Δεν είναι πολλές οι ελληνικές ταινίες που αναφέρονται στο Έπος του ‘40. Μόλις 14 προέκυψαν από την έρευνά μας. Όλες αυτές -εκτός από μία – γυρίστηκαν στη χρυσή περίοδο του ελληνικού εμπορικού κινηματογράφου (δεκαετία του ‘60 και αρχές της επόμενης δεκαετίας). Η μία και μοναδική που γυρίστηκε στα χρόνια της Κατοχής, με κίνδυνο της ζωής του δημιουργού της, είναι ένα φιλμάκι κινουμένων σχεδίων του σπουδαίου σκιτσογράφου Σταμάτη Πολενάκη που σατιρίζει το Μουσολίνι.

Οι πιο πολλές από τις ταινίες συνδυάζουν έρωτες και πόλεμο, ενώ δεν λείπει και ο αγαπημένος κινηματογραφιστής της χούντας Τζέιμς Πάρις, με τις «πολεμικές» και «πατριωτικές» ταινίες του οποίου ανατράφηκαν γενιές Ελλήνων.

Η πιο εμπορική ταινία είναι «Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά» του Ντίνου Δημόπουλου, με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη, που σάρωσε εισπρακτικά την κινηματογραφική σεζόν 1969-1970 και η πιο καλλιτεχνική μία αντιπολεμική ταινία, ο «Ουρανός» του Τάκη Κανελλόπουλου, που προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών το 1963 κι εκτιμήθηκε διεθνώς.

14. Ο Ντούτσε αφηγείται

Διάρκεια: 7’

Χρώμα: Ασπρόμαυρη

Σκηνοθεσία & Σενάριο: Σταμάτης Πολενάκης

Έτος Παραγωγής: 1942-1945.

Υπόθεση: Ο Σταμάτης Πολενάκης (1908-1997), ένας από τους κορυφαίους έλληνες σκιτσογράφους του 20ου αιώνα και πρωτοπόρος του κινούμενου σχεδίου στη χώρα μας, σατιρίζει την εισβολή των Ιταλών στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου 1940 και ειδικά τον Μουσολίνι, ο οποίος αφηγείται τα κατορθώματά του, αλλά η πραγματικότητα συνεχώς τον διαψεύδει.

Η ταινία χάθηκε κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου και μόλις το 1980 βρέθηκε ένα αρνητικό της και αποκαταστάθηκε.

13.Αγάπη και Θύελλα

Διάρκεια: 83′

Χρώμα: Ασπρόμαυρη

Παραγωγή: Γεράσιμος Παπαδάτος

Σκηνοθεσία: Σωκράτης Καψάσκης

Σενάριο: Νίκος Φώσκολος

Διευθυντής Φωτογραφίας: Παύλος Φιλίππου

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Ηθοποιοί: Ξένια Καλογεροπούλου, Στέφανος Ληναίος, Μάρθα Βούρτση, Γιάννης Φερτής (πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση), Λαυρέντης Διανέλλος, Σαπφώ Νοταρά, Θόδωρος Κατσαδράμης, Βασίλης Μαλούχος.

Πρεμιέρα: 1961

Εισιτήρια: 7.566 (51η στις 58 ταινίες της σεζόν 1960-1961)

Υπόθεση: Λίγο μετά την επίθεση των Ιταλών, ο επιλοχίας Τάσος (Στέφανος Ληναίος) τραυματίζεται, αλλά ο φίλος του Δημήτρης (Γιάννης Φέρτης) του σώζει τη ζωή. Οι δυο τους παίρνουν άδεια κι έρχονται στην Αθήνα, όπου ο Τάσος αναζητεί την Άννα Ραϊση (Ξένια Καλογεροπούλου), την κοπέλα με την οποία αλληλογραφούσε από το μέτωπο. Μετά από προτροπή του πατέρα της (Λαυρέντης Διανέλλος), η Άννα βγαίνει με τους δύο «άγνωστους στρατιώτες», μαζί με τη φίλη της Σάσα (Μάρθα Βούρτση), που δεν αργεί να μάθει ότι ο μνηστήρας της σκοτώθηκε στον πόλεμο. Η Άννα, αν και συνοδός του Τάσου, δείχνει να προτιμά τον Δημήτρη, αλλά εκείνος, παρ’ όλο που η κοπέλα δεν του είναι αδιάφορη, δεν θέλει να πληγώσει τον φίλο του. Η ρήξη ανάμεσα στους δύο άνδρες έρχεται όταν γίνεται γνωστό ότι ο Τάσος, που πριν τον πόλεμο ήταν δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, δεν θα μπορέσει να ξαναπαίξει. Ο Δημήτρης πνίγει την αγάπη του για την Άννα και φεύγει για το μέτωπο, όπου ο Τάσος, έχοντας μάθει (από τη Σάσα) τις συνέπειες του τραύματός του και (από την Άννα) την αγάπη της για τον Δημήτρη, θυσιάζει τη ζωή του για να μπορέσει ο φίλος του να γυρίσει ζωντανός στη γυναίκα που αγαπά και τον αγαπάει.

Στην ταινία εμφανίζονται ο Τόλης Χάρμας (μπουζούκι), η Νάνα Μούσχουρη (τραγούδι) και Αδαμάντιος Πανάρετος (τραγούδι).

12. Ουρανός

Αγγλικός Τίτλος: Glory Sky | Γαλλικός Τίτλος: Ciel

Διάρκεια: 87′

Χρώμα: Ασπρόμαυρη

Παραγωγή: Βασιλεία Δρακάκη

Σκηνοθεσία: Τάκης Κανελλόπουλος

Σενάριο: Γιώργος Κιτσόπουλος και Τάκης Κανελλόπουλος

Διευθυντές Φωτογραφίας: Τζιοβάνι Βαριάνο και Γρηγόρης Δανάλης

Μουσική: Αργύρης Κουνάδης

Ηθοποιοί: Αιμιλία Πίττα, Φαίδων Γεωργίτσης, Τάκης Εμμανουήλ, Ελένη Ζαφειριού, Νίκη Τριανταφυλλίδη, Λαμπρινή Δημητριάδου, Λάζος Τερζάς, Κώστας Μεσάρης, Κώστας Αγγέλου, Χριστόφορος Μάλαμας, Σταύρος Τορνές, Νίκος Τσαχιρίδης, Κώστας Καραγιώργης, Γιώργος Φουρνιάδης.Υπόθεση: Σ’ ένα χωριό της Μακεδονίας, η Ανθούλα (Νίκη Τριανταφυλλίδη) αγαπά τον Γιάγκο (Τάκης Εμμανουήλ) και η Σοφία (Αιμιλία Πίττα) τον Στράτο (Φαίδων Γεωργίτσης). Η κήρυξη του πολέμου τους χωρίζει, καθώς οι δυο νέοι, μαζί με τον δάσκαλο, φεύγουν για το μέτωπο. Ο δάσκαλος σκοτώνεται, το ίδιο και ο λοχίας του φυλακίου κοντά στο χωριό. Ο Στράτος είναι ο πρώτος από τους φαντάρους που μαθαίνει ότι το μέτωπο κατέρρευσε, και αυτοκτονεί. Μια σφαίρα βρίσκει τον Γιάγκο, που πεθαίνει δίπλα σε μια πηγή. Οι φαντάροι υποχωρούν εξαθλιωμένοι και θλιμμένοι, γυναίκες τους μοιράζουν ψωμί, οι Γερμανοί έρχονται τραγουδώντας.

Τοποθεσίες γυρισμάτων: Πελεκάνος Κοζάνης, Οξυά και Πολυκέρασο Καστοριάς, και στην ευρύτερη περιοχή του Βιτσίου.Ελληνική

Πρεμιέρα: 20 Σεπτεμβρίου 1962

Διεθνής Πρεμιέρα: Μάιος 1963 (Στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών)

Εισιτήρια: 29.993 εισιτήρια (22η στις 82 ταινίες της σεζόν 1962-1963)

Βραβεία: Βραβείο φωτογραφίας (Τζιοβάνι Βαριάνο και Γρηγόρης Δανάλης) στην Τρίτη Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης (1962). Αργυρό Βραβείο στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Νάπολης (1963)

Πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη, ένα αντιπολεμικό αριστούργημα και μία από τις κορυφαίες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Ο Κανελλόπουλος βλέπει τον ελληνοϊταλικό πόλεμο μέσα από τα τραγικά επεισόδια ανθρώπων που χάθηκαν, σε αντίστιξη με την προηγούμενη ειρηνική ζωή τους.

Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών το 1963.

11. Εγκατάληψη

Διάρκεια: 86’

Χρώμα: Ασπρόμαυρη

Παραγωγή: Μπάμπης Σαρόγλου και Κώστας Ασημακόπουλος

Σενάριο & Σκηνοθεσία: Κώστας Ασημακόπουλος, βασισμένο στο ομώνυμο διήγημά του από τη συλλογή «Έλληνες».

Διευθυντής Φωτογραφίας: Γρηγόρης Δανάλης

Μουσική: Κώστας Καπνίσης

Ηθοποιοί: Ξένια Καλογεροπούλου, Γιάννης Φέρτης, Θανάσης Μυλωνάς, Βάσω Μεταξά, Μπττυ Αρβανίτη, Κώστας Παπαχρήστος, Ειρήνη Κουμαριανού, Γιώργος Τζώρτζης, Λήδα Πρωτοψάλτη.

Υπόθεση: Με το τέλος του πολέμου στην Αλβανία, η Ελένη (Ξένια Καλογεροπούλου), μία εθελόντρια νοσοκόμα, επιστρέφει στον τόπο της, την Καστοριά, μαζί με τον Αλέξη (Γιάννης Φέρτης), έναν πληγωμένο στρατιώτη που πάσχει από αμνησία. Στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής που ακολουθούν, γεννιέται ανάμεσά τους ένας μεγάλος έρωτας. Εκείνη αποφασίζει να τον βοηθήσει να ξαναβρεί τη μνήμη του και, ερευνώντας το παρελθόν του, μαθαίνει ότι είναι παντρεμένος κι έρχεται αντιμέτωπη με το δίλημμα: να του πει την αλήθεια και να τον χάσει ή να τον κρατήσει κοντά της, ξέροντας ότι τον έκλεψε από μια άλλη γυναίκα; Όμως, η γυναίκα του Αλέξη, νομίζοντας ότι ο άνδρας της πέθανε, έχει ξαναπαντρευτεί, κι αυτός επιστρέφει για πάντα στην Ελένη, που για χάρη του έχει απαρνηθεί την πρόταση γάμου ενός παιδικού της φίλου.

Τοποθεσίες γυρισμάτων: Σε περιοχές της Καστοριάς

Πρεμιέρα: 1965

Εισιτήρια: 45.266 (82η θέση σε 101 ταινίες τη σεζόν 1965-1966)

10. Οι ένοχοι

Διάρκεια: 74’

Χρώμα: Ασπρόμαυρη

Παραγωγή: Κώστας Ασημακόπουλος και Μπάμπης Σαρόγλου

Σκηνοθεσία: Κώστας ΑσημακόπουλοςΣενάριο: Κώστας Ασημακόπουλος, από τη νουβέλα του «Στο στόμα του λιονταριού»

Διευθυντής Φωτογραφίας: Γρηγόρης Δανάλης

Μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης

Ηθοποιοί: Πέτρος Φυσσούν, Άννα Φόνσου, Δημήτρης Μυράτ, Κώστας Καζάκος, Λάκης Κομνηνός, Καίτη Ιμπροχώρη, Τέλης Ζώτος, Γιώργος Βελέντζας, Ναταλία Αλκαίου, Κώστας Παπαχρήστος, Γιώργος Μπέρτος, Γιώργος Φέρρης, Έλενα Κυρανά.

