Το όνομά του είναι Παναγιώτης Καλίφης. Μας έρχεται από τη Θεσσαλονίκη, και αγαπάει το τραγούδι και την υποκριτική. Είναι πολύ γνωστός και ως Έλληνας Jack Sparrow, καθώς φέρνει πολλές ομοιότητες στο ρόλο που υποδύθηκε με μεγάλη επιτυχία ο Jonnhy Depp. Αυτό τον καιρό τον συναντάμε καθημερινά στο πειρατικό καράβι Arabella που σαλπάρει από τον Θερμαϊκό, και περιμένει αρκετούς επισκέπτες που θα απολαύσουν μαζί του τις πολύ όμορφες βόλτες. Η Ραφαέλα Κατηκαρίδου συναντήθηκε με τον Παναγιώτη Καλίφη, και του υπέβαλλε μερικές από τις ερωτήσεις της.
Ο Παναγιώτης Καλίφης μέσα από το φακό της Κικής Κυρμανίδου
Στην ερώτηση για το πως ξεκίνησε να ασχολείται με το τραγούδι, ο Παναγιώτης ανέφερε ότι η πρώτη του ασχολία με το τραγούδι ήταν όταν συμμετείχε σε διάφορα καραόκε, ενώ έμαθε να παίζει και κάποια όργανα στη συνέχεια. Σε μια συζήτηση που είχε με παρέα στα ΤΕΦΑΑ τη περίοδο που σπούδαζε, έμαθε σε κάποια φάση ότι υπάρχει οντισιόν σ’ ένα καλλιτεχνικό τμήμα του ΙΕΚ. Kαι αφού τον δέχτηκαν από την οντισιόν, άρχισε να ασχολείται πιο ενεργά με το τραγούδι.
Στην αντίστοιχη ερώτηση, αυτή τη φορά για την υποκριτική, ανέφερε ότι ο ίδιος είναι αυτοδίδακτος πάνω σ’ αυτό το κομμάτι. Του λέγανε πάντοτε ότι είναι πολύ εκφραστική μούρη, κι ότι πρέπει να γίνει ηθοποιός. Μάλιστα είχε παρακολουθήσει και κάποια μαθήματα υποκριτικής στο τμήμα του ΙΕΚ που μπήκε μέσω της οντισιόν.
Ο Παναγιώτης Καλίφης μέσα από το φακό της Κικής Κυρμανίδου
Για την ανταπόκριση του κόσμου όταν το συναντάει στο καράβι, οι αντιδράσεις που λαμβάνει είναι εντυπωσιακές, ενώ του λένε και την περίφημη φράση «Συγχαρητήρια για τη δίκη». Η πρώτη του επαφή μ’ αυτόν τον χαρακτήρα, ήταν στα καρναβάλια της Ξάνθης πριν από κάποια χρόνια όπου και φόρεσε τη στολή του, και μάλιστα βγήκε φωτογραφίες. Τον περασμένο Φεβρουάριο παρουσιάστηκε μια αγγελία μέσω Instagram για ένα πειρατικό πλοίο που ψάχνει τον πειρατή του, και ο ίδιος ανταποκρίθηκε άμεσα, στέλνοντας τις φωτογραφίες που βγήκε από το καρναβάλι μαζί με το τηλέφωνο επικοινωνίας. Κι από τότε μέχρι σήμερα, τον συναντάμε στο καράβι Arabella. Στο κομμάτι της εμφάνισής του, το επιμελείται ο ίδιος, ενώ βάλανε το χεράκι τους ο κολλητός του και η ράφτρα η Σεμίνα.
Για το αν σκέφτεται να πάει κάποια στιγμή στο εξωτερικό για να κάνει καριέρα, ο Παναγιώτης ανέφερε ότι δεν το έχει στα άμεσα πλάνα του, καθώς θέλει να χτίσει αρχικά το δικό του community εδώ στην Ελλάδα. Ωστόσο αν ερχόταν κάποια στιγμή να φύγει για εξωτερικό, θα κατευθυνόταν προς Αμερική.
Περισσότερα πράγματα από τη συνέντευξη, μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο:
Το CityVibes.gr ευχαριστεί θερμά τόσο τη Ραφαέλα Κατηκαρίδου όσο και τον Παναγιώτη Καλίφη για την υπέροχη συνέντευξη που χάρισαν εδώ!!!
Ως προς τα εξωτερικάχαρακτηριστικά, ισχύουν τα εξής:
Χώρος: Η συνέντευξη μπορεί να γίνεται οπουδήποτε, ιδανικά όμως ο χώρος αυτός δεν πρέπει να έχει θόρυβο, να είναι απλό δωμάτιο με χαμηλό φωτισμό και διακόσμηση που δεν αποσπά υπερβολικά την προσοχή. Καλό είναι να υπάρχουν δύο άνετες και ίδιες καρέκλες σε γωνία 90 μοιρών με ένα τραπεζάκι μεταξύ τους. Αποφεύγεται η αντικριστή τοποθέτηση των καρεκλών, για να μην αισθάνεται ο συμβουλευόμενος ότι ανακρίνεται και για να μπορεί να έχει οπτική επαφή με τον σύμβουλο αλλά ταυτόχρονα να κοιτάζει και αλλού όταν το έχει ανάγκη λόγω συναισθηματικής φόρτισης. Επίσης, καλό είναι να αποφεύγεται ο σύμβουλος να κάθεται πίσω από ένα γραφείο, γιατί δημιουργεί απόσταση και σχέσεις εξουσίας. Για τους ίδιους λόγους αποφεύγεται το ντιβάνι. Στο τραπέζι μπορεί να τοποθετούνται αντικείμενα ασήμαντα εκ πρώτης όψεως, αλλά χρήσιμα για να νιώσει άνετα ο συμβουλευόμενος. Τέλος, πρέπει να υπάρχει μέριμνα για να προλαμβάνονται ενοχλητικές διακοπές.
Χρόνος: Η συνέντευξη μπορεί να λάβει χώρα οποιαδήποτε ώρα, αλλά αποφεύγεται πριν ή μετά από ένα γεύμα ή όταν ο συμβουλευόμενος είναι σωματικά καταπονημένος. Η διάρκειά της δεν μπορεί να υπερβαίνει τη μία ώρα, γιατί επέρχεται κούραση και φυσικά δεν πρέπει να υπερφορτώνεται με πολλά θέματα.
Ως προς τα εσωτερικάχαρακτηριστικά, ισχύουν τα εξής:
Στάσεις: Ο σύμβουλος πρέπει να είναι αληθινός και να εκφράζει τα συναισθήματά του χωρίς να υποκρίνεται, να νοιάζεται πραγματικά για το άτομο που έχει απέναντί του και να σέβεται τη μοναδικότητα και διαφορετικότητά του.
Χαρακτηριστικά προσωπικότητας: Ο σύμβουλος είναι σημαντικό να διαθέτει ισχυρή προσωπικότητα, να έχει αυτογνωσία, να εμπνέει εμπιστοσύνη και να δημιουργεί μια ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα.
Γλώσσα του σώματος: Ο σύμβουλος πρέπει να είναι ήρεμος, να ακούει με προσοχή τον συμβουλευόμενο, να μην υπερβαίνει τα όρια του και να αξιοποιεί τα κανάλια της μη λεκτικής του επικοινωνίας για να επικοινωνεί αποτελεσματικά μαζί του.
Κατερίνα Μελίτη στο CityVibes.gr: Ο σκοπός για έναν ερμηνευτή είναι να εμβαθύνει μέσα στην ιστορία που έχουν οι στίχοι
Η Κατερίνα Μελίτη είναι ερμηνεύτρια και δασκάλα φωνητικής, προερχόμενη από την Αθήνα. Συμμετείχε στο δημοφιλές talent show The Voice το 2019, όπου άφησε μια ιδιαίτερη αίσθηση με την ερμηνεία της. Ο μουσικός συντάκτης και ραδιοφωνικός παραγωγός του CityVibes.gr Χριστόφορος Χατζόπουλος συνομίλησε με την ερμηνεύτρια, η οποία απάντησε σε μερικά από τα ερωτήματά του.
Γεια σου Κατερίνα, καλώς ήρθες στο CityVibes.gr. Πες μας τα πρώτα σου συναισθήματα.
Καλώς σας βρήκα! Νιώθω ιδιαίτερη χαρά που μπορώ να μοιραστώ σε ένα χώρο ελεύθερης έκφρασης όπως το CityVibes.gr, τα καλλιτεχνικά μου νέα αλλά και ένα μέρος αυτού που είμαι σαν άνθρωπος ώστε να με γνωρίσετε καλύτερα.
Σε τι φάση σε πετυχαίνουμε αυτό τον καιρό;
Βρίσκομαι σε μια πολύ δημιουργική περίοδο. Άλλωστε το καλοκαίρι είναι η εποχή μου που σε συνδυασμό με μικρές αποδράσεις, μαζί με εξαιρετικούς συναδέλφους μουσικούς ετοιμάζουμε ωραίες συναυλίες για τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Επίσης, ηχογραφώ ένα καινούριο μου τραγούδι στο στούντιο, στο οποίο θα γυριστεί και μουσικό βίντεο.
Από πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική;
Ήδη από 10 ετών συμμετείχα στη χορωδία του σχολείου, και ένα χρόνο μετά ξεκίνησα να μαθαίνω πιάνο, θεωρίακαι βυζαντινή μουσική. Αργότερα μπήκα με εισαγωγικές εξετάσεις στο Μουσικό Γυμνάσιο και έκτοτε ξεκίνησε μια σχέση ζωής με τη μουσική και το τραγούδι.
Με ποια ακούσματα μεγάλωσες, και γενικά εμπνεύστηκες ώστε να κινηθείς σ’ αυτή τη κατεύθυνση;
Λόγω της δουλειάς του πατέρα μου που ως ηχολήπτης είχε μεγάλη συλλογή δίσκων, είχα την ευκαιρία να ακούω μουσικές από όλο τον κόσμο. Αμέσως όμως ξεχώρισα τις απλές μα τόσο πλούσιες σε συναισθήματα μελωδίες του Μάνου Χατζιδάκι. Οι επιρροές μου γενικότερα ξεκινούν από κλασική μουσική, όπερα, τραγούδια της παλιάς Αθήνας, μέχρι τζαζ και ροκ.
Ας πάμε στη δικιά σου μουσική. Μπορείς να μας παρουσιάσεις μερική από τη δουλειά;
Ως ερμηνεύτρια αποδέχομαι όλα τα είδη μουσικής αρκεί να με εμπνέουν. Δεν μ’ αρέσει να τα διαχωρίζω σε εμπορικά και μη εμπορικά, άλλωστε η ποιότητα μπορεί να φανεί και στις δύο περιπτώσεις. Νιώθω ευγνώμων απέναντι στους συνθέτες και στιχουργούς που μου έχουν εμπιστευτεί τα τραγούδια τους μέχρι τώρα, γιατί μέσα από αυτές τις συνεργασίες ανακαλύπτω τα δικά μου «χρώματα» ερμηνείας. Δύο νέα μου τραγούδια κυκλοφόρησαν φέτος, το πρώτο σε σύνθεση της Όλγας Μακρή και στίχους της Μαρίας Κολιού, με τίτλο «Άσε τα παλιά» και το δεύτερο λέγεται «Θαρρώ», είναι ντουέτο με την Αλκέτα και κυκλοφορεί από τη Voca Records. Η μουσική είναι του Κώστα Νούσια και οι στίχοι της ποιήτριας Μιρέλλας Καλατζή.
