Η πρώτη μορφή αντιρατσιστικής εκπαίδευσης διαμορφώθηκε στην Βρετανία την δεκαετία του 1980 ως αντίδραση στην «απλοϊκότητα» της πολυπολιτισμικής προσέγγισης. Αφετηρία της αποτέλεσε η ριζοσπαστική κριτική που ασκήθηκε στο πολυπολιτισμικό μοντέλο, την βεβαιότητα για τις μεταβολές και τις παραδοχές του για την ετερότητα και τον ρατσισμό που δύναται να επιφέρει η γνώση του πολιτισμού των άλλων στις στάσεις και τις αντιλήψεις των υποκειμένων.
Ως αντίδραση στην πολυπολιτισμική προσέγγιση που εστιάζει στο υποκείμενο και τις συμπεριφορές του, αρχίζει να αναπτύσσεται μια νέα προσέγγιση, η οποία στοχεύει στην ανάδειξη και τον περιορισμό του ρατσισμού και των διακρίσεων που έχουν έναν θεσμικό και συστημικό χαρακτήρα, μια μετατόπιση ενδιαφέροντος από το άτομο, τις συμπεριφορές και τις στάσεις του, στους θεσμούς και τις κοινωνικές δομές, καθώς και τον τρόπο που αυτές αναπαράγουν τον ρατσισμό στην κοινωνία.
Βασική επιδίωξη του πολυπολιτισμικού μοντέλου είναι η άμβλωση ενδεχόμενων συγκρούσεων μεταξύ των ατόμων που προέρχονται από διαφορετικές ομάδες, μέσω της κατανόησης των διαφορών, δηλαδή η ανάπτυξη μιας δημοκρατικής κουλτούρας, που κολπώνει τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της αναγνώρισης του άλλου και την αποδοχή της ισότητας.
Όπως είναι ευρέως γνωστό, ο προσανατολισμός σε μια κοινωνία που διατηρεί την πολιτισμική και γλωσσική της πολλαπλότητα προϋποθέτει τόσο παρεμβάσεις, όσο και αλλαγές που αναφέρονται σε όλο το κοινωνικό σύνολο. Η συλλογιστική της πολυπολιτισμικής προσέγγισης φέρει διττό χαρακτήρα, εστιάζοντας σε αλλοδαπούς και γηγενείς μαθητές.
Ο εμπλουτισμός του προγράμματος σπουδών του σχολείου με στοιχεία από τον πολιτισμό των αλλοδαπών μαθητών πιστεύεται ότι θα ενισχύσει την αυτοαντίληψή τους, γεγονός που θα βελτιώσει τη σχολική τους επίδοση. Αυτή, με την σειρά της, δύναται να επιφέρει ισότητα εκπαιδευτικών ευκαιριών. Απεναντίας, επικεντρώνοντας στους γηγενείς μαθητές, υποστηρίζεται ότι η γνώση του πολιτισμού των ξένων, μέσω της εκπαίδευσης, θα αμβλύνει στερεότυπα και προκαταλήψεις, οδηγώντας έτσι στην καταπολέμηση του ρατσισμού.
Ακριβώς πάνω σε αυτήν την προσέγγιση ασκήθηκε έντονη κριτική ριζοσπαστικού χαρακτήρα, που συνετέλεσε την βάση διαμόρφωσης μιας αντιρατσιστικής εκπαίδευσης. Ένα βασικό στοιχείο -ως αντικείμενο κριτικής- αφορούσε τον τρόπο πρόσληψης της ετερότητας. Πρόκειται για την επικράτηση, στην βάση της επιρροής της σκέψης της Σχολής του Σικάγο, ως το στοιχείο κωδικοποίησης των διαφορών. Η εισαγωγή της έννοιας της εθνότητας στον επιστημονικό λόγο είχε ως αποτέλεσμα την πρόσληψη κάθε μορφής πλουραλισμού ως εθνικοπολιτισμικού. Συνακόλουθα, οδήγησε στην πρόσληψη της πολυπολιτισμικής κοινωνίας ως ενός μοντέλου κοινωνικής οργάνωσης όπου συνυπάρχουν διακριτές και απόλυτα ξεχωριστές ομάδες.