Υπόθεση: Στη διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου, η Χριστίνα (Άννα Φόνσου), μια όμορφη νέα γυναίκα, εξομολογείται στον νεαρό στρατιωτικό ιερέα πατέρα-Γρηγόρη (Πέτρος Φυσσούν) ένα έγκλημα που διέπραξε για να προστατέψει τον εαυτό της, ένα έγκλημα για το οποίο κατηγορείται ένας αθώος λοχίας (Λάκης Κομνηνός). Εκείνος, στην αρχή προσπαθεί να την πείσει να παραδοθεί στη δικαιοσύνη για να μην πεθάνει ένας αθώος και στη συνέχεια, κυριευμένος από ένα παράφορο ερωτικό πάθος γι’ αυτήν, πείθει τον Σωτήρη Ντάβο (Κώστας Καζάκος), έναν δραπέτη των φυλακών, να πάρει πάνω του την ευθύνη του φόνου. Ο Ντάβος, καταδικασμένος ήδη δύο φορές σε θάνατο, αποφασίζει να κάνει τη μοναδική καλή πράξη στη ζωή του. Ομολογεί ένα έγκλημα που δεν έχει διαπράξει, καταδικάζεται σε θάνατο για μια ακόμα φορά και οδηγείται στο εκτελεστικό απόσπασμα. Η Χριστίνα είναι πια ελεύθερη να ενώσει τη ζωή της με τον Δημήτρη (Τέλης Ζώτος), τον άνδρα που αγαπά, και είναι ενήμερος όσων συνέβησαν.

Τοποθεσίες γυρισμάτων: Εύβοια

Πρεμιέρα: 1966

Εισιτήρια: 147.346 (44η θέση σε 117 ταινίες τη σεζόν 1966-1967)

Στην ταινία τραγουδούν η Έλενα Κυρανά και ο Γιώργος Φέρρης.

9.Κοντσέρτο για πολυβόλα

Διάρκεια: 109′

Χρώμα: Έγχρωμη

Παραγωγή: Φίνος Φιλμ

Σκηνοθεσία: Ντίνος Δημόπουλος

Σενάριο: Νίκος Φώσκολος

Διευθυντής Φωτογραφίας: Νίκος Καβουκίδης

Μουσική: Κώστας Καπνίσης

Πρεμιέρα: 27 Φεβρουαρίου 1967

Εισιτήρια: 427.698 (8η σε 117 ταινίες τη σεζόν 1966-1967)

Ηθοποιοί: Τζένη Καρέζη, Μάνος Κατράκης, Κώστας Καζάκος, Ανδρέας Μπάρκουλης, Ζώρας Τσάπελης, Σπύρος Καλογήρου, Λιάκος Χριστογιαννόπουλος, Άγγελος Αντωνόπουλος, Γιάννης Αργύρης, Βασίλης Ανδρονίδης, Γιώργος Νέζος, Κώστας Παπαχρήστος, Δημήτρης Μπισλάνης, Άγγελος Μαυρόπουλος, Μάκης Ρευματάς.

Υπόθεση: Αθήνα, λίγο πριν την έκρηξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Νίκη (Τζένη Καρέζη), πολιτικός υπάλληλος του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ), κατηγορείται ότι παρέδιδε στρατιωτικά έγγραφα σ’ έναν πράκτορα των Ιταλών (Ανδρέας Μπάρκουλης). Και είναι αλήθεια, μια κι εκείνος την εκβίαζε με τη ζωή του αδελφού της, φοιτητή στην Ιταλία. Δεν υπερασπίζεται τον εαυτό της και αδιαφορεί αν θα καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά αποδέχεται την πρόταση του στρατηγού Δαρείου (Μάνος Κατράκης) να συνεχίσει να δίνει στον εχθρό απόρρητα έγγραφα, που θα τα κατασκευάζει το ΓΕΣ. Στο διπλό αυτό παιχνίδι των κατασκόπων μπλέκεται και ο λοχαγός Θεοδώρου (Κώστας Καζάκος), ερωτευμένος με τη Νίκη, που συλλαμβάνεται, περνά από στρατοδικείο και καταδικάζεται σε καθαίρεση και θάνατο, όταν ανακαλύπτεται η δήθεν κλοπή των εγγράφων αυτιών. Η εκτέλεσή του ήταν εικονική και, την ημέρα που τα ελληνικά στρατεύματα μπαίνουν θριαμβευτικά στην Κορυτσά, εκείνος εμφανίζεται ζωντανός μπροστά στην αγαπημένη του.

8.Αγάπησα ένα προδότη

Διάρκεια: 83’

Χρώμα: Ασπρόμαυρη

Παραγωγή: Cal Films

Σκηνοθεσία: Κώστας Παπανικολόπουλος

Σενάριο: Χρήστος Καλόμπαρης και Σταμάτης Φιλιππούλης

Διευθυντής Φωτογραφίας: Τάκης Γεωργόπουλος

Μουσική: Χρήστος Μουραμπάς

Ηθοποιοί: Νίκη Τριανταφυλλίδη, Παύλος Λιάρος, Βασίλης Μαυρομάτης, Στέφανος Στρατηγός, Νάσος Κατακουζηνός και Μάκης Δεμίρης.

Πρεμιέρα: 1969

Εισιτήρια: 41.377 (85η θέση σε 108 ταινίες τη σεζόν 1968-1969)

Υπόθεση: Στη διάρκεια της Κατοχής, ο Δημήτρης (Στέφανος Στρατηγός), αρραβωνιασμένος με την Ειρήνη (Νίκη Τριανταφυλλίδη) πριν από τον πόλεμο, κρατά κρυφή μια τραυματική εμπειρία του στο αλβανικό μέτωπο. Η Ειρήνη, όπως και ο αδελφός της Βαγγέλης (Παύλος Λιάρος), είναι ενεργά μέλη της Αντίστασης. Τα δύο αδέλφια δεν θέλουν να μάθει κανείς ότι πολεμούν τον κατακτητή, αλλά οι κινήσεις τους γίνονται αντιληπτές από τον Δημήτρη. Αυτός, όταν συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς, προδίδει τους συντρόφους τους και οι τύψεις τον οδηγούν στην αυτοκτονία.

7. ΟΧΙ

Διάρκεια: 165’

Χρώμα: Έγχρωμη – Σινεμασκόπ

Παραγωγή: Art Films (Τζέιμς Πάρις)

Σκηνοθεσία: Ντίμης Δαδήρας

Σενάριο: Αντώνης Δαυίδ και Σταμάτης Φιλιππούλης

Διευθυντής Φωτογραφίας: Δημήτρης Παπακωνσταντής

Μουσική: Γεράσιμος Λαβράνος

Ηθοποιοί: Κώστας Πρέκας, Βέρα Κρούσκα, Χρήστος Πολίτης, Γρηγόρης Βαφιάς, Χάρης Παναγιώτου, Μαλαίνα Ανουσάκη, Γιώργος Μοσχίδης, Γιώργος Μπάρτης, Δημήτρης Μπισλάνης, Στέφανος Στρατηγός, Λευτέρης Γυφτόπουλος, Νίκος Δενδρινός, Γιώργος Ζαϊφίδης, Γιώργος Βουτσίνος, Κώστας Παπαχρήστος.

Υπόθεση: 1940. Η Στέλλα Σαλβατόρε (Βέρα Κρούσκα), η κόρη του ιταλού πρέσβη (Γιώργος Μοσχίδης) στην Αθήνα, αγαπά τον Δημήτρη Νικολάου (Κώστας Πρέκας), έναν έλληνα υπολοχαγό. Η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδας τους χωρίζει. Ο Δημήτρης πολεμά στην Αλβανία και η Στέλλα κλείνεται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μετά την κατάρρευση του μετώπου και την εισβολή των Γερμανών, η οικία Νικολάου επιτάσσεται από τον συνταγματάρχη Σβάιτσερ των SS (Χρήστος Πολίτης), o οποίος βάζει στο μάτι τη Στέλλα. Ο Δημήτρης, ήρωας του Ρούπελ, φεύγει στη Μέση Ανατολή για να συνεχίσει τον αγώνα, αλλά επιστρέφει κρυφά στην Ελλάδα με αποστολή να οργανώσει ένα μεγάλο σαμποτάζ. Όταν συνθηκολογεί η Ιταλία, ο πρώην ιταλός πρέσβης και νυν συνταγματάρχης Σαλβατόρε αυτοκτονεί, αρνούμενος να συνεργαστεί με τον Σβάιτσερ, και ο Δημήτρης μετά τη διάπραξη του σαμποτάζ συλλαμβάνεται και εκτελείται. Μαζί του, δήθεν ως συνεργάτης του, εκτελείται και η Στέλλα, επειδή αρνήθηκε να γίνει ερωμένη του Σβάιτσερ.

Πρεμιέρα: 1 Οκτωβρίου 1969

Εισιτήρια: 554.428 (5η σε 99 ταινίες την σεζόν 1969-1970).

Βραβεία: Ο Δημήτρης Παπακωνσταντής βραβεύτηκε για τη φωτογραφία της ταινίας στο Φεστιβάλ Κινημοmατογράφου της Θεσσαλονίκης το 1969.

6. Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά

Διάρκεια: 101’

Χρώμα: Έγχρωμη

Παραγωγή: Φίνος Φιλμ

Σκηνοθεσία: Ντίνος Δημόπουλος

Σενάριο: Λάκης Μιχαηλίδης και Ανθή ΔημοπούλουΦωτογραφία: Γιώργος Αρβανίτης

Μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης

Ηθοποιοί: Αλίκη Βουγιουκλάκη, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Άγγελος Αντωνόπουλος, Σπύρος Καλογήρου, Παντελής Ζερβός, Νότης Περγιάλης, Λάμπρος Κοτσίρης, Φοίβος Ταξιάρχης, Θάνος Γραμμένος, Αγγέλα Καζακίδου και Γιάννης Τότσικας.

Υπόθεση: Σ’ ένα μικρό χωριό της Ελλάδας, λίγο πριν ξεσπάσει ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος, έρχεται μία νέα δασκάλα, η Μυρτώ Θεοδώρου (Αλίκη Βουγιουκλάκη), για να αντικαταστήσει τον γερασμένο πια δάσκαλο. Γεμάτη αγάπη για τη δουλειά της και τα μικρά παιδιά, προσπαθεί να εφαρμόσει ένα καινούργιο σύστημα εκπαίδευσης, χωρίς ξύλο και τιμωρίες, αλλά οι γονείς δεν εγκρίνουν τις μεθόδους της. Η κατακραυγή εναντίον της κορυφώνεται όταν συνδέεται με τον Στέφανο (Δημήτρης Παπαμιχαήλ), γιο του προέδρου της κοινότητας (Παντελής Ζερβός). Όμως την ημέρα του γάμου των δύο νέων κηρύσσεται ο πόλεμος και ο σύζυγός της φεύγει για το μέτωπο, όπου και μαθαίνει ότι σκοτώνεται. Στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής που ακολουθούν, η Μυρτώ αφοσιώνεται στο έργο της, έχοντας στο πλευρό της τον Άγγελο (Άγγελος Αντωνόπουλος), έναν παλιό της φίλο και συνάδελφο, που έχει μετατεθεί στο χωριό. Με την απελευθέρωση, όταν ο Άγγελος της εκφράζει την αγάπη του, δέχεται να τον παντρευτεί, αλλά ο γυρισμός του Στέφανου – που είχε απλώς τραυματιστεί και όλα αυτά τα χρόνια νοσηλευόταν σ’ ένα ιταλικό νοσοκομείο – ενώνει και πάλι τη Μυρτώ με τον αγαπημένο της.

Πρεμιέρα: 27 Οκτωβρίου 1969

Εισιτήρια: 739.001 (1η ανάμεσα σε 99 ταινίες τη σεζόν 1969-1970).

5. Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο

Διάρκεια: 99’

Χρώμα: Έγχρωμη

Παραγωγή: Φίνος Φιλμ

Σκηνοθεσία & Σενάριο: Γιάννης Δαλιανίδης

Διευθυντής Φωτογραφίας: Γιώργος Αρβανίτης

Μουσική: Κώστας Καπνίσης

Ηθοποιοί: Ζωή Λάσκαρη, Γιάννης Φέρτης, Χρόνης Εξαρχάκος, Νικηφόρος Νανέρης, Βαγγέλης Σειληνός, Άννα Παϊτατζή, Κάκια Παναγιώτου, Ελένη Ζαφειρίου, Παντελής Ζερβός, Μάνος Κατράκης, Λάμπρος Κοτσίρης, Ντίνος Καρύδης, Κώστας Παπαχρήστος, Θάνος Γραμμένος, Βασίλης Τσάγκλος, Νίκος Βερλέκης, Κώστας Τσιάνος.