Δουλεύεις πάνω σε νέα μουσική;
Ναι! Συνεχώς δοκιμάζω νέα πράγματα, μέχρι να βρω τα κατάλληλα τραγούδια για μένα και να τα μοιραστώ με τον κόσμο. Αυτό τον καιρό ηχογραφώ ένα νέο τραγούδι της Όλγας Μακρή, μια υπέροχη μελωδική μπαλάντα με σκοπό να το έχουμε έτοιμο μέχρι τέλος του καλοκαιριού. Η μουσική της Όλγας είναι βάλσαμο για τη ψυχή μου και την ευχαριστώ πολύ που για την εμπιστοσύνη και τη φιλία μας.
Τα τραγούδια που ερμηνεύεις, μιλάνε πάνω στα προσωπικά σου βιώματα;
Ο σκοπός για έναν ερμηνευτή είναι να εμβαθύνει μέσα στην ιστορία που έχουν οι στίχοι, που ενδεχομένως να έχουν αποτελέσει προσωπικό βίωμα για τον στιχουργό ή τον ποιητή. Συνήθως προσπαθώ να επιλέγω τραγούδια που να μου «μιλούν» σε ψυχικό και συναισθηματικό επίπεδο ώστε να γίνονται κομμάτι από μένα και έτσι να βγαίνει μια καλή ερμηνεία!
Έχεις σκοπό να ερμηνεύσεις αγγλόφωνο τραγούδι;
Στις συναυλίες μου ερμηνεύω σχεδόν πάντα αγγλόφωνα τραγούδια, κυρίως κλασικά τζαζ ή από τον ξένο κινηματογράφο και το μιούζικαλ. Δισκογραφικά δεν το έχω επιχειρήσει ακόμα. Δεν είμαι αρνητική απλώς θεωρώ ότι όταν μια γλώσσα δεν είναι η μητρική σου ή δεν έχεις ζήσει χρόνια σε μια ξένη χώρα ώστε να αφομοιώσεις τη προφορά και τη διαφορετική κουλτούρα, δύσκολα θα «πείσεις» το κοινό με ένα αγγλόφωνο τραγούδι.
Εκτός από τραγουδίστρια, είσαι και δασκάλα φωνητικής. Πως κατάφερες να φτάσεις να εξασκείς αυτό το επάγγελμα;
Ένα από τα όνειρα μου, εκτός από μια επαγγελματική πορεία ως τραγουδίστρια, ήταν να ολοκληρώσω τις σπουδές μου στη μονωδία και να μπορέσω να μεταδώσω τις γνώσεις μου, τις εμπειρίες μου αλλά κυρίως την αγάπη μου για το τραγούδι σε ανθρώπους, μικρούς και μεγάλους, που ξεκινούν να ανακαλύπτουν τη τέχνη της φωνητικής. Α μη τι άλλο μέσα από αυτή τη σχέση δασκάλου – μαθητή εξελίσσεσαι και ο ίδιος.
Ως δασκάλα φωνητικής, ποια συμβουλή θα έδινες σε κάποιον νέο καλλιτέχνη που θέλει να ξεκινήσει τώρα;
Είναι μεγάλη κουβέντα αυτή, γιατί τα περισσότερα παιδιά, και δικαιολογημένα, έχουν ως πρότυπο την εύκολη προβολή που σου παρέχουν τα μουσικά talent shows, που όμως δεν έχει μεγάλη διάρκεια, και δεν σου προσφέρουν επαρκείς μουσικές γνώσεις ή φωνητική εκπαίδευση. Θα έλεγα λοιπόν, να μη στέκονται σε μια επιτυχία ή αποτυχία από τέτοιου είδους συμμετοχές αλλά να σπουδάσουν τη μουσική, να «δουλέψουν» τεχνική φωνής, να δοκιμάσουν πολλά και διαφορετικά είδη τραγουδιού. Σε συνδυασμό με το ταλέντο και τη τύχη που χρειάζεται σ’ αυτό το χώρο, σε βάθος χρόνου ενδεχομένως να επιτευχθεί μια επιτυχής πορεία στο τραγούδι.
Πάμε στη συμμετοχή σου στο TheVoice. Συμμετείχες στο συγκεκριμένο talentshow το 2019. Μπορείς να μας διηγηθείς την εμπειρία σου εκεί;
Μετά από πολλά χρόνια που απέφευγα να συμμετάσχω σε κάποιο τηλεοπτικό μουσικό διαγωνισμό, ήρθε η στιγμή που είπα να το δοκιμάσω. Διάλεξα το «The Voice» γιατί μου αρέσει που επικεντρώνεται στις φωνητικές ικανότητες, μη γνωρίζοντας οι κριτές ποιον έχουν απέναντι τους καθώς δεν τον βλέπουν παρά μόνο τον ακούν. Από τα θετικά που κράτησα είναι ότι μου δόθηκε η ευκαιρία να ερμηνεύσω αρκετά αγαπημένα μου τραγούδια, να πάρω συμβουλές από αξιόλογους τραγουδιστές και δασκάλους φωνητικής, και να γνωρίσω ταλαντούχα παιδιά, που με τόσο πάθος και αγάπη για το τραγούδι μοιραστήκαμε αυτή την κοινή εμπειρία!
Με τη συμμετοχή σου στο TheVoice, σου έχουν ανοίξει πιο πολλές πόρτες;
Θα είναι ψέμα εάν πω ότι μετά από ένα talent show σου προσφέρονται πολλές ευκαιρίες. Θέλει πολύ προσωπικό κόπο και επιμονή γι’ αυτό που αγαπάς. Κανείς δεν θα στο δώσει έτοιμο στο πιάτο. Σίγουρα όμως βοήθησε η προβολή που απέκτησα από τη συμμετοχή μου στο παιχνίδι. Στις συναυλίες μου έρχεται κόσμος που με είδε από κει και με ακολουθεί σε ότι κάνω. Επιπλέον, συμβαίνουν συχνά επαφές με δισκογραφικές εταιρίες, που αν δεν ήταν η άσχημη συγκυρία με τη πανδημία θα είχαν αποδώσει περισσότερους καρπούς.
Εκείνη τη χρονιά που συμμετείχες στο TheVoice, ήσουν μαζί με την Έβελυν Τσάβαλου (SpillTheTea). Εξακολουθείτε να έχετε μια επικοινωνία μεταξύ σας;
Η Έβελυν είναι ένα ιδιαίτερα ταλαντούχο πλάσμα. Μια ήρεμη δύναμη. Είχαμε την ευκαιρία να είμαστε στην ίδια ομάδα και η συνεργασία μας ήταν πολύ καλή, δεν υπήρχε ίχνος ανταγωνισμού. Δυστυχώς μιλάμε πολύ σπάνια, άλλωστε είναι αναμενόμενο καθότι μένει Θεσσαλονίκη. Χαίρομαι όμως πάρα πολύ για την εξέλιξη της, και της εύχομαι κάθε επιτυχία με τους Spill The Tea.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;
Οι καλοκαιρινές μου εμφανίσεις ξεκίνησαν ήδη από τον Ιούλιο. Μαζί με την συνθέτρια και πιανίστρια Όλγα Μακρή, τον τενόρο Βαγγέλη Μακρή και μια ομάδα αξιόλογων μουσικών, παρουσιάσαμε τη παράσταση «Της αγάπης χρώματα» στο Micraasia-Fez. Λόγω μέτρων COVID και μειωμένης χωρητικότητας θα την επαναλάβουμε τη Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου, στον ίδιο χώρο (Κωνσταντινουπόλεως 70, Κεραμεικός). Στη συνέχεια, αναμένουμε ημερομηνίες για εξίσου ωραίους χώρους στην Αθήνα. Είναι μεγάλη μας τιμή επίσης, η συμμετοχή μας στο «Athens Art Festival» στη Τεχνόπολη στις 23-24 Οκτωβρίου. Για όλες τις επερχόμενες συναυλίες μπορεί όποιος θέλει να ενημερώνεται από τις σελίδες μου στα κοινωνικά δίκτυα.
Οι συναυλίες πλέον πραγματοποιούνται με κάποια μέτρα προστασίας (αποστάσεις, καθήμενοι θεατές, 50% πληρότητας κλπ.). Οι συγκεκριμένοι περιορισμοί φέρνουν μια εν μέρει δυσφορία σε εσάς τους καλλιτέχνες;
Η αναγκαιότητα των μέτρων και ενεργειών στα πλαίσια της αντιμετώπισης της πανδημίας είναι απαραίτητη για να μπορέσουμε να βγούμε από αυτή τη δύσκολη κατάσταση και να επανέλθουμε στον κανονικό μας ρυθμό. Αυτή τη στιγμή η τέχνη πλήττεται και όλοι όσοι δουλεύουν γι’ αυτή, καλλιτέχνες και μη, αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα, είτε οικονομικό είτε ψυχολογικό. Σίγουρα όλοι αυτοί οι περιορισμοί μας «κοστίζουν» αλλά δεν μπορούμε παρά να κάνουμε υπομονή.
Κατερίνα σ’ ευχαριστώ πολύ που μας μοιράστηκες τον χρόνο σου για την υπέροχη συνέντευξη. Κλείνοντας, θα ήθελες να στείλεις ένα μήνυμα προς τον κόσμο;
Ευχαριστώ πάρα πολύ για την όμορφη συνέντευξη! Προσπάθησα να είμαι ουσιαστική και περιεκτική, και χαίρομαι που μου δόθηκε η ευκαιρία να με γνωρίσουν οι αναγνώστες του CityVibes.gr. Ένα μήνυμα που θέλω να στείλω είναι να μη σταματήσουμε ποτέ να εκτιμούμε το πιο πολύτιμο αγαθό, αυτό της ελευθερίας! Τίποτα δεν είναι πιο ωραίο, απ’ το να μπορείς να λες τη γνώμη σου ελεύθερα, να περιφέρεσαι ελεύθερα, να δημιουργείς, να γράφεις, να εκφράζεσαι ελεύθερα! Η τέχνη αυτό υπηρετεί και θα υπηρετεί πάντα. Ας μη σταματήσουμε ποτέ να τη σεβόμαστε, να τη στηρίζουμε και να την αναδεικνύουμε. Ένας κόσμος χωρίς τέχνη είναι ένας κόσμος χωρίς ψυχή.
