Δεν είπε κανείς να μην βγάζουμε ένα πρόγραμμα, να μην σχεδιάζουμε όμως. Όλα ούτως ή άλλως στο περίπου γίνονται.  Η μόνη σταθερή μεταβλητή στην ζωή μας είναι η ίδια η αλλαγή. Το να έχεις ένα πρόγραμμα,  απλά σου δίνει το περιθώριο να αποφύγεις ουρανοκατέβατες εκπλήξεις.  Να προλάβεις  να αντιδράσεις όσο πιο ορθά γίνεται στις ξαφνικές εμφανίσεις.  Όταν τα αφήνουμε όλα και γίνονται ένας στενός κορσές, δεν θα έχουμε και πολλά περιθώρια για τυχαία συμβάντα.

Η καθημερινότητα είναι αρκετά γεμάτη, και ένα τυχαίο γεγονός, είναι το κερασάκι στην τούρτα, ώστε ο άνθρωπος να ξεκινήσει από το πουθενά να αγχώνεται. Και αυτό από μόνο του είναι ήδη ένα πρόβλημα στην ζωή μας. Ξυπνάμε, το πρωί,  ήδη με προβλήματα, μόνο και μόνο από το άγχος. Οπότε για να μην ζούμε με ένα διαρκές άγχος, που έχει γίνει ρουτίνα, το να διαθέτουμε λίγα λεπτά την ημέρα, για εμάς και μόνο, μας απελευθερώνει άμεσος από κάτι περιττό.  Και κυρίως γιατί οι εκπλήξεις και τα τυχαία συμβάντα δεν ξέρεις το είδος της φύσης τους. Ότι και να είναι, καλής ή κακής φύσεως, και πάλι χρειάζονται επιπλέον χρόνο,  εκτός του προγράμματος σου δηλαδή, με αποτέλεσμα να στριμώξεις όλο και περισσότερο το πρόγραμμα της ημέρας σου, για να καταφέρεις να ανταπεξέλθεις και στην καινούργια προστιθέμενη έκπληξη.

Η ζωή είναι αυτή που είναι. Το μόνο που χρειάζεται είναι να εκτιμάμε και τους εαυτούς μας περισσότερο, για να μας φαίνονται όλα φυσιολογικά ακόμα και στις πιο απρόσμενες καταστάσεις. Σίγουρα στην διαχείριση του χρόνου, έχουμε και εμείς λόγο, γιατί μιλάμε για τις ζωές μας, και ας κυλάει εκείνος με δικό του χρονοδιάγραμμα. Όπως συνηθίζουμε να λέμε, <ένα πράγμα την φορά>.

Μιας και μάθαμε να τρέχουμε όλη μέρα, από την μια ασχολία στην άλλη, το να παίρνουμε μια-μια τις υποχρεώσεις, διευκολύνουμε την διαδικασία λήψης αποφάσεων, που μας δίνει την ευχέρεια να είμαστε πιο συγκεντρωμένοι σε ένα δίλημμα, σε μια διασταύρωση την φορά.

 Προγραμματίζουμε τον χρόνο μας πάντα σε μικρή απόσταση, για να μην χαθούμε στον χωροχρόνο, και μετά περιμένουμε για ένα θαύμα. Η ζωή στο παρόν δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα, αλλά αυτό σημαίνει να προγραμματίζεις,  να ζεις στο παρόν με ότι έχει ο καθένας.

Ιωάννα Γκαβριλίου

Μία σχολή που αποκτά όλο και περισσότερη ζήτηση τα τελευταία χρόνια είναι η σχολή πληροφορικής του πανεπιστημίου ΑΠΘ(Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης). Για ποιο λόγο όμως υπάρχει τόσο μεγάλη προθυμία από τους νέους να ασχοληθούν με αυτή την επιστήμη και τι ακριβώς σημαίνει ο λεγόμενος Προγραμματισμός;

Φαίνεται από τα στατιστικά πως όλο και περισσότεροι νέοι κάνουν την επιλογή αυτής της σχολής ανά έτος. Πιο συγκεκριμένα από το 2013 μέχρι το 2019 είχε μία συνεχόμενη ανοδική πορεία με 453 υποψηφίους το 2013 και 975 υποψηφίους το 2019 από Γενικό Λύκειο μόνο! Ακόμα το 2009 υπήρχαν 243 υποψήφιοι από γενικό λύκειο και φέτος, εν έτη 2020 857, ένας αριθμός λίγο μικρότερος από αυτόν του 18. Είναι φανερό πως η τεχνολογία έλκη σημαντικά τους ανερχόμενους “επιστήμονες” της χώρες, είτε αυτοί ασχοληθούν με τον τομέα αυτό είτε όχι.

Αυτό μπορεί να συμβαίνει λόγο της αναγκαιότητας ανθρώπων με σχετικές γνώσεις. Όσο η τεχνολογία εξελίσσεται τόσο πρέπει και εμείς να είμαστε πιο εξοικειωμένοι με τα μηχανήματα και προγράμματα που μας εξυπηρετούν. Μπορεί να φαίνονται , ίσως , κουραστικά και πολλές φορές ακαταλαβίστικα, ωστόσο μας προσφέρουν την δυνατότητα να κάνουμε δουλειές που διαφορετικά θα ήταν χρονοβόρες και πολύ δύσκολο για εμάς τους ανθρώπους να κάνουμε.

Οπότε τι ακριβώς είναι ο προγραμματισμός και πως μας βοηθάει; Αρχικά το κομμάτι του προγραμματισμού είναι μία των κατευθύνσεων που προσφέρονται στα πανεπιστήμια πληροφορικής, αλλά και η κατεύθυνση που, θα μπορούσε κανείς να πει, είναι πιο περιζήτητη. Πολλοί είναι αυτοί που ζητούν κάποιον προγραμματιστή και αυτό διότι μπορούμε να σκεφτούμε έναν προγραμματιστή ως έναν μεταφραστή. Έναν μεταφραστή που χάρις σε αυτόν μπορούμε να επικοινωνήσουμε με τον υπολογιστή ώστε να εκτελέσει την κουραστική αυτή δουλειά για εμάς. Ουσιαστικά ο προγραμματισμός είναι μία σειρά από εντολές ή λέξεις κλειδιά που ο υπολογιστής καταλαβαίνει. Ο προγραμματιστής με την σειρά του μπορεί να γράψει την “ιστορία” που θέλουμε ο υπολογιστής να εκτελέσει.

Σίγουρα ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, ο προγραμματισμός και οι υπολογιστές, που θα μπορούσαμε όλοι να χρησιμοποιήσουμε στην καθημερινότητα μας για λύση σε απλά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Αν το σκεφτούμε με αυτό το τρόπο μπορούμε να καταλάβουμε το λόγο που αυτή η σχολή έχει ανοδική πορεία ζήτησης.

Πηγή

Μπούτης Ηλίας