Υπόθεση: Με την κήρυξη του ελληνο-ιταλικού πολέμου, ο Νέστορας (Νικηφόρος Νανέρης) και οι φίλοι του φεύγουν για το μέτωπο. Η αδελφή του Μάρθα (Ζωή Λάσκαρη) υπηρετεί εθελόντρια νοσοκόμα σ’ ένα συρμό στη Βόρεια Ελλάδα, όπου συναντά τον τραυματισμένο Κώστα (Γιάννης Φέρτης), έναν από τους φίλους του αδελφού της, κι ένα αίσθημα γεννιέται ανάμεσά τους. Επτά μήνες αργότερα, όταν οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα, ο πατέρας του Κώστα (Μάνος Κατράκης) γίνεται συνεργάτης τους, παρά τις αντιρρήσεις του γιου του. Ο Νέστορας, η Μάρθα και οι φίλοι τους μετέχουν σε μία αντιστασιακή ομάδα, στην οποία δεν θέλουν τον Κώστα, λόγω της δράσης του πατέρα του. Όλοι τους, ακόμα και ο Κώστας, θα συλληφθούν και θα βασανιστούν. Η Μάρθα θα επιζήσει, ενώ κάποιοι άλλοι θα υποκύψουν. Για να εξιλεωθεί, ο Κώστας θα βοηθήσει τον Νέοτορα να δραπετεύσει και να κρυφτεί, και θα κανονίσει να εκτελεστεί ο πατέρας του ως προδότης. Με την Απελευθέρωση, η Μάρθα και ο Κώστας θα είναι πια ελεύθεροι να ζήσουν μαζί, ευτυχισμένοι για πάντα.

Πρεμιέρα: 23 Μαρτίου 1970

Εισιτήρια: 277.395 (21η σε 99 ταινίες την σεζόν 1969-1970).

Η ταινία βασίζεται σε προσωπικά βιώματα και αναμνήσεις του σκηνοθέτη της. Παρότι γυρίστηκε την περίοδο της χούντας, όπου ήταν της μόδας οι πολεμικές ταινίες, ο Γιάννης Δαλιανίδης γύρισε μία σοβαρή και αξιοπρεπή ταινία χωρίς υπερβολικές πατριωτικές κορόνες και χωρίς μεγαλοστομίες.

4.28η Οκτωβρίου ώρα 5:30

Διάρκεια: 102’

Χρώμα: Έγχρωμη

Παραγωγή: Art Films (Τζέιμς Πάρις)

Σκηνοθεσία: Κώστας Καραγιάννης

Σενάριο: Διονύσης Τζεφρώνης

Διευθυντής Φωτογραφίας: Δημήτρης Παπακωνσταντής

Μουσική: Χρήστος Μουραμπάς

Ηθοποιοί: Χρηστός Πολίτης, Βέρα Κρούσκα, Λάκης Κομνηνός, Φερνάντο Σάντσο, Δημήτρης Μπισλάνης, Γιώτα Σοϊμοίρη, Νικήτας Πλατής, Γιάννης Κατράνης, Τίμος Περλέγκας.

Υπόθεση: Η κήρυξη του πολέμου βρίσκει τους κατοίκους του γραφικού μακεδονικού χωριού Μικρή Λεύκα στο γλέντι, αλλά τα παλικάρια σταματούν αμέσως τον χορό και ξεκινούν για τον πόλεμο. Με την κατάρρευση του μετώπου, οι Γερμανοί μπαίνουν στο χωριό και ο διοικητής τους (Δημήτρης Μπισλάνης) μετατρέπει το κρατικό εργοστάσιο ξυλείας σε εργοστάσιο κατασκευής πολεμοφοδίων και υποχρεώνει τους κατοίκους του να δουλεύουν σ’ αυτό. Μέσα σ’ ένα κλίμα βίας και τρόμου, το πνεύμα της αντίστασης φουντώνει, μέχρι που έρχεται η μέρα της απελευθέρωσης και μία ελεύθερη ζωή ξαναρχίζει. Εστία της αντίστασης ήταν ο τρελόγερος, όπως πίστευαν πολλοί, Τρύφωνας Πλατανιάς (Φερνάντο Σάντσο), που στην πραγματικότητα ήταν ένας ένθερμος πατριώτης, και ο γιος του Κυριάκος (Γιάννης Κατράνης), που είχε χάσει και τα δυο του πόδια στο αλβανικό μέτωπο. Παράλληλα, αναπτύσσονταν η ιστορία αγάπης του Κυριάκου και της Φρόσως (Γιώτα Σοϊμοίρη), που αρχικά ο Πλατανιάς δεν ήθελε για νύφη του, και της αδελφής του Ελένης (Βέρα Κρούσκα) και του Στέλιου (Χρήστος Πολίτης), ενός ακόμα ήρωα του πολέμου.

Πρεμιέρα: 1971

Εισιτήρια: 321.543 (10η σε 87 ταινίες την σεζόν 1970-1971).

3. Ο δρόμος των ηρώων

Διάρκεια: 91’

Χρώμα: Ασπρόμαυρη

Παραγωγή: Αδελφοί Κυριακόπουλοι

Σκηνοθεσία: Χρήστος Κυριακόπουλος

Σενάριο: Νίκος Φώσκολος

Διευθυντής Φωτογραφίας: Συράκος Δανάλης

Μουσική: Κώστας Καπνίσης

Ηθοποιοί: Κώστας Καρράς, Καίτη Παπανίκα, Ρίκα Διαλυνά, Ζώρας Τσάπελης, Γιώργος Μούτσιος, Γιώργος Βελέντζας, Μήτσος Λυγίζος, Ανδρέας Φιλιππίδης, Ιωάννης Ζαννίνος, Μανώλης Δεστούνης, Λάζος Τερζάς, Κώστας Παπαχρήστος, Γιώργος Ζαϊφίδης.

Υπόθεση: Το 1940, λίγο πριν την έκρηξη του Πολέμου, γίνεται γνωστό από την ελληνική πρεσβεία της Ρώμης ότι μέσα στο Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΝ) υπάρχει ένας ιταλός κατάσκοπος, αλλά ο εντοπισμός του έρχεται αργά, γιατί βρίσκεται νεκρός. Μετά τον τορπιλισμό της Έλλης, ο κλήρος πέφτει στον πλωτάρχη Βασίλη Βαχλιώτη (Κώστας Καρράς), μνηστήρα της κόρης του υποναύαρχου Λιώση (Καίτη Παπανίκα), που δέχεται να καθαιρεθεί για να υπηρετήσει την πατρίδα του, βοηθώντας στην ανακάλυψη και σύλληψη των κατασκόπων, που σχεδιάζουν να κλέψουν τα απόρρητα σχέδια διάταξης του ελληνικού Στόλου.

Πρεμιέρα: 1971

Εισιτήρια: 108.583 (47η σε 87 ταινίες)

2. Υποβρύχιο Παπανικολής

Διάρκεια: 91’

Χρώμα: Έγχρωμη

Παραγωγή: Καραγιάννης – Καρατζόπουλος

Σκηνοθεσία: Γιώργος Ζερβουλάκος

Σενάριο: Δημήτρης Ζαννίδης

Διευθυντής Φωτογραφίας: Νίκος Μήλας

Μουσική: Κώστας Καπνίσης

Ηθοποιοί: Κώστας Καζάκος, Γιάννης Φέρτης, Αιμιλία Υψηλάντη, Παύλος Λιάρος, Σταύρος Ξενίδης, Άννα Βαγενά, Νίκος Βασταρδής, Αρτέμης Μάτσας, Βασίλης Mαλούχος, Κώστας Παληός, Νίκος Λυκομήτρος, Τίμος Περλέγκας, Δημήτρης Χρυσομάλλης, Ηλίας Καπετανίδης, Κώστας (Ντάνος) Λυγίζος, Κώστας Παπαχρήστος, Νέλλη Γκίνη (τραγούδι).

Υπόθεση: Η αληθινή ιστορία της δράσης του υποβρύχιου Παπανικολής και τη διάρκεια του ελληνοιταλικού πολέμου 1940-41. Με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Μίλτο Ιατρίδη (Κώστας Καζάκος) και ύπαρχο τον υποπλοίαρχο Βασίλη Ασλάνογλου (Γιάννης Φέρτης), το υποβρύχιο αναλαμβάνει περιπολία στα στενά του Οτράντο, όπου συναντά μία ιταλική νηοπομπή και βυθίζει τρία πολεμικά. Καταδιώκεται από ολόκληρο τον ιταλικό στόλο της Αδριατικής, αλλά χάρη στην ικανότητα του κυβερνήτη και του πληρώματός του, επιστρέφει στη βάση του.

Πρεμιέρα: 24 Σεπτεμβρίου 1971

Εισιτήρια: 280.388 εισιτήρια (12η θέση σε 90 ταινίες την περίοδο 1971-1972).

Βραβεία: Ειδική μνεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1971.

Ο σκηνοθέτης της ταινίας Γιώργος Ζερβουλάκος αρνήθηκε να παραλάβει την τιμητική διάκριση, χαρακτηρίζοντάς την «απαράδεκτη» και δήλωσε ότι οι παραγωγοί της ταινίας θα προσφύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την ακύρωση των αποφάσεων της κριτικής επιτροπής.

1. Αέρα! Αέρα! Αέρα!

Διάρκεια: 96’

Χρώμα: Έγχρωμη

Παραγωγή: Καραγιάννης – Καρατζόπουλος

Σκηνοθεσία: Κώστας Ανδρίτσος

Σενάριο: Ντίνος Δημόπουλος και Λάζαρος Μοντανάρης

Διευθυντής Φωτογραφίας: Στέλιος Ραμάκης

Μουσική: Κώστας Καπνίσης

Ηθοποιοί: Γιάννης Βόγλης, Ξένια Καλογεροπούλου, Πέτρος Φυσσούν, Άννα Μαντζουράνη, Γιάννης Γκιωνάκης, Άλκης Γιαννακάς, Χρήστος Νέγκας, Θανάσης Μυλωνάς, Δημήτρης Μπισλάνης, Γιώργος Παπαζήσης, Πάνος Μιχαλόπουλος, Τάσος Μασμανίδης, Γιάννης Φύριος, Θάνος Παπαδόπουλος, Λευτέρης Ελευθεριάδης.

Υπόθεση: 28 Οκτωβρίου 1940, δυόμισι μήνες μετά τον τορπιλισμό της Έλλης από ένα ιταλικό υποβρύχιο. Από ένα προκεχωρημένο φυλάκιο των ελληνοαλβανικών συνόρων κατεβαίνει ένα στρατιωτικό καμιόνι, που δέχεται επίθεση από ιταλικά τανκς. Ο Πέτρος (Γιάννης Βόγλης), ο μόνος που κατορθώνει να γλιτώσει τον θάνατο ή την αιχμαλωσία, σώζει τη χωριατοπούλα Μαρία (Ξένια Καλογεροπούλου). Ωστόσο, οι Έλληνες κατορθώνουν να ανακαταλάβουν το ελληνικό πολυβολείο, ελευθερώνοντας τους εγκλωβισμένους έλληνες στρατιώτες. Η μονάδα τους θα δώσει τον δικό της αγώνα ενάντια στους ιταλούς εισβολείς, ενώ ο ελληνικός στρατός ετοιμάζει τη γενική αντεπίθεση. Πολύ γρήγορα, θα εξαναγκάσουν τους Ιταλούς να υποχωρήσουν στην Αλβανία, θα ανακτήσουν τη Βόρειο Ήπειρο και θα πετάξουν τον στρατό του στρατηγού Μπαντόλιο στη θάλασσα της Αδριατικής.

Πρεμιέρα: 1972

Εισιτήρια: 103.381 (48η σε 90 ταινίες την σεζόν 1971-1972).

