Η τέχνη της επικοινωνίας μας απασχολεί αιώνες τώρα. Είναι κάτι που κάνουμε καθημερινά και πλέον με την έξαρση των Social Media, η επικοινωνία με γνωστούς και μη έχει αυξηθεί εν μέσω της πανδιμήας του COVID-SARS 2. Ποικίλουν οι μορφές επικοινωνίας και τα μέσα που εφαρμόζεται. Στο κείμενο αυτό θα δούμε 3 λάθη που κάνουμε, και εσύ και εγώ και όλοι μας δεν είναι κακό, στην διαπροσωπική επικοινωνία. Το λεγόμενο Face to Face. LET’S GOOO!!!

Κοιτάμε τον συνομιλητή μας στα μάτια.👀

Υπάρχει η φράση “Κοίτα με στα μάτια όταν σου μιλάω“, μα λίγοι το κάνουν.  Γιατί είναι όμως σημαντικό να βλέπεις τον συνομιλητή σου παρατεταμένα στα μάτια;

Με αυτόν τον τρόπο δείχνεις πως αυτά που λέει σε ενδιαφέρουν, τα παίρνεις στα σοβαρά και πως νιώθεις άνετα με την κουβέντα. Ξέρεις, δεν χρειάζεται πολλή προσπάθεια για την διαστρέβλωση μιας συζήτησης. Και πίστεψε με, όλοι μας αναζητούμε προσοχή όταν μιλάμε με κάποιον. Αν δεν την βρίσκουμε λέμε BYEEEE.

 Την επόμενη φορά που θα κουβεντιάσεις κάτι σοβαρό όπως δουλειά ή θέματα που αφορούν την σχέση σας, καθώς διατυπώνεις την σκέψη σου, μην κουνήσεις ούτε για μια στιγμή την κόρη σου.

Περιμένω τα σχόλιά σας.

Δε βιαζόμαστε να απαντήσουμε.🏃🏻‍♂️

Δώσε χρόνο στον συνομιλητή και θα σου δώσει και αυτός. Φαινόμενο που συναντάμε συχνά στην τηλεόραση και σε πάνελ εκπομπών. Αλλά στην τηλεόραση έχουν αυστηρό χρονοδιάγραμμα. Δεν πιστεύω εσύ να συζητάς σαν να είσαι σε πάνελ…

 Προτίμησε την σιωπή έως ότου ολοκληρωθεί η διατύπωση της σκέψης του συνομιλητή. Εκμεταλλεύσου τον χρόνο που δίνεται για να δημιουργήσεις εύστοχες ερωτήσεις που θα κρατήσουν ζωντανή την κουβέντα και δεν θα σας κάνουν να αλλάζετε κάθε 2 λεπτά θέμα.

 Τείνουμε να ακούμε για να απαντάμε και όχι να ακούμε για να καταλάβουμε.

Δεν αρνούμαστε να ακούσουμε αντίθετες απόψεις.🙅🏻‍♂️

Όλοι έχουμε κάποια πιστεύω και ιδανικά με τα οποία είμαστε απόλυτοι. Τι γίνεται όμως όταν ακούμε κάτι αντίθετο από αυτό που υποστηρίζουμε;

Συνήθως αρνούμαστε να δούμε και την άλλη μεριά του νομίσματος. Αυτό είναι που κάνει κάποιον ημιμαθή. Και ως γνωστόν, η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια. Μη φοβάσαι να ακούς απόψεις ακόμη κι εάν αυτές σε κάνουν να κοκκινίζεις από θυμό. Δύο είναι τα δεινά. Ή θα ενισχυθεί η δική σου άποψη ή θα μάθεις κάτι καινούργιο. Και στις δύο περιπτώσεις θα βγεις κερδισμένος/νη.

Γι’ αυτό την επόμενη φορά, προτού διαφωνήσεις, προσπάθησε να αφουγκραστείς την αντίθετη άποψη και μην αφήσεις τα συναισθήματά να επηρεάσουν την λογική σου.

