Η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης αποτελεί θεμελιώδη στόχο της γλωσσικής εκπαίδευσης, καθώς συμβάλλει στην ενίσχυση της ικανότητας των μαθητών να αναλύουν, να αξιολογούν και να ερμηνεύουν πληροφορίες με βάθος και εγκυρότητα (Ennis, 2011). Η γλώσσα ως μέσο επικοινωνίας και έκφρασης διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην καλλιέργεια αυτών των δεξιοτήτων, δεδομένου ότι η επεξεργασία και παραγωγή λόγου προϋποθέτει αναστοχασμό και κριτική ανάλυση.

Σύμφωνα με τον Paul και Elder (2008), η κριτική σκέψη περιλαμβάνει την αναγνώριση των δομών και των λογικών σχέσεων μέσα σε ένα κείμενο, την αξιολόγηση των επιχειρημάτων και τη διάκριση μεταξύ γεγονότος και γνώμης. Στο πλαίσιο της γλωσσικής εκπαίδευσης, η ενσωμάτωση δραστηριοτήτων που προάγουν την κριτική ανάγνωση και γραφή ενισχύει την ικανότητα των μαθητών να διερευνούν νοήματα, να διαμορφώνουν τεκμηριωμένες απόψεις και να επιλύουν προβλήματα (Facione, 2015).

Η διδακτική πρακτική που ενθαρρύνει το διάλογο, την ερώτηση και τη συζήτηση μέσα στην τάξη δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι μαθητές μαθαίνουν να αμφισβητούν και να αναστοχάζονται, στοιχεία κρίσιμα για την κριτική σκέψη (Brookfield, 2012). Επιπλέον, η χρήση πολυτροπικών κειμένων και η ενσωμάτωση τεχνολογικών μέσων προσφέρουν ποικιλία ερεθισμάτων που εμπλουτίζουν τη μαθησιακή διαδικασία (Leu et al., 2013).

Η αξιολόγηση των αναλυτικών δεξιοτήτων πρέπει να στοχεύει πέρα από την απομνημόνευση, εστιάζοντας στην ικανότητα ερμηνείας, ανάλυσης και σύνθεσης πληροφοριών (King, Goodson, & Rohani, 1998). Με αυτόν τον τρόπο, η γλωσσική εκπαίδευση μετατρέπεται σε εργαλείο ανάπτυξης ολιστικής σκέψης, απαραίτητης στην εποχή της πληροφορίας.

Η ενίσχυση της κριτικής σκέψης στη γλωσσική εκπαίδευση προϋποθέτει τη συστηματική εφαρμογή παιδαγωγικών πρακτικών που καλλιεργούν την αναστοχαστική μάθηση, την ενεργό συμμετοχή και την διαθεματική προσέγγιση, προετοιμάζοντας τους μαθητές για αποτελεσματική επικοινωνία και κριτική πρόσληψη της γνώσης.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

• Brookfield, S. D. (2012). Teaching for critical thinking: Tools and techniques to help students question their assumptions. Jossey-Bass.
• Ennis, R. H. (2011). The nature of critical thinking: An outline of critical thinking dispositions and abilities. Philosophy of Education, 1–18.
• Facione, P. A. (2015). Critical thinking: What it is and why it counts. Insight Assessment.
• King, A., Goodson, L., & Rohani, F. (1998). Active learning in college science. Allyn & Bacon.
• Leu, D. J., Kinzer, C. K., Coiro, J., & Cammack, D. W. (2013). Toward a theory of new literacies emerging from the Internet and other information and communication technologies. In R. R. Hawkins (Ed.), Theoretical models and processes of reading (6th ed., pp. 1570–1613). International Reading Association.
• Paul, R., & Elder, L. (2008). Critical thinking: The art of Socratic questioning. Foundation for Critical Thinking.

Τα βιντεοπαιχνίδια έχουν εξελιχθεί πολύ πέρα από το απλό μέσο ψυχαγωγίας, μετατρέποντας τη διαδραστική εμπειρία σε εργαλείο ανάπτυξης νοητικών δεξιοτήτων. Ιδιαίτερα, η σχέση τους με την κριτική σκέψη – την ικανότητα ανάλυσης, αξιολόγησης και δημιουργικής επίλυσης προβλημάτων – αποτελεί αντικείμενο πολλών σύγχρονων ερευνών.