Έντονη κριτική ασκείται και στον τρόπο προσέγγισης της καταπολέμησης του ρατσισμού. Η βασική θέση της πολυπολιτισμικής προσέγγισης προκύπτει από μια θεώρηση του φαινομένου του ρατσισμού ως πρόβλημα που αφορά τα υποκείμενα και την ενδεχόμενη προβληματική τους κοινωνικοποίηση. Καταλήγει, θεωρώντας ότι στην πραγματικότητα αμβλύνει τις αντιστάσεις των μειονοτικών ομάδων, παρέχοντας τους την ψευδαίσθηση της ισότιμης συμμετοχής. Με αυτόν τον τρόπο η κυρίαρχη κοινωνικά πολιτισμικά ομάδα επιτυγχάνει τον κοινωνικό έλεγχο και την αποτροπή των κοινωνικών αγώνων ενάντια στην καταπίεση που υφίστανται οι μειονοτικές ομάδες.
Και ξαφνικά , ο μέσος Έλληνας , θυμήθηκε να σηκωθεί από τον καναπέ του σαλονιού , να αρπάξει μια σακούλα πατατάκια και να απολαύσει την εκπομπή του Λαμπρόπουλου , βλέποντας πράγματα τα οποία δεν θα φανταζόταν ότι θα άγγιζε ποτέ του. Και ταράζεται όταν βλέπει την ελληνική κοινωνία να ξυπνά και να προβάλλει σθεναρή αντίσταση απέναντι στα λανθασμένα πρότυπα που προβάλλονται στον χώρο του αθλητισμού . Ο μέσος Έλληνας , ο οποίος μάλλον πιστεύει ότι είναι ο Μέσι , σε κάποια άλλη ζωή, αγχώνεται όταν βλέπει γυναικείες φωνές να κραυγάζουν για την σεξιστική άποψη που προβάλλεται μέσω της εκπομπής του Αντ1 , στα πέναλτι. Ιδρώνει το μέτωπο του , όταν σκέφτεται πως θα τον ζαλίσουν πάλι με φεμινιστικές αηδίες , όπως ο ίδιος τις αποκαλεί. Θίγεται με την κίνησή απόρριψης τέτοιων νοσηρών ιδεολογιών και λέει -αστο μωρέ , τι σας ενοχλεί, σιγά την εκπομπή. Αγνοώντας την σκιαγράφηση , μιας γυναίκας , ως χαζοβιόλας χορεύτριας που στον αγωνιστικό χώρο του ποδοσφαίρου , δεν έχει άλλη θέση , πέρα από την επίδειξη του καλλίγραμμου κορμιού της. Λες και οι γυναίκες , εκτελούν με αυτόν τον τρόπο πέναλτι – πιθανώς ο κολλητός μας μέσος Έλληνας δεν έχει παρακολουθήσει ποτέ του την Alex Morgan να διαπρέπει στο γήπεδο. Δεν έχει δει ποτέ του τελικό champions League γυναικών – πιθανότατα δεν γνωρίζει ότι η δημοφιλής αυτή γιορτή του ποδοσφαίρου συμπεριλαμβάνει και τις γυναικείες ομάδες. Και γιατί άλλωστε να δει ; Μήπως θεωρεί ότι οι γυναίκες έχουν την ίδια θέση στα γήπεδα και στις κερκίδες , με τον ίδιο και τα φιλαράκια του;
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους . Εκπομπές υπάρχουν , όσο υπάρχουν άνθρωποι που τις βλέπουν. Συνεπώς , σε ένα μεγάλο ποσοστό ευθύνης , μερίδιο έχουν και εκείνοι που προσφέρουν ποσοστά τηλεθέασης σε σκουπίδια – εκπομπές που εστιάζουν στην προβολή λανθασμένων προτύπων. Ποιος ο λόγος να κάτσεις να δεις μια τέτοια εκπομπή , που το μόνο που έχει να αναδείξει