☞ Η Θεσσαλονίκη απελευθερώνεται από τον Οθωμανικό ζυγό το 1912 και γιορτάζει τον πολιούχο της, τον Άγιο Δημήτριο.
☞Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τα Μεσοφυλικά Άτομα (Intersex Awarenes Day) γιορτάζεται κυρίως στις αγγλοσαξονικές χώρες, για να αναδείξει τα προβλήματα και τις διεκδικήσεις των μεσοφυλικών ατόμων(πρόσωπα μη καθορισμένου ανατομικού φύλου).
Γεγονότα ανά τον κόσμο
1863–Ιδρύεται η Ένωση Ποδοσφαίρου της Αγγλίας και τίθενται οι πρώτοι κανονισμοί του αθλήματος. Έτσι, οι Άγγλοι ξεχωρίζουν το ποδόσφαιρο (football) από το ράγκμπι, που παίζεται πλέον ως χωριστό άθλημα. Μαζί γεννιέται και ο όρος «soccer», όπως ονομάζεται το ποδόσφαιρο στα αγγλικά. Η λέξη προέρχεται από τη σύντμηση δύο λέξεων: Social Ceremony (κοινωνική τελετή).
1880–Ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος αναλαμβάνει Πρωθυπουργός της Ελλάδας για 10η φορά.Διετέλεσε δέκα φορές πρωθυπουργός (ρεκόρ για έλληνα πολιτικό), δύο φορές Πρόεδρος της Βουλής και 18 φορές Υπουργός.
1984 — Οι Σικάγο Μπουλς στο ντεμπούτο του Μάικλ Τζόρνταν αντιμετώπιζαν τους Ουάσινγκτον Μπούλετς με τον ίδιο να πετυχαίνει 16 πόντους σε 40 λεπτά συμμετοχής.
Michael Jordan
1992 – Καλιφόρνια. Ο Φαμπρίς Μόριαν και ο Ρομπ Πιλάτους, είναι οι οι Millli Vanilli. Κατά τη διάρκεια ζωντανής παράστασης, το play back κολλάει και αποκαλύπτεται μια από τις μεγαλύτερες απάτες της μουσικής βιομηχανίας. Το συγκρότημα, που είχε κάνει πολύ μεγάλη επιτυχία, δεν τραγουδούσε ποτέ με τις δικές του φωνές και “δανειζόταν” τις φωνές δύο άλλων τραγουδιστών.
Γεννήσεις
1795 – Νικόλαος (Χαλκιόπουλος) Μάντζαρος, κερκυραίος μουσουργός, ο συνθέτης του Εθνικού Ύμνου της Ελλάδας. Φυσιογνωμία ευγενική, εργάσθηκε ακούραστα για τη διάδοση της μουσικής στην Ελλάδα και θεωρείται όχι μόνο ο αρχηγός της επτανησιακής σχολής, αλλά και γενικότερα ο θεμελιωτής της δυτικότροπης μουσικής στην Ελλάδα.
1879 – Λέων Μπρονστάιν, γνωστότερος ως Τρότσκι, γεννηθείς στην Ουκρανία, ρώσος πολιτικός, ηγετική μορφή της Οκτωβριανής Επανάστασης. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επικράτηση των Μπολσεβίκων στη Ρωσία, διετέλεσε κομισάριος Εξωτερικών και Πολέμου και θεωρήθηκε διάδοχος του Λένιν στην ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης. Η 26η του Οκτωβρίου με το παλιό ρωσικό ημερολόγιο , αντιστοιχεί στην 7η Νοεμβρίου με το Γρηγοριανό . (Θαν. 21/8/1940)
1970 – Μιχάλης Μαρίνος, Κύπριος ηθοποιός ευρέως γνωστός από τον ρόλο του Αλέξη Στεργίου , νομικού συμβούλου της Ντάλιας Χατζηαλεξάνδρου στην κωμική σειρά Παρα Πέντε
Μιχάλης Μαρίνος & Σμαράγδα Καρύδη
Ταξίδεψαν στο χρόνο και το έργο τους έμεινε στην αιωνιότητα :
1890 –Κάρλο Κολόντι (Carlo Collodi)Γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα, ο κατά κόσμον Κάρλο Λορεντσίνι, ήταν Ιταλός συγγραφέας γνωστός για το παγκοσμίου φήμης παιδικό μυθιστόρημα «Οι Περιπέτειες του Πινόκιο» (πρωτότυπο στα ιταλικά: Le avventure di Pinocchio). (Γεν. 24/11/1829)
1957 – Νίκος ΚαζαντζάκηςΜυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος, φιλόσοφος και πολιτικός. Ένα από τα μεγάλα κεφάλαια της νεοελληνικής λογοτεχνίας, με τεράστιο σε όγκο, αλλά και σε ευρύτητα έργο. Είναι ο πιο μεταφρασμένος σύγχρονος έλληνας συγγραφέας.Εμβληματικά έργα του ο Ζορμπάς , η Ασκητική , ενώ τα έργα του Καπετάν Μιχάλης (αποσπάσματα αυτού) , Ο Χριστός ξανασταυρώνεται και Τελευταίος Πειρασμός (το σύνολο του) αποτέλεσαν αφορμή να τον καταραστεί η Εκκλησία της Ελλάδος. Το τελευταίο μάλιστα συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο των Απαγορευμένων Βιβλίων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, το καταργηθέν πλέον Index Librorum Prohibitorum.
Μια γυναίκα πρέπει να την αγαπάς τόσο πολύ που δεν θα της περάσει καν η ιδέα πως κάποιος άλλος θα την αγαπήσει ποτέ περισσότερο.
από το βιβλίο “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται” του Νίκου Καζαντζάκη
☞ Παγκόσμια Ημέρα Ζυμαρικών καθιερώθηκε το 1998, με πρωτοβουλία της Ένωσης των Ευρωπαίων Βιομηχάνων Ζυμαρικών (UNAFPA)
Γιορτάζουν: Ταβιθά, Χρυσάφιος, Χρυσαφία.
Γεννήθηκαν :
1825 – Γιόχαν Στράους (ο νεότερος): Διάσημος αυστριακός συνθέτης χορευτικής μουσικής. Συνέθεσε πάνω από 500 βαλς, πόλκες και καντρίλιες, ενώ διέπρεψε και στην οπερέτα. Έμεινε στην ιστορία της μουσικής ως o «βασιλιάς του βαλς». Από τις εμβληματικότερες στιγμές της καλλιτεχνική του πορείας αποτελεί (Θαν. 3/6/1899)
1881 – ΠάμπλοΠικάσο(Pablo Picasso) : ισπανός ζωγράφος, χαράκτης, γλύπτης και δραματουργός, ιδιαίτερα πολύπλευρος με σημαντική συνεισφορά στη διαμόρφωση και εξέλιξη της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης.Θεωρείται ο πρόδρομος κι ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της ζωγραφικής του 20ου αιώνα.Ως παρακαταθήκη άφησε περίπου 20.000 αυτοτελή έργα του, κάθε μορφής. Κορυφαία στιγμή της καλλιτεχνικής του δημιουργίας αποτελεί η «Γκουέρνικα». (Θαν. 8/4/1973)
1838– Ζωρζ Μπιζέ(Georges Bizet) Γάλλος συνθέτης.Σε ηλικία δέκα ετών άρχισε τις σπουδές του στο Conservatoire de Paris και στα δεκαεπτά του χρόνια έγραψε την πρώτη του όπερα, “Symphony in C“. Η πιό σημαντική του δουλειά είναι η όπερα “Carmen“. (Θαν. )
1947 – Γκλεν Τίπτον(Glenn Tipton) Βρετανός κιθαρίστας , γεννημένος στο Μπλάκχιθ της Αγγλίας. Είναι δημοφιλής για την συμμετοχή του στο Βρετανικό heavy metal συγκρότημα Judas Priest.
1955 – Ματίας Γιαμπς(Matthias Jabs)Γερμανός κιθαρίστας και τραγουδοποιός, γεννημένος στο Αννόβερο της Γερμανίας. Το 1978 μετά την αποχώρηση του κιθαρίστα Ulrich Roth, πήρε τη θέση του στο hard rock συγκρότημα Scorpions όπου και παραμένει μέχρι σήμερα.
1984 – Katy Perry, Αμερικανίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.Από τους πιο επιτυχημένους καλλιτέχνες της γενιάς της αλλά και εν γένει της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας. Το έργο της έχει αποτελέσει σταθμό στην ιστορία της Ποπ μουσικής σκηνής και έχει τιμηθεί με πλήθος τίτλων και διακρίσεων. Η δισκογραφία της απαρτίζεται από 5 προσωπικούς δίσκους : Katy Hudson (2001) One Of The Boys(2008) Teenage Dream (2010) Prism (2013) Witness (2017). Ενώ ως ηθοποιός έχει χαρίσει την φωνή της στις ταινίες The Smurfs (2011) και The Smurfs 2 (2013) και πρωταγωνιστεί στην αυτοβιογραφική ταινία Katy Perry: Part of Me (2012).
