Η διαχείριση του στρες και του άγχους αποτελεί έναν κρίσιμο τομέα για την ψυχική και σωματική υγεία. Περιλαμβάνει τεχνικές και στρατηγικές που βοηθούν τα άτομα να αντιμετωπίσουν τις πιέσεις της καθημερινότητας και να μειώσουν τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να έχουν στο σώμα και το μυαλό. Μέθοδοι όπως η βαθιά αναπνοή, η σωματική άσκηση, η διαλογιστική πρακτική και η διατήρηση μιας υγιεινής διατροφής, μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στη μείωση των επιπέδων στρες. Επιπλέον, η ψυχοθεραπεία και η συζήτηση με ειδικούς μπορούν να παρέχουν πολύτιμη υποστήριξη και να βοηθήσουν τα άτομα να αναπτύξουν αποτελεσματικούς μηχανισμούς αντιμετώπισης.

Στο Cityvibes.gr «φιλοξενείται» ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής, Γκαντίνας Θεόδωρος, ο οποίος μας έδωσε τις δικές του απαντήσεις αναφορικά με το εν λόγω ζήτημα.

Ποιες είναι οι κοινές αιτίες του άγχους και πώς μπορεί να επηρεάσει καθημερινά τη ζωή ενός ατόμου;

«Οι γνωστικές θεωρίες της ψυχολογίας υποστηρίζουν ότι οι αγχώδεις
διαταραχές είναι το αποτέλεσμα προηγούμενων τραυματικών εμπειριών που αφορούν
απρόσμενο και ανεξέλεγκτο κίνδυνο, όπως για παράδειγμα η γονεϊκή κακοποίηση, η
κοινωνική απομόνωση, ο σχολικός εκφοβισμός, κλπ (Mineka & Kelly, 1989). Οι
σκέψεις των ατόμων που υποφέρουν από γενικευμένο άγχος εστιάζουν στον κίνδυνο
σε συνειδητό και ασυνείδητο επίπεδο. Σύμφωνα με τον Ellis (1997) οι άνθρωποι με
δυσλειτουργικό άγχος έχουν άκαμπτες πεποιθήσεις, όπως το ότι πρέπει να είναι
πάντα σε εγρήγορση απέναντι σε διάφορους κινδύνους, κάτι που προκαλεί αυτόματες
αρνητικές σκέψεις καταστροφολογίας οι οποίες με τη σειρά τους οδηγούν σε μία
μόνιμη ανησυχία.»

Το Κοινωνικό Άγχος

«Πειράματα έχουν δείξει ότι άνθρωποι που υποφέρουν από άγχος τείνουν να
δίνουν έμφαση σε ερεθίσματα που θεωρούν απειλητικά (Hakamata et al., 2010).
Όπως και στην γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, έτσι και στο κοινωνικό άγχος, το
άτομο ανησυχεί, αυτήν τη φορά όμως για κοινωνικά θέματα (κύρος, εικόνα προς τους
άλλους, κλπ). Σε πειράματα όπου άτομα με δυσλειτουργικό άγχος έπρεπε να
εντοπίζουν λέξεις σε μία οθόνη έχει φανεί πως τα άτομα με κοινωνικό άγχος δίνουν
έμφαση στον εντοπισμό «απειλητικών» λέξεων που σχετίζονται με τον κοινωνικό
κίνδυνο, όπως «ντροπιάζομαι» η «ρεζίλι» ενώ άτομα που ανησυχούν περισσότερο για
την σωματική απειλή δίνουν έμφαση σε λέξεις, όπως «τραύμα» ή «ασθένεια»
(Mathews & MacLeod, 1985, Mogg, Mathews & Eysenck, 1992).»

Ποιες ψυχολογικές τεχνικές θεωρείτε αποτελεσματικές για τη διαχείριση του άγχους και πώς μπορούν να ενσωματωθούν στην καθημερινή ζωή;