είναι …επίμαχα γυναικεία μέρη και χορούς της κοιλιάς; Η εκπομπή λέγεται στα πέναλτι , όχι dancing with the stars , ούτε pornhub. Αν θέλεις, να προβάλεις την γυναίκα στο γήπεδο, κάνε το με το σωστό τρόπο. Όπως της αξίζει. Όχι γελοιοποιώντας την , με φαρσοκωμωδίες και τραγελαφικές παραστάσεις κοριτσιών που κουνιούνται ( χωρίς Ρυθμό ) μέσα σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου. Όσο ο άνθρωπος συνεχίζει να αποδέχεται άκριτα τα προβαλλόμενα πρότυπα σαπίλας που αναπαράγει η κοινωνία , σαν αυτό , δεν θα μπορέσει να εξελιχθεί ποτέ. Μερίδιο ευθύνης , λοιπόν , έχουν όλοι εκείνοι που χαζεύουν τέτοιου είδους θεάματα και αρέσκονται στο να κατηγορούν όλους όσοι αντιδρούν σε αυτά τα ‘κακώς κείμενα ” ως φεμιναζί! Όχι , καλέ μου , χρυσέ μου , Έλλην@ , δεν σου φταίει ο φεμινισμός . Και καμιά φεμινιστική αντίληψη. Εκπομπές σαν και αυτή , έπρεπε να σε προβληματίζουν για την κατάντια της κοινωνίας μας , να διακωμωδεί το γυναικείο ποδόσφαιρο , την στιγμή που οι αθλήτριες μας μοχθούν για να αναδείξουν το αστείρευτο ταλέντο τους . Σε μια κοινωνία που μάθανε πως αυτό που κάνουν δεν συνάδει με την φύση τους . Και τόλμησαν να πουν όχι. Αυτές λοιπόν , τις εξαιρετικές φύσεις , τα εξαιρετικά πνεύματα , τα γελοιοποιούμε και από πάνω , ενώ απάντησαν με ένα ηχηρό Ο Χ Ι , στις απαιτήσεις και τα πρέπει της κοινωνίας .
Μπορεί να γίνομαι καυστική απέναντι τους. Μπορεί και όχι. Το ζήτημα δεν είναι να διασφαλίσουμε μόνο την απόσυρση τέτοιων εκπομπών από την ελληνική τηλεόραση . Ούτε να κουνάμε επικριτικά το δάχτυλο απέναντι σε όσους την βλέπουν. Το ζήτημα είναι να τους δείξουμε ότι αυτό που κάνουν , μόνο προβλήματα φέρνει. Το ζήτημα είναι να τους δείξουμε ότι όσο αναπαράγουμε τέτοια κακοήθη στερεότυπα , μέσα από τα κανάλια και τα 10 λεπτά εκπομπής που διαθέτει κάθε άκυρος , για να μας μιλήσει για το γυναικείο ποδόσφαιρο , τόσο η κοινωνία μας θα απομακρύνεται από την εξέλιξη . Από την αλλαγή στάσεων , αναπαραστάσεων και αντιλήψεων , που με τόσο κόπο προσπαθεί να αποβάλλει. Τα δέκα λεπτά αυτής της εκπομπής δεν αντιπροσωπεύουν το γυναικείο ποδόσφαιρο. Την ομορφιά του , την ευγενής άμιλλα που προβάλλει , το πάθος που έχουν οι άνθρωποι όταν μιλούν για αυτό. Η εκπομπή αυτή , δεν δείχνει τίποτα άλλο πέρα από επίμαχα σημεία γυναικών που προσπαθούν μάταια να μας αποδείξουν ότι μπορούν να βρίσκονται στον αγωνιστικό χώρο. Η εκπομπή αυτή , τοποθετεί την γυναίκα στην θέση της κοκέτας- ποια άλλη γυναίκα θα ήθελε τέλος πάντων , να κυκλοφορεί με φόρμες και τάπες , ξέρουμε καμία ; Κρίμα , και πάλι κρίμα .
