Στην εποχή των εφαρμογών, των reviews και των αναλυτικών itineraries, το ταξίδι έχει μετατραπεί συχνά σε ένα αυστηρά οργανωμένο project. Ξέρουμε πού θα πάμε, τι θα φάμε, ποια αξιοθέατα θα δούμε και πόση ώρα θα μείνουμε σε κάθε σημείο, πριν καν φτάσουμε στον προορισμό. Όμως, κάπου ανάμεσα στις λίστες και τα προγράμματα, χάνεται συχνά η ουσία του ταξιδιού: η ανακάλυψη.

Τα ταξίδια χωρίς πρόγραμμα, ή αλλιώς η αυθόρμητη εξερεύνηση, επιστρέφουν στο προσκήνιο ως μια ανάγκη για ελευθερία, αυθεντικότητα και πραγματική εμπειρία.

Η γοητεία του απρόβλεπτου

Όταν ταξιδεύεις χωρίς αυστηρό πλάνο, αφήνεις χώρο στο απρόβλεπτο. Ένα μικρό καφέ που δεν υπήρχε στον οδηγό, μια τυχαία συζήτηση με έναν ντόπιο, ένα στενό που σε οδηγεί σε μια άγνωστη αλλά μαγευτική γειτονιά. Αυτές οι στιγμές δεν μπορούν να προγραμματιστούν.

Το απρόβλεπτο είναι αυτό που μετατρέπει ένα απλό ταξίδι σε εμπειρία ζωής. Δημιουργεί αναμνήσεις μοναδικές, προσωπικές και συχνά πιο δυνατές από τα «must-see» αξιοθέατα.

Λιγότερος έλεγχος, περισσότερη απόλαυση

Η συνεχής ανάγκη ελέγχου κουράζει. Όταν το ταξίδι γίνεται μια ακολουθία υποχρεώσεων, χάνει τη χαλαρωτική του διάσταση. Αντίθετα, όταν αφήνεις τον εαυτό σου να κινηθεί με βάση τη διάθεση της στιγμής, μειώνεται το άγχος και αυξάνεται η απόλαυση.

Το ταξίδι χωρίς πρόγραμμα σου επιτρέπει να μείνεις περισσότερο σε ένα μέρος που σου άρεσε ή να φύγεις νωρίτερα από ένα που δεν σε κέρδισε. Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος, μόνο αυτό που νιώθεις.

Η επαφή με τον τόπο γίνεται πιο ουσιαστική

Όταν δεν βιάζεσαι να «προλάβεις» τα πάντα, αρχίζεις να παρατηρείς. Τους ρυθμούς της πόλης, τις συνήθειες των ανθρώπων, τις μικρές λεπτομέρειες που κάνουν έναν τόπο μοναδικό. Ένα πρωινό σε μια τοπική αγορά μπορεί να σου πει περισσότερα για μια χώρα από ένα μουσείο.

Η αυθόρμητη εξερεύνηση σε φέρνει πιο κοντά στην καθημερινότητα του προορισμού και λιγότερο στον ρόλο του τουρίστα.

Ταξίδια και αυτογνωσία

Το ταξίδι χωρίς πρόγραμμα δεν είναι μόνο εξωτερική εξερεύνηση, αλλά και εσωτερική. Όταν απομακρύνεσαι από τη ρουτίνα και τα προκαθορισμένα πλαίσια, έρχεσαι πιο κοντά στον εαυτό σου. Μαθαίνεις πώς αντιδράς στο άγνωστο, πώς παίρνεις αποφάσεις και τι πραγματικά σε ευχαριστεί.

Πολλοί ανακαλύπτουν ότι μέσα στην απλότητα και την αβεβαιότητα του αυθόρμητου ταξιδιού βρίσκουν μια αίσθηση ελευθερίας που λείπει από την καθημερινότητά τους.

Δεν σημαίνει έλλειψη οργάνωσης

Τα ταξίδια χωρίς πρόγραμμα δεν σημαίνουν απερισκεψία. Σημαίνουν ευελιξία. Μπορείς να έχεις μια γενική ιδέα για τον προορισμό, να έχεις φροντίσει τα βασικά, αλλά να αφήνεις ανοιχτό το πώς θα κυλήσουν οι μέρες.

Η ισορροπία ανάμεσα στη βασική προετοιμασία και την ελευθερία κινήσεων είναι το μυστικό για να απολαύσεις την εμπειρία χωρίς άγχος.

Μικρά ταξίδια, μεγάλες εμπειρίες

Δεν χρειάζεται να πας μακριά για να ζήσεις την αυθόρμητη εμπειρία. Ένα Σαββατοκύριακο σε έναν κοντινό προορισμό, χωρίς συγκεκριμένο πλάνο, μπορεί να αποδειχθεί εξίσου αναζωογονητικό. Η αλλαγή παραστάσεων, έστω και για λίγο, αρκεί για να «καθαρίσει» το μυαλό.

Πολλές φορές, οι πιο όμορφες αποδράσεις είναι αυτές που δεν περιμέναμε πολλά από αυτές.

Η εποχή του slow travel

Η τάση του slow travel συνδέεται άμεσα με τα ταξίδια χωρίς πρόγραμμα. Αντί να επισκέπτεσαι πολλούς προορισμούς σε λίγο χρόνο, επιλέγεις να μείνεις περισσότερο σε έναν τόπο και να τον ζήσεις πραγματικά. Να περπατήσεις χωρίς σκοπό, να καθίσεις σε ένα πάρκο, να παρατηρήσεις.

Το slow travel δεν είναι απλώς τρόπος ταξιδιού, αλλά στάση ζωής. Υπενθυμίζει ότι δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε για να απολαύσουμε.

Όταν το ταξίδι γίνεται ανάμνηση και όχι checklist

Στο τέλος, αυτό που μένει από ένα ταξίδι δεν είναι ο αριθμός των αξιοθέατων που είδαμε, αλλά το πώς νιώσαμε. Οι στιγμές χαλάρωσης, τα απρόσμενα γέλια, οι μικρές ανακαλύψεις.

Τα ταξίδια χωρίς πρόγραμμα μας διδάσκουν να αφήνουμε χώρο στη στιγμή και να ζούμε πιο συνειδητά, είτε βρισκόμαστε χιλιόμετρα μακριά είτε πολύ κοντά στο σπίτι μας.

Συμπέρασμα

Σε έναν κόσμο που λατρεύει τον έλεγχο και την οργάνωση, το αυθόρμητο ταξίδι είναι μια μικρή επανάσταση. Μια υπενθύμιση ότι η ομορφιά βρίσκεται συχνά εκεί που δεν την περιμένουμε.

Ίσως τελικά, το καλύτερο ταξίδι να είναι αυτό που δεν έχει αυστηρό προορισμό, αλλά ανοιχτή καρδιά.

Ενώ πόλεις όπως η Βιέννη, η Πράγα και το Παρίσι είναι γνωστές για τη χριστουγεννιάτικη γοητεία τους, η Ευρώπη είναι γεμάτη με λιγότερο γνωστούς προορισμούς που προσφέρουν εξίσου μαγικές γιορτές. Δείτε 10 μοναδικά και λιγότερο πολυσύχναστα μέρη για να απολαύσετε τα φετινά Χριστούγεννα:

---

1. Colmar, Γαλλία

Στην Αλσατία, το Κολμάρ μεταμορφώνεται σε παραμυθένιο σκηνικό. Τα πλακόστρωτα δρομάκια και τα πολύχρωμα σπίτια με τα χριστουγεννιάτικα φώτα δημιουργούν μια ρομαντική ατμόσφαιρα.

Γιατί να πάτε: Γαλλο-γερμανικές παραδόσεις με μικρές και αυθεντικές αγορές.

---

2. Hallstatt, Αυστρία

Το χιονισμένο αυτό χωριό δίπλα στη λίμνη Hallstatt είναι μαγικό τον χειμώνα. Περιτριγυρισμένο από τις Άλπεις Dachstein, προσφέρει γιορτινές αγορές και παραδοσιακά κάλαντα.

Γιατί να πάτε: Μια γαλήνια, αλπική απόδραση.

---

3. Gengenbach, Γερμανία

Στη Μαύρη Δασο, το Gengenbach διαθέτει μια τεράστια «Χριστουγεννιάτικη Κατοικία Ημερολογίου», όπου κάθε βράδυ αποκαλύπτεται ένα νέο παράθυρο με εορταστικές εκπλήξεις.

Γιατί να πάτε: Αυθεντική γερμανική παράδοση, χωρίς το πλήθος της Νυρεμβέργης.

