Το πιο ισχυρό μέσο έκφρασης ενός παιδιού και αναπόσπαστη δραστηριότητα της καθημερινότητάς του είναι το παιχνίδι. Μέσω αυτού μπορεί να εξωτερικεύει τα συναισθήματά του, να μαθαίνει, να πειραματίζεται, να ευχαριστιέται και να ανακαλύπτει σιγά-σιγά τον εαυτό του και τον κόσμο που το περιβάλλει.

Το παιχνίδι ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των παιδιών προϋπάρχει από την αρχαιότητα, διαφέρει όμως σημαντικά με το παιχνίδι στις μέρες μας. Τα παιδιά στην αρχαιότητα με τα υλικά που μάζευαν από τη φύση (ξύλα, πέτρες, πηλό) έφτιαχναν τα αυτοσχέδια παιχνίδια τους ενώ στην σημερινή εποχή υπάρχει μια τεράστια μαζική παραγωγή παιχνιδιών από αλυσίδες καταστημάτων. 

Σε γενικές γραμμές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το παιχνίδι αποτελεί μια βασική δραστηριότητα στη ζωή του παιδιού, η οποία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη σωματική, ψυχοσυναισθηματική, κοινωνική και γνωστική του ανάπτυξη. Μέσα από το παιχνίδι, το παιδί έχει την δυνατότητα να δράσει ελεύθερα, να αναπτύξει τις σωματικές και γλωσσικές του ικανότητες. Επίσης, να οξύνει τη σκέψη του, την κρίση του, τη λογική του, να ερευνήσει τον υλικό κόσμο, να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του και το κυριότερο να εκφράσει τα συναισθήματα του. Ακόμη, το παιχνίδι δίνει την ευκαιρία στο παιδί να αποκτήσει εμπιστοσύνη στις ικανότητες του, να μάθει να κοινωνικοποιείται και να συνεργάζεται.

 Η αξία του παιχνιδιού είναι μέγιστη διότι μπορεί:

1. να ενσωματώνει γνωστικά, συναισθηματικά και κοινωνικά ερεθίσματα.
2. Nα διευκολύνει τη μάθηση εκθέτοντας τα παιδιά σε νέες εμπειρίες, δραστηριότητες και ιδέες.
3. Nα επιτρέπει στα παιδιά να δομούν νοήματα από τις εμπειρίες τους.
4. Nα εντάσσει τα παιδιά στο κοινωνικό σύνολο καθώς τα βοηθάει στην αντίληψη της ομαδικότητας με τους κανόνες και τις αξίες της.
5. Nα προσαρμόζει την ψυχοσύνθεση του με την δημιουργία του αυτοελέγχου, του σεβασμού και της ωρίμανσης του.

Η απουσία του παιχνιδιού από τη ζωή του παιδιού θα μπορούσε να συνδεθεί με φτωχές κινητικές δεξιότητες, χαμηλά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, μειωμένες κοινωνικές δεξιότητες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, τη δυσκολία διαχείρισης κοινωνικών καταστάσεων, όπως η επίλυση συγκρούσεων, θεμάτων διαφορετικότητας, αυτοεκτίμησης, αποτυχίας. Γεγονός που θα επηρεάσει και τη μετέπειτα ζωής τους.

Επιπλέον, παίζει καθοριστικό ρόλο στη σωματική, την ψυχοσυναισθηματική, την κοινωνική και τη γνωστική του ανάπτυξη ενός παιδιού γιατί εμπεριέχει την έννοια της ελευθερίας, προβάλλει πρότυπα συμπεριφοράς και συνάμα αποτελεί μια εξελικτική διαδικασία. Επίσης, βοηθάει στην εύκολη προσέγγιση της γνώσης με διασκεδαστικό τρόπο.

Επομένως, το παιχνίδι δεν είναι απλώς μια τυχαία παράμετρος της παιδικής ηλικίας αλλά έχει συγκεκριμένες λειτουργίες και σκοπό, όπως την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού και τη ψυχική του ισορροπία.

