Το τελευταίο άλμπουμ του Chris Cornell κυκλοφορεί – «No One Sings Like You Anymore»
Δέκα διασκευές του Chris Cornell σε τραγούδια καλλιτεχνών που τον είχαν εμπνεύσει.
Το «No One Sings Like You Anymore» είναι το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του Chris Cornell που κυκλοφορεί μετά τον τραγικό θάνατό του το 2017.
Η σύζυγος του εκλιπόντα καλλιτέχνη, Vicky Cornell και τα παιδιά του Toni και Christopher συνεργάζονται με τη Universal Music Enterprises (UMe) για να παρουσιάσουν στο κοινό 10 διασκευές τραγουδιών τις οποίες επέλεξε προσωπικά ο Chris Cornell για να τιμήσει τους καλλιτέχνες και τα τραγούδια που τον ενέπνευσαν.
Το «No One Sings Like You Anymore» ηχογραφήθηκε το 2016 και είναι το τελευταίο studio album που πρόλαβε να ολοκληρώσει ο τραγουδιστής των Soundgarden.
Στο άλμπουμ περιλαμβάνονται διασκευές του Chris Cornell σε τραγούδια όπως τα «Watching The Wheels» του John Lennon, «Sad Sad City» των Ghostland Observatory, «Jump In The Fire» του Harry Nilsson, το «You Don’t Know Nothing About Love» του Carl Hall, «Showdown» των Electric Light Orchestra, «To Be Treated Rite» του Terry Reid, «Stay With Me Baby» της Lorraine Ellison (μια διασκευή που κυκλοφόρησε αρχικά για τις ανάγκες της σειράς «Vinyl» του HBO) και το «Get It While You Can» το οποίο έγινε γνωστό από την Janis Joplin.
Το δίσκο συμπληρώνουν μια νέα στούντιο ηχογράφηση του τραγουδιού «Nothing Compares 2 U» με την υπογραφή του Prince και η διασκευή του Chris Cornell για το «Patience» των Guns N’ Roses, που κυκλοφόρησε την ημέρα της επετείου από τη γέννησή του (20 Ιουλίου) και του χάρισε μεταθανάτια το πρώτο του No. 1 ως σόλο καλλιτέχνης στο chart των Mainstream Rock Songs στο Billboard.
Ο Chris Cornell και ο Brendan O’Brien έπαιξαν όλα μουσικά όργανα στο «No One Sings Like You Anymore», με τον τελευταίο να έχει κάνει επίσης την παραγωγή και τη μίξη του άλμπουμ.
Το άλμπουμ είναι ένα ξεχωριστό δώρο για τους μακροχρόνιους θαυμαστές του Chris Cornell, ωστόσο η οικογένεια Cornell ότι οι καινούργιοι ακροατές θα εμπνευστούν από τις δυναμικές και μοναδικές ερμηνείες του Chris σε αυτές τις εντυπωσιακές διασκευές.
«Αυτό το άλμπουμ είναι τόσο ξεχωριστό γιατί είναι ένα ολοκληρωμένο έργο τέχνης που δημιούργησε ο ο Chris από την αρχή μέχρι το τέλος. Η επιλογή των διασκευών δίνει μια προσωπική ματιά στους αγαπημένους του καλλιτέχνες και στα τραγούδια που τον άγγιξαν. Δεν περίμενε να το κυκλοφορήσει. Αυτή η στιγμή είναι γλυκόπικρη γιατί έπρεπε να το κάνει ο ίδιος, αλλά με πόνο και χαρά μοιραζόμαστε αυτό το ξεχωριστό άλμπουμ», δήλωσε η Vicky Cornell.
«Όλοι μας θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τη φωνή του για να μας βοηθήσει να γιατρευτούμε και να μας φτιάξει τη διάθεση, ειδικά κατά τη διάρκεια της εορταστικής περιόδου. Είμαι τόσο υπερήφανη για εκείνον και αυτό τον εκπληκτικό δίσκο, ο οποίος για μένα αποτυπώνει γιατί θα αγαπιέται και θα τιμάται πάντα και γιατί είναι μια από τις μεγαλύτερες φωνές της εποχής μας», πρόσθεσε.
«Όταν ο μπαμπάς μου έκανε αυτό το άλμπουμ, ήταν τόσο διασκεδαστικό – θυμάμαι να ξυπνάω το πρωί, να παίρνω πρωινό μαζί του και να πηγαίνω μαζί του στο στούντιο. Κάναμε τα μαθήματά μας πιάνου εκεί και ο Christopher έπαιζε βιντεοπαιχνίδια με τον Brendan και τον μπαμπά μου. Έχουμε ζήσει τόσα πολλά μαζί του και έχουμε τόσες πολλές καταπληκτικές αναμνήσεις. Είμαι πραγματικά χαρούμενη που μοιράζομαι αυτό το άλμπουμ. Σ’ αγαπάμε, μπαμπά», σχολίασε η Toni Cornell.
Ο Christopher Cornell πρόσθεσε: «Διασκεδάσαμε τόσο πολύ στο στούντιο κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου και στις κενές ημέρες πηγαίναμε στο Tree People και περπατούσαμε εκεί. Παίζαμε επίσης κρυφτό μέσα στο Beverly Hills Hotel και όταν εμφανιζόταν η ασφάλεια, σκέφτονταν ότι ήταν πολύ αστείο που ο μπαμπάς μου έτρεχε μαζί μας στις εξόδους κινδύνου».
«Για μένα αυτό το άλμπουμ αντιπροσωπεύει ποιος ήταν ο μπαμπάς μου. Είμαι πραγματικά υπερήφανος γι’ αυτόν και τη δουλειά του. Ελπίζω ότι όλοι αγαπήσετε αυτόν τον δίσκο όσο κι εγώ», σημείωσε.
Το «No One Sings Like You Anymore» είναι διαθέσιμο στις ψηφιακές πλατφόρμες, ενώ οι φυσικές εκδόσεις του άλμπουμ (CD και βινύλιο) θα κυκλοφορήσουν στις 19 Μαρτίου 2021.
Ο Chris Cornell έδωσε τέλος στη ζωή του στις 18 Μαΐου 2017 σε ηλικία 52 ετών.
Ήταν 13 Δεκεμβρίου του 1981 που έρχεται στη ζωή η Amy Lynn Hartzler (aka Amy Lee) στο Ρίβερσαϊντ της Καλιφόρνια. Από μικρή ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική, καθώς ξεκίνησε να παίζει πιάνο. Καλλιτεχνικά επηρεάστηκε ιδιαίτερα από Björk, Portishead, Massive Attack, Tori Amos, Plumb, & Shirley Manson. Επίσης επηρεάστηκε κι από συνθέτες όπως ο Mozart και ο Danny Elfman. Από τα 11 της χρόνια ξεκίνησε να γράφει τραγούδια, και μάλιστα όπως είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη, τα πρώτα τραγούδια που έγραψε λεγόντουσαν “Eternity Of The Remorse”, και “A Single Tear”. Κάπου το 1994, σε μια παιδική κατασκήνωση γνώρισε τον κιθαρίστα Ben Moody, και αποφάσισαν να ξεκινήσουν μαζί ένα νέο πρότζεκτ. Αφού χρησιμοποίησαν διάφορα προσωρινά ονόματα μπάντας όπως “Childish Intentions” & “Stricken”, κατέλεξαν στο “Evanescence“.
