Street artist μεταμορφώνει βαρετά κτίρια σε έργα τέχνης
Ο Γάλλος street artist Τζουλιέν Μάλλαντ, γνωστός και ως Seth Globepainter, δημιουργεί πολύχρωμα έργα τέχνης στους τοίχους κτιρίων όλου του κόσμου.
Οι μεγάλης κλίμακας τοιχογραφίες του απεικονίζουν συχνότερα παιδιά και είναι γεμάτες με χρώματα.
t
Πολύ συχνά ο Μάλλαντ συνεργάζεται και με τοπικούς καλλιτέχνες που συναντά στις πόλεις που ταξιδεύει.
Ο γεννημένος στο Παρίσι καλλιτέχνης δραστηριοποιείται σε αυτό το είδος τέχνης από τη δεκαετία του ’90. Έχει κυκλοφορήσει ήδη δύο βιβλία σχετικά με τα ταξίδια του και την τέχνη του δρόμου.
Το πιο πρόσφατο ονομάζεται «Extramuros” και περιγράφει τα ταξίδια του και τα έργα που δημιούργησε στην Ινδία, στη Κίνα, στο Μεξικό, στην Ινδονησία και στο Βιετνάμ.
Στην αρχαία ελληνική μυθολογία, οι μούσες ήταν εννιά πανέμορφες θεότητες που κατοικούσαν στον Όλυμπο. Ήταν κόρες του Δία και της Μνημοσύνης και η κάθε μια διέθετε ένα ξεχωριστό χάρισμα. Οι μούσες γέννησαν τις τέχνες και φρόντισαν να τις μοιραστούν με την ανθρωπότητα και με τους θεούς, προσφέροντας έτσι απλόχερα το καλό στον κόσμο. Έκαναν τους ανθρώπους να ξεχνάνε τα βάσανά τους και απαλύναν τους πόνους τους.
Οι μούσες ήταν οι προστάτιδες θεές της λογοτεχνίας, της επιστήμης και των τεχνών. Ήταν οι θεές της μουσικής, των μουσικών οργάνων, του χορού, των γλεντιών και της ποίησης. Τις αποκαλούσαν «Ολυμπιάδες» διότι ήταν πολύ δεμένες μεταξύ τους. Διασκέδαζαν τους Ολύμπιους στα συμπόσια τραγουδώντας τους με τις ακούραστες, μαγευτικές φωνές τους θείες μελωδίες και ύμνους, παίζοντας την λύρα. Το θέμα των τραγουδιών τους ήταν πάντα η αρχοντική καταγωγή των θεών, τους οποίους εγκωμίαζαν. Κυρίως όμως υμνούσαν τον πατέρα τους, τον Δία και το μεγαλείο του. Τραγούδησαν ακόμη θρηνητικά στην ταφή του Αχιλλέα, όμως σπάνια δόξαζαν με τα τραγούδια τους το ανθρώπινο γένος και τους θαυμαστούς ήρωες. Ίσως γιατί δεν έδειχναν μεγάλο ενδιαφέρον για ανθρώπινες ασχολίες. Εκείνο που πάντοτε αναζητούσαν ήταν ένας ήσυχος τόπος ώστε να αφιερωθούν στις καλές τέχνες.
Το αρμονικό τους τραγούδι γοήτευε μέχρι και την φύση. Ο ουρανός, τα άστρα, η θάλασσα και τα ποτάμια σιωπούσαν ευλαβικά για να θαυμάσουν την μελωδία των θεοτήτων.
Ο θεός Απόλλωνας ήταν ο ηγέτης τους και διεύθυνε τη χορωδία τους, για αυτό ονομαζόταν Μουσαγέτης. Ο Απόλλωνας έπαιζε τη λύρα του και ολόγυρα οι Μούσες τραγουδούσαν και έπαιζαν και αυτές τα μουσικά τους όργανα. Ύστερα χόρευαν γύρω από το βωμό και αργότερα κάθονταν πάνω σε δάφνες και τραγουδούσαν ύμνους προς τον Δία. Περνούσαν επίσης πολλές μέρες στον Παρνασσό, επειδή σε αυτό το θεϊκό βουνό βρισκόταν το μεγάλο μαντείο του Απόλλωνα.
Τα ονόματα των Μουσών ήταν: Καλλιόπη, Κλειώ, Ευτέρπη, Θάλεια, Μελπομένη, Τερψιχόρη, Ερατώ, Πολύμνια και Ουρανία.
Η Καλλιόπη ήταν η μεγαλύτερη, η πιο σεβαστή, η πιο σοφή, η πιο σοβαρή, και η πιο αποφασιστική από τις υπόλοιπες Μούσες. Το όνομά της σημαίνει “αυτή με την καλή όψη”.Ήταν μούσα της ευγλωτίας, της ρητορικής, όλων των καλών τεχνών. Η μούσα της επικής και ηρωικής ποιήσης από την οποία εμπνεόταν και την οποία επεκαλείτο ο Όμηρος. Απεικονίζεται συχνά με τα Ομηρικά έπη στα γόνατά της, φορώντας χρυσό στεφάνι στο κεφάλι και κρατώντας πινάκιο και γραφίδα.
