Ο λόγος για το σημερινό μου άρθρο, το οποίο το λες και βιωματικό, προήλθε από μια συζήτηση που έτυχε να ακούσω, από κάποιους που πίνανε το καφεδάκι τους, πολύ κοντά μου και συζητούσαν για γυναίκες ή μάλλον για κάποια γυναίκα που μεγαλώνει μόνη της δύο παιδιά, άγνωστη φυσικά σε εμένα. Σαφώς και η συζήτηση δεν ήταν επαινετικού χαρακτήρα, εφόσον ο σχολιασμός αφορούσε από το ντύσιμο, μέχρι και τον τρόπο που μεταφέρει τα παιδιά στο σχολείο. Επειδή η εμπειρία μου στο θέμα είναι αρκετά μεγάλη, ήθελα να παρέμβω στη συζήτηση και να υποστηρίξω τις απόψεις μου.
Έχουμε συνηθίσει να ρίχνουμε λίθους, καθισμένοι και βολεμένοι αναπαυτικά στον καναπέ μας, στις ζωούλες μας, πιστεύοντας πως είμαστε κάποιοι. Για όλα αυτά τα πλασματάκια, έχω άσχημα νέα, είμαστε ένα μεγάλο τίποτε…δεν ξέρω αν καταλάβατε ποτέ μια γυναίκα που βρίσκεται σε μια δύσκολη πραγματικά θέση. Απλά αρπάζετε με ευκολία το πρώτο λιθαράκι, στοχεύετε και το εκτοξεύετε. Αν δεν ξέρετε λοιπόν, απλά σωπάστε… Ειδικά όσοι είναι αραγμένοι αλλά όχι ευτυχισμένοι σε γάμους φαντάσματα που έχουν ένα ωραίο περιτύλιγμα, αλλά αν πλησιάσεις νιώθεις την ευωδιά της σαπίλας και της υποκρισίας.
Ειδικά όλοι εσείς που δικαίως θα σας απένεμαν Οσκαρ ερμηνείας για το ρόλο της – του καλού συζύγου, πατέρα, θείου, ανιψιού και πάει λέγοντας. Αν είσαι καλή πάστα ανθρώπου, όποιο ρόλο σου αναθέσει η ζωή θα μπορέσεις να τον ερμηνεύσεις με ειλικρίνεια, αξιοπρέπεια, θάρρος και χωρίς ίχνος μιζέριας. Αν η ζωή σου είναι κλεισμένη σε χρυσό κλουβί, δεν μπορείς να μιλάς για το ντύσιμο της γυναίκας, που ξενυχτάει τα βράδια μόνη πάνω σε ένα εμπύρετο παιδί και που με το πρώτο μισθό της, πήρε παραμύθια στα παιδιά της. Δεν μπορείς να μιλάς για τις αγωνίες της, τους φόβους και τα ερωτηματικά της, δεν έχεις ιδέα τι είναι όλα αυτά.
Δεν μπορείς γιατί δεν κατέχεις. Μένεις στο μήκος της φούστας ίσως γιατί θα ήθελες να διαθέτεις αυτά τα καλλίγραμμα πόδια. Μένεις στο ότι ξενυχτάει και διασκεδάζει, πράγμα που της αξίζει, καθώς δεν ζήτησε ποτέ δανεικά ή κερασμένα ποτά. Μήπως της ρίχνεις λάσπη γιατί εσύ δεν το κάνεις και όταν το κάνεις, δεν το ευχαριστιέσαι; Δεν μπορείς να μιλάς για τα βράδια που μόνη της παλεύει με κάθε είδους δράκους που της ροκανίζουν την ελπίδα, δεν μπορείς να μιλάς αν δεν ξύπνησες 3 η ώρα τα χαράματα και κοιτώντας τα παιδιά σου να κοιμούνται αναρωτιόσουν, πως στο καλό θα καταφέρεις να τα μεγαλώσεις χωρίς να τους λείψει τίποτε.. Δεν μπορείς να μιλάς, αν το χειμώνα που είχε χιόνι, φοβόσουν να τα βάλεις στο σαραβαλάκι που αγόρασες, για να πας σχολείο, αλλά το έκανες.
Οι μονογονεϊκές οικογένειες αντιμετωπίζουν χιλιάδες δυσκολίες ναι, δεν είναι όμως σίγουρα δυστυχισμένες όπως εσύ. Ίσως γι΄ αυτό γελάς με νόημα όταν περνάει με το όμορφο υφάκι της και το χαμόγελό της, γιατί το βλέπεις. Όταν μεγαλώνεις ένα παιδί μόνος-η όλα τα νιώθεις διπλά και τα καλά και τα κακά. Ο ρόλος σου διαιρείται, αλλάζει, προσαρμόζεται για τον απλούστατο λόγο ότι πρέπει να δείξεις στα παιδιά σου τα πάντα. Όλες τις συμπεριφορές. Δεν μπορείς να μιλάς αν δεν έχεις περάσει μόνος-η την πόρτα νοσοκομείου έχοντας το φόβο να σου δείχνει ό,τι πιο μαύρο έχεις δει στη ζωή σου. Δεν μπορείς να μιλάς, γιατί δεν ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να στηρίζεσαι μόνο σε εσένα και να μην έχεις κάποιον έστω και για κάτι απλό.. Όταν ξέρεις πως δεν θα ακούσεις ποτέ, το ‘’ Έλα αγάπη έρχομαι σπίτι, χρειαζόμαστε κάτι;’’ ή το ‘’άστο σε μένα”… Να αντιμετωπίζεις χωρίς ένα “μην στεναχωριέσαι θα τα καταφέρουμε” τα πάντα και τους πάντες. Από έναν λογαριασμό που ξέρεις ότι θα σε ζορίσει, μέχρι τον κάποιον που θα αναρωτηθεί μπροστά σου, αν η απόδοσή του στο σχολείο έχει πέσει λόγω του ότι του χώρισες.
Τι να του πεις κι αυτού… δεν θα καταλάβει πως κάθε σου ημέρα είναι σαν να σε πετάνε στη θάλασσα χωρίς ξέρεις κολύμπι. Πως κάθε χαμόγελο σου κρύβει τόσο αγώνα. Κι όλα αυτά για να δεις τα παιδιά σου πιο ευτυχισμένα από εσένα. Όλα αυτά για να μπορέσεις να τους δείξεις πως είναι ικανά για τα πάντα, πως η ζωή είναι μια πρόκληση που θέλει θάρρος και κουράγιο. Δεν θα καταλάβει γιατί απλά υπάρχει μια ταμπέλα μπροστά του που τον τυφλώνει. Θα καταλάβει όμως όταν θα υψώσεις τη φωνή σου και θα του πεις, δεν σου επιτρέπω. Δεν θα καταλάβει αλλιώς… Έχοντας συνάμα τόση μα τόση ανησυχία γι΄ αυτά τα παιδιά… Δεν έχει ιδέα ότι έχεις ρημάξει το κεφάλι σου με έννοιες, προτεραιότητες, φροντίδες, που αφορούν το τώρα και το μετά τους. Μη μιλάς γι΄ αυτούς-ες που κατάφεραν κάτι που εσύ δεν το έχεις δει ούτε στον ύπνο σου. Μην μιλάς για το πως θα περάσει κάποιος ένα μονοπάτι, αν δεν το έχεις εσύ περάσει πριν από αυτόν. Άσε να το περάσει και όταν γυρίσει, πάρε από την εμπειρία του, θαύμασε το θάρρος του. Πόση όμως λεβεντιά στη ψυχή απαιτεί ο θαυμασμός, πόση δύναμη την οποία εσύ δεν θα την έχεις ποτέ.
Όπως ποτέ δεν θα αποκτήσεις ό,τι μπορεί να σε διδάξει η δύναμη ή και η αδυναμία. Δεν έχεις ιδέα πως είναι να πρέπει να είσαι στη δουλειά, ενώ ξέρεις πως το παιδί σου σε έχει ανάγκη. Πως για να τα έχουν όλα, εσύ κάνεις τρεις δουλειές ταυτόχρονα και δεν σου μένει χρόνος να χαρείς τη ζωή σου. Η ζωή σου αρχίζει και τελειώνει στο ρόλο του γονέα. Όσο για την ανταμοιβή σου, αυτή είναι το χαμόγελο τους, οι επιτυχίες τους η ευτυχία και η αγάπη που εισπράττεις. Δεν είναι όλοι ίδιοι με σένα, δεν βλέπουν (ευτυχώς) την επιφάνεια αγνοώντας τις αιτίες. Κρίνεις και χαμογελάς με ένα λοξό χαμόγελο που υπονοεί σκέψεις που μόνο άνθρωποι με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο με εσένα, ενστερνίζονται. Ξέρεις να βλέπεις μόνο το άσχημο, όταν δεν υπάρχουν όμορφα τοπία στη ψυχή σου και μιλάς για τους άλλους, όταν δεν έχεις να πεις κάτι για τον εαυτό σου.
Ξέρετε είναι εκείνες οι κουβέντες των καφέ, που ο γνώστης επί παντός επιστητού, αγορεύει με το δικό του λογύδριο, χωρίς να έχει γνώση για το “ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω” και φυσικά επιλέγοντας τους συνδαιτημόνες του , γιατί σαφώς έχει ανάγκη τα παλαμάκια… Εσύ λοιπόν που μιλούσες για εμάς που μεγαλώσαμε μόνοι μας τα παιδιά μας και που σταθήκαμε όρθιοι και αγωνιζόμαστε μέρα με τη μέρα, πάψε… εμείς χαμογελάμε όταν οι γιοί μας λένε, πως είμαστε ικανές να βάλουμε και μουστάκι… Μιλάς για τις μονογονεϊκές οικογένειες αλλά, δεν ξέρεις τίποτε… κι αν δεν μπορείς να πάψεις, ρούφα τον καφέ σου όσο πιο μακριά μου μπορείς….
Δεν ξέρω τι μου φαίνεται πιο δυστυχισμένο. Να κατατάσσεις τους ανθρώπους σε μια κατηγορία ή να προσποιείσαι πως είναι ο καθένας τους διαφορετικός. Ενώ μέσα σου θάβεις την ωμή αλήθεια . Την αλήθεια που εσύ διαλέγεις να αποκαλείς αλήθεια , που φυλάς καλά κρυμμένη στα ενδόμυχα της ψυχής . Την αλήθεια που δεν τολμάς να πεις , επειδή ξέρεις πως φταίει κάποιος για εκείνη. Την αλήθεια που κανένας δεν δέχεται επειδή δεν το έχουν νιώσει . Και πως να το έχουν νιώσει . Το συναίσθημα της ψυχικής αλλοίωσης , το τέλμα της ανθρώπινης ύπαρξης . Ή έτσι θέλουμε να παρουσιάσουμε την απογοήτευση που γευόμαστε όταν θέτουμε κάποιον πολύ πιο υψηλά από ότι του άξιζε. Ή έτσι νιώθουμε μάλλον και κανείς μας δεν είναι ικανός να ανακαλύψει τι είναι τελικά αυτό που μας προκαλεί να κατηγοριοποιούμε τους ανθρώπους σε μια μόνο κατεύθυνση.
Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί . Δεν υπάρχουν ευγενείς και αγενείς . Ούτε λάθος και σωστοί. Προσανατολισμένοι προς το λάθος , το λάθος που πρόκειται να κάνουμε , όλοι εκείνοι που γνωρίζουμε στην ζωή μας . Και αναρωτιόμαστε τι ίσως να έφταιξε και τους κατηγορούμε άδικα έτσι . Και αν μας συναντήσουν και μάθουν για την κατάταξη τους , θα μας ζητήσουν εξηγήσεις. Επιχείρημα . Και εσύ τι να τους πεις. Τα ρέστα στον προηγούμενο . Έτσι ωμά , απλά και ρεαλιστικά . Δίχως γιατί ξέρεις εγώ , σε θεωρώ καλό αλλά , και διάφορα άλλα προηγούμενα . Ο προηγούμενος . Ο πρώην . Ο παλιός . Ο εκείνος . Όπως θέλεις αποκάλεσε τον , αλλά για μας είναι κοινός παρονομαστής . Ο άνθρωπος που προκαλεί την κατάταξη των άλλων , προς μια μόνο πλευρά . Και αυτή , θα ναι κακιά πάντα , έτσι γιατί μας έμαθε έτσι . Έτσι , γιατί βάλαμε το χέρι μας στην φωτιά και βιαστικά το τραβήξαμε γιατί κάηκε . Έτσι , γιατί μας έμαθε να μην πιστεύουμε τίποτα , πάρα μόνο να εμπιστευόμαστε την σκιά του εαυτού μας . Και εκείνη σκοτεινή καθώς είναι , μας τρομάζει και δεν τολμάμε να εκμυστηρευτούμε τα πιο απόκρυφα μυστικά μας , ούτε στο ίδιο μας το είναι . Έτσι , γιατί μια φορά μαθαίνεις πως δεν τίθεται θέμα εμπιστοσύνης. Γιατί όλοι σου φαίνονται κακοί . Γιατί στο προσωπάκι τους , βλέπεις όσα έχεις περάσει .
Κοιτάζεις τα μάτια των ανθρώπων και πάνω σε αυτά , αντικατοπτρίζεται όλος ο πόνος που βίωσες . Όλο εκείνο το συναίσθημα θυμού που έχεις κρύψει καλά , μέσα στα δικά σου μάτια και δεν λέει να βγει παρά έξω . Κοιτάζεις την θωριά τους και ανατριχιάζει το χέρι σου γιατί θυμάσαι πως δεν πρέπει να ακουμπάς. Γιατί θα καείς. Θαυμάζεις το σκοτάδι των ματιών τους , και κανείς αυτόματα ένα βήμα πίσω γιατί σου θύμισε τι απέγινες εσύ , όταν έμπλεκες με τα σκοτάδια. Αφουγκράζεσαι τα όνειρα τους και τις ανησυχίες σου και ταυτόχρονα αδιαφορείς γιατί δεν έχει μείνει μήτε στάλα , μήτε ίχνος ευαισθησίας εκεί που θέλουν να ψάξουν . Εκεί που έχεις κλειδώσει καλά και φοβάσαι μήπως κάποιος από αυτούς , δει με μια διαπεραστική , τυχαία ματιά , κομμάτια του παρελθόντος. Ανιχνεύεις την ύπαρξη τους και σκιάζεσαι στην ιδέα να ειπωθούν δύο τρία λόγια μεταξύ σας . Γιατί θυμάσαι καλά , πως καταλήγει όλο αυτό . Γιατί τα τραύματα , νωπά ακόμα , πάνω στο δέρμα σου , είναι σημάδια που δείχνουν την σωστή κατεύθυνση. Τον σωστό δρόμο , εκείνον που θεωρείς αλήθεια . Εκείνον που στο διάβα του , έχει ταμπέλα ” Προσοχή κίνδυνος “. Και μετά , αφού τα σκεφτείς όλα αυτά , κατηγοροποιείς τους ανθρώπους . Όχι δεν μου κάνει , ούτε αυτός , ούτε εκείνος , ούτε κανένας άλλος . Γιατί άραγε .
Και κανένας δεν είναι έτοιμος ψυχικά να ζητήσει τα ρέστα . Υπάρχει κανένας γενναίος , ανάμεσα μας , που θα κυνηγήσει την απόδειξη από τα σπασμένα που άφησε κάποιος ; Αλίμονο σε εκείνους που δέχονται να καθαρίσουν τα υπολείμματα. Δεν έφταιξε κανένας τους , σε τίποτα . Δεν είναι υπαίτιοι , δεν έσπασαν εκείνοι, δεν ήξεραν , δεν ήθελαν να μάθουν . Οι φήμες λένε , πως ακόμα μαζεύεις τα σπασμένα. Και εκείνα , σου θυμίζουν να κατατάσσεις τους ανθρώπους προς μια οδό . Την οδό αλήθειας , έτσι την έχεις ονομάσει . Την οδό που διαβαίνουν , όσοι έρχονται και πάνε στην ζωή σου . Και είναι στρωμένη με τα σπασμένα . Και μόνο οι κακοί στρίβουν επί της οδού αυτής και δοκιμάζουν την τύχη τους . Και αν περάσουν όλοι από εκεί , σημαίνει πως όντως είναι όλοι κακοί ; Τολμάς να ερωτήσεις την καρδιά σου , τα σπασμένα όμως θρυψαλα σε επαναφέρουν στην πραγματικότητα . Όλοι ίδιοι , όλοι προς μια κατεύθυνση. Και δεν αλλάζεις γνώμη , επιμένεις . Δεν υπάρχει diversity. Δεν υπάρχει διαφορετικότητα , κανένας τους δεν διαφέρει . Και αν είναι όλοι κακοί , ας είναι . Δεν επιμένεις , ξέρεις , άλλωστε μια φορά το έζησες .
Και ας παραπονιούνται μερικές φορές πως είναι κρίμα να τοποθετούμε τους ανθρώπους προς μια κατεύθυνση . Σε μια κατηγορία , διαμαρτυρόμενοι πως δεν τους αξίζει . Αν ήξεραν , θα καταλάβαιναν . Αν γνώριζαν , θα έλεγαν καταλαβαίνω . Αν ένιωθαν , θα μπορούσαν να κατανοήσουν . Αλλά όχι . Αλλά ποτέ , δεν συνέβη αυτό . Πάντα κρίνουμε τους άλλους , για την απόλυτη στάση τους , δίχως να βλέπουμε τα τραύματα τους . Τους κρίνουμε, με την αγαθή μας φύση , νομίζοντας πως είναι εύκολο να τους πλησιάσουμε . Χωρίς να γνωρίζουμε πως έχουν καεί και έχουν χορτάσει από δαύτα . Χωρίς να γνωρίσουμε τα trust issues που έχουν αναπτύξει , αγνοώντας τα πλήρως. Ξέρεις , μερικές φορές ζωγραφίζουμε στο μυαλό μας , πως όλα είναι όπως την πρώτη φορά . Την πρώτη φορά που γνωρίζεις κάποιον και θέλεις να μάθεις για κείνον. Για κάποιους , όμως , όλες οι γνωριμίες είναι ίδιες . Καταλήγουν στο ίδιο άτοπο συμπέρασμα, στην ίδια φαρσοκωμωδία , στην ίδια θεατρική παράσταση . Δεν χρειάζεται να τους κατευθυνθούμε. Ξέρουν την αλήθεια . Αλλά την αγνοούν για το καλό τους . Γιατί , κουράστηκαν. Γιατί απηυδήσσαν . Γιατί σιχσθηκαν τον κόσμο που αναπνέουν και κινούνται. Γιατί κανένας τους δεν απέδειξε πως αξίζει να μοιραστούν το όνειρο . Και μετά , δεν θέλησαν να ξαναδοκιμάσουν.
Δεν ξέρω αν είναι σωστό ή λάθος . Δεν ξέρω αν πρέπει να μιλήσουμε για υπευθυνότητα , σε μια κοινωνία που έχει χαθεί η αξία της. Γιατρειά θα βρεις , μα όταν εσύ το θελήσεις . Όταν συνειδητοποιείς πως ή όλοι είναι ίδιοι ή ο καθένας είναι διαφορετικός. Εσύ διαλέγεις και παίρνεις . Εσύ επιλέγεις τι θέλεις να ορίσεις ως αλήθεια. Η ζωή μας , όλη , μια πλάνη , που παλεύουμε να βρούμε κάποιον να ρίξουμε το φταίξιμο και να πάμε παρακάτω . Ή μήπως πρέπει . Πρέπει να επιρρίπτουμε τις ευθύνες , εκεί που πρέπει . Κανένας μας δεν θέλει να ξέρει , πως είναι η αιτία που κάποιος μαζεύει τα σπασμένα . Μα σε κάποιους αξίζει . Γιατί θέλησαν να χαλάσουν , ο,τι όμορφο είχε χτίσει κάποιος . Που με έκανες και σ’ αγαπώ , και τώρα μαραζώνω , λένε οι στίχοι . Και τους πιστεύουμε. Και μαραζώνεις , όχι γιατί θέλεις να επιστρέψεις , αλλά γιατί αναγκάζεσαι να ξεφύγεις προς την κατάταξη . Και είναι κρίμα για τους άλλους. Αλλά δεν φταις εσύ . Δεν ξύπνησες μια μέρα και είπες να μην πιστέψεις ξανά ποτέ κανέναν. Μπορούμε να αποδώσουμε ευθύνες , εκεί που πρέπει λοιπόν. Εκεί που ξέρεις . Και ας κάνουν πως δεν κάνουν . Ξέρουν πως έχουν ευθύνη και ας μην το παραδέχονται. Αργά ή γρήγορα , όλοι το παραδέχονται.
Ο Θανάσης η Χαρά και το εμβόλιο… Ο Θανάσης και η Χαρά γνωρίστηκαν λίγο πριν ξεσπάσει το πρώτο κύμα του covid, κάποιο χειμωνιάτικο βράδυ, με τον πλέον γνωστό τρόπο των συνομιλιών στα social. Το τραγικό του μέρους ήταν πως μόνο μισή ώρα χώριζε το ζευγάρι, αλλά αυτή ήταν αρκετή για να μπουν ανάμεσα στη σχέση τα σύνορα δύο νομών.
Τα σύνορα, όπως ήταν φυσικό, έγιναν εμπόδιο στην πρώτη καραντίνα για το ζευγάρι. Είχαν όμως την ευκαιρία να ζήσουν ένα όμορφο καλοκαίρι και να περάσουν ξένοιαστα τους δύο πρώτους μήνες του καλοκαιριού. Η δεύτερη καραντίνα όμως ήταν δύσκολη… Ο Θανάσης προσπαθούσε να κλείνει ραντεβού σε γιατρούς για να την βλέπει και εφόσον οι περισσότερες ειδικότητες πιστοποίησαν ότι χαίρει άκρας υγείας, η σχέση άντεξε, μέχρι τη λήξη του εγκλεισμού.