Η κριτική σκέψη προϋποθέτει την ενεργό συμμετοχή του ατόμου, την αξιολόγηση πληροφοριών και τη λήψη αποφάσεων υπό αβεβαιότητα (Facione, 2011). Τα βιντεοπαιχνίδια, με τον διαδραστικό τους χαρακτήρα, προωθούν τέτοιες νοητικές διεργασίες, καθώς οι παίκτες καλούνται να αναλύσουν πολύπλοκες καταστάσεις, να προσαρμοστούν σε νέες συνθήκες και να αναπτύξουν στρατηγικές για να προχωρήσουν στο παιχνίδι (Granic, Lobel & Engels, 2014).

Έρευνες δείχνουν ότι ορισμένα είδη παιχνιδιών, όπως τα στρατηγικής και τα παιχνίδια ρόλων, ενισχύουν τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων και την αναλυτική σκέψη (Green & Bavelier, 2008). Μέσα από τη συνεχή πρόκληση και την ανάδραση, οι παίκτες μαθαίνουν να σκέφτονται «έξω από το κουτί» και να αξιολογούν εναλλακτικές λύσεις, γεγονός που ενισχύει τη δημιουργικότητα και τη λογική σκέψη (Boot et al., 2008).

Επιπλέον, η αλληλεπίδραση με πολύπλοκα αφηγηματικά περιβάλλοντα, όπως σε παιχνίδια με έντονο στοιχείο αφήγησης, ενισχύει την κριτική κατανόηση, καθώς οι παίκτες αναλύουν κίνητρα χαρακτήρων και συνέπειες ενεργειών (Squire, 2011). Αυτό προσφέρει μια πλατφόρμα για την εξάσκηση της μεταγνωστικής σκέψης – δηλαδή της ικανότητας να σκέφτεται κανείς για τη σκέψη του (Flavell, 1979).

Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι τα οφέλη εξαρτώνται από το είδος του παιχνιδιού, το χρόνο έκθεσης και την ποιότητα του περιεχομένου (Granic et al., 2014). Επίσης, η κατεύθυνση της μάθησης μπορεί να ενισχυθεί με τη σωστή παιδαγωγική καθοδήγηση και την ένταξη των παιχνιδιών σε εκπαιδευτικά προγράμματα (Gee, 2007).

Συνεπώς, τα βιντεοπαιχνίδια μπορούν να λειτουργήσουν ως δυναμικά εργαλεία ενίσχυσης της κριτικής σκέψης, παρέχοντας ερεθίσματα για ενεργητική μάθηση και νοητική πρόκληση. Η αξιοποίηση τους στην εκπαίδευση και την προσωπική ανάπτυξη υπόσχεται να προωθήσει δεξιότητες απαραίτητες για τον 21^ο αιώνα.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

• Boot, W. R., Kramer, A. F., Simons, D. J., Fabiani, M., & Gratton, G. (2008). The effects of video game playing on attention, memory, and executive control. Acta Psychologica, 129(3), 387–398.
• Facione, P. A. (2011). Critical thinking: What it is and why it counts. Insight Assessment.
• Flavell, J. H. (1979). Metacognition and cognitive monitoring: A new area of cognitive–developmental inquiry. American Psychologist, 34(10), 906–911.
• Gee, J. P. (2007). What video games have to teach us about learning and literacy. Palgrave Macmillan.
• Granic, I., Lobel, A., & Engels, R. C. (2014). The benefits of playing video games. American Psychologist, 69(1), 66–78.
• Green, C. S., & Bavelier, D. (2008). Exercising your brain: A review of human brain plasticity and training-induced learning. Psychology and Aging, 23(4), 692–701.
• Squire, K. (2011). Video games and learning: Teaching and participatory culture in the digital age. Teachers College Press.

Η θεολογία αποτελεί ένα από τα πιο βαθιά και σημαντικά κλάδους της ανθρώπινης σκέψης και πολιτισμού. Στη βάση της θεολογίας κρύβονται οι ανθρώπινες αναζητήσεις για την ύπαρξη, την ουσία, την αξία και την τελική πραγματικότητα. Από τα αρχαία χρόνια έως τη σύγχρονη εποχή, η θεολογία έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις πολιτισμικές εκδηλώσεις, τις κοινωνικές πρακτικές και τις ανθρώπινες σχέσεις.

Σε κάθε πολιτισμό, η θεολογία διαμορφώνει τις πεποιθήσεις, τις αξίες και τις πρακτικές των ανθρώπων. Μέσα από τις θρησκευτικές γραφές, τις θεολογικές διαπιστώσεις και τις θρησκευτικές τελετουργίες, οι πολιτισμοί αντικατοπτρίζουν τις πεποιθήσεις τους σχετικά με τη θεότητα, τη διατήρηση της τάξης, την ηθική συμπεριφορά και τον ρόλο του ανθρώπου στο σύμπαν.