---

4. Erice, Ιταλία

Αυτό το μεσαιωνικό χωριό στη Σικελία είναι μοναδικό τον χειμώνα, με πλακόστρωτα δρομάκια, χριστουγεννιάτικες αγορές και παραδοσιακούς μουσικούς «Zampognari».

Γιατί να πάτε: Ιταλικές παραδόσεις με σικελικό χαρακτήρα.

---

5. Vipiteno (Sterzing), Ιταλία

Στο Νότιο Τιρόλο, το Vipiteno προσφέρει αυθεντική χριστουγεννιάτικη εμπειρία με άλπικο φόντο. Τα τοπικά εδέσματα και οι φωτισμένες πλατείες είναι εντυπωσιακά.

Γιατί να πάτε: Ιταλο-αυστριακές παραδόσεις με θέα στις Άλπεις.

---

6. Tromsø, Νορβηγία

Το Tromsø είναι ιδανικό για μια χιονισμένη απόδραση με θέα στο Βόρειο Σέλας. Το λιγότερο γνωστό αυτό μέρος προσφέρει εορταστική ατμόσφαιρα και φυσική ομορφιά.

Γιατί να πάτε: Μοναδικές χειμερινές εμπειρίες στη Νορβηγία.

---

7. Dinan, Γαλλία

Αυτό το μεσαιωνικό χωριό στη Βρετάνη γίνεται ένα παραμυθένιο μέρος τα Χριστούγεννα. Μικρές αγορές και τοπικές παραδόσεις συνθέτουν μια ιδιαίτερη γιορτινή ατμόσφαιρα.

Γιατί να πάτε: Χριστούγεννα με βρετονική παράδοση.

---

8. Bruges, Βέλγιο

Μπορεί η Μπριζ να είναι δημοφιλής το καλοκαίρι, όμως τον χειμώνα αποκτά μια ιδιαίτερη μαγεία. Η μεσαιωνική πόλη γεμίζει με χριστουγεννιάτικα φώτα και οι αγορές της είναι ιδανικές για να απολαύσετε ζεστή σοκολάτα.

Γιατί να πάτε: Ρομαντικά κανάλια και ιστορική ατμόσφαιρα χωρίς πολυκοσμία.

---

9. Rothenburg ob der Tauber, Γερμανία

Αν και γνωστή στους λάτρεις της ιστορίας, η χριστουγεννιάτικη αγορά «Reiterlesmarkt» παραμένει μια λιγότερο γνωστή αλλά μαγευτική εμπειρία. Η μεσαιωνική ατμόσφαιρα του Rothenburg είναι σαν σκηνή παραμυθιού.

Γιατί να πάτε: Μεσαιωνική γοητεία σε ένα χιονισμένο τοπίο.

---

10. Poznań, Πολωνία

To Poznań είναι μια κρυφή χριστουγεννιάτικη έκπληξη. Η παλιά πόλη φιλοξενεί πολύχρωμες αγορές και τοπικές παραδόσεις με γευστικά εδέσματα όπως τα pierogi.

Γιατί να πάτε: Πολωνική φιλοξενία σε μια αυθεντική γιορτινή ατμόσφαιρα.

---

Αυτά τα λιγότερο γνωστά στολίδια της Ευρώπης προσφέρουν αυθεντικές χριστουγεννιάτικες εμπειρίες, μακριά από τα πλήθη των διάσημων προορισμών. Κάθε προορισμός υπόσχεται μια αξέχαστη εορταστική απόδραση! 🎄✨

Είμαι από τους ανθρώπους που γενικά βαριούνται τα ταξίδια, ειδικά τα μακρινά και για πολλές μέρες.
Θεωρώ βαβούρα την ετοιμασία, βαλίτσες , πράγματα, ταλαιπωρία σκέτη. Η διαδρομή, μέχρι να φτάσεις…συν ότι ζαλίζομαι εύκολα.
Στην επιστροφή άντε να οργανώσεις το χάος, έχω αφήσει βαλίτσα ένα χρόνο γεμάτη και είχα βγάλει μόνο ό,τι θα χρειαζόμουν, χωρίς υπερβολές!

Οπότε μπορώ να πω πως δεν είμαι άνθρωπος που πετάει την σκούφια του για διακοπές , ωστόσο φέτος και μετά από έναν αρκετά ζόρικο χειμώνα, ένιωσα για πρώτη φορά στην ζωή μου την ανάγκη να φύγω μακριά από όλους και απ’ όλα! Να αλλάξω παραστάσεις και να ξεφύγω από καταστάσεις και ανθρώπους που με έριχναν.

Κάπως έτσι λοιπόν πήρα τα βουνά και τα φαράγγια. Με αφορμή το γεγονός ό,τι έχει σπίτι ένας συνάδελφος στα Ιωάννινα , είπαμε να πάμε εκεί και να κάνουμε μικρές εξορμήσεις γύρω γύρω στα χωριά.
Δεν αφήσαμε πηγή για πηγή που να μην πάμε . Φυσικά και βουτήξαμε στα παγωμένα νερά του Βοϊδομάτη, μιας και θάλασσα κοντά δεν είχαμε. Απίστευτη εμπειρία. Μοναδικά τοπία και τόσο γραφικά μέρη.
Οχτώ υπέροχες μέρες μακριά από το χάος της Αθήνας και το καυσαέριο.
Λίγες για να προλάβεις να τα δεις όλα βέβαια.
Θα ήθελα πριν φύγω να περπατήσω μέσα στην παλιά πόλη, στην λίμνη περιμετρικά ακούγοντας μουσική και να πιώ έναν καφέ στο νησί της κυρα Φροσύνης .

Αν και χειμερινός προορισμός ακόμα και το καλοκαίρι έχεις επιλογές. Βέβαια για τους ρομαντικούς ίσως θα ήταν πιο ωραία χειμώνα , παρέα με το άλλο τους μισό , να περπατάνε το βράδυ χέρι χέρι στα πλακοστρωμένα δρομάκια με τα όμορφα εναλλακτικά καφενεία.
Ζεστή σοκολάτα με θέα την λίμνη. Φαγητό σε ταβέρνες πάνω στο βουνό και να βλέπεις γύρω σου μόνο πράσινο.

Καμιά φορά είναι καλό να κρατάς μια απόσταση από την ρουτίνα σου και να την σπας λίγο, φεύγοντας κάπου μακριά. Αξίζει η “ταλαιπωρία” και με το παραπάνω. Αν υπάρχει και καλή παρέα τότε μην το σκέφτεσαι καν.
Νόμιζα πάντα πως η πιο όμορφη πόλη που έχω δει είναι η Θεσσαλονίκη, με διαφορά θα πω πως ερωτεύτηκα τα Ιωάννινα και σίγουρα τα συστήνω ανεπιφύλακτα για όσους ακόμα πήζουν στην δουλειά και θα πάρουν πιο αργά την άδεια τους.

Η φύση τελικά μου πάει, σε όλους πάει, γι’ αυτό ας την προσέχουμε λίγο.

Deppie Politaki

Τα ταξίδια και οι όμορφοι προορισμοί δεν τελειώνουν ποτέ , αν σκεφτεί κανείς πως έχουμε ακόμα πολύ μέχρι να ανακαλύψουμε πλήρως την Γη. Το ίδιο και οι αναμνήσεις , συνδυασμένες με τις εικόνες που περισυλλέγουμε από τους τόπους που επισκεπτόμαστε. Και θα μου πεις , τα ταξίδια , ποτέ δεν περιέχουν αρνητικές σκέψεις , στοιβαγμένα προβλήματα στην γωνία της βαλίτσας , στριμωγμένα δίπλα σε  ρούχα που φρεσκομυρίζουν σπίτι. Τα ταξίδια πάντα σε ωριμάζουν ,σε αναζωογονούν , παίρνεις μια βαθιά ανάσα για όταν θα γυρίσεις και αντικρίσεις το περίσσιο βουνό της καθημερινότητας. Σε μεταλλάσσουν , γίνονται ένα με το αίμα σου και κυλούν ακέραια σωματίδια , στις φλέβες μέχρι να βρουν φωλιά να κουρνιάσουν . Και τα ταξίδια , ποτέ δεν είναι λυπητερά , φορτωμένα με ενοχές και δάκρυα , ιστορίες που λέμε στα παιδιά για να τρομάξουν , τσαλακωμένα λόγια πικρά σε χαρτί από ασήμι , σχηματισμένο με τόση αγάπη και θέρμη . Τα ταξίδια , εκείνα που λαχταράει η καρδούλα σου, τα χει συνδυάσει η έρημη , με γνωριμίες και ανθρώπους , καινούργια πρόσωπα στον καμβά της ζωής , ελπίδα για το άγνωστο και ένα ζεστό πέπλο μυστηρίου να ξετυλίγεται , καθώς θυμάσαι . Θυμάσαι , θυμάσαι πολλά και εύλογα. Τα ταξίδια , οι περιπέτειες που στροβιλίζονται στην δίνη του μυαλού , έχουν και άλλη όψη . Άσχημη , κακεντρεχή , κανείς τους να μην την αντικρίσει , να μην την δει με τα γυμνά του μάτια . Σαν έκλειψη σελήνης , εμφανίζεται σπάνια , η σκέψη που συντροφέρει τα ταξίδια και σαν αγκάθι τριαντάφυλλου χώνεται στον πυθμένα της καρδιά μας . Πώς θα ήταν , αν μου κρατούσες  το χέρι ; 