Καταλήγοντας, μην ξεχνάμε και τα ψηφιακά παιχνίδια. Χάρη στη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας, τα περισσότερα παιδιά από μικρή ηλικία ξέρουν να χειρίζονται κινητό, tablet και υπολογιστή. Συνήθως, η πρώτη επαφή γίνεται σε βρεφική ακόμη ηλικία όταν ορισμένοι γονείς για να κοιμίσουν, ταΐσουν ή απασχολήσουν τα παιδιά τους τους δίνουν το κινητό για να ακούσουν παιδικά τραγουδάκια ή για να δουν παιδικά.

Τα παιδιά, έτσι, εξοικειώνονται με την τεχνολογία και μεγαλώνοντας εντάσσουν στην καθημερινότητα τους τα ψηφιακά παιχνίδια. Ορισμένες φορές, όμως, αυτή η εξοικείωση γίνεται εμμονή…

 Αναστασία Κακλαμάνου

Όσο περνάνε τα χρόνια αλλάζεις θέλοντας και μη. Συχνά λέμε δεν μπορείς να γυρίσεις τον χρόνο  πίσω,  να αλλάξεις καταστάσεις και λεγόμενα , όπως ούτε να γυρίσεις πίσω την προσωπικότητα σου, τον χαρακτήρα σου. Ναι όλοι προσπαθούμε να συγχρονιστούμε με τις συνεχόμενες αλλαγές, για να μπορείς να συνεννοηθείς με άνθρωπο, αλλά δεν μπορείς να επιβάλλεις στον εαυτό σου, να χαμηλώσει το επίπεδο αντίληψης, για να αποδεχτεί κάτι στο οποίο δεν είναι σύμφωνος επειδή και μόνο ο απέναντι είναι ακόμη στην αρχή του δρόμου και είναι αμαθείς.

Όπως γνωρίζουμε πιθανότατα, δεν μπορούμε να ταιριάξουμε με όλους τους ανθρώπους, και είναι εκτός από αποδεκτό, απόλυτα φυσιολογικό. Οπότε δεν υπάρχει λόγος να βάζουμε τους εαυτούς μας σε μια βάναυση διαδικασία απλά και μόνο για να είμαστε δήθεν αρεστοί σε όλους, ανεξαρτήτου ηλικίας. Η ωρίμανση είναι κάτι και που έρχεται με τον χρόνο, αλλά πρέπει να την διαθέτουμε και σχεδόν έμφυτα, για αυτό και δεν φερόμαστε εγωιστικά επιδεικνύοντας τις γνώσεις μας σε ανθρώπους που γνωρίζουμε και φαίνεται  ότι τώρα ξεκίνησε η ζωή τους. Εκτός αν έχουμε όρεξη και είμαστε διατεθειμένοι να μοιραστούμε κάποιες γνώσεις, χωρίς όμως η διαδικασία αυτή να επιβαρύνει εμάς τους ίδιους, την ψυχική μας υγεία.

Η κοινωνικότητα του κάθε ατόμου ξεχωριστά, ασχέτως ξανά ηλικίας, δεν είναι ένας στημένος έρανος που πρέπει να είμαστε αρεστοί σε όλους, αλλά να μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας, χωρίς να προσβάλει κανέναν. Αυτό πιθανότατα θα είχε σαν αποτέλεσμα η έννοια του σεβασμού που πλέον την ψάχνουμε με κιάλια, να λέγαμε ότι είναι κάτι έμφυτο και όχι διδασκόμενο. Και τι θα συνέβαινε αν όλες οι καλές έννοιες και πλευρές των πραγμάτων, θα είχαν δημιουργηθεί για την δικαιολόγηση των ήδη έμφυτων κακών που λέμε και πράττουμε.