Καταθέτουμε μερικές προτάσεις που ενδεχομένως οι άνθρωποι του εκάστοτε καναλιού , μπορούν να αξιοποιήσουν , προκειμένου να προβάλλουμε με δημιουργικό τρόπο , την θέση της γυναίκας στον αθλητισμό και ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο! Θα μπορούσε κάλλιστα , να αναμεταδόσει στιγμιότυπα από τους αγώνες της Εθνικής μας , παρασκήνια από την κατάκτηση του γυναικείου Champions league . Την ζωή της Μάρτα, που θεωρείται για πολλούς ο θηλυκός Μέσι. Ενώ είναι απλώς η Μάρτα , η Βραζιλιάνα γυναίκα που σαρώνει τα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Θα μπορούσε να αφιερώσει ώρες ολόκληρες να εξιστορεί την ζωή της Άλεξ Μόργκαν , αυτόν τον θρύλο , που οδηγεί συνεχώς την Εθνική ομάδα της Αμερικής σε νέες επιτυχίες. Και ύστερα , τα δικά μας τα κορίτσια , δεν αξίζουν λίγη προβολή ; Δεν αξίζουν πέντε λεπτά στον τηλεοπτικό φακό – προτιμάτε να βλέπετε γυναικεία στήθη μάλλον , παρά να ακούσετε τα προβλήματα της ποδοσφαιρικής κοινότητας στην οποία ανήκουν. Δώστε τους , δύο λεπτά , δύο λεπτά μόνο , και θα σας πουν , τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα. Θα σας πουν για τις ανύπαρκτες υποδομές , θα σας μιλήσουν για τους πενιχρούς μισθούς , γιατί κυρίες και κύριοι ξεχνάτε πως το γυναικείο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα θεωρείται ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΌ! Θα σας μιλήσουν για το πόσο δύσκολο είναι να συνδυάζουν οικογένεια , μητρότητα , εργασία και πάθος. Θα σας δείξουν πως ντρίμπλες και προσπεράσεις , δεν κάνουν μόνο οι άνδρες. Θα μάθετε τα ονόματα τους , όπως ξέρετε τα ονόματα των παικτών που συμμετέχουν στο Euro. Θα ακούσετε , πόσο αγαπούν αυτό το άθλημα και πως αντιμετωπίζουν τον ρατσισμό απέναντι τους. Γιατί , ας μην γελιόμαστε , πολλάκις έχουμε δει σχόλια και αναρτήσεις κάτω από τις επιτυχίες της εθνικής μας και την προσπάθεια της να αναδειχθεί. Σχόλια που ανήκουν στο μεσαίωνα , σχόλια που συνήθως κυμαίνονται γύρω από το – πήγαινε πλύνε κανένα πιάτο , γύρνα στην κουζίνα κτλ. Και συνήθως , αγαπημέν@ μου , αυτοί που τα γράφουν, είναι οι μέσοι Έλληνες του καναπέ….
Το ζήτημα αυτό , δεν αφορά μόνο την γυναικεία ύπαρξη. Το ζήτημα δεν επικεντρώνεται μόνο στην ισότητα. Θέλοντας και μη , η ελληνική κοινωνία αναπαράγει σκουπίδια που αναγκαστικά γνωρίζουμε την ύπαρξη τους . Αυτό δεν σημαίνει όμως , ότι οφείλουμε να τα υιοθετήσουμε. Πες όχι στην εκπομπή αυτή και στην κάθε εκπομπή , που διαμορφώνουν την εικόνα της γυναίκας , ως μια χαρούμενη cheerleader που κουνάει πέρα δώθε ο,τι έχει , προκειμένου να ανεβάσει τα νούμερα τηλεθέασης . Πες όχι , στην εκπομπή αυτή και την κάθε εκπομπή που ενώ θα μπορούσε να καλέσει άτομα που δραστηριοποιούνται ενεργά στο ποδόσφαιρο πλαίσιο , αρκείται στο να προβάλλει σεξιστικά πρότυπα που παρεμποδίζουν την ισότητα στον αθλητισμό. Πες όχι , στον ρατσισμό και την προκατάληψη , που διαιωνίζονται μέσα από τέτοια στιγμιότυπα και τέτοια κακογραμμένα σενάρια εκπομπών. Πες όχι , σε όσους θέλουν να σου παρουσιάσουν ότι το γυναικείο ποδόσφαιρο μόνο αυτό έχει να προσφέρει . Μίλησε τους για την Σόλο , την Μάρτα , την Ραπίνο , Wilson , για όλες εκείνες τις γυναίκες που δεν άφησαν τον ρατσισμό και την προκατάληψη , να τους παρασύρει και ανέδειξαν το ταλέντο τους . Μην αφήσεις την θλιβερή αυτή εικόνα γυναικών να τοποθετούν τόσο χαμηλά τον εαυτό τους , να σε παρασύρει. Σκέψου καλύτερα , ποιος είναι ο χαμένος στο τέλος ; Ονειρέψου ελεύθερα και άφησε την φαντασία σου να κυλήσει για την καριέρα σου στον ποδοσφαιρικό χώρο. Και επιτέλους , ας εναντιωθούμε απέναντι σε τέτοια σκουπίδια , που υποβιβάζουν την γυναίκα , καλώντας την ομοσπονδία να ενεργοποιηθεί για την αποβολή τους. Η ομοσπονδία του γυναικείου ποδοσφαίρου , είθε να αναλάβει ενεργό δράση στην προσπάθεια μας να διεκδικήσουμε απλές συνθήκες ισότητας και παραγκωνισμό του ρατσιστικού στοιχείου. Μην ξεχνάς , όμως το σημαντικότερο …
Μόνο εσύ έχεις την δύναμη να σταματήσει αυτή η εκπομπή . Μόνο εσύ , μπορείς να βάλεις ένα τέρμα σε αυτά τα κακώς κείμενα της εποχής μας. Μόνο εσύ , οφείλεις να υπερασπιστείς την εικόνα που διαμορφώνουν οι άλλοι για τις γυναίκες. Πώς ; Πατώντας απλά , το κόκκινο κουμπί!