Ταξίδεψαν στο χρόνο και το έργο τους έμεινε στην αιωνιότητα :
1647–Εβαντζελίστα Τοριτσέλι, ιταλός φυσικός και μαθηματικός, διατύπωσε το Θεώρημα του Τοριτσέλι, το οποίο προσδιορίζει την εκροή ιδεώδους ρευστού στο ελεύθερο αέρα.Η μονάδα Τορ οφείλει την ονομασία της σε αυτόν, ενώ εφηύρε μεταξύ άλλων και το βαρόμετρου. (Γεν. 15/10/1608,Φαέντσα)
1929 –Αλέξανδρος Μωραϊτίδης Έλληνας διηγηματογράφος, ακαδημαϊκός, δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής και δοκιμιογράφος. (Γεν. 15/10/1850, Σκιάθος)
1976 – Ρεϊμόν Κενώ Γάλλος συγγραφέας, ποιητής, στιχουργός, μεταφραστής και μαθηματικός. Πολυσχιδής προσωπικότητα, με αίσθηση του χιούμορ και φαντασία, ανανέωσε τη γαλλική γλώσσα και λογοτεχνία εισάγοντας τον προφορικό λόγο και υπογραμμίζοντας την έννοια του αστείου στα γαλλικά γράμματα. (Γεν.21/2/1903, Χάβρη)
Γεγονότα ανά τον κόσμο
Ο αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ, γνωστός για το έργο του Τα σταφύλια της οργής, βραβεύεται το 1962 με το ΝόμπελΛογοτεχνίας.
Στις 9 Οκτωβρίου του 2001 κυκλοφόρησε το In The End, το οποίο ήταν το 4ο και τελευταίο επίσημο single του πρώτου τους άλμπουμ Hybrid Theory, και το 8ο της tracklist. Το εν λόγω τραγούδι έμελλε να αποτελέσει ως μια από τις μεγαλύτερές τους επιτυχίες, καθώς αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό παγκοσμίως, και μεταδίδεται μέχρι και σήμερα στο ραδιόφωνο. Μάλιστα σε πολλές συναυλίες των Linkin Park στο παρελθόν, τα μέλη άφηναν το κοινό να ερμηνεύσει τη γέφυρα του αείμνηστου Chester Bennington.
Η ιστορία του τραγουδιού ξεκινά κάπου στα τέλη του Μαΐου του 1999, όταν ηχογραφήθηκε το demo του που αρχικά λεγόταν Untitled (It Doesn’t Matter), και συμπεριλήφθηκε σ’ ένα cd demo μαζί με άλλα 2 τους τραγούδια, το Part Of Me, και το Flower. Οι σημειώσεις του Mike στο CD ανέφεραν ότι το τραγούδι ήταν εμπνευσμένο από την περίοδο πριν την υπογραφή της μπάντας στην δισκογραφική εταιρεία Zomba, όταν έλαβαν υποσχέσεις για πολλά πράγματα από σκιερούς ανθρώπους που κυνηγούσαν νεαρά συγκροτήματα. Έχει να κάνει με το πόσο σημαντικό είναι να δημιουργούν μουσική για ανθρώπους που αγαπάνε, εμπνέονται, και για εκείνους που βρίσκουν εξίσου έμπνευση από τη μουσική του συγκροτήματος, γιατί αυτό είναι το μόνο που πραγματικά μετράει.
Σε μια συνέντευξη στο Linkin Park Web, ο Mike Shinoda εξήγησε το πως κατέληξε στην τελική σύνθεση του τραγουδιού, λέγοντας ότι: “Προσπαθούμε να μην ακολουθούμε πολύ ένα πρότυπο. Αλλά μπορώ να σας πω για ένα συγκεκριμένο τραγούδι. Στο “In The End” (αφού το συζητούσαμε ήδη) κατέληξα στο πιάνο, στη μουσική και τους στίχους του ρεφραίν. Στη συνέχεια, ο Brad βρήκε την κιθάρα στον στίχο και δουλέψαμε στη γραμμή μπάσων και τη σύνθεση. Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι όλοι στην μπάντα άρχισαν να προσθέτουν τις πινελιές τους και να επικρίνουν τα μέρη μεταξύ τους. Και ακριβώς πριν πάμε στο στούντιο για να το ηχογραφήσουμε, απορρίψαμε τον ρυθμό που είχα γράψει αρχικά για τον στίχο και βάλαμε τον Rob να κάνει ένα νέο, που είναι αυτό που ηχογραφήσαμε τελικά.”
Ο Chester Bennington αποκάλυψε σε συνέντευξή του στο VMusic τον Αύγουστο του 2012 ότι δεν του άρεσε το τραγούδι στην αρχή: “Δεν συμμετέχω πραγματικά στην επιλογή singles. Το έμαθα αφού έκανα γενικά με Hybrid Theory. Δεν ήμουν ποτέ φαν του In The End και δεν ήθελα καν να είναι στον δίσκο, ειλικρινά. Πόσο λάθος θα μπορούσα να ήμουν τότε; Βασικά αποφάσισα σε εκείνο το σημείο ότι δεν ξέρω για τι στο καλό μιλάω, οπότε το αφήνω αυτό σε άλλους ανθρώπους που είναι πραγματικά ταλαντούχοι στο να επιλέγουν με κάποιο τρόπο τραγούδια που θα αρέσουν περισσότερο στους ανθρώπους. Μου έδωσε επίσης ένα καλό μάθημα, ως καλλιτέχνη, ότι δεν χρειάζεται απλώς να κάνω μουσική, για το συγκρότημά μου, και το τι θέλω να ακούω. Τις περισσότερες φορές κάτι που μου αρέσει, σε λίγους άλλους αρέσει, και κάτι που αρέσει σε αυτούς τους ανθρώπους είναι κάτι που μου αρέσει ή δεν μου αρέσει καθόλου. Και αυτό είναι υπέροχο, δίνει μια νέα εκτίμηση για τα τραγούδια. Αλλά, ξέρετε, τώρα μου αρέσει το In The End και νομίζω ότι είναι τόσο υπέροχο τραγούδι. Βλέπω πραγματικά πόσο καλό τραγούδι είναι είναι, ήταν δύσκολο για μένα να το δω εκείνη τη στιγμή.”
Το βίντεο κλιπ το σκηνοθέτησαν οι Nathan Cox & Joe Hahn, όπου μέρους του είχε γυριστεί στην έρημο της Καλιφόρνια. Το μεγαλύτερο μέρος γυρίστηκε σε στούντιο του Λος Άντζελες, όπου χρησιμοποιήθηκαν διάφορα εφέ και κινούμενα σχέδια τεχνολογίας CGI. Στο βίντεο κλιπ εμφανίζει το συγκρότημα να παίζει πάνω σε ένα γιγάντιο αιγυπτιακό άγαλμα, το οποίο έχει έναν φτερωτό στρατιώτη από πάνω, που μοιάζει με τον φτερωτό στρατιώτη στο εξώφυλλο του άλμπουμ Hybrid Theory. Το βίντεο κλιπ απέσπασε βραβείο στη κατηγορία Best Rock Video, και υποψηφιότητα στη κατηγορία Video Of The Year στα MTV VMA του 2002. Τον Ιούλιο του 2020 ξεπέρασε τις 1 δισεκατομμύριο προβολές στο Youtube. Τέλος τον Ιούνιο της φετινής χρονιάς, το In The End ξεπέρασε τις 1 δισεκατομμύριο αναπαραγωγές στο Spotify. (θυμηθείτε εδώ)
One More Light: Το άλμπουμ – προμήνυμα ενός δυσάρεστου γεγονότος
Ήταν 19 Μαΐου του 2017, όταν οι Linkin Park κυκλοφόρησαν το 7ο άλμπουμ στη καριέρα τους, με τίτλο One More Light. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο διάστημα μεταξύ Σεπτεμβρίου του 2015 – Φεβρουαρίου του 2017, κι επιμελήθηκαν για τη παραγωγή τα ίδια τα μέλη των Linkin Park, δηλαδή ο κιθαρίστας Brad Delson, και ο ράπερ/πληκτράς Mike Shinoda. Το εν λόγω άλμπουμ ήταν και το τελευταίο με τον εμβληματικό τραγουδιστή Chester Bennington εν ζωή, ο οποίος δύο μήνες πιο μετά αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του. Το One More Light δεν είχε και την καλύτερη αποδοχή από το κοινό, ωστόσο αγαπήθηκε λίγο περισσότερο μετά από την αυτοκτονία του τραγουδιστή.
Το μουσικό περιεχόμενο του One More Light, είναι πολύ διαφορετικό από τους προηγούμενους δίσκους που κυκλοφόρησαν οι Linkin Park. Πολύ έντονα pop ακούσματα, με διάφορες μίξεις στοιχείων της rock και της electronic. Ο Mike Shinoda έδωσε τη δική του εξήγηση, λέγοντας ότι:
“Όσον αφορά το στιλ του δίσκου, είναι ένα από τα πιο διαφορετικά, καθώς υπάρχουν περισσότερα είδη που προστίθενται σε αυτό το άλμπουμ από οτιδήποτε έχουμε βάλει μέχρι τώρα. Δεν ακούτε πολύ έντονα κιθαριστικά μέρη. Δεν υπάρχουν “ουρλιαχτά” στο δίσκο. Σε κάποιο βαθμό είναι ένας αρκετά άμεμπτος δίσκος. Στιλιστικά θέλαμε να συνδυάσουμε όλο τον ήχο και τα είδη μαζί με έναν τρόπο που δεν μπορείτε να ξεχωρίσετε.”
Σε μια άλλη συνέντευξη, ο Brad Delson, δήλωσε ότι:
“Τελικά έβαλα πολύ κιθάρα σε αυτό το άλμπουμ. Υπάρχουν πολλά επίπεδα και πολλές διαφορετικές κιθάρες. Η κιθάρα έχει αποχρώσεις και συμπληρώνει όλα τα άλλα στοιχεία που έχουμε τοποθετήσει εκεί. Θεωρώ ότι η κιθάρα είναι το κυρίαρχο συστατικό σε οποιαδήποτε σούπα. Το λεπτό που έβαλα τις δυνατές κιθάρες σε μια διάταξη, νιώθω ότι είναι ένα βαρύ χρώμα. Ένας από τους στόχους της παραγωγής αυτού του άλμπουμ ήταν να απαλλαγούμε από οποιαδήποτε έννοια του είδους. Εξετάσαμε τρόπους αντιπαράθεσης επιρροών που έχουμε με τρόπους που δεν έχετε ξανακούσει. Η οικοδόμηση της κιθάρας σε αυτό ήταν μια διασκεδαστική πρόκληση. Λατρεύω την κιθάρα και τους τόνους που βοήθησε να δημιουργήσει ο sound engineer μας Ethan, μαζί με μένα και τον Mike (Shinoda) σε όλο αυτό το άλμπουμ. Παρόλο που δεν ακούτε κιθάρα στο προσκήνιο με βαριά χέρια, υπάρχει πραγματικά ένας τόνος κιθάρας σε αυτό το άλμπουμ και είμαι πραγματικά περήφανος για αυτό.”