Είναι δύσκολη η διαδικασία αποδοχής του χαρακτήρα μας και ακόμη πιο δύσκολη η συμβίωση μαζί του. Χρειάζεται σχεδόν μισή ζωή για να σταθεροποιήσουμε την τρέλα μας, και την υπόλοιπη μισή για να μάθουμε να ζούμε με αυτές. Και επειδή ο χρόνος δεν γυρνάει πίσω, είναι πιο εύκολο και αποδεκτό να συμφιλιωθούμε με ότι γίναμε και να το βελτιώσουμε τα σημεία που χρίζονται αλλαγή, παρά να είμαστε ξεροκέφαλοι και επιβλητικοί για κάτι που δεν είναι σταθερό. 

Μάθαμε να χτίζουμε τους εαυτούς μας πάνω σε σταθερές δομές – ιδέες, ενώ η ζωή μας δείχνει ασταμάτητα πως τίποτα δεν είναι σταθερό και απόλυτο.  Αντιδράμε σε καταστάσεις λες και ζούμε αιώνια.

Ιωάννα Γκαβριλίου

Σίγουρα και είναι κατανοητό όσο μεγαλώνουμε, λόγο εμπειριών να δίνουμε περιθώριο στις απόψεις μας με μια μικρή ελαστικότητα. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι αλλάζουμε απόψεις, απλά βλέπεις πλέον κάποια πράγματα και από άλλη οπτική γωνία. Ούτως ή άλλως, όσο και αν λέμε ότι ο άνθρωπος δεν αλλάζει, αυτό δεν ισχύει, γιατί η ζωή περνάει από μέσα μας και όχι από δίπλα μας. Εκείνα που δεν αλλάζουν ποτέ, και τα οποία οι άνθρωποι τα έχουν μπερδέψει, είναι τα κομμάτια του εαυτού μας που προέρχονται από την ένωση των δύο DNA για να προκύψουμε εμείς.

Αυτό είναι το κομμάτι, που μας κάνει την ζωή μας δύσκολη, σε επίπεδο που καμιά φορά ούτε εμείς οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουμε τους εαυτούς μας. Αν στην ένωση δύο ανθρώπων θα ήμασταν πιο προσεκτικοί στην επιλογή του άλλου μας μισό, δηλαδή θα διαλέγαμε έναν άνθρωπο που θα τον καταλαβαίναμε εύκολα, όπως και εκείνος εμάς, τότε σίγουρα θα μπορούσαμε πιο εύκολα να καταλάβουμε το παιδί μας και κυρίως να τον προσανατολίσουμε πιο εύκολα. Γιατί όπως γνωρίζουμε η ανακάλυψη του εαυτού μας είναι μια μακροχρόνια διαδικασία και πολλές φορές όχι ιδιαίτερα ευχάριστη.

Το χτίσιμο της προσωπικότητας μας προφανώς χρειάζεται πρώτα την κατανόηση των γονιών μας και έπειτα παίρνουμε και εμείς σειρά. Όπως επίσης θα έπρεπε να καταλάβουμε ότι η προσωπικότητα μας είναι το μοναδικό  πράγμα που μας δίνει ελεύθερη πρόσβαση και διέλευση στην κοινωνία. Εννοείται φυσικά ότι αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς θα προσαρμόσουμε την προσωπικότητα μας στα θέλω της κοινωνίας, γιατί αν συμβεί αυτό, τότε σίγουρα δεν είμαστε πλέον εμείς. Άλλο να σεβόμαστε τους γύρο μας και τις απόψεις τους, και άλλο να θάβουμε την μοναδικότητα μας σε μία άβυσσο, που ο μόνος που θα επωφεληθεί από αυτό είναι η εχθρική κοινωνία, που σε θέλει σκλάβο ακόμα και του ίδιου σου του εαυτού.