Το χέρι μου είναι αδειανό , καθώς γυρνάω με τα πόδια από το μικρό σοκάκι της πόλης. Σκεπτόμενος τα ταξίδια . Γιατί , άραγε πηγαίνουμε σε μέρη που δώσαμε υποσχέσεις , πως θα γεμίζαμε με γέλια , με ματιές κρυφές και λαβωμένα σώματα . Από βέλη έρωτος , από αναμνήσεις . Γιατί επιμένουμε να πληγώνουμε την ενσυναίσθηση , πως η μορφή που τόσο ερωτευτήκαμε θα πάρει σάρκα και οστά και θα ξαναγυρίσει κοντά μας . Ίσως το σώμα να πηγαίνει σε μέρη που έκανες όνειρα πως θα σου έσφιγγε το χέρι , αποζητώντας την χαμένη έλξη . Ίσως το σώμα να αντιδρά και πλάθει με το φτωχό μα δαιμόνιο μυαλό του ιστορίες χωρίς τέλος , συναντήσεις στο σκοτάδι , με λίγο φως να ξεπροβάλει από τις χαραμάδες των ψυχών μας . Και το όνειρο σταματά εδώ . Η ψευδαίσθηση γίνεται χίλια κομμάτια ,μετατρέπεται σε θρύψαλα και σπάνε τα δεσμά του παρελθόντος. Δεν θα έρθει πια , να σου σφίξει το χέρι , πάρτο χαμπάρι. Δεν θα έρθει πια , να σου χαϊδεύει το μάγουλο , πάει . Η σιωπή εξαπλώνεται καθώς ανοίγεις την βαλίτσα με τα πράγματα σου και συνειδητοποιείς την ερημιά που νιώθει η ψυχή σου , στο κάλεσμα της ανάμνησης που αιώνια σε τυραννάει . Γιατί; Ακούς την φωνή σου να ψελλίζει και τους τοίχους του δωματίου να πιέζουν ασφυκτικά τις άκρες των χεριών σου . Γιατί , αναρωτιέσαι . Τα ταξίδια , τα όμορφα ταξίδια δεν θα πρεπε να είναι έτσι . Θα πρεπε να σου προσφέρουν γαλήνη και την αίσθηση ότι είσαι ελεύθερος . Κάτι ακούγεται στο βάθος . Ένας μικρός αλλά γνώριμος ήχος . Οι αλυσίδες που κρατούν δέσμιο το κορμί σου , δεν ακούς ;

Στέκομαι στο ύψος της λίμνης , της ξακουστής και ήρεμης λίμνης , με τα ατάραχα νερά . Η μορφή μου σχηματίζεται στο κρυστάλλινο νερό , μα δεν είναι μόνη . Ένα χέρι σφίγγει την μέση μου . Η αντανάκλαση μου χαμογελά θλιμμένα και αφήνεται στην δίνη του ονείρου . Ένας βουβός πόνος , στο στήθος με επαναφέρει στην πραγματικότητα. Θα έπρεπε να ήταν εδώ . Και δεν ήταν . Τα βήματα και οι γνώριμοι ήχοι  απομακρύνονται από το σημείο επαφής και αφήνουν έναν αναστεναγμό. Το χέρι ακουμπά , ασυναίσθητα , την επιφάνεια της λίμνης και ταράζει τους παλμούς των κυμάτων . Η σκυθρωπή μορφή μου είναι πια μόνη … La face glacée du lac. Et mon coeur. Un seul et même.  Νυχτώνει. Εκεί στο βάθος , δύο σκιές συναντιούνται κάτω από το φως της πανσελήνου και χορεύουν κυκλικά γελώντας , ενώ στρέφουν για κλάσματα του δευτερολέπτου το βλέμμα τους προς τα μένα . Και ύστερα , με ύφος λυπημένο , το βάζουν στα πόδια , πριν ακόμα τους θαυμάσει το φεγγάρι . Ίσως γιατί στο πρόσωπο της , είδα την ελπίδα , χαραγμένη στο πλατύ χαμόγελο , ακμάζουσα και σπουδαία . Ίσως γιατί στο πρόσωπο του είδα τις δικές μου πίκρες και αναμνήσεις , τα γιατί που με ακολουθούν ως εδώ . Ίσως γιατί στα πρόσωπά τους είδα υποσχέσεις που δεν καταφεραν να εκπληρωθούν . Από την μία μεριά πάντα . Γιατί εγώ , είμαι εδώ . Λίγο αργά . Αλλά είμαι . 

Τα αυτοκίνητα σκίζουν την άσφαλτο και διακόπτουν βίαια τους συνειρμούς μου , φέρνοντας με στην πραγματικότητα . Τι λέγαμε ; Α ναι . Για τα ταξίδια . Για τα μοναχικά ταξίδια , εκείνα που αν και κουβαλάς μαζί σου ολόκληρο στόλο απο αγαπημένους σου ανθρώπους , πάλι νιώθεις κενός . Άδειος , σαν πακέτο από τσιγάρα που ο καπνιστής , αφού έχει χρησιμοποιήσει για δική του απόλαυση , πετά με δύναμη στον κάδο απορριμμάτων . Χρησιμοποιημένος , είναι η ορθότερη ερμηνεία του συναισθήματος . Και θα μου πεις , τα ταξίδια που τόσο επιζητούμε και ψάχνουμε σε κάθε ευκαιρία να τα πραγματοποιήσουν δεν συστήνονται σε περιπτώσεις εξαιρετικά εύθραστες ; Σαν φάρμακο δεν τα συστήνουν συγγενείς και φίλοι , όταν εσύ μαζεύεις με γυμνά χέρια τα γυαλιά από το πάτωμα της μικρής αθάνατης καρδιάς σου ; Σαν συνταγή γιατρού δεν είναι γραμμένη , με δύσμορφα γράμματα τα λόγια του μυαλού σου : Φύγε . Φύγε και μην ξαναγυρίσεις . Ποιον από όλους να ακούσεις;  Ανοίγω το παράθυρο δειλά δειλά και ακούω τις αστραπές να σκίζουν τον συννεφιασμένο ουρανό . Μοιάζει και αυτός κενός . Θα βρέξει – άλλωστε πάντα βρέχει εδώ . Οι ψιχάλες δεν αργούν να φτάσουν στο παγωμένο χέρι μου και από εκεί εξαπλώνονται σε όλο μου το σώμα. Η μοναξιά , όμως δεν φεύγει . Όσο και να την τρίψεις , όσο και αν την βρέξεις , όσο και αν προσπαθήσεις , δεν φεύγει . Γραμμένη με ανεξίτιλο , σε τούτο το ταξίδι .

Συνταξιδιώτη , συνοδειπόρε , εσύ που θέλεις να βρεις καταφύγιο στα ταξίδια και επιλέγεις την δική τους συντροφιά . Εσύ που θέλεις να κρυφτείς από την ασχήμια του κόσμου , που σε κλωτσά όταν πέφτεις και σε χειροκροτά όταν σηκώνεσαι . Φύγε . Πήγαινε . Μακριά από όσα σε φοβίζουν . Πάρε μια ανάσα . Μόνο μην μου βρεθείς σε μέρη , που τάξατε πως θα πηγαίνατε μαζί . Μόνο μην μου σκεφτείς λέξεις που θα σου λεγε και θα σε ηρεμούσαν. Ώρα της ψευδαίσθησης , να φύγει .  Οι αλυσίδες που ηχούν και σου υπενθυμίζουν πως ο καθένας επιλέγει τον δικό του δρόμο , δεν είναι παρά φαύλοι κύκλοι του παρόντος . Ώρα να τις σπάσεις . Και αν δεν είσαι έτοιμος , δεκτό , ποιος να τολμήσει να αρνηθεί τα όσα έχουν γίνει , βυθίσου στην δίνη του χρόνου και γιάτρεψε τις βαθουλωμένες αναμνήσεις σου. Μα μόνο , μην μου βρεθείς εκεί που ονειρεύτηκες πως θα είσαι ευτυχής .