«Μπορεί να φαίνεται παράδοξο, όμως μία τεχνική που χρησιμοποιείται στην
θεραπεία κατά του άγχους αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην καθημερινότητά
μας, είναι το να μην αποφεύγουμε τις αγχώδεις σκέψεις. Στην πραγματικότητα οι
αγχώδεις σκέψεις μας οδηγούν συνήθως σε μονοπάτια σκέψεων που καταλήγουν
στην καταστροφή, πχ. Αν δεν γράψω καλά στο μάθημα θα κοπώ στη βαθμολογία, που
σημαίνει ότι δεν θα αποφοιτήσω, που σημαίνει ότι όλοι θα με θεωρούν αποτυχημένο/η
και θα γελούν μαζί μου πίσω από την πλάτη μου και άρα θα γίνω ρεζίλι.
Αυτές οι σκέψεις μπορούν να οδηγήσουν ένα άτομο σε αποφευκτικές συμπεριφορές, όπως το να μην διαβάζει ή το να ασχολείται υπερβολικά με τον
υπολογιστή ώστε να μην αγχώνεται για το αν θα γράψει καλά ή όχι, κάτι που είναι
γνωστό και ως αναβλητικότητα. Αυτή η αποφυγή δεν επιτρέπει στο άτομο να
ανακαλύψει λειτουργικές συμπεριφορές που θα μπορούσαν να το βοηθήσουν να
λύσει το πρόβλημα ή να διαχειριστεί τα αρνητικά συναισθήματα που προκύπτουν από
αυτό (Borkovec & Hu 1990).»

Πώς μπορεί η συναισθηματική υποστήριξη από έναν ψυχολόγο να βοηθήσει κάποιον να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει το άγχος;

«Βασικός τρόπος αντιμετώπισης του άγχους είναι να βρούμε από που πηγάζει
και ποιες συνέπειες έχει, κάτι που ονομάζεται «έλεγχος πραγματικότητας». Στην
θεραπεία διερευνούμε αρχικά τέτοια σενάρια, όπως: Αν δεν περάσω στο μάθημα αυτό
σημαίνει ότι όντως οι φίλοι μου θα με θεωρούν αποτυχημένο; Σε άλλες περιπτώσεις
που δεν κατάφερα κάτι, οι φίλοι μου με κορόιδεψαν ή μου στάθηκαν και με βοήθησαν;
Μία ακόμα τεχνική είναι οι ασκήσεις αναπνοών και μυικής χαλάρωσης. Αν
για παράδειγμα ένα άτομο βιώνει κοινωνικό άγχος, η μέθοδος χαλάρωσης
περιλαμβάνει την δημιουργία μίας λίστας καταστάσεων που το άτομο πιστεύει ότι θα
ενεργοποιούσαν την κοινωνική φοβία του. Σε φαντασιακό επίπεδο, ο θεραπευτής θα
καθοδηγήσει το άτομο να βιώσει τις πιο εύκολες και μετά τις πιο δύσκολες
καταστάσεις τις λίστας χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα μεθόδους χαλάρωσης έτσι ώστε
να ξεπεράσει τις όποιες καταστάσεις. Στην συνέχεια και όταν το άτομο θα νιώθει
έτοιμο, θα γίνουν συμπεριφορικά πειράματα κατά τα οποία θα δοκιμάσει να βιώσει
στην πραγματικότητα τις απλές καταστάσεις τις λίστας (π.χ. μία βόλτα σε ένα μέρος
με πολύ κόσμο, το να πει καλημέρα σε κάποιον άγνωστο κλπ) και στη συνέχεια τις
πιο δύσκολες (π.χ. το να πάει σε ένα πάρτι).»

Ποια είναι η σημασία της αυτογνωσίας στη διαχείριση του άγχους και πώς μπορεί κάποιος να αναπτύξει αυτήν την ικανότητα;

«Η γνωστική ψυχολογία υποστηρίζει ότι συναισθήματα όπως το άγχος
πηγάζουν από σκέψεις, επομένως αν ελέγξουμε τις σκέψεις θα μπορέσουμε να
ελέγξουμε και το συναίσθημα (Beck & Emery 1985). Οι σκέψεις όμως που
προκαλούν άγχος μπορεί να είναι αυτόματες, δηλαδή να έρχονται χωρίς να το
αντιλαμβανόμαστε. Επομένως, είναι σημαντικό το άτομο να μάθει να αντιλαμβάνεται
αυτές τις αυτόματες αρνητικές σκέψεις οι οποίες είναι συνήθως ανελαστικές, π.χ.
Όλοι θα με δουν να ιδρώνω και να κοκκινίζω και άρα θα με κοροϊδέψουν» ή «αν δεν
φερθώ άψογα οι γύρω μου θα με απορρίψουν. Το άτομο πρέπει να μάθει να παρατηρεί τον εαυτό του και να αντιλαμβάνεται τις συμπεριφορές, τις σκέψεις και όλα τα
ερεθίσματα που το οδηγούν στο άγχος και την κοινωνική φοβία. Επιπλέον θα πρέπει
να αντιληφθεί ότι όταν βιώνει άγχος εμπλέκεται σε προστατευτικές συμπεριφορές
αποφυγής, οι οποίες το προφυλάσσουν μεν από το να βιώσει το φοβικό ερέθισμα
αλλά ενισχύουν το άγχος του προς αυτό, κάτι που μακροπρόθεσμα ενισχύει την
επιρροή του άγχους και της κοινωνικής φοβίας επάνω του.
(Leahy, 2003).»