Η στροφή των Linkin Park προς τη pop κατεύθυνση, φεύγοντας με λίγα λόγια από τους πολύ έντονους rock/metal ήχους, προκάλεσε μεγάλη σύγχυση και στο κοινό, αλλά και στους μουσικούς κριτικούς, προσφέροντας πολλές αντικρουόμενες απόψεις. Μάλιστα οι Linkin Park δέχθηκαν επιθέσεις τύπου “αυτοί ξεπουλήθηκαν τελείως”, ή “βγάλανε άλμπουμ μόνο και μόνο για τα λεφτά”, κι άλλα τέτοια παρόμοια. Φυσικά βγήκαν μπροστά και υπερασπίστηκαν το άλμπουμ ο Mike Shinoda και ο Chester Bennington, δηλώνοντας ότι αυτά τα πράγματα δεν ισχύουν.
Πως συνδέεται το One More Light με την μετέπειτα αυτοκτονία του Chester Bennington;
Ο Chester Bennington με τον στενό του φίλο Chris Cornell
Αν δούμε το γενικό στιχουργικό περιεχόμενο του άλμπουμ, βλέπουμε ότι αναφέρεται γενικά σε προσωπικά βιώματα, σοβαρούς προσωπικούς προβληματισμούς, αλλά και σε απώλειες. Θα πει κάποιος ότι το άλμπουμ ξεκίνησε να ηχογραφείται από τα τέλη του 2015. Συν το ότι οι Linkin Park σε όλη τη δισκογραφία τους κινούνταν σ’ αυτές τις στιχουργικές εμπνεύσεις/κατευθύνσεις. Σίγουρα έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο η ημέρα της κυκλοφορίας του One More Light, η οποία ήταν μια μέρα μετά από την αυτοκτονία του Chris Cornell. Πρόκειται για μια σύμπτωση, αλλά το γενικό νόημα του άλμπουμ με την αυτοκτονία ενός σπουδαίου καλλιτέχνη έχουν μια έμμεση σύνδεση. Όμως είχε άμεση σύνδεση με τον Chester Bennington, καθώς είχαν μια στενή φιλική σχέση. Κι εφόσον προηγήθηκε η αυτοκτονία του φίλου του, στην ημέρα της κυκλοφορίας του άλμπουμ έσπευσε να του αφιερώσει το One More Light, στην live εμφάνιση των Linkin Park στην εκπομπή του Jimmy Kimmel.
Αν βάλουμε σε σειρά τα γεγονότα, δηλαδή τη κατάθλιψη που αντιμετώπιζε ο Chester Bennington, το νόημα του άλμπουμ, η αυτοκτονία του στενού του φίλου, αλλά και οι αρνητικές κρητικές για το One More Light, δεν θέλανε και πολύ να ωθήσουν τον εμβληματικό τραγουδιστή στο να βάλει τέλος στη ζωή του δύο μήνες πιο μετά, δηλαδή στις 20 Ιουλίου του 2017.
Το One More Light πούλησε γύρω στα 2 εκατομμύρια αντίτυπα, συγκέντρωσε συνολικά πάνω από 1 εκατομμύριο αναπαραγωγές στο Spotify, ενώ βρέθηκε στη κορυφή σε 8 charts. Μάλιστα έγινε το 5ο άλμπουμ των Linkin Park που κατακτά τη κορυφή του Billboard Hot 200. Επίσης έδωσε και βραβείο στους Linkin Park το 2018 στα iHeartRadio Music Awards ως το καλύτερο ροκ άλμπουμ της χρονιάς.
Album Tracklist
Nobody Can Save Me
Good Goodbye (ft. Pusha T & Stormzy)
Talking To Myself
Battle Symphony
Invisible
Heavy (ft. Kiiara)
Sorry For Now
Halfway Right
One More Light
Sharp Edges
Who cares if one more light goes out, well we all do!!!
Chris Cornell: 4 χρόνια χωρίς τον ιδιαίτερο πρωταγωνιστή της grunge
Ήταν 18 Μαΐου του 2017 όταν ο Chris Cornell αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του, καθώς βρέθηκε απαγχονισμένος στη σουίτα του ξενοδοχείου στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, έπειτα από τη συναυλία του με τους Soundgarden. Εμείς θα πάμε να θυμηθούμε ποιος ήταν ο Chris Cornell, ποια τα κατορθώματά του, ποια η σχέση του με την Ελλάδα, και ποια ήταν τα ψυχικά θέματα που αντιμετώπιζε όλα αυτά τα χρόνια.
Ποιος ήταν ο Chris Cornell;
Το κανονικό του όνομα ήταν Christopher John Boyle, και γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1964 στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον. Η ιδιότητά του ήταν τραγουδιστής, τραγουδοποιός, και μουσικός. Το επίθετο Cornell το πήρε από τη μητέρα του, καθώς ο ίδιος έμεινε μαζί της όταν χώρισαν με τον πατέρα του. Την επαφή του με τη μουσική, την ξεκίνησε από μικρή ηλικία, καθώς έκανε μαθήματα πιάνου και κιθάρας, Φυσικά και η μητέρα του είχε αγοράσει ένα ταμπούρο, το οποίο έκανε τον Chris Cornell να ακολουθήσει το μονοπάτι στο να γίνει σπουδαίος ροκ μουσικός. Την πρώτη επαφή του με το τραγούδι, την είχε όταν πήγαινε σε καθολικό σχολείο, κι ερμήνευσε μπροστά στο κοινό το αντιπολεμικό τραγούδι One Tin Soldier. Οι μουσικές του επιρροές ήταν Paul McCartney, XTC, Siouxsie and the Banshees, Ultravox, and Bauhaus.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Chris Cornell μπήκε πιο ενεργά στη μουσική, αφού έγινε μέλος ενός cover συγκροτήματος που λεγόταν The Shemps, στο οποίο ο μπασίστας ήταν ο Hiro Yamamoto. Αφού ο Yamamoto έφυγε από τους The Shemps, η μπάντα έφερε τον κιθαρίστα Kim Thayil. Ωστόσο ο Chris Cornell και ο Hiro Yamamoto κράτησαν επαφή μεταξύ τους, και αφού οι The Shemps διαλύθηκαν οριστικά, οι δυο τους ξεκίνησαν jam, πήραν και τον Kim Thayil, για να δημιουργήσουν ένα νέο συγκρότημα.
Η δημιουργία των Soundgarden
Οι Soundgarden δημιουργήθηκαν το 1984, με πρωτεργάτες τον Chris Cornell (φωνή), τον Hiro Yamamoto (μπάσο), και τον Kim Thayil (φωνητικά). Ένα χρόνο αργότερα μπήκε στη μπάντα και ο Scott Sundquist (τύμπανα), ο οποίος αντικαταστάθηκε στη συνέχεια από τον Matt Cameron. Στα χρόνια που συνυπήρξαν (1984-1997 & 2010-2017), κυκλοφόρησαν μαζί 6 άλμπουμ (Ultramega OK, Louder Than Love, Badmotofinger, Superunknown, Down On The Upside, & King Animal), πούλησαν 30 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, και κατέκτησαν 11 βραβεία.
Η διάλυση των Soundgarden και το ξεκίνημα της σόλο καριέρας
To 1998, ένα χρόνο μετά τη πρώτη διάλυση των Soundgarden, ο Chris Cornell ξεκίνησε να δουλεύει πάνω σε νέο υλικό για τη σόλο δουλειά του, και το 1999 κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ Euphoria Morning. Με το πέρασμα των χρόνων, κυκλοφόρησε κι άλλα 3 σόλο άλμπουμ όσο ήταν εν ζωή: Carry On (2007), Scream (2009), & Higher Truth (2015). To 2020, κυκλοφόρησε το άλμπουμ No One Sings Like You Anymore Vol. 1, το οποίο εμπεριέχει τις ηχογραφημένες διασκευές του. Συνολικά στη σόλο καριέρα του, πούλησε σχεδόν 15 εκατομμύρια αντίτυπα, και κατέκτησε 4 βραβεία.
Στη σόλο καριέρα του, χάρισε κι ένα πολύ όμορφο soundtrack για τη ταινία James Bond 007: Casino Royale (2006), το You Know My Name. Το συγκεκριμένο τραγούδι του έδωσε βραβείο στη κατηγορία Best Original Song στα Satellite Awards (2006), βραβείο στη κατηγορία Best Original Song Written Directly for a Film στα World Soundtrack Award (2007), και μια υποψηφιότητα στη κατηγορία Best Song Written for a Motion Picture, Television or Other Visual Media στα Grammy Awards (2008).
Το νέο κεφάλαιο με τους Audioslave
Οι Audioslave ξεκίνησαν να υπάρχουν από το 2001, και είναι δημιούργημα των Tom Morello (κιθάρα), Tim Commerford (μπάσο), & Brad Wilk (τύμπανα), οι οποίοι προήλθαν από τους Rage Against The Machine. Στην αναζήτηση τραγουδιστή για τη μπάντα, ο μουσικός παραγωγός Rick Rubin, τους είχε προτείνει να προσεγγίσουν τον Chris Cornell, ο οποίος ήταν ελεύθερος. Κι εφόσον μπήκε ο τελευταίος στη μπάντα, ξεκίνησαν να γράφουν νέα μουσική. Μέχρι και το 2007 που συνυπήρξαν, κυκλοφόρησαν μαζί 3 άλμπουμ (Audioslave, Out Of Exile, & Revelations), και πούλησαν συνολικά πάνω από 8 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το 2007 διαλύθηκαν, μετά από την απόφαση του Chris Cornell να αποχωρήσει από τη μπάντα λόγω διαφωνιών.