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Η Χαϊδελβέργη (Heidelberg στα γερμανικά) είναι μια γραφική πόλη της Γερμανίας, χτισμένη στις όχθες του ποταμού Νέκαρ (Neckar στα γερμανικά) και διοικητικά ανήκει στο κρατίδιο της Βάδης-Βυτεμβέργης (Baden-Württemberg στα γερμανικά).

Αποτελεί έναν από τους κυριότερους τουριστικούς προορισμούς κυρίως χάρη στα γραφικά ερείπια του παλατιού, την παλιά πόλη (Altstadt στα γερμανικά) και το ποτάμι.

Ιδιαίτερα γνωστό είναι όμως και το πανεπιστήμιο, το οποίο ιδρύθηκε το 1386 μ.Χ. και είναι το παλαιότερο της Γερμανίας και το τρίτο παλαιότερο της Ευρώπης, το οποίο την καθιστά μια ολοζώντανη πανεπιστημιούπολη με πλήθος φοιτητών.

Ας μην ξεχνάμε, όμως, πως στο παρελθόν η Χαϊδελβέργη αποτέλεσε κέντρο του γερμανικού ρομαντισμού.

Τα must αξιοθέατα είναι:

1. Το παλάτι της Χαϊδελβέργης: Ένα πανέμορφο κάστρο, που πέρα από την καταπληκτική θέα, μπορείτε να απολαύσετε τους κήπους και τα ερείπια της κατεστραμμένης πλευράς του! Στο εσωτερικό του κάστρου, στο παλιό κελάρι, υπάρχει εστιατόριο όπου μπορείτε να δείτε άλλο ένα «ιδιαίτερο» αξιοθέατο, το μεγαλύτερο βαρέλι του κόσμου.

2. Το μονοπάτι των φιλοσόφων: Μπορείς να πας οποιαδήποτε ώρα της μέρας χωρίς εισιτήριο, το μονοπάτι των φιλοσόφων είναι από τα πιο διάσημα αξιοθέατα της Χαϊδελβέργης. Μια πανέμορφη διαδρομή μέσα από πάρκα και δάσος, που έκαναν οι φιλόσοφοι που επισκέπτονταν την πόλη κατά την ρομαντική περίοδο, μιας και προσφέρει την ομορφότερη θέα της πόλης.

3. Η φυλακή των φοιτητών: Στην Universitatsplatz, στο κέντρο της Χαϊδελβέργης, υπάρχει το παλιό πανεπιστήμιο, ένα επιβλητικό κτίριο του 18ου αιώνα που στην πίσω πλευρά του στεγάζει την Φυλακή των Φοιτητών. Πρόκειται για ένα κτίριο όπου φυλακίζονταν φοιτητές οι οποίοι διατάρασσαν την ησυχία της πόλης ή τιμωρούνταν για κραιπάλες, με ποινές από τρεις ημέρες ως κι έναν μήνα. Σήμερα, στους τοίχους της Φυλακής μπορείτε να δείτε τις αφιερώσεις, τις σκέψεις, τα συνθήματα και τα πορτρέτα των φοιτητών.

4. Η γέφυρα Karl – Theodor: Ή αλλιώς Alte Brücke (Παλιά γέφυρα στα γερμανικά) είναι η πιο όμορφη και παλιά γέφυρα της Χαϊδελβέργης.

5. Η Ηauptstraße (πεζόδρομος): Αποτελεί τον μεγαλύτερο πεζόδρομο της Ευρώπης με μήκος μεγαλύτερο του 1,5 χλμ., όπου μπορείτε να βρείτε πολλές καφετέριες, εστιατόρια και μαγαζιά για τα ψώνια σας. Τα ειδυλλιακά πλακόστρωτα στενά, θα σας δώσουν την ευκαιρία να απολαύσετε την πανέμορφη αρχιτεκτονική της πόλης.

Αναστασία Κακλαμάνου

Μακριά από το θόρυβο των μεγάλων πόλεων της Ρωσίας, σε ένα σκηνικό που θυμίζει έντονα παραμύθι, βρίσκεται ένα πανέμορφο εκκλησάκι.

Το εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ανδρέα στέκεται επιβλητικό στο εσωτερικό της λίμνης Βουόκσα πάνω σε έναν μικρό σωρό από βράχια, σε σημείο που μοιάζει απίθανο να συναντήσεις εκκλησία.

Ο ορθόδοξος ναός κατασκευάστηκε το 2000 από έναν αρχιτέκτονα και καθηγητή πανεπιστημίου που ονομάζονταν Αντρέι και έχει μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες ως η μοναδική εκκλησία στον κόσμο χτισμένη σε ένα τόσο μικρό νησί.

Και πράγματι το «νησί» είναι τόσο μικρό που η Εκκλησία μοιάζει σαν να επιπλέει στο νερό της λίμνης!

Στο μικρό εκκλησάκι δεν γίνονται οργανωμένες χριστιανικές τελετές. Περισσότερο αποτελεί καταφύγιο ανθρώπων που θέλουν να ξεφύγουν για λίγο από την καθημερινότητα τους και μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα να προσευχηθούν και να χαλαρώσουν.

Η πρόσβαση στο εκκλησάκι είναι εφικτή μόνο με βάρκα.

• 

• 

Πηγή

Τελειώνοντας με το μαρτύριο που ονομάζεται Πανελλαδικές , αρχίζεις να ρωτάς τον εαυτό σου , που θα ήθελες να βρισκόσουν τώρα. Σε κανένα νησί , προφανώς , συμμετέχοντας σε ένα από τα ατελείωτα πάρτι που οργανώνονται κάθε χρόνο και περιλαμβάνουν αλκοόλ , χορό , ξενύχτι και κέφι. Ωραία η νυχτερινή ζωή του νησιού , δεν λέω. Για σένα , όμως , που θέλεις να ηρεμήσεις και να διασκεδάσεις ταυτόχρονα με τους πιο ευφάνταστους τρόπους , σε μια τοποθεσία που δεν εμπεριέχει συρροή τουριστών και την ίδια στιγμή , μια αρκετά φθηνή διαμονή, σου έχω την λύση. Δεν μιλάω για τις Μπαχάμες , βέβαια , όπου ο καθένας θα πλήρωνε για να βρίσκεται τώρα , αλλά για κάτι πιο…. κοντινό μας ! Άλλωστε , έχεις ακούσει που λένε πως… σαν την Χαλκιδική δεν έχει ;

Στην παραλία Διονυσίου , μπορείς να βρεις τα πάντα ! Αν δεν έχεις ακούσει ξανά , αυτό το μαγευτικό μέρος , επίτρεψε μου να σε διαφωτίσω για την ύπαρξη του. Η Παραλία Διονυσίου είναι μια όμορφη γωνιά στην Δυτική Χαλκιδική, ένα τυπικό ελληνικό χωριό, μόλις 2 χλμ. από τα Νέα Μουδανιά. Υπάρχει μια μεγάλη αμμώδη παραλία κατά μήκος του χωριού. Η παραλία είναι ελεύθερη για όλους, στην οποία μπορείτε να πάτε με τον δικό σας εξοπλισμό. Επίσης μπορείτε να βρείτε και beach bars, όπου μπορείτε να αγοράσετε ένα ποτό – καφέ και να χρησιμοποιήσετε τις ξαπλώστρες και τις ομπρέλες τους δωρεάν. Ο βυθός της θάλασσας είναι ιδανικός , υπάρχουν ορισμένες περιοχές με βότσαλα και κάποιες περιοχές με άμμο. Η είσοδος στη θάλασσα είναι μεγάλη και επίπεδη, που κάνει τις παραλίες ιδανικές για διακοπές με τα παιδιά .Ο οικισμός της Παραλίας (παραλία) Διονυσίου δημιουργήθηκε το 1964 από τους κατοίκους του παλιού χωριού Διονυσίου, που ιδρύθηκε το 1922, μόλις λίγα χιλιόμετρα πιο βόρεια, από πρόσφυγες που ήρθαν εδώ από την Κωνσταντινούπολη. Ο κεντρικός δρόμος , που ενώνει τα Φλογητά με την Παραλία Διονυσίου , μας επαναφέρει στην σύγχρονη πραγματικότητα. Τα χιλιάδες αυτοκίνητα που διασχίζουν την άσφαλτο διαταράσσουν την ηρεμία που εκπνέει το χωριό.