Με την έννοια αυτή η συμπεριφορά ενός ανθρώπου μπορεί να χαρακτηριστεί ρατσιστική, ακόμη και αν δεν επικαλείται τοιαύτες αντιλήψεις. H συμπεριφορά είναι η σημαντική και όχι η αιτιολόγησή της. Συνήθως, όμως, αντιλήψεις, στάσεις και συμπεριφορές είναι εναρμονισμένες μεταξύ τους. H ρατσιστική συμπεριφορά στηρίζεται σε ένα πλέγμα των προαναφερθέντων, που σε ορισμένες περιπτώσεις δύναται να ολοκληρωθεί εντός μίας συνολικής ρατσιστικής εικόνας της κοινωνίας.
Ως προς τις αντιλήψεις: Σε μία κοινωνία στην οποία –θεωρητικά– ο κάθε άνθρωπος βρίσκεται σε μια θέση χάρις, ή εξαιτίας των προσωπικών του ιδιοτήτων, ικανοτήτων και προσόντων, η υποτελής διαβίωση μιας κατηγορίας ανθρώπων, όπως εκφράζεται με τον αναπαραγόμενο αποκλεισμό, λειτουργεί ως επιβεβαίωση της υποτιθέμενης κατωτερότητάς τους.
Ως προς τις στάσεις: Σε μία κοινωνία στην οποία ο ανταγωνισμός βρίσκεται στην κλίμακα των αξιών υψηλότερα από την αλληλεγγύη, δεν είναι ρεαλιστική η προσδοκία αυθόρμητων θετικών στάσεων απέναντι στους κοινωνικά αποκλεισμένους.
Ως προς τις συμπεριφορές: Ο ρατσισμός βραχυπρόθεσμα συμφέρει όσους δεν ανήκουν στα θύματά του. Εν ολίγοις, όλα αυτά που μοιάζουν να αποκτώνται βραχυπρόθεσμα θα αποπληρωθούν πολλαπλάσια αργότερα, καθώς ο ρατσισμός υποδηλώνει την υπονόμευση των θεμελιωδών αρχών του πολιτισμού από τον οποίο αντλείται η ευημερία και η ευτυχία όλων.
Πόσο ρατσιστικός είναι ο κόσμος της Ελλάδας; Δεδομένου ενός συμβάντος που υπήρξε στο reality show “Big Brother” , το οποίο δημιούργησε αρκετή ένταση ξεκίνησα να σκέφτομαι .
Αρχικά τι είναι αυτό το τηλεπαιχνίδι; Πως θα εξασφαλίσει το κανάλι στο οποίο προβάλλεται , αλλά και οι χορηγοί, έσοδα όταν το χρηματικό έπαθλο είναι τόσο υψηλό; Στην τελική η πηγή είναι πάντα τα χρήματα… Οπότε πιο είναι το μυστικό; Το μυστικό είναι στην διαφήμιση, για να πετύχει όμως η διαφήμιση πρέπει το σόου να έχει υψηλά νούμερα τηλεθέασης. Για αυτό και οι παίκτες του παιχνιδιού είναι πάντα τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να πιάσεις ένα μεγαλύτερο φάσμα τηλεθεατών οι οποίοι μπορούν να ταυτιστούν ή καλύτερα να συμπαθήσουν κάποιον “πρωταγωνιστή”, πέρα από τις διαμάχες που είναι το μόνο λογικό πως θα υπάρχουν.