Η προσωπικότητα σου είναι ο κήπος στον οποίο ζεις, μεγαλώνεις και εξελίσσεσαι, και η θέληση ο κηπουρός της. Δεν θέλει μόνο το σώμα μας συντήρηση, αλλά και η προσωπικότητα μας η οποία εξελίσσεται μέρα με την μέρα.  Αν η θέληση σου όμως, ο κηπουρός της βρίσκεται διαρκώς σε χειμερία νάρκη, ή εύκολα εξαπατάται από επιτήδειους που ζηλεύουν και θέλουν να φρενάρουν την ανύψωση σου, ή ακόμα χειρότερα όταν ο ίδιος σου ο κηπουρός δεν σε εμπιστεύεται, γιατί είμαστε σαν τον άνεμο, όποτε μας βολεύει αυτό που ακούμε χωρίς να λογαριάσουμε από ποιόν προέρχονται οι λέξεις, και αν είναι όντως για το καλό μας, και παίρνουμε αποφάσεις που νομίζουμε ότι εμείς τις πήραμε, με προφανή αποτελέσματα όχι ιδιαίτερα ευχάριστα για εμάς, που δυστυχώς πάντα το αντιλαμβανόμαστε αργά. Οπότε δικαιολογημένα και ο κηπουρός να μας κοιτάει στραβά.

Η προσωπικότητα μας είναι το μισό εγώ μας, είναι η σφραγίδα που κουβαλάει ο καθένας στην ομιλία του, στον τρόπο σκέψεις του, στον τρόπο γραφής του. Όλοι θέλουμε το πιο όμορφο κήπο, με τα πιο περιποιημένα λουλούδια, με τα πιο σπάνια λουλούδια , με τις πιο αξέχαστες και ευχάριστες μυρωδιές. Τίποτα από όλα αυτά δεν μπορούμε να καταφέρουμε να έχουμε, αν ο κηπουρός του είναι απών ή ενδιαφέρεται για αυτόν μόνο όταν πλέον από φωτεινό και γεμάτο ζωή κήπος κατάντησε ένας βάλτος για τα απόβλητα των άλλων.  

Όλοι μας έχουμε προσωπικότητα και θέληση, το θέμα είναι κατά πόσο είμαστε διαθέσιμοι να παλέψουμε για εμάς, ώστε να δίνουμε κάθε μέρα από λίγη ώθηση σε όλα εκείνα που κάνουν την μοναδικότητα μας μοναδική.  Ο μόνος που μπορεί να μπει εμπόδιο στην ανάδυση της πραγματικής μας φύση, είμαστε εμείς οι ίδιοι και κανείς άλλος. και εκείνοι που μπορούν και καταφέρνουν ανά διαστήματα να χειραγωγούν τον κηπουρό μας, είναι γιατί εμείς τους δώσαμε την ευκαιρία να το κάνουν και κυρίως γιατί εμείς τους αφήσαμε να δουν τις τυχόν αδυναμίες μας και πως να τις χρησιμοποιούν .

Ιωάννα Γκαβριλίου

Να μην γίνω ποτέ έτσι , είπα εκείνο το βράδυ στον εαυτό μου χωρίς να τον καθησυχάζω…Στη ζωή μαθαίνεις κολύμπι αφότου πρώτα πνιγείς σε κουταλιές από νερό. Χρειάζεσαι προσωπικό χρόνο , να επενδύσεις στο ξεκαθάρισμα σου , κι εσύ αφήνεις τον καθένα να εισβάλει με το έτσι θέλω στη ζωή σου , να προγραμματίζει και να ξεδιαλύνει σκέψη σου.Γεμίζεις με ακόμη περισσότερη νευρικότητα , τοξικότητα , άγχος – τα απλά μοιάζουν σύνθετα. Μα έλα που σου διαφεύγει πως “Σε ό,τι δίνεις την ενέργεια σου σε εξουσιάζει πνευματικά.”

Οι άνθρωποι που μας βγάζουν έναν εαυτό γεμάτο αναποδιές , στήνουν ενέδρες και εμπόδια , μας τροφοδοτούν με το πνευματικό , επικριτικό δηλητήριο τους και πυροδοτούν τις μεγαλύτερες εκρήξεις μας , δεν έχουν καμία θέση στη ζωή μας κι αυτό το γνωρίζουμε κι ας αρνούμαστε να το χωνέψουμε.