Εκεί κάπου άρχισαν να σοβαρεύουν τα πράγματα εφόσον μπήκε και ένα μονόπετρο στη μέση (αν και πιστεύω ότι μια σχέση δεν την σοβαρεύει μια πρόταση γάμου, θα πρέπει να διατηρεί το στοιχείο της σοβαρότητας, χωρίς βούλες και σφραγίδες), τέλος πάντων… άλλη συζήτηση αυτή. Η Χαρά με περισσή χαρά δέχτηκε την πρόταση και έτσι η ευτυχία ήρθε και στέριωσε στις ζωές τους, μέχρι που εμφανίστηκε η δήλωση του εμβολίου, στο προσκήνιο.
Ο Θανάσης δεν ήθελε με τίποτε να βάλει τον υιό μέσα του, φοβόταν να συμμετάσχει σε ένα παγκόσμιο πείραμα, ανησυχούσε για τις παρενέργειες και είχε πολλές επιφυλάξεις… Η Χαρά όμως ήταν στην απέναντι όχθη.
Τη χρυσή τομή την είχαν βρει, μια που ο έρωτας, κορονοϊούς δεν κοιτά. Συμφώνησαν να διατηρήσει ο καθένας την ελευθερία του και τις απόψεις του, πλήρως δημοκρατικό και να συνεχίσουν να αγαπιούνται. Απέφευγαν να συζητούν για το θέμα, οπότε δεν υπήρχαν και συγκρούσεις. Όμως τώρα τα πράγματα γινόταν όλο και πιο δύσκολα, ειδικά μετά την ανακοίνωση των μέτρων που αφορούσαν τους ανεμβολίαστους.
Γυρίζει η Χαρά από το γραφείο και ανακοινώνει τις αποφάσεις της κυβέρνησης στο Θανάση, ο οποίος σημειωτέων εργαζόταν εκείνο το πρωί και δεν πρόλαβε να ενημερωθεί. Τι θα γίνει αγάπη μου το χειμώνα; τον ρώτησε.. Αρχικά. Θα πιάσει κρύο; την ρώτησε κι αυτός με τη σειρά του.
Όοοχι! Δεν θα μπορούμε να βγαίνουμε μαζί, έριξε τη βόμβα η Χαρά, που μόνο χαρούμενη δεν ήταν που είχαν “φάει” τη μισή σχέση τους στο skype και την άλλη μισή στα τηλέφωνα στους δύσκολους μήνες του εγκλεισμού. Όπως λένε Θανασάκι μου, δεν θα επιτρέπεται η είσοδος σε κλειστούς χώρους σε όσους δεν έκαναν το εμβόλιο. Το ε..και του Θανάση, ήταν και αυτό που έδωσε το σήμα για πυρ, στη Χαρά. Τι ε.. και Θανάση μου, πρέπει να το κάνεις.
Έχουμε βγάλει δύο χειμώνες μπροστά στο Νetflix έχουμε πάρει από δέκα κιλά ο καθένας, έχει βουλιάξει ο καναπές και εσύ μου λες ε…και… Πως θα πάμε για φαγητό, για ποτό, σε ένα θέατρο, σε έναν κινηματογράφο, σε μια εκδήλωση; Ρε Χαρά μου, είπε να λειάνει τις γωνίες ο Θανάσης και να πέσουν οι τόνοι.. Άσε θα δούμε μέχρι τότε… Για την ιστορία, τα επόμενα βράδια ο Θανάσης την έβγαλε στον καναπέ, να τρώει πατατάκια και η Χαρά κοιμόταν αγκαλιά με το laptop, στο κρεβάτι.
Όταν όμως το πρόβλημα ήρθε πάλι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, δηλαδή της κουζίνας με τον καφέ στο χέρι τα πράγματα έγιναν λιγάκι πιο δύσκολα.
Κάπου εκεί καταργήθηκαν οι δημοκρατικοί δεσμοί που έδεναν το ζευγάρι και μπήκε ανάμεσά τους το γνωστό δίλημμα που θέτει εδώ και χρόνια ο γυναικείος πληθυσμός, ως επιχείρημα. Θανάση ή κάνεις το εμβόλιο ή χωρίζουμε. Ανακοίνωσε η Χαρά και μόνο χαρά δεν του ήρθε του χριστιανού. Κι ενώ αυτός άρχισε να ζητά διαπραγματεύσεις και συζητήσεις, η Χαρά του είπε πως η κυρία Ευτέρπη του περιπτερά η γυναίκα της είπε πως οι ανεμβολίαστοι δεν θα μπορούν να αλλάξουν ούτε νομό σε λίγο…οπότε; Δύο τινά. Ή που θα περάσει ο Θανασάκης δεύτερο ιατρικό τσεκάπ για να βρίσκονται, ή που θα βάλει το τσιπάκι μέσα του, να υποστεί την αλλαγή του DNA του, να μην μπορεί να χαρεί παιδί και εγγόνι, (τόση διορατικότητα ο Θανασάκης), όπως ισχυριζόταν ότι θα γίνει, σε περίπτωση που εμβολιαστεί. Η Χαρά όμως ήθελε να ζήσουν τον έρωτά τους γιατί εδώ και δύο περίπου χρόνια δεν είχαν προλάβει να κάνουν τίποτε από αυτά που ήθελαν. Επέμενε λοιπόν, πολύ!
Κάπου εκεί άρχισαν οι καυγάδες, με τους μισούς γείτονες να υποστηρίζουν τη Χαρά και τους άλλους μισούς το Θανάση, μια που οι χριστιανοί δεν έκλειναν μάτι τα βράδια από τις φωνές του πάλαι ποτέ ευτυχισμένου, ήρεμου και γλυκυτάτου, όπως το χαρακτήριζαν, ζευγαριού. Με τα λίγα και τα πολλά, το σκοινί τέντωσε. Έτσι ένα πρωί μάζεψε η Χαρά με πολύ λύπη τα πράγματα της και είπε το σκληρό αντίο στο Θανάση. Πέρασαν έτσι περίπου είκοσι μέρες, ώσπου το κουδούνι της Χαράς χτύπησε, για να της παραδοθεί μια ανθοδέσμη και ένα φάκελος.
Μέχρι τότε να σημειωθεί ότι η Χαρά είχε χάσει τη χαρά της και τρία κιλά γιατί οι καφέδες που συνοδευόταν με αναστεναγμούς για τον Θανάση της, ως γνωστόν δεν περιέχουν θερμίδες. Παρέλαβε τα άνθη και έτρεξε στον καναπέ να ανοίξει το φάκελο. Αντί για αφιέρωση και τα λοιπά, αντίκρυσε το πιστοποιητικό εμβολιασμού του Θανάση, με μια μικρή καρδούλα στο τέλος. Το ίδιο βράδυ η Χαρά φόρεσε και ένα πολύ ωραίο μονόπετρο στο αριστερό χεράκι της και η ευτυχία εγκαταστάθηκε ξανά στη σχέση του ζευγαριού.. Τώρα τα μικροπροβληματάκια για να είμαστε ακριβοδίκαιοι υπήρχαν, γιατί κάθε πρωί που σηκωνόταν ο Θανάσης έπαιρνε κουταλάκια, πιρουνάκια, νομίσματα του ενός, δύο, ευρώ και τα τοποθετούσε πάνω στο σημείο εμβολιασμού.
Όταν τον έβλεπε η Χαρά, έκανε πιο πολλούς σταυρούς από ότι την Ανάσταση στον περίβολο της Αγίας Βαρβάρας, που πήγαινε, ενώ οι γείτονες άφηναν ξανά τις ασχολίες τους ή τον ύπνο τους, για να ακούσουν το λόγο, που δεν τους άφηνε να κοιμηθούν. Παρ΄όλα αυτά, όταν η Χαρά του ανακοίνωσε πως σε περίπου οκτώ μήνες θα τους επισκεφτεί το γνωστό πτηνό, με μια πάνα γαντζωμένη στα πόδια, ο Θανάσης δεν ξανάνοιξε το συρτάρι με τα κουταλοπίρουνα. Άρχισε να τρέχει στα μαγαζιά για να εφοδιαστούν τα πάντα για το δικό του υιό, (αγόρι έδειξε ο υπέρηχος) και ξέχασε εντελώς τον άλλον υιό, που η μετάλλαξή του είχε φτάσει στο γράμμα ‘’Μ’’. Βλέπετε η Χαρά του θα του έκανε ένα δώρο, που άρχιζε με το ίδιο ακριβώς γράμμα! Όσο για τη Χαρά δεν σκεφτόταν πια εξόδους και ξενύχτια, παρά μόνο τη στιγμή που θα ερχόταν ο δικός της υιός, στον κόσμο!
Η ιστορία έχει κάποια δόση αλήθειας… ίσως σε αυτούς τους γκρίζους και περίεργους καιρούς που διανύουμε, το χαμόγελο μας βοηθήσει.
Αν δεν μπορείς να είσαι σωστός σύντροφος μείνε μόνος σου
Οι σχέσεις δεν είναι υποχρεωτικές όπως κι επίσης τα κουτάκια που βάζουμε στο καθετί, με την επιτακτική ανάγκη να τοποθετούμε και την κατάλληλη ταμπέλα επάνω. Δεν μπαίνουν άλλωστε όλοι σε κουτάκια κι ούτε είναι φτιαγμένοι γι’ αυτά. Αν τα περιεργαστείς πιο προσεκτικά θα διαπιστώσεις ότι είναι στενά, κλειστοφοβικά και σκοτεινά. Τα όρια είναι σαφή και συγκεκριμένα κι ο χώρος τελειώνει εκεί, στα τείχη.
Γι’ αυτό και το να έχεις μια σχέση είναι προσωπική επιλογή κι απόφαση, εκούσια παρμένη, δεν σ’ αναγκάζει κανείς να το κάνεις με το ζόρι κι αν δε θέλεις, μπορείς ν’ αποφύγεις τη δημιουργία της. Αν θεωρείς ότι δε σου ταιριάζει μπορείς απλά να αποστασιοποιηθείς, να θέσεις τα όριά σου και να ξεκαθαρίσεις τις επιθυμίες σου.
Όταν παίζεις, θαρρώ, ένα παιχνίδι καλό είναι να συμμορφώνεσαι με τους κανόνες, γι’ αυτό υπάρχουν κι αυτοί είναι που καθορίζουν την εξέλιξη. Αν όχι δεν έχει αξία, καλύτερα να μην το παίξεις.
Μιλώντας λοιπόν για το πεδίο «σχέση» κι αποφασίζοντας να τ’ ακολουθήσεις, ας φερθείς όπως του αρμόζει. Σωστά, ξεκάθαρα και δίκαια. Θέτοντας το πλαίσιο που ζητάς χωρίς περιστροφές. Άπαξ και διαλέξεις να προχωρήσεις στη δημιουργία μιας σχέσης, παύεις να είσαι μόνος και καλό είναι να ξέρεις τι συνεπάγεται με αυτόν. Σεβάσου τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου για να σε σεβαστεί κι αυτός. Κι αν δεν είσαι ικανός να του δείξεις την προσήλωση και την αφοσίωση που του αξίζει, μείνε μόνος σου.
