874 και 1882, ενώ το εσωτερικό τροποποιήθηκε σημαντικά. Είναι το κέντρο του Δήμου του Παρισιού από το 1357. Επιτελεί πολλαπλές λειτουργίες, στεγάζει την τοπική διοίκηση, τον Δήμαρχο του Παρισιού (από το 1977) και χρησιμεύει ως χώρος για μεγάλες δεξιώσεις.

Le BHV Marais

Το Bazar de l’Hôtel de Ville ή το Le BHV Marais είναι ένα πολυκατάστημα στη rue de Rivoli στο 4ο διαμέρισμα του Παρισιού, με θέα στο Hôtel de Ville. Είναι μέρος του Groupe Galeries Lafayette και εξυπηρετείται από το σταθμό του μετρό Hôtel de Ville.

Ο ποταμός Σηκουάνας είναι σύμβολο για το Παρίσι και ταυτόχρονα ένα σημαντικό αξιοθέατο της πόλης. Το όνομα “Σηκουάνας” προέρχεται από το λατινικό Sequana, το οποίο έχει κέλτικες ρίζες και σημαίνει, σε ελεύθερη μετάφραση, “ιερός ποταμός”.O ποταμός είναι πλωτός στο μεγαλύτρο μέρος του και αποτελέι μια σημαντική εμπορική οδό τόσο για το Παρίσι όσο και για ολόκληρη τη Γαλλία. Πολλά είναι επίσης τα καραβάκια που πραγματοποιούν κρουαζιέρες και προσφέρουν μια διαφορετική οπτική του Παρισιού. Υπάρχουν 37 γέφυρες που διασχίζουν το Σηκουάνα μέσα στην πόλη του Παρισιού και δεκάδες ακόμη στα προάστιά του. Περπατήστε , κατά μήκος του ποταμού και απολαύστε την ηρεμία που προσφέρει το τοπίο .

Παναγία των Παρισίων

Η Παναγία των Παρισίων (Notre Dame de Paris) είναι ένα από τα γνωστότερα μνημεία στο Παρίσι και στέκεται μεγαλοπρεπής στο Ιλ ντε λα Σιτέ (σ.σ. ένα μικρό νησί στο κέντρο της πόλης), σε μια τοποθεσία που ήταν ανέκαθεν το θρησκευτικό κέντρο του Παρισιού.Πρόκειται για έναν γοτθικό ναό, εντυπωσιακό αρχιτεκτονικά, τα θεμέλιο λίθο του οποίου έβαλε το 1163 ο πάπας Αλέξανδρος Γ’.Χρειάστηκαν περίπου 170 χρόνια για να ολοκληρωθεί (1345), ενώ κατά τη Γαλλική Επανάσταση καταστράφηκε ολοσχερώς και ανακαινίστηκε κατά την περίοδο 1841-1864. Το αποτέλεσμα είναι ένα θεόρατο κτίριο, μήκους 128 μέτρων, με δύο ψηλούς πύργους 69 μέτρων, η χωρητικότητα του οποίου αγγίζει τα 9.000 άτομα.Εκτός από το περίφημο κωδωνοστάσιο, που προστέθηκε το 19ο αιώνα, εντύπωση προκαλούν οι «τερατόμορφες» υδρορροές που είναι τοποθετημένες στα γλυπτά πάνω από τα τύμπανα των θυρών και στις μεγάλες αντηρίδες στην πίσω πλευρά. Αξίζει να δώσετε μια ευκαιρία , κατά την διαμονή σας , στην γαλλική πρωτεύουσα , στο αξιοσημείωτο αυτό οικοδόμημα. Δεν είναι μόνο η επιβλητική παρουσία του , ή ο αρχιτεκτονικός του σχεδιασμός που εμπνέει θαυμασμό. Η γνωστή ιστορία της Εσμεράλδας και του Κουασιμόδου , παίρνει σάρκα και οστά , μπροστά στα μάτια σας και οι μορφές τους σας καλούν να ζήσετε μαζί το παραμύθι του Βίκτωρος Ουγκώ……

Πάνθεον των Παρισίων

Το Πάνθεον αποτελεί ένα ιστορικό κτίσμα στη Λατινική συνοικία του Παρισιού που αρχικά χτίστηκε ως εκκλησία αφιερωμένη στην θαυματουργή Αγία Γενοβέφα των Παρισίων και φιλοξενεί τη λειψανοθήκη που περιείχε τα λείψανα της. Έπειτα από πολλές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές, λειτουργεί πλέον ως μαυσωλείο που περιέχει τα ερείπια διακεκριμένων Γάλλων πολιτών και πρόκειται για ένα πρώιμο παράδειγμα νεοκλασικισμού, με πρόσοψη πανομοιότυπη με το αντίστοιχο Πάνθεον στη Ρώμη. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος XV όταν υπέκυψε στην ασθένεια που τον έπληττε, ορκίστηκε το 1744 ότι αν ανακάμψει, θα αντικαταστήσει την ερειπωμένη εκκλησία της Μονής Αγία Γενοβέφας των Παρισίων με ένα κτίριο ανάξιο της προστάτιδας και Αγίας του Παρισιού. Όταν πλέον ανάρρωσε, τήρησε τον όρκο του και ανέθεσε στον σχεδιασμό και την επιμέλεια των εργασιών στον Αβέλ-Φρανσουά Ποισόν, ο οποίος έπειτα από έναν χρόνο, το 1755, έκρινε άξιο να αναλάβει αυτό το έργο να σχεδιάσει την εκκλησία τον Ζάν Ζακ Σουφλώ. Από αυτό το σημείο και έπειτα, τα σχέδια άρχισαν να τείθενται σε εφαρμογή με τις πρώτες εργασίες να ξεκινούν δύο χρόνια αργότερα.

Ανάμεσα στις εξέχουσες προσωπικότητες που κείτονται στον αιώνιο ύπνο στους σιωπηλούς θαλάμους του Πάνθεον είναι και ο Βολταίρος, ο περίφημος συγγραφέας Αλέξανδρος Δουμάς (ο πρεσβύτερος), γνωστός για τα μυθιστορήματά του “Ο Κόμης Μοντεχρήστος” και “Οι Τρεις Σωματοφύλακες”, ο φιλόσοφος Ζάν Ζακ Ρουσώ και πολλοί ακόμη. Η εικονική σιλουέτα και ο περίτεχνος θόλος του Πάνθεον στην κορυφή του Montagne Sainte-Geneviève, του ιστορικού λόφου της Λατινικής συνοικίας διατίθεται στο κοινό από τον Απρίλιο ως τον Σεπτέμβρη με ωράριο από τις 10πμ-6:30μμ και από τον Οκτώβριο έως τον Μάρτιο από τις 10πμ-6μμ. Το κόστος εισόδου είναι στα 9 ευρώ αλλά ποικίλλει ανά άτομο καθώς με αρκετά κριτήρια γίνεται μείωση του κόστους ή ακόμη και δωρεάν είσοδος.

