Review στην σειρά «El Inocente» στο Netflix.

Όλοι βλέπουμε σειρές, όλοι βλέπουμε ταινίες και διαμορφώνουμε άποψη για αυτές. Το παρόν άρθρο λοιπόν είναι πιο πολύ γνώμη για μια ενδιαφέρουσα σειρά και δεν διεκδικώ εγώ προσωπικά τον τίτλο του «κριτικού ταινιών/σειρών», προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Ακόμα, να αναφερθεί εκ των προτέρων, ότι στο παρόν κείμενο δεν υπάρχουν spoiler.

Μετά από αυτόν τον ίσως και όχι αναγκαίο πρόλογο, πάμε στην σειρά. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα φρέσκια ισπανική σειρά μιας σεζόν που ανέβηκε πριν από λιγότερο από έναν μήνα στην πλατφόρμα. Την υπογράφει ο Oriol Paulo, οποίος μας έχει δώσει και άλλα εξαιρετικά θρίλερ, όπως το El Cuerpo(2012), το Contratiempo(2016, Αόρατος Επισκέπτης) και το Durante La Tormenta(2018, Η Οφθαλμαπάτη), με τα τελευταία δύο να βρίσκονται επίσης στην ίδια πλατφόρμα. Κάνει εξαιρετική δουλειά στην σκηνοθεσία. Το σενάριο βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Harlan Coben, του 2005.

Η σειρά ακολουθεί τον πρωταγωνιστή Mateo Vidal, έναν νέο άνθρωπο με όνειρο να γίνει ένας σπουδαίος δικηγόρος, που πληρώνει ένα θανατηφόρο ατύχημα, για το οποίο φυλακίστηκε και τώρα, μετά την αποφυλάκισή του, προσπαθεί να βρει μια δεύτερη ευκαιρία για να συνεχίσει την ζωή του από εκεί που την άφησε. Ωστόσο, όσο βρίσκεται στην φυλακή, η μοίρα του επιφυλάσσει την απώλεια των κοντινών του ανθρώπων. Στη νέα του ζωή έχει για συνοδοιπόρο του την Olivia Costa, μια όμορφη γυναίκα, με άγνωστο παρελθόν. Εξαρχής, δημιουργούνται κάποια ερωτήματα για το τυχαίο της συνάντησής τους. Η Olivia δέχεται ένα τηλεφώνημα, το οποίο, πυροδοτεί την δράση και οδηγεί σε ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο παιχνίδι.

Παράλληλα με την κεντρική πλοκή, βλέπουμε και μια φιλόδοξη αστυνομικό, την Lorena Ortiz, η οποία προσπαθεί με ζήλο να λύσει μια, φαινομενικά άσχετη με την κεντρική πλοκή, υπόθεση. Στην υπόθεση αυτή προσπαθεί διακαώς να παρέμβει ο Teo Agilar, ένας αστυνομικός από την Μονάδα Ειδικών Εγκλημάτων. Υπάρχουν και άλλα δευτερεύοντα πρόσωπα, τα οποία όμως στην πορεία της σειράς, παίζουν σημαντικό ρόλο.

Αυτά τα δύο νήματα πλέκονται παράλληλα και αρχικά, μοιάζουν άσχετα, στην πορεία όμως διαφαίνονται οι συνδέσεις και συσχετισμοί. Τα πρώτα δύο επεισόδια μοιάζουν εντελώς άσχετα μέχρι το σημείο σύνδεσης, σε τέτοιο βαθμό που αναρωτήθηκα αν έχω βάλει την σωστή σειρά κατά την παρακολούθηση του 2ου επεισοδίου! Οι αναδρομές είναι συχνές και κάποιες φορές κάπως απότομες, αλλά χωρίς να σε αποσυντονίζουν.

Στην διαδρομή προς την επίλυση του μυστηρίου, τίθενται διαρκώς νέα δεδομένα, υπάρχουν πολλά πάνω κάτω, στιγμές δράσης στο παρόν αλλά και στο παρελθόν. Διάφορα ένοχα μυστικά που αποκαλύπτονται, θέτουν νέα ερωτήματα, πράγμα που σε κρατάει σε μια διαρκή εγρήγορση. Οι ανατροπές είναι συχνές και μέχρι και το τέλος της σειράς. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της κατάλληλης παρουσίασης της κατάστασης, ώστε να έρχονται στο φως κάποια στοιχεία, αφήνοντας όμως κάποια κενά σημεία. Έτσι, διαρκώς βρισκόμαστε σε υποψίες για τους πρωταγωνιστές και όσα ενδεχομένως κρύβουν.