Μένοντας εκεί , λίγες μέρες , συνειδητοποιείς πως ο παράδεισος , βρίσκεται εκεί που αισθάνεσαι ευτυχισμένος. Κάνοντας μια μικρή βόλτα στο χωριό , από τον παραλιακό δρόμο , αντικρίζεις περιποιημένα σπιτάκια , με όμορφες αυλές γεμάτες πράσινο , ενώ δεν λείπουν οι παραδοσιακές ψαροταβέρνες που δεσπόζουν στην άκρη του κύματος. Παρακάτω , στρίβοντας δεξιά από την παραλία , έρχεσαι σε επαφή με την γραφική όψη του χωριού. Η πλατεία , με τα μικρά μαγαζάκια γύρω γύρω να την περιτριγυρίζουν, το ψητοπωλείο “ Λαδόκολλα” με πλούσιες επιλογές σε κρέας , καθώς και σε ….  vegan / vegetarian απολαύσεις για εμάς , τους πιο απαιτητικούς γνώστες της γεύσης ! Το εξαιρετικό μπιφτέκι λαχανικών , συνδυασμένο με πατάτες , μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω , το παγωτατζίδικο στην γωνία , με ποικιλία γεύσεων που καλύπτουν όλες τις επιθυμίες του τουρίστα. Η ευγενική εξυπηρέτηση , θα μπορούσε να θεωρηθεί το ατού τους…. Δυο σούπερ μάρκετ στην αρχή και το τέλος του χωριού , διαθέτουν τα απαραίτητα εφόδια για την διαβίωση σας , αν πρόκειται να μαγειρέψετε ο ίδιος ( προσοχή , η περιοχή δεν διαθέτει πυροσβεστικό κέντρο )

Ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο , φτάνεις στον συνοικισμό Μουριές , την τελευταία στάση , πριν το χωριό Φλογητά. Αν επιχειρήσετε να το διασχίσετε με πόδια ή ακόμα καλύτερα ποδήλατα, η διαδρομή είναι 10 λεπτά. Μια εξόρμηση στα γειτονικά Φλογητά , μπορεί να ανανεώσει τις διακοπές σας και να προσθέσει στο πιάτο σας , νέες εμπειρίες και γεύσεις. Θα λέγαμε , πως συμπληρώνει την νυχτερινή ζωή που δεν διαθέτει στο έπακρο η παραλία Διονυσίου. Για εσάς , τους μοναχικούς λάτρεις της μουσικής, θα σας συμβούλευα να προμηθευτείτε μια μπύρα και να απολαύσετε τον μαγευτικό ουρανό με τα αναρίθμητα αστέρια , κάτω από το φως του παραλιακού δρόμου. Δίχως κόσμο , η παραλία , ιδιαίτερα το βράδυ , αποτελεί ιδανικό προορισμό για ηρεμία και χαλάρωση! Όσον αφορά την παραλία , θέλει μεγάλη προσοχή , καθώς σε μερικά σημεία παρατηρούνται ανεμώνες και μπορούν να προκαλέσουν πόνο με το τσίμπημα τους. Γενικότερα , η παραλία είναι ιδανική για κολύμπι και εξερεύνηση του βυθού , ενώ οργανωμένη πλαζ διακρίνεται στην αρχή του χωριού.

Διασχίζοντας τον πεζόδρομο του χωριού , αντικρίζεις αυτό που λέγαμε παράδεισο. Μια τεράστια αλάνα , καλυμμένη με χορτάρι , ξεπροβάλλει στα πόδια σου . Ιδανικό μέρος για πικνίκ και παιχνίδια με τον αγαπημένο τετράποδο φίλο σου. Το ηλιοβασίλεμα , φαντάζει εκπληκτικό , με τον ήλιο να παίζει κρυφτό ανάμεσα στα κτήρια και τα σύννεφα να ζωγραφίζουν το τοπίο. Θα μπορούσες να ζητήσεις κάτι παραπάνω ;

Η χαραυγή , στην παραλία Διονυσίου μαγεύει και τους πιο δύσπιστους. Περιμένοντας όλο το βράδυ , μέχρι να δούμε τον ήλιο να ξεπροβάλλει , πίσω από τους λόφους , στην παραλία , αναρωτιέσαι πόσο άραγε αξίζει μια χαραυγή στις μέρες μας. Το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Τα χρώματα δένουν αρμονικά μεταξύ τους , σε μια προσπάθεια της φύσης να αναδείξει την ομορφιά της , ενώ ο ήλιος κάνει την εμφάνιση του.

Το Κτελ Χαλκιδικής εξυπηρετεί την διαδρομή Θεσσαλονίκη – Παραλία Διονυσίου , καθημερινές με 3 δρομολόγια (9:00, 11:00 , 17:00 ) , ενώ διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα. Δημοφιλής προορισμός ή όχι , η παραλία Διονυσίου έχει το εξής μοναδικό : συνδυάζει ηρεμία με διακοπές , διασκέδαση και θέα , ευτυχία και παράδεισο σε ένα. Δεν είναι αυτό που λέμε κοσμοπολίτικο μέρος , η Μύκονος της Χαλκιδικής . Καταφέρνει , όμως , να ηρεμήσει τον ταξιδιώτη και να αποτυπώσει στο μυαλό του εικόνες που πηγάζουν από την ομορφιά που διαθέτει. Η παρέα αποτελεί σημαντικός παράγοντας στην διαμόρφωση της εικόνας του πανέμορφου μέρους. Είναι εκείνη που θα δώσει το αλατοπίπερο στις διακοπές σας. Μια ακόμα φωτογραφία , που απεικονίζει την μοναδικότητα του , ίσως σας πείσει να το επισκεφτείτε σύντομα…

Για όλους εσάς , που ακόμα διστάζετε να πάτε , επειδή ανησυχείτε μήπως οι φίλοι σας δεν θελήσουν να επισκεφτούν ένα τόσο γραφικό και ήρεμο χωριουδάκι , σας έχω την λύση. Διαβάστε ξανά και ξανά το άρθρο και δείτε μερικές φωτογραφίες. Δεν αξίζει μια επίσκεψη άραγε ; Άλλωστε , ο καλύτερος μας φίλος , φαίνεται να απολαμβάνει την ομορφιά του τοπίου. Έτσι δεν είναι Joonie ;

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Οι εικόνες που αντικρίζεις μοιάζουν σαν να έχουν ξεπηδήσει από παραμύθι. Εβδομήντα χιλιάδες εκτάρια οργιαστικής βλάστησης πάνω στα σύνορα με τη Βουλγαρία, ένα εκπληκτικό φυσικό πάρκο όπου κυριαρχεί η ερυθρελάτη και τα δέντρα φτάνουν έως 65 μέτρα ύψος!

Το δάσος της Ελατιάς ή «Καράντερε», είναι ένα «αυθεντικό και ανεπανάληπτο μουσείο της φύσης»!

Το δάσος Ελατιάς είναι ένα σχετικά νέο δάσος. H περιοχή της Eλατιάς μέχρι την εποχή του Eμφυλίου ήταν ένας εκτεταμένος βοσκότοπος, όπου έβοσκαν έως και 700.000 γιδοπρόβατα. H αναχώρηση των κοπαδιών από μόνη της στάθηκε αρκετή για να πυκνώσει το δάσος με δασική πεύκη. Bέβαια, βοήθησαν και τα πολλά αγριογούρουνα που, σκάβοντας με το ρύγχος τους τη γη, διευκόλυναν και επιτάχυναν την εγκατάσταση της δασικής πεύκης.

Το Καρά Ντερέ είναι πάνω στην τομή της μεσευρωπαϊκής και της μεσογειακής κλιματικής ζώνης, με την ερυθρελάτη (Picea abies) στο νοτιότερο όριο εξάπλωσής της. Είναι είδος έλατου που απαντάται κυρίως στις σκανδιναβικές χώρες, αλλά στην Ελλάδα θα το βρούμε μόνο εδώ.

Πρόκειται για τα ψηλότερα δέντρα που μπορεί να βρει κανείς στη χώρα μας, το ύψος τους ξεπερνά τα 50 μέτρα και φτάνει μέχρι τα 60 ή και τα 65 μέτρα.

Η μορφή του είναι πολύ χαρακτηριστική δημιουργώντας με τα κλαδιά του και τις βελόνες του που κρέμονται προς τα κάτω κρόσια. Ο φλοιός της χρησιμοποιείται στη βυρσοδεψία και η ρητίνη της είναι γνωστή ως ρητίνη Βουργουνδίας.

• 

• 

Είναι και το μοναδικό στην Ελλάδα δάσος με σημύδες, είναι οι οξυές, οι βελανιδιές, τα μαυρόπευκα, οι καστανιές, τα σφενδάμια, οι κέδροι, οι φράξοι, τα σκλήθρα, οι γαύροι, οι αγριοτριανταφυλλιές, τα μύρτιλλα, η δασική πεύκη κ.α.