Amy Lee & Ben Moody
Ξεκίνησαν να δίνουν live σε διάφορα τοπικά στέκια του Λιτλ Ροκ (Αρκάνσας), ενώ παράλληλα γράφανε και δικιά τους μουσική, με σκοπό να κυκλοφορήσουν δικά τους EP album. Κυκλοφόρησαν το “Evanescence EP”(1998), το “Sound Asleep EP”(1999), και το “Origin”(2000). Από τα EP τους, 3 τραγούδια (Whisper, Imaginary, & My Immortal) συμπεριλήφθηκαν και στο Fallen (2003), που ήταν και το πρώτο τους κανονικό άλμπουμ. Μήνες μετά από τη κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ, τον Οκτώβριο του 2003 χωρίζουν οι δρόμοι της Amy Lee και του Ben Moody, με τον δεύτερο να αποχωρεί από τη μπάντα. Ο λόγος; Φυσικά οι διαφορές που είχαν μεταξύ τους στο πως θα προχωρούσαν ως Evanescence, και δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν με τίποτα. Ο Ben ήθελε μια πιο εμπορική προσέγγιση (δηλαδή πιο πολύ ποπ), ενώ η Amy ήθελε να παραμείνουν στα ροκ μονοπάτια, συνεχίζοντας τη καλλιτεχνική και περίεργη προσέγγιση. Σ’ αυτό το σημείο, ένιωσε η Amy ότι πλέον μπορούσε να κατευθύνει τη μπάντα πάνω στο οποίο εκφράζει την ίδια, και γιατί όχι και στα υπόλοιπα μέλη της μπάντας.
Αν κρίνουμε τις επόμενες δισκογραφικές δουλειές των Evanescence όπως το The Open Door (2006), το self-titled Evanescence (2011), αλλά και το επερχόμενο The Bitter Truth (2021), η Amy Lee σοφά έπραξε και συνέχισε σ’ αυτά τα μονοπάτια. Άλλωστε δεν επιδίωκε απαραίτητα την εμπορική επιτυχία, καθώς ο σκοπός της ήταν, είναι, και θα είναι να συνεχίζει να γράφει μουσική που πάνω απ’ όλα αγαπά κι εκφράζει την ίδια. Κι αυτό σίγουρα το εκτιμά και ο κόσμος.
Amy Lee & Terry Balsamo
Φυσικά, από τη στιγμή που πήρε τα ηνία των Evanescence, η Amy Lee όλα αυτά τα χρόνια έκανε σταδιακές αλλαγές στη σύνθεσή τους, με πρώτη και καλύτερη τον Terry Balsamo που αντικατέστησε τον Ben Moody. Το 2006 αντικατέστησε τον μπασίστα Will Boyd με τον Tim McCord, και το 2007 αντικατέστησε τον ντράμερ Rocky Gray και τον κιθαρίστα John LeCompt, με τον Will Hunt και τον Troy McLawhorn αντίστοιχα. Το 2015 έγινε άλλη μία αλλαγή στη σύνθεση της μπάντας, καθώς έφυγε ο Terry Balsamo μετά από 12 χρόνια παρουσίας στη μπάντα, για να έρθει στη θέση του η Jen Majura. Η Amy Lee όμως, ακλόνητη από τη θέση της και ακάθεκτη συνεχίζει να ηγείται της πορείας των Evanescence.
Η τωρινή σύνθεση των Evanescence
Όσο ζωηρή και να φαίνεται η Amy Lee, η ίδια βίωσε 2 πολύ σημαντικά δράματα, για τα οποία φυσικά εκφράστηκε μέσα από τη μουσική της. Το 1987 έχασε τη μικρή της αδερφή Bonnie σε ηλικία 3 ετών, από μια άγνωστη ασθένεια, και το 2018 έχασε τον μικρό της αδερφό Robby σε ηλικία 24 ετών έπειτα από χρόνια επιληψία. Για την αδερφή της είχε γράψει το Hello (Fallen) και το Like You (The Open Door), ενώ για τον αδερφό της ενσωμάτωσε τη θλίψη της σε εγκάρδιους στίχους, που συμπεριλαμβάνονται σε τραγούδια του επερχόμενου The Bitter Truth.
Η Amy Lee στις συναυλίες δεν μπορεί να κάτσει σ’ ένα μέρος, γιατί κινείται μονίμως πέρα δώθε, χρησιμοποιώντας όλο το μήκος και πλάτος της εκάστοτε σκηνής. Αυτό δείχνει ότι ακόμη και τώρα συνεχίζει να διαθέτει την ίδια ζωντάνια μ’ αυτή που είχε στις αρχές, ενώ συνεχίζει να διαθέτει αυτή την απίστευτη φωνή. Μια γυναικεία ροκ φωνή που γουστάρει να ακούει ο κάθε ροκ (κι όχι μόνο) ακροατής.
Μια σημαντική φράση που είπε η Amy Lee, είναι η εξής:
“Μη φοβάσαι τις σκιές, αυτό σημαίνει μόνο ότι υπάρχει φως κοντά”
Οι Metallica και η Monopoly αποφάσισαν να συνεργαστούν εκ νέου μετά το 2011 και να κυκλοφορήσουν μια ειδική έκδοση του δημοφιλούς επιτραπέζιου παιχνιδιού.
Το θέμα αυτής της έκδοσης θα είναι η ζωή των Metallica σε παγκόσμια περιοδεία, με τις θέσεις των οδών να παίρνουν οι αγαπημένες πόλεις του συγκροτήματος σε Βόρεια και Νότια Αμερική, Ευρώπη, Ασία, Αυστραλία και Αφρική, μέχρι και την Ανταρκτική. Με την ολοκλήρωση της αγοράς των τριών πόλεων μιας περιοχής, ο παίχτης θα μπορεί να χτίσει στάδια και αρένες.
Ανάμεσα στα πιόνια, υπάρχουν επιλογές όπως η Δικαιοσύνη από το “…And Justice For All“, το φέρετρο του “Death Magnetic“, η ηλεκτρική καρέκλα του “Ride The Lightning” και ο σταυρός του “Master Of Puppets“.
Μπορείτε να προμηθευτείτε την συγκεκριμένη έκδοση της Monopoly εδώ.
Γενέθλια για τον OZZY OSBOURNE, ο οποίος κλείνει σήμερα τα 72 του χρόνια!