Μια από τις σημαντικότερες λειτουργίες της θεολογίας είναι η δημιουργία και η διατήρηση της ταυτότητας ενός λαού ή μιας κοινότητας. Μέσα από τις θεολογικές δοξασίες και τις θρησκευτικές πρακτικές, οι ανθρώπινες κοινότητες αναγνωρίζουν την κοινή τους ταυτότητα και ενώνονται γύρω από κοινούς πνευματικούς στόχους και πεποιθήσεις.

Επιπλέον, η θεολογία επηρεάζει τον πολιτισμό μέσω της προώθησης της παιδείας και της πνευματικής ανάπτυξης. Μέσω της διδασκαλίας και της μελέτης της θεολογίας, οι άνθρωποι αναζητούν τη σοφία, τη γνώση και την κατανόηση του ανθρώπινου ύπαρξης και της σχέσης τους με το θείο.

Ωστόσο, η σχέση μεταξύ θεολογίας και πολιτισμού δεν είναι μονόδρομη. Όπως η θεολογία διαμορφώνει τον πολιτισμό, έτσι και ο πολιτισμός επηρεάζει την ανάπτυξη και την εξέλιξη της θεολογίας. Οι κοινωνικές, πολιτικές και πολιτισμικές αλλαγές συχνά αντικατοπτρίζονται στις θρησκευτικές πεποιθήσεις και στις εκδηλώσεις λατρείας.

Τέλος, η θεολογία και ο πολιτισμός συνδέονται μέσω του διαλόγου και της αμοιβαίας επίδρασης. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και οι πολιτισμικές αξίες συχνά ανταλλάσσονται και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα δυναμικό περιβάλλον όπου ο πολιτισμός εξελίσσεται και η θεολογία εξακολουθεί να εμπλουτίζει την ανθρώπινη εμπειρία.

Συνοψίζοντας, η θεολογία και ο πολιτισμός είναι δύο αμοιβαία συνδεδεμένοι κλάδοι της ανθρώπινης εξέλιξης και σκέψης. Από την προώθηση της πνευματικής ανάπτυξης έως τη διαμόρφωση της κοινωνικής ταυτότητας, η θεολογία και ο πολιτισμός συμβάλλουν στη διαμόρφωση της ανθρώπινης εμπειρίας και στη δημιουργία ενός πλούσιου και πολυδιάστατου πολιτισμικού κληροδοτήματος.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

Η θρησκεία και η φιλοσοφία αποτελούν δύο από τις πλέον σημαντικές και επιρρεπείς πτυχές της ανθρώπινης σκέψης. Παρότι ενδέχεται να φαίνονται διακριτές, η αλήθεια είναι ότι αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους σε πολλά επίπεδα, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της ανθρώπινης εμπειρίας και κατανόησης.

Η θρησκεία αποτελεί ένα βαθύτατα ριζωμένο και πολυσύνθετο φαινόμενο στην ανθρώπινη ιστορία. Με χιλιάδες θρησκευτικές παραδόσεις που υπάρχουν σε όλο τον κόσμο, η θρησκεία διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση των πεποιθήσεων, των αξιών και της ηθικής των κοινοτήτων και των ατόμων. Αναζητά απαντήσεις σε βαθιά ερωτήματα σχετικά με την ύπαρξη, την πνευματικότητα, τη θέση του ανθρώπου στο σύμπαν και τον σκοπό της ζωής. Η θρησκεία συχνά προσφέρει μια πνευματική πλατφόρμα για την εξέλιξη του ατόμου και την αναζήτηση της αλήθειας και της πνευματικής ευημερίας.

Από την άλλη πλευρά, η φιλοσοφία αποτελεί την ανεξερεύνητη περιοχή της ανθρώπινης σκέψης που ασχολείται με την κατανόηση και την ερμηνεία της πραγματικότητας. Αναζητά αντικειμενικές αλήθειες μέσα από λογικές και μεθοδικές διαδικασίες, προκειμένου να διαμορφώσει θεωρητικά πλαίσια για την κατανόηση του κόσμου και της ανθρώπινης ύπαρξης. Η φιλοσοφία ασχολείται με ερωτήματα σχετικά με τη φύση της πραγματικότητας, τη γνώση, την ηθική, την πολιτική, την τέχνη και την ανθρώπινη ύπαρξη.