Φτάνει πια με τα αξιοθέατα , κυρ αρθρογράφε . Ας μιλήσουμε λίγο και για τα στενά , μικρά , σοκάκια του κέντρου , που προσφέρουν μια αίσθηση ζεστασιάς ( παρόλο που τρίζουμε τα δόντια μας , από το κρύο) και η μυρωδιά της μπακέτας παρεισφρέει στα ρουθούνια μας , κάνοντας τα στομάχια μας να γουργουρίζουν για λίγο γαλλικό ψωμί. Πεινάσατε ;

Δίπλα βλέπουμε ένα από τα πολυκαταστήματα της περιοχής , όπου μέσα βρίσκεται και ο σιδηρόδρομος ( REC) , απίστευτο ε ; Ο σιδηρόδρομος , οδηγεί σε διάφορα μέρη του παρισιού ,αλλά είναι και το κύριο μεταφορικό μέσο , για όσους επιθυμούν να επισκεφτούν την Ντίσνειλαντ ! Η διαδρομή είναι 40 λεπτά και τα αναπαυτικά καθίσματα του κάνουν την διαδρομή ακόμα πιο γρήγορη. Εν ολίγοις , δεν αντιμετωπίζει προβλήματα συνωστισμού , σαν το μετρό Θεσσαλονίκης ….

Για την Ντίσνεϊλαντ θα αναφερθούμε σε ξεχωριστό άρθρο . Είναι τόσες οι φωτογραφίες από το μαγικό αυτό μέρος που δεν χωράνε σε ένα …ολόκληρο άρθρο ! Αρκεί να σας πω ότι η πρόσβαση στην Ντίσνεϊλαντ , όπως προαναφέρθηκε , είναι αρκετά εύκολη , εφόσον διαμένετε στο Le Marai και σας υπόσχομαι πως το υπερθέαμα δεν προορίζεται μόνο για μικρούς αλλά και για μεγάλους ! 

Πύργος του Άιφελ

Άπλα θα σου πω , δύο λόγια μόνο , έτσι πληροφοριακά , για αυτό εδώ το αριστούργημα και θα σε αφήσω να χαζέψεις τις φωτογραφίες . Πρόκειται για το σύμβολο της Γαλλικής πρωτεύουσας , το Νο.1 αξιοθέατο που ΟΦΕΙΛΕΙΣ να επισκεφτείς , έστω και αν δεν ανέβεις με το ανσασέρ στην κορυφή του . Ο Πύργος του Άιφελ, κατασκευάστηκε μεταξύ 1887 και 1889, με αφορμή την εκατονταετή επέτειο της Γαλλικής Επανάστασης. Έχει τρία επισκέψιμα επίπεδα, καθένα προσβάσιμο με σκάλες ή με ανελκυστήρα. Για την άνοδο μέχρι το πρώτο επίπεδο χρειάζονται 302 βήματα (το ίδιο και για το δεύτερο). Το τρίτο και μεγαλύτερο επίπεδο είναι προσβάσιμο μόνο με τον ανελκυστήρα. Τόσο το πρώτο όσο και το δεύτερο επίπεδο διαθέτουν εστιατόριο.Ο πύργος επικρίθηκε πολύ από το κοινό όταν κατασκευάστηκε, καθώς πολλοί είχαν την άποψη πως ήταν αντιαισθητικός. Οι καθημερινές εφημερίδες γέμισαν με οργισμένες επιστολές από την καλλιτεχνική κοινότητα του Παρισιού.Ο μυθιστοριογράφος Γκυ ντε Μωπασσάν λέγεται ότι έτρωγε το μεσημεριανό του γεύμα στο εστιατόριο του Πύργου κάθε μέρα. Όταν τον ρώτησαν γιατί, απάντησε ότι ήταν το μοναδικό μέρος στο Παρίσι, από όπου κάποιος δεν μπορούσε να δει τον πύργο. Ενώ, ο ποιητής Πολ Βερλαίν άλλαζε δρόμο για να μην τον βλέπει. Σήμερα, ο Πύργος ευρέως θεωρείται ότι είναι ένα εντυπωσιακό κομμάτι της διαρθρωτικής τέχνης. Και για να σας προλάβω : Ναι , κάθε μία ώρα ανάβουν τα μικρά φωτάκια του , με ρυθμό , για 5 ακριβώς λεπτά !

Έξτρα tip : Κατά την επίσκεψη σας , είναι πιθανόν να συναντήσετε ανθρώπους που πουλούν βραχιόλα , μινιατούρες που απεικονίζουν τον Πύργο του Άιφελ και πολλά άλλα . Αν δεν θέλετε να αγοράσετε , προσπαθήστε να επιμείνετε , καθώς οι πλανόδιοι μικροπωλητές , πολλές φορές , επιχειρούν να γραπώνουν τα χέρια των ανυποψίαστων τουριστών και να τους δένουν τα …εν λόγω βραχιόλια !

Μουσείο Λούβρου

Το μουσείο του Λούβρου είναι ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα μουσεία τέχνης στον κόσμο. Βρίσκεται στο κέντρο του Παρισιού, στις όχθες του Σηκουάνα και εκθέτει 35.000 έργα τέχνης – το 8% των αποκτημάτων του, που υπολογίζονται στα 445.000 κομμάτια. Οι μόνιμες συλλογές του μουσείου καταλαμβάνουν συνολικά έκταση 60.600 τετραγωνικών μέτρων και ανάμεσα σε αυτές είναι και οι ελληνικές, που καλύπτουν  25 αίθουσες ή χώρους. Το Λούβρο, προτού πάρει την σημερινή καθεαυτού του μορφή αποτελούσε αρχικά φρούριο τον 12ο αιώνα, ενώ τον 14ο αιώνα μετατράπηκε σε παλάτι. Η σημερινή του ένδοξη μορφή χρονολογείται τον 15ο αιώνα, όταν έγινε η κατασκευή της πρώτης πτέρυγας κατά μήκος του Σηκουάνα, ενώ σε διάρκεια χρόνου επεκτάθηκε ακόμη παραπάνω, ολοκληρώνοντας την σημερινή του εικόνα και έκταση. Θαυμάστε απλά το εξωτερικό του :

Τι να πει κανείς , για αυτό το αριστούργημα τέχνης ! Που να δείτε και το εσωτερικό του … Ας αρχίσουμε από τα κλασσικά έργα τέχνης που ο ταξιδιώτης οφείλει να κοντοσταθεί και να θαυμάσει… Νίκη της Σαμοθράκης , Αφροδίτη της Μήλου , Μόνα Λίζα , και η λίστα συνεχίζεται…

Ας περάσουμε στους πίνακες ζωγραφικής , γνωστοί μέσα από τα εικονογραφημένα βιβλία μας , μόνο που από κοντά …ζωντανεύουν στην φαντασία του θεατή και σε μεταφέρουν χιλιάδες χρόνια πίσω , την εποχή που αναπαριστά ο εκάστοτε καλλιτέχνης .