Η Κλειώ ήταν η Μούσα της Ιστορίας. Το όνομά της προέρχεται από το ρήμα κλείω, που σημαίνει αφηγούμαι. Απεικόνιζαν την Κλειώ με περγαμηνές, με ένα δάφνινο στεφάνι στο κεφάλι , ντυμένη με κόκκινο ένδυμα. Στο δεξί της χέρι κρατούσε μία σάλπιγγα και στο αριστερό ένα βιβλίο. Τα σύμβολά της ήταν η σάλπιγγα και η κλεψύδρα.
Η Ευτέρπη ήταν η μούσα της τέχνης του αυλού και της Λυρικής ποίησης, η «κόρη της μουσικής». Το όνομά της προέρχεται από το ρήμα ευ + τέρπω, που σημαίνει ευχαριστώ. Αργότερα ονομάστηκε μούσα της λυρικής ποίησης. Ανήκε στην ακολουθία του Διονύσου. Το σύμβολό της ήταν ο διπλός αυλός.
Η Τερψιχόρη ήταν η Μούσα του χορού. Το σύμβολο της ήταν η λύρα, ο αυλός και το τρίγωνο. Σε κάποιες αναφορές ονομάζεται ως η μητέρα των Σειρήνων. Το όνομά της προέρχεται από το ρήμα τέρπω, που σημαίνει ευφραίνω, σε συνδυασμό με το ουσιαστικό χορός. Συνήθως συναντάται καθισμένη κρατώντας μια λύρα.
Η Ερατώ ήταν η Μούσα της λυρικής ποίησης και των ύμνων. Απεικονίζεται πάντα με μία λύρα ημίγυμνη. Ήταν η προστάτιδα του γάμου και του έρωτα. Το σύμβολό της ήταν η λύρα και η κιθάρα. Λέγεται πως η Ερατώ ήταν η μούσα που επινόησε τα ερωτικά ποιήματα, το γάμο και την μουσική.
Η Μελπομένη ήταν Μούσα της τραγωδίας, αν και τα τραγούδια της ήταν χαρούμενα. Το όνομά της προέρχεται από το ρήμα μέλπω, που σημαίνει υμνώ. Συνήθως απεικονίζεται πλάι στο Θεό Διόνυσο, να φοράει μια τραγική μάσκα ή να κρατάει την μάσκα στο χέρι έχοντας παράλληλα στο άλλο της χέρι ένα μαχαίρι.Η μούσα φαίνεται κυρίως θυμωμένη.
Η Θάλεια ήταν η μούσα της βουκολικής ποίησης (δηλαδή τα δημοτικά τραγούδια), της κωμωδίας και προστάτιδα της ευθυμίας. Το όνομά της προέρχεται από το ρήμα θάλλω, που σημαίνει ανθίζω. Λέγεται πως ανακάλυψε την κωμωδία, τη γεωμετρία, την γεωργία και την αρχιτεκτονική. Επίσης ήταν προστάτιδα των Συμποσίων. Συνήθως απεικονίζεται με στεφάνι κισσού στο κεφάλι, κρατώντας στο δεξί χέρι μάσκα θεάτρου και στο αριστερό μια ράβδο.
Η Πολύμνια ήταν η Μούσα των ιερών ύμνων και της ευγλωττίας. Ήταν η μούσα της Μιμικής (παντομίμας).Το όνομά της πηγάζει από τον συνδυασμό «πολύς» και «ύμνος». Είναι πολύ σοβαρή και στοχαστική. Συνήθως, απεικονίζεται με πολύ απλή αμφίεση, φορώντας έναν μακρύ μανδύα και πέπλο, ενώ ακουμπάει τον αγκώνα της σε ένα μαξιλάρι.
Η Ουρανία ήταν η μούσα της Αστρονομίας και της Αστρολογίας. Συνήθως απεικονίζεται φορώντας στεφάνι σε σχήμα αστεριού, κρατώντας στο αριστερό χέρι την υδρόγειο σφαίρα και στο δεξί της χέρι ένα διαβήτη. Αυτά είναι και τα σύμβολά της.
Μουσείο Prado. Άνοιξε ειδική έκθεση για άτομα με πρόβλημα όρασης
To Prado της Μαδρίτης δεν είναι το πρώτο. Το Λούβρο στο Παρίσι, το Metropolitan Museum of Art, αλλά και η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου διαθέτουν πρόγραμμα αφής σε ειδικά διαμορφωμένες αίθουσες, το οποίο επιτρέπει στους επισκέπτες με προβλήματα όρασης να νιώσουν τα έργα με τα δάκτυλα τους.