Ο Πρίγκηπας του σκότους, OzzyOsbourne, συμπληρώνει σήμερα 72 χρόνια ζωής, μιας ζωής πολυτάραχης, γεμάτης από δόξα, χρήμα, ναρκωτικά, αλκοόλ και πολλά σκαμπανεβάσματα. Η ιστορία του ξεκινάει στις 3 Δεκεμβρίου του 1948, στις φτωχογειτονιές του Aston, ένα προάστιο του Birmingham, εκεί όπου η καθημερινότητα των κατοίκων, τους ήθελε να δουλεύουν τη μέρα και να μεθούν στις pub, παίζοντας βελάκια μέχρι το βράδυ. O Jack Osbourne, εργάτης τα βράδια σε εργοστάσιο χάλυβα και η γυναίκα του Lilian, υπάλληλος σε εργοστάσιο εξαρτημάτων αυτοκινήτων, φέρνουν στον κόσμο το τέταρτο από τα έξι τους παιδιά, τον John Michael Osbourne, όπως είναι το πραγματικό του όνομα. Τα παιδικά του χρόνια, δύσκολα, οι συνθήκες διαβίωσης άθλιες. Η οικογένεια ζει σε ένα μικρό δυάρι, σε κακή οικονομική κατάσταση, χωρίς χρήματα, με λίγο φαγητό. Σύμφωνα με τον ίδιο, πέρασε την παιδική του ηλικία με ένα ζευγάρι παπούτσια, ένα ζευγάρι κάλτσες , χωρίς εσώρουχα με ένα παντελόνι και ένα σακάκι. Ο πατέρας του τον ξυλοφόρτωνε συχνά – πυκνά, κάτι που ισχυρίζεται πως εν μέρει ήταν δικαιολογημένο, αφού προσπαθούσε να σκοτώσει τα αδέρφια του. Στο σχολείο επίσης η κατάσταση ήταν προβληματική. Οι συμμαθητές του, που του κόλλησαν και το παρατσούκλι “Ozzie” ή “Oz-Brain”, συχνά τον κορόιδευαν, οι καθηγητές του αρκετές φορές τον χτύπαγαν, ενώ ο ίδιος ήταν έντονα υπερκινητικός και έκανε «καραγκιοζιές» γιατί ήθελε να διασκεδάζει τους γύρω του. Γενικά δεν του άρεσε το σχολείο και ήθελε να το εγκαταλείψει. Σε μια σχολική έρευνα περί των φιλοδοξιών των μαθητών, είχε απαντήσει πως ήθελε να γίνει υδραυλικός. Τελικά αποβλήθηκε στα 15 του και θέλοντας να βοηθήσει στα οικονομικά της οικογένειας έπιασε δουλειά, ως βοηθός υδραυλικού, αλλά την πρώτη μέρα έκοψε τον αντίχειρα του και χρειάστηκε να του τον επανατοποθετήσουν.
Πέρασε από διάφορες δουλειές όπως μηχανικός αυτοκινήτων, ελαιοχρωματιστής σπιτιών, ρυθμιστής για κόρνες αυτοκινήτων, ακόμα και σε νεκροτομείο δούλεψε για δύο εβδομάδες. Η μακροβιότερη από τις δουλειές που έκανε, ήταν τα δύο χρόνια που εργάστηκε σε ένα σφαγείο, σκοτώνοντας αγελάδες και ήταν αυτή που όπως έχει δηλώσει, του άρεσε περισσότερο. Μην καταφέρνοντας να στεριώσει σε καμία δουλειά, το έριξε στην παρανομία. Κάνοντας μικροκλοπές, συνελήφθη σύντομα, σε μια προσπάθεια του να κλέψει μια τηλεόραση. Αδυνατώντας να πληρώσει το πρόστιμο, κατέληξε για λίγο στη φυλακή, όπου έκανε και το πρώτο του τατουάζ, τα αρχικά O-Z-Z-Y. Βγαίνοντας από τη φυλακή, έχοντας αποφασίσει πως δεν ήθελε ποτέ να επιστρέψει εκεί, πίστευε πως μέσα από το τραγούδι θα μπορούσε να βγάλει χρήματα, κάτι που ήταν προτιμότερο από τις κλοπές. Έτσι κι αλλιώς αγαπούσε τη μουσική και ιδιαίτερα τους Beatles που εκείνη την εποχή άρχιζαν να μεσουρανούν. Τον ίδιο καιρό, ένα συγκρότημα ονόματι Music Machine, έψαχνε για τραγουδιστή και ο Ozzy για λίγες μέρες συνεργάστηκε μαζί τους. Συνέχισε στους Approach αλλά δεν του άρεσε η μπάντα και παραιτήθηκε. Παραδόξως ο πατέρας του, δέχτηκε να ξοδέψει κάποια χρήματα για να του αγοράσει έναν ενισχυτή ώστε να τον βοηθήσει στο στόχο του. Αποκαλώντας τον εαυτό του “Ozzy Zig” έβαλε αγγελία σε ένα μουσικό κατάστημα. Ένας άλλος δεκαοχτάχρονος με το όνομα Terence ‘Geezer’ Butler, που έπαιζε κιθάρα έξι μήνες, είδε την αγγελία και αποφάσισε να πάει να τον δει. Αποφάσισαν να σχηματίσουν μια μπάντα με το όνομα RareBreed, μετά από δυο εμφανίσεις όμως, διαλύθηκαν. Την ίδια εποχή ο παλιός συμμαθητής του Ozzy, Tonny Iommi, με τον οποίο μάλιστα δεν τα πήγαιναν καθόλου καλά ως παιδιά, ήταν ήδη σε μια μπάντα με τον Bill Ward, τους Mythology που είχαν αποκτήσει αρκετή φήμη σε τοπικό επίπεδο.
Όταν η μπάντα τους διαλύθηκε, επέστρεψαν στο Birmingham και πηγαίνοντας στο μουσικό μαγαζί, είδαν την αγγελία του Ozzy. Ο Iommi μολονότι ήλπιζε ότι δεν επρόκειτο για τον παλιό συμμαθητή του που αντιπαθούσε και δεν τραγούδαγε καλά, απογοητεύτηκε όταν είδε πως ήταν όντως εκείνος. Η αρχική απόφαση του Iommi ήταν να μη συνεργαστούν, οι Ozzy και Butler όμως έψαχναν για ντράμερ και τον ρώτησαν αν γνώριζε κάποιον. Ο Ward συμφώνησε να παίξει μαζί τους με την προϋπόθεση να συμμετάσχει και ο φίλος του. Η τέσσερις τους έφτιαξαν ένα συγκρότημα που ο Ozzy ονόμασε PolkaTulkBluesBand, από μια συσκευασία ταλκ. Μετονομάστηκαν σε Earth αλλά ενώ έδιναν παραστάσεις στην Αγγλία, ανακάλυψαν ότι τους μπέρδευαν με ένα άλλο γκρουπ με το ίδιο όνομα οπότε αποφάσισαν να αλλάξουν και πάλι ονομασία. Ένας κινηματογράφος απέναντι απ’ το στούντιο που έκαναν πρόβες έπαιζε μια ταινία τρόμου, του 1963, του Boris Karloff με όνομα «Black Sabbath. Ενώ παρακολουθούσαν τον κόσμο στην ουρά για να δει την ταινία, ο Butler σχολίασε ότι «είναι περίεργο οι άνθρωποι να ξοδεύουν τόσα χρήματα για να δουν ταινίες τρόμου». Η συνέχεια θέλει τον Osbourne με τον Butler να γράφουν ένα κομμάτι με το όνομα της ταινίας, εμπνευσμένοι απ’ τον συγγραφέα μυστηρίων Dennis Wheatley και από μια εικόνα του Butler που είδε μια μαύρη σχηματισμένη φιγούρα να στέκεται στο πόδι του κρεβατιού του. Ο δυσοίωνος ήχος του κομματιού μαζί με τους σκοτεινούς στίχους έσπρωξαν τη μπάντα προς μια πιο σκοτεινή κατεύθυνση, σε πλήρη αντίθεση με τη δημοφιλή μουσική της εποχής, όπου κυριαρχούσε η folk μουσική και η χίπικη κουλτούρα.