Περισσότερα άρθρα καθώς και πληροφορίες για τον Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπευτή, Γκαντίνα Θεόδωρο, μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του: gantinas.gr

Email: info@gantinas.gr

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 2311 269 114 – 6944 841005

Οδός: Τσιμισκή 27, Θεσσαλονίκη, (στη στάση πλατεία Αριστοτέλους)

Πηγές

Beck, A. T., & Emery, G. (1985). Anxiety disorders and phobias: A cognitive
perspective. New York: Basic Books.

Borkovec, T. D., & Hu, S. (1990). The effect of worry on cardiovascular response to
phobic imagery. Behaviour Research & Therapy, 28, 69-73.

Ellis, A. (1997). The evolution of Albert Ellis and emotive behavior therapy. In J. K.
Zeig (Ed.), The rational evolution of psycotherapy: The third conference. New York:
Brunner/Mazel.

Hakamata, Y., Lissek, S., Bar-Haim, Y., Britton, J. C., Fox, N. A., Leibenluft, E.,
Ernst M, Pine, D. S. (2010). Attention bias modification treatment: A meta-analysis
toward the establishment of novel treatment for anxiety. Biological Psychiatry, 68,
982-990.

Mathews, A., & MacLeod, C. (1985). Selective processing of threat cues in anxiety
states. Behaviour Research & Therapy, 23, 563-569.

Mineka, S., & Kelly, K. A. (1989). The relationship between anxiety, lack of control
and loss of control. In A. Steptoe (Ed.), Stress, personal control and health (pp. 163-
191). Chichester, England: Wiley.

Mogg, K., Mathews, A., & Eysenck, M. (1992). Attentional bias in clinical anxiety
states. Cognition and Emotion, 6, 149–159.

Το άγχος είναι μια φυσιολογική αντίδραση του εγκεφάλου σε στρες και αβεβαιότητα. Αν και μπορεί να είναι χρήσιμο καθώς μας προετοιμάζει για προκλήσεις, όταν υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο επίπεδο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την καθημερινότητά μας και την ψυχική μας υγεία. Η διαχείριση του άγχους μπορεί να γίνει μέσω διαφόρων τεχνικών.

Στο Cityvibes.gr φιλοξενείται η Ψυχολόγος Νίκη Αρσενίου, ώστε να μας δώσει περισσότερες πληροφορίες για το εν λόγω ζήτημα.

Η Νίκη Αρσενίου είναι Ψυχολόγος με Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος, απόφοιτη του
τμήματος Ψυχολογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ειδικεύεται στη Γνωστική Συμπεριφοριστική Ψυχοθεραπεία. Είναι δημιουργός του
Ασύγχρονου Εκπαιδευτικού Προγράμματος Psychology Lab, όπου μοιράζεται μαζί σου
όλη της την εμπειρία ως Ψυχολόγος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει για εκείνη ο άνθρωπος. Για τον παραπάνω λόγο
συνεχίζει να παρακολουθεί τα νέα δεδομένα στο χώρο της Ψυχικής Υγείας καθώς
επιθυμεί να αποκτήσει γνώσεις αλλά και να μάθει μεθόδους που έχουν ευεργετικά
αποτελέσματα για τον άνθρωπο.
Στόχος της είναι η προαγωγή της Ψυχικής Υγείας σε όλο τον πληθυσμό.