Κι όχι εδώ δεν κάνω λόγο για καταπιεστικές καταστάσεις και παρωπίδες στον γύρω κόσμο, κλεισμένα σε μια όμορφη φούσκα δίχως αέρα με μόνα πρόσωπα εσάς τους δυο, ούτε για έλλειψη ελευθερίας και καταπίεση, αυτά δεν πάνε πακέτο με το να είσαι πιστός. Κι όποιος τα μπερδεύει έχει λανθασμένη εντύπωση, γεγονός που έχει σταθεί πολλές φορές κι η αιτία για συγχύσεις και για καταστάσεις τοξικές.
Μιλάω για λογικά πράγματα, για πίστη και σεβασμό στο πρόσωπο του άλλου. Αν δεν μπορείς να είσαι πιστός γιατί να έχεις σχέση με κάποιον στο κάτω-κάτω; Γιατί να υποτιμήσεις κάποιον άλλο ή να αγνοήσεις τον εαυτό σου και τα ένστικτά σου; Εφόσον αυτά είναι ζωηρά κι αδάμαστα γιατί να τα καταπιέσεις σε μια προσπάθεια τιθάσευσης που θα σε πιέσει; Που ενδεχομένως δε θα είσαι ο εαυτός σου και θα χάσεις κι εσύ κι ο άλλος από αυτό;
Έχεις κάθε δικαίωμα ν’ ακολουθήσεις αυτό που σου βγαίνει φυσικά δίχως να προσπαθήσεις να προσαρμοστείς απαραίτητα στα κοινωνικά πρότυπα, που πολύ πιθανόν να μη σ’ εκφράζουν.
Το θέμα είναι να είσαι συνειδητοποιημένος και να τα έχεις βρει με τα θέλω σου και τις ανάγκες σου ώστε να μην υποβάλλεις και τρίτους σε βάσανα προκειμένου να ικανοποιήσεις και να τα βγάλεις πέρα με τις προσωπικές σου αναζητήσεις.
Απλά αν δε μπορείς να μείνεις πιστός σε μια σχέση και σ’ ένα σύντροφο δε χρειάζεται να μπεις στη διαδικασία αυτή. Οι σχέσεις δεν είναι για όλους, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Όπως κι ο γάμος δεν είναι για όλους, τα παιδιά ή η καριέρα. Αν δε σου βγαίνει λοιπόν είναι εντάξει. Είναι αποδεκτό κι είναι δικαίωμά σου.
Γιατί δεν μπορείτε να σταματήσετε να ζηλεύετε; Είναι αξιοσημείωτο ότι, παρόλο που, οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν τις αρνητικές συνέπειες της ζήλιας και του φθόνου, δυσκολεύονται σε μεγάλο βαθμό να αποβάλλουν τα συναισθήματα αυτά από τις ζωές τους. Ποιες όμως είναι οι συνέπειες της ζήλιας;
Η ζήλια πολλές φορές:
Προκαλεί δυσφορία στην σχέση μεταξύ δύο ατόμων.
Καταπατά την ελευθερία σας.
Οδηγεί σε δυσαρέσκεια και πικρία.
Σας αναγκάζει να συμβιβαστείτε, ενώ υπό διαφορετικές συνθήκες, δεν θα το κάνατε
Σας οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια, στην κατάθλιψη.
Τα συναισθήματα της ζήλιας και του φθόνου, αφορούν στην εμφάνιση, στα ταλέντα, στις σχέσεις και στους τραπεζικούς λογαριασμούς άλλων ατόμων, ενώ δεν προσφέρουν κάτι θετικό στη ζωή των ανθρώπων. Παρόλαυτα είναι συναισθήματα που βιώνουν πολλά άτομα καθημερινά.
Πως όμως θα καταφέρετε να απελευθερωθείτε από τα αρνητικά συναισθήματα που προκαλεί η ζήλια;
Επικεντρωθείτε στα καλά της ζωής σας. Ένας από τους μεγαλύτερους λόγους που ζηλεύετε τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου είναι επειδή θεωρείτε, ως δεδομένα, όσα έχετε πετύχει στη ζωή σας. Σκεφτείτε πόσες θυσίες κάνετε για να τα αποκτήσετε; Πόσο σκληρά εργαστήκατε για τα κεκτημένα σας;
Υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι κανείς δεν τα έχει όλα. Σταματήστε να συγκρίνετε τη ζωή σας με άλλους. Πάντα θα εμφανίζονται άνθρωποι που θα έχουν κάτι περισσότερο από εσάς. Αξίζει να έχετε στο μυαλό σας ότι, κάθε άτομο που συναντάτε αντιμετωπίζει προβλήματα, δυσκολίες και έχει αδυναμίες όπως και εσείς. Αυτό είναι που μας κάνει ανθρώπους. Κανείς δεν εξαιρείται. Κανείς δεν τα έχει όλα.
Αποφύγετε να συναναστρέφεστε με ανθρώπους που επιδεικνύονται συνεχώς. Εάν ξοδεύετε όλο το χρόνο σας με άτομα που μιλούν για τους μισθούς τους, τα καινούργια αυτοκίνητά τους και τις πλουσιοπάροχες διακοπές τους, θα πέσετε φυσικά στην αναπόφευκτη παγίδα σύγκρισης των περιουσιακών σας στοιχείων με τα δικά τους.
Ο τίτλος του άρθρου ίσως σε προϊδεάζει για το τι θα διαβάσεις . Για το τι θα ακολουθήσει. Για αυτούς που δεν γνωρίσανε ποτέ τους χωρισμό , το τελευταίο αντίο πονάει πολύ . Το τελευταίο αντίο πονάει περισσότερο από όλα σε μια σχέση . Αυτό το είδος αντίου , δεν περικλείει λέξεις του τύπου επανένωση , έσμιξαν και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Το τελευταίο αντίο περιέχει κλάμα , αγωνία , συνειδητοποιήσει , βλέμματα και πόνο. Ποιος να τολμήσει από τους δύο να το πει , όταν κανείς δεν θέλει ; Ποιος να τολμήσει να το ξεστομίσει όταν βλέπεις τον άλλον έτοιμο να καταρρεύσει. Οι αναίσθητοι μόνο χαμογελάνε στην όψη του τελευταίου αντίου και αφήνουν πίσω τους σκόνη και ερείπια. Ανθρώπινα ερείπια θα έλεγε κανείς . Το τελευταίο αντίο είναι το πιο σκληρό χάδι του έρωτα από μεριάς του. Διότι ξαφνικά , από εκεί που πετούσες στα ουράνια ευτυχισμένος ,προσγειώνεσαι άτσαλα στην γη επάνω . Θα μπορούσα να γράψω και να αναλύσω σε τόμους ολόκληρους για το τελευταίο αντίο . Πως διαφέρει από σχέση σε σχέση , από άνθρωπο σε άνθρωπο , από άκρη σε άκρη του πλανήτη . Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για το πόσο μας κόστισε, πόσο στοίχισε τελικά η τιμή του τελευταίου αντίου . Έχουμε όμως την ψυχική δύναμη να αποδεχτούμε ότι πράγματι αυτό είναι το τελευταίο αντίο ;
Υπάρχουν διάφορα είδη αντίου . Το αντίο θα σε δω στο πλοίο entered the chat. Αστειεύομαι. Το αντίο της αποχώρησης. Καλό αντίο δεν λέω , σου αφήνει μια γεύση ευθυμίας και προσμονής για την επόμενη φορά που θα συναντηθείτε. Αντίο θα τα πούμε , λες στους φίλους σου , στην μάνα σου , στους συμφοιτητές σου. Με την προϋπόθεση ότι θα τους δεις ξανά , θα ξαναμιλήσεις με εκείνους , θα τους αντικρίσεις. Και εδώ τίθεται το εύστοχο ερώτημα – γιατί αυτό το αντίο δεν σε πονάει ; Δεν σε γεμίζει ενοχές και τύψεις ; Δεν σου προκαλεί τίποτα ; Μα φυσικά επειδή δεν είναι τελειωτικό , πάρα μόνο προσωρινό . Γνωρίζεις ότι θα ξαναδείς το πρόσωπο που επιθυμείς για αυτό και δεν σε παίρνει από κάτω . Το αντίο της αποχώρησης είναι ένδοξο , ηρωικό , το προτιμάμε σίγουρα από τα άλλα . Ύστερα , έρχεται το αντίο στην οικογένεια . Μεγαλώνεις , ωριμάζεις, ανεξαρτητοποιείσαι , δημιουργείς οικογένεια. Αντίο λες στην παλιά σου λοιπόν . Τους διαγράφεις ; Όχι προφανώς . Είναι και θα είναι πάντοτε εκεί για να σε στηρίζουν και εσύ το ίδιο θέλω να πιστεύω. Ούτε αυτό το αντίο είναι μόνιμο . Είναι απλώς η φυσική εξέλιξη του ανθρώπου . Για το αντίο του θανάτου , δεν μπορώ να σου το αναλύσω εδώ μέσα . Ολόκληρος τόμος , ξεχωριστή παράγραφος , σοβαρό θέμα , δεν αγγίζεις. Το αντίο του θανάτου το διαχειρίζεσαι μόνος σου , και δεν υπάρχουν συμβουλές για αυτό , πάρα μόνο η ίδια σου η ψυχή θα βρει την δική της λύση στο μόνιμο αυτό αντίο. Το τελευταίο αντίο του χωρισμού είναι μια κατηγορία από μόνο του . Ιδιαίτερο , διαχρονικό , αναμφισβήτητο.