Αιγυπτιακή πτέρυγα 

Ομολογώ , πως ενδέχεται να είναι το μέρος του Λούβρου , που θα σας ενθουσιάσει περισσότερο . Μιλάμε για αιγυπτιακό θησαυρό, μια πτέρυγα γεμάτη από κειμήλια , σαρκοφάγους , είδωλα , πλάκες με ιερογλυφικά, την περίφημη στήλη του Χαμουραμπί , νομίσματα της αρχαίας Αιγύπτου. Το ωραιότερο βέβαια …. για να είμαστε ειλικρινείς , είναι η μοναδική μούμια του μουσείου ! Καλά ακούσατε … πρόκειται για την μοναδική μούμια του Λούβρου , που βρίσκεται εκτεθειμένη στο κοινό , στην πίσω πλευρά της πτέρυγας . Θυμάμαι πόσες ώρες έκανα να την βρω , τόσο καλά φυλαγμένη , από τον ήλιο,που ήταν . Φυσικά και υπάρχουν άλλες τόσες μούμιες , δεν αποτελούν όμως μέρος της έκθεσης , λόγω της εύκολης φθοράς τους από τα καιρικά στοιχεία . Ο άνδρας , στην προκειμένη περίπτωση , ύψους μόλις 1,65 , αποτελεί μοναδικό φαινόμενο , για εμάς τους πτωχούς που δεν έχουμε επισκεφτεί από κοντά τις πυραμίδες και τον θησαυρό που κρύβουν ! Θαυμάστε :

Αν σας δείξω όλες τις φωτογραφίες που έβγαλα στο Μουσείο , δεν θα τελειώσουμε ποτέ ! Τα εκθέματα είναι τόσα πολλά , με τόση μεγάλη ιστορία , που δεν χρειαζόμαστε ολόκληρους τόμους για να τα παρουσιάσουμε… Ίσως οι λιγοστές φωτογραφίες της ανθρώπινης κληρονομιάς μας , να αποτελούν κίνητρο για να επισκεφτείτε το Μουσείο ! Extra tip : Μιας και γνωρίζετε πως 10 εκατομμύρια κάθε χρόνο τουρίστες επισκέπτονται την πόλη του φωτός , θα ήταν καλό να κλείσετε online τα εισιτήρια σας και 9 το πρωί , που ανοίγει το μουσείο , να είστε εκεί . Άτομα κάτω των 18 ετών και άτομα 18-26 , πολίτες της ευρωπαϊκής ένωσης δικαιούνται δωρεάν εισιτήριο !

Τα αξιοθέατα στο Παρίσι είναι αμέτρητα . Θέλεις τουλάχιστον μια εβδομάδα για να τα επισκεφτείς όλα . Το σίγουρο είναι ένα : Σας υποσχόμαστε , νέο άρθρο με περισσότερες φωτογραφίες και πληροφορίες για τα “κοσμήματα “ που αντικρύσαμε … Μείνετε συντονισμένοι στο www.cityvibes.gr !

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Οι Μυκήνες, αλλιώς Μυκήναι ή Μυκήνη ονομάζεται μια αρχαία πόλη και συγκεκριμένη η Αργολίδα που βρίσκεται κοντά το Τρητό (βουνό).

Από τα πιο ξακουστά λίκνα του ελληνικού πολιτισμού υπήρξαν οι Μυκήνες την 2^η χιλιετία π.Χ., ως ισχυρό στρατιωτικό φρούριο. Μάλιστα, έχει αφιερωθεί προς τιμήν της, η ελληνική ιστορική περίοδος από το 1600 π.Χ. έως περίπου το 1100 π.Χ., ενώ το 1350 π.Χ. έφτασε στο απόγειο της δόξας της. Για πρώτη φορά γίνεται μνεία για την πόλη από τον Όμηρο χαρακτηρίζοντάς την «ευρυάγυιαν, πολύχρυσον».

ΟΝΟΜΑΤΟΔΟΣΙΑ
Το όνομα «Μυκήνες» δόθηκε, σύμφωνα με τον Παυσανία, από τον Περσέα, διότι εκεί είτε έπεσε ο «μύκης» από το ξίφος του, δηλαδή η θήκη, είτε βρήκε ένα μύκητα, δηλαδή μανιτάρι. Παρόλα αυτά, το οχυρό κτίστηκε από Έλληνες.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ
Ο διάσημος πλέον σε όλους και όλες Ερρίκος Σλήμαν, έσκαψε την ακρόπολη των Μυκηνών και βρήκε γνωστούς κάθετους λακκοειδείς τάφους και διάφορα αγγεία σπάνιας τέχνης, ενώ ο Χρήστος Τσούντας, τον 19^ο αιώνα μετά από πολυετή σκαπάνη εύρηκε το ανάκτορο στην κορυφή της ακρόπολης και πλήθος θαλαμοειδών τάφων στην ευρύτερη περιοχή. Έκτοτε, υπήρξαν αξιόλογοι αρχαιολόγοι που συνέβαλαν στην ανασκαφή και ανακάλυψη της πολιτισμικής κληρονομίας της εποχής εκείνης. Άξιο λόγου είναι ότι ο Ιωάννης Παπαδημητρίου βρήκε τον Ταφικό Κύκλο Β. Το 1950 αποκαταστάθηκε η αρχιτεκτονική μορφή του ανακτορικού συγκροτήματος και της αίθουσας του θρόνου, γνωστή ως Κλυταιμνήστρα. 40 χρόνια μετά η Αρχαιολογική Εταιρεία αναστήλωσε και διέσωσε το συγκρότημα αυτό.

ΙΣΤΟΡΙΑ
Κατοικούνταν ήδη από την νεολιθική και μέση εποχή χαλκού έως την δωρική κάθοδο (12^ος), όπου ξεκίνησε η  παρακμή τους με την καταστροφή του κράτους των Χετταίων, και την απώλεια των αγορών από την πλευρά των Αιγυπτίων με οριστική ήττα όταν δολοφονήθηκε ο Αγαμέμνονας -ο ηγεμόνας των Μυκηναίων- και την εισροή των νέο-κατακτητών Δωριέων. Πλέον, οι παλιοί της κάτοικοι σκορπίστηκαν σε όλη την ελλαδική χώρα. Οι Μυκήνες αντικατέστησαν τον κυκλαδικό πολιτισμό, καθώς έπεται ο μυκηναϊκός.

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
Βρίσκεται στα ΝΔ της ακρόπολης, ένα συγκρότημα κτηρίων που φέρει θρησκευτική ταυτότητα, όχι μόνο χάρη στα ευρήματα που επιβεβαιώνουν ότι πραγματοποιούνταν λατρευτικές τελετές, αλλά και από τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και ανακαλύπτονται μέχρι σήμερα.

ΣΗΜΕΡΑ
Στη θέση των ένδοξων Μυκηνών υπάρχει το μικρό χωριό Μυκήνες και ερείπια, από τα οποία σωζόμενα είναι οι δυο ταφικοί βασιλικοί περίβολοι Α και Β, πρώην τμήματα του ανακτόρου.

Από το 2000 έως και σήμερα, το ΥΠ.ΠΟ και το ταμείο διαχείρισης πιστώσεων για την εκτέλεση Αρχαιολογικών Έργων (Τ.Δ.Π.Ε.Α.Ε.) συνεχίζει το έργο της συντήρησης, στερέωσης και ανάδειξης της ακρόπολης
και των μνημείων του ευρύτερου περιβάλλοντος χώρου των Μυκηνών.

