Οι Offspring ανακοίνωσαν τη δισκογραφική τους επιστροφή με κάθε επισημότητα.
Το δέκατο στούντιο άλμπουμ της μπάντας, θα ονομάζεται “Let The Bad Times Roll” και θα κυκλοφορήσει στις 16 Απριλίου μέσω της Concord Records.
Στον δίσκο, ο οποίος διαδέχεται το “Days Go By” του 2012, θα περιέχει το single “Coming For You” που είχε κυκλοφορήσει η μπάντα το 2015.
Επιπρόσθετα, το διάσημο συγκρότημα έδωσε στο φως της δημοσιότητας το lyric video του ομότιτλου τραγουδιού από το νέο της άλμπουμ, το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω.
Υπενθυμίζουμε πως τον περασμένo Δεκέμβριο οι Offspring διασκεύασαν το “Christmas (Baby Please Come Home)“, ενώ τον περασμένο Απρίλιο, έπραξαν το ίδιο διασκευάζοντας το “Here Kitty Kitty” του Joe Exotic, επηρεασμένοι από την περίφημη σειρά του Netflix, “Tiger King“.
Παρακάτω, μπορείτε να δείτε το εξώφυλλο και το tracklist του “Let The Bad Times Roll“.
01. This Is Not Utopia 02. Let The Bad Times Roll 03. Behind Your Walls 04. Army Of One 05. Breaking These Bones 06. Coming For You 07. We Never Have Sex Anymore 08. In The Hall Of The Mountain King 09. The Opioid Diaries 10. Hassan Chop 11. Gone Away 12. Lullaby
Silvernite: Κυκλοφόρησαν την πρώτη και ομώνυμη δισκογραφική τους δουλειά
Οι Θεσσαλονικείς Silvernite οι οποίοι ξεκίνησαν να υπάρχουν από το καλοκαίρι του 2019, μέχρι τώρα προχώρησαν σημαντικά στη δισκογραφία τους. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, κυκλοφόρησαν το EP τους So It Began, και 15 μήνες περίπου πιο μετά, και συγκεκριμένα το πρωί της Παρασκευής (26/2), κυκλοφόρησαν την πρώτη τους και ομώνυμη δισκογραφική δουλειά. Το εν λόγο άλμπουμ, και γενικά η μουσική των Silvernite απευθύνεται κυρίως στο ακροατήριο που νοσταλγεί/λατρεύει/αγαπάει τη μουσική της δεκαετίας του ’80.
Να ξαναθυμίσουμε ότι οι Silvernite αποτελούνται από την Tanja Härkönen (φωνητικά), τον Strutter (μπάσο), τον Nash G. (κιθάρα), και τον Μηνά Χατζημηνά (ντραμς). Όλοι τους συνέβαλαν σ’ αυτή την εξαιρετική δουλειά, και σίγουρα θα κολλήσουν στο αυτί του ακροατή οι πολύ όμορφες μελωδίες του άλμπουμ. Αυτό τουλάχιστον δήλωσε η τραγουδίστρια του συγκροτήματος σε συνέντευξή της εδώ στο CityVibes.gr πριν από περίπου 1 μήνα.
Από αυτό το άλμπουμ, τα τραγούδια που κυκλοφόρησαν ως singles μέχρι τώρα είναι το Desperate Dreams, το Danger Zone, αλλά και το Iron Eagle που κυκλοφόρησε την ίδια μέρα με το άλμπουμ. Οι Silvernite μέχρι τώρα έχουν πολύ καλή ανταπόκριση από το κοινό μέχρι τώρα, και σίγουρα αυτό περιμένουν με τη νέα τους δισκογραφική δουλειά.
Ακούστε το νέο τους άλμπουμ
Ο Kurt Cobain μέσα από τα αποφθέγματά του
Ο περισσότερος κόσμος γνώρισε τον Kurt Cobain μέσα από τους στίχους και τα βραχνιασμένα φωνητικά του στις μεγάλες επιτυχίες των Nirvana.
Αυτή ήταν η γέφυρα του με τον ακροατή και μέσα από τα τραγούδια του συνεχίζει να «ζει» μέχρι και σήμερα.
Πέρα από τη μουσική του όμως, ο εμβληματικός frontman από το Aberdeen, σε ανύποπτες στιγμές της σύντομης ζωής του -από διάφορες συνεντεύξεις μέχρι το αποχαιρετιστήριο γράμμα που άφησε στις 5 Απριλίου του 1994 όταν και αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του- εξέφρασε με γλαφυρό τρόπο τους προβληματισμούς του για τη μουσική, την κοινωνία, τη νεολαία αλλά και πιο φιλοσοφικά ζητήματα.
Όταν όμως μιλούσε για τον εαυτό του και το παρελθόν του, ήταν πιο λιτός και απολύτως ειλικρινής, με πιο χαρακτηριστική ίσως την φράση «Είναι καλύτερα να καίγεσαι παρά να ξεθωριάζεις», στίχο από το ‘Hey Hey, My My’ του Neil Young που αναφέρει ο Kurt Cobain και στο τελευταίο γράμμα του.
Στο σημερινό αφιέρωμα, συγκεντρώσαμε μερικές από τις πιο γνωστές φράσεις του Kurt Cobain και διαβάζοντάς τις κάποιος, μπορεί να κατανοήσει ακόμα καλύτερα τον χαρακτήρα και την ψυχοσύνθεση του χαρισματικού frontman των Nirvana.
Πάμε να τις δούμε.
♦ To καθήκον της νεολαίας είναι να μάχεται κατά της διαφθοράς.