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου

Το Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας – FeCHA παρουσιάζει για δεύτερη χρονιά τις «Ημέρες Ισπανόφωνου Κινηματογράφου/ Días de Cine Hispanófono» στις 12-14 Οκτωβρίου 2021, με αφορμή την «Día de la Hispanidad/ Día del Respeto a la Diversidad Cultural» (Ημέρα της Ισπανοσύνης/ Ημέρα Σεβασμού της Πολιτισμικής Διαφορετικότητας) μετά από την μεγάλη ανταπόκριση του κοινού στις διαδικτυακές προβολές του 2020.

Κατά τη διάρκεια των «Ημερών Ισπανόφωνου Κινηματογράφου/Días de Cine Hispanófono», θα παρουσιαστούν έξι (6) Ισπανόφωνες ταινίες από την Ισπανία, την Αργεντινή, το Μεξικό, το Περού και την Κούβα, μέσω διαδικτύου και απολύτως δωρεάν για όλη την Ελλάδα.

Οι ταινίες θα είναι διαθέσιμες 12-14/10 για συσκευές αποκλειστικά εντός της Ελλάδας στην επίσημη ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας – FeCHA.

https://video.fecha.gr/

Λίγα λόγια για την «Día de la Hispanidad/ Día del Respeto a la Diversidad Cultural» (Ημέρα της Ισπανοσύνης/ Ημέρα Σεβασμού της Πολιτισμικής Διαφορετικότητας)

Με αφορμή την ανακάλυψη της Αμερικής στις 12 Οκτωβρίου 1492 από τον Χριστόφορο Κολόμβο -ο οποίος πίστευε ότι είχε βρεθεί στις Ινδίες- γιορτάζεται η ημέρα αυτή στην Ισπανία με την ονομασία «Día de la Hispanidad» (Ημέρα της Ισπανοσύνης). Ο όρος Hispanidad, αντιπροσωπεύει το σύνολο των ισπανόφωνων λαών και πολιτισμών.Στη Λατινική Αμερική, η ίδια ημέρα γιορτάζεται ως «Día del Respeto a la Diversidad Cultural» (Ημέρα Σεβασμού της Πολιτισμικής Διαφορετικότητας) και εστιάζει στο σεβασμό της πολυμορφίας των πολιτισμών της Λατινικής Αμερικής.

Σας παραθέτω τις ταινίες που προβάλλονται με μια σύντομη περίληψη της πλοκής τους:

Καμένη Γη /Terra Calcinada

Antonio Ferrer / Ισπανία / 2020 / 75’

Μέσα από τις καταθέσεις μαρτύρων και ειδικών, ο σκηνοθέτης αποπειράται να αποτυπώσει πως ο Φρανκισμός κατάφερε να διαμορφώσει μια πειθήνια κοινωνία και πως, πλέον, βιώνουμε μια κατάσταση αδιαφορίας με αποτέλεσμα την άνοδο της ακροδεξιάς.

(ES)Es la búsqueda, con el testimonio de víctimas y expertos, por entender qué fue el franquismo, cómo logró una sociedad dócil y cómo hemos llegado al estado de indiferencia actual y de crecimiento de la ultraderecha.

Ο Φιντέλ από Κοντά / Fidel de cerca

Eduardo Flores, Gabriel Beristain, Roberto Chile /

Μεξικό, Κούβα, ΗΠΑ / 2020 / 94’

Η ταινία δεν είναι χρονολογική αποτύπωση των γεγονότων αλλά μια μοναδική ματιά από κοντά, σε μία από τις πιο εμβληματικές και μελετημένες, αλλά λιγότερο γνωστές προσωπικότητες της εποχής μας.

(ES) La película no es un recuento cronológico estricto de los eventos en que le tocó participar, sino una ventana única para acercarnos a unos de los personajes más emblemáticos, más estudiados, pero menos conocidos de nuestro tiempo.

Alcatena

Diego Arandojo / Αργεντινή / 2020 / 97’

Η ζωή και το έργο του Αργεντίνου κομίστα Enrique «Quique Alcatena». Μια διερευνητική ματιά στον δημιουργό και τους φανταστικούς του κόσμους, με μαρτυρίες συνεργατών, φίλων και οικογένειας.Σε συνεργασία με το Comicdom CON Athens.

(ES) Vida y obra del historietista argentino Enrique «Quique Alcatena». Una mirada profunda sobre este creador de mundos y seres fantásticos, con el aporte testimonial de compañeros de trabajo, amigos y familia. En colaboración con Comicdom CON Athens.

• 

• 

Η Δίνη / El remolino

Laura Herrero Garvín / Μεξικό / 2016 / 73’

Ο Πέδρο είναι ένας αγρότης που υπερασπίζεται την ταυτότητά του και τα όνειρά του. Η αδερφή του, Έσθερ, αγωνίζεται για ένα καλύτερο μέλλον για την κόρη της, ενώ, ταυτόχρονα, μοιράζεται τον κόσμο της μέσα από την μικρή της κάμερα. Μένουν στο Ελ Ρεμολίνο, μια μικρή κοινότητα στο Τσιάπας του Μεξικού, η οποία επηρεάζεται από δυνατές πλημμύρες κάθε χρόνο. Για αυτούς η ζωή είναι σαν μια δίνη που τους στριφογυρίζει ανάμεσα στους προσωπικούς τους κύκλους και στο φυσικό κύκλο του ποταμού.

(ES) Pedro es un campesino que defiende su identidad y sus sueños; su hermana Esther lucha por una mejor vida para su hija mientras nos comparte su mundo a través de una pequeña cámara.

Το Όνειρο του Μαρακάμε/ El sueño del Mara’akame

Federico Cecchetti / Μεξικό / 2016 / 90’

Ο Νιέρι, είναι ένας νεαρός Ουιτσόλ που έχει όνειρο να ταξιδέψει στην Πόλη του Μεξικού για να παίξει σε μια συναυλία, αλλά ο πατέρας του, ένας Μαρακάμε (Σαμάνος), έχει άλλα σχέδια για αυτόν. Θέλει ο γιος του να ακολουθήσει τις παραδόσεις και να βρει το γαλάζιο ελάφι στα όνειρά του, για να μάθει να θεραπεύει και να γίνει και αυτός Μαρακάμε. Ο Νιέρι θα ταξιδέψει στην πρωτεύουσα, όπου θα χαθεί μεν, αλλά θα βρει το όραμά του.

(ES) Nieri es un joven huichol cuyo sueño es viajar con su banda musical a tocar en un concierto en la gran Ciudad de México, pero su padre, un Mara´akame (chamán huichol), tiene otros planes para él, pues debe seguir su tradición y encontrar al venado azul en sus sueños, para así poder aprender a sanar y convertirse en un Mara´akame. Nieri viaja a la gran ciudad donde al estar completamente perdido encontrará su visión.

Το Φως στον Λόφο / La luz en el cerro

Ricardo Velarde / Περού / 2016 / 85’

O Γιέφερσον και ο Τσίνο, δυο γιατροί που κάνουν νεκροψίες και ο Παντίγια, ένας αστυνόμος με παρελθόν βίαιης συμπεριφοράς, θα βρεθούν στη μέση μιας έρευνας σε μια απομακρυσμένη πόλη στις Άνδεις του Περού, όταν ένας βοσκός θα βρεθεί νεκρός υπό ύποπτες συνθήκες.

(ES) Jefferson y Chino, dos practicantes forenses, y Padilla, un capitán de policía castigado por su conducta violenta, se ven inmersos en una investigación en un pueblo remoto de los Andes Peruanos. Allí, ha sido encontrado el cadáver de un pastor en extrañas circunstancias.

Κείμενα στα ισπανικά: Nicoleta Xinariu

Ο κινηματογράφος για ακόμη μια φορά συνδέει αριστοτεχνικά λαούς , κουλτούρες και πολιτισμούς.

Δείτε όσες περισσότερες μπορείτε. Αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές του Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας – FeCHA για το άρτιο και ποιοτικό αυτό αποτέλεσμα.

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου

Η υπόθεση

Ο Memo (Aras Bulut Iynemli) είναι ένας Τούρκος βοσκός με κάποιου είδους νοητική υστέρηση που έχει μία κόρη την οποία λατρεύει, την Ova (Nisa Sofiya Aksongur). Μια μέρα όμως καταλήγει στη φυλακή καθώς κατηγορείται για έναν φόνο τον οποίο δεν διέπραξε. Οι μέρες στη φυλακή περνάνε πολύ δύσκολα στην αρχή και οι συγκρατούμενοι του τον αντιμετωπίζουν εχθρικά , ενώ το δικαστήριο κρίνει τον Memo ένοχο και διατάζει τη θανάτωσή του. Δύσκολα τα πράγματα για τον ίδιο , πρέπει να αποδείξει ότι είναι αθώος, και να προστατέψει τη μικρή Ova που κινδυνεύει να μείνει ορφανή. Οι συγκρατούμενοί του προσπαθούν να τον βοηθήσουν, όπως και ένας φύλακας. Θα τα καταφέρουν; Αν θες να μάθεις την κατάληξη, δεν έχεις παρά να μπεις στο Netflix και να δεις το Miracle in Cell No. 7.

Πρόκειται για επιτυχημένο remake κορεάτικης παραγωγής , που κέρδισε το κοινό σε όλο τον κόσμο μέσω Netflix. Mια ταινία που έχει κατακτήσει κοινό και κριτικούς σε Ευρώπη και Αμερική. H ροή γενικά ακολουθεί την υπόθεση του πρωτοτύπου. Διαφοροποιείται στον τόπο που εξελίσσονται τα γεγονότα λαμβάνει χώρα στην επαρχία και όχι στην πόλη, ενώ εδώ όλα ξεκινάνε από ένα σακίδιο της Χάιντι και όχι της Sailor Moon. Η μεγαλύτερη διαφορά όμως εντοπίζεται στο τέλος της ταινίας, το οποίο θα το ανακαλύψετε βλέποντας την.

Απλοϊκά γυρισμένη και την ίδια στιγμή ανατρεπτική. Η διανομή των ρόλων είναι άρτια.Μια παραγωγή η οποία εστιάζει με σεβασμό σε ένα λεπτό θέμα αυτό της νοητικής στέρησης. Τόσο το σενάριο όσο και η σκηνοθεσία είναι εξαιρετικά δομημένα, χωρίς υπερβολές. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι δεν χρειάζονται φανφάρες και κουραστικές αναλύσεις, μέσα από εικόνες και υπέροχες ερμηνείες η ταινία αφήνει το δικό της αποτύπωμα. Θα σταθώ στον άκρως εκφραστικό πρωταγωνιστή και την αψεγάδιαστη ερμηνεία του αλλά και στην πανέξυπνη πιτσιρίκα που κάνει ό,τι είναι δυνατό για να δει και να σώσει τον μπαμπά της.

• 

• 

• 

Το Miracle in Cell No. 7 με παροιμιώδη οικονομία χρόνου δείχνει κάτι που δεν βλέπουμε συχνά: δεν επικεντρώνεται τόσο στο να δείξει τις σκληρές συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές, όσο στις σχέσεις και τα συναισθήματα που αναπτύσσονται ανάμεσα στους κρατούμενους. Δεν είναι και λίγο να βλέπεις πως οι άνθρωποι αυτοί, ότι κι αν έχουν κάνει, είναι…άνθρωποι. Δεν ξεχειλώνει τις καταστάσεις, ενώ οι συμπονετικοί χαρακτήρες σε πολλές περιπτώσεις σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Και, πάνω απ’ όλα, θίγει το ζήτημα της πατρότητας ενός άνθρωπου με νοητική υστέρηση. ,το δέσιμο μεταξύ πατέρα και κόρης είναι άξιο σεβασμού.

Συνοψίζοντας, μιλάμε σίγουρα για μια αξιοπρεπέστατη και αξιόλογη ταινία, ένα κινηματογραφικό διαμαντάκι που μας δίνει μια άλλη οπτική ανθρώπινη , ευαίσθητη ελπιδοφόρα.Μια ιστορία αγάπης μεταξύ ενός πατέρα και της κόρης του, η οποία αψηφά κάθε εξουσία και λυγίζει ακόμη και τον πιο σκληρό εκπέμποντας μια τρυφερότητα που συγκινεί και καθηλώνει .