Ωστόσο, το ισπανικό Pradο πραγματικά πρωτοπορεί καθώς χρησιμοποιεί τεχνικές 3D, ώστε να αναπαράξει δεκάδες σπουδαία έργα τέχνη σε τρισιδιάστατη μορφή. Τώρα οι επισκέπτες του μεγάλου ισπανικού μουσείου θα μπορούν να αισθανθούν με τα χέρια του έργα του Goya και του Velazquez με έναν μη οπτικό τρόπο.
Σύμφωνα με τον κατάλογο της έκθεσης, μπορεί επίσης κανείς να νιώσει πίνακα του Ελ Γκρέκο και τη διάσημη Mona Lisa του Ντα Βίντσι ανάμεσα σε άλλα. Μάλιστα, υπάρχει και μια διαδικτυακή πλατφόρμα που περιέχει όλα τα έργα που είναι διαθέσιμα ή θα προστεθούν στη συλλογή του μουσείου, παρέχοντας και επιπλέον πληροφορίες. Τέλος, η έκθεση περιέχει ενημερωτικά κείμενα σε γραφή braille και ακουστικό υλικό που συνοδεύει τα έργα, αλλά και αδιαφανή γυαλιά, τα οποία συνδυαστικά μετατρέπουν την επίσκεψη στο χώρο σε μια αξέχαστη εμπειρία.
Ο Γιάννης Σμαραγδής συγκινεί την Κηφισιά με Νίκο Καζαντζάκη
Προβλήθηκε για δεύτερη φορά η πολυβραβευμένη ταινία «Καζαντζάκης» , η ελληνική βιογραφική ταινία του 2017, σε σκηνοθεσία και σενάριο Γιάννη Σμαραγδή, στο Πολιτιστικό κέντρο Δροσιάς, με εξίσου μεγάλη απήχηση απ’ το κοινό όσο και στην πρώτη προβολή, σε μία βραδιά πραγματικής συγκίνησης και αφύπνισης όλων των έντονων συναισθημάτων, που μόνο η έβδομη τέχνη μπορεί να μας προσφέρει. Η ζωή του Νίκου Καζαντζάκη είναι μια ιστορία πίστης, δύναμης και αγάπης ενός συγγραφέα, που μπόρεσε να ξεπεράσει τις αντιξοότητες και τη βαρβαρότητα της εποχής του και να μείνει το έργο του αιώνιο, μένοντας ανυποχώρητος στις αξίες του, αντιμετωπίζοντας με στωικότητα και αξιοπρέπεια τις διώξεις του, καταφέρνοντας να ολοκληρώσει το έργο του, το οποίο βλέπουμε να υπερασπίζεται την ελευθερία του κάθε ανθρώπου, τις αξίες της ζωής και το ελληνικό φως.
Η ταινία γνώρισε την αγάπη του ελληνικού κοινού, ήρθε πρώτη σε εισιτήρια από τις καλλιτεχνικές ταινίες στην Ελλάδα και αμέσως μετά ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι της διεθνούς πορείας της. Έφτασε λοιπόν και κοντά μας, χάριν της ομάδας Πολιτισμού της Κοινότητας Δροσιάς, έχοντας την καλλιτεχνική επιμέλεια ο Κώστας Μαντάς και την επιμέλεια και ανάλυση ταινιών η Καίτη Λεκάκου, αλλά και χάριν της γενναιοδωρίας του ίδιου του δημιουργού της, Γιάννη Σμαραγδή, αυτού του διεθνούς αναγνωρισμένου Έλληνα σκηνοθέτη που κάποιος αντιλαμβάνεται τη μεγαλοφυΐα του βλέποντας το έργο του. Την προβολή της ταινίας παρακολούθησαν προσωπικότητες του καλλιτεχνικού κόσμου και της επιστήμης, εκπρόσωποι του τύπου, πλήθος κόσμου αλλά και ο Δήμαρχος της Κηφισιάς κ. Γεώργιος Θωμάκος και ο κ. Γεώργιος Παπαδόπουλος Δ.Σ. και Αντιπρόεδρος του Ν.Π.Δ.Δ. Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Κηφισιάς «Δημήτριος Βικέλας», ο οποίος εξέφρασε το μεγάλο θαυμασμό του στο δημιουργό της ταινίας, λέγοντας ότι «οφείλουμε να τιμούμε αξιόλογους ανθρώπους που προβάλουν τον Ελληνικό Πολιτισμό Παγκοσμίως μέσα από το εξαιρετικό ταλέντο τους, να συγκινούν την ανθρώπινη ψυχή με την παγκόσμια γλώσσα της τέχνης» και δήλωσε πως κάνει κάθε προσπάθεια να φέρει στους Δημότες της Κηφισιάς ανάλογες βραδιές Πολιτισμού.