Το τελευταίο αντίο του χωρισμού πάντα το λέει ο ένας . Σπάνια και οι δύο μαζί . Ποιος να θελήσει να τερματίσει με αυτόν τον τρόπο όνειρα, φιλοδοξίες και δύο σώματα που ενώθηκαν κάτω από το φως του υπέρλαμπρου έρωτα ; Το τελευταίο αντίο μπορεί να γίνει και σκέτο αντίο . Με ημερομηνία λήξης , μα σπάνια . Μπορεί να σκάσει και ως βόμβα , από εκεί που δεν το περιμένεις και να καταρρεύσουν σε μόλις λίγα λεπτά οι κόποι μιας σχέσης , ή στον αντίποδα , να προετοιμάζεται καιρό το έδαφος για τούτο. Το τελευταίο αντίο σε όποια γλώσσα και αν το εκφράσεις την ίδια ζημιά κάνει. Goodbye , Au revoir , Auf Wiedersehen, Adiós, addio. Σε όλες τις γλώσσες του κόσμου , το τελευταίο αντίο αφήνει πάντα την ίδια πικρία , όπως και να γράφεται ή προφέρεται. Ο λυγμός του τελευταίου αντίου σε ισοπεδώνει , σε διαλύει , σε εξουθενώνει . Ακολουθούν λέξεις όπως ξανασκέψου το , όχι , δεν το δέχομαι. Άρνηση της δεδομένης κατάστασης αυτό συμβαίνει . Δεν παραδέχεσαι ότι αυτό είναι το τελευταίο σας αντίο. Το οριστικό , το τελειωτικό. Μετά δεν έχει άλλο , ποιες λέξεις να συμπληρώσουν την φράση που τα λέει όλα ; Ποια γλώσσα είναι ικανή να περιγράψει τι γίνεται μετά το τελευταίο αντίο ;
Το τελευταίο αντίο συνοδεύεται από δάκρυα. Πάντα από δάκρυα . Εμπεριέχει ίχνη συναισθηματικής φόρτισης και αποπνικτικής ατμόσφαιρας . Το τελευταίο αντίο είναι πάντα βουβό , δίχως μουσική στο προσκήνιο. Και σαν ειπωθεί , κανένας δεν τολμάει να κοιτάξει τον άλλον κατάματα. Οι κόρες των ματιών διαστέλλονται και η μπόρα δεν αργεί να ξεσπάσει . Το τελευταίο αντίο παγώνει τα άκρα του σώματος και αδρανοποιεί το σώμα , το μυαλό και την καρδιά. Δεν νιώθεις την ζεστασιά στο κορμί σου , που σε συνεπαίρνει όταν βρίσκεσαι μαζί με τον άνθρωπο σου. Μόνο πάγο . Μόνο θλίψη. Μουδιάζεις , ανασηκώνεις το βλέμμα , μισανοίγεις το στόμα , προσπαθώντας να ξεστομίσεις δύο λέξεις. Και μια φράση. Τίποτα δεν βγαίνει , η βουβαμάρα παραμένει. Τα βλέμματα κυριαρχούν ,όχι η γραμματική και οι εκφράσεις. Και αυτό φτάνει , φτάνει για να συνειδητοποιήσετε τι κάνετε και πως ορίζετε την ζωή σας, από δω και πέρα. Το τελευταίο αντίο σε φέρνει προ των ευθυνών σου και σε βάζει σε διαδικασία ωρίμανσης και σκέψης. Αν ξέρεις από τελευταία αντίο , από άλλες φορές , το ξέρεις το εργάκι , το έχεις ξαναπαίξει άλλωστε και με επιτυχία. Αν είσαι πρωτάρης , το τελευταίο αντίο θα σου βουνό και θάλασσα μαζί. Ίσως να σε γλυκάνει η σκέψη ότι υπάρχουν περιπτώσεις που το αντίο δεν γίνεται τελευταίο. Μην τρέφεις όμως αυταπάτες. Κάποιοι άνθρωποι είναι γραμμένο από το ριζικό μας να μπαίνουν στην ζωή μας ωσάν αστραπές του φωτός και γρήγορα πάλι να φεύγουν. Μην δεσμεύεσαι από εκείνους , αυτοί είναι που σίγουρα θα σου πουν το τελευταίο αντίο και θα νιώθεις τον κόσμο σου να καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Και πονάει το ρημάδι. Πονάει που να μην πόναγε , καταραμένη καρδιά , γιατί όλα πρέπει να τα περνάς εσύ;
Και ύστερα , θα με ρωτήσεις ; Ύστερα τι γίνεται από το τελευταίο αντίο ; Εντάξει τα κλάματα , οι φωνές , το ξέσπασμα , ο πόνος ; Τι κάνουμε μετά το τελευταίο αντίο; Συνειδητοποιούμε , θα ‘λεγα. Τι πρόκειται να γίνει και μέλλει να έρθει. Κανένα τελευταίο αντίο δεν σου προσφέρει ηδονή , αυτό να μου το ξέρεις. Η υπομονή νικάει το τελευταίο αντίο , στην άνιση αυτή μάχη. Του καλού και του κακού, της θλίψης και της ευτυχίας. Το τελευταίο αντίο είναι ουσιαστικό το κλείσιμο ενός κεφαλαίου. Η σφραγίδα στο χαρτί , η υπογραφή με μελάνι , η τελείωσις του Αριστοτέλη . Και όσο για αυτόν που σου είπε το τελευταίο αντίο , άσε τον να φύγει. Τι έχει να χάσει ; Πήρε ό,τι ήθελε. Μην του δείξεις πως σε άγγιξε , πως τόλμησε να αμαυρώσει την ψυχή σου. Το τελευταίο αντίο δεν θέλει παρακάλια , αξιοπρέπεια μόνο και ένστικτο. Ας πάρει παρέα το τελευταίο του αντίο και από δω παν και άλλοι. Θα βρει άλλους υποψηφίους – μνηστήρες του τελευταίου αντίου. Σκέψου , αφουγκράσου το σώμα σου και άσε την οργή να κυλήσει. Σιγά σιγά , θα το χωνέψει το αντίο ο οργανισμός σου , ακόμα , να ακόμα και αν δηλαδή είναι το τελευταίο. Κανένα αντίο δεν μπορεί να χωνέψει το σώμα μας , ακόμα και αν είναι παροδικό. Θέλει χρόνο και θυσίες , με κόπο χτίζεις την άμυνα σου απέναντι στις συνέπειες του αντίου και οχυρώνεσαι όλο και περισσότερο στο απόρθητο κάστρο που έχεις φτιάξει για να σε προστατεύει από τους γύρω σου.
Κανένας δεν άκουσε αντίο και την ίδια στιγμή γέλασε γιατί ήξερε πως σε λίγο καιρό δεν θα θυμάται ακόμα και αυτόν που του το είπε , κανένας δεν θέλησε να διαγράψει αυτομάτως συνθήκες και καταστάσεις κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το αντίο . Δικαιολογείς , δικαιολογείς και ψάχνεις να βρεις αιτίες , ακόμα και αν είναι μπροστά στα μάτια σου . Δεν έφταιγε ο άλλος , το αντίο έπρεπε να έρθει , τι να έκανα άραγε και διάφορα τοιούτα . Ερωτήσεις αναπάντητες να σε βασανίζουν μέσα στην σκοτοδίνη που επιπλέει η πορσελάνινη καρδιά σου , εκεί που υπέπεσε μετά την αποχώρηση και το συνοδευτικό πιάτο του αντίου. Δεν μπορείς να σταματήσεις να αισθάνεσαι , όσο και αν προσπαθείς και δυστυχώς το όμορφο καλησπέρα που σε παρασέρνει στα δόλια δίχτυα της αγάπης , το ίδιο καλησπέρα μεταμορφώνεται σε τελευταίο αντίο , έτσι απλά, σαν μια σπίθα σε σπίρτο που ξαφνικά πήρε μπρος . Και αυτή , η ίδια σπίθα που νιώθεις τόσο καιρό , αυτή η σπίθα θα σε κάψει και θα σου μαραζώσει τα όμορφα συναισθήματα που άπλωνες οσαν πέταλα λουλουδιού , προσέχοντας να μην καεί το τελευταίο πάντα. Το τελευταίο αντίο δεν επιδιώκει συγχώρεση και εξιλέωση αμαρτιών. Δεν θέλει στεναγμούς και γέλια , παρά μονάχα την σιωπή που ορίζει ο άλλος . Και αν κάπου κάποτε , βρεθεί κανένας άνθρωπος , που θελήσει να μετατρέψει το τελευταίο αντίο σε αιώνια αγάπη, που θελήσει να σταματήσει το ανάποδο , που συνειδητοποιήσει την ζημιά του αντίου , τότε ναι. Ο έρωτας θα έχει βρει την αλήθεια που αξίζει και το αντίο την τιμωρία που του αρμόζει. Μέχρι τότε ας προσπαθήσουμε εμείς να μετατρέψουμε το τελευταίο αντίο σε νέα ελπίδα. Γιατί το τελευταίο αντίο δεν είναι πια η δική σου αμαρτία…..
10 καταστάσεις που σου δείχνουν ότι έχεις πληγωθεί !
Ξεκινώντας να απαριθμήσεις όσα σου προκάλεσε μια προηγούμενη σχέση, τα δάκρυα σου αρχίζουν και κυλούν , με αργό και σταθερό ρυθμό στο μάγουλο σου. Είναι το αρχικό στάδιο της συνειδητοποίησης . Το στάδιο όπου καταλαβαίνεις ότι δεν βγήκες αλώβητη από αυτό το συναισθηματικό δέσιμο , κατανοείς τι σου κόστισε και τι αποκόμισες φεύγοντας. Το στάδιο της εξομολόγησης , που ίσως σου επιφέρει και λίγο πόνο . Πόνο για όσα έζησες και δεν τα ζεις πλέον , πόνο για αυτά που πιέζεσαι να κάνεις , ανάγκη να ξεσπάσεις . Δύσκολο πράγμα , όταν δύο καρδιές χωρίζουν . Δεν είμαστε εδώ όμως για κλάψες και χαρτομάντιλα. Ήρθε ο καιρός της συνειδητοποίησης. 10 καταστάσεις που ίσως σε κάνουν να σκεφτείς καλύτερα αν αξίζει να τον σκέφτεσαι και αν αξίζει να περνάς τις ώρες σου βασανιστικά περιμένοντας ένα ελπιδοφόρο μήνυμα επανένωσης. 10 απλές φράσεις που ενδεχομένως σε βοηθήσουν να αισθανθείς ότι πρέπει να τις αλλάξεις , να τις μετατρέψεις . 10 λέξεις – κλειδιά που περιγράφουν απόλυτα την φάση που βρίσκεσαι τώρα και θα ενεργήσουν ως αρωγός για την βελτίωση της συναισθηματικής σου υπόστασης. Με απλά λόγια , σου δίνουμε 10 καταστάσεις που σου δείχνουν ότι η σχέση σου ….μάλλον δεν ήταν όσο ονειρική φαινόταν και σου προξένησε αμέτρητες πληγές !
1. Φοβάσαι το άγνωστο
Ο καιρός περνάει , η ζωή τα φέρνει πάνω κάτω και γνωρίζεις ένα νέο , φρέσκο πρόσωπο που αναζητά την πολυπόθητη θύρα της καρδιάς σου. Και εσύ ; Κάθεσαι και κοιτάς αμέτοχη γιατί ξέρεις ότι δεν μπορείς να δοθείς . Να αισθανθείς στο έπακρο ! Και ο λόγος : φοβάσαι. Η προηγούμενη σου σχέση δεν είχε μάλλον τόσο καλή κατάληξη , σωστά δεν τα λέω ; Τρέμεις το άγνωστο , νιώθεις ότι βουλιάζεις σε βαθιά νερά . Και ας τον έχεις ξεπεράσει , ας μην έχεις πλέον ανάγκη την αγκαλιά του. Φοβάσαι όμως να δεχτείς πως κάποιος άλλος μπορεί να πάρει την θέση που είχε , αγωνιάς μήπως δεν αξίζει την ευκαιρία αυτή που δίνεις . Οι πληγές σου δεν σου αφήνουν περιθώρια χαλάρωσης , η ατμόσφαιρα διακατέχεται από αυτοσυγκράτηση και πειθαρχία. Για νέα σχέση ; Ούτε λόγος . Παραμένεις στο φλερτ , κολακεύεσαι , τον /την γουστάρεις αλλά μόλις σοβαρέψει το πράγμα , κάνεις βήματα προς τα πίσω . Μήπως να αλλάξεις την στάση σου απέναντι στο καινούριο ;
2. Στην καρδιά μου … βάζω αμπάρες!