Ποιο είναι το μάθημα του άρθρου;

Το πιο σημαντικό είναι να είσαι ο εαυτός σου μα κάποιες φορές η λεπτομέρεια κάνει την διαφορά. Καθημερινά βρες τρόπους να βελτιώνεσαι, και με το να έχεις σωστή και υγιής επικοινωνία θα σε φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην αυτό-ολοκλήρωσή σου.👌🏻

Το κείμενο που διάβασες είναι μια μορφή επικοινωνίας, μόνο που το μήνυμα είναι μονόπλευρο. Γι’ αυτό θέλω να ακούσω τα σχόλιά σου. So, στείλε μου τις σκέψεις σου -> skjwriting@gmail.com

Your boy – Alex

Υπάρχει μια ιστορία για μια γυναίκα στην Ινδία, που ανησυχούσε για το ότι ο γιος της έτρωγε πολλή ζάχαρη. Όσο κι αν τον παρακαλούσε, εκείνος συνέχιζε να τρώει πολλά από εκείνα τα νόστιμα και ανθυγιεινά γλυκά. 

Εκνευρισμένη και ανήσυχη καθώς ήταν, αποφάσισε να πάρει τον γιό της και να επισκεφθούν μαζί το μεγάλο του ίνδαλμα, τον Mahatma Gandhi. Η γυναίκα πλησίασε λοιπόν τον μεγάλο ηγέτη και με πολύ σεβασμό, είπε… “Κύριε, ο γιος μου τρώει υπερβολικά πολλή ζάχαρη. Αυτό δεν είναι καλό για την υγεία του. Θα μπορούσες, σε παρακαλώ, να τον συμβουλεύσεις να σταματήσει;

Ο Gandhi την άκουσε με προσοχή. Έπειτα στράφηκε στον γιο της και του μίλησε : “Πήγαινε στο σπίτι και έλα ξανά σε δύο εβδομάδες.”
Η γυναίκα έμοιαζε μπερδεμένη και αναρωτιόταν γιατί ο δάσκαλος δεν ζήτησε από το παιδί να κόψει τη ζάχαρη. Πήρε το αγόρι και γύρισαν στο σπίτι τους.

Μετά από δύο εβδομάδες επέστρεψε, κρατώντας τον γιο της από το χέρι. Ο Gandhi τούς έκανε νόημα να πλησιάσουν. Κοίταξε το αγόρι στα μάτια και του είπε: “Αγόρι, θα ήταν καλό να κόψεις τη ζάχαρη. Δεν είναι καλή για την υγεία σου.”

Το αγόρι έγνεψε και υποσχέθηκε ότι δε θα συνέχιζε αυτήν τη συνήθεια.
Η μητέρα γύρισε τότε στον Gandhi και τον ρώτησε: “Γιατί δεν του το είπες αυτό πριν δυο εβδομάδες, που έφερα τον γιο μου να σε δει;”
Ο Gandhi χαμογέλασε… “Πριν δυο εβδομάδες έτρωγα κι εγώ ακόμα ζάχαρη.”

---

Ο λόγος που τη μοιράζομαι μαζί σου είναι ο εξής:

Είναι αδύνατον να συμβουλεύσεις κάποιον κάτι που ο ίδιος δεν κάνεις.

Είναι, λοιπόν, σημαντικό το να ακούμε τη γνώμη των άλλων, έχοντας πρώτα λάβει υπόψιν το κατά πόσο “τρώνε ζάχαρη” ή όχι. Όπου “τρώνε ζάχαρη” , μπορείς να βάλεις το θέμα που σε απασχολεί κάθε φορά.

Το παράδειγμα πάντα κερδίζει, όσα κι αν πει & όσο κι αν φωνάξει κάποιος άλλος.

Εκείνοι που μπορούν πραγματικά να μας συμβουλεύσουν , είναι εκείνοι που δουλεύουν με τον εαυτό τους και κάνουν ήδη τα βήματα προς την κατεύθυνση που θέλουμε κι εμείς να πάμε. 

Πηγή