Οι πρωταγωνιστές σκιαγραφούνται βαθμηδόν και με έξυπνο τρόπο, αλλά σε βάθος στο σύνολο της σειράς. Μάλιστα, στην αρχή πολλών επεισοδίων, βλέπουμε κάθε φορά κάποιον από τους πρωταγωνιστές να δρα σιωπηλός και μια φωνή, σε δεύτερο πρόσωπο απευθύνεται στο πρόσωπο που βλέπουμε, σαν να πρόκειται για την συνείδησή του, και μας φωτίζει κάποιες λεπτομέρειες. Αυτό είναι μια εξαιρετικά έξυπνη πρακτική από τον σκηνοθέτη.

Ως θέματα πίσω από την υπόθεση, τίθεται η ηθική, που υπάρχει στο παρασκήνιο της δράσης των ηρώων και διαρκώς μας δίνει αφορμές για σκέψη σχετικά με τα πραγματικά κίνητρα των ηρώων και στο τέλος, μας μένει ένα ερώτημα για την ευμεταβλητότητά της. Επίσης, κύριο ερώτημα είναι το κατά πόσο κάθε άνθρωπος δικαιούται να αφήσει το παρελθόν πίσω του και να κάνει μια νέα αρχή, να έχει μια δεύτερη ευκαιρία, όσο ενοχοποιημένο παρελθόν και αν έχει και κατά πόσο μπορεί να ενταχθεί αποτελεσματικά πίσω στην κοινωνία.

Συμπερασματικά, είναι μια σειρά που την προτείνω ανεπιφύλακτα, διότι και αισθητικά αλλά και θεματικά ξεχωρίζει και λόγω της δράσης της, την παρακολουθείς με μεγάλη αγωνία για το παρακάτω. Άλλωστε, είναι σειρά μιας σεζόν, οπότε είναι εύκολο να την δει ο καθένας.

Γιώργος Τσαμήτρος




Rolling Stones: Σειρά για τα πρώτα χρόνια του συγκροτήματος

Μια σειρά για τα πρώτα χρόνια των Rolling Stones βρίσκεται στα σκαριά από το τηλεοπτικό δίκτυο FX της Disney.

Η ιστορία των Rolling Stones θα μεταφερθεί στην τηλεόραση.

Κατά τη διάρκειας της εκδήλωσης Disney Investor Day νωρίτερα αυτήν την εβδομάδας, ο Διευθύνων Σύμβουλος του FX, John Landgraf, ανακοίνωσε ότι το τηλεοπτικό δίκτυο αναπτύσσει μια νέα δραματική σειρά για τη δημιουργία της εμβληματικής ροκ μπάντας.

Σύμφωνα με το The Hollywood Reporter, το σενάριο της σειράς θα υπογράψει ο Nick Hornby, συγγραφέας του μυθιστορήματος «High Fidelity» (1995), στο οποίο βασίστηκε το 2000 η ομώνυμη ταινία.

Τα ρεπορτάζ αναφέρουν ότι η σειρά θα ασχοληθεί με τα πρώτα χρόνια των Rolling Stones, από τη δεκαετίας του 1960 μέχρι το 1972.

Αν η παραγωγή της σειράς πάρει το πράσινο φως, σχεδιάζεται να ετοιμαστούν δύο σεζόν.

Οι Rolling Stones σχηματίστηκαν στο Λονδίνο το 1962 από τον αρχικό ηγέτη Brian Jones, ο οποίος απεβίωσε το 1969 σε ηλικία 27 ετών, αλλά τελικά επικράτησε η συνεργασία του τραγουδιστή Mick Jagger και του κιθαρίστα Keith Richards, οι οποίοι έγραφαν στίχους και τραγούδια.

Τη σύνθεση του συγκροτήματος συμπλήρωσαν ο πιανίστας Ian Stewart, ο ντράμερ Charlie Watts και ο μπασίστας Bill Wyman. Ο Stewart απομακρύνθηκε ως επίσημο μέλος του συγκροτήματος το 1963, αλλά συνέχισε να συνεργάζεται με τους Rolling Stones ως μουσικός μέχρι το θάνατό του το 1985.

Οι Rolling Stones επρόκειτο να πραγματοποιήσουν περιοδεία αυτή τη χρονιά, όμως τα πλάνα τους μπήκαν στον πάγο εξαιτίας της πανδημίας.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη The Rolling Stones (@therollingstones)


Κεντρική φωτογραφία / Οι Rοlling Stοnes: Charlie Watts, Brian Jones, Bill Wyman, Keith Richards, Mick Jagger – Ιούλιος 1964

Πηγή