Επιπλέον πληροφορίες
Ιστοσελίδα: https://www.discovergreece.com
Ιστοσελίδα: http://infopeloponnisos.gr

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Πώς θα ήταν να ζει κανείς σε ένα σπίτι ευγενών στην Κέρκυρα στις αρχές ή τα μέσα του 19ου αιώνα, την εποχή της Αγγλοκρατίας, όταν το νησί ήταν το σημαντικότερο κέντρο του ημιαυτόνομου Ηνωμένου Κράτους των Ιονίων Νήσων;

Είναι η εποχή που στην Κέρκυρα υπάρχει οικονομική ανάπτυξη και καλλιτεχνική άνθιση. Οι διάφοροι κατακτητές που έχουν περάσει από το νησί, Ενετοί, Γάλλοι, Άγγλοι, έχουν δώσει κοσμοπολίτικο χαρακτήρα στη ζωή του ιστορικού κέντρου της πόλης και όλου του νησιού. Το ιστορικό κέντρο της πόλης της Κέρκυρας αναπτύσσεται. Μεγαλοαστικές οικογένειες και ευγενείς ζουν σε νεοκλασικά ή παλαιότερα ακίνητα. Η ζωή στην Κέρκυρα του 19ου αιώνα είναι σίγουρα ιδιαίτερη, συγκρινόμενη με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Το πώς ήταν αυτή η ζωή θα το δείτε και θα το ακούσετε με έναν πολύ ζωντανό τρόπο, αν επισκεφτείτε το Casa Parlante, το «Σπίτι που μιλάει» δηλαδή, στο ιστορικό κέντρο της Κέρκυρας. Ήταν μια ιδέα της Κατερίνας Ράντου και της κόρης της, Θεοδώρας Ευθυμίου. «Ο πατέρας μου ήταν Κερκυραίος. Στην Κέρκυρα έχω περάσει όλα μου τα καλοκαίρια, έχω ζήσει μόνιμα ένα μικρό διάστημα και τη θεωρώ ένα ιδιαίτερο μέρος. Περπατώντας στα καντούνια της Κέρκυρας συχνά αναρωτιόμασταν πώς να ήταν η ζωή σε αυτά τα όμορφα σπίτια τον 19ο αιώνα. Αυτό θέλαμε να ξαναζωντανέψουμε. Να μπορεί το μουσείο να σε μεταφέρει στην καθημερινότητα μιας άλλης εποχής, να μην είναι απλά μία έκθεση αντικειμένων. Πήραμε κάποιες ιδέες και από αντίστοιχα μουσεία στο εξωτερικό και ξεκινήσαμε» λέει η Κατερίνα Ράντου.

Το project υλοποιήθηκε το 2014, αφού η πρωτότυπη ιδέα των δύο γυναικών εξασφάλισε χρηματοδότηση κερδίζοντας το Ελληνικό Βραβείο Επιχειρηματικότητας το 2013. Πλέον το Casa Parlante έχει κλείσει 7 χρόνια ζωής. Ζωντανεύει έναν κόσμο που δεν υπάρχει πια. Στο νεοκλασικό της οδού Νικηφόρου Θεοτόκη, έναν κεντρικό δρόμο της παλιάς πόλης, ελάχιστα μέτρα μακριά από την μεγάλη πλατεία Σπιανάδα, «ζουν» ο Κόντε, η Κοντέσσα, τα δύο παιδιά τους, η γιαγιά και ο παππούς και το υπηρετικό προσωπικό τους. Πρόκειται για κινούμενες ρομποτικές κούκλες κατασκευασμένες από σιλικόνη. Φορούν ρούχα και κοσμήματα της εποχής και έχουν την αντίστοιχη κόμμωση.

Η ξενάγηση, διαδραστική, δίνει όλες τις πληροφορίες για τις μικρές και μεγάλες λεπτομέρειες της ζωής τους. Ο επισκέπτης πίνει τσάι και λικέρ τριαντάφυλλο με την Κοντέσσα, σε ένα κερκυραϊκό σαλόνι με έπιπλα, πίνακες και έργα τέχνης από όλη την Ευρώπη. Μετά ακολουθεί τον Κόντε στο γραφείο του, τη μαγείρισσα και τους άλλους υπηρέτες στους δικούς τους χώρους. Και εδώ όλα τα αντικείμενα είναι αυθεντικά. «Η επίπλωση και ο εξοπλισμός του σπιτιού ήταν από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίσαμε» εξηγεί η κ. Ράντου. «Τα έπιπλα της εποχής, είτε από Κερκυραίους τεχνίτες είτε εισαγόμενα, ήταν ονομαστά σε όλη την Ευρώπη. Χρειάστηκε αρκετό ψάξιμο για να βρούμε τα κατάλληλα κομμάτια» λέει η κ. Ράντου που θυμάται ακόμα «το πόσο δουλειά χρειάστηκε στους τοίχους του ακινήτου μέχρι να ανακαλύψουμε το αρχικό χρώμα τους».

• 

• 

Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης, ακούμε νότες καθώς εκείνη την ώρα τα παιδιά της οικογένειας κάνουν το μάθημα μουσικής τους. Η κερκυραϊκή κοινωνία των ευγενών ήταν κοσμοπολίτικη αλλά και αυστηρή, ίσως το ένα να προκάλεσε το άλλο. Έτσι, τα παιδιά έπρεπε να έχουν οπωσδήποτε μια συγκεκριμένη εκπαίδευση, να απευθύνονται με συγκεκριμένο τυπικό τρόπο στους γονείς τους, Το ντύσιμο ευγενών και υπηρετικού προσωπικού ήταν καθορισμένο από την κοινωνική τους θέση. Όλα αυτά τονίζονται και από το γεγονός πως άλλη ήταν η είσοδος του σπιτιού για το υπηρετικό προσωπικό και άλλη για τα μέλη της οικογένειας.

Τα σπίτια στα οποία ζούσαν οι ευγενείς στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν ξεχωρίζουν τόσο για το μέγεθος όσο για την κομψότητα των εσωτερικών χώρων αλλά και τη λειτουργικότητά τους. «Οι μεγάλες επαύλεις των ευγενών βρίσκονταν εκτός κέντρου. Τα νεοκλασικά ή και τα παλαιότερα σπίτια του κέντρου λειτουργούσαν όχι μόνο ως οικείες, αλλά ως και ως επαγγελματικοί χώροι. Εδώ κλείνονταν σημαντικές εμπορικές και επιχειρηματικές συμφωνίες» λέει η κ. Ράντου προσθέτοντας πως αυτό που κάνει τα σπίτια αυτά ιδιαίτερα είναι το πόσο εργονομικά, όπως θα λέγαμε σήμερα, σχεδιασμένοι είναι οι χώροι τους. «Τίποτα δεν μοιάζει να είναι περιττό ή να λείπει».

Όπως και όλη η τουριστική βιομηχανία της χώρας, το Casa Parlante, είχε να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας. «Ειδικά η απώλεια της περυσινής πασχαλινής περιόδου ήταν μεγάλο πλήγμα για όλο το νησί» λέει η κ. Ράντου. «Όπως και οι περιορισμένες αφίξεις από τη Βρετανία το περασμένο καλοκαίρι. Παρόλα αυτά είμαστε ευχαριστημένοι, καθώς οι ομορφιές του νησιού που συνδυάζει φυσική ομορφιά, πολιτισμό και ιστορία πάντα προσέλκυαν και θα προσελκύουν Έλληνες και ξένους επισκέπτες. Eμείς θελήσαμε να αναδείξουμε μια πλευρά της Κέρκυρας με διαφορετικό τρόπο».

• 

• 

Επισκεφθείτε: Casaparlante.gr

Πηγή

Το φαράγγι του Βίκου, 30 χλμ ΒΔ των Ιωαννίνων, είναι από τα πιο ξακουστά αξιοθέατα του Ζαγορίου σε όλη την Ελλάδα και κατέχει μάλιστα και ρεκόρ Guinness, καθότι είναι το βαθύτερο φαράγγι, σε αναλογία μήκους-πλάτους-ύψους παγκοσμίως. Σύμφωνα με την έκδοση του 2005, είναι το βαθύτερο του κόσμου, καθώς σε ένα σημείο έχει βάθος 900 και πλάτος 1100 μέτρων, δηλαδή με αναλογία 0,82 βάθος/πλάτος.