Οπότε το ερώτημα είναι ποιο πληθυσμό ακριβώς της Ελλάδας αντιπροσώπευε ο συγκεκριμένος παίκτης και όχι μόνο; Δεν είναι ο μόνος παίκτης που έχει κάνει σεξιστικά σχόλια. Πολύ πιθανόν να μην το εννοούσε τόσο κυριολεκτικά όσο το είπε, αλλά το γεγονός πως ειπώθηκε ήταν αυτό που τον καταδίκασε. Άλλες εκφράσεις που ειπώθηκαν τύπου “είμαστε γυναίκες οπότε λογικό να μαγειρεύουμε και να πλένουμε τα πιάτα” (όχι με τις ακριβείς λέξεις βέβαια), έχουν υπάρξει στο παιχνίδι.
Άρα αναρωτιέμαι, πόσο μπροστά είμαστε τελικά σαν Έλληνες; Μήπως ακόμα δεν μπορούμε να δεχτούμε κάποια δεδομένα πράγματα για την ισότητα των δύο φύλων ; Θα ήθελα να πιστεύω πως η πλειοψηφία της χώρας δεν έχει την ιδεολογία αυτών των παικτών, ωστόσο πιστεύω πως υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν οι άνθρωποι που θα είναι λίγο περισσότερο ρατσιστές από τους υπόλοιπους, οι άνθρωποι που μεγαλώνουν με κάποια ιδεολογία και δεν καταφέρνουν να ξεφύγουν από μία ίσως παγίδα μέσα στην οποία γεννήθηκαν .
Όσο λυπηρό και αν είναι ο ρατσισμός είναι κάτι που υπάρχει και πάντα θα υπάρχει, αυτό που θα μπορούσαμε ίσως να κάνουμε είναι ο καθένας με μία μικρή κίνηση , με μία συμπεριφορά ίση προς όλους να βοηθήσει στην πραγματοποίηση ενός πιο ευγενικού και “καλού” πλανήτη.
Μπούτης Ηλίας
Στην εποχή του θεαθήναι
Ναι υπήρξα και εγώ μια λεπτεπίλεπτη γυναίκα, πάντα ήμουν στα 50 κιλά και 1,65 ύψος, δεν έγινα όμως ποτέ μια γλάστρα με μυαλό κολοκύθας, ναι ναι καλά το ακούσατε…. κράζω γιατί δεν θαυμάζω όλο αυτό το να γίνονται όλα για το φαίνεσθαι και το θεαθήναι…!
Το bulling πάντα υπήρχε αλλά όχι σε τόσο βαθμό για να ντρέπεται τόσο πολύ μια κοπέλα η μια γυναίκα για το σώμα της. Δεν τις κρίνανε επειδή ήταν με κάποια κιλά ώστε αυτό να εμποδίζει την εργασία τους, η στο να βρουν σχέση… Ιδίως στο επάγγελμα μου χρειάζεται μια ωραία παρουσία αλλά όχι όμως να μένουν άνεργες. Ποτέ δεν αντιμετώπισα πρόβλημα αν και κάποια στιγμή είχα πάρει λίγα κιλά. Θα μου πείτε τι δουλειά έκανα και κάνω; Τότε ήμουν πλοιοσυνοδός σε πλοία της γραμμής, και τώρα είμαι αρχικαμαρωτίνα στα κότερα.
Εδώ λοιπόν οι απόψεις διίστανται. Και τι εννοούμε με αυτό; Υπάρχουν λοιπόν εργοδότες που θέλουν σοβαρούς επαγγελματίες να ξέρουν να κινηθούν και όχι γλάστρες… Άλλοι πάλι το αντίθετο. Βιτρίνα να ‘ναι και ότι να ‘ναι… Ζητάνε ανορεξικές κοπέλες και ας μην ξέρουν την δουλειά, είτε επειδή είναι από γνωστό του γνωστού είτε πρωτόμπαρκη (κοινώς δεν έχει ξαναπατήσει το πόδι της ποτέ πάνω σε πλοίο).