Παρτάρεις μέχρι πρωίας με τους φίλους , δεν σε νοιάζει κανένας και τίποτα και διασκεδάζεις απόλυτα μακριά του. Και τσουπ να τη η νέα κατάκτηση ! Εσύ δεν θέλεις να ακούσεις τίποτα . Κλείνεσαι συνεχώς στον εαυτό σου και όσο προχωράει η κατάσταση απορρίπτεις κάθε επαφή με το αντίθετο φύλο. Και πέφτουν βροχή τα μπλοκ επειδή δεν μπορείς να χειριστείς τα φλερτ που έχεις , και η ξινίλα μέχρι το πάτωμα . Και άμα πετύχεις τον εαυτό σου να χαζεύει τον απέναντι κούκλο ξανθό που σε έχει φάει με τα μάτια του , σου έρχονται αμέσως σκηνές από τον πρώην σου να σου σπάει την καρδιά σε χίλια κομμάτια . Και ευθύς , η διάθεση πέφτει τα χαμόγελα σβήνουν και αποτραβιέσαι διακριτικά. Σε κρατάει πίσω το έχεις καταλάβει ; Δεν θες να ακούς για συναισθήματα , για ρομάντζα για έρωτες και για αγάπες . Διαγράφεις τα καψουροτράγουδα στην λίστα του κινητού σου και κάνεις ό,τι είναι δυνατόν για να μην ξανά νιώσεις όπως ένιωσες για εκείνον / εκείνη . Σε κάθε τακ που η καρδιά σου κάνει , για κάποιον , μαζεύεσαι και εύχεσαι να είναι περαστικό , να μην υπάρξει κάτι . Η καρδιά μας όμως , έχουμε να σου πούμε , δεν είναι ντουλάπι για να την κλειδώνεις όποτε θέλεις . Όσα λουκέτα και αν προσπαθήσεις να βάλεις , αυτή μόλις βρει τον κατάλληλο άνθρωπο θα ανοίξει και ας χτυπιέσαι για το αντίθετο . Καιρός να το πάρεις απόφαση , ο έρωτας θα σου ξαναχτυπήσει την πόρτα και ας τον διώξεις !
3. Έχεις μια μόνιμη έκφραση αδιαφορίας
Δεν τολμάνε να σε πλησιάζουν . Το ύφος σου τα λέει όλα . Μην ενοχλείτε . Μονίμως στον δικό σου κόσμο ,όπου δεν χωρούν οι άλλοι . Βλέμμα κενό , απλανές. Αν δεν τον έχεις ξεπεράσει , ακόμα χειρότερα τα πράγματα . Πολλές φορές γίνεσαι ξινή στους άλλους χωρίς λόγο , έτσι επειδή δεν θέλεις να σου μιλάνε . Μην αγχώνεσαι σε νιώθω. Άλλωστε , πολλές φορές , δεν γουστάρουμε να μας μιλάνε , θέλουμε την ησυχία μας και αυτή επιζητούμε. Προσφέρεται κάποιος να σου πιάσει την κουβέντα , γιατί του αρέσεις . Δεν χρειάζεται να περιγράψω την συνέχεια . Το ύφος σου του δίνει την απάντηση . Περιέχει λέξεις όπως : φύγε , δεν θέλω , φοβάμαι , μην με πλησιάζεις. Το νέο σου μότο θα γίνει αυτό . Και όλα αυτά επειδή κάποιος σε πλήγωσε . Και αμύνεσαι. Όσο περνάει ο καιρός , κλείνεσαι στο μικρό κάστρο που έχεις φτιάξει για πάρτη σου. Και ας βαράνε οι απέξω την πόρτα . Δεν ανοίγεις , όσο και αν χτυπάνε. Και η διάθεση δεν αλλάζει , ούτε όταν ανακαλύπτεις ότι η καρδιά σου ίσως αρχίσει να χτυπά ξανά για κάποιον άλλον. Αδιαφορία και πάλι αδιαφορία .
4. Αρνείσαι κατηγορηματικά κάθε επαφή
Όχι , όχι και πάλι όχι . Δεν θέλεις να σε αγγίζουν , να σε ακουμπούν να σε αγκαλιάσουν. Γιατί ; Γιατί είχες συνηθίσει άλλο άγγιγμα , ιδού η απάντηση . Δεν θέλεις το σώμα σου να νιώσει την αφή ενός άλλου ανθρώπου και μπορούμε να σε νιώσουμε. Λένε πως το σώμα μας, κάθε 7 χρόνια αλλάζει εντελώς όλα τα κύτταρα του οργανισμού . Σπουδαία τα νέα, φίλη μου ! Έπειτα από 7 χρόνια , το σώμα σου θα μπορέσει επιτέλους να ξεχάσει τα αγγίγματα που απέβησαν … εγκαύματα. Ο οργανισμός σου θα έχει αποβάλλει κάθε κύτταρο που συγκλόνισε στο πέρασμα του ο θυελλώδης έρωτας που γνώρισες . Όμως αυτό δεν είναι δικαιολογία να για βγάζεις φτερά κάθε φορά που κάποιος σε αγγίζει . Στο κάτω κάτω δεν θα περιμένεις και 7 χρόνια για πάρτη του . Ό,τι γέγονε γέγονε. Μην αρπάζεσαι , ξέρω πόσο δύσκολο είναι . Όχι όμως και ακατόρθωτο.
5. Για όλα φταίει το αντίθετο φύλο!
Από την ώρα που σταμάτησες να κλαις , μετέτρεψες την πληγή σου σε δικαιολογία για να τους μισείς όλους . Μήπως φταίνε οι άντρες που εσύ άργησες να ξυπνήσεις σήμερα ; Μονίμως η ίδια ατάκα , αυτοί φταίνε. Αυτοί πληγώνουν , αυτοί παρατάνε αυτοί δεν έχουν συναισθήματα , αυτοί , αυτοί , αυτοί . Και όμως δεν είναι έτσι ! Δεν φταίνε πάντα οι άντρες στο χωρισμό ,ούτε είναι αναίσθητοι . Καλά για αυτό δεν παίρνουμε και όρκο … Υπάρχουν άνδρες εκεί έξω που θα έκαναν για πάντα για την εκλεκτή της καρδιάς τους . Και γυναίκες αντίστροφα . Δεν φταίνε λοιπόν όλοι οι άνδρες επειδή αυτός που εσύ γνώρισες αποδείχθηκε λίγο κατώτερος των περιστάσεων . Δεν είναι η αιτία αυτός να μειώσεις το αντίθετο φύλο και την αξία του. Ο πόνος , πολλές φορές μας αποσπά από την πραγματική αιτία και μας παρασύρει σε μονοπάτια θυμού και ανασφάλειας . Σκέψου τον πατέρα σου , τα αδέρφια σου αν έχεις . Έτσι συμπεριφέρονται και εκείνοι; Μήπως τελικά ο ένας διαφέρει από τον άλλον ; Μήπως τελικά να μην τους βάζαμε όλους στο ίδιο σακί ; Αναρωτήσου αν όλες σου οι σχέσεις κατέληξαν έτσι . Σίγουρα θα μοιράστηκες και καλές στιγμές με άλλα άτομα του αντίθετου φύλου . Εκείνοι δεν ήταν τόσο γουρούνια όσο νομίζεις ότι είναι όλοι εεε;
6. Όλοι οι άνδρες είναι ίδιοι !
Καλά και ποια γυναίκα δεν το έχει πει αυτό! Ατάκα -καραμέλα που την πετάμε κυριολεκτικά έπειτα από κάθε χωρισμό . Χωρίς να λογαριάσουμε ότι μπορεί ο άνθρωπος μας να ήταν αυτό που αναζητούσαμε , απλώς οι συγκυρίες δεν βοήθησαν να ευδοκιμήσει αυτή η σχέση . Έτσι και τώρα ξέρω πως την ξεστόμισες αυτήν την κουβέντα και ίσως να την εννοείς . Θεωρούμε πως είχαμε το καλύτερο παιδί στα χέρια μας και μόλις μας βγει σκάρτος , κατευθείαν να ισοπεδώσουμε και τους υπόλοιπους ! Δεν είναι ίδιοι όλοι οι άνδρες και στο λέω εγώ αυτό. Δεν πληγώνουν όλοι και για να σου το αποδείξω αρκεί να σου πω να κοιτάξεις γύρω σου αυτήν την στιγμή και θα δεις στο διάβα σου ζευγάρια ευτυχισμένα , γεμάτα αγάπη και αλληλοκατανόηση , οικογένειες με παιδιά , ηλικιωμένα ζευγάρια που μετά από τόσα χρόνια είναι μαζί ! Αυτοί δηλαδή δεν πληγώθηκαν ; Δεν υπήρξε κρίση ανάμεσα τους ; Και αν όλοι οι άνδρες ήταν ίδιοι , τότε δεν θα είχαμε ευτυχισμένα ζευγάρια , χαμόγελα να στολίζουν τα φωτεινά τους πρόσωπα . Κανένας δεν θέλει να πληγώνεις τον άλλον , όταν υπάρχει σεβασμός και αφοσίωση σε αυτό που χτίζουν από κοινού . Και αν ο επόμενος σου βγει το ίδιο με τον προηγούμενο , δεν σημαίνει ότι δεν θα βρεις κάποτε αυτό που αναζητάς και που δεν θα σε πληγώσει . Όλα στην ζωή για κάποιο λόγο γίνεται , που λέγανε και οι παλιοί .
7. Χρειάζεσαι χώρο και χρόνο
Την λένε όλοι οι ψυχολόγοι αυτήν την έκφραση. Και είναι μαγική . Χώρο και χρόνο . Τι ακριβώς σημαίνει ; Στο νέο αυτό σου ξεκίνημα , χωρίς τον άνθρωπο που είχες στο πλάι σου τόσο καιρό , χρειάζεσαι χρόνο να συνηθίσεις . Να επανέλθεις στις παλιές σου συνήθειες , στα χόμπι σου , στις δραστηριότητες σου , στο ύψος των περιστάσεων. Ο χρόνος συνιστά φάρμακο και γιατρεύει τις πιο βαθιές πληγές . Με τον καιρό όλα περνούνε και όλα γλυκαίνουν , βρίσκεις κάτι καινούργιο να σε συναρπάσει, μαθαίνεις να προχωράς μόνος μπροστά . Οι φίλοι διαδραματίζουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο σε αυτό το διάστημα. Και η οικογένεια σου φυσικά . Αν δεν σε στηρίξουν αυτοί τότε ποιος άλλος ; Ο χώρος εδώ συμπληρώνει τον χρόνο . Έχεις ανάγκη να μείνεις λίγο μόνος, να σκεφτείς να αφουγκραστείς τα θέλω σου και το μυαλό σου , να δεις τι κρατάς και τι αφήνεις από όλα όσα έζησες. Αν ο χρόνος επουλώνει τραυματικές καταστάσεις , ο χώρος δίνει τον απαραίτητο εξοπλισμό για να αποσυνδεθείς τελείως από το άρμα του έρωτα που είχες καβαλήσει τόσο καιρό . Καλοί και οι έξοδοι , καλοί και οι φίλοι , αλλά το να περνάς χρόνο με τον εαυτό σου και στον προσωπικό σου χώρο αποτελεί ίσως το κλειδί για να φύγεις από αυτήν την μεταβατική φάση της ζωής σου. Στηλώσου στα πόδια σου και δες την ζωή με άλλο μάτι , από άλλη σκοπιά . Άσε τον χρόνο να κυλάει και που ξέρεις . Τα νομίσματα πάντοτε έχουν δύο όψεις ….