Όλα τα πράγματα έχουν μια λύση , αλλά και σε κάθε λύση μπορεί κανείς να φτάσει με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Γεγονός που απαιτεί σεβασμό προς κάθε άποψη και όχι επιβολή της μιας , ως μοναδικής αυθεντίας.

Από πού κλείνουν οι γνώμες των άλλων είπαμε; Για ποιό λόγο μας επηρεάζουν τόσο και μας γκρεμίζουν ψυχικά είπαμε; 

Ο καθένας πορεύεται αλλιώς , θέτει προτεραιότητες και στόχους που αφορούν την εξέλιξη του , έχει τις δικές του προτιμήσεις και τον τρόπο σκέψης του, το πρόγραμμα και την κοσμοθεωρία του βρε αδερφέ. Κι όμως συχνά ξεχνά από που ξεκίνησε και που θέλει να φτάσει, παίρνει τοις μετρητοίς τα επικριτικά σχόλια και αφομοιώνει τα θέλω των άλλων με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίζεται από την αυτοεκτίμηση του και να νιώθει ευάλωτο θύμα απέναντι στους άλλους.

Επιλέγουμε να κρατάμε δίπλα μας ρουφήχτρες ενέργειας και συναισθημάτων του ελέους και απομακρύνουμε όσους μας στηρίζουν . Η ζωή δεν μας ήρθε με οδηγίες χρήσης , είναι μια συνειδητή σύνθεση των επιλογών μας , επιδέχεται τα λάθη μας αλλά και τις βελτιώσεις αυτών. Όταν λοιπόν διαρκώς πατάμε τα όρια και τις προτεραιότητες μας , απεκδυόμαστε κάθε υπαιτιότητα που μας αποδίδεται , παρατάμε τον εαυτό μας και την ψυχική ηρεμία μας … γιατί παραπονιόμαστε πως φταίνε οι άλλοι ; Η ευθύνη ποτό βαρύ , δεν το σηκώνουν όλοι , υπό την επήρεια του παραφρονούν , συνεπώς επιλέγουν τη νηφαλιότητα για να μπορούν να καλύψουν τάχα τις ενοχές τους .

Πάντα για άλλα μιλάμε , πάντα για άλλους μιλάμε , υπεκφεύγουμε και ξεγλιστράμε αριστοτεχνικά τη στιγμή που πρέπει να σταθούμε στα πόδια μας και να δηλώσουμε παρόντες στη ζωή μας, το βάζουμε στα πόδια σαν απλοί περαστικοί ενώ μας δόθηκε ο ρόλος του πρωταγωνιστή.

Νένα Ευθυμιάδου

Σας έχουν χαρακτηρίσει ποτέ bitch ; Είστε από τις γυναίκες που αποτελούν τον φόβο και τον τρόμο των ανδρών ;Δυσκολεύεστε να τα βγάλετε πέρα με το ίδιο σας το φύλο;Τότε αυτό το άρθρο απευθύνεται αποκλειστικά σε σας ! Όντας παθούσα , έχω έρθει πολλές φορές στη  θέση σας. Αμέτρητες οι φορές ,που η αυτοπεποίθηση και ο “ αέρας” που διαθέτουμε εμποδίζει τους ανθρώπους από το να μας προσεγγίσουν. Και έπειτα , έρχεται το βασικό ερώτημα : είμαστε διατεθειμένες να αλλάξουμε για να μπορέσουμε να προσαρμοστούμε στα στερεότυπα της κοινωνίας ή αποδεχόμαστε τον δύσκολο χαρακτήρα που διαθέτουμε;