♦ H punk είναι μουσική ελευθερία. Σου υπαγορεύει να παίξεις, να πεις και να κάνεις ό,τι θες. Η λέξη Nirvana σημαίνει απελευθέρωση του πόνου, και είναι πολύ κοντά στην ερμηνεία που εγώ δίνω στη λέξη punk.
♦ Θα ήθελα να με λατρεύουν σαν τον John Lennon αλλά να έχω ταυτόχρονα την ανωνυμία του Ringo Starr. Δεν ήθελα να γίνω frontman. Ήθελα να βρίσκομαι στην πίσω γραμμή αλλά και να είμαι ένα rock star ταυτόχρονα.
♦ Ο οργανισμός μου καταστράφηκε από τη μουσική με δυο τρόπους. Έχω έντονους πόνους από ερεθισμούς στο στομάχι, είναι μια ψυχοσωματική κατάσταση που προκλήθηκε από όλο αυτόν τον θυμό μου. Έχω σκολίωση, η σπονδυλική μου στήλη είναι λυγισμένη και χειροτερεύει από το κράτημα της κιθάρας. Πάντα πονάω και αυτό βάζει θυμό στη μουσική μου.
♦ Δεν είμαι γενικά καλά διαβασμένος, αλλά όταν διαβάζω, διαβάζω καλά.
♦ Η rap μουσική είναι το μόνο μουσικό είδος που ήρθε στον κόσμο μετά την punk.
♦ Δεν έχουμε δικαίωμα να εκφράζουμε την άποψή μας όταν γνωρίζουμε εκ των προτέρων όλες τις απαντήσεις.
♦ Από την αρχή του rock and roll, πάντα υπήρχε κάποιος τύπος σαν τον Axl Rose. Και είναι βαρετό, είναι τελείως βαρετό για μένα.
♦ Παραδέχομαι ότι πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να κάνει πράγματα που πολλοί άλλοι rock stars κάνουν ή τους αναγκάζουν να κάνουν. Ο κόσμος εκεί έξω είναι αρκετά ξένος για μένα.
♦ Γελάνε με εμένα επειδή είμαι διαφορετικός, γελάω με όλους γιατί είναι ίδιοι.
♦ Θα ήθελα να απαλλαγούμε από τους ομοφοβικούς, τους σεξιστές και τους ρατσιστές στο ακροατήριό μας. Ξέρω ότι είναι εκεί έξω και πραγματικά με ενοχλεί.
♦ Εάν είναι παράνομο να ροκάρεις, πετάξτε με στη φυλακή!
♦ Δεν υπάρχει τίποτα πιο σπουδαίο από το να αποκτήσεις ένα παιδί. Συνήθιζα να δουλεύω τα καλοκαίρια στην YMCA όπου ήμουν ανάμεσα σε πολλά παιδάκια. Ήξερα από τότε πως όταν αποκτήσω ένα μωρό, θα ήμουν πραγματικά ευτυχισμένος και έτσι έγινε. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πώς άλλαξα από τη στιγμή που γεννήθηκε η κόρη μου. Το να την κρατάω στην αγκαλιά μου είναι το καλύτερο ναρκωτικό του κόσμου.
♦ Ακούγοντας ξανά το ‘Nevermind’ από άποψη παραγωγής, νιώθω αμήχανα. Είναι πιο κοντά ηχητικά στους Mötley Crue παρά στην punk. Κάποιες φορές το μισώ, αλλά πάντα θα υπάρχει κάτι που θα ακούσω στο δίσκο που θα με κάνει να κλάψω.
♦ Ήθελα να φτιάξω μια punk μπάντα πριν ακόμα ακούσω punk.
♦ Ποτέ μου δεν σκόπευα να τραγουδάω. Ήθελα να παίζω απλά ρυθμική κιθάρα, να κρύβομαι πίσω στη σκηνή και απλά να παίζω.
♦ Κανείς δεν πεθαίνει παρθένος. Όλους μας γ@@ει η ζωή.
♦ Προτιμώ να με μισούν για αυτό που είμαι, παρά να με αγαπούν για αυτό που δεν είμαι.
♦ Μου αρέσει να παραπονιέμαι και να μην κάνω τίποτα για να αλλάξω τα πράγματα.
♦ Εάν πεθάνεις είσαι ολοκληρωτικά ευτυχισμένος και η ψυχή σου κατοικεί κάπου αλλού. Δεν φοβάμαι να πεθάνω. Η γαλήνη μετά το θάνατο είναι η μεγαλύτερη ελπίδα μου.
Αυτός ήταν ο Kurt Cobain μέσα από τα ίδια του τα λόγια.
Ένας εκτυφλωτικός αστέρας που στα μόλις 27 χρόνια της ζωής του έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς, αλλά ποτέ δεν ήθελε τους προβολείς της δόξας πάνω του…
Album Review: Δυναμική επιστροφή των Foo Fighters με το Medicine At Midnight
Το Medicine At Mindnight κυκλοφόρησε τη Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου, κι αποτελεί το 10ο στούντιο άλμπουμ στην καριέρα τους, και παράλληλα το 2ο άλμπουμ με τον Rami Jaffee στα keyboards. Οι Foo Fighters επέστρεψαν δισκογραφικά μετά από 4 χρόνια, όταν κυκλοφόρησαν το Concrete And Gold το 2017. Η δισκογραφική επιστροφή τους, προγραμματίστηκε αρχικά για τα μέσα του 2020, ωστόσο η πανδημία του κορωνοϊού δεν τους επέτρεψε.
Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, σίγουρα θα γεμίσει πολύ όμορφα τα αυτιά του ακροατή οι ροκ μελωδίες του. Οι Foo Fighters δεν έχουν αλλάξει τη ροκ ταυτότητά τους, αντίθετα την έχουν αναβαθμίσει ελαφρώς. Ωστόσο συνεχίζουν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα, δηλαδή να ροκάρουν. Μη ξεχνάμε ότι οι Foo Fighters ξεκίνησαν τη περίοδο που σταμάτησαν οι Nirvana, όταν δηλαδή έφυγε από τη ζωή ο Kurt Cobain. Θα πείτε τώρα τι σχέση έχουν οι Nirvana με τους Foo Fighters. Μα φυσικά ο frontman Dave Grohl, ο οποίος στους Nirvana ήταν drummer, και μετέπειτα δημιούργησε τους Foo Fighters.
Σίγουρα το τραγούδι που ξεχωρίζει από αυτό το άλμπουμ, είναι το No Son Of Mine. Ένα τραγούδι με ιδιαίτερα βαρύ ήχο, αυτόν δηλαδή που χαρακτηρίζει τους Foo Fighters. Βέβαια η επιλογή αγαπημένου τραγουδιού σ’ αυτό το άλμπουμ, είναι σχετικά δύσκολη, καθώς όποιο κι αν επιλέξει κάποιος για τη λίστα των αγαπημένων του, θα ακούγεται σχεδόν το ίδιο ωραίο. Είτε μιλάμε για το Love Dies Young, είτε για το Making A Fire, είτε ακόμη και για το ομότιτλο Medicine At Midnight.
Σε γενικές γραμμές, οι Foo Fighters έκαναν ένα δυναμικό comeback, και μας χάρισαν ένα πολύ όμορφο ροκ άλμπουμ. Μπορεί να το κυκλοφόρησαν έστω και με καθυστέρηση, αλλά σίγουρα θα συζητηθεί κατά τη διάρκεια του 2021.
Album Tracklist
Making A Fire
Shame Shame
Cloudspotter
Waiting On A War
Medicine At Midnight
No Son Of Mine
Holding Poison
Chasing Birds
Love Dies Young
Μπορείτε να ακούσετε εδώ το άλμπουμ. Καλή σας ακρόαση!!!
Η frontwoman των The Pretty Reckless μιλάει για τον σεξισμό στην μουσική βιομηχανία
Η τραγουδίστρια των The Pretty Reckless, Taylor Momsen, μίλησε πρόσφατα στο The Forty-Five για πολλά θέματα, ανάμεσα στα οποία και ο σεξισμός στην βιομηχανία της μουσικής.
«Ο κόσμος μου λέει εδώ και χρόνια ότι υπάρχει μισογυνισμός και σεξισμός στην μουσική. Νομίζω όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο αναγνωρίζω συγκεκριμένες περιπτώσεις από το παρελθόν» είπε στην συνέντευξή της η Momsen.
«Εγώ μεγάλωσα με είδωλα τους John Lennon των Beatles και Chris Cornell των Soundgarden. Όχι επειδή ήταν άντρες, αλλά επειδή έγραφαν ωραία κομμάτια» συνέχισε.
Σε ό,τι αφορά τον τρόπο που κρίνεται η μουσική της, δήλωσε: «Πρέπει να κρίνεις την μουσική μόνο σχετικά με το ποιο είναι το καλύτερο κομμάτι και ποιος ο καλύτερος τραγουδιστής. Δεν πρέπει να έχει να κάνει με το φύλο σου».
Flaming Lips: Πραγματοποιήθηκε η πρώτη συναυλία με μπάντα και κοινό μέσα σε φούσκες
Έπειτα από προγραμματισμό αρκετών μηνών, οι Flaming Lips πραγματοποίησαν στις 22 Ιανουαρίου την πρώτη ολοκληρωμένη συναυλία με την μπάντα και το κοινό να έχουν τοποθετηθεί μέσα σε πλαστικές φούσκες.
Η συναυλία, που αρχικά είχε προγραμματιστεί για τον περασμένο Δεκέμβριο, διεξήχθη στο Criterion της Οκλαχόμα, επέτρεπε την ύπαρξη έως δύο ατόμων σε καθεμία από τις 100 διαθέσιμες πλαστικές φούσκες για το κοινό.
Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που η μπάντα θα εμφανιστεί μέσα σε πλαστικές φούσκες, με τον frontman Wayne Coyne να το έχει πράξει συχνά στο παρελθόν, ενώ υπενθυμίζουμε πως πριν λίγους μήνες εμφανίστηκαν μαζί με το κοινό κατά αυτόν τον τρόπο στην εκπομπή του Stephen Colbert.
Κατά τη διάρκεια του σόου, η μπάντα παρουσίασε ζωντανά τραγούδια από ολόκληρη τη δισκογραφία τους, καθώς και μια διασκευή στο “True Love Will Find You In The End” του Daniel Johnston.
Μαρτυρίες αναφέρουν πως παρευρισκόταν στον χώρο επαγγελματικό συνεργείο, προμηνύοντας έτσι κάποια μελλοντική κυκλοφορία της εμφάνισης σε live άλμπουμ.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε το setlist καθώς και video από την ιδιαίτερη βραδιά. Υπενθυμίζουμε πως το 2020 το συγκρότημα επέστρεψε δισκογραφικά με το “American Head“.