8 .Μαχαίρι … στο παρελθόν
Το πες και το ‘κανες ! Κομμένες οι επαφές μαζί του , ούτε να τον δεις δεν θέλεις πλέον . Από την μια είναι καλό διότι όσο αποστασιοποιείσαι , παρατηρήσεις καλύτερα πράγματα που πριν δεν τα έβλεπες με αυτόν τον τρόπο. Από την άλλη , για να ξεπεράσεις τελείως κάποιον θα πρέπει να τον κοιτάξεις κατάματα και χωρίς ίχνος συναισθήματος να τον προσπεράσεις . Εκεί καταλαβαίνεις ποτέ πραγματικά δεν χρειάζεται να είναι στην ζωή σου . Ωστόσο το να μην επιζητάς επαφές με τον πρώην σύντροφό σου , είναι κάτι πολύ φυσιολογικό όταν νιώθεις πολύ πληγωμένος . Μην σου φανεί παράξενο , οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πάρε δώσε γιατί έτσι θυμούνται τον πόνο που τους προκάλεσαν . Αποφεύγεις τα στέκια που συχνάζει , τους δρόμους που οδηγούν στο σπίτι του , τα αγαπημένα του μέρη . Και αν κατά λάθος σε ξεβγάλει ο δρόμος εκεί , αγωνιάς μήπως τον πετύχεις σε καμία γωνία και αναγκαστείς να τον χαιρετήσεις . Είναι καλύτερα όμως ο καθένας να μένει στον δικό του χώρο , εκείνον που αυτός ορίζει. Και αν αποφασίσει ότι νιώθει έτοιμος να περπατήσει ξανά στα ίδια σοκάκια που περπατούσαν χέρι – χέρι τότε έχει αποδεχτεί πλέον όλα όσα έχουν συμβεί.
9. Αδυνατείς να αποδεχτείς αυτά που έχουν συμβεί
Ο οργανισμός σου έχει υποστεί ένα σοκ από όλες αυτές τις καινούριες πληροφορίες και ο εγκέφαλος σου αρνείται να συνεργαστεί. Είναι απολύτως νορμάλ , μην μου αγχώνεσαι. Ο άνθρωπος γενικότερα προσαρμόζεται εύκολα στο περιβάλλον που διαλέγει κάθε φορά να συμβιώσει , όμως αν πρόκειται για αλλαγές γρήγορες και έντονες , τα πράγματα αλλάζουν . Δεν μπορείς να αποδεχτείς ότι κάποιος σε έχει πληγώσει. Και το πιστεύουμε. Άλλωστε κανένας μας δεν θα ήθελε να του συμβεί και δεν αγνοεί προφανείς καταστάσεις εκτός αν συμπαρασύρεται από τον τυφλό έρωτα. Εδώ βοηθάει ο χώρος και ο χρόνος που αναφέραμε προηγουμένως. Με τον καιρό θα αλλάξουν όλα . Τι γίνεται όμως μέχρι τότε ; Ο εκάστοτε άνθρωπος χρειάζεται κάποιο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να μπορέσει να αποδεχτεί ένα γεγονός και αυτό εξαρτάται από εσένα . Πόσο χρόνο θα δώσεις για να μπορέσεις να καταλάβεις τι έγινε , πόση αξία θα δώσεις σε ένα ζήτημα , πόσο σε πλήγωσε κτλ. Σίγουρα υπάρχουν και μεγαλύτερες απώλειες , όπως ο θάνατος που εκεί κάνουμε πίσω . Όμως ο χωρισμός αφήνει κατάλοιπα και επιφέρει διάφορα συναισθήματα : θυμό , εκδίκηση , αγανάκτηση , πόνο , λύπη . Η σωστή διαχείριση είναι η λύση στο πρόβλημα . Αν όμως νιώθεις ότι δεν μπορείς να ανταπεξέλθεις στην διαδικασία αυτή , δεν πειράζει , συμβαίνει σε όλους μας. Η ψυχική σου ηρεμία είναι το παν και οφείλεις να την τοποθετήσεις ως προτεραιότητα. Προσπάθησε να τα σκεφτείς ψύχραιμα , με λογική και σύνεση. Ο χρόνος θα σε βοηθήσει σιγά σιγά να συμβιβαστείς με τα γεγονότα και τα αποτελέσματα αυτής της σχέσης.
10. Έλλειψη εμπιστοσύνης
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται εύκολα τον κοινωνικό τους περίγυρο και περιμένουν να δουν έμπρακτα όσα υπόσχονται , προκειμένου να τους εκμυστηρευτούν ορισμένα πράγματα. Στην περίπτωση σου , δυσκολεύει το ζήτημα. Όταν πληγώνεσαι άσχημα από κάποιον , χάνεις πάσα ιδέα περί αγάπης και εμπιστοσύνης. Βρίσκεις συνεχώς τροχοπέδη στην διαδικασία αυτή και συνεχώς το αναβάλλεις. Θέλοντας και μη , κάποια στιγμή θα πρέπει να προχωρήσεις και να εμπιστευτείς ξανά . Και εκεί είναι το δύσκολο κομμάτι μιας καινούργιας σχέσης . Εντούτοις, δεν θα πρέπει να σε φοβίσει . Όσο για τώρα , είναι κατανοητό ότι δεν μπορείς ξαφνικά να αφεθείς στα χέρια οποιουδήποτε. Ακόμα και αν είναι κάποιος κοντινός σου . Η αίσθηση της προδοσίας επηρεάζει αισθητά, εκτός από την καθημερινότητα μας και τις αξίες μας . Κλονίζονται βασικά θεμέλια προτύπων που είχες στο μυαλό σου , όπως η εμπιστοσύνη , η αγάπη , η συναισθηματική πληρότητα. Εδώ πάλι ο χρόνος θα κάνει το θαύμα του και θα μπορέσει να σου αποκαταστήσει όλα αυτά που τώρα δεν θεωρείς πλέον δεδομένα . Οπλίσου με υπομονή και κατανόηση , ο χρόνος θα κάνει τον κύκλο του και θα βρεθείς πάλι στην αρχική σου κατάσταση , πριν συμβούν όλα αυτά .
Φυσικά υπάρχουν αμέτρητα συναισθήματα και σκέψεις που μπορεί ένας άνθρωπος να βιώσει , κατά το μεταβατικό αυτό στάδιο , από τον χωρισμό στην λύτρωση. Το μυαλό μας παίζει ιδιαίτερα παιχνίδια αυτές τις ώρες και μας τοποθετεί σε μια από τις 10 αυτές καταστάσεις που μόλις σου περιγράψαμε. Αν ταυτίζεσαι με κάποια , καταλαβαίνεις πλέον ότι δεν είσαι μόνη που τα περνάς αυτά και σίγουρα υπάρχουν και άλλοι τύποι σαν και σένα εκεί έξω που το παίρνουν κατάκαρδα . Αν πάλι όχι , μην αγχώνεσαι , δεν αντιμετωπίζουν όλοι οι άνθρωποι τον πόνο του χωρισμού με τον ίδιο τρόπο . Οι πληγές διαφέρουν από άτομο σε άτομο και πόσο μάλλον οι προϋποθέσεις που κάθε άτομο ορίζει ως πληγές . Φυσικά , η συνειδητοποίηση μπορεί να αρκεστεί σε λίγες μόλις γραμμές ενός προχειρογραμμένου άρθρου έως μια ολόκληρη μέρα ψυχαναλυτικής συνεδρίας με την κολλητή σου ! Όπως και να έχει , φίλη μου , βάστα γερά και να θυμάσαι τούτο – έχει ο καιρός γυρίσματα !
Το να παίζεις με ερωτικά μηνύματα, κοινώς να κάνεις sexting, είναι τα τελευταία χρόνια,της μόδας.
Όσο εξελίσσονται τα social media,αναπτύσσεται και αυτή η υποτυπώδης επικοινωνία ανάμεσα στους ανθρώπους.
Έχει ρίσκα όμως.Το πρώτο και πολύ σοβαρό, είναι να κυκλοφορήσουν φωτογραφίες ή βίντεο, που υποτίθεται έστειλες για να συνδράμεις στο παιχνίδι του sexting. Το είδαμε και πρόσφατα,με κάποιο site που ανέβαζαν αντίγραφα των συνομιλιών τους με γυναίκες και είχαν στην κατοχή τους τέτοιο υλικό.
Εξίσου σοβαρό, όμως, είναι να δημιουργηθούν συναισθήματα. Συμβαίνει.
Έχουμε μπει πλέον σε μια διαδικασία,να χτίζουμε σχέσεις μέσω μηνυμάτων.
Όταν ξεκινά, λοιπόν,μια τέτοια επαφή, που ουσιαστικά, ξεγυμνώνεται ο άλλος και εσύ και ψυχικά πλην σωματικά, βγάζει τα πιο κρυμμένα κομμάτια του,τις φαντασιώσεις του,τα θέλω του, νιώθει ευάλωτος.
Πέφτουν οι άμυνες, κακά τα ψέματα. Δεν είναι απίθανο, να γεννηθούν αισθήματα.
Το μυαλό παίζει πολλά παιχνίδια.
Αρχίζεις να φαντάζεσαι αυτή την σχέση,να παίρνει σάρκα και οστά έξω από τον κόσμο των μηνυμάτων,στην πραγματική ζωή.
Κάποιες φορές, μπορεί να σταθείς τυχερός και να νιώσει τα ίδια με σένα και ο άλλος.
Συνήθως όμως, τέτοιοι είδους προσδοκίες, δεν ανταποκρίνονται στα θέλω της άλλης πλευράς.Και κάπου εκεί έρχεται η απογοήτευση.
Το ήξερες όμως, από την αρχή. Ήταν ξεκάθαρο πως ξεκίνησε με συγκεκριμένο σκοπό και θα είχε ημερομηνία λήξης.
Καταλαβαίνω πως οι εποχές και οι καταστάσεις δεν ευνοούν τις σχέσεις και τις γνωριμίες. Όταν όμως, ξεκινά μια επικοινωνία με σκοπό την ερωτική απόλαυση χωρίς δέσμευση, δεν μπορεί να παραμυθιάσεις τον εαυτό σου πως θα μετατραπεί σε κάτι περισσότερο από αυτό που είναι.
Το συναίσθημα, είναι κάτι που δεν ελέγχεται,δεν μπορεί να περιοριστεί. Το καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω επίσης, πως όταν έχεις έρθει τόσο κοντά με κάποιον, έστω και μέσω μιας κάμερας, δεν μπορείς εύκολα,να τον δεις ως φίλο. Άλλωστε αυτές οι καταστάσεις δεν συμβαίνουν ανάμεσα σε φίλους.
Είναι δίκοπο μαχαίρι,το sexting. Πρέπει να πατάς γερά στα πόδια σου για να καταφέρεις να το κρατήσεις στα επίπεδα που του αναλογούν.
Να μην είσαι άνθρωπος που λειτουργεί με ευαισθησία και συναίσθημα. Να μην σου λείπει η σχέση, η αγκαλιά, το χάδι, ένας σύντροφος.
Από την άλλη,τι είναι οι σχέσεις χωρίς ρίσκο; Και αυτές ξεκινούν χωρίς να γνωρίζεις την πορεία και την κατάληξη.