Λευτέρης Αράπογλου (Project Theory) στο CityVibes.gr: Το κάθε κομμάτι έχει τον χαρακτήρα και το ύφος του
Οι Project Theory είναι ένα nu metal/metalcore συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 2013 στη Θεσσαλονίκη, με τα μέλη του συγκροτήματος να προέρχονται από τη Πτολεμαΐδα και την Αθήνα. Απαρτίζονται από τον Λευτέρη Αράπογλου (κιθάρα), τον Αντρέα Μπούτο (φωνητικά), τον Αλέξανδρο Κηπουρίδη (μπάσο), και τον Τάσο Μορφόπουλο (τύμπανα). Ο μουσικός συντάκτης και ραδιοφωνικός παραγωγός του CityVibes.gr Χριστόφορος Χατζόπουλος συνομίλησε με τον κιθαρίστα του συγκροτήματος, ο οποίος απάντησε σε μερικά από τα ερωτήματά του.
Γεια σου Λευτέρη. Kαλωσήρθες στο CityVibes.gr, και σ’ ευχαριστώ που δέχτηκες να δώσεις συνέντευξη. Πες μας λίγο τα συναισθήματά σου.
Γειά σου και σένα Χριστόφορε, και χαίρομαι που τελικά καταφέραμε να έρθουμε σε επαφή μιας και το ψάχναμε πολύ καιρό!
Σε τι φάση σε πετυχαίνουμε αυτό το καιρό;
Γενικά λόγω δουλειάς, μουσικής και συνεχόμενου τρεξίματος με διάφορα δεν έχω καταλάβει και πολύ καραντίνα η αλήθεια είναι. Απλά τώρα που ανοίγει ο καιρός και χαλαρώνουν τα πράγματα σιγά σιγά, σου βγαίνει πιο πολύ η ανάγκη του να βγεις έξω και να ξεσκάσεις λιγάκι. Ωστόσο ετοιμάζουμε νέα μουσικά πραγματάκια όσο πλησιάζει το καλοκαίρι, και έχω κάνει πολύ focus πάνω σ αυτό!
Από ποια ηλικία ξεκίνησες την ενασχόλησή σου με τη μουσική;
Με την μουσική ξεκίνησα στα 16-17, σχετικά μεγάλος. Μέσα από παρέες που έπαιζαν μουσική πήρα το έναυσμα και μπήκα σε ένα ωδείο της Πτολεμαΐδας. Έκανα μαθήματα μ’ έναν άψογο δάσκαλο τον Δημήτρη Οζμανιάν και ήμουν πραγματικά τυχερός που τον είχα, καθώς μου έμαθε πως να σκέφτομαι πάνω στην μουσική, και με βοήθησε να καλλιεργήσω αντίληψη μουσικού και κιθαρίστα. Σπάνια συναντάς σωστούς δασκάλους στην μουσική καλώς ή κακώς. Μου έδωσε τις βάσεις να χτιστώ σαν μουσικός και σαν άνθρωπος γενικότερα, και τον έχω σε τρομερό respect γι’ αυτό. Τέτοιος πρέπει να είναι ο ρόλος του δασκάλου γενικότερα απέναντι σε μαθητές στον οποιοδήποτε τομέα.
Μπορείς να αναφέρεις μερικές από τις μουσικές σου επιρροές;
Αν και τα ακούσματα μου κατά βάση ήταν πάντα του πιο σύγχρονου ήχου το συγκρότημα που με καθήλωσε και με τράβηξε στην μουσική ήταν οι Pantera. Θυμάμαι χαρακτηριστικά να ακούω πρώτη φορά το Cowboys from Hell στο live του Οzzfest, είχα πάθει σοκ! Αν και τα πιο πολλά παιδιά ξεκινούσαν με την μουσική ακούγοντας θρυλικές μπάντες όπως Metallica, Iron Maiden και τέτοια, εγώ όμως ξεκίνησα με System Of a Down, Korn, Linkin Park στο Γυμνάσιο, και πιο μετά άλλες μπάντες όπως Asking Alexandria, Parkway Drive, Bring Me The Horizon και διάφορα του είδους.
Είσαι κυρίως στραμμένος προς τη μέταλ; Ή δεν έχεις πρόβλημα να ακούσεις κι άλλα είδη της ροκ;
Γενικά μπορώ να ακούσω διάφορα είδη μουσικής πέρα από metal, άλλα λίγο πιο πολύ άλλα λίγο λιγότερο. Από rap, ηλεκτρονική, κλασική, pop μέχρι το οτιδήποτε. Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορώ με τίποτα να ακούσω ελληνικά. Ο ελληνικός ο στίχος με ενοχλεί λίγο, και ίσως να φταίει που καλώς ή κακώς είμαστε στην Ελλάδα, που από μικρή ηλικία, αλλά ακόμη και στον Μασούτη αν πήγαινες, θα άκουγες να παίζει Σώτη Βολάνη που λέει ο λόγος. Οπότε υποθέτω με κούρασε σαν άκουσμα υποσυνείδητα.
Η πρώτη σύνθεση των Project Theory
Ας πάμε στους Project Theory. Ξεκινήσατε ως μπάντα το 2013 στη Θεσσαλονίκη. Μπορείς να μας πεις πως προέκυψε η όλη φάση;
Η όλη φάση ξεκίνησε με μένα και τον Αλέξη που είπαμε να στήσουμε μια μπάντα, στην πορεία βρήκαμε και τα υπόλοιπα τότε μέλη που πλαισίωσαν την μπάντα. Ξεκινήσαμε να γράφουμε κάποια κομμάτια να δούμε πως ρολάρει και στην συνέχεια αφού μας άρεσε το αποτέλεσμα μπήκαμε στο στούντιο να ξεκινήσουμε δουλεία.
Μπορείς να μας περιγράψεις λίγο τη λειτουργία που έχετε ως μπάντα;
Πλέον σαν τετράδα επειδή δεν μένουμε στην ίδια πόλη, χρησιμοποιούμε ένα μοντέλο που γενικά δεν είναι συνηθισμένο στην Ελλάδα, και κατά κύριο λόγο εφαρμόζεται στο εξωτερικό. Λόγω αποστάσεων ο καθένας ετοιμάζει τα part που είναι να παίξει σε κάθε κομμάτι και βρισκόμαστε για 2-3 πρόβες πριν το σόου και πάμε παίζουμε. Προϋποθέτει ο καθένας να είναι και καλός μουσικός πέρα από καλός οργανοπαίχτης για να μπορέσει να λειτουργήσει αυτή η προσέγγιση. Όσον αφορά την σύνθεση ενός κομματιού, κατά βάση εγώ γράφω την μουσική, την στέλνω στα παιδιά και βάζει ο καθένας τα παιξίματα του πάνω σ αυτό, ενώ ταυτόχρονα θα βρεθώ με τον Αντρέα (φωνητικά) για να γράψουμε μελωδίες φωνής και τα σχετικά και μετά βλέπουμε το τι μας κάθεται καλύτερα στο αυτί για να μπει στην λίστα για το στούντιο.
Το 2016, κυκλοφορήσατε τη πρώτη σας δισκογραφική δουλειά “Something Between Us”, με την αρχική σύνθεσή σας. Μπορείς να μας πεις κάποια λόγια γι’ αυτό το άλμπουμ;
Αυτό το άλμπουμ ήταν η αρχή μας, μπαίνεις στον χάρτη να δεις που βρίσκεσαι και που πατάς. Ήταν ένα διαφορετικό ύφος από αυτό που έχουμε τώρα, άσχετα ότι είναι στο ίδιο φάσμα μουσικής. Πολλές ώρες pre-production και προετοιμασίας για να πας στην συνέχεια στο στούντιο και να είσαι όσο πιο έτοιμος γίνεται, ωστόσο πάντα το αποτέλεσμα είναι αυτό που σε κάνει να ξεχνάς την σωματική κούραση γιατί φεύγεις γεμάτος ψυχικά.
Η παρούσα σύνθεση των Project Theory
Λίγο αργότερα προχωρήσατε σε αλλαγές σύνθεσης της μπάντας σας, με κυριότερη αλλαγή αυτή στα φωνητικά. Ήταν κάτι που θέλατε να γίνει, και αποφασίσατε από κοινού;
Φτάσαμε σε ένα σημείο με τα παιδιά που θέλαμε διαφορετικά πράγματα οπότε χώρισαν οι δρόμοι μας. Εννοείται πως έχουμε καλές σχέσεις με όλους, καθώς δεν γίνεται να αναιρέσουμε το γεγονός ότι ζήσαμε αρκετά πράγματα μαζί. Από την αρχή που ξεκίνησα την μπάντα στο μυαλό μου είχα έναν frontman στο ύφος που είμαστε τώρα, οπότε με την προσθήκη του Αντρέα η όλη φάση ήρθε και έδεσε. Όταν αλλάζεις τραγουδιστή δεν είναι εύκολο, στην ουσία αλλάζει η πρόσοψη της μπάντας και όχι μόνο. Οπότε έπρεπε να είμαστε πολύ προσεκτικοί πάνω σ αυτό, γιατί δεν είναι εύκολο να βρεις άτομα πάνω σ’ αυτό το είδος στην Ελλάδα. Και πέρα από τις φωνητικές ικανότητες που είναι το πιο βασικό εννοείται, θέλαμε να είναι και καλό παιδί γιατί παίζει πολύ ρόλο η ατμόσφαιρα μέσα σε μια μπάντα, η οποία είναι κάτι παραπάνω από παρέα, κι ευτυχώς με τον Αντρέα πετύχαμε διάνα σε όλα!
Πριν 7 μήνες κυκλοφορήσατε τη δεύτερή σας δισκογραφική δουλειά “Blood And Royalty”, η οποία είναι η πρώτη για τα νέα μέλη. Πες μας λίγα λόγια γι’ αυτό το άλμπουμ.
Αυτό το άλμπουμ είναι ότι πιο κοντά σ’ αυτό που μας αντιπροσωπεύει σαν μπάντα πλέον. Έχει τεράστιο φάσμα ήχου μέσα, κι από μελωδικά σημεία, πάει από πιο χαλαρά μέχρι σε πιο σκληρά και γρήγορα. Μπορείς να ακούσεις από blast beat μέχρι Disney και κλασική μουσική με ηλεκτρονικό beat. Είναι ακούσματα που κάναμε ένα mix και είδαμε ότι μας αρέσει και εκφράζει. Το κάθε κομμάτι έχει τον χαρακτήρα και το ύφος του, οπότε δεν θα ακούσεις κομμάτι που να θυμίζει προηγούμενο κομμάτι. Πιστεύω είναι ένας πάρα πολύ δυνατός δίσκος που ακόμη και κάποιος που δεν είναι φαν του είδους, μπορεί να πατήσει το play και να το ακούσει όλο από την αρχή μέχρι το τέλος ευχάριστα.
Από τις μέχρι τώρα δισκογραφικές δουλειές, είσαι ικανοποιημένος και για τη δουλειά που κάνατε, αλλά και για την ανταπόκριση του κοινού;
Αρχικός στόχος για να βγάλουμε ένα αποτέλεσμα προς τα έξω είναι να είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι αρέσει αρχικά σε μας. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δώσεις κάτι στον ακροατή που δεν αρέσει σε σένα και δεν σε ικανοποιεί, γιατί θα ήταν σαν να κοροϊδεύεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Το κοινό αυξάνεται συνεχώς και η ανταπόκριση του δίσκου μέχρι στιγμής είναι πάνω απ’ τις προσδοκίες μας. Έχει πολύ ζήτηση και μου στέλνουν διάφορα άτομα είτε από Ελλάδα είτε από εξωτερικό έστω για το respect και το μπράβο, και είναι πολύ σημαντικό μέρος της δουλειάς μας αυτό. Δίνει απίστευτο κίνητρο!