Τα άλλα μουσικά project του Chris Cornell
Ο Chris Cornell με τους Temple Of The Dog
Πέρα από τους Soundgarden, τους Audioslave, και τη σόλο καριέρα του, ο Chris Cornell εκείνα τα χρόνια συμμετείχε και σε άλλα 3 μουσικά project. Από το 1986 μέχρι το 1987 ήταν μέλος των Center for Disease Control Boys. Το 1990, ο Chris Cornell μαζί με τα μελλοντικά μέλη των Pearl Jam (Eddie Vedder, Stone Gossard, Jeff Ament, Mike McCready, & Matt Cameron), σχημάτισαν τους Temple Of The Dog, προς τιμή του πολύ καλού του φίλου Andrew Wood, που πέθανε εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης της ηρωίνης. Και μαζί με τους Temple Of The Dog κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ το 1991. Και τέλος το 1992, ο Chris Cornell συμμετείχε σ’ άλλο ένα project που λεγόταν M.A.C.C., του οποίου το όνομα προήλθε από τα αρχικά των επωνύμων του Mike McCready, του Jeff Ament, του Matt Cameron, και του Chris Cornell.
Η γενική αναγνώρισή του και τα επιτεύγματά του
Ο Chris Cornell ήταν από τους πρωτοπόρους της grunge μουσικής στη δεκαετία του ’90, μαζί με τον αείμνηστο Kurt Cobain (Nirvana), τον επίσης αείμνηστο Layne Stanley (Alice In Chains), τον Eddie Vedder (Pearl Jam), και τον Scott Weiland (Stone Temple Pilots). Επίσης είχε και την ιδιαίτερη φωνητική του εμβέλεια τεσσάρων οκτάβων. Ως προς τα επιτεύγματά του, πέρα από τα βραβεία που κατέκτησε είτε με τους Soundgarden είτε σόλο, αναδείχθηκε ως ο 4ος καλύτερος Heavy Metal τραγουδιστής όλων των εποχών, ως 9ος καλύτερος lead singer όλων των εποχών από το περιοδικό Rolling Stone, και ως ο 12ος στη λίστα με τους καλλιτέχνες που διαθέτουν τις μεγαλύτερες φωνές της μουσικής του MTV.
Η Ελληνίδα σύζυγός του και η γενική σχέση του με την Ελλάδα
Ο Chris Cornell με τη σύζυγό του Βίκυ Καραγιάννη
Ο Chris Cornell είχε μια μεγάλη σχέση με την Ελλάδα, την οποία τη λάτρευε ως χώρα, αλλά και τον τρόπο της ζωής. Πως ξεκίνησε όλο αυτό; Με τη Βίκυ Καραγιάννη γνωρίστηκαν το 2003 στο Παρίσι σε μια συναυλία του, κι εκεί αναπτύχθηκαν αστραπιαία τα συναισθήματά του γι’ αυτή τη γυναίκα. Λίγο καιρό αργότερα ταξίδεψαν μαζί στην Ελλάδα, την οποία την αγάπησε αμέσως. Μαζί απέκτησαν 2 παιδιά, την Αντόνια (Τόνι), και τον Κρίστοφερ Νίκολας. Τον γιο του, τον βάφτισε η Άννα Βίσση. Μάλιστα, ο Chris Cornell εμφανίστηκε μαζί με την Άννα Βίσση στο Hotel Ermou στην Αθήνα, στις 7 Απριλίου του 2017. Δηλαδή ένα μήνα πριν αποφασίσει να αυτοκτονήσει.
Τα ψυχικά θέματά του και ο θάνατός του
Ο Chris Cornell όλα αυτά τα χρόνια πάλευε με τη κατάθλιψη. Η συνέπεια αυτή προήλθε από τα 12 του, όταν ξεκίνησε τη χρήση LSD και μαριχουάνας, ενώ ξεκίνησε και τον εθισμό του στο αλκοόλ. Αργότερα κατάφερε να το διαχειριστεί όταν ασχολήθηκε περισσότερο με τη μουσική, και δημιούργησε τους Soundgarden. Το 1997, όταν διαλύθηκαν οι Soundgarden και ο πρώτος του γάμος, επέστρεψε στη χρήση άλλων ναρκωτικών ουσιών, και να πέφτει ακόμη περισσότερο. Το 2002 επισκέφτηκε το κέντρο αποκατάστασης για να καταπολεμήσει όλο αυτό που του συμβαίνει, και γύρω στο 2005 σταμάτησε να πίνει αλκοόλ. Αλλά με το πέρασμα των χρόνων ο εθισμός επανερχόταν, και συνέχισε να κάνει κι άλλες χρήσεις. Στις 18 Μαΐου του 2017, και μετά από τη συναυλία των Soundgarden στο FOX Theater, ο Chris Cornell βρίσκεται απαγχονισμένος στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε, στο Ντιτρόιτ. Μια σοκαριστική απώλεια στο χώρο της ροκ μουσικής, αλλά και γενικά στην ευρύτερη μουσική βιομηχανία. Πολλοί μουσικοί, καλλιτέχνες, και διάφορα συγκροτήματα έσπευσαν να αποτίσουν φόρο τιμής προς τον Chris Cornell, μεταξύ των οποίων: Dan Reynolds (Imagine Dragons), Tom Morello, Guns ‘n’ Roses, Faith No More, U2, Serj Tankian (System Of A Down), Pearl Jam, και πολλοί άλλοι.
Ο Chris Cornell μαζί με τον στενό του φίλο Chester Bennington
Αυτός που τίμησε ιδιαιτέρως τον Chris Cornell, ήταν ο στενός του φίλος Chester Bennington (Linkin Park). Ο Chester στη κηδεία του φίλου του, μαζί με τον bandmate του Brad Delson διασκεύασαν το Hallelujah του Leonard Cohen. Επίσης μία μέρα μετά από το θάνατό του, ο Chester Bennington μαζί με τα υπόλοιπα μέλη των Linkin Park εμφανίστηκαν στην εκπομπή του Jimmy Kimmel, και αφιέρωσε το One More Light στον Chris Cornell. Και τέλος, την ίδια χρονιά, στην ημέρα των γενεθλίων του Chris Cornell, ο Chester Bennington αποφάσισε με τον ίδιο τρόπο να φύγει από τη ζωή.
Όσα χρόνια κι αν περάσουν, η απώλεια του Chris Cornell παραμένει μεγάλη για τη μουσική. Η παρακαταθήκη που άφησε όμως, είναι τεράστια. Όπως και να έχει, κανένας καλλιτέχνης δεν θα βρεθεί να τραγουδήσει το ίδιο όπως και ο Chris Cornell. Και δύσκολα κάποιος μπορεί να συγκριθεί μαζί του.
Avicii: 3 χρόνια από τότε που το αστέρι της EDM αποφάσισε να σβήσει νωρίς
Ήταν 20 Απριλίου του 2018 όταν ο Avicii, βρισκόμενος στο Μουσκάτ του Ομάν, αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του σε ηλικία 28 ετών, καθώς βρέθηκε αυτοτραυματισμένος με σπασμένο γυάλινο ποτήρι. Εμείς θα πάμε να θυμηθούμε ποιος ήταν ο Avicii, ποια ήταν τα κατορθώματά του, και ποια ήταν τα ψυχικά θέματα και θέματα υγείας που αντιμετώπιζε εκείνα τα χρόνια.
Ποιος ήταν ο Avicii;
Το κανονικό του όνομα ήταν Tim Bergling, και γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1989 στη Στοκχόλμη. Ο Σουηδός DJ ξεχώρισε από τη πρώτη στιγμή στο χώρο της EDM με το ιδιαίτερο μουσικό του στυλ, ενώ μάλιστα έχτισε σχετικά γρήγορα και το όνομά του. Η ιδιότητά του ήταν remixer, μουσικός παραγωγός, και συνθέτης. Το καλλιτεχνικό του όνομα Avicii, όπως εξήγησε και ο ίδιος έχει την έννοια του χαμηλότερου επιπέδου της βουδιστικής κόλασης και επέλεξε το “παρατσούκλι” γιατί το πραγματικό του όνομα είχε ήδη χρησιμοποιηθεί κατά τη δημιουργία της σελίδας του Myspace.
Από τα 8 του ξεκίνησε να κάνει διάφορες μίξεις στο δωμάτιό του, ενώ αντλούσε έμπνευση κι από τον αδερφό του που ήταν επίσης DJ, και στα 16 του ξεκίνησε να δημιουργεί τη δικιά του μουσική. Το 2007, υπέγραψε συμφωνία με την εταιρία Dejfitts Plays. Επίσης ήταν και μέλος σε φόρουμ του Laidback Luke, όπου τελειοποίησε την τέχνη του και, μερικές φορές, έδειχνε το διακριτικό του στυλ στην Deep House μουσική. Επηρεάστηκε μουσικά από Basshunter, Daft Punk, Swedish House Mafia, και Eric Prydz.
Εκείνα τα χρόνια γενικά ο Tim Bergling είχε διάφορα remixes, όπως το Sound of Now, το Muja, το Ryu και το Even. Ωστόσο το 2010 κυκλοφόρησε τη πρώτo του μεγάλo hit Seek Bromance (ως Tim Berg), το οποίο κατάφερε να μπει σε chart διάφορων Ευρωπαϊκών χωρών (Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ηνωμένο Βασίλειο, & Σουηδία). Επίσης ηχογράφησε κι ένα remix του Rapture μαζί με την Nadia Ali (πρώην iiO). Τέλος τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς υπέγραψε συμφωνία με την EMI Music Publishing.