‘Race For The Prize’ ‘Yoshimi Battles The Pink Robots, Pt. 1’ ‘Flowers Of Neptune 6’ ‘True Love Will Find You In The End’ ‘She Don’t Use Jelly’ ‘Will You Return/When You Come Down’ ‘The Gash’ ‘All We Have Is Now’ ‘Feeling Yourself Disintegrate’ ‘There Should Be Unicorns’ ‘Are You A Hypnotist??’ ‘Waitin’ For A Superman’ ‘Do You Realize??’
Η Tanja Härkönen των Silvernite στο CityVibes.gr: Οι μελωδίες εμπνέουν πολύ τους στίχους
Οι Silvernite είναι ένα συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη, δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι του 2019, και κινούνται στον ήχο της ροκ με επιρροές από τη δεκαετία του 80. Αποτελούνται από την Tanja Härkönen (φωνητικά), τον Strutter (μπάσο), τον Nash G. (κιθάρα), και τον Μηνά Χατζημηνά (ντραμς). Ο μουσικός συντάκτης και ραδιοφωνικός παραγωγός του CityVibes.gr Χριστόφορος Χατζόπουλος, συνομίλησε με τη τραγουδίστρια του συγκροτήματος, η οποία απάντησε σε μερικά από τα ερωτήματά του.
Γεια σου Tanja, και Καλή Χρονιά. Είναι μεγάλη χαρά που σ’ έχουμε εδώ για μια συνέντευξη. Πες μας τα συναισθήματά σου.
Καλή Χρονιά. Νιώθω πολύ ωραία γι’ αυτή τη συνέντευξη. Σίγουρα αυτό το καιρό νιώθω προσεκτικά αισιόδοξη, ότι τα πράγματα θα μπορέσουν να καλυτερεύσουν κάποια στιγμή μέσα στη φετινή χρονιά, με τη κατάσταση του ιού και όλα. Πέρα από αυτό, υπάρχουν κι άλλα πράγματα που πρέπει να φροντίσουμε, οπότε όλο αυτό είναι γεμάτο με σκαμπανεβάσματα όταν κάνω ότι καλύτερο μπορώ να κρατηθώ κάπου, χωρίς να πέσω αυτή τη στιγμή.
Που βρίσκεσαι αυτό το καιρό;
Αυτό το καιρό βρίσκομαι στο διαμέρισμά μου στη Θεσσαλονίκη, στο μέρος δηλαδή που βρίσκομαι περισσότερο κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Από ποια ηλικία ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική, και φυσικά με το τραγούδι;
Η μουσική ήρθε στη ζωή μου πολύ αργά, συγκριτικά με πολλούς άλλους “σ’ αυτό το χώρο”. Βασικά ανακάλυψα τόσο τη μουσική, όσο και το τραγούδι, σχεδόν την ίδια στιγμή στα 15 μου. Ο λόγος είναι ότι η μουσική απουσίαζε σχεδόν εντελώς από την οικογένειά μου όταν μεγάλωσα. Κανένας από την οικογένειά μου δεν άκουγε μουσική, ή έπαιζε κάποιο όργανο. Όταν ανακάλυψα τη πρώτη αγαπημένη μου μπάντα τότε, τους Nightwish, μου άνοιξε τις πόρτες για τη μουσική. Δεν είχα ιδέα ότι αυτό το είδος της μουσικής υπήρχε, και ήταν συναρπαστικό. Εμπνευσμένη από αυτό, ήθελα να μάθω να τραγουδώ, οπότε έκανα μαθήματα κλασικού τραγουδιού για 1-2 χρόνια. Αργότερα ένιωσα ότι με προσέλκυε περισσότερο το metal/rock/pop τραγούδι σε μια μπάντα, οπότε σταμάτησα τα μαθήματα και στόχευσα σ’ αυτό το δρόμο. Εκτός από τα κλασικά μαθήματα, παρακολούθησα επίσης και μαθήματα σχολικής μπάντας για ένα χρόνο σε μουσικό σχολείο, κάποια διάσπαρτα μαθήματα φωνητικής, και μια περίοδο μαθημάτων θεωρίας, ωστόσο είμαι επί το πλείστων αυτοδίδακτη. Για αρκετά χρόνια η μουσική για μένα ήταν χόμπι, και δοκίμαζα διάφορα projects, και βρισκόμουν σε δύο μπάντες για κάποια χρόνια. Ωστόσο κάποια χρόνια πίσω, άρχισα να νιώθω ότι ήθελα να το φτάσω σε σοβαρό επίπεδο και να στοχεύσω ψηλότερα. Αυτό με οδήγησε σε μια περίοδο αναζήτησης μπάντας και αυτο-εκπαίδευσης.
Ποιο είδος της μουσικής προτιμάς να ακούσεις;
Για μένα η μελωδία είναι πολύ σημαντική. Άσχετα αν είναι βαριά ή ελαφριά η μουσική, για μένα αρκεί να υπάρχει μελωδία για να μπορέσω να την απολαύσω περισσότερο. Μπορεί να είναι με όργανα ή με φωνή, δεν έχει σημασία. Κατά κάποιο τρόπο δεν παίρνω το λάκτισμα από κάτι που είναι βασισμένο σε βαριές συγχορδίες ή σε απλό ρυθμό, αλλά ούτε επίσης βασισμένο και σε μονότονα γρυλίσματα ή ραπ. Ας πούμε για παράδειγμα το γρύλισμα σ’ ένα τραγούδι, είναι πολύ ωραίο πράγμα να το κάνεις για αποτέλεσμα σε σωστά μέρη (του τραγουδιού) όταν θέλεις τη περισσότερη επιθετικότητα ή δύναμη, αλλά γίνεται βαρετό όταν γίνεται όλη τη διάρκεια. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, αν και δεν είμαι πολύ της ραπ, καλλιτέχνες όπως ο Eminem, που μπορούν να βάλουν τόση στάση και συναίσθημα, αλλά και διαφορετικούς τόνους στο ραπ, γίνονται πολύ ευχάριστοι για να τους ακούσεις.