Συνεχίζετε να δουλεύετε πάνω σε νέο υλικό;
Πάντα έγραφα μουσική και ετοίμαζα κομμάτια, πόσο μάλλον τώρα που έχουμε αρκετό χρόνο μέσα, ωστόσο αν και δεν έχουμε κάνει προώθηση δίσκου λόγω του Covid-19, ήδη έχω ετοιμάσει διάφορα κομμάτια και ίσως μπούμε στούντιο στα κοντά, ανάλογα με το τι γίνεται με την όλη κατάσταση. Δυστυχώς σχεδόν κάθε βδομάδα τα δεδομένα αλλάζουν οπότε δεν μπορείς να κάνεις μακροπρόθεσμα σχέδια εύκολα.
Από το 2016 εμπλέκεστε δισκογραφικά είτε με εγχώριες, είτε με διεθνείς εταιρείες. Τι σημαίνει για σας;
Το 2016 είχαμε κυκλοφορήσει το Something Between Us με την Sliptrick Records. Πλέον τον νέο δίσκο Blood and Loyalty τον κυκλοφορήσαμε σε συνεργασία με την Infinity Entertainment. Είναι κάποιο μέσο που ζυγίζει κάποιος τα συν κ τα πλην και κάνει μια συνεργασία για την καλύτερη πιθανή προώθηση του υλικού του. Πλέον το 2021, το να είσαι σε μια δισκογραφική είναι πολύ σχετικό με το τι μπορεί να σου προσφέρει. Μπορεί λίγα, μπορεί πολλά, αλλά μπορεί και τίποτα. Θέλει προσοχή και ψάξιμο πριν κάνει κάποιος την παραμικρή κίνηση πάνω σ’ αυτά.
Πάει καιρός από τότε που δώσατε τη τελευταία σας live εμφάνιση, καθώς ακολούθησε η πανδημία. Πόσο σας έχουν λείψει τα live; Πόσο επηρέασε τα σχέδιά σας η πανδημία; Και πότε πιστεύετε ότι θα επιστρέψετε στη live σκηνή;
Είμαστε μια live performance μπάντα, οπότε η όλη φάση μας έχει στοιχίσει πολύ. Θα έπρεπε να έχουμε κάνει ήδη διάφορα events και live shows για την προώθηση του δίσκου σε διάφορες πόλεις, αλλά δυστυχώς τα σχέδια μας προς το παρόν για την παρουσίαση δίσκου και τα σχετικά έχουν παγώσει. Φήμες λένε ότι το ’22 θα αρχίσει να ρολάρει γενικά το πράμα με τα μαγαζιά και τις συναυλίες, εγώ ωστόσο πιστεύω μετά τα μέσα του ’22 θα μπορέσει να στηθεί κάτι. Ας ελπίσουμε να σταθεροποιηθεί η κατάσταση γενικώς και μακάρι να ανοίξει νωρίτερα.
Από τις συναυλίες που δώσατε μέχρι πριν την πανδημία, ποιες ήταν οι πιο έντονες στιγμές που ζήσατε, και κρατάτε περισσότερο;
Γενικά το κάθε σόου έχει την δική του χάρη και έχει ξεχωριστά πράγματα να σου χαρίσει. Εμένα προσωπικά μου έχει μείνει το σόου με τον Gus G και το σόου ως surprise guests στους While She Sleeps. Ειδικά αυτά τα 2 επειδή ήταν λίγο πριν σκάσει όλο αυτό με την πανδημία και είναι αρκετά φρέσκα στο μυαλό μου. Είναι καλλιτέχνες που τους έχουμε πολύ ψηλά όλοι, οπότε τα θεωρώ λίγο πιο ιδιαίτερα.
Είναι της μόδας αυτό το καιρό να γίνονται οι λεγόμενες streaming online συναυλίες. Εσύ και τα άλλα μέλη της μπάντας θα κάνατε κάτι τέτοιο;
Να πω την αλήθεια σαν ιδέα δεν με ενθουσίασε ότι έχω δει πάνω σε τέτοια φάση. Δηλαδή οκ λόγω της όλης κατάστασης είναι μια λύση, απλά είναι σαν να κάνεις πρόβα μπροστά από μια κάμερα. Ίσως οργανώσουμε κάποια στιγμή κάποιο stream με μουσική σε διαφορετική μορφή τύπου acoustic η οτιδήποτε, αλλά θα το δούμε πως μπορεί να γίνει και να οργανωθεί ωραία στην πορεία.
Λευτέρη σ’ ευχαριστώ για το χρόνο που μας μοιράστηκες γι’ αυτή την όμορφη συνέντευξη. Κλείνοντας, θα ήθελες να δώσεις ένα μήνυμα στον κόσμο;
Ευχαριστώ κι εγώ Χριστόφορε, και θέλω να πω ένα μπράβο σε σένα και στην ομάδα του CityVibes.gr που ασχολείστε με τόσο μεράκι και ενθουσιασμό με όλα αυτά. Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο που έχει αγκαλιάσει και έχει στηρίξει την όλη προσπάθεια μας. Tα μηνύματα που παίρνω είναι πολύ ενθαρρυντικά και δείχνουν ότι περιμένει ο κόσμος όπως και εμείς να ξεκινήσουν τα σόου. Tο σίγουρο είναι ότι όταν με το καλό τελειώσει όλο αυτό εμείς θα είμαστε εκεί να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό!
Στέλιος Γκαγκάρης (Sugar Factory) στο CityVibes.gr: Εκμεταλλεύομαι τον εγκλεισμό μελετώντας και γράφοντας μουσική
Οι Sugar Factory, είναι ένα instrumental rock συγκρότημα προερχόμενο από το Κιλκίς. Ξεκίνησαν από το 2009, κι αποτελούνται από τον πρωτεργάτη του project Στέλιο Γκαγκάρη (κιθάρα), τον Γρηγόρη Μαυρόπουλο (κιθάρα), τον Sergei Tojmachov (μπάσο), και τον Γιώργο Μυλωνά (τύμπανα). Ο μουσικός συντάκτης και ραδιοφωνικός παραγωγός του CityVibes.gr Χριστόφορος Χατζόπουλος, συνομίλησε με τον πρωτεργάτη του συγκροτήματος, ο οποίος απάντησε σε μερικά από τα ερωτήματά του.
Γεια σου Στέλιο, καλώς ήρθες στο CityVibes.gr.
Καλώς σας βρήκα!
Είσαι από τους μοναδικούς ροκ μουσικούς από το Κιλκίς (αν όχι ο μοναδικός) που έχουν μια αναγνωρισιμότητα στην εγχώρια ροκ σκηνή;
Όχι, και θα διαφωνήσω μαζί σου. Με καταγωγή από το Κιλκίς υπάρχουν τα τελευταία χρόνια πολλοί αξιόλογοι μουσικοί και groups. Θα αναφέρω ενδεικτικά μερικούς: Phychedelic Trips to Death, Citrus Blossom, Chasing Bone, Transparent Man, Captain Below, Blue Flames, Frankie. Επίσης στο Κιλκίς ζει ο drummer Κώστας Αναστασιάδης, ο οποίος είναι μέντορας για πολλούς από εμάς.
Σε τι φάση σε πετυχαίνουμε αυτό το καιρό;
Ζούμε στην εποχή της πανδημίας οπότε θέλοντας και μη περνάω αρκετές ώρες στο σπίτι, ευτυχώς δημιουργικά. Εκμεταλλεύομαι τον εγκλεισμό μελετώντας και γράφοντας μουσική.
Από ποια ηλικία ξεκίνησες την επαφή σου, και γενικά την ενασχόλησή σου με τη μουσική;
Όταν ήμουν 8 ετών μου αγόρασαν οι γονείς μου την πρώτη μου κιθάρα. Τα υπόλοιπα είναι μεγάλη ιστορία.
Μπορείς να αναφέρεις μερικές από τις επιρροές σου;
Δύσκολα μου βάζεις! Ακούω πολλά διαφορετικά στυλ και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να εμπνέομαι από πολύ διαφορετικά ακούσματα. John Jorn, Nels Cline, Miles Davis, John Coltrane, Thurston Moore, Johnny Marr, Βill Orcutt, είναι καλλιτέχνες που μ ’ακολουθούν καθημερινά τα τελευταία χρόνια.
Ας πάμε στο συγκρότημά σου που λέγεται Sugar Factory. Ξεκίνησε το 2009, και απαρτίζεται κυρίως από εσένα, κι από άλλα μέλη που βρίσκονται στα υπόλοιπα όργανα. Μπορείς να μας παρουσιάσεις με λίγα λόγια το project σου;
Ξεκινήσαμε το 2009 και το 2011 ηχογραφήσαμε το πρώτο μας άλμπουμ. Mετά από διάφορες αλλαγές καταλήξαμε στην σημερινή και πιστεύω στην καλύτερη μορφή των Sugar Factory έως τώρα. Από το “Home” προέκυψε η ανάγκη να δημιουργήσω με έναν διαφορετικό τρόπο. Σπουδαίο ρόλο στην εξέλιξη της σημερινής μας μορφής έπαιξε ο Γρηγόρης Μαυρόπουλος που έπαιξε και συνέθεσε στο “Home”. Ο Sergei Tojmachov ανέλαβε το μπάσο και ένας παλιός γνώριμος από τους Infidelity, o Γιώργος Μυλωνάς τα τύμπανα. Ως κουαρτέτο πλέον περνάμε τη δημιουργικότερη φάση του group και τα αποτελέσματα αυτής της αναζήτησης εύχομαι να τα ακούσετε μέσα στο 2021.
Ποιο είναι συγκεκριμένα το είδος που ακολουθούν οι Sugar Factory στο ρεπερτόριο τους;
Υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής, οι ορχηστικές συνθέσεις. Από κει και πέρα ειλικρινά δεν μπορώ (και δεν θέλω) να προσδιορίσω το είδος!
Μέχρι τώρα κυκλοφορήσατε 2 άλμπουμ (Home το 2020, & Big Sky Sessions το 2017), 1 live άλμπουμ (Unlocked Sessions), και κάποια EP’s/singles. Πόσο ευχαριστημένος είσαι εσύ και τα άλλα μέλη για όσα κάνατε μέχρι τώρα;
Σε μία χώρα που η μουσική κακογουστιά, το εφήμερο λαϊκό-ποπ και η καλλιτεχνική κατάντια κάνουν πάρτι, νομίζω τα έχουμε πάει περίφημα.
Είσαι ευχαριστημένος γενικά με την ανταπόκριση του κοινού;
Ναι!
Όλο σας το ρεπερτόριο είναι instrumental. Θα συνεχίσετε έτσι και στο μέλλον; Ή υπάρχει μια πιθανότητα να το γυρίσετε και στο τραγούδι;
Δεν ξέρω τι θα συμβεί στο μέλλον, για την ώρα πάντως συνεχίζουμε instrumental.