Αποτελεί το λίκνο του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου, όπου και υπάρχει καταφύγιο για σπάνια είδη τόσο σε χλωρίδας όσο και πανίδας. Ειδικότερα, έως και τον 20^ό αιώνα, τα ποικίλα βότανα του φαραγγιού χρησιμοποιούνταν από πρακτικούς γιατρούς, «βικογιατρούς», για θεραπευτικούς σκοπούς.

Φαίνεται να δημιουργήθηκε μετά από έντονες γεωλογικές ανακατατάξεις κατά τη διάρκεια των γεωλογικών εποχών, ενώ ήδη από το 40.000 π.Χ. χρονολογείται η πρώιμη ανθρώπινη δραστηριότητα εκεί.

Το Φαράγγι του Βίκου αποτελεί δημοφιλή διαδρομή περιηγητών. Η περιήγηση προσφέρει θαυμάσιες εικόνες. Από το χωριό Βραδέτο στη θέση Μπελόη, όπως και από τη θέση Οξιά, η θέα προς το φαράγγι είναι πανοραμική.

Στην περιοχή του φαραγγιού απαγορεύεται αυστηρά κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που έχει σχέση με κτηνοτροφία και φυσικά υλοτομία.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Αποτελούν ένα από τα εντυπωσιακότερα και πιο ιδιαίτερα γεωλογικά μνημεία ανά τον κόσμο χάρη στην ιδιομορφία και ομορφιά της ευρύτερης περιοχής. Επιπλέον είναι η δεύτερη μεγαλύτερη και σημαντικότερη μοναστική κοινότητα στον Ορθόδοξο Ελλαδικό χώρο, χαρακτηριζόμενο από πολλούς ως «Άγιο Όρος »

Το εντυπωσιακό είναι τα τεράστια σκουρόχρωμα βράχια που ξεπροβάλλουν από την πεδιάδα πάνω ακριβώς από την κωμόπολη της Καλαμπάκας και το γραφικό Καστράκι.

Τα Μετέωρα αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Ελλάδας. Τόσο η γεωλογική αξία και το μοναδικό τους τοπίο, τόσο η θρησκευτική αξία και το πλήθος βυζαντινών μονών και κειμηλίων κάθε είδους, όσο και η αναρριχητικές επιλογές που προσφέρουν, τα καθιστούν δημοφιλή προορισμό για ανθρώπους κάθε ηλικίας και γούστου.

Τα Μετέωρα βρίσκονται στο νομό Τρικάλων και η πρόσβαση σε αυτά είναι ιδιαίτερα εύκολη καθώς από τη πρωτεύουσα του νομού ακολουθείτε απλά τις πινακίδες για τη κωμόπολη της Καλαμπάκας που βρίσκεται ακριβώς κάτω από τους θεόρατους βράχους των Μετεώρων.

Τα Μετέωρα αποτελούν ένα μοναδικό μέρος και είναι κορυφαίος ταξιδιωτικός προορισμός, διότι είναι ένα σύμπλεγμα τεράστιων παλαιολιθικών βράχων και βυζαντινών μοναστηριών στις απότομες κορυφές τους με μοναδικά κειμήλια και τοιχογραφίες. Σήμερα σώζονται οκτώ Ιερές Μονές, από τις οποίες οι έξι είναι σε λειτουργία, τέσσερις αντρικές και δύο γυναικείες.

ΓΕΩΛΟΓΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ
Το μοναδικό φαινόμενο των Μετεώρων είναι αποτέλεσμα γεωλογικών αλλαγών και αναταράξεων στην επιφάνεια της Γης διάρκειας εκατομμυρίων ετών, όπου ανύψωσαν ένα μεγάλο τμήμα της κεντρικής Ελλάδας βυθίζοντας ένα μεγάλο τμήμα της Θεσσαλίας που έγινε λίμνη. Κατά τη τριτογενή περίοδο μεγάλοι σεισμοί προκάλεσαν επιπλέον αλλαγές στο τοπίο της Ελλάδας, δημιουργώντας το άνοιγμα των Τεμπών μέσα από το οποίο χύθηκαν τα νερά της Θεσσαλίας στο Αιγαίο φέρνοντας έτσι στην επιφάνειαθεόρατα βράχια.

Σε αυτάβρίσκονταν οι εκβολές ενός ποταμού που χυνόταν στη σημερινή περιοχή της Θεσσαλίας που καλυπτόταν από θάλασσα.

• Υπάρχουν πολλές Μονές στα Μετέωρα
• Μεγάλο Μετέωρο, αλλιώς Μεταμόρφωση του Σωτήρος
• Μονή Βαρλαάμ
• Η κωμόπολη της Καλαμπάκας και οι επιβλητικοί βράχοι των Μετεώρων
• Μονή Αγίου Νικολάου (Αναπαυσά)
• Ιερά Μονή Ρουσάνου
• Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου
• Αναρρίχηση έως και450 μέτρα.
• Διαμονή (Καλαμπάκα-Καστράκι)
• Τα μοναστήρια των Μετεώρων

Το όνομα Μετέωρα αποδίδεται στον κτήτορα της μονής Μεγάλου Μετεώρου, τον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, ο οποίος ονόμασε «Μετέωρο» τον Πλατύ Λίθο στον οποίο ανέβηκε πρώτη φορά το 1344. Γενικά η μοναστική ζωή στα Μετέωρα σημείωσε ύφεση στα χρόνια της παρακμής και της πτώσης της βυζαντινής αυτοκρατορίας και της συνακόλουθης οθωμανικής κατάκτησης της Θεσσαλίας το 1393. Ωστόσο, από τα τέλη του 15^ου αιώνα και κυρίως το 16^ο αιώνα τα Μετέωρα γνωρίζουν τη μεγαλύτερή τους ακμή, καθώς ιδρύονται νέες μονές, καθολικά και μοναστηριακά κτίσματα, τα οποία κοσμούνται με απαράμιλλης τέχνης αγιογραφίες.

Τα Μετέωρα, λόγω και της μορφολογίας τους, πρόσφεραν στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ιδανικό καταφύγιο για το μοναχισμό και διέσωσαν μνημεία του πολιτισμού και έργα της μεταβυζαντινής τέχνης.

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ
Τα Μετέωρα είναι προστατευόμενος βιότοπος του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR1440003. Το τοπίο περιλαμβάνει δασωμένους λόφους με εντυπωσιακά απόκρημνους βράχους, την παραποτάμια κοιλάδα των ποταμών Ληθαίος και Μούργκας, δάση πλατύφυλλων φυλλοβόλων, δάση πλατάνων και βελανιδιών, θαμνώνες και καλλιεργήσιμες εκτάσεις. 

Επιπλέον πληροφορίες
Ιστοσελίδα: https://meteora.com

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ «ΣΚΡΑ»         
Η λίμνη ΣΚΡΑ, ονομάστηκε μετά από το χωριό Σκρα, που βρίσκεται ΒΔ του νομού Κιλκίς, που με τη σειρά του ονομάστηκε έτσι από την κοντινή κορυφή Σκρα ντι Λέγκεν (Λίκνο εκ Βράχων).