Αρχικά, ο όρος bitch αποδίδεται στην νεοελληνική γλώσσα με την λέξη σκύλα. Βέβαια, δεν εννοούμε το θηλυκό κουτάβι , αλλά χρησιμοποιείται μεταφορικά για να χαρακτηρίσουμε μια γυναίκα χωρίς συναισθήματα , σκληρή και ατσαλάκωτη. Και τι κάνει μια γυναίκα να υιοθετεί αυτήν την στάση απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο; Μια τραυματική εμπειρία, που έλαβε χώρα στο παρελθόν , είναι, συνήθως, η βασική αιτία που δημιουργείται αυτή η “σνομπ” συμπεριφορά. Ένας άνδρας που την πλήγωσε , μια αποτυχημένη σχέση , γάμος , ακόμα και φιλία μπορούν να οδηγήσουν στο προαναφερθέν αποτέλεσμα.Σημείωση: δεν είναι απαραίτητα κακό να σε χαρακτηρίζουν έτσι. Εκτός από το είδος των συναισθηματικών ανθρώπων (προσωπικά, δεν θα με έβαζαν ποτέ σε αυτήν την κατηγορία), υπάρχουν και άτομα , τα οποία δεν δείχνουν έκδηλα όσα νιώθουν και όταν δέχονται ισχυρή πίεση από τον κοινωνικό περίγυρο τους για να εκδηλωθούν , αυτόματα “κλείνονται στο καβούκι τους”.

Στον αντίποδα , η bitch γυναίκα τείνει να γίνει μια μαζική τάση στην κοινωνία του σήμερα. Χωρίς να γίνεται αντιληπτή η πραγματική στάση μιας τέτοιας γυναίκας,παρατηρούμε μιας άκρως επιθετική και αγενή συμπεριφορά. Και τι ακριβώς πετυχαίνουν οι γυναίκες με αυτό ; Την αποδοκιμασία των άλλων ανθρώπων προφανώς.Θεωρούν ότι η αγένεια και η καυχησιολογία κερδίζουν το άτομο και φαίνονται στα μάτια του απλησίαστες. Η πραγματική σκύλα δεν είναι επιθετική και προσβλητική. Σκοπός της δεν συνιστά η απαξίωση και η υποτίμηση του ατόμου που έχει απέναντι του. Οι γυναίκες αυτές, απεναντίας, κατορθώνουν να διαπρέπουν στον επαγγελματικό και προσωπικό τομέα , μακριά από συναισθηματικές δεσμεύσεις και … τέτοιους είδους πανηγύρια!

Χιλιάδες τραγούδια έχουν κυκλοφορήσει στο μουσικό προσκήνιο που εξυμνούν αυτό το πρότυπο γυναίκας . Από την βασίλισσα της ποπ ,Μαντόνα, με το επιτυχημένο hit “Bitch i’m Madonna” , το περίφημο “Ain’t that Bitch” των Aerosmith , μέχρι το “ Independent Woman” των Destiny’s Child, διαφαίνεται ολοκάθαρα ο δυναμισμός και το θάρρος που εμπνέει η προσωπικότητα αυτή. Άλλωστε σε ποιον δεν θα άρεζε μια γυναίκα με αυτοπεποίθηση, σίγουρη για τον εαυτό της , με όνειρα και σχέδια να κατακτήσει τον κόσμο ; Φυσικά τέτοιου είδους γυναίκες δεν αποφεύγουν τους έρωτες και τους άντρες . Προτιμούν περισσότερο , να αντιμετωπίζουν την σφαίρα των συναισθημάτων ,ως μια πρόκληση που θα τους βοηθήσει να αποκτήσουν εμπειρία , την οποία θα αξιοποιήσουν αργότερα στην ζωή τους. Άλλες αποφασίζουν να αφοσιωθούν στην καριέρα και στην πραγματοποίηση του ονείρου τους. Ο τύπος bitch διαφέρει από γυναίκα σε γυναίκα , ανάλογα και το οικογενειακό-κοινωνικό περιβάλλον. Ένα είναι το σίγουρο. Ότι με αυτές τις γυναίκες δύσκολα τα βγάζεις πέρα…

Για αυτό την επόμενη φορά που κάποιος θα σας αποκαλέσει έτσι , χαμογελάστε περήφανα ! Είναι ίσως το μεγαλύτερο σας όπλο….