Δουλεύετε πάνω σε νέο υλικό;
Έχουμε (περίπου) 2 δίσκους έτοιμους που ελπίζουμε να ηχογραφήσουμε μέσα στο καλοκαίρι και να κυκλοφορήσουν τέλος 2021 αρχές 2022. Έχουμε αναπτύξει μεταξύ μας μια πολύ καλή μουσική σχέση οπότε δημιουργούμε ακατάπαυστα.
Σε συναυλίες, και γενικά σε φεστιβάλ, πραγματοποιήσατε πολλές εμφανίσεις. Επίσης ήσασταν opening act σε ονόματα όπως: God Is An Astronaut, Wovenhand, Piano Magic, Hidden Orcherstra, & The Underground Youth. Τι εμπειρίες έχετε αποκομίσει από εκεί;
Κάθε συναυλία είναι και μία ξεχωριστή εμπειρία. Αντιλαμβάνεσαι πολλά πράγματα σε πολλαπλά επίπεδα. Ακόμη και σε συναυλίες που κάποια γεγονότα σε επηρεάζουν αρνητικά κι αυτά είναι ένα σπουδαίο μάθημα.
Η πανδημία του Covid-19 γενικά έχει αλλάξει τα σχέδια όλων, κι έχει βάλει εμπόδια στον μουσικό χώρο. Πόσο έχουν επηρεαστεί τα σχέδιά σου; Και πότε πιστεύεις ότι θα επανέλθεις κι εσύ και οι συνάδελφοί σου στην live σκηνή;
Τον Μάρτιο του 2020 λίγες ημέρες μετά το πρώτο lockdown θα ήταν η πρώτη μας εμφάνιση ως κουαρτέτο. Αντιλαμβάνεσαι ότι αυτή η συναυλία και όποια άλλα σχέδια είχαμε αναβλήθηκαν. Από το καλοκαίρι και μετά προσαρμοστήκαμε και βρήκαμε τον τρόπο τουλάχιστον να δημιουργούμε αφού (δυστυχώς) δεν μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε με το κοινό. Με τα σημερινά δεδομένα και από αυτά που διαβάζω πιστεύω ότι από το καλοκαίρι του 2022 θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε συναυλιακά, κανείς όμως δεν ξέρει τι θα γίνει.
Μέσα στον Μάρτιο, συμμετείχατε στο online live project “Unlocked Sessions” του PerformAnts. Μπορείς να μας περιγράψεις με λίγα λόγια αυτή την εμπειρία που έζησες εσύ και τα άλλα μέλη;
Το PerformAnts είναι ένα καταπληκτικό site που φέρνει σε επαφή μουσικούς, διοργανωτές συναυλιών κλπ. Η πρωτοβουλία των Unlocked Sessions ήταν πραγματικά μια πολύ καλή ευκαιρία να παρουσιάσουμε την σημερινή μας εκδοχή των Sugar Factory και νιώθω τυχερός που τελικά συμμετείχαμε. Μόνο θετικά στοιχεία αποκομίσαμε από την διοργάνωση και το WE που μας φιλοξένησε για το live. Τους ευχαριστούμε από καρδιάς.
Παρ’ όλα αυτά, είσαι θετικός στο project των streaming συναυλιών;
Η ιστορία με τις διαδικτυακές συναυλίες δεν είναι κάτι καινούργιο τουλάχιστον στο εξωτερικό. Συμβάλλει θετικά στην προώθηση τις μουσικής των καλλιτεχνών. Πιστεύω όμως πως πρέπει να λειτουργεί παράλληλα με τις live εμφανίσεις, Με λίγα λόγια η ψηφιακή συναυλία δεν μπορεί να αντικαταστήσει την συναυλιακή εμπειρία.
Στέλιο, σ’ ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο που μας μοιράστηκες γι’ αυτή την όμορφη συνέντευξη. Κλείνοντας, θα ήθελες να δώσεις ένα μήνυμα προς τον κόσμο;
Η πανδημία εκτός από τα προβλήματα που δημιούργησε σε όλους μας, μας δίνει την δυνατότητα να στραφούμε προς τον εαυτό μας και να δούμε πιο καθαρά τα πράγματα που έχουν αξία στην ζωή μας! Σ’ ευχαριστώ πολύ, καλή συνέχεια!
Η Tanja Härkönen των Silvernite στο CityVibes.gr: Οι μελωδίες εμπνέουν πολύ τους στίχους
Οι Silvernite είναι ένα συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη, δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι του 2019, και κινούνται στον ήχο της ροκ με επιρροές από τη δεκαετία του 80. Αποτελούνται από την Tanja Härkönen (φωνητικά), τον Strutter (μπάσο), τον Nash G. (κιθάρα), και τον Μηνά Χατζημηνά (ντραμς). Ο μουσικός συντάκτης και ραδιοφωνικός παραγωγός του CityVibes.gr Χριστόφορος Χατζόπουλος, συνομίλησε με τη τραγουδίστρια του συγκροτήματος, η οποία απάντησε σε μερικά από τα ερωτήματά του.
Γεια σου Tanja, και Καλή Χρονιά. Είναι μεγάλη χαρά που σ’ έχουμε εδώ για μια συνέντευξη. Πες μας τα συναισθήματά σου.
Καλή Χρονιά. Νιώθω πολύ ωραία γι’ αυτή τη συνέντευξη. Σίγουρα αυτό το καιρό νιώθω προσεκτικά αισιόδοξη, ότι τα πράγματα θα μπορέσουν να καλυτερεύσουν κάποια στιγμή μέσα στη φετινή χρονιά, με τη κατάσταση του ιού και όλα. Πέρα από αυτό, υπάρχουν κι άλλα πράγματα που πρέπει να φροντίσουμε, οπότε όλο αυτό είναι γεμάτο με σκαμπανεβάσματα όταν κάνω ότι καλύτερο μπορώ να κρατηθώ κάπου, χωρίς να πέσω αυτή τη στιγμή.
Που βρίσκεσαι αυτό το καιρό;
Αυτό το καιρό βρίσκομαι στο διαμέρισμά μου στη Θεσσαλονίκη, στο μέρος δηλαδή που βρίσκομαι περισσότερο κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Από ποια ηλικία ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική, και φυσικά με το τραγούδι;
Η μουσική ήρθε στη ζωή μου πολύ αργά, συγκριτικά με πολλούς άλλους “σ’ αυτό το χώρο”. Βασικά ανακάλυψα τόσο τη μουσική, όσο και το τραγούδι, σχεδόν την ίδια στιγμή στα 15 μου. Ο λόγος είναι ότι η μουσική απουσίαζε σχεδόν εντελώς από την οικογένειά μου όταν μεγάλωσα. Κανένας από την οικογένειά μου δεν άκουγε μουσική, ή έπαιζε κάποιο όργανο. Όταν ανακάλυψα τη πρώτη αγαπημένη μου μπάντα τότε, τους Nightwish, μου άνοιξε τις πόρτες για τη μουσική. Δεν είχα ιδέα ότι αυτό το είδος της μουσικής υπήρχε, και ήταν συναρπαστικό. Εμπνευσμένη από αυτό, ήθελα να μάθω να τραγουδώ, οπότε έκανα μαθήματα κλασικού τραγουδιού για 1-2 χρόνια. Αργότερα ένιωσα ότι με προσέλκυε περισσότερο το metal/rock/pop τραγούδι σε μια μπάντα, οπότε σταμάτησα τα μαθήματα και στόχευσα σ’ αυτό το δρόμο. Εκτός από τα κλασικά μαθήματα, παρακολούθησα επίσης και μαθήματα σχολικής μπάντας για ένα χρόνο σε μουσικό σχολείο, κάποια διάσπαρτα μαθήματα φωνητικής, και μια περίοδο μαθημάτων θεωρίας, ωστόσο είμαι επί το πλείστων αυτοδίδακτη. Για αρκετά χρόνια η μουσική για μένα ήταν χόμπι, και δοκίμαζα διάφορα projects, και βρισκόμουν σε δύο μπάντες για κάποια χρόνια. Ωστόσο κάποια χρόνια πίσω, άρχισα να νιώθω ότι ήθελα να το φτάσω σε σοβαρό επίπεδο και να στοχεύσω ψηλότερα. Αυτό με οδήγησε σε μια περίοδο αναζήτησης μπάντας και αυτο-εκπαίδευσης.
Ποιο είδος της μουσικής προτιμάς να ακούσεις;
Για μένα η μελωδία είναι πολύ σημαντική. Άσχετα αν είναι βαριά ή ελαφριά η μουσική, για μένα αρκεί να υπάρχει μελωδία για να μπορέσω να την απολαύσω περισσότερο. Μπορεί να είναι με όργανα ή με φωνή, δεν έχει σημασία. Κατά κάποιο τρόπο δεν παίρνω το λάκτισμα από κάτι που είναι βασισμένο σε βαριές συγχορδίες ή σε απλό ρυθμό, αλλά ούτε επίσης βασισμένο και σε μονότονα γρυλίσματα ή ραπ. Ας πούμε για παράδειγμα το γρύλισμα σ’ ένα τραγούδι, είναι πολύ ωραίο πράγμα να το κάνεις για αποτέλεσμα σε σωστά μέρη (του τραγουδιού) όταν θέλεις τη περισσότερη επιθετικότητα ή δύναμη, αλλά γίνεται βαρετό όταν γίνεται όλη τη διάρκεια. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, αν και δεν είμαι πολύ της ραπ, καλλιτέχνες όπως ο Eminem, που μπορούν να βάλουν τόση στάση και συναίσθημα, αλλά και διαφορετικούς τόνους στο ραπ, γίνονται πολύ ευχάριστοι για να τους ακούσεις.
Μπορείς να αναφέρεις κάποιους καλλιτέχνες που εμπνεύστηκες μουσικά;
Φυσικά, η πρώτη αγαπημένη μου μπάντα είναι οι Nightwish, απ’ όπου ξεκίνησαν όλα. Από αυτούς, ο Marko Hietala ήταν η μεγάλη πηγή έμπνευσης για μένα ως τραγουδίστρια. Πολύ περισσότερο από τις εξαιρετικά ικανές κυρίες που πέρασαν στη μπάντα, αν και θαυμάζω πολύ την επαγγελματικότητα και τη ποικιλομορφία της Floor Jansen (η αγαπημένη μου από τις γυναικείες φωνές). Περίπου την ίδια περίοδο ανακάλυψα και τον Alice Cooper, που με εισήγαγε σε δεκαετίες με αξιόλογους ήχους, διαφορετικές μορφές, αλλά και πιασάρικους στίχους. Ένας όμως από τους θρύλους που πάντα γνώριζα, αλλά μου άνοιξε πολύ αργότερα, μόλις λίγα χρόνια πριν, είναι ο Bruce Dickinson, και φυσικά οι Iron Maiden. Το μεγαλείο τους πραγματικά μου άνοιξε όταν τους είδα live. Η ενέργειά τους και η σκηνική παρουσία για την ηλικία που βρίσκονται. Και δεν είναι μόνο το live, αλλά και η μουσική τους λέει τόσες πολλές ιστορίες. Η μετα-Blaze εποχή είναι η αγαπημένη μου μουσικά, αλλά και η προηγούμενη εποχή έχει τους πολύτιμους λίθους της. Η λίγο πιο πρόσφατη και πιο προσωπική έμπνευση, είναι η μουσική του Anton Kabanen (Beast in Black, πρώην Battle Beast), καθώς με ενέπνευσε με πολλά πράγματα που κάνουμε με τους Silvernite, όπως ας πούμε η διασκευή μας στο τραγούδι του Alice Cooper. Τέλος έχουμε τα τοπικά μας στολίδια, τους Wardrum. Οι μελωδίες των κυρίων Βρετού και Κουρού, είναι μερικές από τις αγαπημένες μου για να εξασκηθώ, και μου προσφέρουν σίγουρα αρκετή πρόκληση (γέλια).