Επηρεασμένοι απ’ τον νέο ήχο μετονομάζονται σε Black Sabbath τον Αύγουστο του 1969 και παίρνουν την απόφαση να επικεντρωθούν στη σύνθεση παρόμοιου υλικού σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν μουσική αντάξια των ταινιών τρόμου. Η τεράστια επιτυχία του συγκροτήματος, φέρνει εκτός από χρήμα και δόξα και μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών και αλκοόλ. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την πίεση για τη συνέχεια της επιτυχία της μπάντας και μια συμπεριφορά που γινόταν όλο και πιο προβληματική, φέρνουν τον Ozzy εκτός Black Sabbath. Το ξεκίνημα της δεκαετίας του ’80, βρίσκει τον τραγουδιστή σε βαριά κατάθλιψη, να καταστρέφεται κλεισμένος στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, με μόνη του παρέα του τα ναρκωτικά και το ποτό. Η Sharon Arden, κόρη του μάνατζερ των Sabbath, τον επαναφέρει, παρακινώντας τον να κάνει την αρχή για τη δική του καριέρα. Το ξεκίνημα γίνεται με το “Blizzard of Ozz” και το νέο κεφάλαιο για τον καλλιτέχνη ανοίγει με αξιώσεις. Στο πλευρό του πάντα η Sharon, με τη χημεία μεταξύ τους τεράστια. Ο έρωτας του για εκείνη τον οδηγεί στο να διαλύσει τον πρώτο του γάμο από τον οποίο είχε δύο παιδιά. Η δημοτικότητα του ανεβαίνει τόσο μέσα από τις sold out εμφανίσεις του, όσο και με τα διάφορα αλλόκοτα περιστατικά επί σκηνής, οφειλόμενα σε μια παρανοϊκή συμπεριφορά που ενισχύεται από τη συνεχιζόμενη εξάρτηση του από τις ουσίες και το αλκοόλ. Μετά το τραγικό συμβάν του κιθαρίστα του, Randy Rhoads, παντρεύεται τη Sharon η οποία πλέον απαιτεί την απεξάρτηση του. Αυτό δε γίνεται.
Ο Ozzy έχει μεν καθιερωθεί στα μουσικά δρώμενα μέχρι το τέλος των 80’s, έχει όμως πέντε παιδιά, όμως η συμπεριφορά του πάει απ’ το κακό στο χειρότερο. Στα προβλήματα του αυτά, έρχεται να προστεθεί και η αρνητική δημοσιότητα που του επιφέρουν οι κατηγορίες, ότι ωθεί τους νέους στην αυτοκτονία λόγω στων στίχων του “Suicide Solution” καθώς και το μένος μιας ομάδας Ευαγγελιστών που τον κατηγορεί για σατανισμό. Μέσα σε όλα, έρχεται και η μέρα που κατηγορείται από τη σύζυγο του για προσπάθεια στραγγαλισμού της με επακόλουθη τη σύλληψη του από την αστυνομία. Τελικά εκείνη αποσύρει τις κατηγορίες της και απαιτεί την απεξάρτησή του. Μένοντας για λίγο μακριά από τα μουσικά δρώμενα, πηγαίνει σε ειδικό κέντρο. Αποφασισμένος να συνεχίσει την καριέρα του, ζητά από τη Sharon να του κλείσει εμφανίσεις και κάπως έτσι φτάνουμε στο 1996 και στο πρώτο Ozzfest, που την επόμενη χρονιά γίνεται με headliners τους Black Sabbath. Ο τραγουδιστής βλέπει πάλι την καριέρα του σε ανοδική τροχιά και η φήμη του εκτινάσσεται με την έναρξη της τηλεοπτικής σειράς “The Osbournes”, με τις κάμερες να καταγράφουν την καθημερινή ζωή της οικογένειας. Αυτό που για πολύ κόσμο, κυρίως οπαδούς της μουσικής του Ozzy, θεωρήθηκε εξευτελισμός και ξεπούλημα, κατάφερε να κάνει απ’ την άλλη να τον κάνει γνωστό σε πολλούς που δεν είχαν ποτέ ξανά ασχοληθεί μαζί του. Το reality τον βοηθά να πιάσει την πρωτιά στα chart της Αμερικής και ακόμη να τραγουδήσει για την Βασίλισσα της Αγγλίας και να κάνει επίσκεψη στο Λευκό Οίκο γνωρίζοντας τον Πλανητάρχη. Το 2010, ο τραγουδιστής, κυκλοφόρησε το “Scream” , ένα νηφάλιο όπως το χαρακτηρίζει άλμπουμ, αφού δηλώνει καθαρός πια από κάθε είδους ουσίες, το οποίο έχει σημειώσει καλή πορεία. Πιστεύει πως έχει το λόγο να συνεχίσει να προσφέρει και σκέφτεται την επόμενη δισκογραφική του δουλειά, αφού το ευχαριστιέται να είναι μέσα στα πράγματα. Και γιατί να μην το κάνει; Ξεκίνησε από το μηδέν, έκανε ένα όνομα από τα σημαντικότερα στη μουσική βιομηχανία και παρά τις μεγάλες δυσκολίες επέζησε και με το παραπάνω!
Οι Kiss λένε αντίο στο 2020 με live-stream συναυλία την παραμονή Πρωτοχρονιάς
Οι Kiss ανακοίνωσαν την διεξαγωγή μιας διαδικτυακής συναυλίας που θα μεταδοθεί την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
Συγκεκριμένα, το live-stream θα μεταδοθεί από το το θέρετρο Atlantis στο Dubai στις 31 Δεκεμβρίου, ενώ εδώ μπορείτε να ενημερωθείτε για τις τιμές των εισιτηρίων και τις επιπρόσθετες παροχές που συνοδεύουν την κάθε αγορά.
Η μπάντα στην ανακοίνωση που εξέδωσε, αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Για να αποχαιρετήσουν το 2020, στο γνωστό τους larger-than-life ύφος, η, εικονική, πολυπλατινένια και εισαχθείσα στο Rock ‘N’ Roll Hall of Fame μπάντα, αναζωπυρώνει τη φωτιά και επανέρχεται στη ζωή!