Αξίζει να την δείτε.

Πάρτε μια πρώτη γεύση από το trailer που ακολουθεί.

Νένα Ευθυμιάδου

Ο Ιρανός σκηνοθέτης Babak Anvari ( Μπαμπά Ανβάρι) πιο επίκαιρος από ποτέ στην μικρού μήκους ταινία του «Two & Two» ή 2+2=5 , σκιαγραφεί μέσα σε μόλις επτά λεπτά , με τρόπο αυταρχικό την απόπειρα χειραγώγησης της σκέψης και την επιβολή της εξουσίας με κάθε κόστος.

Πλοκή : Η ταινία «Two & Two» διαδραματίζεται σε ένα σχολείο όπου κάποια μέρα οι κανόνες αλλάζουν , ένα μοτίβο διδασκαλίας με επίκεντρο τον δάσκαλό τίθεται σε εφαρμογή. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει ότι 2+2 κάνει πια 5. Τι θα γίνει όμως όταν ένα από τα παιδιά αντιδράσει;

«Το κίνητρο μου ήταν η ταινία να αναζητήσει την επιθυμία που οδηγεί τους ανθρώπους να αμφισβητήσει μία δεσποτική κατάσταση» , δήλωσε ο Ιρανός σκηνοθέτης. Συνεπώς σε ποιο βαθμό δέχονται οι μαθητές να σκύψουν το κεφάλι και να υπακούσουν στις εντολές της εξουσίας – αυθεντίας του δασκάλου και πότε αρχίζουν να την αμφισβητούν και να αντιστέκονται; Σε ένα πλαίσιο γενικό και πανανθρώπινο μπορεί η ωμή βία να καθυποτάξει και να χειραγωγήσει τη σκέψη τους ή να προκαλέσει την αντίστασή τους;

Βασιζόμενη στο βιβλίο του Τζορτζ Όργουελ «1984» , μέσα από μια απλή μαθηματική πράξη , πιο συγκεκριμένα μια πρόσθεση παρουσιάζει το πως πραγματοποιείται με τη βία η χειραγώγηση της σκέψης , θα τολμούσα ως ένα βαθμό να την παραλληλίσω με το κοινωνικό-πολιτικό θρίλερ του 2008 , την γερμανικής παραγωγής ταινία “Die Welle” (Το κύμα) καθώς το κοινωνικό εκείνο πείραμα είχε ανατρέψει τις συνειδήσεις μια ολόκληρης τάξης. Το σενάριο έχουν υπογράψει ο Babak Anvari ( Μπαμπά Ανβάρι) και ο Gavin Cullen (Γκάβιν Κάλλεν) , προτάθηκε ως καλύτερη ταινία μικρού μήκους 2012 στα βραβεία Bafta.

Παρακάτω παρατίθεται το ομώνυμο απόσπασμα :

“Θυμάσαι, συνέχισε, που έγραψες στο ημερολόγιό σου

“Ελευθερία είναι η ελευθερία να λες ότι δύο και δύο ίσον τέσσερα”;

Ο Ο’Μπράιαν σήκωσε το αριστερό του χέρι, με την πλάτη του γυρισμένη στον Γουίνστον, με τα τέσσερα δάκτυλα εκτεταμένα και τον αντίχειρα κρυμμένο.

-Πόσα δάκτυλα είναι αυτά, Γουίνστον; -Τέσσερα.

-Κι αν το Κόμμα πει ότι δεν είναι τέσσερα, αλλά πέντε, τότε πόσα είναι; -Τέσσερα. Η λέξη τέλειωσε με μια κραυγή πόνου.”

1984 , George Orwell

Αφότου παρακολουθήσετε την ολιγόλεπτη αυτή ταινία. Ποιες πρώτες σκέψεις σας γεννά; Οι καιροί οι οποίοι διανύουμε , τα μέτρα που οφείλουμε να τηρούμε ευλαβικά και η μερική συναίνεση μας στην επιβολή και στις προτροπές της ανώτατης εξουσίας , κάνουν τόσο το διαχρονικό βιβλίο του Όργουελ όσο και την ταινία , να φαντάζουν προφητείες ή μήπως όχι;

Νένα Ευθυμιάδου

Τα τελευταία χρόνια οι σκηνοθέτες μας έχουν εκπαιδεύσει καλά στο να παρακολουθούμε προσεκτικά  και την παραμικρή λεπτομέρεια στις ταινίες τους, και εισάγουν στοιχεία με σκοπό να μας “κλείσουν” το μάτι και να μας πουν: “Είδες τι έκανα μόλις τώρα;”. Και ενώ εμείς, σαν κινηματογραφόφιλοι που είμαστε, συλλέγουμε με προσοχή όλα αυτά τα στοιχεία, η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν γνωρίζουμε για τις αγαπημένες μας ταινίες.

Για παράδειγμα, γνωρίζατε ότι μια από τις σπουδαιότερες ταινίες της Pixar παραλίγο να διαγραφεί; Ή ότι το σενάριο της πιο σημαντικής ταινίας του 1976 γράφτηκε μέσα σε δύο εβδομάδες; Παρακάτω σας αποκαλύπτουμε όλα αυτά και ακόμα περισσότερα άγνωστα γεγονότα, που σχετίζονται με ταινίες που όλοι μας αγαπήσαμε.

Το γυμνό πορτρέτο της Κέιτ Γουίνσλετ στον “Τιτανικό”

Το πραγματικό γυμνό σκίτσο της Γουίνσλετ, καθώς και όλα όσα παρουσιάζονται στην ταινία, τα ζωγράφισε ο σκηνοθέτης, Τζέιμς Κάμερον, καθώς εάν θέλεις κάτι να γίνει σωστά, μερικές φορές απλά πρέπει να το κάνεις μόνος σου.

Το “Ψυχώ” ήταν η πρώτη αμερικάνικη ταινία στην οποία βλέπουμε το καζανάκι μιας τουαλέτας

Αν και εκείνη την εποχή δεν θεωρούνταν πρέπον να δείχνει μια ταινία να τραβάει κάποιος το καζανάκι μιας τουαλέτας, ο Χίτσκοκ το βρήκε σαν μια ευκαιρία να προσθέσει επιπλέον στοιχεία που να σοκάρουν στην ήδη σοκαριστική του ταινία.

Το Τoy Story 2 παραλίγο να διαγραφεί

Μια λανθασμένη εντολή που εισήχθη στο μηχάνημα όπου φυλασσόταν η ταινία κινουμένων σχεδίων Τoy Story 2, είχε ως αποτέλεσμα να διαγραφεί το 90% της δουλειάς που είχε κάνει η ομάδα της Pixar. Η Pixar δεν είχε αντίγραφο των αρχείων του Toy Story 2 στους server της. Ευτυχώς, ο τεχνικός διευθυντής είχε ένα αντίγραφο στο σπίτι του και μεγάλο μέρος της ταινίας αποκαταστάθηκε.

Η αγορά ποντικιών ως κατοικίδια αυξήθηκαν κατακόρυφα με την ταινία “Ρατατουής”

Μετά την επιτυχία της ταινίας Ρατατουής του 2007, η οποία περιγράφει την ιστορία του Ρεμί, ενός καλοφαγά ποντικού που θέλει να γίνει μάγειρας στο καλύτερο εστιατόριο του Παρισιού, τα παιδιά σε όλο τον κόσμο ζητούσαν από τους γονείς τους να πάρουν για κατοικίδιο έναν ποντικό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, αρκετές αλυσίδες κατοικιδίων ζώων να δουν αύξηση 50% στις πωλήσεις ποντικιών.

Το σενάριο του “Ταξιτζή” γράφτηκε μέσα σε 2 εβδομάδες

Ο σεναριογράφος του “Ταξιτζή” Πολ Σρέιντερ, έχει δηλώσει πως του πήρε περίπου δύο εβδομάδες για να ολοκληρώσει το σενάριο της θρυλικής ταινίας.

Η σκηνή έκρηξης της γέφυρας στο “Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος” έπρεπε να γυριστεί 2 φορές

Στο ιταλικό Σπαγκέτι Γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε, η κλασική σκηνή όπου ο Τούκο και ο Ξανθούλης ανατινάζουν την γέφυρα που οδηγεί στο νεκροταφείο που πιστεύεται ότι είναι θαμμένος ο χρυσός, έπρεπε να γυριστεί 2 φορές. Μια παρεξήγηση οδήγησε στην ανατίναξη της γέφυρας πριν ξεκινήσουν οι κάμερες να τραβάνε, με αποτέλεσμα να πρέπει η γέφυρα να ξαναχτιστεί και η σκηνή να ξαναγυριστεί.

Ο Τζιν Χάκμαν προοριζόταν για τον ρόλο του Χάνιμπαλ Λέκτερ

Ο ρόλος που χάρισε στον Άντονι Χόπκινς το Όσκαρ, παρά το γεγονός ότι διαρκεί μόνο 16 λεπτά, στην αρχή προοριζόταν για τον ηθοποιό Τζιν Χάκμαν, ο οποίος είχε αγοράσει τα δικαιώματα της “Σιωπής των Αμνών” και σχεδίαζε να σκηνοθετήσει την ταινία ο ίδιος. Αποχώρησε από το όλο project καθώς αποφάσισε ότι ο ρόλος ήταν πολύ σκοτεινός για τα γούστα του.

Ένας από τους πιο διάσημους μονόλογους ήταν αυτοσχεδιασμός

Ο διάσημος μονόλογος στα “Σαγόνια του Καρχαρία”, ήταν στην πραγματικότητα αυτοσχεδιασμός. Ο Ρόμπερτ Σο βγάζει έναν αργόσυρτο λόγο για την επίθεση που δέχτηκε το πολεμικό Indianapolis πίσω στα 1945, καθώς και τις εμπειρίες του με τους καρχαρίες εκείνη τη νύχτα. Ο ηθοποιός ήταν τόσο μεθυσμένος, που τον κουβάλησαν για να κάνει την σκηνή και μόλις τελείωσε έπεσε αναίσθητος.

Θρυλική σκηνή στη “Λάμψη”

Η θρυλική σκηνή του Τζακ Νίκολσον στη “Λάμψη” με την περιβόητη ατάκα “Heeeeere’s Johnny!” χρειάστηκε 3 μέρες και 60 πόρτες για να ολοκληρωθεί!

Ο Μπιλ Μάρεϊ ήταν υποψήφιος για τον ρόλο του Μπάτμαν

Εκτός από τους Κέβιν Κόστνερ, Πιρς Μπρόσναν και Μελ Γκίμπσον, ο Μπιλ Μάρεϊ ήταν ένας από τους ηθοποιούς που ήθελε ο σκηνοθέτης Τιμ Μπάρτον για να παίξουν τον ρόλο του Μπάτμαν στην ταινία του 1989. Τελικά ο ρόλος πήγε στον Μάικλ Κίτον.

Διαβόητες σκηνές που η δράση ήταν πραγματική.

Υπήρξαν φορές που ο mainstream κινηματογράφος ζήλεψε την έξαψη της καθαρής πορνογραφίας και είπε να τη μιμηθεί.

Το σεξ είναι συνυφασμένο εξάλλου με την έβδομη τέχνη ήδη από τις πρώτες βωβές στιγμές της, πριν πάρει τον λόγο ο πουριτανισμός και το εξοβελίσει σε επίπεδο πιπεράτων υπαινιγμών και σκανδαλιστικών νύξεων.

Ο κινηματογράφος θα έπρεπε να περιμένει τα επαναστατικά 60s για να αποδεσμευτεί από τα σεμνότυφα δεσμά του. Πλέον γυμνό και σεξουαλικές σκηνές δεν είχαν τίποτα το μεμπτό.

Μετά ήρθαν τα 70s και η πραγματική αλλαγή των ηθών, όταν τα ζευγάρια μπορούσαν πια να απολαύσουν μαζί στη σκοτεινή αίθουσα την «Εμμανουέλα» (1974) χωρίς να κατηγορηθούν για ροπή στην ανηθικότητα.