Τον Οκτώβριο του 2011 συστήνεται περισσότερο στον κόσμο ως Avicii, καθώς κυκλοφόρησε τη μεγάλη του επιτυχία Levels. Το εν λόγω τραγούδι χρησιμοποιεί φωνητικό δείγμα της (αείμνηστης πλέον) Etta James από το Something’s Got a Hold on Me (1962), και ήταν ιδέα του Ιρανο-σουηδού παραγωγού Arash Pournouri. Το Levels γνώρισε μεγάλη επιτυχία, καθώς κατατάχθηκε σε υψηλές θέσεις των chart αρκετών χωρών (Ελλάδα, Ιταλία, ΗΠΑ, Ολλανδία, Γερμανία, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο, κλπ.). Ταυτόχρονα έγινε κι ένας από τους μεγάλους ύμνους των club, καθώς αρκετοί dj’s το έχουν χρησιμοποιήσει είτε σε διάφορες μίξεις τους, είτε γενικά σε dj set τους.
Οι επιτυχίες και τα κατορθώματά του
Ως προς τη δισκογραφία, ο Avicii κυκλοφόρησε το 2013 το πρώτο του ολοκληρωμένο στούντιο άλμπουμ με τίτλο True, το οποίο εμπεριέχει τις μεγάλες επιτυχίες Wake Me Up, Hey Brother, & Addicted To You. Το 2015 κυκλοφόρησε το δεύτερο του άλμπουμ με τίτλο Stories, το οποίο εμπεριέχει τη μεγάλη του επιτυχία Waiting For Love. Και το 2019, ένα χρόνο μετά το θάνατό του, κυκλοφόρησε το τρίτο και τελευταίο του άλμπουμ με τίτλο TIM, το οποίο εμπεριέχει συνεργασίες με πολλούς καλλιτέχνες, και ηχογραφήθηκαν στο διάστημα 2017-18. Ενδιάμεσα κυκλοφόρησε 1 mix album, 1 remix album, & 6 EP’s. Συνολικά μέσα στη δισκογραφία του, κυκλοφόρησαν 56 singles.
Μέσα στη δισκογραφία του, και γενικά στη καριέρα του, ο Avicii είχε πολλές και σημαντικές συνεργασίες. Συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα της μουσικής, όπως: David Guetta, Tiësto, Martin Garrix, Aloe Blacc, Imagine Dragons, Rita Ora, Madonna, Coldplay, Robbie Williams, & Nicky Romero μεταξύ των οποίων.
Πέρα από τη δισκογραφία, τις συνεργασίες, και τις περιοδείες του, ο Avicii είχε και σημαντικές βραβεύσεις και διακρίσεις. Ως προς τα βραβεία, ο Avicii έλαβε συνολικά 22 βραβεία.
American Music Awards
Favorite Electronic Dance Music Artist (2014)
Billboard Music Awards
Top Dance/Electronic Song (Wake Me Up, 2014)
Echo Music Awards (2)
Electronic Dance Music National/International (2014) Hit des Jahres (2014)
Denmark GAFFA Awards
Best Foreign New Act (2013)
Sweden GAFFA Awards
Best Dance (True: Avicii by Avicii, 2014)
Grammis Awards (5)
Best Innovator (2012) Best Song (Levels, 2012) Best Artist (2014) Best Electro/Dance Album (TIM, 2020) Best Electro/Dance Song (SOS, 2020)
iHeartRadio Music Awards
EDM Song of the Year (Wake Me Up, 2014)
International Dance Music Awards (2)
Best Artist (solo) (2013) Best Album (TIM, 2020)
MTV Europe Music Awards (4)
Best Electronic (2013) Best Swedish Act (2013) Best Swedish Act (2018) Best Swedish Act (2019)
MTV Video Music Awards
Best Dance Video (Lonely Together, 2018)
Teen Choice Awards
Choice EDM Song (Wake Me Up, 2014)
World Music Awards (2)
World’s Best Electronic Dance Artist (2014) World’s Best Swedish Act (2014)
Από τις πιο σημαντικές διακρίσεις του, σίγουρα είναι η 3η που κατέλαβε για 2 συνεχόμενες χρονιές (2012, 2013) στη λίστα των 100 κορυφαίων dj’s απ’ όλο τον κόσμο, που διαμορφώνεται μέσω ψηφοφορίας κάθε χρόνο στο online περιοδικό DJ Magazine. Στη κορυφαία 10αδα της εν λόγω λίστας, βρέθηκε για 5 συνεχόμενες χρονιές (2011-2015).
Η ξαφνική απόσυρση, τα προβλήματά του που βγήκαν στο φως, και ο θάνατός του
Τον Μάρτιο του 2016, κι εκεί που φάνηκαν να κυλούν νορμάλ τα πράγματα για τον Σουηδό DJ, ο ίδιος έρχεται να αιφνιδιάσει τους πάντες, ανακοινώνοντας ότι αποσύρεται από τις περιοδείες και από τη πλήρη εμπλοκή του από τη μουσική. Στην ανοιχτή επιστολή που δημοσίευσε και στα social media, αλλά και στην ιστοσελίδα του, εξήγησε και τους λόγους που τον οδήγησαν σ’ αυτή την απόφαση.
«Πριν δυο εβδομάδες, έκανα το γύρο των ΗΠΑ οδηγώντας με τους φίλους και την ομάδα μου, ώστε απλά για να παρατηρήσουμε να δούμε και να σκεφτούμε για κάποια πράγματα με ένα καινούργιο τρόπο.Οι επιλογές και η καριέρα μου, ποτέ δεν έγιναν με βάση τα υλικά αγαθά, αν και είμαι ευγνώμων για τις ευκαιρίες και τις ανέσεις που μου χάρισε η επιτυχία.Το ξέρω ότι είμαι ευλογημένος που μπορώ να ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο παίζοντας μουσική, αλλά έχω αφήσει πίσω μου τη ζωή ενός κανονικού ανθρώπου πίσω από τον καλλιτέχνη.»
Όσον αφορά με την υγεία του, ο Avicii, διέθετε ένα βαρύ ιστορικό με νοσηλείες και χειρουργικές επεμβάσεις, που τον είχαν αναγκάσει να ακυρώσει πολλές εμφανίσεις του, και σίγουρα τα θέματα υγείας του ήταν από τις βασικές αιτίες που τον οδήγησαν προς την απόσυρσή του. Πιο συγκεκριμένα τα θέματα υγείας του ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2012, όταν ο DJ νοσηλεύθηκε στην Νέα Υόρκη με οξεία παγκρεατίτιδα, λόγω της παρενέργειας από την έντονη κατανάλωση αλκοόλ. Παρέμεινε στο νοσοκομείο για 11 ημέρες. Επίσης τον Μάρτιο του 2013, εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει θέματα υγείας όσο ήταν σε περιοδεία στην Αυστραλία, όπου γιατροί τον κάλεσαν να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση απομάκρυνσης χοληδόχου κύστης, αλλά φυσικά ο Avicii αρνήθηκε, για να συνεχίσει να εργάζεται για τον πρώτο δίσκο του, True. Τον Μάρτιο της επόμενης χρονιάς (2014), ο Avicii νοσηλεύεται στο Μαϊάμι, όπου εκεί προέκυψαν ακόμη πιο σοβαρά θέματα υγείας. Πιο συγκεκριμένα επανήλθε η παγκρεατίτιδα, αλλά κι έπασχε από σκωληκοειδίτιδα. Οπότε υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της σκωληκοειδούς απόφυσης και της χοληδόχου κύστης και συνέχισε την περιοδεία του το συντομότερο δυνατό. Αλλά μήνες μετά από τη χειρουργική επέμβασή του, ένιωθε έντονους πόνους που τον ανάγκασαν να ακυρώσει μερικές εμφανίσεις του για το υπόλοιπο του 2014, αλλά και όλες τις εμφανίσεις του το 2015.
Φτάνουμε στις 20 Απριλίου του 2018, και σε ηλικία 28 ετών, ο Tim Bergling (aka Avicii) βρίσκεται νεκρός σε δωμάτιο του ξενοδοχείου στο Μουσκάτ του Ομάν. Και βεβαίως βρέθηκε αυτοτραυματισμένος από σπασμένο γυάλινο ποτήρι. 6 ημέρες αργότερα από τον θάνατό του, η οικογένειά του δημοσίευσε ένα μήνυμα που ανέφερε ότι τελευταία ο Avicii έκανε συχνά διάφορες σκέψεις που αφορούσαν το νόημα της ζωής και την ευτυχία. Η ζωή του δεν υπήρξε και η πιο φυσιολογική, αφού από μικρός ξενυχτούσε και κατανάλωνε πολύ αλκοόλ.
Η είδηση του θανάτου του, σκόρπισε μεγάλη θλίψη στο χώρο της EDM, αλλά και γενικά στο χώρο της μουσικής. Και αρκετοί καλλιτέχνες έσπευσαν να αποτίσουν φόρο τιμής προς τον Avicii, ασχέτως αν συνεργάστηκαν μαζί του ή όχι. Μεταξύ των οποίων, το έπραξαν οι: David Guetta, Hardwell, Kygo, Mike Posner, Aloe Blacc, Imagine Dragons, OneRepublic, Martin Garrix, Eric Prydz, Deadmau5, Don Diablo, & Armin Van Buuren.
Ένας στίχος τραγουδιού του Avicii λέει το εξής:
‘One day you’ll leave this world behind, so live a life you will remember’
Ελπίζουμε ο Avicii για τα χρόνια που επέλεξε να ζήσει, και τα όποια προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε κατά καιρούς, να κατάφερε να ζήσει μια ζωή που θα θυμάται ακόμη και τώρα στα ψηλά.