Μπορείς να αναφέρεις κάποιους καλλιτέχνες που εμπνεύστηκες μουσικά;
Φυσικά, η πρώτη αγαπημένη μου μπάντα είναι οι Nightwish, απ’ όπου ξεκίνησαν όλα. Από αυτούς, ο Marko Hietala ήταν η μεγάλη πηγή έμπνευσης για μένα ως τραγουδίστρια. Πολύ περισσότερο από τις εξαιρετικά ικανές κυρίες που πέρασαν στη μπάντα, αν και θαυμάζω πολύ την επαγγελματικότητα και τη ποικιλομορφία της Floor Jansen (η αγαπημένη μου από τις γυναικείες φωνές). Περίπου την ίδια περίοδο ανακάλυψα και τον Alice Cooper, που με εισήγαγε σε δεκαετίες με αξιόλογους ήχους, διαφορετικές μορφές, αλλά και πιασάρικους στίχους. Ένας όμως από τους θρύλους που πάντα γνώριζα, αλλά μου άνοιξε πολύ αργότερα, μόλις λίγα χρόνια πριν, είναι ο Bruce Dickinson, και φυσικά οι Iron Maiden. Το μεγαλείο τους πραγματικά μου άνοιξε όταν τους είδα live. Η ενέργειά τους και η σκηνική παρουσία για την ηλικία που βρίσκονται. Και δεν είναι μόνο το live, αλλά και η μουσική τους λέει τόσες πολλές ιστορίες. Η μετα-Blaze εποχή είναι η αγαπημένη μου μουσικά, αλλά και η προηγούμενη εποχή έχει τους πολύτιμους λίθους της. Η λίγο πιο πρόσφατη και πιο προσωπική έμπνευση, είναι η μουσική του Anton Kabanen (Beast in Black, πρώην Battle Beast), καθώς με ενέπνευσε με πολλά πράγματα που κάνουμε με τους Silvernite, όπως ας πούμε η διασκευή μας στο τραγούδι του Alice Cooper. Τέλος έχουμε τα τοπικά μας στολίδια, τους Wardrum. Οι μελωδίες των κυρίων Βρετού και Κουρού, είναι μερικές από τις αγαπημένες μου για να εξασκηθώ, και μου προσφέρουν σίγουρα αρκετή πρόκληση (γέλια).
Ας μιλήσουμε για τους Silvernite. Πότε δημιουργήθηκε η μπάντα; Και πως γνωριστήκατε μεταξύ σας; Ειδικά εσύ;
Θα προσπαθήσω να κάνω μια σύντομη ιστορία. Πρώτα γνώρισα τα παιδιά από τους Beast in Black, που με οδήγησαν στη συνέχεια στην ανακάλυψη των προαναφερθέντων Wardrum. Μου άρεσε πολύ η μουσική τους και μια μέρα αποφάσισα να ταξιδέψω στη Θεσσαλονίκη για να δω μια από τις συναυλίες τους! Τότε συνάντησα την υπόλοιπη συμμορία. Μου άρεσε πολύ η Θεσσαλονίκη και μετά από κάποια χρόνια, το 2019, ήθελα να προσπαθήσω να ζήσω εκεί τουλάχιστον για λίγο, γιατί χρειαζόμουν μια αλλαγή περιβάλλοντος και γενικά μια αλλαγή στη ζωή μου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έψαχνα για ένα μέρος όπου θα μπορούσα να εξασκηθώ και να ασχοληθώ με τα τραγούδια μου. Ένα βράδυ επισκέφτηκα τον Strutter στο Valve Studio και του είπα για την αναζήτησή μου. Ήταν πολύ ευγενικός και ήθελε να με βοηθήσει με αυτό. Έτσι, μετά από κάποια πράγματα που έκανα στο Valve, με πλησίασε και με ρώτησε αν θα με ενδιέφερε να δοκιμάσω μερικά τραγούδια για ένα νέο project στο οποίο είχε εργαστεί μαζί με τον Nash. Τότε άρχισαν να διαμορφώνονται οι Silvernite.
Η μουσική σας παραπέμπεται ιδιαιτέρως στη δεκαετία του 80. Πιστέψατε από την αρχή ότι θα σας ταίριαζε αυτή η κατεύθυνση;
Η μουσική κατεύθυνση και το όραμα των Silvernite διαμορφώθηκε αρχικά από τους Strutter και Nash G, αλλά ήμουν πολύ χαρούμενη που είμαι μαζί σ’ αυτό. Λατρεύω τις πιασάρικες μελωδίες και επίσης το γενικό «over-the-top-ness» της δεκαετίας του ’80! Όπως, τίποτα πολύ υπερβολικό ή περίεργο ή λάθος! Μοιάζει με έναν ευπρόσδεκτο τρόπο να αφεθώ λίγο. Πέρασα τα περισσότερα χρόνια μου κυρίως στον κόσμο της metal, όπου δυστυχώς υπάρχουν πολλές σκληρές και περιοριστικές στάσεις απέναντι στο στυλ, τόσο στη μουσική όσο και στην οπτική. Αυτές οι συμπεριφορές με επηρέασαν επίσης! Είχα τοποθετήσει περιττά πλαίσια γύρω μου. Οι Silvernite με δίδαξαν να ανακαλύπτω νέα στυλ και διαστάσεις στο τραγούδι και στην ερμηνεία μου.