Συμβαδίζοντας απόλυτα με το στυλ των Kiss, διοργανώνουν το μεγαλύτερο live-stream συναυλία αλλά και σόου πυροτεχνικών της χρονιάς, αποδεικνύοντας εκ νέου πως οι Kiss δεν ρίχνουν τον πήχη σε τίποτα. Η μαζική και πολυτελής παραγωγή και σκηνικά, καθώς και το δωρεάν, pre-show, θα μεταδοθούν κατευθείαν στο σαλόνι σας στις 31 Δεκεμβρίου από το Atlantis του Dubai!
Αξιοποιώντας περισσότερες από 50 κάμερες και περιστρεφόμενα κατά 360 μοίρες πλάνα, η παραγωγή του Landmarks Live θα βιωθεί όπως καμία άλλη live-stream συναυλία στο παρελθόν. Σας καλούμε να περάσετε την παραμονή Πρωτοχρονιάς με τους Demon, Starchild, Spaceman, Catman, καθώς ροκάρουν στο 2020 και μεταβαίνουν στο 2021!»
Η συναυλία θα μεταδοθεί μπροστά σε κοινό τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας που επιτάσσει η τρέχουσα πανδημία.
FREDDIE MERCURY:Σαν σήμερα έσβησε η τεράστια φωνή & προσωπικότητα του ιδιαίτερου & αξέχαστου τραγουδιστή!
29 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα απ’ την ημέρα που ο κόσμος συγκλονίστηκε στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του Freddie Mercury. Δεν ήταν αστέρας της ροκ σκηνής, ήταν ένας γαλαξίας που με τη φωνή του έλαμψε για σχεδόν μία εικοσαετία και με την μοναδική σκηνική του παρουσία, ηγήθηκε των Queen, αποτελώντας την πεμπτουσία του τεράστιου αυτού συγκροτήματος. Ήταν απόλυτος frontman, κορυφαίος μουσικός αλλά και ένας απ’ τους πιο ταλαντούχους, καινοτόμους και επιδραστικούς τραγουδιστές της εποχής του και όχι μόνο. Γεννήθηκε στη Ζανζιβάρη με το όνομα Farrokh Bulsara, έχοντας και μια μικρότερη αδερφή, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως παιδί το πέρασε στην Ινδία. Εκεί, από την ηλικία των επτά ξεκίνησε να μαθαίνει πιάνο αν και η μεγάλη του αγάπη ήταν πάντοτε το τραγούδι. «Δεν ξέρω. Πάντα μου άρεσε τα τραγουδάω, ήθελα να τραγουδώ χωρίς να το σκέφτομαι ως καριέρα. Όταν ήμουν πολύ μικρός, ήμουν στη χορωδία κλπ. και δε φοβάμαι να πω ότι είχα φυσικό χάρισμα», έλεγε ο ίδιος. Μέχρι τα δώδεκα, είχε σχηματίσει την πρώτη του μπάντα, τους The Hectics, που έκαναν κυρίως διασκευές από ονόματα της rock ‘n’ roll. Ήταν την ίδια εποχή που από μόνος του άρχισε ν’ αυτό-αποκαλείται Freddie. To 1963, μετακόμισε με την οικογένεια του στην Αγγλία όπου σπούδασε γραφιστική στο Ealing Technical College and School of Art. Εκεί συνάντησε πολλούς καλλιτέχνες και μουσικούς μεταξύ των οποίων τον ντράμερ Roger Taylor και τον κιθαρίστα Brian May. To 1969 και ενώ πρώτα είχε περάσει από κάποια τοπικά γκρουπ, ο φιλήσυχος Mercury ενσωματώθηκε στους Ibex. Τα θεμέλια για μια καριέρα που θα εκτοξευόταν στη δεκαετία των 70’s είχαν μπει. Ένα χρόνο μετά, η γνωριμία του με τους May και Taylor σε συνδυασμό με τις blues – rock επιρροές του από Jimi Hendrix και Cream, τον οδήγησαν στους κόλπους των Smile.
Freddie Mercury, singer of the band Queen, performs at Wembley Arena in London on 7th September 1984.
Επέλεξε να τους μετονομάσει σε Queen και ταυτόχρονα υιοθέτησε το επώνυμο Mercury. Με τη συμβολή του, το συγκρότημα κατάφερε να αναπτύξει ένα μοναδικό στυλ που συγχώνευε τη hard rock, με τη glam και τη heavy metal, όπως και άλλα μουσικά είδη ανά περιόδους. «Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι μπορούσα επίσης να γράφω τραγούδια και να δημιουργώ τη δική μου μουσική σε αντίθεση με την αρχή που ήταν κυρίως μια αντιγραφή από Elvis Presley», ήταν τα λόγια του τραγουδιστή, που είχε μεγάλο μερίδιο στη σύνθεση ιστορικών επιτυχιών της μπάντας. Κατάφερε να γίνει διάσημος σε όλο τον κόσμο για τη δυναμική του σκηνική παρουσία και τα οπερατικά φωνητικά του, με τρανό παράδειγμα το θρυλικό “Bohemian Rhapsody”, που έκλεινε μέσα του όλη την ένταση της φωνής του και σημείωσε ασύλληπτη επιτυχία παγκοσμίως. Ο ίδιος είχε τονίσει πως ποτέ δεν είχε εξασκηθεί στα οπερατικά φωνητικά και πως απλώς άκουγε πολύ Montserrat Caballe, ενώ τόνιζε πως το εύρος του εξαρτιόταν από τη διάθεση του. Εκτός από το ερμηνευτικό και συνθετικό του ταλέντο, ο Mercury, ήταν και ένας άριστος σόουμαν. Ήξερε πώς να διασκεδάζει τα πλήθη και να επικοινωνεί μαζί τους. Με το περίφημο μουστάκι του, συνήθιζε ν’ ανεβαίνει στη σκηνή φορώντας περίτεχνα κουστούμια αποτελούμενα άλλοτε από κάπες και στέμματα και άλλοτε από στενά ριγέ σορτς. Καλλιτεχνική φύση και ανοιχτά bisexual όντας, έφτανε συχνά στα όρια και συχνά τα ξεπερνούσε. Δικαιολογημένα θεωρήθηκε ως ένα από τα πλέον εκκεντρικά μουσικά ταλέντα που πέρασαν ποτέ απ’ τον πλανήτη. Εκτός σκηνής έβγαζε ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο, εσωστρεφές και ντροπαλό, ενώ αν και δεν έκρυβε την αμφιφυλοφιλία του, προτιμούσε να κρατά την ιδιωτικότητα στις σχέσεις του. Του άρεσε να ζει στην πολυτέλεια. Αγαπούσε τη σαμπάνια όπως και να συλλέγει έργα τέχνης, για τα οποία ξόδευε κάποιες φορές υπέρογκα ποσά. Στην προσωπική του ζωή, είχε συνάψει σχέση στις αρχές της δεκαετίας του ’70, με τη Mary Austin, την οποία λίγο ως πολύ θεωρούσε σύζυγο του, παρά το γεγονός ότι λίγα χρόνια αργότερα, κατέληξαν να είναι πολύ καλοί φίλοι. Σχέση διατήρησε για κάποια χρόνια και με την Αυστριακής καταγωγής ηθοποιό, Barbara Valentin, ενώ το 1985, σηματοδοτήθηκε η αρχή της τελευταίας μακροχρόνιας σχέσης του τραγουδιστή, αυτή τη φορά με τον κομμωτή Jim Hutton, ο οποίος βρέθηκε το 1990 θετικός στον ιό του HIV και συντρόφευσε τον Mercury μέχρι το θάνατό του.