Και ερχόμαστε στο σήμερα, εν έτη 2020 όπου έχουν χειροτερέψει πιο πολύ τα πράγματα και λόγω της κατάστασης με τον ριμαδο ιο που μας φόρτωσαν. Και έτσι με πήρε και έμενα η μπάλα… να σου η κλεισούρα των 3 μηνών μέσα στο σπίτι, πήρα κιλά και γω… Σταυρώστε με κάλε…
Δεν το θελα και πέφτω σε κατάθλιψη και ωχ Παναγία μου και βράστα όλα. Λέω που θα πάει θα αρχίσω δίαιτα κανένα 10κιλο θα το χάσω μέχρι να δούμε τι θα γίνει για δουλειά… και δεν δάγκωνα την γλώσσα μου, και χτυπάει το τηλ για δουλειά και πάω στο ραντεβού κομψή όπως πάντα αλλά τσουπωτή η δικιά σου…. και βλέπουν το βιογραφικό και όλα καλά και είσαι επαγγελματίας και εμείς αυτό θέλουμε θα σας απαντήσουμε την Παρασκευή γιατί θα δούμε και άλλες 2… σκέφτομαι ευτυχώς αυτοί δεν ζητάνε barbie σκουπόξυλο και ας δούνε και άλλες κοπέλες… και φεύγω με την σκέψη ότι θα με καλέσουν Παρασκευη όπως είχαν πει…
Βρε περνάει η Παρασκευή, φεύγει και το Σαββατοκύριακο και λέω εντάξει τζάμπα και που έκανα τον κόπο και πήγα… Ήξερα ήδη την απάντηση. Δευτέρα πρωί να και χτυπάει το τηλέφωνο, λυπόμαστε αλλά η θέση καλύφθηκε ήδη. Απάντηση δική μου. Σας ευχαριστώ αλλά το ‘ξερα…. Ο λόγος;; Τα παραπανίσια μου κιλά . Η ζωή των περισσοτέρων με παραπάνω κιλά όπως και γω.
Καταπιεσμένα κοινωνικά πρότυπα!! Και σήμερα θα μου πείτε γιατί έγραψα αυτό το κείμενο. Καλε θα φτάσω και στο ζητούμενο… γιατί δεν είναι μόνο οι σχέσεις οι επαγγελματικές αλλά και οι αισθηματικές… διάβασα ένα παράπονο μιας κοπέλας που έλεγε το εξής… Έχω φάει άκυρο γιατί ήμουν καλή για ξεπέτα αλλά πολύ χοντρή για σχέση.
Στην ουσία είπε… πως θα σε κυκλοφορώ; Γουστάρουν αλλά ντρέπονται για το τι θα πουν οι φίλοι… τόσο μα τόσο Sad. Όχι κορίτσια μου, όχι κυρίες μου και κύριοι αντίστροφα αγαπήστε το σώμα σας και μην ακούτε τι λένε οι άλλοι… Πάντα κυριαρχούσε η ζήλεια η κακία και η κουτοπονηριά… Το σώμα μας φτιάχνεται, σμιλεύεται… Και μπορεί να γίνει ένα ποίημα, και αφήστε αυτούς που ψάχνουν κόκαλα σκύλου για σχέση με μυαλό κολοκύθας όπως ανέφερα πιο πριν. Είναι που τους κάνει να φαίνονται πιο γκόμενοι, πιο γίγαντες, να κοκορεύονται τι κυκλοφορεί μαζί τους… Λες βρε παιδάκι μου κι αυτοί είναι ο Brad Pitt.
Οι πραγματικοί άντρες και οι γυναίκες κοιτάνε την εσωτερική ομορφιά ενός ατόμου και την ψυχή τους που είναι πιο πλούσια, από ένα ψεύτικο είδωλο. Θα σας δώσω μια συμβουλή. Ξέρω ότι σας είναι δύσκολο, αλλά κυρίες και κύριοι αλλάξτε τον τρόπο σκέψης σας και σταματήστε να ψάχνετε παγωμένες κούκλες, ψυχρά αντικείμενα και φουσκωτούς κούκλους… Αλλιώς θα παίζαμε στην τόλμη και γοητεία