Συμμετέχεις κι εσύ στη διαδικασία γραφής της μουσικής;
Μέχρι στιγμής έχω έρθει κυρίως στην τελική εικόνα, όταν δηλαδή έρχεται η ώρα να κανονίσω φωνητικά ή να τελειοποιήσω ή να γράψω στίχους. Έχω προσθέσει τη πινελιά μου σε μερικές από τις φωνητικές μελωδίες, στη διαδικασία επίδειξης και τακτοποίησης, αλλά μέχρι στιγμής οι κύριοι δημιουργοί της μουσικής είναι οι Strutter και Nash. Έχω όμως κάτι στο συρτάρι μου, ίσως για το επόμενο πλήρες άλμπουμ. Ας δούμε τι συμβαίνει σε αυτές τις ιδέες!
Όταν γράφετε τραγούδια, από που εμπνέεστε στιχουργικά;
Από τη πλευρά του τραγουδιστή, η μελωδία και οι στίχοι είναι πολύ στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους και συμβαδίζουν. Πρέπει να πεις μια ιστορία σ’ αυτό που τραγουδάς, και πρέπει να τακτοποιήσεις τους στίχους με τρόπο που να είναι πολύ τραγουδιστοί αλλά και να ακούγονται ωραίοι στον ακροατή. Έτσι, για μένα ακόμη και οι μελωδίες εμπνέουν πολύ τους στίχους. Έχω συνήθως τη βασική ιδέα της ιστορίας στο μυαλό μου, και μερικές βασικές λέξεις και προτάσεις που θέλω να γλιστρήσω με κάποιο τρόπο. Τότε νομίζω τι είδους μελωδία θα ταιριάζει με αυτήν την ιστορία, και αρχίζω να συστρέφω και να τροποποιώ τις λέξεις και τη μελωδία μέχρι να βγει νόημα. Όσον αφορά τα θέματα, συνήθως είναι το ισχυρότερο είδος συναισθημάτων ή γενικά θέματα που προκαλούν στίχους. Αγάπη, θλίψη, μίσος, αποφασιστικότητα, χαρά ή απλά μια καλή ιστορία ή το εκπληκτικό του σύμπαντος και της ίδιας της ζωής.
Μέχρι τώρα, κυκλοφορήσατε το EP άλμπουμ “So It Began”, και κάποια ξεχωριστά singles. Είστε ευχαριστημένοι για την ανταπόκριση που λαμβάνετε από το κοινό;
Έχω ακούσει κυρίως καλά πράγματα και θετικά σχόλια, τα οποία μ’ έκαναν να αισθανθώ πολύ ωραία και είμαι τόσο ευγνώμων που μπορώ να συμμετέχω σ’ αυτό. Φυσικά υπήρχαν και άτομα που τους αρέσουν διαφορετικά είδη από αυτά που υποστηρίζουμε εμείς, αλλά εντάξει, κανένας δεν μπορεί να ικανοποιήσει τους πάντες.
Στις 26 Φεβρουαρίου, θα κυκλοφορήσετε το πρώτο σας ολοκληρωμένο ομώνυμο άλμπουμ. Τι μπορούμε να περιμένουμε από το επερχόμενό σας άλμπουμ;
Τα πράγματα πηγαίνουν μόνο καλύτερα. Το μόνο που μπορώ να υποσχεθώ είναι ότι το άλμπουμ θα είναι γεμάτο με κολλήματα (γέλια)! Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο τραγούδι από το άλμπουμ που να μη κολλήσει στο κεφάλι σου. Πολύ μελωδία, γλυκά κιθαριστικά σόλο, ωραία synths, και πολύ σέξι σαξοφωνικά σόλο. Φυσικά και πολύ πιασάρικα ρεφρέν. Γι’ αυτό δημιουργήθηκαν οι Silvernite.
Η πανδημία του COVID-19 επηρέασε αρκετά τα σχέδια σας. Πότε πιστεύεις ότι θα επιστρέψετε στη live σκηνή;
Νομίζω ότι ο επιτυχημένος και εκτεταμένος εμβολιασμός, είναι το μόνο πράγμα που θα επαναφέρει της live εμφανίσεις και τις συναυλίες πίσω. Οπότε εξαρτάται πραγματικά από αυτό. Παρ’ όλα αυτά, αμφιβάλλω ότι τα πράγματα θα επανέλθουν πλήρως φέτος.