Meteora: Το δισκογραφικό αριστούργημα που είναι “έμμεσα” συνδεδεμένο με την Ελλάδα
Ήταν 25 Μαρτίου του 2003, όταν οι Linkin Park κυκλοφόρησαν το 2ο άλμπουμ στη καριέρα τους με τίτλο Meteora. Το άλμπουμ γράφτηκε και ηχογραφήθηκε στο διάστημα Απριλίου – Δεκεμβρίου του 2002, με τον ίδιο μουσικό παραγωγό που είχαν και στο ντεμπούτο άλμπουμ τους Hybrid Theory, δηλαδή τον Don Gilmore. Ήταν όμως το πρώτο άλμπουμ με τον Dave Farrell στο μπάσο, όταν ο ίδιος επέστρεψε στη μπάντα το 2000. Η αποδοχή και η απήχηση από το κοινό για το Meteora, ήταν εξίσου εντυπωσιακή με τον προηγούμενο δίσκο, και αγαπήθηκε ιδιαίτερα.
Το μουσικό περιεχόμενο του Meteora, είναι σχεδόν παρόμοιο με το Hybrid Theory, με τη μόνη διαφορά ότι έχει λίγο περισσότερο συναίσθημα. Στιχουργικά, το άλμπουμ, εμπεριέχει στοιχεία συμπεριλαμβανομένων τα καταθλιπτικά συναισθήματα, τον θυμό, και την ανάκαμψη. Σε μια συνέντευξη στο MTV, ο Chester Bennington ανέφερε ότι: “Δεν μιλάμε για καταστάσεις, αλλά για συναισθήματα πίσω από τις καταστάσεις. O Mike κι εγώ είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι, οπότε δεν μπορούμε να τραγουδήσουμε για τα ίδια πράγματα. Αλλά και οι δύο ξέρουμε για την απογοήτευση, τον θυμό, την μοναξιά, την αγάπη, και την χαρά, και μπορούμε να συσχετιστούμε μ’ αυτό το επίπεδο.” Στην ίδια συνέντευξη ο Mike Shinoda δήλωσε ότι: “Αυτό που πραγματικά θέλαμε να κάνουμε ήταν να ωθήσουμε τον εαυτό μας και να ωθήσουμε ο ένας τον άλλον για να βρούμε πραγματικά νέους τρόπους για να είμαστε δημιουργικοί. Θέλαμε κάθε δείγμα που ήταν σε κάθε τραγούδι να είναι κάτι που θα μπορούσε να ζωηρεύσει το αυτί σας – κάτι που μπορεί να μην το έχετε ξανακούσει ποτέ.”
Ποια είναι όμως η σύνδεση του άλμπουμ με την Ελλάδα;
Μετέωρα, Καλαμπάκα
Πρώτα απ’ όλα το όνομα. Το όνομα του άλμπουμ, προέρχεται από ένα τοπίο που βρίσκεται στη Καλαμπάκα (Θεσσαλία), το οποίο εμπεριέχει σύμπλεγμα σκοτεινόχρωμων βράχων με χτισμένα μοναστήρια σε κορυφές κάποιων βράχων. Ο Mike σχετικά με το όνομα του άλμπουμ, είπε ότι: “Η λέξη «Μετέωρα» ήταν αυτή που τράβηξε τη προσοχή μου, καθώς ακουγόταν μεγάλη”. Ο Dave, ο Joe, και ο Chester το επεξεργάστηκαν το σκεπτικό ακριβώς, όπως είναι τα Μετέωρα, το σύμπλεγμα των βράχων στην Ελλάδα που είναι επικό, δραματικό, κι έχει μεγάλη ενέργεια, έτσι και η μπάντα ήθελε το άλμπουμ να έχει το ίδιο συναίσθημα. Επίσης πέρα από το όνομα, η ημέρα κυκλοφορίας του άλμπουμ συμπίπτει με την Επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Όσο και να μη φαίνεται, μια δόση της Ελλάδας την έχει το Meteora.
Το Meteora γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία, τόσο στα charts, όσο κι εμπορικά. Στα charts, το Meteora ανέβηκε στη κορυφή σε 15 charts στο κόσμο, στην Ελλάδα έφτασε μέχρι το No. 2, και στα decade-end charts, βρέθηκε στο No. 36 στο Hot 200 του Bilboard (2000s). Όσον αφορά εμπορικά, στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας πούλησε 810000 αντίτυπα. Συνολικά μέχρι τώρα, πούλησε πάνω από 16 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, κι έλαβε πολλές πιστοποιήσεις πωλήσεων: 7 φορές πλατινένιο στις ΗΠΑ, 4 φορές πλατινένιο σε Γερμανία, Καναδά, & Αυστραλία, 2 φορές πλατινένιο στο Ηνωμένο Βασίλειο, και πλατινένιο στην Ελλάδα μεταξύ των οποίων.
Ως προς τη tracklist, το Meteora παρουσιάζει μια ιδιαιτερότητα, καθώς κάθε τραγούδι έχει το δικό του νόημα. Τι να πει κανείς για το ιδιαίτερα συναισθηματικό From The Inside, για το ιδιαίτερα διαφορετικό (τότε) ως προς το άκουσμα Breaking The Habit, για το πολύ δυναμικό Somewhere I Belong, αλλά και για το πολύ εκρηκτικό Faint.
Το τραγούδι όμως που περιβάλλει όλο το άλμπουμ, και γενικά τη μπάντα, αλλά και αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο, είναι φυσικά το Numb. Το κορυφαίο single που βγάλανε μέχρι τώρα οι Linkin Park, το οποίο δικαίως συγκαταλέγεται στα κορυφαία rock singles της ιστορίας. Είναι τραγούδι που μεταδίδεται πολύ συχνά (ακόμη και σήμερα) στο ραδιόφωνο, το βίντεο κλιπ του είναι από τα κορυφαία ροκ βίντεο κλιπ σε προβολές στην ιστορία (μόλις πίσω από το November Rain των Guns n’ Roses), και είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένο με τη περίοδο της εφηβείας. Δεν μπορούμε να παραλείψουμε το γεγονός ότι είναι και τραγούδι που κατά καιρούς σιγοτραγουδιέται σχεδόν παντού (από τη τάξη στο σχολείο, μέχρι και στο χώρο της εργασίας).
Ήταν 11 Φεβρουαρίου του 1977 η ημέρα που έρχεται στον κόσμο ο Michael Kenji Shinoda στο Panorama City της California. Από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε την επαφή του με τη μουσική καθώς στα 6 του, η μητέρα του τον ενθάρρυνε να κάνει μαθήματα κλασικού πιάνου. Με το πέρασμα των χρόνων, και συγκεκριμένα στα χρόνια του Γυμνασίου και Λυκείου πρόσθεσε και τη κιθάρα και τα ραπ φωνητικά στο ρεπερτόριό του. Στο σχολείο που πήγαινε στο Agoura Hills, είχε ως συμμαθητές του τον Brad Delson και τον Rob Bourdon, με τους οποίους αργότερα ξεκίνησαν και το συγκρότημα, με πρώτο όνομα τότε Xero, ενώ φυσικά προστέθηκαν αργότερα και ο Joe Hahn, και ο Dave Farrell. Αργότερα μετονομάστηκαν σε Hybrid Theory, και τέλος σε Linkin Park με τη προσθήκη του Chester Bennington.
Είναι κοινό μυστικό πλέον, ότι όλα αυτά τα χρόνια με τους Linkin Park, έχει γνωρίσει τεράστιες επιτυχίες, από όποια πλευρά κι αν το πάρει κανείς. Πωλήσεις δίσκων, βραβεία, και το κυριότερο; Το μέγεθος του κοινού που δημιουργήθηκε και τους ακολουθεί. Διαθέτει απίστευτο ταλέντο, τόσο στο rapping, όσο και στη σύνθεση και γενικά στη παραγωγή της μουσικής. Άλλωστε, είχε δώσει και τις κατάλληλες κατευθύνσεις για να πάρουν τον δρόμο των επιτυχιών. Βέβαια για να γίνει, έπρεπε όλα τα μέλη να του δείξουν την απόλυτη εμπιστοσύνη. Και το απέδειξαν με τη πρώτη ευκαιρία, όταν ο ίδιος ο Mike Shinoda, δέχτηκε εκβιασμό από στελέχη της δισκογραφικής εταιρείας για να μείνει εκτός μπάντας.
Το ταλέντο του στο rapping ήθελε να το επεκτείνει κι άλλο, οπότε κάποια στιγμή, συγκεκριμένα το 2004, αποφάσισε να ξεκινήσει ένα προσωρινό hip hop project ονόματι Fort Minor. Ένα project το οποίο περιλαμβάνει συνεργασίες και με άλλους καλλιτέχνες αυτού του χώρου. Με Fort Minor κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ το 2005 (The Rising Tied), κι ένα ξεχωριστό single το 2015 (Welcome).
Η αυτοκτονία του bandmate/αδελφικού φίλου του Chester Bennington τον Ιούλιο του 2017, πέρα το ότι πλήγωσε αρκετά το κοινό, πλήγωσε ακόμη περισσότερο και τον ίδιο, αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας. Το μέλλον των Linkin Park είναι ιδιαίτερα θολό, αλλά και ο Mike θέλει να συνεχίσει να γράφει μουσική πάνω στην οποία θα εκφράσει και τον πόνο του, και οποιαδήποτε άλλα συναισθήματα/προσωπικά βιώματα, αποφάσισε να ακολουθήσει τη σόλο καριέρα. Και το έπραξε ιδιαίτερα άμεσα, κυκλοφορώντας το πρώτο σόλο άλμπουμ του το 2018 (Post Traumatic). Το συγκεκριμένο, όπως δήλωσε και ο ίδιος, είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στον Chester.