Με μέτρο παιδιά. Όλα με μέτρο.
Και αν τελικά ερωτευτείς τον “συμπαίχτη”, μίλα ανοιχτά. Τουλάχιστον θα μάθει και η άλλη πλευρά και θα έχει την ευκαιρία να σκεφτεί πώς θα συμπεριφερθεί.
Μπορεί να σταθείς τυχερός. Μπορεί αυτό το αμοιβαίο που έψαχνες, να προκύψει με τέτοιο τρόπο.
Μην το ξεκινήσεις όμως με τέτοιο σκοπό. Θα πονέσεις.
Τα σημάδια πως αυτός ο άνθρωπος είναι το πεπρωμένο σου
Νομίζεις ότι βρήκες τον άντρα των ονείρων σου…
Όμως αυτό που σε ταλαιπωρεί είναι αν όντως ο άντρας αυτός θα σε εξιτάρει και σε 10 μήνες, σε 5 χρόνια ή σε μια εικοσαετία. Εμείς συγκεντρώσαμε για εσένα, τις πιο τρανταχτές ενδείξεις πως μάλλον ήταν γραφτό να σμίξετε τα δυο σας…
1. Του εκμυστηρεύεσαι πράγματα που δεν έχεις πει σε κανένα άλλο: Εννοείται πως σκοπός δεν είναι να τον πρήξεις με άσχετες λεπτομέρειες της ζωής σου (πόσα μπάνια έκανες τα καλοκαίρια ή πως σου άρεσε να φτιάχνεις τα μαλλιά σου μικρή) αλλά να του μιλήσεις απλά και ειλικρινά για όλα εκείνα που σημάδεψαν τη ζωή σου (μια απώλεια αγαπημένου προσώπου, μια σοβαρή ασθένεια). Αυτή η άμεση εξομολόγηση σημαίνει πως το άτομο αυτό σου αποπνέει εμπιστοσύνη που είναι σημαντικός παράγοντας για μια επιτυχημένη μακροχρόνια σχέση ζωής.
2. Τον αφήνεις να σε δει σε στιγμές αδυναμίας: Είναι πολύ εύκολο να έχεις κάποιον στη ζωή σου όταν όλα πηγαίνουν ιδανικά. Έλα όμως που σε στιγμές αδυναμίας δεν θέλουμε να μας βλέπει έτσι το άλλο μας μισό. Αν γνωρίσεις έναν άντρα που δεν σε νοιάζει αν θα σε δει άβαφη και χωρίς φρύδι το πρωί που ξυπνάς ή μέσα στη μαύρη απόγνωση μετά από μια απόλυση, τότε μάλλον βρήκες το άλλο σου μισό!
3. Τον σέβεσαι, τον θαυμάζεις και τον έχεις ψηλά: Ο άνθρωπος αυτός σου αποπνέει σεβασμό και αυτός είναι ισχυρός παράγοντας για μια σχέση ζωής. Συνήθως, στην καθημερινή ζωή υπάρχουν πράγματα που μας εκνευρίζουν στον άλλο, αλλά έρχονται στιγμές που τίποτα μα τίποτα όμως δε μας ενοχλεί. Μπορεί να είσαι περήφανη για εκείνον που είναι δύο μέτρα ή που είναι άψογος επαγγελματίας ή που απλά σε προσέχει όσο τίποτα!
4. Θέλεις να τον γνωρίσουν οι γονείς σου: Όσο πιο περήφανη νιώθεις για τον άντρα που έχεις δίπλα σου, όσο περισσότερο σου δείχνει πως θα μπορούσε να γίνει πατέρας τον παιδιών σου, τότε θέλεις χωρίς δεύτερη σκέψη να τον γνωρίσεις στην οικογένειά σου. Ειδικά εμείς τα κορίτσια, σε αντίθεση από τα αγόρια δεν βάζουμε τον τελευταίο τυχόντα στο σπίτι μας. Αν υπάρξει το αγόρι αυτό που θα μας κάνει να νιώσουμε έτσι, τότε ο ρόλος του στη ζωή σου θα είναι πρωταγωνιστικός
5. Μπορείς να φανταστείς το μέλλον μαζί του: Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει πως θέλεις εδώ και τώρα να γίνει ο γάμος αλλά στο μυαλό σου έχεις μια εικόνα των δυο σας σε ένα σπίτι με 5 -6 κουτσούβελα να παίζουν γύρω γύρω.
6. Δεν φοβάσαι να διαφωνήσεις μαζί του. Πολλές φορές και από φόβο μήπως χάσουμε τον αγαπημένο μας, αποφεύγουμε να διαφωνήσουμε μαζί του. Όταν γνωρίσουμε τον ιδανικό άντρα, δεν φοβόμαστε να διαφωνήσουμε ακόμα κια να τσακωθούμε μαζί του, και γνωρίζουμε πως εκείνος θα μας ακούσει προσεκτικά και θα λάβει υπόψη του όσα λέμε.
7. Θέλεις να αμβλύνετε τις διαφορές που έχετε: Αν όσα σας χωρίζουν δεν μπορούν να βλάψουν το κοινό σας μέλλον (εκείνος δεν είναι φυγάς ή στη φυλακή για παράδειγμα), έχεις την επιθυμία να γεφυρώσεις όσα σας χωρίζουν, είτε είναι τα χρήματα, η θρησκεία ή οτιδήποτε άλλο.
8. Γελάτε μαζί: Κάθε ζευγάρι καρμικά ενωμένο, ξέρει να περνά στιγμές γέλιου και χαλάρωσης μαζί. Το γέλιο είναι μια από τις ελάχιστες χαρές που έχουμε στη ζωή μας, κι αν δεν υπάρχει αυτό στη ζωή σας, σας λείπει το αλατοπίπερο στη σχέση σας!
9. Σε έλκει τρελά απόλυτα, συγκλονιστικά όπως κανένας άλλος: Η σωματική έλξη είναι μια ατράνταχτη απόδειξη πως η σχέση σας είναι υγιής. Ακόμα κι αν ο άλλος δεν είναι ο Τζόρτζ Κλούνεϊ αλλά εσένα σε κάνει να φτερουγίσεις και μόνο που τον ακουμπάς, είσαι τυχερή. Ειδικά μάλιστα, αν η σωματική έλξη που νιώθεις φουντώνει όσο περνά ο καιρός.
10. Δεν βαριέσαι ποτέ κοντά του: Όταν είστε μαζί, δεν νιώθεις ότι πρέπει να μιλάς συνεχώς ή να καλύπτεις τα κενά. Έτσι κι αλλιώς, πάντα νιώθεις πως έχετε ακόμα 1000 πράγματα να συζητήσετε που δεν έχουν ειπωθεί.
11. Είσαι ο εαυτός σου μαζί του: Δεν χρειάζεται ούτε να προσποιηθείς πως είσαι κάποια άλλη, ούτε να μην πεις όσα σκέφτεσαι αφού μαζί του μπορείς να είσαι ο πραγματικός σου εαυτός.
12. Θέλεις να τον βλέπεις χωρίς υπερβολές: Φυσικά και σου λείπει όταν δεν είστε μαζί αλλά δεν είστε και αυτοκόλλητοι Ξέρετε καλά πως ο χρόνος που περνάτε χώρια αναζωπυρώνει τον έρωτα και είναι σημάδι υγιούς σχέσης.
13. Ζηλεύεις αλλά στα λογικά πλαίσια: Δεν σε πειράζει που μια στο τόσο κανονίζει να βγει και με τους φίλους του, ακόμα και γένους θηλυκού. Ζηλεύεις στα λογικά πλαίσια αλλά διατηρείς ανέπαφα τα δικά σου χόμπι, ασχολίες και δεν παραμελείς και τις δικές σου κολλητές.
14. Νιώθεις πως στο πλευρό του άντρα αυτού γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος: Μαζί του νιώθεις σίγουρη, ευτυχισμένη, ελκυστική, σε ανεβάζει και σε κάνει πιο έξυπνη. Γενικά, η σχέση μαζί του σου βγάζει τα καλά στοιχεία του χαρακτήρα σου.
15. Το σεξ μαζί του είναι wow: Δεν έχει σημασία το μέγεθος ή η ανατομία. Σημασία έχει πως κάθε φορά που κάνετε έρωτα, νιώθεις σούπερ.
Αλλάξαμε χρόνο. Ένας δύσκολος χρόνος για όλη την ανθρωπότητα,σε όλους τους τομείς. Δοκιμάστηκε ο άνθρωπος όσο ποτέ άλλοτε.
Δεν έχει τελειώσει, βέβαια,η δοκιμασία μας, επειδή άλλαξε το έτος. Έχουμε δρόμο μπροστά μας.
Πρέπει να ενισχύσουμε τον ψυχισμό μας. Είναι εξίσου σημαντικό με την σωματική υγεία μας.
Δεν έχουμε πολλές διεξόδους,στην κατάσταση που βιώνουμε.
Είναι καίριο, λοιπόν,να επιλέξουμε τις επαφές μας με τους άλλους.
Η συναναστροφή με ανθρώπους ανοιχτούς στην σκέψη, θετικούς στην συμπεριφορά, είναι προτιμότερο. Δεν θέλουμε ανθρώπους που κάνουν το άσπρο μαύρο. Δεν θέλουμε ανθρώπους αρνητικούς και δογματικούς.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι τοξικοί. Τοξικοί σε όλα.
Φανταστείτε να θέλετε να πάρετε ανάσα μέσω συσκευής οξυγόνου και κάποιος να κλείνει το σωληνάκι για μερικά δευτερόλεπτα.
Αυτός είναι ο τοξικός άνθρωπος. Λίγο λίγο,σας στερεί τον αέρα. Οτιδήποτε θετικό,θα σας κάνει να το βλέπετε ως αρνητικό, ατελέσφορο.
Όταν θα σας βλέπει να γελάτε,θα κάνει ότι μπορεί για να σας σταματήσει.
Ο τοξικός άνθρωπος,δεν θέλει χαρούμενους ανθρώπους δίπλα του.
Ζει σε μια μίζερη κατάσταση, εσωτερικά. Αλλά δεν του αρκεί να την βιώνει μόνος.
Θα φροντίσει να κάνει κ άλλους να νιώσουν έτσι. Αυτή είναι η πηγή της δύναμης του.
Οποιοδήποτε ελάττωμα του,θα το προβάλει ως δικό σας.
Είναι πολύ ικανός στο να κάνει τους άλλους να πιστέψουν πως δεν έχουν δίκιο,να αμφιβάλλουν σε αυτά που πιστεύουν, ακόμα και στην ίδια τους την αξία.
Η ασπίδα προστασίας είναι το χαμόγελο,το χιούμορ και φυσικά η απομάκρυνση από τέτοιο άνθρωπο.
Δεν είναι εποχή για να παίξουμε κορώνα γράμματα την ψυχή μας.
Αυτή είναι, που μας κρατάει όρθιους σε αυτό που ζούμε.
Να το έχετε στο μυαλό σας, την επόμενη φορά που κάποιος θελήσει να σας κόψει το χαμόγελο.Την ψυχή σας και τα μάτια σας.