Η πατρίδα σου είναι η Φιλανδία, ωστόσο μένεις και στην Ελλάδα λόγω των Silvernite. Μπορείς να συγκρίνεις τη ζωή ανάμεσα στις δύο χώρες;
Εκτός από τις προφανείς διαφορές στη θερμοκρασία, αλλά και στη ποσότητα βροχής ή λιακάδας, η πιο εντυπωσιακή διαφορά για μένα είναι η γενικά χαλαρή και πλήρως κοινωνική ατμόσφαιρα στην Ελλάδα, συγκριτικά με τη Φιλανδία. Το στερεότυπο των Φινλανδών να είναι πολύ ήσυχο, προσεκτικό και, ακόμη και αντικοινωνικό, και είναι αλήθεια. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρόβλημα να ζητήσεις συμβουλές ή βοήθεια από έναν ξένο στο δρόμο ή απλά να χαιρετίσεις άτομα που δεν γνωρίζεις. Στη Φινλανδία, συνήθως οι άνθρωποι θέλουν απλώς να βγουν από την κατάσταση και αν χαιρετίσουν κάποιον που δεν γνωρίζουν, θεωρείται πολύ περίεργο! Και γενικά οι άνθρωποι φαίνεται να απολαμβάνουν τη ζωή πολύ περισσότερο στην Ελλάδα. Κι εγώ επίσης! Επίσης, το φαγητό. Το φαγητό είναι πολύ πιο απολαυστικό εδώ και οι τιμές στα εστιατόρια είναι πολύ πιο προσιτές. Στην Ελλάδα μπορώ να φάω όποτε θέλω. Στη Φινλανδία τα πάντα είναι πολύ πιο ακριβά, ειδικά ενοίκια, τιμές σπιτιού και φαγητό σε εστιατόρια. Αλλά κάτι που νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερο στη Φινλανδία, είναι οι ταχύτητες του διαδικτύου αλλά και τα δεδομένα κινητής τηλεφωνίας είναι πάντα απεριόριστα έως στάνταρ. Επίσης οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι λίγο πιο οργανωμένες και καλά εξοπλισμένες εκεί. Αλλά και η κοινωνική ασφάλιση είναι καλή και αρκετά εύκολα διαθέσιμη. Ναι, βασικά πολλά πρακτικά πράγματα λειτουργούν καλύτερα στη Φινλανδία, αλλά η ψυχική ποιότητα ζωής και οι μικρές απολαύσεις στην καθημερινή ζωή είναι για μένα καλύτερα στην Ελλάδα.
Σ’ ευχαριστώ πολύ Tanja για το χρόνο που μας μοιράστηκες γι’ αυτή την όμορφη συνέντευξη. Κλείνοντας, θα ήθελες να μοιραστείς ένα μήνυμα προς τον κόσμο;
Κι εγώ ευχαριστώ πολύ. Για αυτούς που “ανθίζουν αργά”, κι έχουν ξεπεράσει τις περιόδους επιλογής καριέρας ή εκμάθησης δεξιοτήτων, θέλω να πω το εξής: Πριν μάθετε τι θέλετε να κάνετε, δεν είστε πολύ μεγάλοι να ξεκινήσετε κάτι καινούργιο στη ζωή σας. Επίσης φροντίστε να μας ακολουθήσετε, και στις 26 Φεβρουαρίου, ρίξτε μια ματιά στο νέο υλικό που ετοιμάσαμε για σας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο.
Οι Kings Of Leon αποκάλυψαν την άφιξη του πολυαναμενόμενου, όγδοου δίσκου τους.
Το άλμπουμ θα ονομάζεται “When You See Yourself” και θα κυκλοφορήσει στις 5 Μαρτίου μέσω της RCA Records.
Το συγκρότημα, αποκάλυψε την νέα κυκλοφορία μέσω ενός e-mail σχετικά με το merchandise του που στάλθηκε σε οπαδούς του σχήματος.
Οι Kings Of Leon συνόδευσαν την ανακοίνωση της κυκλοφορίας με τη δημοσιοποίηση δύο τραγουδιών από αυτή, τα “The Bandit” και “100.000 People”.
To “When You See Yourself” θα διαδεχθεί το προ τετραετίας “WALLS”, ενώ η μπάντα είχε κυκλοφορήσει την άνοιξη του 2020 το ανεξάρτητο single “Going Nowhere”, σηματοδοτώντας την δισκογραφική της επιστροφή.
Παρακάτω, μπορείτε να δείτε το εξώφυλλο και το tracklist του “When You See Yourself”.
‘When You See Yourself, Are You Far Away’ ‘The Bandit’ ‘100,000 People’ ‘Stormy Weather’ ‘A Wave’ ‘Golden Restless Age’ ‘Time In Disguise’ ‘Supermarket’ ‘Claire And Eddie’ ‘Echoing’ ‘Fairytale’
Μέλη των Metallica, Foo Fighters και Red Hot Chili Peppers στον επόμενο δίσκο του Ozzy
Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Ozzy Osbourne είχε αποκαλύψει ότι είχε ξεκινήσει τις ηχογραφήσεις του διαδόχου του “Ordinary Man” με τον ίδιο παραγωγό, Andrew Watt.
Ο Watt έδωσε νέες λεπτομέρειες για τον δίσκο αυτόν και πιο συγκεκριμένα δήλωσε πως βρίσκεται στα μισά της διαδικασίας ηχογράφησης, και όπως και στο “Ordinary Man”, προσέγγισαν διάσημους μουσικούς για συμμετοχή.
Ανάμεσα τους ο Robert Trujillo, πρώην μπασίστας του Ozzy και νυν των Metallica, ο Chad Smith, ντράμερ των Red Hot Chili Peppers, ο οποίος συμμετείχε και στο “Ordinary Man” και ο Taylor Hawkins, ντράμερ των Foo Fighters. Ο ίδιος ο Watt λογικά θα αναλάβει και πάλι τις κιθάρες.
Concert Stories: Όταν οι KALEO έκαναν χαμό στη Θεσσαλονίκη (16.12.17, Principal Club Theater)
Πέρασαν 3 χρόνια από τότε που ήρθαν οι KALEO στη χώρα μας για συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, κλείνοντας τη περιοδεία που πραγματοποιούσαν τότε, Kaleo Express World Tour. Ο συναυλιολόγος προφανώς βρέθηκε στην εμφάνισή τους στη Θεσσαλονίκη, και σήμερα διηγείται λίγο από την εμπειρία του.