Παρότι η θρησκεία και η φιλοσοφία ασχολούνται με διαφορετικά ερωτήματα και προσεγγίσεις, υπάρχουν σημαντικά σημεία σύγκλισης μεταξύ τους. Και οι δύο εξετάζουν τα θεμέλια της ανθρώπινης ύπαρξης και αναζητούν την αλήθεια και τη σοφία. Επιπλέον, ορισμένες φιλοσοφικές και ηθικές έννοιες έχουν επίσης εμφανίσει σημαντική επίδραση στις θρησκευτικές παραδόσεις, ενώ πολλές θρησκευτικές αντιλήψεις έχουν επηρεάσει τη φιλοσοφική σκέψη.

Συνεπώς, η θρησκεία και η φιλοσοφία, αν και διαφορετικές στη φύση και τις προσεγγίσεις τους, συμβάλλουν καθοριστικά στην ανάπτυξη και την εμπλοκή της ανθρώπινης σκέψης. Η αμοιβαία αλληλεπίδραση μεταξύ τους αποτελεί πηγή έμπνευσης και ανάπτυξης για τον ανθρώπινο πολιτισμό και την πνευματική εξέλιξη.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

Με τον όρο αυτό νοείται η διαφορετική, αντισυμβατική σκέψη, η οποία λαμβάνει υπόψη της διάφορες οπτικές γωνίες. Έτσι, κάθε φορά που κάποιος αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα, δεν αυτοπεριορίζεται στις επιλογές, που του επιβάλλουν οι καταστάσεις, αλλά επεκτείνεται στις «έξω από το κουτί» δημιουργικές προοπτικές.

Ένα από τα πρώτα οπτικά ερεθίσματα που καθιέρωσαν τη χρήση της φράσης αυτής είναι ο «γρίφος με τις εννέα τελείες», ο οποίος χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους ιθύνοντες της Walt Disney, με σκοπό να ελέγξουν τη φαντασία των εργαζομένων τους.

Ειδικότερα, πρόκειται για εννέα κουκκίδες, που σχηματίζουν ένα τετράγωνο, οι οποίες πρέπει να ενωθούν χρησιμοποιώντας τέσσερις ή λιγότερες ευθείες γραμμές με δύο περιορισμούς. Αφενός, να μην σηκωθεί καθόλου η μύτη του μολυβιού από το χαρτί και αφετέρου, να μην περάσει το μολύβι πάνω από την ίδια κουκκίδα περισσότερο από δύο φορές.

Το κουτί στο οποίο αναφέρεται η φράση είναι το υποτιθέμενο κουτί που σχηματίζεται αυτομάτως στο μυαλό, κοιτώντας κανείς τις τελείες. Μόνο όσοι σκέφτονται «έξω από το κουτί» μπορούν να δουν τις πιθανότητες έξω από αυτό και να λύσουν τον γρίφο».

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Ο Ιρανός σκηνοθέτης Babak Anvari ( Μπαμπά Ανβάρι) πιο επίκαιρος από ποτέ στην μικρού μήκους ταινία του «Two & Two» ή 2+2=5 , σκιαγραφεί μέσα σε μόλις επτά λεπτά , με τρόπο αυταρχικό την απόπειρα χειραγώγησης της σκέψης και την επιβολή της εξουσίας με κάθε κόστος.

Πλοκή : Η ταινία «Two & Two» διαδραματίζεται σε ένα σχολείο όπου κάποια μέρα οι κανόνες αλλάζουν , ένα μοτίβο διδασκαλίας με επίκεντρο τον δάσκαλό τίθεται σε εφαρμογή. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει ότι 2+2 κάνει πια 5. Τι θα γίνει όμως όταν ένα από τα παιδιά αντιδράσει;

«Το κίνητρο μου ήταν η ταινία να αναζητήσει την επιθυμία που οδηγεί τους ανθρώπους να αμφισβητήσει μία δεσποτική κατάσταση» , δήλωσε ο Ιρανός σκηνοθέτης. Συνεπώς σε ποιο βαθμό δέχονται οι μαθητές να σκύψουν το κεφάλι και να υπακούσουν στις εντολές της εξουσίας – αυθεντίας του δασκάλου και πότε αρχίζουν να την αμφισβητούν και να αντιστέκονται; Σε ένα πλαίσιο γενικό και πανανθρώπινο μπορεί η ωμή βία να καθυποτάξει και να χειραγωγήσει τη σκέψη τους ή να προκαλέσει την αντίστασή τους;