Η δεκαετία του 1970 ανήκει στην αποθέωση του ερωτικού περιεχομένου, καθώς κάτι «Τελευταίο ταγκό στο Παρίσι» (1972) και «Αυτοκρατορία των αισθήσεων» (1976) έστελναν τον συντηρητισμό στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Δεν θα αργούσε βέβαια η εξερεύνηση των ορίων του ερωτισμού και της πορνογραφίας να αγγίξει κόκκινο, όταν κατέφτασε μια άλλη και εξόχως ανατρεπτική πρόταση: η χρήση πραγματικών σκηνών σεξ στον κινηματογράφο.

Τώρα οι «9½ εβδομάδες» (1986), η «Άγρια ορχιδέα» (1989), το «Βασικό ένστικτο» (1992) και τα «Μαύρα φεγγάρια του έρωτα» (1992) έμοιαζαν παιδικές ταινίες!

Απροκάλυπτο γυμνό, ομαδικός έρωτας, στοματικό σεξ και κάθε πιθανή και απίθανη σεξουαλική παρέκκλιση και ταμπού έπαιζαν πια χωρίς αναισθητικό.

Κι αν πλέον μετράμε δεκάδες ταινίες με πραγματικές σκηνές σεξ, χάνοντας έτσι κι αυτό το προνόμιο της πρόκλησης και του νεωτερισμού, οι παρακάτω παραμένουν σταθμοί στο είδος…

«Romance» (1999)

Πάνω από δύο δεκαετίες μετά το συγκλονιστικά ανίερο «Ένα αληθινό θηλυκό» (1976), η γαλλίδα πορνογράφος Κατρίν Μπρεγιά ξαναχτυπά με ένα φιλμ που οι σκηνές σεξ είναι και πάλι πραγματικές. Η Μαρί αναζητεί εδώ τη σεξουαλικότητα έξω από τη σχέση της και η σκηνοθέτιδα τη βάζει να κάνει σεξ μπροστά στην κάμερα.

Ήταν μάλιστα μια ταινία που διαφημιζόταν γι’ αυτό ακριβώς, για τον ωμό σεξουαλισμό της, το κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος της Μπρεγιά διαχρονικά. Η σεξουαλική αυτή οδύσσεια και η πολυδιάστατη εξερεύνηση της σαρκικής ηδονής έφερε ακόμα και γνωστά ονόματα της πορνογραφίας στο φιλμ.

Άλλη μια οπτική πρόκληση από μια δημιουργό που αρέσκεται στην τόλμη και την απενοχοποίηση της γενετήσιας πράξης στο σελιλόιντ, προκάλεσε στην εποχή της το σκάνδαλο που της αναλογούσε…

«Love» (2015)

«Το “Love” θα κάνει τα αγόρια να κ@υλ@σουν και τα κoρίτσια να δακρύσουν», βροντοφώναζε ο Γκασπάρ Νοέ στην προβολή του τρισδιάστατου οργίου του στις Κάννες. Μια ταινία που δεν ήταν παρά πρόκληση για τα μάτια και τον ψυχισμό. Εδώ έχουμε άφθονο σκληρό σεξ, διεισδύσεις, στοματικό σεξ επιδόσεων ρεκόρ, ανταλλαγές συντρόφων, παιχνίδια ρόλων, όργια και τέτοια πράγματα, πάντα σε χορταστικό 3D.

Ο Νοέ, μετρ στην απεικόνιση του σεξ, σκάρωσε στη σκανδαλιστική αυτή ιστορία υπέροχες σκηνές με τη δύναμη της κινούμενης εικόνας. Άλλο ένα πορνό που δεν είναι πορνό δηλαδή, μιας και το σινεμά έχει τον τρόπο του να αποθεώνει τον αισθησιακό λυρισμό χωρίς να καταφεύγει στο φτηνό.

Εδώ έχουμε μια γνήσια ταινία που γίνεται για το σεξ του πράγματος και δεν χρειάζεται άλλες δικαιολογίες. Ο Νοέ αναγκάστηκε να κάνει πολλά «τεστ χημείας» μεταξύ των ηθοποιών, με δεδομένο ότι θα έπρεπε να αποδώσουν και σε περισσότερα πράγματα από μερικές ατάκες…

«Σαρκική εξάρτηση» (2001)

Το 2001 ήταν η σειρά του Πατρίς Σερό να μας παρουσιάσει τη δική του εκδοχή του «Τελευταίου ταγκό» του Μπερτολούτσι, παραμένοντας πιστός στην ωμότητα των ερωτικών σκηνών. Την ώρα που ο κόσμος συζητούσε αν ήταν όντως πραγματικές οι ερωτικές περιπτύξεις, η σκηνή του στοματικού έρωτα έκανε το φιλμ παγκοσμίως γνωστό. Απειλώντας ταυτοχρόνως να θάψει την καριέρα της Κέρι Φοξ.

Παρά την κατακραυγή, η ηθοποιός επιμένει πως το περιβόητο «Intimacy» παραμένει η καλύτερη κινηματογραφική δουλειά της. Ο Σερό έδειξε την ερωτική παραφορά χωρίς αναισθητικό και απέσπασε εξαιρετικές ερμηνείες από το πρωταγωνιστικό δίδυμο. Φτιάχνοντας επιπλέον μια ταινία που έφυγε με τη Χρυσή Άρκτο από το Φεστιβάλ του Βερολίνου.

Ο Σερό είπε χρόνια μετά πως οι σκηνές σεξ είναι μεν πραγματικές, δεν πρωταγωνιστούν όμως οι δύο ηθοποιοί. Στην επίμαχη σκηνή του στοματικού ωστόσο, ήταν πράγματι οι δυο τους…

https://youtu.be/od78dOxzpSY

«Ken Park» (2002)

«Απροκάλυπτα προκλητική», «ισοπεδωτική», «ταινία-σοκ». Με τέτοια λόγια μίλησαν οι κριτικοί για την πλέον αμφιλεγόμενη δουλειά του Λάρι Κλαρκ. Την οποία έσπευσαν να απαγορεύσουν εν χορώ πολλές χώρες (μεταξύ αυτών Αγγλία, ΗΠΑ και Αυστραλία).

Η πραγματικότητα εδώ είναι πως η ταινία έχει πράγματι όλα αυτά κι ακόμα περισσότερα. Το σεξ μεταξύ των έφηβων ηθοποιών είναι πραγματικό, αν και είναι σαφώς περισσότερο σκανδαλιστικές οι σαδομαζοχιστικές σκηνές που υπαινίσσονται αιμομιξία και άπλετη ερωτική βία. «Να φανταστείτε», έγραψε χαρακτηριστικά ένας κριτικός, «ο πιο ισορροπημένος χαρακτήρας στην ταινία είναι ένας τύπος που κοιμάται με τη μαμά της κοπέλας του».

Το «Ken Park» δεν είναι όμως ένα ανάλαφρο πορνογράφημα. Είναι μια απροκάλυπτα γυμνή ανατομία της αλλοτριωμένης δυτικής κοινωνίας, που θέτει σε πρώτο πλάνο την κενότητα των σχέσεων μιας παρέας καλιφορνέζων πιτσιρικάδων. Οι σοκαριστικές κάποιες φορές σκηνές σκληρού πορνό μεταξύ των τσακισμένων νιάτων και των εξίσου ταλαιπωρημένων κηδεμόνων τους κάτι θέλουν να πουν…

«Pola X» (1999)

«Η πιο δύσκολη ταινία μου ήταν το ‘‘Pola X’’», είχε πει λίγο παλιότερα το παιδί-θαύμα του γαλλικού σινεμά, Λεός Καράξ, για την ταινία που δεν άρεσε ούτε στους κριτικούς ούτε στο κοινό της εποχής της. Σήμερα ο κινηματογραφόφιλος κόσμος μοιάζει να την έχει ανακαλύψει εκ νέου, αποκαθιστώντας την κακή της φήμη.

Ο βιρτουόζος γάλλος οραματιστής του σινεμά πέρασε 7 χρόνια χωρίς ταινία για να κάνει την υπερφιλόδοξη «Pola X», μια σέξι, μυστηριώδη και βίαιη ταινία που τον έφερε σε καλλιτεχνικά επικίνδυνα μονοπάτια. Εδώ δοκίμασε το σθένος του ως δημιουργός, αλλά και τη γενναιότητα του κόσμου να δει αυτόν τον νεαρό άντρα και την άγνωστη που του συστήνεται ως αδερφή του να επιδίδονται σε άφθονο πραγματικό σεξ.

Μπλέκοντας τα όρια τέχνης και πορνογραφίας, είναι μια άγρια και προκλητική ιστορία που μπήκε στο κάδρο για όλους τους λάθος λόγους. Αυτές τις τρυφερές μεν, πραγματικότατες δε ερωτικές περιπτύξεις των δύο «αδερφών». Στις επίμαχες σκηνές χρησιμοποιήθηκαν ντουμπλέρ τελικά, αποκάλυψε κάπως πρόσφατα ο δημιουργός…

«Shortbus» (2006)

«Πώς να κάνεις μια ταινία για το σεξ χωρίς σεξ;», δικαιολογήθηκε λιτά ο πάντα ανατρεπτικός Τζον Κάμερον Μίτσελ και τοποθέτησε την ταινία του στα άδυτα ενός εναλλακτικού κλαμπ που τα έχει όλα: ετερόφυλα ζευγάρια, ομοφυλοφιλικό έρωτα, στοματικό σεξ, ανταλλαγή συντρόφων, αυτοϊκανοποίηση, εκσπερμάτιση. Και δεν φείδεται καθόλου στις οπτικές περιγραφές, κάθε άλλο.

Μόνο που κι εδώ, στο τολμηρό αυτό διαμαντάκι του Μίτσελ, ό,τι γίνεται δεν γίνεται για χάρη της καθαρής πρόκλησης. Κάθε τολμηρή σκηνή έχει σημασιολογικό φορτίο, αποκαλύπτοντας σαν σκαρίφημα την ψυχοσύνθεση του χαρακτήρα. Άφθονες κι εδώ οι σκηνές πραγματικού σεξ και η φόρα-παρτίδα προβολή τους στο πανί, ήταν επόμενο να ξενίσουν πολλούς.

«Θέλω να δείξω το σεξ με νέους κινηματογραφικούς τρόπους, γιατί παραείναι ενδιαφέρον για να το αφήσουμε στην πορνογραφία», υπεραμύνθηκε ο δημιουργός της δουλειάς του.

Όποιος αναζητεί τη γνωστότερη ταινία αληθινού σεξ, αυτή είναι…

«Nymphomaniac: Volume I & ΙΙ» (2013)

Το ερωτικό ξύπνημα της Σαρλότ Γκενσμπούρ στο κολασμένο και πολύωρο έπος του Λαρς Φον Τρίερ φιλοξενεί κάθε σεξουαλική παρέκκλιση που έχει αναγνωρίσει η ψυχιατρική. Εδώ έχουμε μια ταινία που οι πραγματικοί πρωταγωνιστές είναι λες οι πορνοστάρ που χρησιμοποιήθηκαν στα γυρίσματα, για να δανείσουν τα επίμαχα τμήματα του σώματός τους όταν οι ηθοποιοί αισθάνονταν άβολα.

Σκάνδαλο του Φεστιβάλ Βερολίνου το πρώτο μέρος, ταινία-σοκ της Βενετίας το δεύτερο, όλοι περίμεναν τις uncut εκδοχές των πεντάωρων περιπετειών της νυμφομανούς για να δουν ως πού μπορεί να φτάσει η διαστροφή του Δανού. Και έφτασε πολύ μακριά είναι η αλήθεια στο καλλιτεχνικό αυτό πορνογράφημα, μια απροσχημάτιστη πραγματεία για το σεξ και τα όριά του.