Το ημερολόγιο λέει 16 Δεκεμβρίου του 2017, μια σχετικά βροχερή και κρύα μέρα στη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα όμως και μεγάλη μέρα για κάθε μουσικόφιλο, συναυλιόφιλο, ροκά, κλπ. που θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει live ένα ροκ συγκρότημα που ακούει πολύ συχνά στο ραδιόφωνο τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για τους KALEO στο Principal Club Theater. Έτσι για να αναφέρουμε στην ιστορία, οι KALEO θα ερχόντουσαν στη χώρα μας το καλοκαίρι, ωστόσο εξαιτίας θεμάτων υγείας του τραγουδιστή, μετέφεραν τις εμφανίσεις τους τον Δεκέμβριο.
Angelica Dusk (opening act)
Η τραγουδίστρια που άνοιγε τις συναυλίες των KALEO στη χώρα μας, ήταν η Angelika Dusk. Η Angelika Dusk, κατά τη διάρκεια της εμφάνισής της παρουσίασε τη καινούργια δισκογραφική της δουλειά Beautiful Mess, ερμήνευσε κάποιες διασκευές, ενώ ερμήνευσε και το πολύ γνωστό της τραγούδι Beautiful Love, που συνεργάστηκε με τους Playmen. Με το δικό της τρόπο φρόντισε να ζεστάνει καλά το κοινό, και απέσπασε θερμό χειροκρότημα από το κοινό.
KALEO επί σκηνής
Η ώρα περνούσε, το Principal Club Theater γέμιζε ακόμη περισσότερο, και επικρατούσε μια σχετική ζέστη μέσα στο χώρο, κάτι σχετικά σπάνιο για τέτοια εποχή. Πάει 10 η ώρα, και κάπου εκεί ξεκινάνε να εμφανίζονται σιγά σιγά τα μέλη, με τελευταίο φυσικά τον τραγουδιστή, τον JJ Julius Son. Χαιρετάει το κοινό στα ελληνικά λέγοντας “Γεια σας”, και ξεκινάει το live με το Broken Bones. Όλο το κοινό που γέμισε το Principal Club Theater ξεκίνησε να τραγουδάει μαζί τους, δημιουργώντας ένα φανταστικό κλίμα. Λίγο πιο μετά, κάνανε πιο μελωδικό το κλίμα, αφού ερμηνεύσανε I Can’t Go On Without You, All The Pretty Girls, Save Yourself, Automobile, αλλά και τραγούδι στη μητρική τους γλώσσα που λέγεται Vor í Vaglaskógi.
Μετά από κάποιο σημείο, βλέποντας ότι το πήγαιναν πολύ μελωδικά, αποφάσισαν να δώσουν λίγο γκάζια στο κοινό. Oπότε ήρθε η ώρα να ερμηνεύσουν τα κάπως δυνατά τραγούδια που είχαν στη setlist τους, Hot Blood & No Good, δημιουργώντας και πάλι πάρτι. Φυσικά ερμήνευσαν και κάποια ακυκλοφόρητα, αλλά διασκεύασαν και πολύ όμορφα το τραγούδι της Cher, Bang Bang.
Εννοείται, δεν έλλειψε και η μεγάλη στιγμή που αδημονούσαν όλοι από την ώρα που πάτησαν το πόδι τους στο Principal Club Theater. Να δουν τους KALEO να ερμηνεύουν ζωντανά τη μεγάλη τους επιτυχία Way Down We Go. Τραγούδι με το οποίο τους γνώρισε ο περισσότερος κόσμος, και φυσικά τους το πρόσφεραν απλόχερα ερμηνεύοντας το live μαζί τους. Μ’ αυτό κλείσανε το πρώτο μέρος της συναυλίας, και αποχώρησαν προσωρινά εκτός σκηνής.
Αφού επέστρεψαν στη σκηνή, ο JJ Julius Son επέστρεψε μ’ ένα μπουκάλι σαμπάνια, και με τα λιγοστά ελληνικά που έμαθε είπε “άντε στην υγειά μας”. Ήπιε λίγο σαμπάνια, και για να εντυπωσιάσει λίγο περισσότερο το κοινό, έβγαλε τη μπότα του, κι αφού τους ευχαρίστησε στα ελληνικά, ήπιε σαμπάνια κι από τη μπότα. Ίσως η πιο χαρακτηριστική και αστεία στιγμή που θα μπορούσε να θυμάται κάποιος από εκείνη τη βραδιά. Μετά από αυτό, ερμήνευσαν το Rock ‘n’ Roller, με το οποίο κλείσανε και τη συναυλία.
Δείτε το παρακάτω βίντεο από μια παρευρισκόμενη
Κλείνοντας αυτό το concert story, η συναυλία διήρκησε σχεδόν 1.5 ώρα. Αν βρίσκαμε κάποιο ψεγάδι από αυτή τη συναυλία, σίγουρα ήταν ο ήχος, κάτι πολύ φυσιολογικό όταν πρόκειται για συναυλία που γίνεται στην Ελλάδα. Σίγουρα ήταν από τις καλύτερες μουσικές βραδιές που γίνανε στη Θεσσαλονίκη τα τελευταία χρόνια, καθώς στάθηκαν όπως έπρεπε στη σκηνή. Οι KALEO ήρθαν σε πολύ σωστό timing, και ο κόσμος ανταποκρίθηκε αναλόγως στο κάλεσμά τους. Ευελπιστούμε να κυκλοφορήσουν το πολυαναμενόμενο νέο άλμπουμ τους, και να ξανάρθουν στη χώρα μας, όταν φυσικά τελειώσει και η κατάσταση με τον ιό.