ΓΙΑΤΙ ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΛΙΜΝΗ
Οι μικροί και μεγάλοι καταρράκτες οφείλονται σε πολλά ρυάκια από το βουνό Πάικο σχηματίζοντας μια εντυπωσιακή λίμνη. Πρόκειται για εξωτικής, απαράμιλλης, φυσικής ομορφιάς τοπίο μέσα στο πράσινο, στην αγκαλιά ενός καταρράκτη, που το ύψος του δεν ξεπερνά τα 6 μέτρα.

Οι ντόπιοι την αποκαλούν γαλάζια λίμνη, αφού φέρει σμαραγδένια νερά χάρη στο βάθος της (4 μέτρα), όπου και οφείλει τα υπέροχα χρώματά της σε απολιθωμένους οργανισμούς που βρίσκονται στον πυθμένα της, αλλά και σε σταλακτίτες που υπάρχουν σε πολλά σημεία του τοπίου.

Αρκετοί είναι αυτοί που επιλέγουν να κάνουν μπάνιο στα καταπράσινα νερά, στην όαση, ανεξάρτητα που είναι υπό του μηδενός η θερμοκρασία τους. Μάλιστα αξιοποιούν ένα σχοινί που βρίσκεται στο δέντρο για εντυπωσιακές βουτιές.

ΧΡΗΣΙΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
1. Διεξήχθη η Μάχη του Σκρα (Σκρα – Ραβινέ), από τις πιο σημαντικές του Μακεδονικού Μετώπου κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
2. Από τον Μάιο του 2002 λειτουργεί το Μουσείο Α’ Παγκοσμίου Πολέμου – Μάχης Σκρα.
3. Το 2011 δόθηκε, σε δημόσια διαβούλευση, η πρόταση για επαναδραστηριοποίηση των μεταλλείων μολύβδου, ψευδαργύρου και αργύρου.

Επιπλέον πληροφορίες
Ιστοσελίδα:   http://www.kilkis.org/skra-lake-waterfalls

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Το Πάρκο των Χρωμάτων στην Κατερίνη δημιουργήθηκε για να λειτουργήσει ως «δώρο» του δήμου στους δημότες και κυρίως στους επαγγελματίες, προκειμένου να ενισχυθεί η αγορά και να αποκτήσει η πόλη έναν επιπλέον πόλο έλξης, εξερευνώντας τα 52 στρέμματα έκτασης.

Το πάρκο αυτό θεωρείται ως ένα από τα ομορφότερα αστικά πάρκα στην Ελλάδα, και  διακρίνεται για την εξαιρετική του καλαισθησία, όπως είναι στημένο και διαμορφωμένο. Υπάρχουν μουσικά σχήματα, νεανικές μπάντες, χορωδιακά σύνολα και η υπαίθρια αγορά συμπληρώνει με γεύσεις, αρώματα, παραδοσιακά προϊόντα της Πιερίας, και παιχνίδια.

Υπάγεται στο Δημοτικό Πάρκο Κατερίνης, που πιθανόν γύρω στον 18^ο αιώνα οριοθετήθηκε, όταν η Κατερίνη, που τότε αποτελούσε τμήμα της Θεσσαλονίκης, βρισκόταν υπό οθωμανική κατοχή. Ο χώρος αρχικά δόθηκε για πολεμικές προετοιμασίες καθόσον χρησίμευε για στρατιωτικές ασκήσεις και για στρατωνισμό πολεμικού προσωπικού των Οθωμανών. Τα δύο κανόνια στη βόρεια πλευρά του Δημοτικού Κήπου, βρίσκονται εκεί ως πολύτιμα ιστορικά κειμήλια για να θυμίζουν την τουρκική κατοχή και την απελευθέρωση.

Μετά την απελευθέρωση, αρχικά μετατράπηκε σε πλατεία Ολυμπιάδος και πρασίνου, όπου το 1922 ιδρύθηκε φυτώριο πεύκων, ενώ το 1933 δημιουργήθηκε και ένας σχολικός κήπος. Αργότερα προστέθηκε τότε ένα γήπεδο, ως η έδρα των ιστορικών ομάδων «Μέγας Αλέξανδρος» και «Όλυμπος», εκ των οποίων ανέκυψε ο ιστορικός σύλλογος «Πιερικός» που έκανε γνωστή την Κατερίνη στα πέρατα της Ελλάδας.

Από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα, δεν έχει πια τείχη, αλλά παραμένει το σιντριβάνι, που ο θεμέλιος λίθος του τοποθέτησε ο δήμαρχος Σολομώντας Παπαδόπουλος το 1957. Αργότερα στο πάρκο δημιουργήθηκε στην βορειοδυτική πλευρά ένας μικρός ζωολογικό κήπος, όπου πλέον στην θέση του βρίσκεται μια νέα σύγχρονη παιδική χαρά. Ακόμα, περιλαμβάνει το ανοιχτό θέατρο, το Μνημείο Βαλκανικών Αγώνων, το Μνημείο της Πολύτεκνης Μάνας και το Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης, αλλά και το άγαλμα του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Στην βόρεια πλευρά βρίσκεται και το Πνευματικό κέντρο της Κατερίνης (Εκάβη), που διαθέτει συνεδριακό χώρο, Δημοτική Βιβλιοθήκη, αίθουσα μουσικής εκπαίδευσης, τεχνών, διαλέξεων και ομιλιών, έναν χώρο ΚΑΠΗ. Στην νότια πλευρά του πάρκου υπάρχει το μικρό θεατράκι που φιλοξενεί ποικίλες παραστάσεις και μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις.

Στο κέντρο του βρίσκονται λιμνούλες, γεφυράκια και πλακόστρωτα μονοπάτια μέσα σε ένα καταπράσινο περιβάλλον και πέτρινες κατασκευές, με νερά και νεροπίδακες, με αιωνόβια δένδρα. Παγκάκια και ξύλινα τραπέζια είναι τοποθετημένα σε διάφορα σημεία του, για στιγμές ξεκούρασης χαλάρωσης και πικ-νικ. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια προσπάθεια δημιουργίας και πάλι ενός μικρού ζωολογικού κήπου μέσα στο πάρκο στην νότια πλευρά, με διάφορα ζώα, όπως κουνέλια και πτηνά.

Η συλλογή των δέντρων (48 στο σύνολο) του Δημοτικού Πάρκου Κατερίνης λειτουργεί ως παρακαταθήκη του ελλαδικού τοπίου και ειδικότερα της βόρειας Ελλάδας φιλοξενώντας μια πληθώρα φυτικών ειδών και μια πολύ μεγάλη ποικιλία ελληνικών αυτοφυών αρωματικών φυτών.

Ταυτότητα παρεμβάσεων τα τελευταία έτη έχει ως εξής. Η ύπαρξη πληροφοριακών και κατευθυντήριων πινακίδων για την Ιστορία του Πάρκου και την ταυτότητα των Φυτών που φιλοξενεί, οι δημιουργικές κατασκευές και παιχνίδια, Selfie Point για ερωτευμένους, Dog Park με προσθήκη παιχνιδιών δεξιοτήτων και εκπαίδευσης και πινακίδα σήμανσης με τους κανόνες του, από δύο μαρμάρινα επιδαπέδια και επιτραπέζια σκάκι, τρία παγκάκια γίγας τα οποία έχουν ήδη γίνει πόλος έλξης συνιστώντας μόνιμο σημείο φωτογράφισης, δύο υπαίθρια τραπέζια επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Επιπλέον, τοποθετήθηκε τραπέζι teqball για την ποδοσφαιρόφιλη νεολαία της πόλης, ποδηλατοθήκη στην είσοδο του πάρκου, ανταλλακτική βιβλιοθήκη και απινιδωτής σε καίριο σημείο.