Ας μιλήσουμε για τους Silvernite. Πότε δημιουργήθηκε η μπάντα; Και πως γνωριστήκατε μεταξύ σας; Ειδικά εσύ;
Θα προσπαθήσω να κάνω μια σύντομη ιστορία. Πρώτα γνώρισα τα παιδιά από τους Beast in Black, που με οδήγησαν στη συνέχεια στην ανακάλυψη των προαναφερθέντων Wardrum. Μου άρεσε πολύ η μουσική τους και μια μέρα αποφάσισα να ταξιδέψω στη Θεσσαλονίκη για να δω μια από τις συναυλίες τους! Τότε συνάντησα την υπόλοιπη συμμορία. Μου άρεσε πολύ η Θεσσαλονίκη και μετά από κάποια χρόνια, το 2019, ήθελα να προσπαθήσω να ζήσω εκεί τουλάχιστον για λίγο, γιατί χρειαζόμουν μια αλλαγή περιβάλλοντος και γενικά μια αλλαγή στη ζωή μου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έψαχνα για ένα μέρος όπου θα μπορούσα να εξασκηθώ και να ασχοληθώ με τα τραγούδια μου. Ένα βράδυ επισκέφτηκα τον Strutter στο Valve Studio και του είπα για την αναζήτησή μου. Ήταν πολύ ευγενικός και ήθελε να με βοηθήσει με αυτό. Έτσι, μετά από κάποια πράγματα που έκανα στο Valve, με πλησίασε και με ρώτησε αν θα με ενδιέφερε να δοκιμάσω μερικά τραγούδια για ένα νέο project στο οποίο είχε εργαστεί μαζί με τον Nash. Τότε άρχισαν να διαμορφώνονται οι Silvernite.
Η μουσική σας παραπέμπεται ιδιαιτέρως στη δεκαετία του 80. Πιστέψατε από την αρχή ότι θα σας ταίριαζε αυτή η κατεύθυνση;
Η μουσική κατεύθυνση και το όραμα των Silvernite διαμορφώθηκε αρχικά από τους Strutter και Nash G, αλλά ήμουν πολύ χαρούμενη που είμαι μαζί σ’ αυτό. Λατρεύω τις πιασάρικες μελωδίες και επίσης το γενικό «over-the-top-ness» της δεκαετίας του ’80! Όπως, τίποτα πολύ υπερβολικό ή περίεργο ή λάθος! Μοιάζει με έναν ευπρόσδεκτο τρόπο να αφεθώ λίγο. Πέρασα τα περισσότερα χρόνια μου κυρίως στον κόσμο της metal, όπου δυστυχώς υπάρχουν πολλές σκληρές και περιοριστικές στάσεις απέναντι στο στυλ, τόσο στη μουσική όσο και στην οπτική. Αυτές οι συμπεριφορές με επηρέασαν επίσης! Είχα τοποθετήσει περιττά πλαίσια γύρω μου. Οι Silvernite με δίδαξαν να ανακαλύπτω νέα στυλ και διαστάσεις στο τραγούδι και στην ερμηνεία μου.
Συμμετέχεις κι εσύ στη διαδικασία γραφής της μουσικής;
Μέχρι στιγμής έχω έρθει κυρίως στην τελική εικόνα, όταν δηλαδή έρχεται η ώρα να κανονίσω φωνητικά ή να τελειοποιήσω ή να γράψω στίχους. Έχω προσθέσει τη πινελιά μου σε μερικές από τις φωνητικές μελωδίες, στη διαδικασία επίδειξης και τακτοποίησης, αλλά μέχρι στιγμής οι κύριοι δημιουργοί της μουσικής είναι οι Strutter και Nash. Έχω όμως κάτι στο συρτάρι μου, ίσως για το επόμενο πλήρες άλμπουμ. Ας δούμε τι συμβαίνει σε αυτές τις ιδέες!
Όταν γράφετε τραγούδια, από που εμπνέεστε στιχουργικά;
Από τη πλευρά του τραγουδιστή, η μελωδία και οι στίχοι είναι πολύ στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους και συμβαδίζουν. Πρέπει να πεις μια ιστορία σ’ αυτό που τραγουδάς, και πρέπει να τακτοποιήσεις τους στίχους με τρόπο που να είναι πολύ τραγουδιστοί αλλά και να ακούγονται ωραίοι στον ακροατή. Έτσι, για μένα ακόμη και οι μελωδίες εμπνέουν πολύ τους στίχους. Έχω συνήθως τη βασική ιδέα της ιστορίας στο μυαλό μου, και μερικές βασικές λέξεις και προτάσεις που θέλω να γλιστρήσω με κάποιο τρόπο. Τότε νομίζω τι είδους μελωδία θα ταιριάζει με αυτήν την ιστορία, και αρχίζω να συστρέφω και να τροποποιώ τις λέξεις και τη μελωδία μέχρι να βγει νόημα. Όσον αφορά τα θέματα, συνήθως είναι το ισχυρότερο είδος συναισθημάτων ή γενικά θέματα που προκαλούν στίχους. Αγάπη, θλίψη, μίσος, αποφασιστικότητα, χαρά ή απλά μια καλή ιστορία ή το εκπληκτικό του σύμπαντος και της ίδιας της ζωής.
Μέχρι τώρα, κυκλοφορήσατε το EP άλμπουμ “So It Began”, και κάποια ξεχωριστά singles. Είστε ευχαριστημένοι για την ανταπόκριση που λαμβάνετε από το κοινό;
Έχω ακούσει κυρίως καλά πράγματα και θετικά σχόλια, τα οποία μ’ έκαναν να αισθανθώ πολύ ωραία και είμαι τόσο ευγνώμων που μπορώ να συμμετέχω σ’ αυτό. Φυσικά υπήρχαν και άτομα που τους αρέσουν διαφορετικά είδη από αυτά που υποστηρίζουμε εμείς, αλλά εντάξει, κανένας δεν μπορεί να ικανοποιήσει τους πάντες.
Στις 26 Φεβρουαρίου, θα κυκλοφορήσετε το πρώτο σας ολοκληρωμένο ομώνυμο άλμπουμ. Τι μπορούμε να περιμένουμε από το επερχόμενό σας άλμπουμ;
Τα πράγματα πηγαίνουν μόνο καλύτερα. Το μόνο που μπορώ να υποσχεθώ είναι ότι το άλμπουμ θα είναι γεμάτο με κολλήματα (γέλια)! Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο τραγούδι από το άλμπουμ που να μη κολλήσει στο κεφάλι σου. Πολύ μελωδία, γλυκά κιθαριστικά σόλο, ωραία synths, και πολύ σέξι σαξοφωνικά σόλο. Φυσικά και πολύ πιασάρικα ρεφρέν. Γι’ αυτό δημιουργήθηκαν οι Silvernite.
Η πανδημία του COVID-19 επηρέασε αρκετά τα σχέδια σας. Πότε πιστεύεις ότι θα επιστρέψετε στη live σκηνή;
Νομίζω ότι ο επιτυχημένος και εκτεταμένος εμβολιασμός, είναι το μόνο πράγμα που θα επαναφέρει της live εμφανίσεις και τις συναυλίες πίσω. Οπότε εξαρτάται πραγματικά από αυτό. Παρ’ όλα αυτά, αμφιβάλλω ότι τα πράγματα θα επανέλθουν πλήρως φέτος.
Η πατρίδα σου είναι η Φιλανδία, ωστόσο μένεις και στην Ελλάδα λόγω των Silvernite. Μπορείς να συγκρίνεις τη ζωή ανάμεσα στις δύο χώρες;
Εκτός από τις προφανείς διαφορές στη θερμοκρασία, αλλά και στη ποσότητα βροχής ή λιακάδας, η πιο εντυπωσιακή διαφορά για μένα είναι η γενικά χαλαρή και πλήρως κοινωνική ατμόσφαιρα στην Ελλάδα, συγκριτικά με τη Φιλανδία. Το στερεότυπο των Φινλανδών να είναι πολύ ήσυχο, προσεκτικό και, ακόμη και αντικοινωνικό, και είναι αλήθεια. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρόβλημα να ζητήσεις συμβουλές ή βοήθεια από έναν ξένο στο δρόμο ή απλά να χαιρετίσεις άτομα που δεν γνωρίζεις. Στη Φινλανδία, συνήθως οι άνθρωποι θέλουν απλώς να βγουν από την κατάσταση και αν χαιρετίσουν κάποιον που δεν γνωρίζουν, θεωρείται πολύ περίεργο! Και γενικά οι άνθρωποι φαίνεται να απολαμβάνουν τη ζωή πολύ περισσότερο στην Ελλάδα. Κι εγώ επίσης! Επίσης, το φαγητό. Το φαγητό είναι πολύ πιο απολαυστικό εδώ και οι τιμές στα εστιατόρια είναι πολύ πιο προσιτές. Στην Ελλάδα μπορώ να φάω όποτε θέλω. Στη Φινλανδία τα πάντα είναι πολύ πιο ακριβά, ειδικά ενοίκια, τιμές σπιτιού και φαγητό σε εστιατόρια. Αλλά κάτι που νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερο στη Φινλανδία, είναι οι ταχύτητες του διαδικτύου αλλά και τα δεδομένα κινητής τηλεφωνίας είναι πάντα απεριόριστα έως στάνταρ. Επίσης οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι λίγο πιο οργανωμένες και καλά εξοπλισμένες εκεί. Αλλά και η κοινωνική ασφάλιση είναι καλή και αρκετά εύκολα διαθέσιμη. Ναι, βασικά πολλά πρακτικά πράγματα λειτουργούν καλύτερα στη Φινλανδία, αλλά η ψυχική ποιότητα ζωής και οι μικρές απολαύσεις στην καθημερινή ζωή είναι για μένα καλύτερα στην Ελλάδα.