Το άγχος δεν είναι αυτό που είσαι. Το άγχος είναι αυτό που βιώνεις

Τι ακριβώς είναι το άγχος;

«Το άγχος είναι μια φυσική αντίδραση του ανθρώπου για έναν φόβο ή την προσμονή ενός
μελλοντικού γεγονότος ή αποτελέσματος. Χαρακτηρίζεται από αισθήματα ανησυχίας,
έντασης και νευρικότητας. Το επίμονο και χρόνιο άγχος μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική
αγωνία και να επηρεάσει τις καθημερινές δραστηριότητες. Οι αγχώδεις διαταραχές είναι
μια ομάδα καταστάσεων ψυχικής υγείας που περιλαμβάνουν υπερβολικό άγχος και μπορεί
να εκδηλωθούν με διάφορες μορφές, όπως η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, η
διαταραχή πανικού και η διαταραχή κοινωνικού άγχους.»

Τι ρόλο παίζει το νευρικό σύστημα;

«Όταν σκεφτόμαστε το άγχος είναι απαραίτητο να τονίσουμε πώς το νευρικό σύστημα παίζει
κρίσιμο ρόλο. Το άγχος μπορεί να γίνει κατανοητό ως μια υπερβολική απάντηση του
συμπαθητικού νευρικού συστήματος σε αντιληπτές απειλές ή στρεσογόνους παράγοντες.
Όταν ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται έναν πιθανό κίνδυνο, πυροδοτεί την απελευθέρωση
ορμονών του στρες όπως η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη, προετοιμάζοντας το σώμα για
«μάχη ή φυγή». Σε άτομα με άγχος, αυτή η απόκριση μπορεί να απορυθμιστεί, οδηγώντας
σε χρόνια ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος και σε αυξημένα επίπεδα
ορμόνης του στρες. Αυτή η επίμονη κατάσταση διέγερσης μπορεί να οδηγήσει σε σωματικά
συμπτώματα όπως αυξημένο καρδιακό ρυθμό, γρήγορη αναπνοή, μυϊκή ένταση και
αυξημένη αίσθηση εγρήγορσης. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να επηρεάσει
αρνητικά τη συνολική ευεξία, οδηγώντας σε κόπωση, ευερεθιστότητα και δυσκολία
συγκέντρωσης. Η κατανόηση του άγχους μέσω του φακού του νευρικού συστήματος
υπογραμμίζει τη φυσιολογική βάση αυτής της κοινής πάθησης ψυχικής υγείας και
υπογραμμίζει τη σημασία των ολιστικών παρεμβάσεων που απευθύνονται τόσο στο μυαλό
όσο και το σώμα για αποτελεσματική θεραπεία.»

Πως γίνεται η διάγνωση μίας αγχώδους διαταραχής;

«Όταν πρόκειται για τη διάγνωση μιας αγχώδους διαταραχής, οι επαγγελματίες ψυχικής
υγείας ακολουθούμε το DSM-V (Diagnostic Statical Manual).
Η διάγνωση είναι απλώς ένα χρήσιμο εργαλείο που διαμορφώνει και αναπτύσσει τo
ολιστικό σχέδιο θεραπείας.
Η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή (GAD) χαρακτηρίζεται από υπερβολικό άγχος και
ανησυχία για διάφορα γεγονότα ή δραστηριότητες. Σύμφωνα με το DSM-V, τα συμπτώματα
πρέπει να υπάρχουν για τουλάχιστον 6 μήνες για τη διάγνωση της ΓΑΔ
Μερικά από τα κριτήρια για τη Γενικευμένη Αγχώδη Διαταραχή είναι:

1. Το άτομο βιώνει υπερβολικό άγχος και ανησυχία για μια ποικιλία γεγονότων ή
   δραστηριοτήτων, συχνά περιμένοντας το χειρότερο ακόμα και όταν δεν υπάρχει προφανής
   λόγος ανησυχίας.
2. Το άτομο θεωρεί ότι είναι δύσκολο να ελέγξει την ανησυχία του και μπορεί να
   αισθάνεται ότι κυριεύεται από το άγχος του.
3. Η ΓΑΔ συχνά περιλαμβάνει σωματικά συμπτώματα όπως, κόπωση, ευερεθιστότητα,
   μυϊκή ένταση και διαταραχές ύπνου.
4. Μπορεί να υπάρξει δυσκολία συγκέντρωσης ή αδυναμία χαλάρωσης.
   Το άγχος προκαλεί κλινικά σημαντική δυσφορία ή έκπτωση σε κοινωνικούς,
   επαγγελματικούς ή άλλους σημαντικούς τομείς της λειτουργικότητας του ατόμου.
   Για να φτάσουμε σε αυτή τη διάγνωση, ως επαγγελματίες ψυχικής υγείας, ολοκληρώνουμε
   πρώτα μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση των συμπτωμάτων και του ιστορικού του ατόμου.»