Και φυσικά μια κεντρική πινακίδα στην είσοδο, στην οποία αποτυπώνεται το νέο λογότυπο του πάρκου μαζί με το χάρτη του πάρκου και το σύστημα QR code οδηγώντας στο katerini.gr.

Επιπλέον πληροφορίες
Ιστοσελίδα:  pieriaguide.gr
Ιστοσελίδα:  katerini.gr

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Το πρώτο αυτόματο μηχάνημα που θα προσφέρει με το πάτημα ενός κουμπιού δωρεάν διηγήματα θα αποκτήσει στις αρχές του Οκτωβρίου η Νέα Υόρκη, με πρωτοβουλία της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Center for Fiction, ελληνηστί Κέντρο Φαντασίας με έδρα το Μπρούκλιν.

Μια πολιτιστική καινοτομία που αρχικά δοκίμασε ο δήμος της γαλλικής πόλης Γκρενόμπλ, που βρίσκεται στις Άλπεις. Η συνταγή με τους αυτόματους πωλητές πέτυχε, κι έγιναν ένα μέσον προσφοράς δωρεάν πολιτισμού. Πλέον οι κάτοικοι αξιοποιούν ποιοτικά μέρος της αναμονής που περιλαμβάνει η καθημερινότητας τους.

Η ιδέα είναι να προσφέρουν στο κοινό μια «χειροπιαστή στιγμή με μια ιστορία σε ένα φιλικό προς το περιβάλλον χαρτί». Οι επισκέπτες της Center for Fiction θα έχουν τη δυνατότητα να πάρουν στα χέρια τους ένα σύντομο διήγημα,σε μορφή απόδειξης, που στις περισσότερες περιπτώσεις θα μπορούν να διαβάσουν σε λιγότερο από πέντε λεπτά.

Ένα κουμπί θα είναι για παιδικά διηγήματα, ενώ τα άλλα δύο με θέματα που θα εναλλάσσονται στη διάρκεια του χρόνου, έτσι ώστε οι αναγνώστες να έχουν πάντα μια νέα – και κάθε φορά διαφορετική – συλλογή ιστοριών, από κλασικά λαϊκά παραμύθια έως και σύγχρονες ιστορίες.

«Η ανάγνωση στο χαρτί είναι πιο ζωντανή και ενθαρρύνει την ονειροπόληση. Η ανάγνωση διηγημάτων συνεισφέρει στην προώθηση της αγάπης για τα βιβλία, ενώ ταυτόχρονα προωθείται και η αγάπη για τη γνώση και τον πολιτισμό. Η Short Édition προσφέρει μια φρέσκια, πνευματική στιγμή για όλα τα επίπεδα ανάγνωσης και τις ηλικίες, με σκοπό την πρόοδο της κοινωνίας», αναφέρει η Short Édition.

Η φαντασία και ο γραπτός λόγος έχουν επιστρέψει στους δημόσιους χώρους, υποστηρίζουν αρχιτέκτονες, πολεοδόμοι και συγγραφείς. Ενώ πολλοί είναι οι κάτοικοι που υποστηρίζουν ότι οι αυτόματες μηχανές πώλησης ιστοριών με την έντυπη μορφή τους, είναι ένα διάλειμμα από τις πανταχού παρούσες οθόνες των κινητών τους.

View this post on Instagram

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Short Édition (@shortedition)

Τα διηγήματα που θα τυπώνει το μηχάνημα θα επιλέγονται τυχαία μέσα από μία λίστα της Center for Fiction, που θα αντλεί υλικό τόσο από τη βάση δεδομένων της Short Édition, όσο και από το δίκτυο συνεργατών της οργάνωσης.

Το αυτόματο μηχάνημα έχει ήδη ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, από το 2016 που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά. Έχει μάλιστα λάβει το βραβείο Consumer Electronic Show Tech for a Better World, το 2018. Σήμερα, υπάρχουν περισσότερα από 300 αυτόματα μηχανήματα διηγημάτων σε όλο τον κόσμο, τα οποία έχουν διανείμει πάνω από 5,6 εκατομμύρια ιστορίες!

Το Center for Fiction στο Μπρούκλιν υποδέχεται το αυτόματο μηχάνημα διηγημάτων στις 2 Οκτωβρίου και αναμένει οι πολίτες της Νέας Υόρκης να αδράξουν την ευκαιρία για μία πιο άμεση επαφή με την ανάγνωση.

---

Είθε αυτή η καινοτομία αυτή να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο δίνοντας την ευκαιρία σε νέους διηγηματογράφους να αποκτήσουν απήχηση και να αναδείξουν το έργο τους, αλλά και να αποτελέσει το πολιτιστικό αυτό βήμα που θα φέρει στο προσκήνιο γνωστά και αγαπημένα διηγήματα και τους δημιουργούς τους, ώστε “να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι καινούριοι„.

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου

Η λίμνη Κερκίνη υπάγεται στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας και συγκεκριμένα στο νομό Σερρών και απέχει 80 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για μια τεχνητή λίμνη με εισροή των ποταμών Στρυμόνα, Κερκινίτη και Κρούσια.

Το όνομα της δανείστηκε από τη μνημονευόμενη στον Αρριανό λίμνη Κερκινίτιδα, όπου ναυλοχούσε ο στόλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και δημιουργήθηκε στην θέση του έλους του «Μπουτκόβου», που ταυτίζεται από τους περισσότερους ερευνητές της ιστορικής γεωγραφίας της Ανατολικής Μακεδονίας, με την αρχαία λίμνη Πρασιάδα.

 «Τηθύςδ’ Ώκεανω Ποταμούς τέκε δινήεντας, Νεϊλόντ’ ‘Αλφειόν τε και Ήριδανόν βαθυδίνην Στρυμόνα Μαίανδρόν τε καί Ίστρον…»

Ησιόδου, Θεογονία, στ., 337-339. 

Κατασκευάστηκε το 1932 με την δημιουργία φράγματος στον ποταμό Στρυμόνα, στην περιοχή του Λιθότοπου, για την ανάσχεση και συγκράτηση των πλημμυρικών παροχών και αργότερα χρησιμοποιήθηκε σαν μέρος αποθήκευσης νερού για την άρδευση της πεδιάδας του Νομού. Το 1982 κατασκευάστηκε νέο φράγμα, λόγω της μείωσης της χωρητικότητας εξαιτίας των φερτών υλών του Σερραϊκού κάμπου. Η έκτασή της ποικίλλει από 54.250 έως 72.110 στρέμματα με ύψος 35 μέτρα από την επιφάνεια.