Βασιζόμενη στο βιβλίο του Τζορτζ Όργουελ «1984» , μέσα από μια απλή μαθηματική πράξη , πιο συγκεκριμένα μια πρόσθεση παρουσιάζει το πως πραγματοποιείται με τη βία η χειραγώγηση της σκέψης , θα τολμούσα ως ένα βαθμό να την παραλληλίσω με το κοινωνικό-πολιτικό θρίλερ του 2008 , την γερμανικής παραγωγής ταινία “Die Welle” (Το κύμα) καθώς το κοινωνικό εκείνο πείραμα είχε ανατρέψει τις συνειδήσεις μια ολόκληρης τάξης. Το σενάριο έχουν υπογράψει ο Babak Anvari ( Μπαμπά Ανβάρι) και ο Gavin Cullen (Γκάβιν Κάλλεν) , προτάθηκε ως καλύτερη ταινία μικρού μήκους 2012 στα βραβεία Bafta.

Παρακάτω παρατίθεται το ομώνυμο απόσπασμα :

“Θυμάσαι, συνέχισε, που έγραψες στο ημερολόγιό σου

“Ελευθερία είναι η ελευθερία να λες ότι δύο και δύο ίσον τέσσερα”;

Ο Ο’Μπράιαν σήκωσε το αριστερό του χέρι, με την πλάτη του γυρισμένη στον Γουίνστον, με τα τέσσερα δάκτυλα εκτεταμένα και τον αντίχειρα κρυμμένο.

-Πόσα δάκτυλα είναι αυτά, Γουίνστον; -Τέσσερα.

-Κι αν το Κόμμα πει ότι δεν είναι τέσσερα, αλλά πέντε, τότε πόσα είναι; -Τέσσερα. Η λέξη τέλειωσε με μια κραυγή πόνου.”

1984 , George Orwell

Αφότου παρακολουθήσετε την ολιγόλεπτη αυτή ταινία. Ποιες πρώτες σκέψεις σας γεννά; Οι καιροί οι οποίοι διανύουμε , τα μέτρα που οφείλουμε να τηρούμε ευλαβικά και η μερική συναίνεση μας στην επιβολή και στις προτροπές της ανώτατης εξουσίας , κάνουν τόσο το διαχρονικό βιβλίο του Όργουελ όσο και την ταινία , να φαντάζουν προφητείες ή μήπως όχι;

Νένα Ευθυμιάδου

Το σώμα είναι ο υπηρέτης του νου. Υπακούει στις λειτουργίες του νου, είτε αυτές έχουν επιλεγεί συνειδητά είτε εκφράζονται με αυτόματο τρόπο. Ως αποτέλεσμα των άνομων σκέψεων το σώμα βυθίζεται γοργά στην ασθένεια και την παρακμή. Υπακούοντας στις χαρμόσυνες και όμορφες σκέψεις φοράει τον μανδύα της νιότης και της ομορφιάς.

Η ασθένεια και η υγεία, όπως και οι συνθήκες, έχουν τη ρίζα τους στη σκέψη. Οι ασθενικές σκέψεις θα εκφραστούν μέσα από έναν ασθενικό οργανισμό. Είναι γνωστό πως οι φοβικές σκέψεις σκοτώνουν έναν άνθρωπο τόσο γρήγορα όσο μια σφαίρα, και συνεχίζουν κάθε χρόνο να σκοτώνουν χιλιάδες ανθρώπους εξίσου βέβαια, αν και πιο αργά. Οι άνθρωποι που ζουν με τον φόβο της ασθένειας είναι εκείνοι που θα ασθενήσουν.

Το άγχος καταβάλει ολόκληρο το σώμα και ανοίγει τις πύλες στην ασθένεια, ενώ οι ακάθαρτες σκέψεις, ακόμη κι αν δεν πραγματοποιούνται, σύντομα θα συντρίψουν το νευρικό σύστημα.

Οι στέρεες, αγνές και ευχάριστες σκέψεις ενδυναμώνουν το σώμα με σφρίγος και χάρη. Το σώμα είναι ένα ευαίσθητο και εύπλαστο εργαλείο, που ανταποκρίνεται πρόθυμα στις σκέψεις από τις οποίες επηρεάζεται, και οι συνήθειες της σκέψης θα επιφέρουν πάνω του τα δικά τους αποτελέσματα, θετικά ή αρνητικά.

Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να έχουν ακάθαρτο και δηλητηριασμένο αίμα όσο συνεχίζουν να αναπαράγουν ακάθαρτες σκέψεις. Η καθαρή ζωή και το καθαρό σώμα απορρέουν από μια καθαρή καρδιά. Από έναν ρυπαρό νου απορρέει μια ρυπαρή ζωή και ένα διεφθαρμένο σώμα. Η σκέψη είναι η πηγή της δράσης, της ζωής και της εκπλήρωσης· εξάγνισε την πηγή και θα εξαγνιστούν όλα. Η αλλαγή της διατροφής δεν θα βοηθήσει έναν άνθρωπο που δεν αλλάζει τη σκέψη του. Όταν ένας άνθρωπος εξαγνίσει τις σκέψεις του, τότε θα σταματήσει και να επιθυμεί νοθευμένη τροφή.

Οι καθαρές σκέψεις δημιουργούν καθαρές συνήθειες. Ο υποτιθέμενος άγιος που δεν πλένει το σώμα του δεν είναι άγιος. Εκείνος που έχει ισχυροποιήσει και εξαγνίσει τη σκέψη του δεν χρειάζεται να ανησυχεί για κακόβουλα μικρόβια.

Αν θέλετε να θωρακίσετε το σώμα σας, διαφυλάξτε τον νου σας. Αν θέλετε να ανανεώσετε το σώμα σας, ομορφύνετε τον νου σας. Οι σκέψεις κακίας, φθόνου, απογοήτευσης και απελπισίας στερούν από το σώμα την υγεία και τη χάρη του. Ένα σκυθρωπό πρόσωπο δεν δημιουργείται κατά τύχη. Δημιουργείται από σκυθρωπές σκέψεις. Οι ρυτίδες που αυλακώνουν το πρόσωπο σχηματίζονται από την ανοησία, το πάθος και την υπεροψία.

Γνωρίζω μια γυναίκα ενενήντα έξι ετών που έχει το λαμπερό, αθώο πρόσωπο ενός κοριτσιού. Ξέρω έναν άντρα που ακόμη δεν έχει φτάσει στη μέση ηλικία και το πρόσωπό του έχει παραμορφωθεί. Το ένα είναι το αποτέλεσμα μιας γλυκιάς και χαρούμενης διάθεσης. Το άλλο είναι το αποτέλεσμα πάθους και δυσαρέσκειας.

Όπως δεν μπορείς να έχεις ένα ωραίο και υγιεινό σπίτι αν δεν αφήσεις τον αέρα και το φως του ήλιου να μπει στα δωμάτια, έτσι και το υγιές σώμα και η λαμπερή, ευτυχισμένη ή γαλήνια όψη μπορούν να προκύψουν μόνο με την ελεύθερη είσοδο στον νου σκέψεων χαράς, καλής θέλησης και γαλήνης.

Στα πρόσωπα των ηλικιωμένων κάποιες ρυτίδες σχηματίζονται από συμπόνια, κάποιες από ισχυρές, αγνές σκέψεις και άλλες χαράσσονται από το πάθος. Ποιος δεν μπορεί να τις ξεχωρίσει; Για εκείνους που έχουν ζήσει δίκαια, τα γηρατειά είναι γαλήνια και ήσυχα, σαν τον ήλιο που δύει. Είδα πρόσφατα έναν φιλόσοφο στο νεκροκρέβατό του. Δεν είχε γεράσει, παρά μόνο στα χρόνια. Πέθανε τόσο γλυκά και γαλήνια όπως είχε ζήσει.

Δεν υπάρχει καλύτερος γιατρός από τις χαρούμενες σκέψεις για να εξαφανιστούν οι ασθένειες από το σώμα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη παρηγοριά για τις σκιές του πένθους και της λύπης από την καλή διάθεση. Αν ζει κανείς κάνοντας διαρκώς σκέψεις πικρίας, κυνισμού, καχυποψίας και φθόνου, τότε περιορίζει τον εαυτό του σε μια φυλακή που ο ίδιος φτιάχνει. Αλλά αν σκέφτεται θετικά για τα πάντα, αν αντιμετωπίζει τα πάντα με χαρά, αν μάθει να βρίσκει με υπομονή τα καλά στοιχεία στα πάντα – αυτές οι ανιδιοτελείς σκέψεις είναι οι πύλες του παραδείσου. Κι αν μέρα με τη μέρα κάνει κανείς γαλήνιες σκέψεις για κάθε πλάσμα, τότε θα κατακτήσει μια διαρκή γαλήνη.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Είσαι ό,τι σκέφτεσαι» του Τζέιμς Άλεν που κυκλοφορεί από την Key Books.