Ο θρύλος θέλει μάλιστα τον Σάια Λαμπέφ να παίρνει τον ρόλο στέλνοντας στον Τρίερ, εν είδει οντισιόν, ένα ερασιτεχνικό sex tape που είχε γυρίσει στο σπίτι του. Ο Τρίερ κάτι αντίστοιχο είχε κάνει βέβαια και στον «Αντίχριστο» (2009), ντουμπλάροντας απλώς τα σώματα των Νταφό και Γκενσμπούρ για τις σκηνές πραγματικού σεξ…

«9 τραγούδια» (2004)

Το σεξουαλικό περιεχόμενο του φιλμ είναι εδώ τόσο άφθονο που μετατρέπεται αναγκαστικά σε μια ξέφρενη πορνογραφική φιέστα. Η υπόθεση περιπλέκεται γύρω από το σεξ, έχει να κάνει μόνο με το σεξ και καταλήγει φυσικά στο σεξ. Στο πραγματικό σεξ, όπως έσπευσε να ξεκαθαρίσει από την πρώτη στιγμή ο Μάικλ Γουιντερμπότομ.

Το ζευγάρι της ιστορίας μας γνωρίζεται σε μια ροκ συναυλία στο Λονδίνο και το τέλος της νύχτας θα τους βρει μαζί στο κρεβάτι. Έτσι θα περάσουν οι υπόλοιποι μήνες, σε μια παθιασμένη σεξουαλική εξερεύνηση, κάθε στάδιο της οποίας αντιπροσωπεύει και ένα τραγούδι σε ζωντανή εκτέλεση.

Αυτό κάνουν στην ταινία, πηγαίνουν σε συναυλίες και κάνουν σεξ. Χωρίς να προσποιούνται. Και πάντα με πειραματική διάθεση. Ο Γουιντερμπότομ λοξοκοιτά εδώ στη σεξουαλική απελευθέρωση των 70s, σπάζοντας και τα τελευταία ταμπού του τι μπορείς και τι όχι να δείξεις στο πανί.

Μετά τα «9 τραγούδια», κανείς δεν θα έκανε πια αυτή την ερώτηση…

«Η αυτοκρατορία των αισθήσεων» (1976)

Η πορνογραφία, όπως τη γνωρίζαμε κάποτε, παιζόταν σε κακόφημα καταγώγια και ροζ σινεμά. Και σίγουρα όχι στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης! Γιατί ως εκεί έφτασε και αποθεώθηκε το προκλητικό αριστούργημα του Ναγκίσα Οσίμα. Πριν απαγορευτεί από τις σκοτεινές αίθουσες της Δύσης, αλίμονο.

Η λογοκρισία θα έκρινε ωστόσο κάποια στιγμή πως παρά το πρόδηλο πορνογραφικό περιεχόμενο, η «Αυτοκρατορία» ήταν τέχνη. Και μάλιστα το είδος του μεγάλου σινεμά που ο ιάπωνας μετρ ήξερε καλά πώς να φτιάχνει.

Εδώ έχουμε τη δραματοποιημένη εκδοχή μιας πραγματικής ιστορίας, μιας υπηρέτριας σε οίκο ανοχής που ερωτεύεται παράφορα τον άντρα της «μαντάμ». Η ερωτική έξαψη και οι τολμηρές σκηνές είναι τόσες και τέτοιες που κάνουν ακόμα και τον ακρωτηριασμό ενός πέους να μη φαίνεται υπερβολικός.

Αυτή η αρχέγονη λες ματιά πάνω στον σαρκικό πόθο, η διεισδυτική διερεύνηση της ερωτικής έλξης που φτάνει ως τα όρια της ψύχωσης, σκιαγραφεί με παρρησία τα επικίνδυνα ερωτικά μονοπάτια του σεξ. Περιέχει σκηνές αποστροφής, σίγουρα, δύσκολα ωστόσο θα ξεπεραστεί ποτέ σε όρους σαρωτικού ερωτισμού.

Τα ερωτικά πειράματα του Ογκίσα, οι σκηνές πραγματικού σεξ και η βίαιη κατάληξή τους, όλα για χάρη της υπέρτατης ικανοποίησης, δεν είναι για τον καθένα. Αν υπάρχει πάντως μία ταινία που κάλεσε τον κόσμο να αποφασίσει αν ήταν τέχνη ή πορνό, ξεβολεύοντάς τον από την πεπατημένη, ήταν αυτή και μόνο αυτή…

«Καλιγούλας» (1979)

Έπρεπε να φτάσει το 1979 για να δει ο κόσμος όργια, αιμομιξίες, βιασμούς και νεκροφιλίες στο πανί. Ο «Καλιγούλας» διαφημιζόταν ως «η μόνη ταινία που τολμά να δείξει τη διαστροφή και την παρακμή της αυτοκρατορικής Ρώμης».

Το σενάριο του Γκορ Βιντάλ σβήστηκε και ξαναγράφτηκε άπειρες φορές, οι σκηνοθέτες εγκατέλειπαν άρον-άρον τα γυρίσματα και οι διαφορετικές εκδόσεις της ταινίας που επιβίωσαν ως σήμερα είναι τόσες όσες και οι λογοκρισίες που υπέστη στις χώρες που προβλήθηκε!

Μέσα σε όλα, ο παραγωγός -και τελευταίος σκηνοθέτης του φιλμ- Μπομπ Γκουτσιόνε, εκδότης ταυτοχρόνως του αντρικού περιοδικού «Penthouse», δεν παρέλειψε να προσθέσει και μια εξάλεπτη σκηνή πραγματικού ομαδικού σεξ που θα έκανε ενδεχομένως και τον ίδιο τον Γάιο Ιούλιο Καίσαρα Γερμανικό να ντραπεί για λογαριασμό του κινηματογραφικού εαυτού του.

Η πιο διαβόητη εκδοχή του «Καλιγούλα», το ιταλικό «Io, Caligola» των 210 λεπτών, είναι αυτή που τα περιέχει όλα. Ακόμα και την ανατριχιαστική σκηνή με το μωρό (που δεν θα περιγράψουμε εδώ). Αυτή την κόπια την έβρισκες κάποτε αποκλειστικά στο «ροζ» τμήμα των βιντεοκλάμπ της Ευρώπης.

Το πολυδάπανο έπος στέκει ακόμα και σήμερα μνημειώδες για το πάντρεμα ιστορικής καταγραφής και πορνογραφικής εκζήτησης. Ο παρανοϊκός ρωμαίος αυτοκράτορας αφήνεται στα χέρια των σεξουαλικών οργίων και της γυναικείας θαλπωρής, μέσω μιας μακράς σειράς από ερωτικές σκηνές που παραμένουν φάροι του ανόσιου γάμου κινηματογράφου και πορνογραφίας…

Πηγή

Το Netflix θα ρωτάει πρώτα τους συνδρομητές αν θέλουν να συνεχίσουν και αν δεν απαντήσουν, θα αφαιρούν τον λογαριασμό.

Πόσο πιθανό να έχεις κάνει λογαριασμό κάπου, να πληρώνεις για αυτόν κάθε μήνα και να μην τον χρησιμοποιείς; Μάλλον καθόλου. Κι όμως, υπάρχουν κάποιοι που το κάνουν.

Έχουν ανοίξει δηλαδή λογαριασμό στο Netflix και ενώ κάθε μήνα αφαιρείται από τον τραπεζικό τους λογαριασμό το αντίτιμο, δεν βλέπουν τίποτα.

Παρά το γεγονός οτι το ποσοστό των συνδρομητών που το κάνουν δεν είναι και τόσο μεγάλο, φαίνεται πως 0,5% των συνολικών πελατών, είναι αρκετοί για να αναγκάσουν την εταιρία να προβεί σε ενέργειες, προκειμένου να τους αφαιρέσει τους λογαριασμούς.

Αυτό ουσιαστικά ανακοίνωσε ο Product Innovation του Netflix, Eddy Wu με ένα blog του, όπου αναφέρει πως «το τελευταίο πράγμα που θέλουμε είναι να πληρώνει ο κόσμος μας για κάτι που δεν χρησιμοποιεί».

Έτσι, θα ρωτήσουν όσους δεν έχουν δει τίποτα για ένα χρόνο, αν όντως θέλουν να συνεχίσουν να είναι συνδρομητές.

Η διαδικασία θα γίνεται είτε μέσω mail, είτε μέσω app notifications και όποιος δεν απαντάει, θα δίνει ουσιαστικά το ΟΚ για να αφαιρεθεί ο λογαριασμό του και να σταματήσει να χρεώνεται.

Αν μέσα στους επόμενους 10 μήνες επιστρέψει, η λίστες τους, οι αγαπημένες του ταινίες και γενικώς οι προτιμήσεις του θα είναι όπως τις είχε αφήσει. Για παραπάνω διάστημα, θα έχουν διαγραφεί όλα…

Πηγή

Η νέα υβριδική πλατφόρμα της ΕΡΤ για όλους τους πολίτες

Ξένες ταινίες, ξένα σήριαλ, βραβευμένες σειρές ντοκιμαντέρ γνωστές σειρές παιδικού προγράμματος κ.ά μπορεί να παρακολουθήσει κανείς δωρεάν, μέσα από το την υβριδική τηλεόραση της ΕΡΤ.

Ειδικότερα, με το «κόκκινο κουμπί» του τηλεκοντρόλ η υβριδική τηλεόραση της ΕΡΤ προσφέρει μοναδικές υπηρεσίες δωρεάν σε όλους τους τηλεθεατές.

Τις νέες δυνατότητες που δίνει στους τηλεθεατές η ΕΡΤ γνωστοποίησε σήμερα μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook ο πρόεδρος της ΕΡΤ, Κωνσταντίνος Ζούλας γράφοντας χαρακτηριστικά «θα μπορούσε να λέγεται και ERTFLIX, αλλά το νέο όνομα δεν έχει ακόμη αποφασισθεί».

Αναλυτικά, η ανάρτηση του Κωνσταντίνου Ζούλα:

«Θα μπορούσε να λέγεται και ERTFLIX αλλά το νέο όνομα δεν έχει ακόμη αποφασισθεί.

Σε κάθε περίπτωση, όποιος πατήσει από σήμερα το κόκκινο κουμπί στο τηλεκοντρόλ του και μπει στην υβριδική τηλεόραση της ΕΡΤ, νομίζω ότι θα εντυπωσιαστεί καθώς το νέο σύγχρονο περιβάλλον που σχεδίασαν οι τεχνικοί της ΕΡΤ δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις πλατφόρμες του Netflix, της Amazon ή της Apple.

Η ΕΡΤ ήδη αυτή τη στιγμή προσφέρει εντελώς δωρεάν 24 ξένες ταινίες, 12 ξένα σήριαλ, 10 βραβευμένες σειρές ντοκιμαντέρ, 13 γνωστές σειρές παιδικού προγράμματος και βέβαια όλα τα μαθήματα της εκπαιδευτικής τηλεόρασης του υπουργείου Παιδείας που μεταδίδεται κάθε πρωί στην ΕΡΤ2.

Και μαζί με όλα αυτά, μια εντελώς ξεχωριστή κατηγορία αναδεικνύοντας το αρχείο της, καθώς στο πρώτο ανεπίσημο σημερινό λανσάρισμα του… ERTFLIX έχουν ήδη ανέβει 20 ιστορικές εκπομπές-αφιερώματα σε 20 σπουδαίους Έλληνες, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Γιώργος Σεφέρης, η Μαρία Κάλλας, η Ελένη Βλάχου, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο Μανόλης Αναγνωστάκης, ο Γιάννης Τσαρούχης και πολλοί ακόμη.

Μάλιστα η ΕΡΤ για να διευκολύνει τους τηλεθεατές που έχουν νέες (smart) τηλεοράσεις, αλλά πατώντας το κόκκινο κουμπί στο τηλεκοντρόλ τους δεν βλέπουν την υβριδική πλατφόρμα, έχει ήδη ανεβάσει στο YouTube μικρά χρηστικά βίντεο για το πως οι πολίτες μπορούν να ενεργοποιήσουν τη σχετική υπηρεσία, αν αυτή δεν είναι ήδη ενεργοποιημένη από τις εργοστασιακές ρυθμίσεις κάθε μοντέλου. Τα σχετικά λινκ μπορεί να τα βρει κανείς στο τέλος ανά μάρκα τηλεόρασης που διαθέτει ο καθένας.