Σ’ ευχαριστώ πολύ Tanja για το χρόνο που μας μοιράστηκες γι’ αυτή την όμορφη συνέντευξη. Κλείνοντας, θα ήθελες να μοιραστείς ένα μήνυμα προς τον κόσμο;
Κι εγώ ευχαριστώ πολύ. Για αυτούς που “ανθίζουν αργά”, κι έχουν ξεπεράσει τις περιόδους επιλογής καριέρας ή εκμάθησης δεξιοτήτων, θέλω να πω το εξής: Πριν μάθετε τι θέλετε να κάνετε, δεν είστε πολύ μεγάλοι να ξεκινήσετε κάτι καινούργιο στη ζωή σας. Επίσης φροντίστε να μας ακολουθήσετε, και στις 26 Φεβρουαρίου, ρίξτε μια ματιά στο νέο υλικό που ετοιμάσαμε για σας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο.
Με αφορμή την κυκλοφορία του καινούργιου του single “Love & Hate“, συναντήσαμε και “ανακρίναμε” τον ταλαντούχο δημιουργό Sok P.
Απο πια ηλικία ασχολείσαι με την μουσική ;
Ξεκίνησα σε ηλικία των 4 ετών όταν στο σπίτι τότε είχα ενα αρμόνιο! Τρομερή εμπειρία. Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι έβαζα τα ακουστικά και άρχιζα να παίζω χωρίς βέβαια τότε να έχω κάποιες γνώσεις πάνω στην μουσική. Δεν θα ξεχάσω επίσης ότι τότε το οικογενειακό μου περιβάλλον με παρότρυναι να πάω σε κάποιο ωδείο χωρίς αποτέλεσμα τότε!! Αργότερα όμως κάλυψα αυτόν τον χαμένο χρόνο με σπουδές πάν ω στο αντικείμενο αυτό! Τέλος δεν θα ξεχάσω επίσης σε ηλικία 6 ετών είχα ζαλίσει τον πατέρα μου να μου αγοράσει ένα μικρόφωνο που να εκπέμπει στα fm μην φανταστείς τίποτα τρελό στα 5 μέτρα ακουγόμουν αλλά για μένα αυτό ήταν παράδεισος!
Ποιος είδος μουσικής είναι αυτό που σου αρέσει ;
Ωραία ερώτηση και το λέω αυτό διότι στην Ελλάδα αυτό είναι λίγο παρεξηγήσιμο, τι εννοώ; Δυστυχώς στην Ελλάδα επικρατούν οι ταμπέλες , οι Έλληνες δεν ακούν με βάση τι τους αρέσει αλλά με βάση το είδος! Είμαι αισιόδοξος όμως γιατί υπάρχει ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού που έχει αρχίσει να ξεπερνάει τα κατεστημένα και ακολουθεί αυτό που πιστεύω και εγώ πως η μουσική είναι μια. Αυτό ήταν το κακό μέρος που την ξεχωρίζουμε σε κατηγορίες. Απο την άλλη οι κατηγορίες όπως προείπα έχουν καθαρά έναν χαρακτήρα διαχωρισμού ώστε να μπορεί να καταλαβαίνει κάποιος τις διαφορές, Έτσι λοιπόν για απαντήσω κατάλληλα θα έλεγα πως αυτό το είδος που με συγκινεί είναι γενικά η house και κάποια παρακλάδια της, μουσικά είδη που ασχολούμαι στην παραγωγή. Απλά εδώ θέλω να τονίσω κάτι! Ανεξάρτητα με τι παράγεις η αγαπάς , πρέπει να είσαι πολύπλευρος σε αυτόν τον χώρο και να ακούς διάφορα είδη, ώστε να έχεις μια πιο ολοκληρωμένη γνώση πάνω στην μουσική.
Ποιες είναι οι γνώσεις σου σαν μουσικός ;
Ξέρεις είναι πολύ εύστοχη ερώτηση διότι ο περισσότερος κόσμος επικεντρώνετε στο DJing αποκλειστικά και μόνο. Αυτό όμως είναι δεδομένο καθώς στην Ελλάδα ευτυχώς το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότεροι DJs ασχολούνται με την μουσική τους και να κυκλοφορήσουν κάποιο κομμάτι. Άλλοι με επιτυχία και άλλοι όχι τόσο καλά! Στο εξωτερικό μεγάλοι DJs κυκλοφορούν ολόκληρα άλμπουμ τα οποία τα παρουσιάζουν σε μεγάλα Festivals και η εκτίμηση ο θαυμασμός και η δημοσιότητα που έχουν είναι η ανάλογη ενός ροκ σταρ! Έτσι λοιπόν κάνοντας μια μικρή εισαγωγή θέλω να καταλήξω στο ότι για να κάνεις όλα αυτά τα πράγματα θα πρέπει να έχεις κάποιες ελάχιστες γνώσεις πάνω στην μουσική. Πριν απο λίγο σου είπα ότι μικρός δεν ήθελα να πάω στο ωδείο! Έτσι αποφάσισα να φοιτήσω Μουσική Τεχνολογία , έκανα μαθήματα σολφέζ , ντικτέ, και κάποια αρχικά πραγματάκια πάνω στην αρμονία σε συνδυασμό με πολλά ακόμα χρήσιμα πράγματα πάνω στην τεχνολογία της μουσικής όπως και πολλά σεμινάρια σε διάφορους τομείς της μουσικής! Έτσι πήρα μια ολοκληρωμένη γνώση η οποία με βοήθησε πολύ στην μετέπειτα πορεία μου.
Πότε πρωτοξεκινησες ως Disk Jockey ;
Τον Σεπτέμβριο του 2006 ήταν η πρώτη μου επαφή με το Djing, είχα επηρεαστεί από μια ταινία που ούτε θυμάμαι τον τίτλο της(χαχαχαχαχα) Τότε ήμουν φοιτητής στο τμήμα Βιομηχανικής Πληροφορικής στο ΤΕΙ Καβάλας! Οπότε χωρίς να έχω τις καλύτερες γνώσεις τεχνικές , ξεκίνησα δειλά και μπήκε το μικρόβιο, ενα μικρόβιο που πιστεύω το έχουν όλοι όσοι ασχολούνται με την μουσική και δεν μπορούν να το εξηγήσουν. Όλα τα τεχνικά τα έμαθα πάνω στην δουλεία δουλεύοντας κάνοντας απίστευτα λάθη χωρίς να έχω κάποιον επαγγελματία δίπλα μου και αυτό πιστεύω πως είναι το καλύτερο ώστε να αντιμετωπίσεις απο την αρχή τον εαυτό σου και να καταλάβεις πόσο αγαπάς αυτό που κάνεις.
Πόσες είναι οι πραγματικές εργάσιμες ώρες του DJ ;
Δεν υπάρχει κάτι στάνταρ. Αυτό γίνεται κατόπιν συμφωνίας η ενδεχομένως ανάλογα με τον χώρο που παίζεις, Για παράδειγμα σε κάποια φεστιβάλ ο χρόνος σου είναι τόσο περιορισμένος που ο χρόνος που παίζεις σε κάποια δεν ξεπερνάει το 2ωρο και σε κάποια άλλα ούτε καν την μίση ώρα! Απο την άλλη ένας που εργάζεται σε ένα club η ένα μπαράκι μπορεί να παίζει από 2 ώρες μέχρι και ένα 12ωρο! Πιστεύω είναι καθαρά θέμα διάθεσης συνεννόησης και κατά πόσο ο κόσμος σε στηρίζει και σε θέλει μέσα στο booth. Έπειτα όπως ρώτησες κιόλας η προεργασία είναι συνεχόμενη και διαρκής καθώς πρέπει να είσαι ενημερωμένος συνεχώς να παρακολουθεις τις νέες κυκλοφορίες και να ακούς πολλές ώρες μουσική. Να ακούς την δουλειά του κάθε μουσικού και να παρατηρείς τι έχει προσθέσει στο κομμάτι του , τι είναι αυτο δηλαδή που σε κάνει να λες αυτό το κομμάτι μου αρέσει , και να μπορείς να έχεις ανοιχτό μυαλό σε νέες ιδέες καθώς το μονότονο είναι βαρετό. Υπάρχει λοιπόν μια μόνιμη προετοιμασία απο πίσω είτε για να βελτιώσεις τα dj set είτε να δεις κυκλοφορίες είτε να ενημερωθείς για νέους τρόπους παραγωγής , να ενημερωθείς για κάποια triks πάνω στην μίξη της μουσικής σου στο studio η και στο mastering ενός κομματιού σου.
Η πορεία σου στον χώρο ;
Αν και δεν μου αρέσει να λέω τι έχω κάνει , προτιμώ να τα κάνω και να τα αφήνω να υπάρχουν. Η αλήθεια είναι ότι έχω περάσει από αρκετά μέρη. Άλλα με επιτυχία και άλλα όχι. Μεγάλα clubs, bars, festivals. Αλλά πιστεύω όσων αφορά το DJing πρέπει να αγαπάς αυτό που κάνεις και να είσαι διαρκώς σε φόρμα! Ο κόσμος δεν κοιτάει τι έκανες κάποτε κάπου αλλά τι κάνεις τώρα και ποιος είσαι τώρα. Όσων αφορά το μουσικό κομμάτι οι μουσικές είναι οι παρακαταθήκες σου για το μέλλον και αυτό που μένει για πάντα και μπορεί ο καθένας να το δει ανά πάσα στιγμή. Πιστεύω είναι το μοναδικό κομμάτι που μπορεί κάποιος να σε ακολουθήσει η να σε αποδοκιμάσει και είναι και τα δυο καλά.
Οι μελλοντικοί σου στόχοι
Πιστεύω πως οι μελλοντικοί στόχοι δεν διαφέρουν και πάρα πολύ με αυτούς άλλων καλιτεχνων. Σίγουρα ο μεγαλύτερος στόχος που έχω αυτήν την στιγμή είναι η αναγνώριση σε Ελλάδα και εξωτερικό. Μια πετυχημένη πορεία στο εξωτερικό πιστεύω είναι η αρχή για μεγαλοπρεπή πράγματα . Στο εξωτερικό η μουσική βιομηχανία είναι πολύ πιο ανεπτυγμένη απο την Ελλάδα και ειδικά σε αυτά τα χρόνια που ζούμε με αλλά δεδομένα πάνω στην μουσική και χωρίς περιοριστικούς τοίχους!