Μέχρι το 1989, ο καλλιτέχνης είχε απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας. Δεν έκανε καμία κίνηση για να προωθήσει το τελευταίο άλμπουμ που ηχογράφησε με τους Queen, το “Innuendo” και είχε σταματήσει τις περιοδείες, με αποτέλεσμα ν’ αρχίσουν να κυκλοφορούν φήμες για πιθανά προβλήματα με την υγεία του. Μία μέρα πριν χάσει τη μάχη με την αρρώστια που τον βασάνιζε, στις 23 Νοεμβρίου του 1991, ο ίδιος επιβεβαίωνε τις φήμες που τον ήθελαν φορέα του AIDS αλλά και τις έντονες ανησυχίες των χιλιάδων θαυμαστών του, που έβλεπαν ότι οι δημόσιες εμφανίσεις του είχαν περιοριστεί ιδιαίτερα. Λες και γνώριζε ότι το τέλος του πλησίαζε… «Θα ήθελα να επιβεβαιώσω ότι είμαι θετικός στον HIV και έχω AIDS. Αισθάνθηκα πως ήταν σωστό να κρατήσω αυτές τις πληροφορίες για μένα μέχρι σήμερα ώστε να προστατεύσω την ιδιωτική ζωή των ανθρώπων που με περιβάλλουν. Ωστόσο, έφτασε πια η ώρα για τους φίλους μου και τους φαν σε όλο τον κόσμο να μάθουν την αλήθεια και ελπίζω όλοι να βοηθήσουν εμένα αλλά και όλους όσους πολεμάνε μ’ αυτή την τρομερή αρρώστια.» Μόλις 24 ώρες αργότερα, ο 45χρονος αστέρας, θα άφηνε την τελευταία του πνοή στην έπαυλη του στο Λονδίνο λόγω βρογχικής πνευμονίας οφειλόμενης στο AIDS.
Η είδηση του θανάτου του, έκανε αμέσως το γύρο του κόσμου, σκορπίζοντας βαθιά θλίψη και συγκλονίζοντας τον μουσικό κόσμο, που υποκλίθηκε στην ανυπέρβλητη αξία και το ταλέντο του θρυλικού τραγουδιστή, του εξαιρετικού μουσικού, του κορυφαίου perfomer, του Freddie Mercury. Μερικούς μήνες αργότερα, τον Απρίλη του 1992, έγινε προς τιμή του μια τεράστια συναυλία στο Wembley Stadium, με συμμετοχή πλήθους ονομάτων του χώρου, μεταξύ των οποίων Def Leppard, Metallica, Guns N’ Roses, Elton John, David Bowie, Tony Iommi, Robert Plant, Roger Daltrey, Liza Minelli κ.α., παρουσία 72.000 θεατών. Τα έσοδα διατέθηκαν για τη δημιουργία ενός φιλανθρωπικού οργανισμού για την παγκόσμια καταπολέμηση του AIDS, του “ The Mercury Phoenix Trust”. Η λάμψη του Mercury, όχι απλώς δεν ξεθώριασε με το πέρασμα των χρόνων, αλλά έγινε ακόμα πιο εκτυφλωτική. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι από τα 34,5 εκατομμύρια αντίτυπα που έχουν πουλήσει οι Queen στις Η.Π.Α., τα μισά άλμπουμ πουλήθηκαν μετά το θάνατό του. Φυσικά μέχρι σήμερα, καταφέρνει να παίρνει την πρωτιά σε δημοψηφίσματα σχετικά με τον σπουδαιότερο ροκ τραγουδιστή όλων των εποχών. Το μέγεθος δε της επιρροής που έχει ασκήσει σε αμέτρητους άλλους τραγουδιστές που τον διαδέχθηκαν μελλοντικά, είναι πραγματικά ανυπολόγιστο.
Evanescence: Ανακοίνωσαν την πρώτη τους livestream συναυλία
Οι Evanescence ανακοίνωσαν την διεξαγωγή της πρώτης τους livestream συναυλίας στην εποχή της πανδημίας.
Η εκδήλωση, θα ονομάζεται “Evanescence: A Live Session From Rock Falcon Studio” και θα μεταδοθεί το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου.
Έκτοτε, το stream θα είναι διαθέσιμο ως την Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου, με τους ενδιαφερόμενους να έχουν την δυνατότητα να αγοράσουν εισιτήρια, αλλά και να ανατρέξουν σε περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.
Η μπάντα, νωρίτερα μες την χρονιά, εξαιτίας της υπάρχουσας κατάστασης ανέβαλλε την προγραμματισμένη παγκόσμια περιοδεία που προετοίμαζε.
Τα μέλη των Evanescence όμως, από το Rock Falcon Studio του Nashville, έπαιξαν τραγούδια από όλο το φάσμα της πορείας τους, ανάμεσά τους και, για πρώτη φορά, συνθέσεις από τον επερχόμενο νέο τους δίσκο, “The Bitter Truth”, τα οποία θα έχει τη δυνατότητα ο κόσμος να παρακολουθήσει στο προγραμματισμένο livestream.
Ως συνοδεία της ανακοίνωσης, το συγκρότημα έδωσε στη δημοσιότητα την πρώτη ζωντανή εκτέλεση του “Use My Voice”, την οποία μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ.
Υπενθυμίζεται πως έως τώρα οι Evanescence έχουν κυκλοφορήσει ως προπομπούς του νέου τους δίσκου τα κομμάτια “The Game Is Over“, “Wasted On You” και “Use My Voice“.
Album Review: Με ανεβασμένες τάσεις οι AC/DC στο Power Up
Το Power Up των AC/DC κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, και αποτελεί το 17ο άλμπουμ στη μουσική καριέρα τους. Διαδέχεται το Rock or Bust (2014), κι είναι το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφορούν χωρίς τον Malcolm Young εν ζωή (πέθανε στις 18 Νοεμβρίου του 2017). Μάλιστα ο Agnus Young δήλωσε ότι το Power Up είναι προς τιμή του συγχωρεμένου αδερφού του και συνιδρυτή των AC/DC. Να αναφέρουμε ότι στο άλμπουμ συναντάμε τον Agnus Young στη κύρια κιθάρα, τον Brian Johnson στα φωνητικά, ο οποίος ξεπέρασε τα προβλήματα ακοής, τον Phil Rudd στα ντραμς, τον Cliff Williams στο μπάσο, και τον ανιψιό του Malcolm, Stevie Young στη ρυθμική κιθάρα.
Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, εύκολα θα χαθεί κάποιος στην εκρηκτική μελωδία του. Ο ήχος από τις κιθάρες του Agnus και του Stevie, το μπάσο του Cliff, τα τύμπανα του Phil, και τα φωνητικά του Brian, είναι ένας συνδυασμός που παραμένει σχεδόν το ίδιο εκρηκτικός και αγέραστος. Οι AC/DC ακόμη και στη νέα δεκαετία συνεχίζουν να υπηρετούν το ίδιο καλά το hard rock ρεπερτόριό τους, όπως και στο ξεκίνημά τους μέσα στη δεκαετία του ’70. Οι ηλικίες που έχουν τα μέλη φαίνονται απλοί αριθμοί, καθώς ακόμη και τώρα διαθέτουν την ίδια τρέλα και όρεξη για ποιοτική hard rock μουσική.
Δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιος ένα τραγούδι από αυτό το άλμπουμ, καθώς σχεδόν όλα ακούγονται το ίδιο δυνατά. Το μόνο που ίσως κάνει ένα κλικ παραπάνω, είναι σίγουρα το Shot In The Dark που κυκλοφόρησε ως πρώτο single του άλμπουμ, και ακούγεται ήδη σε διάφορους ροκ σταθμούς. Άλλα τραγούδια του άλμπουμ που επίσης ξεχωρίζουν λίγο παραπάνω είναι το Realize, το Witch’s Spell, και το Code Red. Όλα τα τραγούδια του άλμπουμ τα έγραψαν ο Agnus και ο Malcolm Young, αλλά είχαν μπει στο συρτάρι με τα ακυκλοφόρητα τραγούδια, και τα έβγαλε κάποια στιγμή ο Agnus Young στην επιφάνεια για να ηχογραφήσει το άλμπουμ μαζί με τον μουσικό παραγωγό Brendan O’Brien.
2 αξιοσημείωτα πράγματα που θα επισημάνουμε γι’ αυτό το άλμπουμ, είναι ότι το Power Up είναι το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφορούν χωρίς να εμπεριέχεται η λέξη rock σε τίτλο τραγουδιού, μετά από το Fly On The Wall (1985). Επίσης είναι και το πρώτο άλμπουμ που δεν εμπεριέχει ομότιτλο τραγούδι, μετά από το Blow Up Your Video (1988).
Εν κατακλείδι, το Power Up ενδεχομένως να μη διαφέρει αρκετά από όλα τα προηγούμενα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν οι AC/DC. Αλλά η επιστροφή του συγκροτήματος μετά από διάλειμμα κάποιων χρόνων, αλλά και τον θάνατο του Malcolm Young το 2017, το άλμπουμ από μόνο του αποκτά τεράστια αξία. Αν όχι το καλύτερο, είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μέσα στο ιδιαίτερα κακό 2020, και μάλιστα ήρθε σε κυκλοφορία στη “γρουσούζικη μέρα”.
Album Tracklist
Realize
Rejection
Shot In The Dark
Through The Mists Of Time
Kick You When You’re Down
Witch’s Spell
Demon Fire
Wild Reputation
No Man’s Land
Systems Down
Money Shot
Code Red
Μπείτε να ακούσετε εδώ το άλμπουμ. Καλή σας ακρόαση!!!
Concert Stories: Όταν ο Bryan Adams μάγεψε το κοινό στα Σκόπια (13.11.19, Boris Trajkovski Sports Center)
Πέρασε ένας χρόνος από τότε που ο Bryan Adams πραγματοποιούσε τη παγκόσμια περιοδεία του Shine A Light Tour, κι έκανε στάση στα Σκόπια. Ο συναυλιολόγος ταξίδεψε μέχρι τη γειτονική χώρα τότε, και σήμερα περιγράφει τη ροή της συναυλίας αλλά και μερικές από τις εντυπώσεις του.
Το ημερολόγιο έλεγε 13 Νοεμβρίου του 2019, και ο συναυλιολόγος ταξιδεύει αυθημερόν μέχρι τα Σκόπια με οργανωμένη εκδρομή από τη Θεσσαλονίκη. Σε μια ιδιαίτερα μουντή μέρα, ο Bryan Adams επρόκειτο να δώσει συναυλία στο κλειστό στάδιο Boris Trajkovski, που είναι γνωστό πλέον και ως A1 Arena. Αν και καθημερινή και μεσοβδόμαδα, δεν ήταν λίγοι που κανόνισαν άδειες-ρεπό (συν τους άνεργους) και ταξίδεψαν από Ελλάδα για τη συναυλία. Εδώ να θυμίσουμε ότι ο Bryan Adams 5 μέρες μετά από τη συναυλία του στα Σκόπια, έδωσε συναυλία στην Αθήνα και στο Κλειστό Γήπεδο ΟΑΚΑ. Ο Bryan Adams σ’ αυτή τη περιοδεία, γνώρισε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία καθώς τον παρακολούθησε αρκετός κόσμος. Στο στάδιο Boris Trajkovski ο κόσμος που βρέθηκε ήταν περίπου 10000.
Δεν υπήρχε κάποιο opening act, οπότε πάμε κατευθείαν στο συναυλιακό κομμάτι. Ο Bryan Adams μαζί με τη μπάντα του εμφανίστηκαν στη σκηνή γύρω στις 21:30, και ξεκίνησε η συναυλία με το The Last Night On Earth. Ο κόσμος αρχίζει και ξεσηκώνεται. Η συνέχειά του ακόμη πιο δυνατή, καθώς ερμήνευσε κάποιες από τις μεγάλες του επιτυχίες όπως Somebody, Can’t Stop This Thing We Started, & Run To You, ξεσηκώνοντας ακόμη περισσότερο το κοινό.
Σε κάποια στιγμή της συναυλίας ο Bryan Adams είπε στο κοινό ότι έχει ακόμη πολλή μουσική να παίξει live, και ρώτησε στο κοινό αν έχει ακόμη χρόνο να ευχαριστηθεί το live, και αν δουλεύει αύριο (καθημερινή ήταν άλλωστε). Ανέφερε ότι η συναυλία είναι μέρος της περιοδείας Shine A Light Tour, και ανέφερε φυσικά το Shine A Light ως το τραγούδι που ξεκίνησε αυτή τη περιοδεία. Μετά από αυτό το τραγούδι, ο κόσμος έβγαλε τα κινητά με αναμμένο το φλας, και τραγούδησε μαζί με τον Bryan το Heaven.