Η δασική πεύκη συναντάται και αυτή μόνον εδώ. Είναι ένα πανύψηλο δέντρο με εντελώς κάθετο κορμό που φέρνει χρωματικά προς το κεραμιδί και έχει μικρά κουκουναράκια. Η τεράστια βιοποικιλότητά της (χλωριδική και πανιδική) κάνει την Ελατιά ένα μοναδικό φυσικό πάρκο.

• 

• 

Συνολικά έχουν καταγραφεί περίπου 1.800 είδη χλωρίδας, 40 είδη θηλαστικών και 130 είδη πουλιών, μεταξύ των οποίων και ο σπάνιος αγριόκουρκος.

Εκεί μέσα ζουν όλα τα άγρια θηλαστικά της πατρίδας μας: αρκούδες, λύκοι, αγριόγιδα, τσακάλια, αρκάδια, αγριογούρουνα, αλεπούδες, αγριόγατοι, ασβοί, κουνάβια, νυφίτσες, λαγοί, σκίουροι, βίδρες κ.α. Η πολυσχιδής μορφολογία του εδάφους της είναι ένα υπέροχο γλυπτό, λαξευμένο με δεξιοτεχνική μαστοριά από τη σοφή ροή των υδάτων της Ροδόπης.

Μέχρι το 1944 η περιοχή ήταν σχεδόν γυμνή λόγω της έντονης κτηνοτροφίας και μόνο κατά θέσεις, στις απρόσιτες περιοχές, υπήρχαν δασωμένα τμήματα. Η περιοχή αποτελούσε θερινό λιβάδι Σαρακατσάνικων τσελιγκάτων.

Η αποχώρηση των τσελιγκάτων μετά το 1944 και η μείωση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων μέχρι το 1974 είχε ως αποτέλεσμα τη φυσική αναδάσωση της περιοχής, η οποία συνεχίζεται ακόμη και σήμερα.

Σημείο αναφοράς της περιοχής το Δασικό Χωριό Ελατιάς, το οποίο ανήκει στο Δασαρχείο Δράμας και αποτελεί το διοικητικό και λειτουργικό κέντρο της περιοχής.

• 

• 

• 

• 

Πηγή

Μπορεί να μην είναι εύκολο και εφικτό να ταξιδέψεις αυτή την περίοδο αλλά το μυαλό πάντα πηγαίνει σε μέρη μακρινά εντός και εκτός Ελλάδας. Και η τεχνολογία βοηθά πολύ σε αυτό. Γιατί μπορείς να διαβάσεις διάφορα άρθρα για μέρη που θες να πας είτε κοντά είτε πιο μακριά από τον τόπο σου. Μπορείς να κάνεις βόλτες μέσω του Google Street View αλλά και να καταγράψεις σε μια λίστα ποιοι είναι οι επόμενοι προορισμοί στους οποίους θα ήθελες να ταξιδέψεις όταν θα μπορέσεις.

Σε αυτούς τους τρόπους νοητού ταξιδιού, ερχόμαστε να σου προσθέσουμε ακόμη έναν ο οποίος είναι πολύ έξυπνος και διασκεδαστικός. Επιπλέον σου επιτρέπει να… ταξιδέψεις εντός και εκτός Ελλάδας. Το μόνο που πρέπει να ξέρεις είναι ότι αυτός ο τρόπος που μας προτείνει και η σελίδα στο Facebook Η γεωγραφία είναι πολύ κουλ δεν σου επιτρέπει να «ταξιδέψεις» όπου ακριβώς θες αλλά πας νοητά σε έναν τυχαίο προορισμό. Ο λόγος για την ιστοσελίδα randomstreetview.com.

Μόλις μπεις εκεί η εφαρμογή αυτή θα σε πετάξει σε ένα τυχαίο σημείο του κόσμου. Σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Αυτό μπορεί να είναι είτε από έναν επαρχιακό δρόμο είτε από ένα κέντρο πόλης ή μια παραλία και ένα λιβάδι. Μόλις λοιπόν… φτάσεις στον προορισμό σου, μπορείς να κοιτάξεις γύρω γύρω κουνώντας το κινητό σου ή το ποντίκι στον υπολογιστή. Περπατάς λίγο, βλέπεις ό,τι θες και μετά μπορείς να πας στον επόμενο προορισμό! Έτσι απλά, πατώντας μόνο next.

Πηγή

Νομίζω πως ήρθε η ώρα , να παινέψουμε και λίγο τον τόπο μας ! Εκατομμύρια τουρίστες , κάθε χρόνο , περνούν τα σύνορα της χώρας μας για να απολαύσουν τον ήλιο που διαθέτουμε , τα αξιοθέατα που κρύβουν από πίσω μια ολόκληρη ιστορία , που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά , από γιαγιά σε εγγονό. Καλό και το εξωτερικό … αλλά όπως και να το κάνουμε σαν την Ελλαδίτσα μας δεν έχει ! Αν ψάχνεις έναν όμορφο και συνάμα …φθηνό προορισμό , μέσα στην χώρα , μόλις σου βρήκαμε την λύση !

Πανέμορφη πόλη της Ηπείρου. Επίσης, αποτελούν την έδρα και μεγαλύτερη πόλη της Περιφέρειας Ηπείρου καθώς και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας. Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται στους 65.574 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.Βρίσκεται στο βορειοδυτικό κομμάτι της ηπειρωτικής Ελλάδας, στο κέντρο του ομώνυμου λεκανοπεδίου. Είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας με πλούσια πολιτιστική παράδοση και σύγχρονες αναπτυξιακές επιχειρήσεις. Μεταξύ των πολυποίκιλων γεωγραφικών χαρακτηριστικών της περιοχής ξεχωριστή θέση κατέχει η λίμνη Παμβώτιδα, που παράκειται της πόλης.

Για την ονομασία της πόλης υπάρχουν αρκετές εκδοχές χωρίς να είναι επιβεβαιωμένες. Η μια είναι ότι ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ιουστινιανός μετέφερε τους κατοίκους της Ευροίας στην περιοχή του κάστρου, την οποία οχύρωσε. Αυτό βασίζεται στην αναφορές του ιστορικού Προκοπίου, στο έργο του περί κτισμάτων. Άλλη εκδοχή είναι ότι η πόλη αναπτύχθηκε πρώτα γύρω από το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου, το οποίο έδωσε το όνομα στην πόλη. Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι το όνομα προήλθε από από το όνομα Ιωαννίνα, το όνομα της κόρης του Βελισάριου, στρατηγού του Ιουστινιανού. Κατά καιρούς έχουν αναφερθεί διάφορες εκδοχές για την ονομασία της πόλης.

Στην πόλη λειτουργούν μουσεία,πινακοθήκες με διάφορες εκδηλώσεις όλη την διάρκεια του χρόνου. Αρκεί να σημειώσω ότι το συναισθηματικό δέσιμο με τα Ιωάννινα , όπως σωστά μαντέψατε, είναι αρκετά μεγάλο. Μια βόλτα στην λίμνη , με τα κρυστάλλινα νερά της , σε αναζωογονεί , σου δίνει ελπίδα να συνεχίσεις . Οι μελαγχολικές σκιές των παρακείμενων δέντρων δίνουν άλλη διαίσθηση στο τοπίο. Η πόλη των Ιωαννίνων αξίζει μια ευκαιρία για επίσκεψη και ελπίζουμε… ότι θα της δώσεις !

1.Κάστρο Ιωαννίνων

Το Κάστρο των Ιωαννίνων είναι η οχυρωμένη παλιά πόλη της πόλης των Ιωαννίνων στη βορειοδυτική Ελλάδα. Η παρούσα οχύρωση χρονολογείται σε μεγάλο βαθμό στην ανοικοδόμηση υπό τον Αλή Πασά στα τέλη της Οθωμανικής περιόδου, αλλά ενσωματώνει επίσης προϋπάρχοντα βυζαντινά στοιχεία. Περιέχει το Φετιχέ Τζαμί, τον Τάφο του Αλή Πασά και το Βυζαντινό Μουσείο, όπως και την αίθουσα έκθεσης Αργυροχρυσοχοΐας. Το όνομα Φετιχέ Τζαμί σημαίνει Τέμενος της Κατάκτησης και χτίστηκε το 1430 πάνω στα ερείπια βυζαντινού ναού. Αρχικά ήταν ξύλινο, μετά όμως το 1611 ξαναχτίστηκε πέτρινο. Την τελική μορφή την πήρε από τον Αλή Πασά το 1795.Ο χώρος είναι εξαιρετικά προσεγμένος και με σεβασμό στο αρχικό κτίσμα. Έχει θέα την πόλη και τη λίμνη και υπάρχει και μια καφετέρια μπαίνοντας στην είσοδο.