Υπάρχουν άλλα συμπτώματα άγχους;

«Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι μπορεί να υπάρχουν πολλοί τρόποι που μπορεί να
εκδηλωθεί το άγχος σε κάποιον. Είναι βασικό να γίνουμε περίεργοι με τον εαυτό μας, ώστε
να κατανοήσουμε καλύτερα πώς βιώνουμε το άγχος.
Ήθελα να αναφέρω μερικά άλλα συμπτώματα που μπορεί στην πραγματικότητα να έχουν
τις ρίζες τους σε μια αγχώδη εμπειρία.

• Συνεχής αίσθηση του επείγοντος
• Ακύρωση σχεδίων την τελευταία στιγμή
• Πάντα εν κινήσει
• Η αποφυγή ως πρωταρχική στρατηγική αντιμετώπισης
• Υπερφαγία ή υποφαγία
• Δάγκωμα νυχιών
• Τελειομανία
• Στομαχικά προβλήματα
• Πόνος στο στήθος
• Δυσκολία αναπνοής

Αναρωτηθείτε, όταν βιώνω άγχος, τι συμβαίνει στο μυαλό και το σώμα μου;
Μπορείς να μάθεις περισσότερα για το άγχος , στον παρακάτω σύνδεσμο
https://nikiarseniou.gr/agxos-poso-epivlaves-einai-telika/ »

Ποια είναι η θεραπεία του άγχους;

«Πιστεύω στην υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης για τη θεραπεία του άγχους,
απευθυνόμενη στο άτομο ως σύνολο και όχι απλώς στη θεραπεία των συμπτωμάτων. Αυτή
η προσέγγιση εστιάζει στο μυαλό, το σώμα και το πνεύμα για την προώθηση της
συνολικής ευημερίας και τη μακροπρόθεσμη διαχείριση του άγχους.»

1)Μυαλό
«Η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία (CBT) χρησιμοποιείται για να βοηθήσει τα άτομα να
εντοπίσουν και να επαναπροσδιορίσουν αρνητικά μοτίβα σκέψης που συμβάλλουν στο
άγχος. Υπάρχουν πολύτιμα εργαλεία για να βοηθήσουν τα άτομα να παραμείνουν παρόντα,
μειώνοντας τον αντίκτυπο των σκέψεων που προκαλούν άγχος. Αυτή θα θεωρηθεί μια
προσέγγιση από πάνω προς τα κάτω για τη θεραπεία του άγχους, όπου εστιάζουμε στις
αρνητικές βασικές πεποιθήσεις, στα αρνητικά πρότυπα σκέψης και στις γνωστικές
στρατηγικές αντιμετώπισης.
Μπορείς να διαβάσεις περισσότερα για τις σκέψεις και πως μας επηρεάζουν, στο
παρακάτω άρθρο
https://nikiarseniou.gr/skepsi-pos-epireazei/
Επίσης, στο επόμενο άρθρο μπορείς να διαβάσεις πως να σκέφτεσαι πιο θετικά
https://nikiarseniou.gr/kane-mia-thetiki-skepsi-simera/»

2)Σώμα
«Η σωματική δραστηριότητα είναι ζωτικής σημασίας για τη διαχείριση του άγχους, καθώς
βοηθά στη μείωση του στρες και ενθαρρύνει την παραγωγή ενδορφινών, των φυσικών
ανυψωτικών της διάθεσης του σώματος. Μια καλά ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε
θρεπτικά συστατικά και χαμηλή σε επεξεργασμένα τρόφιμα, μπορεί επίσης να υποστηρίξει
τη συνολική ψυχική υγεία και να μειώσει τα συμπτώματα άγχους. Επιπλέον, ορισμένα
συμπληρώματα, όπως το μαγνήσιο και τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, έχει αποδειχθεί ότι
βοηθούν στην ανακούφιση του άγχους.»