Άξιο αναφοράς αποτελεί το γεγονός ότι η εν λόγω λίμνη προστατεύεται από τη Σύμβαση Ramsar και αποτελεί περιοχή του Ευρωπαϊκού Δικτύου «Φύση 2000» ή «Natura 2000». Εκεί, συναντώνται πολλά είδη θηλαστικών και μάλιστα κάποια εξ αυτών είναι σπάνια αρπακτικά απειλούμενα με εξαφάνιση, ενώ αποτελεί ένα από τα καλυτέρα μέρη της Ευρώπης για φυσική παρατήρηση 300 περίπου ειδών. Συνάμα, η περιοχή αποτελεί μοναδικό πεδίο έρευνας σχετικά με τους υγροτόπους και τη διαχείριση τους.

Ιδίως τα ύστερα χρόνια η Κερκίνη γνωρίζει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη και με την ελεγχόμενη αξιοποίησή της βοηθά και στην ενίσχυση των εισοδημάτων των κατοίκων της περιοχής. Ειδικότερα, προσφέρεται για περιβαλλοντική εκπαίδευση και αποτελεί ιδανικό μέρος για την ανάπτυξη του οικοτουρισμού. Η βιοποικιλότητα της περιοχής είναι σπουδαία.

Είναι ένας από τους 10 Υγροτόπους Διεθνούς Σημασίας της Ελλάδας. Επίσης είναι μία από τις 196 Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά της Ελλάδας (IBA), και Περιοχή Ειδικής Προστασίας (SPA – Οδηγία 79/409/ΕΟΚ).

Επιπλέον πληροφορίες
Ιστοσελίδα: http://kerkini.gr/

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Το Μπούρτζι, δηλαδή κάστρο, το επιθαλάσσιο φρούριο, αποτελεί σήμα κατατεθέν της πόλης του Ναυπλίου. Βρίσκεται πάνω στο νησάκι των Αγίων Θεοδώρων, στο μέσο του λιμανιού της πόλης, περίπου 400 μέτρα από το μόλο, όπου υπάρχει και ο ομώνυμος Βυζαντινός αφιερωμένος στον Άγιο Θεόδωρο ναός.

Έμεινε γνωστό με την τουρκική ονομασία να προέρχεται από την τουρκοαραβική γλώσσα και σημαίνει «νησί-φρούριο», σήμα κατατεθέν μαζί με το κάστρο του Παλαμηδίου για το Ναύπλιο. Η παλαιότερη ονομασία του από τους Ενετούς ήταν «Castello dello soglio» και για το λιμάνι «Porto di cadena», λιμάνι της αλυσίδας, διότι κάθε βράδυ το έκλειναν για ασφάλεια.

Οι Ενετοί αντιλαμβανόμενοι τη στρατηγική του θέση για την προστασία του λιμανιού, οικοδόμησαν στα μέσα του 15^ου αιώνα έναν πύργο. O Ιταλός αρχιτέκτονας Αντόνιο Γκαμπέλο, που είχε αναλάβει και το κτίσιμο του Kάστρου των Tόρων, σχεδίασε το επιθαλάσσιο φρούριο, που ολοκληρώθηκε από το μηχανικό Mπρανκαλεόνε.

Αρχιτεκτονική
H σχεδίασή του είναι προσαρμοσμένη στο επίμηκες σχήμα της βραχονησίδας, ενώ το κέντρο του καταλαμβάνει ένας πύργος σε σχήμα ακανόνιστου εξαγώνου (donjon), με σκεπαστές κανονιοστοιχίες εκατέρωθεν σε χαμηλότερο επίπεδο και μπαταριές για κανόνια. Εσωτερικά, είναι τριώροφος και η επικοινωνία μεταξύ των ορόφων γινόταν με κινητές σκάλες για λόγους ασφαλείας και υδροδοτούνταν από μια μεγάλη κυκλική δεξαμενή στο υπόγειο του πύργου. Οι είσοδοι βρίσκονταν βόρεια και νότια, με το βορειοανατολικό τμήμα να φέρει μικρό όρμο. Για την ασφάλεια του λιμανιού από εχθρικά πλοία, υπήρχε στενή δίοδος που έκλεινε με αλυσίδα ανάμεσα στο επιθαλάσσιο φρούριο και το λιμενοβραχίονα. Η εξωτερική του επιφάνεια εξομαλύνθηκε με επιχώσεις και κάλυψη με σχιστόλιθο.

Από την άλλη, οι Τούρκοι περιέβαλαν το Μπούρτζι με τη λεγόμενη πορπορέλα, δηλαδή με υποθαλάσσιο φράγμα από πέτρες, ούτως ώστε να μην είναι δυνατή η προσέγγιση μεγάλων πλοίων.

Ιστορική αναφορά – Απελευθέρωση
Τον 18^ο αιώνα, οι Ενετοί προέβησαν σε συμπληρώσεις στο Μπούρτζι και ανυψώνοντας τον κεντρικό πύργο όλο το νησάκι καλύφθηκε με οχυρώσεις. Στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης, πάλι, το Μπούρτζι ήταν γνωστό ως Kαστέλι ή Θαλασσόπυργος. Η κατάληψη του κάστρου έγινε στις 18 Ιουνίου του 1822, όπου ο γάλλος ταγματάρχης Φ. Γκιουρντέν κατάφερε να ματαιώσει τον ανεφοδιασμό των τούρκων από αγγλικό πλοίο. Αργότερα έγινε το κέντρο της άμυνας των Ελλήνων από την επιδρομή του Ιμπραήμ με φρούραρχο τον Δημήτρη Σαχτούρη. Εκεί, το 1826, βρήκε καταφύγιο η ελληνική κυβέρνηση, όταν το επαναστατημένο έθνος βρισκόταν σε εμφύλια σύρραξη.

Λειτουργία
Tο Μπούρτζι λειτούργησε ως φρούριο μέχρι το 1865 μετά την έλευση του Βασιλέως Γεωργίου του Α’ και κατ΄ εντολή του και αφοπλίστηκε και κατέστη τόπος διαμονής του δημίου της γκιλοτίνας. Στο εξής αποτελούσε τον τόπο διαμονής των δημίων που πραγματοποιούσαν τις εκτελέσεις των θανατοποινιτών των φυλακών του Παλαμηδιού. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου το Ναύπλιο βομβαρδίστηκε με αποτέλεσμα να επιφέρει ζημιές και στο Μπούρτζι. Tο 1935 μετατράπηκε σε ξενοδοχείο από τον γερμανό αρχιτέκτονα Schaeffer, αλλοιώνοντάς το αισθητά και φιλοξένησε διάσημες προσωπικότητες έως το 1970.

Με τη δημιουργία του Οργανισμού Τουρισμού, αναπαλαιώθηκε με οικονομική επιβάρυνση του Παναγιώτη Κωστούρου και μετετράπη έτσι σε ένα από τα πρώτα άξια λόγου τουριστικά κέντρα Α΄ Κατηγορίας στην Ελλάδα. Σήμερα ο υπαίθριος χώρος του χρησιμοποιείται για πολιτιστικές εκδηλώσεις ενώ ένα τμήμα του λειτουργεί τακτικά ως συνεδριακός χώρος.

Με καραβάκι από την προκυμαία του Ναυπλίου είναι εφικτή η επίσκεψη σε αυτό σε απόσταση 10 λεπτών.

Πλάνα από την εποχή που λειτουργούσε ως ξενοδοχείο «Ο Άνθρωπος του Τραίνου», 1958.

Επιπλέον πληροφορίες
Ιστοσελίδα: www.nafplio.gr
Ιστοσελίδα: cityofnafplio

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