Πηγή

 Ο νόμος της έλξης

 Ο νόμος της έλξης έχει αποδειχθεί εδώ και χρόνια.σύμφωνα με αυτόν οι σκέψεις και προσδοκίες μας είναι θετικές ενεργειακές δονήσεις που στέλνονται στο σύμπαν και ειδικά όταν συμπεριφερόμαστε λες και ήδη έχουμε αποκτήσει αυτό που επιθυμούμε το σύμπαν λαμβάνει την θετική αυτή μας δόνηση και η επιθυμία μας πραγματοποιείτε. Πολλοί γνωρίζουμε την φράση “όταν θέλεις κάτι πολύ όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσουμε”.ωστόσο πολλοί αποδοκιμάζουν αυτή την φράση γιατί πολλές φορές επιθυμούν κάτι και είναι λες και το σύμπαν συνωμοτεί για το αντίθετο.

Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό?

 Ο νόμος της έλξης είναι λιγάκι παρεξηγημένος.Στην ουσία μας λέει πως αν πιστέψουμε πολύ ότι θα αποκτήσουμε αυτό που θέλουμε θα γίνει δικό μας γιατί το έλκουμε μέσα από την θετική δόνηση που στέλνουμε στο σύμπαν. Κάτι παρόμοιο μας εξηγεί και η Ρόντα Μπέρνυ στο βιβλίο της “το μυστικό”, αφυπνίζοντας έτσι το 2006 πάρα πολλές συνειδήσεις. Παρόλο που το βιβλίο αυτό έγινε best seller και το μυστικό κάθε  άλλο παρά μυστικό είναι πλέον. Πολλοί από εμάς όχι μόνο δεν αποκτούμε ίσως αυτά που επιθυμούμε αλλά ίσως χάνουμε και κάτι που ήδη έχουμε

Το σύμπαν συγχρονίζεται με την σκέψη μας

  Η παρανόηση που έχει συμβεί σχετικά με το σύμπαν και την σχέση μας μαζί του, είναι ότι το σύμπαν δεν είναι τζίνι που πραγματοποιεί επιθυμίες εάν εμείς συμπεριφερόμαστε σαν να έχουμε ήδη αυτό που θέλουμε. Η ψυχή μας και ο ανώτερος εαυτός μας επικοινωνεί με το σύμπαν και με τους άλλους με ενεργειακές δονήσεις. Όταν έχουμε βάλει έναν στόχο και είμαστε σίγουροι ότι θα τον πετύχουμε,στέλνουμε θετική ενεργειακή δόνηση στο σύμπαν και εκείνο την επιστρέφει σε εμάς. Εάν όμως έχουμε έναν στόχο πέρα των δυνατοτήτων μας, δεν θα τον πετύχουμε διότι ξέρουμε τις δυνατότητές μας και έτσι υποσυνείδητα ξέρουμε ότι δεν θα τον πετύχουμε και στέλνουμε στο σύμπαν την αντίστοιχη δόνηση.

 Το κάρμα: το σύμπαν μας επιστρέφει αυτό που δίνουμε

 Όπως αλληλεπιδρούμε με το σύμπαν με τον νόμο της έλξης, κάπως αντίστοιχα λειτουργεί αυτό που ονομάζουμε κάρμα. Όταν κάνουμε καλές πράξεις στέλνουμε θετικές δονήσεις και το σύμπαν αργά η γρήγορα μας τις ανταποδίδει. Αντίθετα όταν βλάπτουμε κάποιον στέλνουμε αρνητικές δονήσεις και το σύμπαν στέλνει αρνητικές δονήσεις σε εμάς. Αυτό είναι το λεγόμενο κάρμα.

Συγχρονίσου με την ροή του σύμπαντος

 Όταν καλά πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν στη ζωή σου,αρχίζεις να στέλνεις συνειδητά ή ασυνείδητα θετικές ενεργειακές δονήσεις. Έτσι,θετικά πράγματα συνεχίζουν να σου συμβαίνουν,το ένα μετά το άλλο διότι έχεις συγχρονιστεί με την ροή της ζωής, με την συμπαντική ροή.

Όταν μας τυχαίνει ένα αρνητικό συμβάν, στεναχωριόμαστε, φρικάρουμε και στέλνουμε άθελα μας αρνητικές δονήσεις. Γι’ αυτό και αν έχεις παρατηρήσει ισχύει ο νόμος του Μέρφι: ενός κακού μύρια έπονται. Αυτό συμβαίνει γιατί  όταν τα πράγματα στη ζωή μας δεν μας πηγαίνουν καλά, μεμψιμοιρούμε, παραπονιόμαστε, μερικοί πέφτουμε και σε κατάθλιψη. Έτσι, πολλή αρνητική ενέργεια συσσωρεύεται μέσα μας και πολύ μεγάλες αρνητικές δονήσεις στέλνουμε στο σύμπαν με αποτέλεσμα να μας επιστρέφεται η αρνητική ενέργεια που εκπέμπουμε πίσω και να συνεχίζουν να μας συμβαίνουν αρνητικά γεγονότα.