Η καραντίνα του COVID-19 που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2020, πέρα το ότι έχει αλλάξει τα σχέδια όλων, άλλαξε και τα δικά του σχέδια, οπότε άρχισε να ασχολείται με το Twitch, και να γράφει μουσική online προς τους fans του. Φυσικά έγραφε μουσική με τις κατευθύνσεις που του έδιναν οι fans, και κατέληξε να κυκλοφορήσει ένα mini sequel κυρίως συνθετικών άλμπουμ με τίτλο Dropped Flames (vol.1, vol.2, & vol.3). Βέβαια, έγραψε κι ένα κανονικό τραγούδι (Open Door), όπου ερμηνεύει ο ίδιος μαζί με 7 fans που επέλεξε.
Για το 2021, ο Mike Shinoda αποφάσισε να δώσει ευκαιρία στους οπαδούς του και να τους βοηθήσει να εξελιχθούν ιδιαίτερα, γράφοντας γι’ αυτούς τη μουσική live μέσω Twitch (είτε είναι τραγουδιστές, είτε είναι rappers, είτε είναι ακόμη και συνθέτες).
Πέρα βέβαια από το ταλέντο που διαθέτει στη σύνθεση/παραγωγή της μουσικής, και στο rapping, ο Mike Shinoda διαθέτει ταλέντο και στη ζωγραφική. Μάλιστα έχει δημιουργήσει πολλά δικά του έργα κατά καιρούς, ενώ επίσης σχεδίασε και το εξώφυλλο του πρώτου άλμπουμ των Linkin Park (Hybrid Theory).
Ο Mike Shinoda είναι άνθρωπος που διαθέτει τεράστια όρεξη για τέχνη, και σίγουρα έχει να προσφέρει πολλά ακόμη. Γιατί πάνω απ’ όλα αγαπάει αυτό που κάνει, και τον αγαπάει ο κόσμος γι’ αυτό.
David Bowie: Τα εμβληματικά alter ego του «ανθρώπου που έπεσε στη Γη»
Ziggy Stardust, Aladdin Sane, Thin White Duke. Τρεις χαρακτήρες, ένα άτομο. Ο ανεξάντλητα ευρηματικός David Bowie βρισκόταν πίσω και από τους τρεις.
Συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια από την ημέρα όπου ο καλλιτεχνικός κόσμος θρήνησε την απώλεια του David Bowie.
Στις 10 Ιανουαρίου 2016, δύο μόλις ημέρες μετά την κυκλοφορία της τελευταίας δισκογραφικής δουλειάς του με τίτλο «Blackstar», ένας από τους διασημότερους αστέρες της μουσικής στην ιστορία αναχώρησε δια παντός για το δικό του «πλανήτη» σαν να έχει ολοκληρώσει το μεσσιανικό έργο του.
Ο David Bowie υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές στην ιστορία της μουσικής. Τα σπουδαία τραγούδια του, οι απαράμιλλες εξωτερικές εμφανίσεις που υιοθέτησε και οι εκρηκτικές έως extravagant θεατρικές παρουσιάσεις επάνω στη σκηνή συνυφάνθηκαν τόσο άψογα που έδωσαν την εντύπωση ότι ο Βρετανός καλλιτέχνης ήταν ο τέλειος σχεδιασμένος pop star.
Βέβαια, ο δρόμος δεν ήταν εξ αρχής στρωμένος με ροδοπέταλα. Ο γεννημένος ως David Jones στο Μπρίξτον της Μεγάλης Βρετανίας έδωσε σημαντικό αγώνα για να εντοπίσει την κατάλληλη συνταγή που θα ανέβαζε τις μετοχές του.
Με όπλα την καινοτομία, την οξυδέρκεια και την αδιάκοπη εξέλιξη, ο David Bowie πειραματίστηκε εις βάθος για να εξαπλώσει εν τέλει την pop κουλτούρα, δίνοντας έμφαση στη συσχέτιση της μουσικής με την οπτική παρουσίαση.
Η δημιουργία άλλοτε λαμπερών και άλλοτε σκοτεινότερων alter ego ήταν αναμφίβολα το πιο άρρηκτα συνδεδεμένο κομμάτι με τη σταδιοδρομία του.
Ποιες ήταν οι πιο χαρακτηριστικές φιγούρες που κατασκεύασε ο David Bowie;
Ziggy Stardust
Κομβικό σημείο στην αλματώδη πορεία του David Bowie διαδραμάτισε το άλμπουμ «The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars», το οποίο κυκλοφόρησε το 1972 και σήμερα θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών.
Δεν είναι μόνο ότι ο ανήσυχος καλλιτέχνης εισήλθε σε τροχιά θεαματικής ανόδου, αλλά και ότι εξιστόρησε για πρώτη φορά στο κοινό την ιστορία του «Ziggy Stardust».
Ένα ανθρώπινο μανιφέστο ενός «εξωγήινου» που προσπαθεί να παρουσιάσει στην ανθρωπότητα ένα μήνυμα για τα τελευταία πέντε χρόνια της ύπαρξής της, σύμφωνα με το concept.
Με έντονο μακιγιάζ, πολύχρωμα κουστούμια, ψηλοτάκουνες μπότες και άφθονο rock & roll, ο Ziggy Stardust έγινε το είδωλο των νέων, αντιπροσωπεύοντας τον ορισμό του rock star. Ασύδοτος σεξουαλικά και ασταμάτητος στη λήψη ουσιών, φέροντας όμως ένα μήνυμα ειρήνης και αγάπης.
Αρχική έμπνευση για το χαρακτήρα του Ziggy Stardust υπήρξε ο Βρετανός τραγουδιστής Vince Taylor, τον οποίο είχε συναντήσει ο Bowie αφότου είχε σαλεύσει ο νους του πιστεύοντας πως ήταν η διασταύρωση ενός θεός και ενός εξωγήινου.
Βέβαια, η Αρειανή περσόνα δανείστηκε στοιχεία και από άτομα όπως ο Legendary Stardust Cowboy και ο Kansai Yamamoto, που σχεδίαζε τις εκκεντρικές εμφανίσεις.
Η αγάπη του David Bowie για την υποκριτική οδηγούσε τη συνολική βύθισή του στις προσωπικότητες που δημιουργούσε για να συνοδεύσουν τη μουσική του.
«Εκτός σκηνής είμαι ένα ρομπότ. Επί σκηνής επιτυγχάνω συναίσθημα. Γι’ αυτό πιθανώς προτιμώ να ντύνομαι ως Ziggy για να είμαι ο David.», ανέφερε σε δήλωσή για να προσθέσει άλλη στιγμή: «Ο Ziggy δε με άφηνε μόνο για χρόνια. Τότε είναι που όλα άρχισαν να γίνονται πιο στυφά… Ολόκληρη η προσωπικότητά μου επηρεάστηκε. Έγινε πολύ επικίνδυνο. Είχα πραγματικά αμφιβολίες για τη διανοητική υγεία μου.»
Aladdin Sane
Ο Ziggy Stardust εξελίχθηκε με την ακριβώς ακόλουθη δισκογραφική δουλειά του David Bowie στον επίσης περίφημο Aladdin Sane, παρόλο που τεχνικά ήταν μία καινούρια έμπνευση του αστείρευτα εφευρετικού Βρετανού.
Με έναν χαρακτηριστικό μεγάλο κεραυνό ζωγραφισμένο στο πρόσωπο, το επόμενο alter ego του Bowie θα επηρεάσει γενιές και γενιές.
Ο Aladdin Sane ήταν στην πράξη μία περαιτέρω ανάπτυξη του Ziggy Stardust, ο οποίος πήγε στην Αμερική.
Στον ομώνυμο δίσκο του που κυκλοφόρησε το 1973 ο David Bowie περιγράφει τις εμπειρίες που αποκόμισε κατά την περιοδεία του στις Ηνωμένες Πολιτείες την προηγούμενη χρονιά, γράφοντας τα τραγούδια στο δρόμο.
Οι προκύψασες αντιθέσεις και τα ανάμεικτα συναισθήματα σε εκείνο το ταξίδι από την επιθυμία αφενός μεν να βρίσκεται στη σκηνή και να τραγουδά και αφετέρου δε να μη βρίσκεται στα λεωφορεία μαζί με όλον τον «παράξενο κόσμο», συνέθεσαν μία ιδιαίτερη μορφή «σχιζοφρένειας» που μεταφέρθηκε στον Aladdin Sane.
Εξάλλου και η ονομασία του αποτελούσε παράφραση της φράσης «A Lad Insane».
Ο κεραυνός στο πρόσωπο του David Bowie ως Aladdin Sane αντικατόπτριζε τη δυαδικότητα του νου. Όπως εκμυστηρεύτηκε αργότερα σε φίλους του, η ιδέα αντλήθηκε από τον αδελφό του Terry, ο οποίος είχε διαγνωσθεί ως σχιζοφρενής.
Thin White Duke
Το 1974 ο David Bowie εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατοικώντας αρχικά στη Νέα Υόρκη προτού μετακινηθεί στο Λος Άντζελες.
Με το άλμπουμ «Station to Station» (1976) ο χαρισματικός μουσικός λάνσαρε επισήμως μία εντελώς καινούρια περσόνα, τον «Thin White Duke».
Το πλέξιμο των στοιχείων του είχε ξεκινήσει κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την υποστήριξη του δίσκου «Young Americans» το 1975.
Ο «Λεπτός Λευκός Δούκας» είχε βασιστεί κατά κάποιον τρόπο ως εμφάνιση και ως χαρακτηριστικά στον «Thomas Jerome Newton», τον ανθρωποειδή εξωγήινο που υποδύθηκε ο Bowie στην κινηματογραφική ταινία «The Man Who Fell to Earth».