Ο Bryan Adams γενικά σ’ όλη τη διάρκεια της συναυλίας ήταν αρκετά επικοινωνιακός με το κοινό, ενώ υπήρξαν και στιγμές που είχε καλή αίσθηση χιούμορ. Λίγο πριν ερμηνεύσει το It’s Only Love, ο Bryan Adams παρουσίασε τάχα ότι είχε καλεσμένη την Tina Turner για να το ερμηνεύσουν μαζί, αλλά τελικά δεν ήταν εκεί (γέλια στο κοινό). Επίσης μια πολύ σπουδαία στιγμή της συναυλίας, ο Bryan Adams αφού ερμήνευσε το Cloud Number Nine, αντιλήφθηκε μια φαν που τον παρακολουθούσε σε αναπηρικό καροτσάκι, και ζήτησε από τους ανθρώπους ασφαλείας να μεταφέρουν την φαν στη ζώνη μπροστά στο κοινό για να είναι πιο άνετα. Και δέχτηκε ένα ζεστό χειροκρότημα γι’ αυτή τη κίνηση. Μετέπειτα ζήτησε από το κοινό να δείξει τις χορευτικές του ικανότητες την ώρα που θα ερμηνεύει το You Belong To Me, και να δείξει στο video wall κάποιους από τους φανς που χορεύουν καλύτερα.
Ωστόσο, ο Bryan Adams είχε κι ένα μελανό σημείο στη συναυλία, καθώς ήταν ιδιαίτερα αυστηρός σχετικά με τη παρατεταμένη λήψη φωτογραφιών/βίντεο κατά τη διάρκεια της συναυλίας. Υπήρξαν στιγμές που άνθρωποι της ασφάλειας, άρπαζαν compact κάμερες από το κοινό, και δεν γλίτωσε ούτε ο συναυλιολόγος. Μάλιστα ο Bryan Adams είχε κάνει 2 παρατηρήσεις σε κάποιους φαν που βιντεοσκοπούσαν παρατεταμένα με τα κινητά. Επίσης επισήμανε στο κοινό να αφήσει το κινητό και να απολαύσει τη συναυλία. Ο συναυλιολόγος παρόλο που δυσαρεστήθηκε αρκετά, έδωσε ένα μέρος του δίκιου στον Bryan.
Ένα άλλο πολύ ωραίο στιγμιότυπο είναι όταν έρχονται κάτι κρεμαστά φωτιστικά κοντά στη σκηνή, και ο Bryan Adams ερμηνεύει το Please Forgive Me, φτιάχνοντας ατμόσφαιρα στο στάδιο. Φυσικά και ο κόσμος ερμήνευσε μαζί του. Έκλεισε το πρώτο μέρος της συναυλίας με τη μεγάλη του επιτυχία Summer Of ’69.
Στο encore μέρος, ο Bryan Adams ερμήνευσε I Could Get Used To This, Whiskey In The Jar, Straight From The Heart, κι έκλεισε το live του με το All For Love, με τον κόσμο να ανάβει τα φλας από τα κινητά. Και αποχώρησε από τη σκηνή γνωρίζοντας την αναμενόμενη αποθέωση.
Ανακεφαλαιώνοντας η συναυλία του κράτησε περίπου 2 ώρες, και μέσα σ’ αυτή τη διάρκεια ο Bryan Adams ερμήνευσε σχεδόν όλες τις μεγάλες του επιτυχίες, συν κάποια τραγούδια από τον τελευταίο του δίσκο. Ο Bryan Adams έδειξε γι’ άλλη μία φορά το πόσο σπουδαίος και καλοδιατηρημένος καλλιτέχνης είναι στις συναυλίες, καθώς παραμένει σχεδόν αναλλοίωτος τόσο στην εμφάνιση, αλλά και στη φωνή.
Ήταν 5 Νοεμβρίου του 1959 όταν έρχεται στη ζωή ο Bryan Guy Adams στο Κίνγκστον του Οντάριο. Από την εφηβεία του ξεκίνησε να έχει πιο κοντινή επαφή με τη μουσική, αφού στα 15 του ξεκίνησε να συνεργάζεται με διάφορες μπάντες στο Βανκούβερ (Sweeny Todd μία εκ των οποίων). Το 1978 υπέγραψε δισκογραφική συμφωνία με την A&M Records με μόλις 1 δολάριο ως προκαταβολή. Αυτό το 1 δολάριο αποκτούσε όλο και πιο μεγάλη αξία με το πέρασμα των χρόνων, καθώς κυκλοφορούσε σχεδόν τη μία επιτυχία μετά την άλλη, ενώ κατακτούσε και υψηλές θέσεις σε διάφορα charts. Το αποτέλεσμα μέχρι σήμερα; Ο Bryan Adams έχει στο ενεργητικό του 14 άλμπουμ, 69 singles, 23 βραβεία στο ενεργητικό του, και πωλήσεις που φτάνουν τις 80 εκατομμύρια παγκοσμίως. Μέσα στο ρεπερτόριό του, συμπεριλαμβάνονται και συνεργασίες του με άλλα μεγάλα ονόματα της μουσικής, όπως: Sting, Rod Steward, Melanie C (Spice Girls), Tina Turner, Barbra Streisand, Luciano Pavarotti, & Jennifer Lopez. Σημαντικό ρόλο στη μέχρι τώρα επιτυχία του, παίζει ένα ιδιαίτερο άτομο στη ζωή του που δεν είναι άλλο από τον μουσικό παραγωγό Jim Vallance. Η μακρά συνεργασία τους, βοήθησε και τον Bryan Adams, αλλά και τον Jim Vallance να μεγαλώσουν ακόμη περισσότερο τα ονόματά τους.
Το ρεπερτόριο που διαθέτει ο Bryan Adams είναι αρκετά ενδιαφέρον. Υπάρχουν διάφορα είδη τραγουδιών στο ρεπερτόριό του, που καλύπτουν ένα σημαντικό μέρος γούστων του κοινού. Μπορεί να ακούσει κάποιος πιο ροκ τραγούδια όπως: Summer Of ’69, One Night Love Affair, There Will Never Be Another Tonight, & Hearts On Fire. Μπορεί να ακούσει κάποιος και πιο μελωδικά τραγούδια όπως: Please Forgive Me, (Everything I Do) I Do It For You, Have You Ever Really Loved A Woman, & Straight From The Heart. Μπορεί να ακούσει κάποιος και κάτι ποιο ενδιάμεσο όπως το Heat Of The Night. Δύσκολα να μην λατρέψει κάποιος ακροατής τη μουσική του, αν έχει ακούσει τουλάχιστον 5 τραγούδια του.
Ακόμη και σήμερα o Bryan Adams διαθέτει απίστευτη ενέργεια στις συναυλίες του, και η εμφάνισή του δείχνει να μην έχει αλλοιωθεί αρκετά με το πέρασμα των χρόνων, όπως επίσης και η φωνή του. Μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι ακολούθησε εδώ κι αρκετά χρόνια το μονοπάτι του βιγκανισμού. Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος ότι αν δεν ακολουθούσε αυτό το μονοπάτι μέχρι σήμερα, πιθανόν να είχε παραπάνω κιλά, πιο γκρίζα μαλλιά, και προφανώς λιγότερες αντοχές.
Όπως και να ‘χει, ο Bryan Adams κατάφερε κι άφησε το στίγμα του στη μουσική, συνεχίζει ακόμη και σήμερα να γράφει ιστορία, ενώ έχει χτίσει δικό του κοινό και ακροατήριο.