3)Πνεύμα

«Η σύνδεση με τον εσωτερικό εαυτό μας και η εύρεση μιας αίσθησης σκοπού είναι
εξαιρετικά επωφελείς διαδικασίες. Η καλλιέργεια υγιών σχέσεων, η ενασχόληση με χόμπι ή
η εξερεύνηση της φύσης μπορούν επίσης να προσφέρουν μια αίσθηση πληρότητας και να
μειώσουν τα επίπεδα άγχους.
Μάθε παρακάτω πως να βάζεις στόχους αλλά και γιατί είναι σημαντικές οι κοινωνικές μας
σχέσεις
https://nikiarseniou.gr/stoxeyse-kaiden-thaxaseis/
https://nikiarseniou.gr/zontano-diktio/»

Πώς να λάβετε υποστήριξη αν βιώνετε άγχος;
«Πιστεύω ότι μια ολιστική προσέγγιση για τη θεραπεία του άγχους όχι μόνο βοηθά στην
ανακούφιση των συμπτωμάτων αλλά επίσης ενδυναμώνει τα άτομα να αναλάβουν ενεργό
ρόλο στη δική τους ευημερία. Λόγω του ότι το νευρικό σας σύστημα δουλεύει υπερωρίες
όταν αισθανόμαστε άγχος, επηρεάζεται ολόκληρο το σώμα μας. Είναι σημαντικό να
εξετάσουμε ΟΛΕΣ τις πτυχές του εαυτού μας για να καταλάβουμε τι μπορεί να χρειάζεται
και πώς να τον υποστηρίξουμε καλύτερα.
Αν βιώνεις άγχος, είμαι εδώ για να το συζητήσουμε και να σου δώσω περισσότερες
πληροφορίες.»

Ιστοσελίδα: www.nikiarseniou.gr
Instagram

«Μαμά, δεν θέλω να πάω σχολείο»

«Γιατί;»

«Πονάει η κοιλιά μου»

Ένας διάλογος που πολλές μαμάδες έχουν κάνει τα πρωινά πριν το σχολείο και τη δουλειά με τα παιδιά τους και μια δικαιολογία που χρησιμοποιείται συχνά από τους μπόμπιρες της ζωής μας.

Γιατί τα παιδιά παραπονιούνται τόσο συχνά για πόνους στην κοιλιακή χώρα; Ψεύδονται ή υπάρχει κάποιος πραγματικός λόγος που χρησιμοποιούν την κοιλίτσα τους για να αποφύγουν ορισμένες υποχρεώσεις;

Το στομάχι πονάει πραγματικά

Τα παιδιά δεν λένε ψέματα. Η κοιλίτσα τους όντως πονάει όταν αγχώνονται. Το στομάχι είναι το κέντρο του εντερικού νευρικού συστήματος και συχνά χαρακτηρίζεται ως «δεύτερος εγκέφαλος». Το άγχος και το στρες κινητοποιούν τα νεύρα στην περιοχή με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια… περίεργη αίσθηση, την οποία τα παιδιά αντιλαμβάνονται ως πόνο.

Στην ουσία δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος στη δίνη του οποίου η νευρικότητα προκαλεί ενόχληση στο στομάχι, η οποία με τη σειρά της επιδεινώνει τη νευρικότητα και πάει λέγοντας.

Το 51% των ανθρώπων που ερωτήθηκαν σε σχετική έρευνα, μάλιστα, παραδέχτηκαν ότι παραπονούνταν για πόνους στο στομάχι ως παιδιά και βίωσαν κάποια διατροφική διαταραχή αργότερα στη ζωή τους.

Αυτό που πρέπει να θυμούνται οι γονείς για τα παιδιά που παραπονιούνται για πόνους στο στομάχι, έχοντας φυσικά αποκλείσει τα παθολογικά αίτια, είναι ότι τα παιδιά δεν λένε ψέματα. Δεν φαντάζονται ούτε προσποιούνται τον πόνο. Η νευρικότητά «καταλαμβάνει» το σώμα τους και «κυριεύει» το στομάχι τους ως πόνος.

Πώς να αντιμετωπίσετε τη νευρικότητα των παιδιών

Για να ηρεμήσετε τα παιδιά που βιώνουν στιγμές άγχους μπορείτε με ήρεμο και ευγενικό τρόπο να τους εξηγήσετε τι ακριβώς συμβαίνει. Να τα καθησυχάσετε και να τα βεβαιώσετε ότι δεν τα εγκαταλείπετε. Προσπαθήστε να περνάτε ποιοτικό χρόνο μαζί τους μέσα στην ημέρα και βοηθήστε τα να μάθουν να αντιμετωπίζουν τους φόβους τους, αποτελώντας εσείς το σωστό παράδειγμα.

Πηγή