Αριάδνη Εμμανουλίδου

Οι λάτρεις της κλασικής μουσικής είναι εξαιρετικά δημιουργικοί, ενώ όσοι αγαπούν τη ροκ έχουν την τάση να… τεμπελιάζουν!

Οι λάτρεις της κλασικής μουσικής είναι εξαιρετικά δημιουργικοί, ενώ όσοι αγαπούν τη ροκ έχουν την τάση να… τεμπελιάζουν!

Νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Heriot-Watt της Σκωτίας αποκαλύπτει ότι το αγαπημένο μας είδος μουσικής δείχνει πολλά για την προσωπικότητά μας.

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε πέντε χαρακτηριστικά: τη διάθεση για νέες εμπειρίες, την εξωστρέφεια, την προθυμία, τη σχολαστικότητα και τη συναισθηματική σταθερότητα.

Μερικά από τα χαρακτηριστικά αυτά ήταν πιο εύκολο να προβλεφθούν με βάση τις μουσικές επιλογές των συμμετεχόντων. Η διάθεση για νέες εμπειρίες, η εξωστρέφεια και η συναισθηματική σταθερότητα ήταν πιο εύκολο να συσχετιστούν με τη μουσική, δεν ίσχυε όμως το ίδιο για τη σχολαστικότητα.

Δείτε τα συμπεράσματα της μελέτης σύμφωνα με τους ερευνητές:

– Οι λάτρεις της μπλουζ μουσικής έχουν αυτοπεποίθηση, είναι δημιουργικοί, εξωστρεφείς, ευγενικοί και χαλαροί

– Οι λάτρεις της τζαζ μουσικής έχουν καλή αυτοεικόνα, είναι καλλιτεχνικοί και τους αρέσει να βγαίνουν

– Οι λάτρεις της κλασικής μουσικής είναι εσωστρεφείς, έχουν ανεβασμένη αυτοπεποίθηση και δεν νευριάζουν εύκολα

– Οι λάτρεις της ραπ μουσικής είναι κοινωνικοί και ανοιχτοί, ενώ δεν αντιμετωπίζουν ανασφάλειες

– Οι λάτρεις της όπερας έχουν ανεβασμένη αυτοπεποίθηση και είναι δημιουργικοί και ευγενείς

– Οι λάτρεις της κάντρι μουσικής είναι εργατικοί και εξωστρεφείς

– Οι λάτρεις της ρέγκε έχουν αυτοπεποίθηση, είναι δημιουργικοί, λίγο τεμπέληδες, εξωστρεφείς και χαλαροί

– Οι λάτρεις της χορευτικής μουσικής δεν είναι ιδιαίτερα ευγενικοί και τους αρέσει πολύ να βγαίνουν

– Οι λάτρεις του Μπόλιγουντ είναι δημιουργικοί και εξωστρεφείς

– Οι λάτρεις της ίντι μουσικής έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση, είναι δημιουργικοί, δεν τους αρέσει η σκληρή δουλειά και δε συνηθίζουν να φέρονται ευγενικά

– Οι λάτρεις της ροκ και της μέταλ έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση, είναι χαλαροί και εξωστρεφείς, ενώ δεν τους αρέσει να εργάζονται

– Οι λάτρεις της ποπ έχουν υψηλή αυτοπεποίθηση, είναι εργατικοί, εξωστρεφείς και ευγενικοί, αντιμετωπίζουν όμως πρόβλημα δημιουργικότητας

– Οι λάτρεις της σόουλ είναι δημιουργικοί και εξωστρεφείς, έχουν καλούς τρόπους και δεν εκνευρίζονται εύκολα

Δείτε το αντίστοιχο γράφημα, όπως το δημοσίευσε το Πανεπιστήμιο:

Πηγή