Η αναγνωρισιμότητα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό πόσο μεγάλη διαφορά έχει ;
Θα μπορούσα να μιλάω ώρες για αυτό άσε που δεν ξέρω από που να ξεκινήσω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάνουμε πρόοδο. Ευτυχώς που τα τελευταία χρόνια ο κόσμος εξοικειώνεται με την χρήση του διαδικτύου και μπορεί να ενημερώνεται πιο άμεσα και γρήγορα. Το θετικό είναι πως έχουμε αρχίσει και κάνουμε βήματα προόδου πάνω στην προώθηση καλλιτεχνών και ο κόσμος δεν είναι τόσο πατροπαράδοτος σε αντιλήψεις και έχει μπει σε σκεπτικό να ενημερωθεί. Ξέρεις και στο εξωτερικό σε πολλές εταιρίες καθημερινά φτάνουν πάρα πολλά DEMOS απο διάφορες χώρες απο νέους μουσικούς και η δουλειά τους πραγματικά είναι πάρα πολύ καλή. Το ίδιο γίνεται με την Ελλάδα. Απλά οι αριθμοί δεν είναι συγκρίσιμοι. Άλλο σε μια εταιρία να φτάνουν 500 demos και άλλο 3.000. Η διάφορά είναι ότι αν καταφέρεις εκεί να τους κινήσεις το ενδιαφέρον θα στηθεί μια ομάδα γύρω σου η οποία θα έχει έναν διαφορετικό άνθρωπο που θα τρέχει για κάθε ένα πράγμα ξεχωριστά ώστε να στηθεί όσο το δυνατόν καλύτερα το προϊόν. Δηλαδή ο μουσικός. Στην Ελλάδα οι δισκογραφικές κάνουν τεράστιες προσπάθειες. Το θετικό μέσα στη κατάσταση αυτή είναι πως εργάζωνται σκληρά και με μεγάλο εύρος στην μουσική επιλογή τους. Δέχονταν συγκεκριμένα πράγματα, αλλά χωρίς μεγάλους περιορισμούς. Αλλά αυτό είναι καλό. Επιπλέον αρκετές δισκογραφικές ασχολούνται και με τον τομέα της προώθησης με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί υποστήριξη σε νέους καλλιτέχνες που ίσως οδηγήσει σε αναγνωρισιμότητα και καλύτερο μέλλον για τον τομέα στην Ελλάδα.
Χτες κυκλοφόρησε η καινούργια σου δουλειά, ένα νέο single και μία συνεργασία με την ταλαντούχα Joanne Marnezi. Μίλησε μας λίγο για αυτό.
Ναι κυκλοφόρησε το Love and Hate που κυκλοφορεί απο την Deep Art Records σε συνεργασία με την Joanne Marnezi ενα πολύ ταλαντούχο κορίτσι με πολλά tracks στο ενεργητικό της , είναι ένα κομμάτι που οταν μου ήρθε στο μυαλο η μελωδια του σκέφτηκα κατευθείαν γυναικεία φωνή. Πέρασε απο πολλά κύμματα το κομμάτι καθως πολλές προτάθηκαν για την φωνή αλλα ευτυχώς το έντυσε με την υπέροχη φωνή της η Joanne. Ειναι ενας συνδιασμος της pop με την Dance μουσικής με δυνατο ήχο και ρυθμό αλλα και κατάλληλο για ραδιόφωνο. Να σου κάνω και μια αποκάλυψη την οποία δεν ξέρω αν την έκανε η Joanne , το κομμάτι πρόκειται να κυκλοφορήσει και σε μια ακόμα έκδοση η οποία είναι εκπληξη. Ευελπιστούμε να πάει πολύ καλά να το αγαπήσει ο κόσμος και έπεται και συνέχεια με περισότερα κομμάτια μαζι με την Joanne.
Σκλήρυνση Κατά Πλάκας: Η ζωή δεν σταματάει παρά μόνο αλλάζει
H Σκλήρυνση Κατά Πλάκας είναι μία χρόνια νόσος, η οποία συγκαταλέγεται στα αυτοάνοσα νοσήματα. Προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα και, πιο συγκεκριμένα, τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Η νόσος αυτή παρουσιάζεται κυρίως σε νέα άτομα, ηλικίας 20-40 ετών. Για αρχή, αξίζει να σημειωθεί πως το νευρικό κύτταρο χωρίζεται σε τρία μέρη: το κυτταρικό σώμα, τους δενδρίτες και το νευράξονα. Ο νευροάξονας πρόκειται για μια αποφυάδα της οποίας το μήκος ποικίλλει και μπορεί να φτάσει περίπου το ένα μέτρο. Αρχίζει από το κυτταρικό σώμα και καταλήγει σε διακλαδώσεις που ονομάζονται τελικά δενδρύλλια και στην άκρη τους φέρουν εξογκώματα που ονομάζονται τελικά κουμπιά. Ο ρόλος του νευράξονα είναι η μεταβίβαση ερεθισμάτων σε άλλα κύτταρα. Η μυελίνη είναι η λιποειδής ουσία που περιβάλλει το νευράξονα των εμμύελων νευρικών ινών. Τα άτομα με Σκλήρυνση Κατα Πλάκας παρουσιάζουν σημαντικό πρόβλημα στο περίβλημα αυτό που προστατεύει τις νευρικές ίνες, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται η μετάδοση μηνυμάτων από τον εγκέφαλο στο σώμα και το αντίστροφο.
Αιτίες εμφάνισης της νόσου
Οι αιτίες εμφάνισης της νόσου μπορεί να είναι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, οι γενετικοί παράγοντες και οι ιοί. Παρόλα αυτά δεν έχουν γνωστοποιηθεί με ακρίβεια. Τα άτομα με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας παρουσιάζουν μυϊκή εξάντληση και δυσκινησία, ιδίως στα κάτω άκρα, σπασμούς στους καμπτύρες μυς προκαλώντας ασταθές βάδισμα και αδυναμία των κάτω άκρων. Κατά την κλινική εξέταση διαπιστώνονται νευρολογικές διαταραχές όπως το σημείο Babinski και αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά. Το αντανακλαστικό Badinski είναι ένα χαρακτηριστικό που εμφανίζεται κυρίως στα μωρά. Αυτό που παρατηρείται είναι το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού να σηκώνεται προς τα πάνω , ενώ τα υπόλοιπα τα τεντώνονται προς τα έξω. Άλλα συμπτώματα είναι ο δυνατός πόνος κατά την εκτέλεση μιας πράξης. Υπάρχει δυνατότητα να παρουσιαστούν εμβοές ή το άτομο να εμφανίσει απώλεια ακοής. Χαρακτηριστικές είναι οι διαταραχές στην ομιλία, καθώς και τα συμπτώματα δυσφαγίας και διπλωπίας. Επιπρόσθετα το άτομο με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας μπορεί να εμφανίσει διαταραχές εντέρου και κύστης, διαταραχές μνήμης και συγκέντρωσης, συμπτώματα κατάθλιψης και σεξουαλικές διαταραχές (στυτική δυσλειτουργία).
Διαγνωστική προσέγγιση της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας
Όσον αφορά τη διαγνωστική διαδικασία επισημαίνεται πως δεν υπάρχει ειδική διαγνωστική εξέταση. Στη πλειονότητα των περιπτώσεων πραγματοποιείται λήψη ιστορικού, ανοσοηλεκτροφόρηση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, η οποία αποκαλύπτει την παρουσία αντισωμάτων lgG και, τέλος, μαγνητική τομογραφία. Τέλος, υπογραμμίζεται η σημασία της ποικιλίας εναλλακτικών μεθόδων που αποβλέπουν στη αποτελεσματική θεραπεία του ασθενή. Κυρίως η θεραπεία βασίζεται στη χορήγηση φαρμάκων (αντιφλεγμονώδων φαρμάκων ιντερφερόνης κ.α.) στη σύσταση σπασμολυτικών και στην εφαρμογή φυσικοθεραπευτικών μεθόδων.
Πανευρωπαϊκή έρευνα βεβαιώνει την άγνοια και την προκατάληψη που ενυπάρχει από τον ευρύ πληθυσμό
Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι η πιο γνωστή νευρολογική πάθηση. Τα ποσοστά δείχνουν πως 450.000 Ευρωπαίοι και 2,5 εκατομμύρια παγκοσμίως υποφέρουν από αυτήν την πάθηση. Μία νέα πανευρωπαϊκή έρευνα που ανακοινώθηκε στα πλαίσια του συνεδρίου της «Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη Θεραπεία και την Έρευνα της ΣΚΠ» (ECTRIMS) διεκπεραιώθηκε με σκοπό την καταγραφή του ποσοστού των ατόμων με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας που βιώνουν κοινωνικό αποκλεισμό. Διαπιστώθηκε πως πάνω από 5000 συμμετέχοντες υποστήριξαν πως θα δημιουργούσαν φιλικές σχέσεις. Παρόλα αυτά αποδείχθηκε πως ένας στους τρεις δεν θα προχωρούσε σε ερωτική σχέση ούτε θα παντρευόταν κάποιον με σκλήρυνση κατά πλάκας. Μάλιστα, οι άντρες αποκάλυψαν μία έντονη απροθυμία να εμπλακούν σε ερωτική σχέση με γυναίκες με την εν λόγω ασθένεια. Ως επί το πλείστον, τα άτομα γνωρίζουν πως η ασθένεια δεν είναι ούτε μεταδοτική ούτε αποτελεί τροχοπέδη στην απόκτηση μιας οικογένειας. Τα δείγματα της έρευνας δυστυχώς καταδεικνύουν την εν γένει παραπληροφόρηση και τη προκατάληψη που υπάρχει. Οι άνθρωποι καθοδηγούνται από μία παγιωμένη και εδραιωμένη πεποίθηση και υποστηρίζουν πως τα άτομα με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας δεν έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τα ίδια προνόμια με τους άλλους ανθρώπους, Δεν έχουν την ευκαιρία να ζήσουν όπως όλοι οι άλλοι. Αυτό δεν υφίσταται. Η ζωή δεν σταματά με τη σκλήρυνση κατά πλακάς, απλώς αλλάζει.
Άτομο με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας δίνει το δικό της μήνυμα
Το 2018 σε μία συνέντευξη που γινόταν σε άτομο με σκλήρυνση κατά πλάκας αναφέρεται «Όσοι ακούνε ότι κάποιος έχει σκλήρυνση κατά πλάκας κάνουν συνειρμό το αναπηρικό αμαξίδιο. Σήμερα, οι γιατροί έχουν στα χέρια τους αρκετές επιλογές φαρμάκων να χορηγήσουν, κάτι που πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχε σαν δυνατότητα. Τα φάρμακα πρώτης γραμμής, είναι αυτά που ανατρέπουν μια τέτοια εξέλιξη της νόσου και είναι πάρα πολύ δύσκολο ένας ασθενής να έχει αυτή την κατάληξη πια. Υπάρχουν πολλές μορφές της νόσου και μια από αυτή είναι να ξεκινάει επιθετικά. Σε κάθε περίπτωση η έγκαιρη χορήγηση της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής κάνει θαύματα. Εμένα, που ανήκω στο 10% των νοσούντων με την πιο ελαφριά μορφή, η νόσος «απενεργοποιήθηκε-κοιμήθηκε» μέσα σε 6 μήνες μετά την λήψη του φαρμάκου μου». Τέλος, στην ερώτηση «Τι θα ήθελες να πεις στον κόσμο που νοσεί, αλλά η νόσος τους έχει επηρεάσει αρνητικά στη ψυχολογία τους;» απάντησε ««Να τους πω ότι κι εγώ έχω τις δύσκολες φάσεις μου και έχω κάνει αρκετά σχήματα κορτιζόνης στις υποτροπές της νόσου, αλλά δεν το βάζω κάτω. Ναι είμαι από τις τυχερές που η νόσος με επισκέφτηκε στην ελαφριά της μορφή, αλλά δεν παύει να υφίσταται και να με κάνει πολλές φορές ό,τι θέλει. Μην το βάζετε κάτω, η ζωή συνεχίζεται!» (Αβραμοπούλου Νάνσυ, 2018)