2.Σπήλαιο του Περάματος

Το Σπήλαιο του Περάματος βρίσκεται πλάι στη λίμνη, τέσσερα χιλιόμετρα από την πόλη των Ιωαννίνων, στο Πέραμα. Ανακαλύφθηκε τυχαία το 1940, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και μετά το τέλος του, φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά από τον Κωνσταντίνο Κασβίκη, γυμναστή και ερασιτέχνη σπηλαιολόγο.Ετσι έμαθαν για το σπήλαιο ο Ιωάννης και η Αννα Πετροχείλου (ιδρυτές της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας), και άρχισαν τη συστηματική εξερεύνηση και χαρτογράφησή του, ώστε να γίνει το πρώτο τουριστικά διευθετημένο στην Ελλάδα.Αποτελείται από πολλές διαδοχικές αίθουσες και διαδρόμους με σταλακτίτες, σταλαγμίτες, κουρτίνες και εντυπωσιακές κολώνες σε συμπλέγματα. Το 1956 βρέθηκαν απολιθωμένα δόντια και οστά της αρκούδας των σπηλαίων.

Καταλαμβάνει έκταση 14.800 τ.μ. και η επισκέψιμη διαδρομή είναι συνολικά 1.100 μέτρα.‘Ηδη τα τελευταία χρόνια μεγαλώνει το ενδιαφέρον του κόσμου και κυρίως των ειδικών, διαφόρων επιστημονικών κλάδων σχετικά με το πρόβλημα αξιοποίησης (χρήσης) των χώρων μέσα στα σπήλαια για τη διατήρηση και ανανέωση της υγείας του ανθρώπινου οργανισμού. Ο άνθρωπος βεβαίως, πριν πολλών ετών, είχε γνωρίσει, ότι ορισμένοι υπόγειοι χώροι διαθέτουν τέτοιες Φυσικό-Χημικές ιδιότητες, που στο σύνολο τους επιδρούν θεραπευτικά σε μία σειρά ασθένειες του ανθρώπινου οργανισμού. Στη σημερινή εποχή, οι επιστημονικές έρευνες και η ανάλυση των επιστημονικών γνώσεων, ερμηνεύουν βαθμιαία τις συγκεκριμένες ευεργετικές ιατρικές τους επιδράσεις.

3. Δωδώνη

Η αρχαία Δωδώνη, με το καλά διατηρημένο αρχαίο θέατρό της, το οποίο χτίστηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. επί βασιλείας του βασιλιά Πύρρου, βρίσκεται 22 χλμ. νοτίως των Ιωαννίνων. Η Αρχαία Δωδώνη υπήρξε λατρευτικό κέντρο του Δία και της Διώνης. Υπήρξε, επίσης, γνωστό μαντείο του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Η Δωδώνη ως αρχαιολογική θέση σύμφωνα με τις αρχαιολογικές μαρτυρίες φέρεται να είναι ενεργή ήδη από την εποχή του Χαλκού, επικεντρωμένη στη λατρεία της Γαίας ή άλλης θηλυκής γονιμικής θεότητας. Η λατρεία του Δία εισήχθη στη Δωδώνη αργότερα από τους Σελλούς, για να εξελιχθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα σε κυρίαρχη λατρεία. Υπάρχουν πολλές αναφορές για την ονομασία του ιστορικού ονόματος Δωδώνη, Μερικοί πιστεύουν πως έρχεται από τον Δία κύρια λατρεία του μαντείου, άλλοι από την Δώδωνα νύμφη και άλλοι από το ρήμα “Δωδώ” που σημαίνει μπουμπουνητό και άλλοι από το ρήμα Δίδωμι, που σημαίνει πλούσια η εύφορη επειδή η πεδιάδα ήταν γεμάτη καρπούς και έδινε στον κόσμο.

Οι πρώτες μαρτυρίες για την ύπαρξη του μαντείου της Δωδώνης ως λατρευτικού χώρου τοποθετείται περί το 2600 π.Χ.. Είναι το αρχαιότερο μαντείο που συναντάται στον Ελλαδικό χώρο. Ο Ηρόδοτος αναφέρει δύο μύθους για την ίδρυση του μαντείου, έναν ότι οι Φοίνικες άρπαξαν δύο γυναίκες από τη Θήβα, και πούλησαν μία στη Λιβύη και μία στην Ελλάδα, και εκείνες ίδρυσαν τα αντίστοιχα μαντεία στο Ναό του Δία και στη Δωδώνη. Ο άλλος, ότι ότι από τη Θήβα της Αιγύπτου πέταξαν δυο περιστέρια: το ένα προσγειώθηκε στη Λιβύη, όπου χτίστηκε ο ναός του Άμμωνα Δία, και το δεύτερο ήρθε στη Δωδώνη, όπου ιδρύθηκε το μαντείο. Τη δεύτερη ιστορία αναφέρει ότι του την είπαν οι τρεις ιέρειες του μαντείου της Δωδώνης, τα ονόματα των οποίων ήταν Προμένεια που ήταν η μεγαλύτερη, Τιμαρέτη η επόμενη, και Νικάνδρη η νεότερη.

4. Ρολόι των Ιωαννίνων

Πρόκειται για ιστορικό και πολιτιστικό διατηρητέο μνημείο της πόλης των Ιωαννίνων. Το Ρολόι χτίστηκε αρχικά σε θέση βόρεια της σημερινής πλατείας (στη συμβολή της κεντρικής πλατείας με την οδό Αβέρωφ) από το σπουδαίο αρχιτέκτονα Π. Μελίρρυτο, ο οποίος κατασκεύασε μερικά από τα σημαντικότερα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια της πόλης (Καπλάνειο Μέγαρο, Παλιά Ζωσιμαία Σχολή, Παπαζόγλειος Υφαντική σχολή). Το Ρολόι έγινε κατά παραγγελία του Οσμάν Πασά του Κούρδου(γενικού διοικητή Ηπείρου και Αλβανίας) το 1905 με την ευκαιρία των Ιωβηλαίων του Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ. Αποτελείται από έναν κομψό διάτρητο πυργίσκο που είναι “μείγμα νεοκλασικού και ανατολίτικου ρυθμού”. Στο πάνω μέρος του υπάρχει πέτρινο ωραίο κιγκλίδωμα, ενώ οι μικρές κολώνες που στηρίζουν το θόλο είναι από χυτό σίδηρο και φέρουν πολυγωνικά κιονόκρανα. Η καμπάνα του είναι βενετσιάνικη. Στις τέσσερις πλευρές του υπάρχουν εντοιχισμένες πλάκες με οθωμανικά σύμβολα, καθώς και κρήνες. Γενικά, η κατασκευή του χαρακτηρίζεται από μία τελειότητα και γι’ αυτό το λόγο θεωρείται υπόδειγμα νεοκλασικού κτίσματος. Το 1918 το Ρολόι υπέστη από λάθος καταστροφές (κατά τη διάρκεια παρέλασης του πυροβολικού) και αποξηλώθηκε. Αναστηλώθηκε το 1925 στη σημερινή του θέση. Έχει χαρακτηριστεί ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο.

5.Φαράγγι του Βίκου

Η Φύση σε όλο της το μεγαλείο. Περπάτημα μέσα μέσα στο φαράγγι και πλάι στο ποτάμι. Άνετα παπούτσια είναι επιβεβλημένα.  Είναι διαδρομή που σίγουρα εντυπωσιάζει όσες φορές και αν την κάνει κάποιος. Το φαράγγι του Βίκου είναι ένα από τα πιο ξακουστά στην Ελλάδα. Βρίσκεται 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Ιωαννίνων και είναι το βαθύτερο φαράγγι, σε αναλογία μήκους-πλάτους-ύψους παγκοσμίως, σύμφωνα με το Βιβλίο Guinness. Αποτελεί τον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου, στην περιοχή του οποίου βρίσκει καταφύγιο μεγάλη ποικιλία σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας. Το φαράγγι έχει μήκος περίπου 11 χιλιόμετρα και σε πολλά σημεία του το βάθος ξεπερνάει τα 1.000 μέτρα. Ο παραπόταμος του Αώου, Βοϊδομάτης, που το διατρέχει, έχει νερό όλες τις εποχές. Το φαράγγι δημιουργήθηκε μετά από έντονες γεωλογικές ανακατατάξεις κατά τη διάρκεια των γεωλογικών εποχών.

Τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης δραστηριότητας στην περιοχή που έχουν εντοπιστεί, χρονολογήθηκαν στο 40.000 π.Χ. Η χλωρίδα που συναντάται στην περιοχή του φαραγγιού είναι ιδιαίτερα μεγάλης ποικιλίας. Χαρακτηριστικά, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα τα βότανα του φαραγγιού χρησιμοποιούνταν από πρακτικούς γιατρούς, τους λεγόμενους «βικογιατρούς», για θεραπευτικούς σκοπούς. Το Φαράγγι του Βίκου αποτελεί δημοφιλή διαδρομή περιηγητών. Η περιήγηση για μία έμπειρη ομάδα διαρκεί από 4 έως και 5 ώρες, προσφέροντας θαυμάσιες εικόνες. Από το χωριό Βραδέτο στη θέση Μπελόη, όπως και από τη θέση Οξιά, η θέα προς το φαράγγι είναι πανοραμική. Στην περιοχή του φαραγγιού απαγορεύεται αυστηρά κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που έχει σχέση με κτηνοτροφία και φυσικά υλοτομία.

6.Νησί Ιωαννίνων

Το Νησί των Ιωαννίνων είναι νησί και οικισμός, ο οποίος βρίσκεται στην λίμνη των Ιωαννίνων (Παμβώτιδα). Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 είναι 219 κάτοικοι, ενώ αποτελεί ένα από τα δύο κατοικημένα νησιά σε λίμνη στην Ελλάδα. Το νησί βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της λίμνης πολύ κοντά -έναντι- στον οικισμό Αμφιθέα. Έχει έκταση 200 στρέμματα και μέγιστο υψόμετρο 520 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας ή 59 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της λίμνης. Το μέγιστο μήκος του είναι 800 μέτρα και το πλάτος του 500 μέτρα. Η δυτική του πλευρά είναι βαλτώδης ενώ το υπόλοιπο τμήμα του είναι βραχώδες και δασωμένο στο μεγαλύτερο μέρος του. Ο οικισμός βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού και αποτελείται από 110 περίπου σπίτια. Είναι επίσημα ανακηρυγμένος παραδοσιακός οικισμός καθώς μεταξύ άλλων είναι χτισμένος ακολουθώντας ευλαβικά την παραδοσιακή ηπειρώτικη αρχιτεκτονική με τις χαρακτηριστικές στέγες από σχιστόλιθο.

Ο οικισμός δημιουργήθηκε τον 17ο αιώνα και σύμφωνα με την παράδοση των κατοίκων που δεν είναι επιβεβαιωμένη σήμερα, οι πρώτοι κάτοικοι προέρχονταν από την Μάνη .Την εποχή του Αλή Πασά το νησί παράκμασε λόγω της μεγάλης φορολογίας που επιβλήθηκε. Την περίοδο αυτή τα μοναστήρια σχεδόν εγκαταλείφτηκαν. Το 1820 ο Αλή ήρθε σε ρήξη με τον Σουλτάνο Μαχμούτ Β΄ με αποτέλεσμα να σταλεί εναντίον του ο Χουρσίτ Μεχμέτ Πασάς που πολιόρκησε τα Ιωάννινα. Ο Αλή είχε τοποθετήσει στο νησί, φρουρά χιλίων Αλβανών με αποτέλεσμα αυτό να βομβαρδιστεί από τον Χουρσίτ και να υποστεί μεγάλες καταστροφές. Τον Ιανουάριο του 1822 ο Αλή και ενώ πλέον είχε νικηθεί, κατέφυγε στο νησί, στο μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα όπου δολοφονήθηκε στις 17 ή 25 Ιανουαρίου.

7. Μουσείο Αλή Πασά

Στη Νήσο Ιωαννίνων, στο φιλόξενο χώρο της Μονής Αγ. Παντελεήμονος τον οποίο ο Αλή  Πασάς είχε μετατρέψει σε εξοχική κατοικία, πρωτολειτούργησε το 1958 το Μουσείο Προεπαναστατικής Περιόδου χάρη στην πρωτοβουλία φωτισμένων Γιαννιωτών. Στον ίδιο χώρο στεγάζεται από τον Μάιο του 2012 το Μουσείο του Αλή Πασά και Επαναστατικής Περιόδου που περιλαμβάνει τη σπουδαία συλλογή του Φώτη Ραπακούση. Στο κυρίως κτίριο εκτίθενται αντικείμενα που έχουν άμεση η έμμεση σχέση με τον Αλή Πασά κατά την περίοδο δράσης του (1788-1822) και στο δεύτερο κτίριο κειμήλια της επαναστατικής περιόδου των Ελλήνων για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού (19ος αιώνας).Δεν γίνεται να πας Γιάννενα και να μην περάσεις με το καραβάκι στο νησάκι της Κυρά – Φροσύνης ! Πολύ προσεγμένο το μουσείο του Αλή Πασά, με πολλά εκθέματα και οπτικοακουστικό υλικό. Ειδικά για οικογένειες, είναι πολύ καλή ευκαιρία οι μεγάλοι να “ξεσκονίσουμε” τις γνώσεις μας και τα παιδιά να μάθουν ευχάριστα την ιστορία της Ελληνικής επανάστασης.

8.Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων

Το Αρχαιολογικό μουσείο Ιωαννίνων βρίσκεται στη θέση Λιθαρίτσια και κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1963 – 1966 από τον αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη, ενώ λειτούργησε για πρώτη φορά για το κοινό την 1η Αυγούστου 1970. Την τελευταία πενταετία ήταν κλειστό λόγω ανακαίνισης, με χρηματοδότηση από το πρόγραμμα Culture 2006 – 2012, και τα εκθέματά του φυλάσσονταν σε κοντέινερ μέσα σε στρατόπεδο των Ιωαννίνων. Το 2011 άρχισε να λειτουργεί το ανακαινισμένο Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων. Ένα πραγματικό αρχιτεκτονικό στολίδι ενταγμένο πλήρως και αρμονικά στο πάρκο στο κέντρο της πόλης, με πλήθος και ποικιλία εκθεμάτων. Τα εκθέματα καλύπτουν μια μεγάλη χρονική περίοδο, από την Κατώτερη Παλαιολιθική, περίπου 250.000 χρόνια πριν, έως τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους. Βλέπεις όλη την ιστορία της γύρω περιοχής .

9.Φετιχιέ Τζαμί

Ένα κομμάτι ιστορικό μέσα στο κάστρο . Σε εξαιρετική τοποθεσία με απίστευτα όμορφη θέα στη λίμνη αλλά και στη πόλη την σύγχρονη. Δίπλα ακριβώς βρίσκεται ο τάφος του Αλή Πασά. Εξωτερικά δεσπόζει με την ομορφιά του. Είναι χτισμένο το 1770 στην θέση προϋπάρχοντος βυζαντινού ναού.

10. Λίμνη Παμβώτιδα

Σας άφησα το καλύτερο ..για το τέλος φυσικά! Είναι η αγαπημένη μου επιλογή , άλλωστε . Αν είχα την ευκαιρία θα μπορούσα να την διασχίζω κάθε μέρα . Η ψυχική ηρεμία που προσφέρει είναι ανεκτίμητη . Ίσως το ομορφότερο στολίδι της πόλης….Η λίμνη Παμβώτιδα , γνωστή και ως λίμνη των Ιωαννίνων, βρίσκεται σε υψόμετρο 483 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Έχει μήκος 7,9 περίπου χιλιόμετρα. Περιβάλλεται από τα όρη Μιτσικέλι και των ανατολικών αντερεισμάτων του Τομάρου (ή της Ολύτσικας) και σχηματίζεται από τα ύδατα τριών κυρίως πηγών, που αναβλύζουν στους πρόποδες του Μιτσικελίου. Συνδέεται με τους θρύλους της Κυρά – Φροσύνης και του Ντουραχάν. Οι όχθες της είναι πυκνόφυτες και τα βουνά της Ηπείρου καθρεφτίζονται στα νερά της. Χρονολογείται από το 10.000 π.Χ. αν και στο παρελθόν η στάθμη της είχε μειωθεί αξιοσημείωτα, σήμερα αποτελεί ένα ζωντανό κομμάτι χλωρίδας και πανίδας της περιοχής. 

Η λίμνη αυτή είναι ιχθυοτρόφος, περίφημα είναι τα χέλια και οι καραβίδες .Στις όχθες της λίμνης βρίσκεται εγκατεστημένος σήμερα ο ιχθυογεννητικός σταθμός της Δημοτικής Επιχείρησης Λίμνης Ιωαννίνων (ΔΕΛΙ), στον οποίο παράγονται κάποιες ποσότητες ελληνικού χαβιαριού από οξύρρυγχους ρωσικής προέλευσης. Στις ίδιες εγκαταστάσεις παράγονται επίσης κατά μέσο όρο 100.000 γόνοι, που εξάγεται σε ιχθυοτροφικές μονάδες κυρίως του εξωτερικού, καθώς και διάφορες άλλες ποικιλίες γόνου γλυκών νερών για τον εμπλουτισμό ελληνικών λιμνών και ποταμών. Η περιοχή της λίμνης είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000.