Ας τα δούμε όμως αναλυτικά, τι μπορεί κανείς να δει σήμερα στο… ERTFLIX:

Ήδη είναι διαθέσιμες 24 βραβευμένες ταινίες μεταξύ των οποίων το «Θαύμα» με τη Τζούλια Ρόμπερτς, το «Κάθε στιγμή μετράει» με την Τζούλιαν Μουρ, η «Επικίνδυνη οικογένεια» με τους Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Μισέλ Πφάιφερ, το «Πατέρας και κόρη» με τον Ράσελ Κρόου, η «Γκρέις του Μονακό» με τη Νικόλ Κίντμαν, το «Πρόγραμμα» με τον Ντάστιν Χόφμαν, η «Αλήθεια» με τους Ρόμπερτ Ρέντφορντ και Κέιτ Μπλάνσετ, τα «Μικρά αθώα ψέμματα» με την Μαριόν Κοτιγιάρ, το «Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ» με τους Ντέιβ Τζονς, Μπριάνα Σαν, Χέιλι Σκουάιρς, η «Ιστορία αγάπης και σκότους» με τη Νάταλι Πόρτμαν και οι βιογραφίες του Ζακ Υβ Κουστώ «Οδύσσεια» και της ντίβας της ποπ μουσικής «Νταλιντά», αλλά και η παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων «Λούι και Λούκα – Ο μεγάλος αγώνας τυριού». Στη σχετική κατηγορία μάλιστα περιέχονται και πληροφορίες για κάθε ταινία και θα ανανεώνεται στο εξής τακτικά.

Για πρώτη φορά επίσης η ΕΡΤ προσφέρει στους τηλεθεατές τη δυνατότητα να παρακολουθούν ανά πάσα στιγμή όλα τα επεισόδια των ξένων σειρών που μεταδίδονται από τα κανάλια της όπως το «Fargo», το «Mr Selfridge», το «War & Peace», το «The Good Fight», το «Tin Star», το «Ballers» κ.α., ενώ πολύ σύντομα θα προστεθούν ο δαιμόνιος ντετέκτιβ Πουαρό και η Μις Μαρπλ με τις περιπέτειές τους μέσα από τις κλασικές σειρές «Agatha Christie’s Poirot» και «Agatha Christie’s Ms Marple».

Ανάλογες εκπλήξεις υπάρχουν και για τους φίλους των ντοκιμαντέρ καθώς ήδη προσφέρονται δωρεάν βραβευμένες σειρές όπως η «Ιστορία του Θεού» με τον Μόργκαν Φρίμαν, και οι «Κένεντυ», ενώ για τα παιδιά εκτός από την εκπαιδευτική τηλεόραση υπάρχουν ήδη στο… ΕΡΤFLIX ο «Αστυνόμος Σαΐνης», «Γάτος Σπυρουνάτος», ο «Γύρος του κόσμου με 80 βιβλία», το «Εμείς και ο μπλε πλανήτης» και o «Λεονάρντο Ντα Βίντσι» μέσα από τη νέα ομώνυμη σειρά κινουμένων σχεδίων.

Τέλος εξυπακούεται ότι στην ίδια πλατφόρμα οι τηλεθεατές μπορούν να βρουν όλες τις εκπομπές της τελευταίας εβδομάδας της ΕΡΤ, τις καθημερινές ενημερώσεις των Σωτήρη Τσιόδρα και Νίκου Χαρδαλιά, όπως βέβαια και όλες τις ενημερωτικές εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων της δημόσιας τηλεόρασης.

Εδώ θα βρείτε τα χρηστικά βίντεο της ΕΡΤ για το πώς θα ενεργοποιήσετε την υβριδική πλατφόρμα ανά μάρκα τηλεόρασης:

Για τηλεοράσεις LG

Για τηλεοράσεις Samsung

Για τηλεοράσεις Sony 

Για τηλεοράσεις Panasonic 

Ο Γενικός Διευθυντής των Νέων Μέσων Γιάννης Βουγιουκλάκης μίλησε στην εκπομπή ΑΠΟ ΤΙΣ 6 για την πλατφόρμα της υβριδικής ΕΡΤ η οποία έχει ένα εύχρηστο νέο περιβάλλον ώστε ο τηλεθεατής να μπορεί να παρακολουθήσει στοχευμένα προγράμματα της ΕΡΤ, (σειρές, ντοκιμαντέρ, παιδικά, αθλητικά, κ.ά.) χωρίς χρονικό περιορισμό.

ΥΓ. Η υβριδική λειτουργεί μόνον μέσω κανονικής κεραίας -όχι μέσω Cosmote TV ή NOVA.

Πηγή

10 επιλογές παιδικών ταινιών που μπορείτε να δείτε στο Youtube

Μείναμε σπίτι. Παίξαμε. Χειροτεχνήσαμε. Απασχοληθήκαμε δημιουργικά. Ξανά και ξανά. Κακά τα ψέματα όμως. Αφού μένουμε σπίτι, οι οθόνες είναι αναπόφευκτες. Δεν ισχύει τίποτα από όσα λέγαμε τόσο καιρό πριν την καραντίνα, αφού τα δεδομένα άλλαξαν.

Όλες αυτές τις ημέρες αντιλήφθηκα το εξής. Αφού η επαφή με τις οθόνες είναι κάτι που δεν μπορούμε να αποφύγουμε πια. Τουλάχιστον ας είναι κάτι από το οποίο θα πάρουν κάτι τα παιδιά μας!

Θα το πω. Στο Youtube μπορούμε να βρούμε άπειρο υλικό με βίντεο και παραμύθια για τα μικρά. Και χωρίς πληρωμή. Όμως αλήθεια, δε βρήκα κάτι σύγχρονο που θα μπορούσε να δώσει κάτι παραπάνω. Οπότε ως μαμά retromaniax, έψαξα φυσικά παραμύθια που έβλεπα εγώ όταν ήμουν μικρή. Και βρήκα κάποια που με συγκίνησαν πολύ και είναι διδακτικά. Ειδικότερα όταν είδα ότι τραβούν το ενδιαφέρον και των μικρών μου. Το αγαπώ το Youtube! Σας το πα;

1. Μια φορά και έναν καιρό

Βρες τα επεισόδια:

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος

Μια φορά και έναν καιρό ήταν η ζωή

Μια φορά και έναν καιρό ήταν η επιστήμη

2. Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες είναι ένα μυθιστόρημα του Ιούλιου Βερν, το οποίο εκδόθηκε το 1873. Εδώ μπορείτε να το απολαύσετε προσαρμοσμένο σε μια καταπληκτική παιδική τηλεοπτική ταινία κινούμενων σχεδίων!

Ο Φιλέας Φογκ ήταν ένας πλούσιος εκκεντρικός τζέντλεμαν, ο οποίος είχε πολλές φαεινές ιδέες. Κάποια μέρα, εξ αφορμής μια συζήτησης, στοιχημάτισε για 20.000 λίρες πως μπορεί να κάνει τον γύρο του κόσμου σε 80 μέρες. Και έτσι ξεκίνησε το ταξίδι, μαζί με τον υπηρέτη του, Πασπαρτού.

3. Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον

Ο Νίλς ήταν ένα παιδί, που πείραζε ζώα και ανθρώπους. Μια μέρα όμως το παράκανε παίζοντας ένα άσχημο παιχνίδι σε έναν νάνο. Αυτός για να τον τιμωρήσει τον μεταμορφώνει κι εκείνο σε νάνο. Και ο Νιλς βρίσκεται να ταξιδεύει με ένα κοπάδι αγριόχηνες για το Βορρά.

Άραγε θα ξαναγίνει άνθρωπος ή θα ακολουθήσει για πάντα το δρόμο της περιπλάνησης των πουλιών;

Σε αυτό το γεμάτο περιπέτειες ταξίδι ο Νίλς γνωρίζει πολλά για τη φύση και για τις συνήθειες, τις δυσκολίες και τις χαρές των ζώων. Μαθαίνει να εκτιμάει και να σέβεται τις αξίες της ζωής όλων των πλασμάτων.

4. Στρουμφάκια

Αλήθεια, τα μικρά σου έχουν δει ποτέ παλιά επεισόδια από τα Στρουμφάκια που αγαπήσαμε όταν ήμασταν εμείς παιδιά; Τώρα είναι η ευκαιρία!

5. Το ασχημόπαπο

Το διδακτικό παραμύθι του Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν. Το παραμύθι αυτό αναφέρεται κατ’ εξοχήν στη διαφορετικότητα, αλλά και στο πως γνωρίζοντας τον εαυτό μας, μεταμορφωνόμαστε σε αυτό που αναδεικνύει την πραγματική μας ομορφιά.

6. Χάιντι 

Θα βρείτε τα περισσότερα επεισόδια της ιαπωνικής σειράς κινουμένων σχεδίων που αγαπήσαμε. Αφηγείται τα παιδικά χρόνια ενός ορφανού κοριτσιού που μεγαλώνει στις ελβετικές Άλπεις μαζί με τον κτηνοτρόφο παππού της, σκορπώντας τη χαρά και την αισιοδοξία σε όσους βρίσκονται γύρω της.

7. Ροζ Πάνθηρας

Πολυμήχανος, πανέξυπνος, πονηρούλης, με ένα βλέμμα απάθειας που λάτρευα! Το 1964 βραβεύεται με το Όσκαρ ταινιών κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους για την ταινία “The Pink Phink”. Ναι, τόσο παλιό αλλά τόσο ευχάριστο να το βλέπουν ακόμα και τα δικά μας παιδιά!

8. Pingu

Όλα τα παιδιά ήμασταν ξετρελαμένα με τον Pingu από πλαστελίνη, τη δεκαετία του 90! Αλλά όταν είδα τα μικρά μου να σκάνε στα γέλια 30 χρόνια μετά, κατάλαβα ότι είναι από τα πιο διαχρονικά βίντεο για παιδιά. Δεν έχει υπότιτλους ή μεταγλώττιση, γιατί πολύ απλά δε χρειάζεται. Το αγαπώ το Youtube! Σας το πα;

9. Roadrunner VS Coyote

Δε χρειάζονται συστάσεις νομίζω. Τη συμπάθεια μου στο Coyote. Έγινε και αυτό αγαπημένο των παιδιών μου μιας και ξεκαρδίστηκαν με τις περιπέτειες του.

10. Τομ και Τζέρι

Ο Τομ είναι η γάτα που προσπαθεί να πιάσει τον Τζέρι. Ο Τζέρι είναι το ποντικάκι που γλεντάει τον Τομ. Και κάπως έτσι, πάλι χωρίς υπότιτλους και μεταγλωττίσεις, τα παιδιά θα το καταδιασκεδάσουν!

Έχετε ένα καλό και ποιοτικό υλικό για μπόλικο καιρό! Καλή θέαση λοιπόν! : )

Πηγή

Διακόπηκε η παραγωγή όλων των σειρών και των ταινιών του στις ΗΠΑ και τον Καναδά τουλάχιστον για δύο εβδομάδες, όπως αποφάσισε το Netflix.

Η απόφαση αυτή φυσικά σχετίζεται με τον περιορισμό της εξάπλωσης του κορονοϊού. Η κορυφαία πλατφόρμα streaming επιβεβαίωσε τη λήψη μέτρων για την πρόληψη του ιού, αναφέροντας ότι πήρε αυτή την απόφαση «λόγω των κυβερνητικών περιορισμών και κυρίως για λόγους υγείας και προστασίας».

Μέχρι στιγμής, περισσότερες διευκρινίσεις δεν έχουν δοθεί, αλλά το Netflix φαίνεται να ακολουθεί τις κινήσεις των μεγάλων εταιρειών παραγωγής.

Είναι γνωστό άλλωστε ότι πολλές κινηματογραφικές παραγωγές, όπως και τηλεοπτικές σειρές έχουν σταματήσει τα γυρίσματά τους για κάποιο διάστημα, ενώ λόγω του ιού έχουν αναβληθεί και προγραμματισμένες πρεμιέρες, όπως το Fast & Furious 9 και το A Quiet Place Part II.

Πηγή