 Όσο περισσότερο είμαστε συνειδησιακά αφυπνισμένοι τόσο πιο εύκολο μας είναι να συγχρονιστούμε με την συμπαντική ροή της ζωής. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αφυπνίσεις την συνείδησή σου, όμως πέρα απ ‘αυτό, το πιο βασικό είναι να εμπιστεύεσαι την ζωή και τον εαυτό σου.

 Αφύπνιση συνείδησης

Όλο και περισσότεροι πλέον αφυπνιζόμαστε και είμαστε στην αρχή μιας νέας εποχής. Δυστυχώς όμως μια συντριπτική πλειοψηφία, όχι απλά δεν κατανοεί τον τρόπο που είμαστε συνδεδεμένοι μεταξύ μας και με το σύμπαν αλλά επιπλέον αποδοκιμάζουν τέτοιου είδους απόψεις. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σύμπαν. Το σύμπαν “ακούει”. Άκουσέ το και εσύ. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όλα έχουν τον λόγο τους ακόμα και αν αυτό τον λόγο πολλές φορές δεν τον κατανοούμε. Εμπιστεύσου την ροή της ζωής και καλά πράγματα θα αρχίσουν να συμβαίνουν και θα συνεχίσουν να συμβαίνουν στη ζωή σου.

Ερμιόνη Ταυλαρίδου

Η δύναμη της σκέψης

Η σκέψη μας, καθορίζει την ζωή και το μέλλον μας. Η δύναμη της σκέψης και η επιρροή που έχει στη ζωή μας είναι μεγάλη. Αν δεν πιστεύεις στο νόμο της έλξης σου έχω ένα πιο λογικό επιχείρημα.

Κάνουμε αυτά που έχουμε σκεφτεί. Αν λοιπόν σκεφτόμαστε αρνητικά,θα πράξουμε αρνητικά. Αν πράξουμε αρνητικά θα έχουμε συνεπώς αρνητικά αποτελέσματα στην κάθε πράξη μας. Όλη η πραγματικότητά μας καθορίζεται από την σκέψη μας. Θετική σκέψη, θετική πραγματικότητα. Αρνητική σκέψη, αρνητική πραγματικότητα. Είναι λοιπόν επιλογή μας να βλέπουμε θετικά την ζωή. Κάνοντας σκέψεις θετικές. Όντας αισιόδοξοι.

 Αρνητική σκέψη

  Ωστόσο,δεν είναι τόσο εύκολο πρακτικά, στην σημερινή πραγματικότητα, και ειδικά αν βιώνουμε κάποιο προσωπικό  πρόβλημα, να σκεφτόμαστε θετικά και αισιόδοξοι. Οι αρνητικές σκέψεις είναι λογικό να είναι στο μυαλό μας, συνειδητά και ασυνείδητα.

Θετική  σκέψη

Είναι όμως λειτουργικό για εμάς να σκεφτόμαστε αρνητικά; Μπορεί αυτό να έχει κάποιο όφελος στη ζωή μας; Ή αντίθετα μας κρατάει πίσω; Είναι γεγονός ότι η θετική σκέψη και συνεπώς η θετική στάση ζωής έχει πολλαπλά οφέλη για εμάς. Μόνο με τη θετική σκέψη μπορούμε να είμαστε δημιουργικοί, να βαδίζουμε στη ροή της ζωής και να ξεπερνάμε τυχόν δυσκολίες.

Να μερικοί τρόποι για να απαλλαγούμε από τις αρνητικές σκέψεις και να γίνει η θετική σκέψη η δεύτερη φύση μας!

Μπορείς να σκεφτείς και εσύ διαφορετικούς τρόπους που σε βοηθάνε να απομακρύνεσαι από την αρνητικότητα και να κάνεις θετικές σκέψεις. Κάθε μέρα είναι μια καινούρια ευκαιρία να μάθεις, να δημιουργήσεις ή να διορθώσεις κάτι. Μην σπαταλάς τον χρόνο σου αναμοχλεύοντας αρνητικά γεγονότα, ειδικά αν δεν μπορείς να τα αλλάξεις.

Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε. Γιατί να μην είσαι κάτι θετικό;

Ερμιόνη Ταυλαρίδου