Με την πρώτη ματιά, ο Thin White Duke φαινόταν πιο φυσιολογικός σε σύγκριση με τις προηγούμενες επιδεικτικά απαστράπτουσες ενσαρκώσεις.
Φορώντας ένα απλό αλλά και στιλάτο κουστούμι που απαρτιζόταν από ένα άσπρο πουκάμισο, μαύρο παντελόνι και γιλέκο, ο «Λεπτός Λευκός Δούκας» ήταν ο κοίλος άνθρωπος που ερμήνευε ρομαντικά τραγούδια με μία ένταση γεμάτη αγωνία, ενώ ήταν συναισθηματικά απαθής.
Αριστοκράτης, ανήθικο ζόμπι ή ένας Άριος υπεράνθρωπος;
Ο David Bowie περιέγραψε αυτοπροσώπως τον Thin White Duke ως «έναν πολύ Άριο και φασιστικό τύπο, ένας επίδοξος ρομαντικός με κανένα απολύτως συναίσθημα που μιλούσε συχνά με στόμφο για το νεο-ρομαντισμό.»
Ο Thin White Duke στάθηκε ως μία αμφιλεγόμενη φιγούρα, εξαιτίας των δηλώσεων του Bowie εκείνη την εποχή για τον Αδόλφο Χίτλερ και το φασισμό που κάποιοι τις παρερμήνευσαν ως υποστηρικτικές.
Από τις αρχές του 1976, ο καλλιτέχνης αποκήρυξε κάθε φαινομενικά φασιστικό σχόλιο, λέγοντας ότι είχε παρεξηγηθεί:
«Είμαι ο Pierrot (σ.σ. γαλλική μορφή παντομίμας). Είμαι ο οποιοσδήποτε. Ό,τι κάνω είναι θέατρο και μόνο θέατρο… Αυτό που βλέπετε στη σκηνή δεν είναι μοχθηρό. Είναι καθαρά ένας παλιάτσος. Χρησιμοποιώ τον εαυτό μου ως έναν καμβά και προσπαθώ να ζωγραφίσω την αλήθεια της εποχής πάνω του. Το άσπρο πρόσωπο, τα σακουλιασμένα παντελόνια είναι ο Pierrot, ο αιώνιος παλιάτσος που κατορθώνει τη μεγάλη θλίψη.»
Όταν ο Bowie απέσυρε και το «Λεπτό Λευκό Δούκα» είχε δηλώσει: «Είχα κάνει δύο ή τρεις ευφραδείς και θεατρικές παρατηρήσεις πάνω στην αγγλική κοινωνία και το μόνο πράγμα που μπορώ να δηλώσω τώρα σε αντίθεση με αυτό είναι ότι δεν είμαι φασίστας.»
Ποια ήταν η κατάληξη των alter ego;
Σε σχετική ερώτηση στο ραδιοφωνικό δίκτυο του BBC ο David Bowie απάντησε το 1977:
«Ναι, κουράστηκα (σ.σ. να δημιουργεί νέα πρόσωπα). Με έπαιρνε από κάτω, ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχα όλους αυτούς τους ανθρώπους…
Όταν έφυγα από το Λος Άντζελες, ο τρόπος που ξεφορτώθηκα όλους αυτούς τους ανθρώπους από τον εαυτό μου για λίγο ήταν να ανοίξω την πόρτα μίας ντουλάπας και να τους ωθήσω μέσα νοερά.
Μετά κλείδωσα την πόρτα της ντουλάπας και ακόμα έχω εκείνο το κλειδί…»
Ήταν 13 Δεκεμβρίου του 1981 που έρχεται στη ζωή η Amy Lynn Hartzler (aka Amy Lee) στο Ρίβερσαϊντ της Καλιφόρνια. Από μικρή ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική, καθώς ξεκίνησε να παίζει πιάνο. Καλλιτεχνικά επηρεάστηκε ιδιαίτερα από Björk, Portishead, Massive Attack, Tori Amos, Plumb, & Shirley Manson. Επίσης επηρεάστηκε κι από συνθέτες όπως ο Mozart και ο Danny Elfman. Από τα 11 της χρόνια ξεκίνησε να γράφει τραγούδια, και μάλιστα όπως είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη, τα πρώτα τραγούδια που έγραψε λεγόντουσαν “Eternity Of The Remorse”, και “A Single Tear”. Κάπου το 1994, σε μια παιδική κατασκήνωση γνώρισε τον κιθαρίστα Ben Moody, και αποφάσισαν να ξεκινήσουν μαζί ένα νέο πρότζεκτ. Αφού χρησιμοποίησαν διάφορα προσωρινά ονόματα μπάντας όπως “Childish Intentions” & “Stricken”, κατέλεξαν στο “Evanescence“.
Amy Lee & Ben Moody
Ξεκίνησαν να δίνουν live σε διάφορα τοπικά στέκια του Λιτλ Ροκ (Αρκάνσας), ενώ παράλληλα γράφανε και δικιά τους μουσική, με σκοπό να κυκλοφορήσουν δικά τους EP album. Κυκλοφόρησαν το “Evanescence EP”(1998), το “Sound Asleep EP”(1999), και το “Origin”(2000). Από τα EP τους, 3 τραγούδια (Whisper, Imaginary, & My Immortal) συμπεριλήφθηκαν και στο Fallen (2003), που ήταν και το πρώτο τους κανονικό άλμπουμ. Μήνες μετά από τη κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ, τον Οκτώβριο του 2003 χωρίζουν οι δρόμοι της Amy Lee και του Ben Moody, με τον δεύτερο να αποχωρεί από τη μπάντα. Ο λόγος; Φυσικά οι διαφορές που είχαν μεταξύ τους στο πως θα προχωρούσαν ως Evanescence, και δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν με τίποτα. Ο Ben ήθελε μια πιο εμπορική προσέγγιση (δηλαδή πιο πολύ ποπ), ενώ η Amy ήθελε να παραμείνουν στα ροκ μονοπάτια, συνεχίζοντας τη καλλιτεχνική και περίεργη προσέγγιση. Σ’ αυτό το σημείο, ένιωσε η Amy ότι πλέον μπορούσε να κατευθύνει τη μπάντα πάνω στο οποίο εκφράζει την ίδια, και γιατί όχι και στα υπόλοιπα μέλη της μπάντας.
Αν κρίνουμε τις επόμενες δισκογραφικές δουλειές των Evanescence όπως το The Open Door (2006), το self-titled Evanescence (2011), αλλά και το επερχόμενο The Bitter Truth (2021), η Amy Lee σοφά έπραξε και συνέχισε σ’ αυτά τα μονοπάτια. Άλλωστε δεν επιδίωκε απαραίτητα την εμπορική επιτυχία, καθώς ο σκοπός της ήταν, είναι, και θα είναι να συνεχίζει να γράφει μουσική που πάνω απ’ όλα αγαπά κι εκφράζει την ίδια. Κι αυτό σίγουρα το εκτιμά και ο κόσμος.
Amy Lee & Terry Balsamo
Φυσικά, από τη στιγμή που πήρε τα ηνία των Evanescence, η Amy Lee όλα αυτά τα χρόνια έκανε σταδιακές αλλαγές στη σύνθεσή τους, με πρώτη και καλύτερη τον Terry Balsamo που αντικατέστησε τον Ben Moody. Το 2006 αντικατέστησε τον μπασίστα Will Boyd με τον Tim McCord, και το 2007 αντικατέστησε τον ντράμερ Rocky Gray και τον κιθαρίστα John LeCompt, με τον Will Hunt και τον Troy McLawhorn αντίστοιχα. Το 2015 έγινε άλλη μία αλλαγή στη σύνθεση της μπάντας, καθώς έφυγε ο Terry Balsamo μετά από 12 χρόνια παρουσίας στη μπάντα, για να έρθει στη θέση του η Jen Majura. Η Amy Lee όμως, ακλόνητη από τη θέση της και ακάθεκτη συνεχίζει να ηγείται της πορείας των Evanescence.
Η τωρινή σύνθεση των Evanescence
Όσο ζωηρή και να φαίνεται η Amy Lee, η ίδια βίωσε 2 πολύ σημαντικά δράματα, για τα οποία φυσικά εκφράστηκε μέσα από τη μουσική της. Το 1987 έχασε τη μικρή της αδερφή Bonnie σε ηλικία 3 ετών, από μια άγνωστη ασθένεια, και το 2018 έχασε τον μικρό της αδερφό Robby σε ηλικία 24 ετών έπειτα από χρόνια επιληψία. Για την αδερφή της είχε γράψει το Hello (Fallen) και το Like You (The Open Door), ενώ για τον αδερφό της ενσωμάτωσε τη θλίψη της σε εγκάρδιους στίχους, που συμπεριλαμβάνονται σε τραγούδια του επερχόμενου The Bitter Truth.
Η Amy Lee στις συναυλίες δεν μπορεί να κάτσει σ’ ένα μέρος, γιατί κινείται μονίμως πέρα δώθε, χρησιμοποιώντας όλο το μήκος και πλάτος της εκάστοτε σκηνής. Αυτό δείχνει ότι ακόμη και τώρα συνεχίζει να διαθέτει την ίδια ζωντάνια μ’ αυτή που είχε στις αρχές, ενώ συνεχίζει να διαθέτει αυτή την απίστευτη φωνή. Μια γυναικεία ροκ φωνή που γουστάρει να ακούει ο κάθε ροκ (κι όχι μόνο) ακροατής.
Μια σημαντική φράση που είπε η Amy Lee, είναι η εξής:
“Μη φοβάσαι τις σκιές, αυτό σημαίνει μόνο ότι υπάρχει φως κοντά”
